คัดลอกลิงก์เเล้ว
นิยาย (Spideypool) BLACK WASN'T FOR YOU #SPѺѹ鹢ͧ͹ (Spideypool) BLACK WASN'T FOR YOU #SPกับวันนั้นของเดือน | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

เนื้อเรื่อง อัปเดต 15 ธ.ค. 59 / 13:17


BLACK WASN’T FOR YOU

BLACK DAY - วันของคนโสด

Wade Wilson x Peter Parker

 

 

 

 

 

 

 

 

‘Work work work work work work, he say me have to work work work work work work~’

 

เรียวคิ้วหนาขมวดเข้าหากันเป็นรอบที่สิบก่อนชายหนุ่มจะพลิกตัวหันไปอีกทาง ผ้าห่มผืนนิ่มถูกกำจัดลงจากเตียงด้วยความคับแค้นใจ...

 

‘He see me do me dirt dirt dirt dirt dirt dirt, so me put in work work work work work work~’

 

เสียงพรูลมหายใจแผ่วดังขึ้นแทรกเสียงเพลงทำนองสนุกสนานที่ลอยทะลุกำแพงเข้ามา ริมฝีปากกระจับสบถคำหยาบอย่างเหลืออด เป็นอีกครั้งที่ชายหนุ่มนอนพลิกตัวไปทางอื่น เขาหยิบหมอนใบที่ไม่ได้ใช้มาวางทับศีรษะกันเสียงรบกวน แต่ทว่า...

 

‘When you all gon’ learn learn learn learn learn learn, me no care if him hurt hurt hurt hurt hurt hurting~’

 

“โอ๊ย! หนวกหู!!

 

ท้ายที่สุด...เวด วิลสันก็หมดความอดทนจนได้ นัยน์ตาสีฟ้ากลอกไปมาด้วยความเอือมระอาก่อนจะยกมือขึ้นยีผมอย่างหัวเสีย เขานึกโทษตัวเองเป็นอันดับแรกที่ไม่รู้จักหัดฟังคำพูดของคนอื่นเรื่องการซื้อบ้านใหม่ที่ราคาถูกเกินควร ใช่ ไอ้ราคาถูกนั่นมันก็ดีอยู่หรอกนะ แต่ใครจะไปรู้กันล่ะว่าราคาถูกที่ว่าจะพ่วงมาด้วยการได้นอนฟังเพลงแดนซ์หลุดโลกในทุกคืนวันศุกร์แบบนี้!

 

หนุ่มใหญ่วัยสามสิบกว่าถอนหายใจอีกครั้งก่อนเขาจะลุกไปหยิบเสื้อยืดมาใส่ลวกๆ คิดว่าวันนี้เป็นไงก็เป็นกัน เขาต้องเคลียร์กับพวกหมาน้อยข้างบ้านให้ได้ — อันที่จริงเขาก็พอจะเคยเห็นหน้าเด็กๆ พวกนั้นอยู่หรอกนะ เห็นว่าก็หน้าตาสะอาดสะอ้านกันดีดูไม่น่าจะมีพิษมีภัย แต่ที่ไหนได้...เจ้าพวกเด็กปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนมนั่นเล่นปาร์ตี้กันทุกคืนวันศุกร์ราวกับเหล้าเบียร์ราคาแค่ขวดละบาทสองบาท เพลงก็เปิดเสียงดังโดยไม่สำเหนียกเลยสักนิดว่าผนังบ้านตัวเองมันไม่เก็บเสียง แล้วไหนจะเสียงโหวกเหวกโวยวายที่เดี๋ยวก็เฮกันลั่นบ้านทุกๆ สิบนาทีอีกล่ะ

 

ฮึ่ม!

 

ร่างสูงเปิดประตูบ้านดังปัง! ไม่สนแม้แต่จะหยิบเสื้อคลุมกันหนาวออกมาใส่ เป้าหมายปลายทางที่ต้องไปจัดการโดยไวคือบ้านหลังสีขาวข้างๆ กัน แสงไฟระยิบระยับถูกติดไปทั่วรอบๆ ตัวบ้านเคล้าเสียงคนตรีที่คงทำให้ผู้คนในบ้านหลังนั่นสนุกอยู่ไม่น้อย แต่ความสนุกนั้นหาได้เกิดขึ้นกับเพื่อนใหม่อย่างเขาไม่

 

เวดหยุดยืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังข้างๆ สักพัก เขากำลังชั่งใจเป็นครั้งสุดท้ายว่าควรจะพังปาร์ตี้บ้าบอนี่ดีหรือไม่ เปลือกตาสวยปิดลงเพื่อนับหนึ่งถึงสามในใจแล้วก็...

 

แกร็ก!

