คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 42 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [2]


     อัพเดท 23 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 42 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 959 , โพส : 31 , Rating : 85% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


  

เวลาของหิมะโปรยปรายมาถึงแล้ว เมื่อย่างเข้าสู่ฤดูหนาวป่าดำชวาร์ซลาล์สจะถูกย้อมด้วยสีขาว แต่เพราะเป็นป่าดิบทึบ แม้ท่ามกลางหิมะที่แห่งนี้ก็ยังคงตกอยู่ใต้ความมืดครึ้ม

แมรี่โกลด์กับชาฮาร์เดินไปตามเส้นทางที่กระต่ายขาวบอก จนแล้วจนรอดเธอก็ยังไม่รู้ว่าชาฮาร์คุยอะไรกับเจ้าตัวเล็กบ้าง เพราะดูท่าทางแล้วทั้งหนึ่งตัวกับอีกหนึ่งตนจะเข้าขากันมากทีเดียว

ถึงอย่างนั้นแมรี่โกลด์ก็รู้สึกว่าทางที่เดินมานี้ไม่ใช่ทางกลับไปเผ่าของมนุษย์หมาป่า เธอสงสัยว่าต้องมีเหตุผลบางอย่างที่เจ้ากระต่ายนำทางมาถึงที่นี่

...กระท่อมร้างกลางแปลงผัก...

หิมะยังบางพอเห็นว่าแปลงผักนั้นรกร้างไร้คนดูแล มีแต่วัชพืชขึ้นแทบทุกส่วน ไม่มีผลผลิตใดปลูกอยู่เลย อย่างไรก็ตาม การที่มันตั้งอยู่กลางป่าก็เป็นเรื่องแปลกอยู่ดี ที่ดินนี้ต้องเคยมีเจ้าของ แต่ว่าใครจะมาสร้างที่อาศัยกลางป่าอันตรายแบบนี้ ป่าดำไม่ใช่ที่ๆ มีแสงแดดเข้าถึง หากจะปลูกผักให้เจริญงอกงามคงยาก


กระต่ายโดดแผล็วออกจากอ้อมมือ มันวิ่งหายไปในกระท่อม ชาฮาร์ร้องเรียกมันด้วยชื่อก่อนจะตามเข้าไป แต่เดี๋ยวนะ...ชื่อ?

“เกวน!”

คงเพราะหญิงสาวไม่ได้ยินการสนทนากันระหว่างกระต่ายกับหมาป่า ก็เลยไม่รู้ว่าทั้งสองสนิทกันถึงขั้นรู้ชื่อเรียกกันแล้ว พิลึกคน ชาฮาร์ทำเหมือนว่ากระต่ายตัวนั้นเป็นคนรู้จักที่คุ้นเคย

เธอตามเขาเข้ามา ภายในกระท่อมเก่าเต็มไปด้วยฝุ่นและหยากไย่ ไม่มีข้าวของเครื่องใช้ ยกเว้นกระจกบานหนึ่งตั้งอยู่ด้านในสุด กระต่ายขาวหยุดยืนมองหน้ากระจก ก่อนจะถูกชาฮาร์อุ้มขึ้นมา

แมรี่โกลด์สนใจกระจกบานนั้นเป็นพิเศษ

กรอบไม้ฉลุสลักลวดลายเถาวัลย์คดโค้งสีทอง หากทำความสะอาดสักหน่อยคงดูเป็นกระจกโบราณราคาแพงทีเดียว บานกระจกนั้นฝุ่นเกาะหนาจนไม่สามารถสะท้อนภาพได้ ถึงอย่างนั้นมันกลับชวนให้เธอหลงใหลอย่างน่าประหลาด

“มีอะไรเหรอ”

ชาฮาร์เอ่ยถามเมื่อเห็นคนรักยืนใจลอย ทว่าเหมือนเสียงของเขาส่งไปไม่ถึงเธอ

ดวงตาสีทองมองเหม่อ แมรี่โกลด์แน่นิ่งราวกับถูกบางอย่างสะกดเชื้อเชิญ บางอย่างนั้นบอกให้เธอเอื้อมมือออกไปข้างหน้า ทันทีที่ปลายนิ้วสัมผัสผิวของกระจกเปื้อนฝุ่น มันก็กลายเป็นคลื่นน้ำกระจายออก ดึงดูดร่างของเธอให้เข้าไป

