คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 43 : บทที่ ๒๘ : หอคอย


     อัพเดท 2 ก.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 43 : บทที่ ๒๘ : หอคอย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1047 , โพส : 34 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




 บทที่ ๒๘

หอคอย

กลิ่นคาวเหม็นคละฟุ้งจนแมรี่โกลด์รู้สึกคลื่นเหียนทันทีที่เข้ามา

บนพื้นห้องเต็มไปด้วยคนตาย สภาพศพหนังเนื้อแห้งติดกระดูกเหมือนถูกรีดเลือดออกจนหมดตัว ที่พอบ่งบอกถึงตัวตนได้คงมีเพียงเครื่องแต่งกาย ร่างไร้วิญญาณเหล่านี้อยู่ในชุดเครื่องแบบทหารของเจเรอมาน

ราวกับบางอย่างดลใจให้หญิงสาวฉุกคิดขึ้นมา หรือว่านี่จะเป็นกองทหารที่ออกมาตามหาเจ้าหญิงแล้วหายสาบสูญไป

แมรี่โกลด์รีบเข้าไปสำรวจ ลืมความหวาดกลัวจนหมดสิ้น หัวใจของเธอเต้นถี่ระรัว ทว่าแม้ดูจนครบทุกคนแล้วก็ไม่พบคนที่เธอตามหา

ไม่มีนายพรานอาเบล...พ่อของเธอ...

ปลายหางตาเหลือบเห็นบันไดที่มุมหนึ่งของห้อง น่าจะเป็นบันไดทางขึ้นสู่ห้องต่อไป หญิงสาวไม่รอช้ารีบวิ่งขึ้นบันไดทันที ภาวนาขอให้สิ่งที่รอเธออยู่บนยอดคอคอยเป็นเรื่องดี

เสียงฝีเท้าท่ามกลางความมืดดังพร้อมกับเส้นเต้นของหัวใจ แมรี่โกลด์ไม่สนใจแล้วว่าเธอขึ้นมาไกลแค่ไหน กระทั่งสุดเส้นทางบันไดนั้นจึงได้พบกับประตูอีกบาน

ก่อนเอื้อมมือ แมรี่โกลด์ชะงักแล้วเตรียมใจ

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะเข้มแข็งเพื่อยอมรับความจริง

ในที่สุดประตูก็เปิดออก...

ที่แห่งนี้เป็นยอดหอคอยจริงๆ มีหน้าต่างรายรอบห้องทรงกลม ภายในเป็นพื้นที่กว้างกว่าห้องที่ผ่านมา ทว่าที่แห่งนี้ไม่ได้มีซากศพ มีแต่หม้อต้มยาและชั้นวางขวดโหลจนแทบไม่มีทางเดิน

แมรี่โกลด์ยังไม่ยอมแพ้ เธอเดินผ่านช่องว่างที่เว้นเป็นทางเดิน จึงพอมองเห็นว่าในขวดโหลนั้นมีสมุนไพรหลากชนิดแช่ไว้ในน้ำคละสีกัน กลิ่นภายในห้องเป็นกลิ่นหอมแปลกๆ เหมือนยาลอยมาตามลมที่พัดผ่าน แต่ในห้องก็ยังร้อนอบอ้าวจากเตาไฟที่กำลังต้มหม้อยาซึ่งยังเดือดผุดๆ

ห้องยาบนยอดหอคอยนี่น่ะหรือ?

“นั่นใครน่ะ”

เสียงนั้นดังแผ่วเบาทว่าก็ทำให้คนฟังต้องสะดุ้งเฮือก เพราะชั้นวางตั้งระเกะระกะจึงทำให้มองไม่เห็นว่าข้างในมีคนอยู่ เสียงนั้นเป็นเสียงของผู้หญิง หรือจะเป็นบริเออโรส!...เมื่อคิดแล้ว แมรี่โกลด์ก็รีบเดินเลียบชั้นวางเพื่อเข้าไปด้านในสุดของห้อง ก็ได้พบกับหญิงวัยกลางคนนางหนึ่งยืนรออยู่

แต่เจ้าหญิงวายูนาเคยกล่าวไว้ว่าเธอมีหน้าตาเหมือนบริเออโรสทุกประการ เช่นนั้นแล้วหญิงตรงหน้าคงไม่ใช่