 

“โทษนะ เมื่อกี้เราคุยกันถึงไหนแล้ว...อ๋อ เรื่องนั้น..ฉันว่าคราวหน้านายน่าจะลองใช้กลิ่นอื่นดูนะ...เฮ้ย ไม่สิ กลิ่นนั้นก็หอม แต่แฟนนายเขาไม่ชอบไม่ใช่หรือไง...เอ้าหรอ..งั้นก็แล้วแต่นายเถอะแฮร์รี่...ไม่ๆ ไม่ได้กวนเลย จริงๆ ตอนนี้ฉันมาปาร์ตี้คนโสดอยู่...ช่ายยยย ปาร์ตี้ที่แคทเธอรีนมาชวนเราเมื่อวันก่อนนั่นล่ะ...อ่า มันก็ดีนะ...เฮ้! นั่นพวกนายกำลังทำอะไรกันน่ะ? นายครางทำไมแฮร์รี่?...เดี๋ยวๆ อย่าบอกนะว่า...อ่า! แฮร์รี่โง่! นายไม่รู้หรือไงว่านี่มันวันของฉันโว้ย! แบล็คเดย์!! วันของคนโสด! พวกนายกล้ามีเซ็กส์กันในวันที่ฉันเปล่าเปลี่ยวได้ยังไง!! หยุด! ไม่ต้องมาครางให้ฟังเลย! แค่นี้นะ!!

 

โสด? โสดได้ไงวะ...หน้าตาน่ารักขนาดนี้ — เวดกะพริบตาปริบขณะจ้องมองไปยังเด็กหนุ่มตัวเล็กเจ้าของดวงตาสีน้ำตาลใสกับกลุ่มผมสีเดียวกัน อาจเพราะกำลังกรึ่มๆ พวงแก้มนิ่มของเด็กนั่นถึงได้ขึ้นสีระเรื่อ และนั่นแหละที่ทำให้คนอายุมากกว่าถึงกับลืมไปชั่วขณะว่าตัวเขาเองมาทำอะไรที่นี่

 

“เอ่อ...มีอะไรหรือเปล่าครับ?” เสียงเล็กแบบเด็กวัยรุ่นดังขึ้นเรียกสติของใครบางคนที่กำลังหลุดลอยให้กลับเข้าร่าง

 

เวดถอนหายใจแผ่วก่อนเขาจะไล่สายตามองเด็กตรงหน้าตั้งแต่หัวจรดเท้าก่อนจะสะดุดเข้ากับป้ายสีขาวที่ถูกติดอยู่บนเสื้อยืดสีดำบนร่างบางที่มีข้อความเขียนเอาไว้ว่า

 

‘Hi, I’m Peter Parker, I’m 19 and if you want to know something about science, I think I’m perfect for you’

 

นั่นมัน...อย่างกับคำแนะนำตัวในเว็บบอร์ดที่มีไว้นัดเดทกันไม่มีผิด...อ๋อ...จริงสินะ...แบล็คเดย์...

 

เวดคิดในใจพลางพยักหน้าราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง พลันรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ก็ปรากฏขึ้นบนใบหน้าหล่อเหลา ดูเหมือนเขาจะลืมเป้าหมายของการมายืนอยู่หน้าประตูบ้านหลังข้างๆ ไปจริงๆ ซะแล้ว

 

“ปีเตอร์ พาร์คเกอร์?” เสียงทุ้มเอ่ยถามด้วยแววตาเป็นประกาย

 

“ค..ครับ” เจ้าของชื่อปีเตอร์ พาร์คเกอร์รับคำเสียงแผ่ว มือเรียวกำโทรศัพท์มือถือเอาไว้แน่นอย่างประหม่า — เคยได้ยินแคทเธอรีนพูดอยู่เหมือนกันว่าเพื่อนบ้านใหม่ของเธอหน้าตาดี และหุ่นของเขาก็แซ่บมากด้วย แต่...ใครจะคิดกันล่ะว่าเพื่อนบ้านใหม่ที่ว่าจะหล่อขนาดนี้ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมแคทเธอรีนถึงชอบจัดปาร์ตี้บ่อยๆ บางทีนี่อาจจะเป็นแผนเรียกร้องความสนใจก็ได้มั้ง

 

“เก่งวิชาวิทยาศาสตร์เหรอ” เวดถามพลางกดสายตาลงไปที่ป้ายสีขาวนั่น ให้อีกคนต้องก้มลงมองตาม ก่อนปีเตอร์จะเบิกตาโพลงแล้วเพิ่งสำนึกได้ว่าเขาโดนแกล้งเข้าเสียแล้ว — แน่นอนว่าคนอย่างเขาไม่มีทางเอาป้ายบ้าๆ นี่มาติดไว้ที่ตัวแน่ๆ ล่ะ แล้วอะไรอีกนะ ถ้าคุณอยากรู้อะไรเกี่ยวกับวิทยาศาสตร์ล่ะก็ ผมคิดว่าผมเพอร์เฟ็คสำหรับคุณนะอย่างนั้นเหรอ...ให้ตายเถอะ โคตรน่าอายเลย

 

“ครับ...เก่งครับ...” ว่าจบก็เม้มปากแน่นอย่างประหม่า ปีเตอร์ไม่แม้แต่จะกล้าสบสายตากับผู้ชายร่างสูงตรงหน้าด้วยซ้ำ

 