หนุ่มหมาป่าที่มองอยู่ไม่ห่างถึงกับร้องเฮ้ย ทว่าเพราะมือเขาอุ้มเจ้ากระต่ายอยู่ทำให้คว้าตัวหญิงสาวไว้ไม่ทัน เขาเห็นแมรี่โกลด์หายเข้าไปในกระจกเต็มสองตา ชาฮาร์ไม่รอช้ารีบกระโจนตามไปทันที ทว่าร่างสูงก็กระแทกเข้ากับกระจกอย่างจัง เพราะกำลังกายที่เหนือมนุษย์ แรงกระแทกของเขาส่งผลให้กระจกบานนี้เกิดรอยร้าว กระทั่งรอยนั้นค่อยๆ ขยายจนแตกออกเป็นเสี่ยง

หัวใจของชาฮาร์หล่นลงแทบเท้า

หนุ่มหมาป่าลองสำรวจหากลไก แต่ก็ไม่พบอะไรเลย ข้างหลังของกระจกยังเป็นผนังกระท่อม ไม่มีประตูลับหรือทางออกอื่นซ่อนอยู่ เขาพยายามหยิบเศษกระจกที่แตกออกมาประกอบให้เหมือนเดิม มือหนาถูกบาดจนอาบเลือดก็ยังไม่ย่อท้อ ตอนนี้นัยน์ตาสีทับทิมเริ่มพร่าเลือนด้วยหยาดน้ำตา ชาฮาร์พยายามตะโกนเรียกชื่อแมรี่โกลด์แต่ไม่มีเสียงใดตอบกลับมาเลย

‘เปล่าประโยชน์’

เสียงของเกวนดังขึ้นมาในห้วงจิต

ชาฮาร์ยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาก่อนที่มันจะไหล เขาหันไปมองกระต่ายขาวซึ่งก่อนหน้านี้ทำความรู้จักกันจนเกือบเรียกว่าสนิทสนมกันดี เขาจึงนึกขึ้นได้ว่ามันน่าจะรู้

“เกิดอะไรขึ้นกับแมรี่โกลด์” เขาถามเสียงห้วน “ทำไมข้าเข้าไปไม่ได้”

‘จริงๆ แล้วสถานที่แห่งนี้ถูกบังไว้ไม่ให้มนุษย์หมาป่าเห็น แต่เพราะเจ้ามีเลือดหมาป่าแค่ครึ่งเดียวจึงสามารถมองเห็น แต่ก็ไม่อาจสัมผัสได้อยู่ดี’ เกวนตอบ

ชาฮาร์ยังไม่เข้าใจ “กระจกนี่ทำอะไรกับแมรี่โกลด์หรือ”

‘พาไปหาความจริง’ เจ้าตัวเล็กเอียงคอ ทำจมูกฟุดฟิด ‘ข้าบอกเจ้าได้แค่นี้ ชาฮาร์ หน้าที่ของข้าคือพานางมายังจุดเกิดเหตุเท่านั้นเอง’

“จุดเกิดเหตุอะไร”

‘ที่ๆ มีคำตอบของทุกสิ่ง ที่ๆ เป็นทั้งจุดเริ่มต้นและจุดจบ’

“เกวน ข้าไม่เข้าใจ...” หนุ่มหมาป่างงงัน

‘ไม่เป็นไร ไม่เข้าใจนั่นแหละดี’ กระต่ายน้อยตอบ ‘ในเมื่อประตูถูกปิดแล้ว เจ้าก็ไปได้แล้วล่ะ’