ถึงจะดูมีอายุแต่ก็ยังรู้ว่าเคยงดงามเมื่อวัยสาว ใบหน้าอันมีริ้วรอยค่อนข้างซีดเซียวเหมือนคนอดนอน ใต้ขอบตาคล้ำส่งผลให้นัยน์ตาสีมรกตดูหม่นหมอง ทว่าจุดเด่นสำคัญของนางกลับเป็นเส้นผมสีทองซึ่งไว้ยาวจนกองม้วนอยู่บนพื้น

หญิงบนหอคอยไม่ได้มีสีหน้าแปลกใจนักเมื่อพบแมรี่โกลด์

“บริเออโรสเองเหรอ” เธอเอ่ย ครั้นแล้วจึงเดินกลับไป

แมรี่โกลด์เพิ่งเห็นว่ามีเตียงใหญ่สี่เสาตั้งอยู่แยกกับกองทัพชั้นวางขวดยา ผ้าม่านถูกปิดเอาไว้บดบังตัวเตียงว่าเป็นอย่างไร กระทั่งหญิงวัยกลางคนเลิกผ้าม่านออก เผยให้เห็นบุคคลหนึ่งซึ่งนอนอยู่บนเตียงนั้น

ต่อให้เวลาผ่านไปอีกกี่สิบปี แมรี่โกลด์ก็จำได้

นั่นคือพ่อของเธอไม่ผิดแน่

โชคยังดีที่เธอรั้งตัวเองไว้ได้ทันไม่ให้ถลาเข้าไป เธอชั่งใจเพื่อรอดูว่าหญิงผมยาวคนนี้จะทำอะไรไม่ดีหรือเปล่า

นางค่อยๆ ประคองศีรษะของพรานอาเบลผู้สลบไสล หยิบถ้วยยาบนหัวเตียงขึ้นมา เป่าไล่ความร้อนสองสามครั้ง จากนั้นกระดกถ้วยแล้วอมไว้ในปาก

...ก่อนจะป้อนยาผู้ป่วยทางปาก...

แมรี่โกลด์เบิกตาโพลง เธอพอเข้าใจว่านี่คือวิธีการป้อนยาให้ผู้ป่วยที่ไม่ได้สติ แต่หากให้ว่ากันตามจริง หญิงผมยาวไม่ได้มีทีท่ารังเกียจพรานฉกรรจ์หน้าตาดุเถื่อนเลยแม้แต่น้อย ครั้นเมื่อจุมพิตไปหลายครั้ง...ป้อนยาจนหมดถ้วย จึงพอมีโอกาสให้แมรี่โกลด์ได้เอ่ยถาม

“เขาเป็นอะไรมากไหมคะ”

หญิงผมยาวสะบัดหน้าหันมาทันที นางลุกขึ้นพรวด ตรงรี่มาหาหญิงอายุน้อยกว่า

ดวงตาสีเขียวมรกตจ้องลึกเข้ามาในดวงตาสีทองราวกับค้นหาคำตอบ

“ข้าลืมไปว่าบริเออโรสไม่เคยใช้บันได” นางว่าด้วยความตกใจ แล้วผงะถอยไป “เจ้าเป็นใคร ทำไมถึงหน้าตาเหมือนนางขนาดนี้”

แมรี่โกลด์ขมวดคิ้วมุ่น ท่าทางของหญิงผมยาวไม่ได้เสแสร้ง แสดงว่านางไม่รู้ว่าเธอคือใครจริงๆ

แต่แมรี่โกลด์ยังเป็นห่วงบิดามากกว่า

เธอชี้ไปยังคนบนเตียง

“ข้าจะบอกก็ต่อเมื่อท่านบอกก่อนว่าเขาป่วยเป็นอะไร”

ในตอนนี้หญิงผมยาวเริ่มระวังตัวมากขึ้น ต่างฝ่ายต่างไม่ไว้วางใจกันและกัน แมรี่โกลด์เองก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม อาจเป็นเพราะพ่อที่เธอเฝ้าคิดถึงมาตลอด พอได้พบกัน เขากลับอยู่สภาพเช่นนี้ไปเสียแล้ว

