*...::il[The Marvel of Wager - เกมกล คนท้าพนัน]li::...*

ตอนที่ 1 : Prologue

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 336
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 มี.ค. 50



Prologue

 

        
วันนี้เป็นวันพิเศษ...



         
บรรยากาศรอบด้านน่าอึดอัดอย่างที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน   ตลอดทางเดินเต็มไปด้วยเหล่าปีศาจจากขุมนรกชั้นแล้วชั้นเล่าพยายามเบียดเสียดลำตัวผอมกะหร่องแต่แฝงความแข็งแกร่งเพื่อให้ตัวเองได้อยู่แถวหน้า   นรกไม่เคยมีคำว่ากฎสำหรับมัน   แต่เพราะการจะได้เห็นสิ่งที่เรียกว่า
พระผู้เป็นเจ้า พวกมันเลยยอมเข้าแถวอย่างเป็นระเบียบโดยไม่มีข้อแม้



         
กรีนดีโอไม่ได้สนใจปีศาจร่วมนรกเท่าไรนัก   เขาเฝ้ามองลูกไฟสีขาวซึ่งกำลังใกล้เข้ามาบนท้องฟ้าสีแดงฉาน   แสงสว่างที่แม้แสบตาแต่กลับไม่ทำให้ม่านตาปีศาจอย่างเขาพังทลายดั่งเคยอาจเป็นอิทธิฤทธิ์ของสิ่งที่เรากำลังเฝ้ารอก็เป็นได้



         
ลำแสงสีขาวทออ่อนลงจนปรากฏร่างของบุคคลหนึ่ง   ชายหนุ่มผมสีทองหยักเป็นคลื่นยาวลงมาเกือบจรดปลายเท้า   ดวงหน้างดงามราวเทพบุตรกวาดนัยน์ตาสีฟ้าอ่อนคู่สวยชมพวกเราทีละตนละตน   แต่กรีนดีโอสังเกตเห็นบางอย่างที่แตกต่าง...ในแววตานั้นไม่แสดงความรังเกียจเดียดฉันท์เลยสักนิด



         
ผิดกับท่านยมบาลถนัด...



         
สวัสดี   ปีศาจอสูรทั้งหลาย



         
พลังเสียงที่ทรงอำนาจเอ่ยในที่สุด   เหล่าผู้ฟังนับพันล้านต่างหันรีหันขวางมองกันเป็นเชิงปรึกษา   ทว่าไม่มีใครกล้าพอจะตอบสิ่งมีชีวิตเจิดจ้านั้นเลยนอกจาก...



         
อะไรคือจุดหมายของท่านในวันนี้   ...พระผู้เป็นเจ้า



         
น้ำเสียงแหบห้าวแทบฟังไม่ได้ศัพท์จากปากของ   มูรีล   ภูตไฟผู้มีอายุขัยมากที่สุดในยมโลกนี้ถามขึ้น



         
ข้าได้รู้ถึงความปรารถนาครั้งยิ่งใหญ่ที่พวกท่านต้องการ พระผู้เป็นเจ้าพูดพวกท่านอยากได้อิสระ...ใช่ไหม



         
ท่านพูดราวกับท่านจะมอบอิสระให้เรามูรีลถามลองเชิง   หรี่ดวงตาเล็กลงจนแทบมองไม่เห็นข้าไม่เชื่อหรอกว่าพวกที่ไม่เคยทุกข์ร้อนนั้นจะมาเมตตากับปีศาจอย่างเราแล้วไม่หวังผลตอบแทน   โดยเฉพาะผู้เป็นเจ้าแห่งสรรพสิ่งเช่นท่าน



         
ท่านต้องการอะไรกันแน่ !”



         
เสียงของปีศาจตนหนึ่งตะโกนก้องนำเสียงอึกทึกอย่างไม่พอใจจากอีกหลายตนดังตามมา



         
เนตรสีฟ้าอ่อนส่อประกายภูมิใจขึ้นทันที   ชายหนุ่มในชุดขาวสะอาดหัวเราะลั่นแล้วคลี่ยิ้มอ่อนโยน   ภูตมูรีลรู้สึกถึงความไม่ชอบมาพากลจากตัวเขาจึงยกไม้เท้าสีดำทมิฬขึ้นมาป้องกัน



         
ข้าจะให้พวกท่าน...ที่สมัครใจเท่านั้นนะ   มาเล่นเกมส์ด้วยกัน   เกมส์...ที่เดิมพันด้วยชีวิต   แต่ผลตอบแทนนั้นสูงค่า



         
หมายความว่าอย่างไร ภูติเฒ่าถามท่านบอกว่าเดิมพันด้วยชีวิตรึ   หมายความว่าหากเราแพ้ก็ต้องสลายไปงั้นหรือ !”