“ข้าไม่ไปไหนทั้งนั้น” ชาฮาร์ปฏิเสธเสียงแข็ง “ข้าไม่รู้ว่าเกิดอะไร แต่เจ้าต้องพาข้าไปหาแมรี่โกลด์เดี๋ยวนี้ เจ้าเป็นคนพาเรามา แสดงว่ารู้ใช่ไหมว่าจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น”

กระต่ายขาวหลับตา มันสงบนิ่ง ผิดกับกระต่ายทั่วไปที่มักตื่นตูม

‘ข้าก็คิดอยู่ว่าเจ้าจะทำอย่างนี้’ มันว่า ‘ถ้าเจ้ายืนยันจะตามนางไป เห็นทีข้าคงอยู่ข้างเจ้าไม่ได้’

“หมายความว่าอย่างไร”

‘หมายความว่าถ้าเจ้าต้องการตามไป จะต้องข้ามศพข้าเสียก่อนอย่างไรล่ะ’

“เฮ้ย!” หนุ่มหมาป่าร้องเสียงหลง

‘ข้างในตัวข้ามีกุญแจที่จะนำไปสู่ประตูกระจก หากเจ้าต้องการ ก็มีแต่ต้องฆ่าข้าแล้วคว้านมันออกมาจากข้างในเท่านั้น’

“พูดเป็นเล่นไป!” ชาฮาร์ยิ้มฝืด “ใครบังคับให้เจ้าทำอย่างนี้ แล้วทำไมเจ้าต้องเอาชีวิตมาผูกกับเรื่องแบบนี้ด้วย”

กระต่ายหลุบตาต่ำ ก่อนเงยมองสบกัน

‘ความหมายของชีวิตคืออะไรหรือชาฮาร์’

พลันนั้นเอง กระต่ายตัวจ้อยก็กลับกลายเป็นหญิงงาม หูกระต่ายตกลู่อยู่กลางเส้นผมสีขาวที่ยาวสยายระพื้น ดวงตากลมคมโตส่องแสงสีแดงดั่งโลหิต ผิวนวลขาวราวกับหิมะ ก่อนถ้อยคำจะเอื้อนเอ่ยออกมาจากริมฝีปากแดงเหมือนกลีบกุหลาบ ไม่ดังแค่เพียงห้วงจิตอีกต่อไป

“บางครั้งชีวิตที่มีรัก ก็หาได้มีความสุขเสมอไปหรอกนะ”

 
40%

“ทำไมต้องขวางข้าด้วยล่ะเกวน”

ชาฮาร์ยังไม่เข้าใจเหตุผลของกระต่ายขาว เขาคิดว่าเพื่อนใหม่จะเป็นมิตรกันได้ดี เพราะเกวนเป็นคนอาสานำทางตอนที่เขากับแมรี่โกลด์หลงป่า แถมตลอดทางที่เดินด้วยกันมา ชาฮาร์แอบปรึกษาเรื่องผู้หญิงๆ ที่เขาไม่เข้าใจหลายอย่าง พูดคุยหลายอย่างจนสนิทชิดเชื้อกันดีแล้วแท้ๆ

ผู้หญิงนี่ก็เข้าใจยากเสียจริง!

เกวนแย้มยิ้มอ่อนหวาน ทว่าดวงตาสีแดงนั้นไม่ยิ้มด้วยเลย

“เจ้ากำลังมีความรักใช่ไหม”

เมื่อพูดถึงเรื่องนั้น ชาฮาร์ก็หน้าขึ้นสี พยักหน้าตอบ ยกมือเกาใบหูแก้เขิน

“แล้วแน่ใจหรือว่าผู้หญิงคนนั้นคิดเหมือนที่เจ้าคิดกับนาง” เกวนยิ้มหยัน “ชาฮาร์ผู้น่าสงสาร รู้ไหมว่าถึงเราทุ่มเทให้กับความรักมากเท่าไหร่ หากไม่ได้กลับคืนมาก็ยิ่งเจ็บมากเท่านั้น”

“เอ้อ...” ชาฮาร์อึกอัก “นี่ ไม่ใช่นะ...มันไม่ได้เป็นอย่างนั้นเสมอไปหรอก”