นัยน์ตาสีเขียวยังไม่คลายความหวาดระแวง

“เขาได้รับพิษจากหนามของกุหลาบป่า” นางตอบ “ต้องใช้เวลารักษาประมาณสามเดือน นี่ก็ใกล้พ้นเดือนที่สามแล้ว”

เมื่อได้ยินดังนั้นแมรี่โกลด์ก็รู้สึกโล่งอก อย่างน้อยเธอก็คิดว่าหญิงผมยาวตอบความจริง ถึงแม้ดูจากตรงนี้พ่อของเธอยังมีอาการน่าเป็นห่วงก็เถอะ

“ข้าบอกไปแล้ว ทีนี้ตอบมาเสียว่าเจ้านั้นคือใครกัน”

หญิงสาวเริ่มผ่อนลงบ้างและพยายามคิดว่า การที่หญิงผมยาวระแวงเธอก็ไม่ใช่เรื่องแปลก เพราะจะมีใครบนโลกที่หน้าตาเหมือนกับแม่มดอายุมากกว่าร้อยปี

“ข้าชื่อแมรี่โกลด์ วู้ดส์แมนค่ะ” เธอแนะนำตัว “และข้าเป็นลูกสาวของชายคนนั้น”

สิ้นประโยค หญิงผมยาวกลับตกใจจนไร้เรี่ยวแรง

“เจ้าคือลูกสาวของพรานอาเบลหรือ”

แมรี่โกลด์พยักหน้าจริงจัง “ข้าขอเข้าไปดูอาการของพ่อได้ไหมคะ”

“ไม่ได้!

หญิงสาวชะงักกึก ผูกคิ้วเป็นปมแน่น “ทำไมคะ”

อีกฝ่ายขบริมฝีปาก “จริงๆ แล้วเขาไม่ได้โดนพิษของกุหลาบป่าหรอก...” นางกล่าว “หนามของกุหลาบถึงจะร้ายกาจแต่มันไม่ได้มีพิษหรอกนะ”

แมรี่โกลด์ไม่อยากเชื่อหูตนเอง

“ข้าขอโทษ แต่พ่อของเจ้าโดนพิษที่ร้ายแรงจนไม่สามารถให้ใครเข้าใกล้ได้ ไม่อย่างนั้นเจ้าอาจติดพิษจากเขา”

“ท่านโกหกข้า...อย่างนั้นหรือคะ”

“ใครๆ ก็เคยโกหกกันทั้งนั้น” นางตอบด้วยสีหน้าลำบากใจ “อาจจะยกเว้นอาเบลกับเจ้าไว้แค่สองคน”

คนโกหกไม่ได้ถึงกับเบิกตากว้าง

“ท่านรู้...” เธอเอ่ยด้วยเสียงสั่นเทา “ท่านเป็นใครกันแน่”

เสมือนความไม่ไว้ใจใครทั้งนั้นกลับมาอีกครั้ง แมรี่โกลด์เข้าใจเสมอว่าคนรอบตัวเธอสามารถโกหกเมื่อใดก็ได้ ตลอดมาเธอทำตามคำสอนว่าอย่าไว้ใจใคร หญิงสาวสร้างกำแพงปิดกั้นตัวเองกับคนอื่นเสมอเพราะรู้ว่าตนนั้นแตกต่าง ความลับนี้จึงมีเพียงพ่อและชาฮาร์ ซึ่งเป็นคนที่เธอไว้ใจที่สุดเท่านั้นที่รู้ จึงเป็นไปไม่ได้เลยที่หญิงแปลกหน้าจะรู้ความลับของเธอหากเธอไม่ได้เป็นคนบอก

“ชื่อของข้าคือราพินเซล” นางตอบในที่สุด “ราพินเซล แห่งหอคอยนิลกาฬ”

...นามนั้นหมายถึงดอกไม้ นางเป็นดอกไม้เช่นเดียวกับเธอ...

“หรือว่าท่านคือ...”