         
พระผู้เป็นเจ้ายังคงยิ้มไม่เปลี่ยนเมื่อเห็นความเฉลียวฉลาดอย่างไม่น่าเชื่อของมูรีล   พระองค์ผายพระหัตถ์ออก   โปรยละอองสีนวลระยิบระยับลงพื้นที่ลุกเป็นเพลิงให้กลายเป็นทุ่งหญ้าเขียวชอุ่ม   เสียงโห่ร้องด้วยความตกใจจากชีวิตหลายล้านดังขึ้นแทบจะทันที



         
“ท่านฉลาด   มูรีล   วิลเมอรีล   อดีตนักทำนายผู้ลือชื่อเรื่องการเดาและการเสี่ยงทายแห่งฮาบรีท   ท่านจะเป็นใหญ่เป็นโตดั่งที่หวังถ้าไม่คิดก่อกบฏต่อราชาเมืองนั้น



         
พระผู้เป็นเจ้าสบนัยน์ตากับคนก่อกบฏนิ่งอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า   ภูตไฟกลืนน้ำลายลงคอ



         
แต่หากท่านชนะ   ข้าพร้อมจะมอบชีวิตใหม่ที่สมบูรณ์เพียบพร้อมทุกสิ่งให้แก่ท่าน   ไม่ว่าต้องการอะไร   สุรา   นารี   หรือเงินทองก็จะมีคนมาประเคนถึงที่   ข้อเสนอนี้น่าสนใจไหมล่ะ



         
คำกล่าวนั้นทำให้ปีศาจทุกตนชะงักกึก   มือหยาบกร้านของภูตเฒ่ากำไม้เท้าอยู่สั่นระริก



         
กรีนดีโอมองปีศาจข้างกายไล่จากใกล้ไปไกล   ใบหน้าพวกมันบ่งบอกถึงกิเลสในสมองเล็ก ๆ ชัดเจน   ใบหน้าของ...พวกโลภมาก   ตัณหากลับ



         
อยู่ในนรกมาหลายร้อยหลายพันปียังไม่ลืมเรื่องบนโลกมนุษย์อีก   ช่างน่าสมเพชเสียจริง



         
เงื่อนไขมีอยู่ว่า...พระผู้เป็นเจ้าเปรย   สูดลมหายใจลึกด้วยความปลาบปลื้มเมื่อทุกสายตาหันมาจดจ่ออยู่กับกติกาที่จะเอ่ยต่อไปนี้เวลาสามวัน   พวกท่านต้องไปหามนุษย์ที่มีความสามารถมาหนึ่งคน   แล้วจงนำเขามาเป็นเบี้ยในเกมส์   แน่นอนว่ามีพวกท่านกำหนดบอกทางอยู่เบื้องหลัง   ถ้าท่านถึงเส้นชัยเมื่อไหร่   รางวัลนั้นก็จะเป็นของผู้ชนะทันที



         
เมื่อฟังดังนั้น   หลายชีวิตเหม่อมองท้องฟ้าราวกับจิตนั้นหลุดลอยไปกับความฝัน   บ้างก็กรีดร้องดีใจ   บ้างก็คลุ้มคลั่งจัดการฆ่าปีศาจข้างตัวเพื่อกำจัดคู่แข่งทั้งที่ยังไม่ถึงเวลา   น้อยตนนักจะนิ่งสงบดั่งเช่นที่กรีนดีโอทำอยู่ตอนนี้



         
...เขาไม่มีสิ่งปรารถนา...เขาไม่ได้ต้องการอิสระ...



         
นรกยังคงมีสีสันชวนจิตรื่นเริงไม่แพ้บ่อนบนโลก   เขาอยู่ที่นี่ชินชานานเกินไปแล้ว



         
ทว่า...



         
พระองค์ทรงอยากท้าทายพวกเขามากนักสินะ   ตลอดล้านปีพระองค์ไม่เคยคิดเสด็จมานรกแห่งนี้   พออยากเล่นสนุกก็ประเดิมด้วยเกมส์ที่ยั่วยวนกิเลสปีศาจชั้นต่ำได้แถมประสบผลดีอีกต่างหาก



         
หากพระองค์ทรงกล้าขนาดหยามศักดิ์ศรีเขาถึงเพียงนี้   มีหรือเขาจะไม่รับคำ



         
ถ้าไม่เล่น...ก็อย่ามาเรียกเขาว่า   มือพนันแห่งกรีนดริค   กรีนดีโอ   อีกเลย...



         
ชัยชนะของเกมส์นี้ต้องอยู่ในกำมือข้า...ผู้เดียวเท่านั้น



         
รอยยิ้มพรายปรากฏบนเค้าหน้าดูดี   ก่อนร่างนั้นจะก้าวเดินไปข้างหน้าเพื่อเข้าร่วมสมัครเล่นเกมส์



         
...เกมส์ที่เดิมพันด้วยชีวิต...



+++

คุยกับPinkMeloN : 24/10/49

อ่า ขอบคุณที่อ่านถึงตรงนี้นะคะ
ก่อนจะคลิกตอนถัดไปก็ขอคุยอะไรสักหน่อย
นี่เป็นนิยายที่แต่งขึ้นเอง ต้องขออภัยด้วยถ้าหากมันเป็นการลบหลู่ศาสนา
แต่ก็เชื่ออีกนั่นแหละว่าไม่ใช่แค่เรื่องนี้เรื่องเดียวที่ทำแบบนี้
ยังไงเสียนาวจะไม่ทำให้มันเกินเลย
แต่อย่างไรก็เพื่อความบันเทิงของผู้อ่านด้วย

ขอบคุณมากค่ะ
Ps.ไม่เม้มก็โหวต เลือกเอาสักอย่างนะ ^^

565 ความคิดเห็น