“แล้วพูดได้เต็มปากไหมว่าแมรี่โกลด์รักเจ้า” เกวนว่าต่อ “เจ้าทุ่มเทช่วยนางหลายครั้งหลายหน ยอมเจ็บปวด ยอมสูญเสียตั้งมากมาย แต่นางกลับไม่แม้แต่เอ่ยหรือฟังคำว่ารักจากปากของเจ้า ไม่แน่ว่าที่นางทำอยู่นี้ก็แค่ตอบแทนบุญคุณเจ้าเท่านั้นเอง”

“ไม่ใช่แบบนั้น คนทุ่มเทในรักแย้งดัง แต่แล้วก็ไม่แน่ใจเสียเอง “ข้า...เอ้อ...ข้า...”

“ข้าชื่นชมในความรักอันบริสุทธิ์ของเจ้า แต่มันก็ไร้ประโยชน์หากเป็นความรักที่ให้อยู่ฝ่ายเดียว” กระต่ายขาวยิ้มเล็กน้อย “ตัดใจตอนนี้ก็ยังไม่สายหรอกชาฮาร์ เจ้าคงไม่อยากสูญเสียอะไรไปมากกว่านี้หรอกใช่ไหม ครอบครัวของเจ้า เผ่าพันธุ์ของเจ้า อิสระของเจ้า ชีวิตของเจ้า ทั้งหมดล้วนถูกหญิงคนนั้นช่วงชิงไป ยอมรับเถิดว่ามนุษย์หมาป่าไม่อาจอยู่ร่วมกับมนุษย์ได้ ถึงแม้นางไม่ได้เป็นมนุษย์โดยสมบูรณ์ก็ตาม”

“หมายความว่าอย่างไร”

“ทำไมลูกสาวถึงหน้าตาไม่เหมือนนายพราน ทำไมถึงต้องคำสาปพูดโกหกไม่ได้ ทำไมจึงถูกสงสัยว่าเป็นกุญแจแก้คำสาปของมนุษย์หมาป่า ตอนนี้นางได้กำลังเดินทางไปหาคำตอบของคำถามทั้งหมด และเมื่อทุกอย่างสิ้นสุด ข้าก็ไม่แน่ใจว่านางยังเลือกที่จะอยู่เคียงข้างเจ้าอีกต่อไปหรอก”

ชาฮาร์ฟังทั้งหมดแล้วเหมือนตามไม่ค่อยทัน แต่เขาก็ไม่พร้อมที่จะฟังปริศนาทั้งหมดนี้ สิ่งที่เขาคิดอยู่อย่างเดียวก็คือจะต้องไปช่วยแมรี่โกลด์ หากว่าเส้นทางที่เธอกำลังไปนั้นคือความจริง แล้วจะทำอย่างไรในเมื่อความจริงมักโหดร้ายเสมอ...

“เกวน”

หนุ่มหมาป่าเรียกชื่อกระต่ายขาวด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

เกวนเอียงคอ “ว่าอย่างไร”

ชาฮาร์กำมือแน่น สมองของเขาตีกันมั่วจนบอกไม่ได้ว่าคิดอะไรอยู่ เขาสับสนมาตลอด เขาไม่แน่ใจมาตลอด และเขาก็ขี้ขลาดมาตลอด

จะมีก็เพียงเวลานี้เท่านั้นที่สามารถเปลี่ยนแปลงทุกอย่าง เขาอยากเป็นผู้ชายคนหนึ่งที่ปกป้องผู้หญิงของตัวเองได้ ถึงไม่แน่ใจนักว่านี่คือสิ่งที่เธอต้องการหรือเปล่า แต่ทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจของเขา

เขาอยากปกป้องเธอ

“ถ้าจะผ่านเข้าไปหาแมรี่โกลด์ได้ จะต้องฆ่าเจ้าเท่านั้นจริงหรือ”