 
(50 ตรงนี้)

 

คำที่ไม่ได้เอ่ยออกมา จนถึงตอนนี้แมรี่โกลด์ก็ยังไม่พร้อมจะเรียกได้เต็มปากเต็มคำ ทว่ามันเป็นความมั่นใจ หญิงผมยาวตรงหน้าไม่มีท่าทีปฏิเสธแม้เธอไม่ได้เติมเต็มประโยคนั้นให้จบ ดวงตาสีเขียวมรกตมองหญิงสาวผู้มีเส้นผมสีทองเช่นเดียวกันอย่างลึกซึ้ง เหมือนกับได้พบสิ่งที่ตนโหยหามานานแสนนาน

คงเป็นแรงดึงดูดของสายเลือด แมรี่โกลด์ก้าวไปข้างหน้า หวังจะโอบกอดบุคคลผู้ซึ่งเธอไม่เคยเห็นหน้า ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อ แต่รู้ว่าทั้งคู่ต่างมีสายสัมพันธ์ซึ่งกันและกัน

“อย่าเข้ามา”

ราพินเซลเอ่ยก่อนที่แมรี่โกลด์จะเดินไปถึงตัว หญิงสาวส่งคำถามทางสายตา

...หรือมารดาจะรังเกียจเธอ

หญิงผมยาวกอดเอวตนเองอย่างระวังตัว

“ตอนนี้ทั้งข้าและอาเบลต่างก็ได้รับพิษร้ายนั้นด้วยกัน ในตอนนี้เจ้าไม่ควรเข้ามาใกล้เราทั้งคู่”

แมรี่โกลด์โล่งอกลงหน่อยหนึ่งเมื่อรู้ว่าแม่ไม่ได้รังเกียจ แต่นางเป็นห่วงลูกสาวต่างหาก ถึงอย่างนั้นเธอก็ยังรู้สึกแปลกๆ อาจเป็นเพราะตลอดชีวิตที่ผ่านมา แมรี่โกลด์ไม่เคยมีแม่ ความห่วงใยที่แม่มีให้ลูกแบบนี้ เมื่อได้รับแล้วหญิงสาวก็ไม่รู้จะวางตัวอย่างไร

“พวกท่านโดนพิษอะไรคะ”

ราพินเซลนั่งลงข้างเตียง ดวงตาอบอุ่นสีมรกตเหม่อมองลูกสาว ก่อนคลี่ยิ้มน้อยๆ

“ยาพิษ” นางตอบเพียงเท่านั้น

“ของใครกัน” ลูกสาวอารมณ์เริ่มเดือด “ใครวางยาพิษพวกท่าน แล้วมีเหตุผลอะไรถึงต้องทำเช่นนั้น”

ทว่าผู้เป็นแม่กลับส่ายหน้าช้าๆ

“ไม่หรอก ไม่มีใครทั้งนั้น มันเกิดขึ้นเพราะความผิดพลาดของข้าเอง” ราพินเซลเอ่ย “ที่จริงแล้วยาพิษทั้งหมดที่บริเออโรสใช้ ข้าเป็นคนปรุงมันขึ้นมาเอง”

แมรี่โกลด์ตาโต “อะไรนะคะ”

“เจ้าคงรู้แล้วว่าบริเออโรสคือแม่มด เป็นมนุษย์ที่มีเวทมนตร์คำสาป เมื่อยี่สิบเอ็ดปีก่อนนางเพิ่งฟื้นจากการหลับใหลยาวนานถึงสี่ร้อยปี  แต่คนที่มีอายุขัยมากขึ้นย่อมเสื่อมลงตามกาลเวลา ตอนนี้นางจึงร่างกายอ่อนแอ เวทมนตร์ที่มีก็บางเบาแทบช่วยอะไรไม่ได้” ราพินเซลอธิบาย “เพราะอย่างนั้นนางจึงต้องการข้า”

แมรี่โกลด์ไม่เข้าใจ ทำไมแม่ของเธอต้องช่วยบริเออโรส ในตำราของมนุษย์มักเตือนเสมอว่าไม่ควรไปยุ่งเกี่ยวกับพวกแม่มด ทำไมแม่ของเธอจึงปรุงยาพิษให้บริเออโรสนำไปใช้ในทางที่ผิดด้วย

จริงด้วยสิ จุดประสงค์ของเธอก็คือตามหาพ่อ ตอนนี้เธอก็ได้เจอทั้งพ่อและแม่ นี่คือจุดหมายของชีวิตเธอไม่ใช่หรือ ถ้าอย่างนั้นแมรี่โกลด์ไม่จำเป็นต้องไปเจอบริเออโรสก็ได้นี่ ไม่จำเป็นต้องรู้ความจริงอีกต่อไป ในเมื่อตอนนี้สิ่งที่เธอปรารถนามาตลอดได้อยู่ตรงหน้าแล้ว