“อ่า...” เวดครางรับเสียงยาวก่อนเขาจะก้มหน้าลงให้อยู่ในระดับเดียวกันกับคนอายุน้อยกว่า ริมฝีปากกระจับแย้มยิ้มกว้างแล้วเอื้อนเอ่ยคำพูดด้วยน้ำเสียงน่าฟัง “Hi Peter, I’m Wade Wilson, I’m 39 and I’d like to know something about science, so I think you’re perfect to me”

 

“คุณ...!” ปีเตอร์กะพริบตาปริบๆ อย่างไม่อยากจะเชื่อสิ่งที่ได้ยิน ความร้อนผะผ่าวตีตื้นขึ้นมาจนทั่วใบหน้าใสของเด็กหนุ่ม หัวใจดวงน้อยเต้นแรงจนแทบระเบิด และมันก็เป็นครั้งแรกจริงๆ ที่ปีเตอร์เพิ่งจะเข้าใจว่าอาการที่โดนใครสักคนมาอิมแพคใส่...มันเป็นยังไง

 

“มาปาร์ตี้คนโสดได้ก็แปลว่าโสดสินะ?” เวดถามยิ้มๆ ก่อนเขาจะหยัดตัวขึ้นยืนตรงเหมือนเดิม “ถ้าแบล็คเดย์ปีหน้าไม่อยากมาปาร์ตี้คนโสดแล้วล่ะก็...ติดต่อฉันได้นะ อยู่บ้านข้างๆ นี่เอง มาเคาะประตูได้ตลอดเวลาเลย”

 

คนอายุมากกว่าจบประโยคด้วยการชี้นิ้วไปทางบ้านของเขา นึกเอ็นดูเด็กตรงหน้าที่กำลังจ้องเขาตาแป๋วพร้อมพวงแก้มเนียนที่กำลังขึ้นสีแดงก่ำ

 

“ครับ...” ปีเตอร์ใช้เวลาประมวลผลราวๆ สิบวินาทีก่อนริมฝีปากเล็กจะขยับพูด มือเรียวถูกยกเกาแก้มแก้เก้อ นัยน์ตากลมกลอกไปมาอย่างคิดไม่ตกก่อนลูกแก้วสีน้ำตาลเข้มทั้งสองจะวกกลับมาสบนัยน์ตาคมของคนตรงหน้าอีกครั้ง “เอ่อ...งั้น...ถ้าผมเคาะประตูบ้านคุณตอนนี้เลย...จะเป็นอะไรไหมครับ..แบบว่า...ถ้าได้โกโก้ร้อนสักแก้วก็น่าจะดี...เนอะ...”

 

ประโยคหลังของคนอายุน้อยกว่าแผ่วเบาจนแทบจะไม่ได้ยิน แต่เวดก็ยังได้ยินมันอยู่ดี เขายิ้มเผล่ก่อนจะพยักหน้าช้าๆ แล้วเอ่ยตอบตกลง

 

“เอาสิ”

 

“ขอบคุณครับ”

 

พวกเขามองหน้ากันและกันอีกครั้งก่อนเวดจะเป็นคนเดินนำไปทางบ้านของเขาโดยมีปีเตอร์เดินตามไป รอยยิ้มบางเบาถูกจุดขึ้นบนใบหน้าของคนทั้งคู่พร้อมกับความรู้สึกอุ่นๆ ที่ปรากฏอยู่ในหัวใจ

 

บางที...วันของคนโสดก็อาจมีไว้ให้ใครบางคนสละโสดก็เป็นได้...ว่าไหม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

END.

 

ในที่สุดดดดดด!!!

TTTTwTTT

ฝากด้วยนะคะ ขอบคุณค่ะ :3

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ king thomas จากทั้งหมด 29 บทความ

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

7 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 10 สิงหาคม 2562 / 03:21

    น่าร๊ากกกกกก คือพี่เวดคะ เจอความน่ารักน้องพีทเข้าหน่อยลืมจุดประสงค์ที่จะมาโวยเลยนะ 5555

    #7
    0
  2. #6 mondaytosunday (@beambi) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2562 / 01:19
    น่ารักกกกกกกกกกกก
    #6
    0
  3. #5 Data
    วันที่ 9 พฤษภาคม 2562 / 17:33

    เจอปีเตอร์​แล้วอึ้งเลยหรอ55

    #5
    0
  4. #4 sugarcigar (@sugardgry) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 ธันวาคม 2561 / 20:56
    น่ารักมากเลยค่ะแงงงง
    #4
    0
  5. #3 mymintmaple (@destinylove) (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 5 มกราคม 2561 / 15:55
    น่ารักแบบน่ารักมากกกก ตาเวดก็ลืมจุดประสงค์กันไปเลยค่ะจุดนี้ แงงงง แกล้งน้องไปพร้อมกับการอ่อยเนียนๆงี้ได้ไงคะ น่ารักมากกกกก
    #3
    0
  6. วันที่ 3 กรกฎาคม 2560 / 01:00
    ละมุนมากกก อยากอ่านอีกๆ
    #2
    0
  7. วันที่ 9 มกราคม 2560 / 22:22
    อ่านไปยิ้มไปปป น่ารักมากกกกกกกกกกกกก
    #1
    0