หูกระต่ายของเกวนกระดิกครั้งหนึ่ง

“ใช่ กุญแจทางเข้าอยู่ภายในตัวข้า” เธอตอบเสียงเรียบ

หนุ่มหมาป่ากัดริมฝีปาก แมรี่โกลด์เคยบอกว่าเขาอ่อนโยนเกินไป จึงทำให้ต้องเสียใจภายหลังอยู่หลายครั้ง แล้วสิ่งที่เกิดขึ้นต่อไปนี้ หากเป็นสิ่งที่เขาเลือกแล้ว เขาจะยังต้องมานั่งสูญเสียอีกไหม

เลือกอีกแล้ว...ต้องเลือกอีกแล้วใช่ไหม

“เกวน”

“ว่าอย่างไร”

“ข้าดีใจที่ได้รู้จักกับเจ้านะ” หนุ่มหมาป่าฉีกยิ้มโชว์เขี้ยว

กระต่ายขาวยิ้มตอบ “ข้าก็เหมือนกัน”

“แต่ข้าก็ยังต้องการกุญแจนั่นอยู่ดี”

เกวนมองชาฮาร์นิ่ง ดวงตาสีแดงสบกับดวงตาสีแดงเหมือนรับรู้ถึงความรู้สึกของกันและกัน

เธอหลับตา

“ข้ารู้อยู่แล้วล่ะ” 

นิยามความรักของแต่ละคนไม่เหมือนกัน บางคนมองรักคือของส่วนตัว บางคนมองรักคือสมบัติล้ำค่า บางคนมองรักคือการทุ่มเท และบางคนมองรักคือความเชื่อใจ

ตอนนี้ความรักของชาฮาร์เองก็ชัดเจนแล้วเช่นกัน นิยามความรักของเขาไม่ได้แตกต่างจากของคนอื่นมากมาย

แต่มันก็ยิ่งใหญ่และน่าชื่นชม

รักของเขาคือ...การเสียสละ

 


แมรี่โกลด์พบว่าตนเองอยู่ภายในหอคอยสูง เบื้องหน้ามีบรรไดวนที่น่าจะพาเธอขึ้นไปสู่ยอดข้างบน ทางด้านหลังนั้นยังมีกระจกบานเดิมตั้งอยู่ ทว่าเมื่อลองสัมผัสดูมันไม่สามารถพากลับไปที่กระท่อมร้างตามเดิมได้ เหมือนกับประตูถูกปิดตาย ชาฮาร์อยู่ฝั่งนู้นคงกำลังร้อนรนแย่

กระต่ายตัวนั้นชาฮาร์เรียกมันว่าเกวน คงเป็นชื่อของมัน แมรี่โกลด์คุ้นชื่อนี้อย่างบอกไม่ถูก แต่นึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออก เกวนแปลว่าสีขาว ก็ดูเข้ากันดีกับกระต่ายที่มีขนปุกปุยขาวเหมือนหิมะ

หญิงสาวไม่แน่ใจว่าเกิดอะไรขึ้น แต่คิดว่าการที่เธอได้มาอยู่ที่นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ

มีทางเดียวคือต้องเดินตามบันไดขึ้นไป เมื่อตัดสินใจแล้วแมรี่โกลด์ก็เริ่มเดินทาง

ขั้นบันไดนั้นสั้นถี่ อีกทั้งยังมืดและอบอ้าวเพราะไม่มีหน้าต่างเลยสักบาน เมื่อเดินมานานแมรี่โกลด์เหนื่อยก็หยุดพัก พักอยู่หลายรอบจนขี้เกียจจะนับแล้วว่ามีกี่ขั้น แต่เธอก็มาไกลเกินกว่าจะกลับลงไปอีกรอบ เมื่อกล้ามเนื้อเริ่มผ่อนคลายหญิงสาวฮึดแรงเฮือกสุดท้ายแล้วก้าวต่อไป

มีแสงสว่างอ่อนๆ อยู่ข้างหน้า แมรี่โกลด์รู้สึกเหมือนเห็นความหวังในทางอันริบหรี่ เธอเร่งก้าวไปเพื่อให้ถึงปลายทางนั้นโดยไว และก็พบว่าปลายทางนั้นคือประตูเล็กๆ หนึ่งติดตรงเพดาน แสงสว่างส่องผ่านช่องประตูนี้มา โดยไม่รอช้าเธอเปิดมันออกและพาตัวเองเข้าไป