“แม่คะ” แมรี่โกลด์เรียกคำนั้นเป็นครั้งแรก “เรากลับบ้านกันดีไหมคะ”

“แมรี่โกลด์...” แต่ผู้เป็นแม่กลับมีสีหน้าคัดค้าน

“ข้าแค่อยากอยู่บ้านที่มีเราสามคนพ่อแม่ลูก เรากลับบ้านกันเถอะนะคะ”

“แมรี่โกลด์ เจ้าไม่เข้าใจ...”

“ข้าไม่สนว่าทำไมข้าถึงหน้าตาเหมือนบริเออโรส ข้ากลับมายังป่าดำก็เพื่อต้องการมาหาพ่อ ตอนนี้ข้าเพิ่งรู้ว่าข้าเองก็มีแม่เหมือนคนอื่นเขาเหมือนกัน ข้า...ข้าก็อยากให้เราอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข ข้าแค่อยากมีความสุขกับสิ่งที่เรียกว่าครอบครัวบ้างเท่านั้นเอง”

“ข้ายังกลับไปไม่ได้หรอก”

“แม่คะ ได้โปรด...” ภาพข้างหน้าเริ่มพร่ามัว แมรี่โกลด์อ้อนวอนด้วยเสียงสั่นเทา

“เจ้าเองก็ยังกลับไม่ได้เช่นกัน” ราพินเซลว่า

 “ทำไม...” ในที่สุดน้ำตาหยดหนึ่งไหลรินจากดวงตาสีทอง “เพราะอะไร...เพราะคำสาบานที่ข้าเคยพูดไว้เมื่อตอนเด็กอย่างนั้นหรือคะ เพราะข้ายังไม่เข้มแข็งพอหรือคะ ข้าถึงไม่สามารถกลับไปอยู่กับครอบครัวได้”

“ไม่ใช่อย่างนั้นหรอก ลูกรัก” น้ำเสียงของราพินเซลก็แฝงไปด้วยความเจ็บปวดไม่แพ้กัน “คำว่าเข้มแข็งไม่ได้มีกฎเกณฑ์ตายตัว ชีวิตเจ้าผ่านอะไรมามากมายแต่เจ้าก็ยังยืนหยัดต่อสู้มาได้จนถึงทุกวันนี้ เจ้าเป็นคนเข้มแข็งมาตลอด เจ้าเข้มแข็งเสมอมา”

“แต่ข้ายังมีน้ำตา ข้ายังรู้สึกเจ็บ”

“ร้องไห้แล้วไม่เข้มแข็งตรงไหนหรือ คนที่ร้องไห้ไม่เป็น เจ็บไม่เป็น เขาเรียกว่าไร้ความรู้สึกต่างหาก” มารดายิ้มให้อย่างอ่อนโยน ในใจนึกอยากโผกอดลูกสาวแต่ทำไม่ได้ “ความเข้มแข็งคือความศรัทธา ความเข้มแข็งคือความกล้าหาญ คือการที่เรากล้ายอมรับความจริง ไม่ว่ามันจะโหดร้ายมากเพียงใดต่างหากล่ะลูก”

แมรี่โกลด์รีบปัดน้ำตาออก

“ถ้าอย่างนั้นทำไมท่านถึงไม่ยอมกลับ”

“คนเราสัญญาอะไรแล้วก็ต้องทำให้จบใช่ไหม” นางตอบ “ถึงไม่มีคำสาป แต่มันก็เป็นสิ่งที่มนุษย์ควรรักษา เมื่อสัญญากับใครไว้ มันก็เหมือนกับเราผูกเส้นด้ายเล็กๆ เชื่อมไว้ระหว่างกัน หากคนใดคนหนึ่งตัดมันทิ้ง อีกคนย่อมรู้สึกไม่ดี”

“ท่านสัญญาอะไรไว้กับบริเออโรสหรือคะ”

ราพินเซลเบือนไปมองสามีผู้นอนสงบอยู่บนเตียง

“แม่สัญญาว่าจะช่วยให้นางสมปรารถนา และความปรารถนาของนางคือเหตุผลที่นางมีชีวิตอยู่จนถึงทุกวันนี้”