 


++++
ต่อจากท่อนที่พิมว่า40%นะคะ
รู้สึกตัวอีกทีกลายเป็นว่าเรื่องนี้เป็นนิยายรักแฟนตาซีไปแล้ววว =[]=!!
ทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจ...แต่ก็นะ เอาเถอะ

สำหรับเรื่องเกวนที่ว่าสรุป เธอตายแล้วเกิดใหม่ หรือว่ายังไม่ตายแต่ถูกสาปนั้น คงให้คำตอบไม่ได้ เอาไปคิดกันเองดีกว่าค่ะ
แต่ที่แน่ๆคือเธอเป็นกระต่ายไปแล้วจริงๆ และจะไม่สามารถกลับไปมีร่างเดิมได้
กลายเป็นร่างใหม่ที่เป็นกระต่ายตัวน้อยๆ แต่แปลงเป็นคนได้ก็ต่อเมื่ออะไรซักอย่างเท่านั้น(แล้วอะไรล่ะวะ)

ใกล้แล้วนะ...ใกล้ถึงตอนจะจบเข้าไปทุกทีแล้วว TwT ยิ่งจะจบเนื้อเรื่องยิ่งย้อนไปถึงตอนต้นๆ
ก็กำลังคิดเรื่องสนพ.อยู่ ใจจริงอยากส่งเอ็นเทอร์ แต่กลัวไม่เข้าแนวเขา
พอมีสนพ.ไหนแนะนำบ้างมั้ยคะ ห่างหายจากวงการนิยายไปนานไม่ค่อยรู้เรื่องเลยว่ามีสนพ.ใหม่ๆไหนรับแนวไรบ้าง

ทำโพลใหม่ เพราะอันเก่าตั้งไว้ตอนยังออกมาไม่ครบคน และไม่มีตัวร้าย

โพล136072


อ้อๆ มีนิยายใหม่มานำเสนอ
แต่ว่ายังไม่ได้ลงอะไรเลย 555+
เอาเป็นว่าถ้าสนใจก็ลองเข้าไปสอดส่องเอาได้นะคะ ^^
เป็นเรื่องของจิตรกรน้อยอายุ12กับเด็กหนุ่มสีเทาอายุ17 (อุ้ย เกือบโลลิค่อน)? Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 42 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 959 , โพส : 31 , Rating : 85% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 31 : ความคิดเห็นที่ 3339
กระท่อมและแปลงผัก มันชวนให้นึกถึง ตอนแรก เลยจริงๆ... ต้องเป็นแม่มดนั้นแน่ๆเลย! 
ภาษายังสวยเหมือนเดิมเลยนะ ช๊อบชอบ >_<
----------- > อ่านต่อค่ะ
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 21:31
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3249
เบื้องหลังประตูบานนั้นจะมีสิ่งใดรออยู่กันแน่นะ!
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:23
# 29 : ความคิดเห็นที่ 3089
ภาษาสวยมาก ไรเตอร์คงไม่ว่านะคะถ้าแจนจะขอเม้นตอนจบอย่างเดียว บอกตรงๆ ว่าไม่รู้ตะเม้นอะไร เอาเป็นว่าขอโทษล่วงหน้าเน้ออออ :)
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:34
# 28 : ความคิดเห็นที่ 3045
อยากให้ชาฮาร์และแมรี่ได้อยู่คู่กันแบบคู่รัก  และมีความสุขตลอดไป
PS.  
Name : เมมฟิส < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เมมฟิส [ IP : 115.67.102.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 กุมภาพันธ์ 2556 / 11:37
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2977
โอ๊ะโอ๋ แลกกะการเป็นกระต่ายอย่างที่แอบเดาไว้เลยแฮะ
ว่าแต่ เหมือนแก่นของเรื่องนี้จะเป็น "การยอมรับความจริง" สินะ 
แจ่ม!!!
PS.  ระวังให้ดีล่ะ อย่าให้ตัวเองต้องตกเป็นเหยื่อ
Name : Channa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Channa [ IP : 202.44.4.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2555 / 12:04
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2792
เรื่องกำลังคลี่คลายแล้ว วู้!! [ตื่นเต้น] เสียใจอ่ะ เกวนต้องถูกฆ่าเหรอเนี่ย...แงๆๆ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 20:02
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2791
เรื่องกำลังคลี่คลายแล้ว วู้!! [ตื่นเต้น] เสียใจอ่ะ เกวนต้องถูกฆ่าเหรอเนี่ย...แงๆๆ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 20:02
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2725
โธ่ พระเอกจ๋าของเรา
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 22:13
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2239
 ดูเหมือนว่านิยายเรื่องนี้จะเอานิทานหลายๆเรื่องมารวมกันเลยแฮะ สนุกดี 5555

Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 171.7.192.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 11:00
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2214
ต่อเมื่อ...ต่อเมื่ออะไรขอร้าบบบ! แอบค้างเบาๆ ><
แล้วแมรี่เข้าไปจะเจอบริเออโรสหรือแม่มดหว่า (หรือบางทีอาจจะเป็นคนเดียวกัน) ลุ้นๆ ถ้าแต่เป็นบริเออโรสหวังว่าความจริงเรื่องโครามจะกระจ่างนะเออ =w=

ปริศนาเยอะมากขึ้นเรื่อยๆ ใกล้ความจริงและความจบ(?)มากขึ้นเรื่อยๆ...อยากอ่านภาคต่อนิ ;w; เขียนตอนเสปเชี่ยลหลังจากจบให้สักตอนสิท่านนาว
 
(เห็นโพลแล้วโหวตชาฮาร์อย่างไม่ลังเล 55 // FC ชาฮาร์)
PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?" : "อา...เป็นอย่างนี้นี่เอง...ก็ผมน่ะ...อยู่อย่างเพียงลำพังมาโดยตลอดนี่นะ..."
Name : สุขสันต์วันสิ้นโลก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุขสันต์วันสิ้นโลก [ IP : 101.109.217.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2555 / 17:48
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2208
เรื่องนี้มีเสน่ห์จริงๆ อ่านแล้วอยากติดตามต่อ

และแน่นอนว่า ถ้าไรเตอร์ลงจบแล้ว ขอให้ส่งสำนักพิมพ์ และตีพิมพ์เสีย

หรือไม่ก็เก็บเอาไว้ แต่อย่าลบนะ มีหลายคนทีอยากอ่านอีก แต่ไม่มีโอกาสเห็นนิยายเรื่องนี้ในเว็บ

แต่อยากให้ตีพิมพ์มากกว่า เพราะเราอยากซื่ออ่ะ จริงๆนะ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 14.207.205.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2555 / 15:59
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2205
ติดตามค่ะ :)
PS.  เพราะเธอไม่ใช่คนสำคัญ แต่ทุกคืนวันเป็นของเธอเสมอ เป็นเพียงแค่ใครที่ผ่านมาเจอ แต่ชีวิตเป็นของเธอทุกลมหายใจ
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.148.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2555 / 13:31
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2199
โอ้ ครอบครัวรักรันทดจริงๆ -O- ตอนต่อๆไป
คงจะไม่มีอะไรนองเลือดใช่มั้ยเจ้ TT

อีก 1 เสียงขอยุส่งเอนเทอร์ >
Name : หัวหอม [ IP : 124.120.223.53 ]

วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 21:51
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2198
หรือว่าแมรี่เป็นแม่มดอ่ะ
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 124.120.212.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 21:31
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2197
 นี่พี่แต่งโหดมากถึงขั้นน้องๆคิดว่าพี่จะฆ่าตัวละครทุกตัวเลยเหรอเนี่ย ฮ่าาาา
เมื่อก่อนเคยคิดนะ คิดเกือบทุกเรื่องที่แต่งเลยว่าตอนจบจะให้ตัวเอกตาย
แต่พอเรื่องนี้ก็เริ่มรู้สึกว่า อย่าดีกว่า...มั้ง -,,-
ไม่อยากให้จบเหมือนกัน อยากทำภาคต่อ 
T____T