“แต่นางเป็นแม่มด...” แมรี่โกลด์ยังคงไม่เห็นด้วย

“แม่มดก็เป็นมนุษย์เหมือนกัน” หญิงผมยาวยิ้มนิดน้อย “กุหลาบมีหนามเพื่อปกป้องตัวเอง มันไม่ได้มีพิษทำร้ายใคร คนอื่นต่างหากที่มาโดนหนามของมันเอง...ไม่ใช่หรือ”

“แม่บอกว่าข้าก็ยังกลับไม่ได้” แมรี่โกลด์ย้อนถาม “แม่หมายความว่าข้าต้องไปเจอบริเออโรสก่อนใช่ไหมคะ”

“คงเป็นอย่างนั้น” ราพินเซลตอบ “ชีวิตที่มีจุดหมายมันก็ดี แต่การตามหาความหมายของชีวิตก็เป็นเส้นทางที่ดีเหมือนกัน”

ในตอนนั้นเอง ณ จุดๆ หนึ่งภายในห้องก็บังเกิดแสงสว่างเรืองรอง ครั้นเมื่อแมรี่โกลด์หันไปก็พบว่ามันมาจากกระจกใหญ่บานหนึ่งซึ่งเหมือนกับประตูกระจกที่เธอผ่านมาไม่ผิดเพี้ยน ตั้งอยู่ตรงมุมห้อง ทั้งที่ก่อนหน้าที่เธอไม่สังเกตเห็น

“ไปสิ” แม่ของเธอเอ่ยขึ้น “เจ้าเป็นคนเข้มแข็ง ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร ข้าเชื่อว่าเจ้าจะผ่านมันไปได้อยู่แล้ว”

ถ้อยคำให้กำลังใจนั้นยิ่งใหญ่มากมายสำหรับแมรี่โกลด์ เธอกล่าวขอบคุณมารดา ก่อนจะสูดหายใจเข้าลึกเต็มปอด แล้วจึงเดินผ่านเข้าไปยังประตูกระจกวิเศษ

บนยอดหอคอยนิลกาฬ ราพินเซลอยู่ในห้องกับผู้เป็นสามี นางยังคงสวดมนต์ภาวนาให้บุตรสาว

“ขอเพียงความจริงจะไม่โหดร้ายเสมอไป...”

 


++++
ย้อนกลับไป ย้อนกลับไป !!
บทนำมีบอกไว้ว่า ราพินเซลปรุงยาได้!
ตอนหน้าแมรี่โกลด์จะได้เจอกับบริเออโรสหรือไม่ แล้วชาฮาร์กับเกวนจะเป็นอย่างไร โอ้ววว แล้วกาวินจะฆ่าโคราเมสำเร็จหรือไม่
มีแต่ต้องติดตามเท่านั้น !!!
(สรุปแล้วยิ่งแต่งไหงยิ่งมีแต่คำถาม แต่ถ้าไม่มีคำถาม คนอ่านก็หายน่ะสิ!)
ช่วงนี้อัพช้าเพราะงานเยอะ แต่นี่เสร็จงานปุ้บก็แต่งให้ปั้บเลย ชอบจริงๆเวลาที่คิดพล๊อตเรื่องไว้แล้วแต่งได้ลื่น
เมื่อก่อนแต่งเรื่อยๆก็ตัน ^^" 
ผู้ใดทายถูกว่าเป็นแม่ เราไม่มีของรางวัล!! (อ้าว) 5555
แหมๆๆๆ ความจริงมันจะร้ายทั้งเรื่องเลยเรอะ ไม่มีอะไรที่เสมอไปหรอก จริงมั้ยคะ ^^ (แต่ก็ไม่แน่ อิคนเขียนนี่เดาใจยาก)

ขอบคุณทุกท่านสำหรับคำอวยพรวันเกิด และของขวัญที่คอมเม้นท์ ดีใจจัง ;w;

อ้อ ขอฝากเรื่องใหม่! ลงปฐมบทและบทนำแล้ว เป็นแนวอบอุ่นและเบาสมอง รับรองไม่เครียด!(แน่ใจนะ)
แต่มันแฝงด้วยความเกรียนสูงงงงงงง 

เม้นนิยายเรื่องนี้แล้วค่อยกลับมาจิ้มไปดูนะคะ >w< ฮ่าๆๆ

>>จิ้มสู่โลกศิลปะ<<

 

 ? Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 43 : บทที่ ๒๘ : หอคอย , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1047 , โพส : 34 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 34 : ความคิดเห็นที่ 3340
อ่านต่อ 
อ่านต่อ
อ่านต่อ! ไรท์เตอร์แต่งโอเคมั๊ก ชอบค่ะ จะเป็นไงนะ บริเออโรส!