PS.  บางคนอาจไม่มีสี บางคนอาจมีไม่กี่สี บางคนอาจมีหลายๆสี โลกนี้จะสวยงามหรือไม่..ขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกมองแบบไหนแค่นั้นเอง
Name : มะนาวขาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว [ IP : 124.120.23.166 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 20:55
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2196
กำลังจะปิดฉากนิยายเรื่องนี้เข้าไปทุกทีแล้ว
ไม่อยากให้มันจบเลยอะพี่นาว
กลัวตอนจบว่าจะตายกันหมด ฮ่าๆๆ คิดไปได้
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 180.183.153.90 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 20:04
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2195
 ขอเถอะๆๆๆ ชาฮาร์จงเป็นพระเอก!! T^T
PS.  เออ.. เรามันเสี่ยว!!
Name : momentzy < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ momentzy [ IP : 14.207.243.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 18:19
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2194
เอนเทอร์เถอะค่ะ เนื้อเรื่องพี่นาวน่าเข้าทางอยู่นะค่ะ

PS.  เหนื่อยเเต่เเลกกับการมีชีวิตที่งดงามกว่าเดิม
Name : Prang_Prang_jang < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Prang_Prang_jang [ IP : 58.9.200.11 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 18:12
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2193
 ชอบเรื่องนี้มากๆๆๆ ไรเตอร์เป็นคนที่จินตนาการกว้างไกลสุดๆ  รักษาความสามารถและผลิตผลงานดีๆอย่างนี้ไว้นะคะ
ปล. ยุให้ส่งเอ็นเทอร์ค่ะ
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 58.9.249.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 17:50
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2190
ค้างที่สุดในสามโลกกกกก
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.136.92 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 17:41
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2189
=[]= คะแนนโพลใหม่ วายุนนำกาวิน เฮ้ยยยยยย!!

แต่บอกตามตรง ที่ชอบกาวินก็เพราะกาวินตอนเด็กน่าร้ากกก โดยเฉพาะเจอกันครั้งแรกหน้าห้อง และตอนที่คุยกับแมรี่โกลด์ > <

แต่พอโตขึ้นมา ตอนแรกก็เท่อยู่ ตอนหลังก็เริ่มเฉยๆแล้วอ่ะ ^ ^;;

(แต่ยังรักมั่นคงมาจากตอนเด็ก = =)
PS.  การบ้านเยอะมากเลย ฮือๆ เครียดๆๆๆๆ
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.4.214 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 17:16
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2187
 ชอบเรื่องแบบนี้จัง ปริศนาเพิ่มขึ้นมาเรื่อยๆ ฮ่าๆๆ (โรคจิต)
Name : basketsss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ basketsss [ IP : 101.108.9.210 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2555 / 20:51
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2184
 แอบมาตามแล้ว อิอิ
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 125.25.14.115 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2555 / 16:06
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2181
ส่วนตัวว่าลงเอ็นเธอร์ก็ดีนะ เพราะปกสวยน่าซื้อ -.,-? สถาพรเราว่าปกมันดีบ้างไม่ดีบ้างง่ะ T^T
Name : U,,SoHigh < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ U,,SoHigh [ IP : 182.53.146.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2555 / 21:06
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2180
 กระท่อมที่เกิดรึปล่าว ตอนที่แม่แมรี่ต้องไปกับแม่มด
 แล้วพ่อแมรรี่โดนสาปให้มีลูกพูดโกหกไม่ได้อะ
 จะหลังเดียวกันรึปล่าวน้า
PS.  คุณย่าเคยพูดเอาไว้...จงช่วยผู้แข็งแกร่ง เหยียบย่ำผู้อ่อนแอ มีแต่ผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่จะอยู่รอด
Name : OishiSunbite < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ OishiSunbite [ IP : 101.51.28.29 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2555 / 18:58
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android