คินนี้จะได้นอนไหมน้า พรุ่งนี้มีเรียนเช้าด้วยสิ
(อ่านมาตั้งแต่บ่าย 2 ตอนนี้ 3 ทุ่ม - -'')
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 21:48
# 33 : ความคิดเห็นที่ 3252
ความจริงไม่โหดร้ายเสมอไป...หรอกมั้ง แหะๆ - -"
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:52
# 32 : ความคิดเห็นที่ 3250
ความจริงไม่โหดร้ายเสมอไป...หรอกมั้ง แหะๆ - -"
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:24
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2980

 นิทานสาวน้อย

ตอน หอคอย

เริ่มสงสัยว่าบริโอ อะไรนั้นเป็นญาติกะแมรี่อยู่ดี

ว่าแต่สำนวนยังคงคมปลาบบาดจึ้กๆนะบทนี้

ดูเหมือนธีมของเรื่องนี้คือการบอกว่าให้ยอมรับความจริงและอยู่กะมันให้ได้แฮะ ^^


PS.  ระวังให้ดีล่ะ อย่าให้ตัวเองต้องตกเป็นเหยื่อ
Name : Channa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Channa [ IP : 202.44.4.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ธันวาคม 2555 / 10:20
# 30 : ความคิดเห็นที่ 2946
อ่านแล้วทึ่งในตัวไรท์เตอร์มาก 555
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 13:20
# 29 : ความคิดเห็นที่ 2793
อยากอ่านแล้วสิ สงสัยบิเออโรสสุดล่ะ ราพินเซลเป็นม่ามี้นี่เอง พรานอาเบลก็อยู่ด้วย แฮมๆๆ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 20:14
# 28 : ความคิดเห็นที่ 2726
เมื่อไรพระเอกของเราจะมาน้า
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 22:18
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2282
สงสัยที่แมร์รี่สวยเพราะราพินเซลสินะ ซับซ้อนไปมาจริงๆ -0-
ว่าแต่ความปราถนาของบริเออโรสคืออะไรกันหว่า

PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?" : "อา...เป็นอย่างนี้นี่เอง...ก็ผมน่ะ...อยู่อย่างเพียงลำพังมาโดยตลอดนี่นะ..."
Name : สุขสันต์วันสิ้นโลก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุขสันต์วันสิ้นโลก [ IP : 101.109.214.192 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 กรกฎาคม 2555 / 10:00
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2268
ราพินเซลเป็นแม่แมรี่... o[]o ไม่คิดเลยว่าจะเจอฉากนี้อ่ะ คิดว่าเปิดประตูมาจะเจอแม่มดเลย แล้วแมรี่ก็โดนเข็มตำนิ้ว หลับเป็นเจ้าหญิงนิทรา เย้ๆๆ (แว้กกกกก รีบคลานหนีบาทาอย่างว่องไว) โครงเรื่องยังลงล็อคกันเหมือนจิ๊กซอว์ที่ค่อยๆเรียงต่อกันทีละชิ้นๆเหมือนเดิมเลยค่ะ ขอสารภาพว่าบางทีก็มีแอบงงเหมือนกันว่าตรงนี้มายังไง ใครทำอะไรบ้าง จนต้องขออ่านย้อนนิดนึง >w< แหะๆ ว่าแล้วก็อ่านต่อออออออ
PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 171.7.189.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 มิถุนายน 2555 / 15:10
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2251
ยิ่งอ่านยิ่งอยากเจอบริเออโรส(>< ความปรารถนาของเธอคืออะไรกันนะ!
PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 171.6.223.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 20:25
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2247
 รอลุ้นต่อจ้ะ^^
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 125.25.150.197 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 มิถุนายน 2555 / 15:59
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2244
เป็นฉากแม่ลูกพบกันที่ซึ้งกินใจจริงๆ T  T
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.126.128 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 มิถุนายน 2555 / 06:03
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2243
ติดตามต่อไปค่ะ :))
PS.  เพราะเธอไม่ใช่คนสำคัญ แต่ทุกคืนวันเป็นของเธอเสมอ เป็นเพียงแค่ใครที่ผ่านมาเจอ แต่ชีวิตเป็นของเธอทุกลมหายใจ
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.43.190 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 17:50
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2240
 ยิ่งอ่านยิ่งเพิ่มปริศนาอ่ะ  คลายปริศนาแค่ขี้ประติ๋ว -0-
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 171.7.192.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 11:10
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2234
อ่านตั้งแต่ต้นจนจบก็พบว่านี่เป็นนิยายอีกเรื่องที่พาให้ติดจริงๆ ขอติดตามค่ะ :)
PS.  จงก้าวต่อไปเท่าที่ใจยังไปถึง...
Name : Le_Mariate < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Le_Mariate [ IP : 110.33.97.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 มิถุนายน 2555 / 17:22
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2232
 สนุกมากกก
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 171.96.25.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 21:11
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2231
น่าตามอ่านมากๆเลยค่ะ
อยากรู้ว่าถ้าจะเจอบริเออโรสแล้วแมรี่โกลด์จะเป็นไงต่อ
น่าลุ้นมาก
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 180.183.203.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 20:31
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2230
รอตอนต่อไป....
อ้ากกกก อยากอ่านนนนน
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 101.109.180.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 20:06
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2229
รอคอยวันที่แมรี่และบริเออโรสจะได้พบกัน...
PS.  การบ้านเยอะมากเลย ฮือๆ เครียดๆๆๆๆ
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.31.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 16:36
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2228
ต้องเป็นแม่แมรี่แน่นอน!! เอะใจตั้งแต่มีผมสีทองแล้ว !!
ติดตามค่ะ :)

PS.  เพราะเธอไม่ใช่คนสำคัญ แต่ทุกคืนวันเป็นของเธอเสมอ เป็นเพียงแค่ใครที่ผ่านมาเจอ แต่ชีวิตเป็นของเธอทุกลมหายใจ
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 61.19.145.19 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 22 มิถุนายน 2555 / 09:48
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2226
อ่านรวดเดียวจนจบ สนุกดี ชอบที่สุดก็เป็นบทนำนี่แหละ ส่วนเนื้อเรื่องนี่น่ารักแฝงความดราม่าเหมือนนิทานอีสปเลย ไรเตอร์เก่งจริงๆ

แอบสงสัย TAG นิยาย ที่มีคำว่าคอมเมดี้อยู่ด้วย อ่านจนถึงตอนนี้ยังไม่พบเจอความขำเลยอ่ะ แถมดูจะทวีความดราม่ามากขึ้นเรื่อยๆเมื่อความจริงเปิดเผยอีกต่างหาก ขอความผ่อนคลายบ้างนะจ๊ะ อ่านแล้วรู้สึกว่าโลกเป็นสีเทาสุดๆ แต่ก็ชอบนะ เฮ้อ~
Name : โคะโฮะ [ IP : 58.9.107.59 ]

วันที่: 21 มิถุนายน 2555 / 23:36
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2224
แม่เเน่นอน!!//พนันด้วยศักดิ์ศรีเลย เอ้า!!
PS.  จงอ่อนโยนแต่อย่าอ่อนแอ จงเข้มเเข็งแต่อย่าแข็งกระด้าง
Name : Wine Berry < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wine Berry [ IP : 124.120.196.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2555 / 19:31
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2223
ค้างกว่านี้ไม่มีอีกแล้ว อ๊ากกกกกก ราพินเซล แม่แน่ๆเลย
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.134.110 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2555 / 05:55
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2222
อั๊ยย่ะ ราพินเซล แม่ของแมรี่โกลด์หรือเปล่า
ฮ่าๆๆ แถไปได้เรื่อยๆ
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 180.183.204.34 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 มิถุนายน 2555 / 00:31
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2221
ขอให้มีความสุขมากๆนะค่ะ   หนูก็จะติดามอ่านนิยายต่อไป

PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 171.99.99.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2555 / 21:45
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android