คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 41 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [1]


     อัพเดท 23 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 41 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 995 , โพส : 27 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




 บทที่ ๒๗

ความจริงในกระจก


ในกาลครั้งหนึ่ง หญิงสาวคนนึงได้พบกับกระจกวิเศษที่สามารถตอบโต้ได้ยามเธอเอ่ยถามสิ่งใด และคำตอบนั้นคือความจริงเสมอ หญิงสาวจึงรักและหวงแหนกระจกบานนั้นมาก

หญิงนางนี้เป็นหญิงงาม ความงดงามของเธอเลื่องลือกันว่าหาใครเปรียบ ครั้นเมื่อเธอลองถามกระจกวิเศษว่าผู้ใดงามเลิศในปฐพี กระจกวิเศษก็ได้ตอบกลับมาว่า

‘ผู้ที่งามเป็นเลิศในปฐพีนี้คือท่านเอง ท่านหญิงลีเดีย’

ใช่แล้ว หญิงงามคนนี้มีนามว่าลีเดีย เป็นบุตรสาวคนเล็กของท่านเสนาบดีแห่งแคว้นเจเรอมาน แต่เพราะเติบโตมาท่ามกลางคำชื่นชมเยินยอ จึงทำให้ลีเดียติดนิสัยหลงใหลในหน้าตาของตนเอง

ทว่าแท้จริงแล้วกระจกนั้นหาใช่กระจกวิเศษ เป็นเพียงกระจกธรรมดาบานหนึ่งเท่านั้น ในยามที่ลีเดียนั่งมองกระจก มันจะสะท้อนภาพของหญิงสาวผู้มีเส้นผมสีน้ำตาลอ่อน ดวงตาดำขลับ ผิวพรรณขาวผุดผ่องเหมือนน้ำนม ครั้นเมื่อเอ่ยถามออกไป คนในกระจกก็จะตอบความจริงตามสิ่งที่เธอคิดขึ้นมา ซึ่งหมายความว่าคำตอบที่ได้รับก็คือคำตอบของเธอเอง

หลังจากนั้นไม่นานหญิงงามก็ตกหลุมรักชายคนหนึ่ง และตกลงปลงใจแต่งงานกัน แม้จะถูกคัดค้านจากทางญาติผู้ใหญ่ของฝ่ายหญิง เนื่องจากชายคนนั้นมียศต้อยต่ำ เป็นเพียงผู้ใหญ่บ้านของหมู่บ้านเล็กๆ ในชนบท ท่านเสนาบดีเกรี้ยวโกรธถึงขนาดตัดขาดกับบุตรสาว จึงทำให้ชีวิตของลีเดียเหลือเพียงแค่ชายคนที่เธอรักเท่านั้น

ทั้งสองรักกันมาก ลีเดียลุ่มหลงมัวเมาในความรักเสียยิ่งกว่าความงามของตน ตั้งแต่บัดนั้นเธอไม่เคยถามกระจกว่าตนงดงามที่สุดในปฐพีหรือไม่ หากแต่เปลี่ยนไปถามว่าผู้ใดคือคนที่สามีของเธอรักที่สุด

แน่นอน คำตอบนั้นย่อมตอบตามความคิดของเธอ

‘ผู้ที่ฟิลลิเปรักมากที่สุดคือท่านเอง ท่านหญิงลีเดีย’

หญิงงามผู้เพรียบพร้อมยอมทิ้งทุกสิ่งทุกอย่างเพื่อได้อยู่กับคนรัก ทว่าในความเป็นจริง เมื่อมีการเสียสละย่อมมีการคาดหวังถึงผลตอบแทน สำหรับลีเดียแล้ว ขอเพียงรู้ว่าเธอคือผู้หญิงคนเดียวที่ฟิลลิเปรักก็เพียงพอ

แต่แล้ววันหนึ่ง มีเหยี่ยวตัวใหญ่ตกลงมาจากฟ้า ฟิลลิเปเป็นคนพบและเห็นว่าปีกของมันหัก เขาจึงตัดสินใจพามันมารักษา คิดว่าพอมันหายดีค่อยปล่อยไป เหยี่ยวตัวนั้นเป็นเหยี่ยวหิมะที่ขนจะสีขาวแต่มีตำหนิตรงปีกสีดำ เมื่อได้รับการดูแลอย่างดีมันจึงเชื่องกับฟิลลิเป แม้ว่าหายดีแล้วแต่มันก็ยังคอยบินวนเวียนอยู่ไม่ยอมไปไหน ผู้ใหญ่บ้านเป็นคนมีเมตตา เขาจึงขออนุญาตภรรยาเพื่อเลี้ยงมันไว้

อาจจะฟังผิดแปลกสักหน่อย แต่ลีเดียเป็นผู้หญิงที่มีอารมณ์หึงหวงรุนแรง เมื่อถูกแย่งความสนใจไป แม้แต่กับสัตว์เลี้ยงก็หาใช่ข้อยกเว้น เธอปฏิเสธฟิลลิเปห้ามเขาเลี้ยงสัตว์ไม่ว่าจะชนิดใดก็ตาม ก่อนจะมีปากมีเสียงถึงขั้นทะเลาะวิวาท ลีเดียเป็นหญิงชนชั้นสูงย่อมไม่ชอบการถูกขัดใจ สุดท้ายเธอก็พลั้งมือทำร้ายเหยี่ยวหิมะตัวนั้นจนมันตาย

ฟิลลิเปรู้จักนิสัยของภรรยาดี เขารู้ว่าลีเดียไม่ได้ตั้งใจจึงไม่ถือโทษโกรธเธอ แล้วเสนอว่าถ้าเกิดเลี้ยงสัตว์ไม่ได้ เขาก็อยากมีลูกสักคนสองคนเผื่อไว้ดูแลเราเมื่อยามแก่เฒ่าดีไหม ความจริงแล้วลีเดียไม่อยากมีลูกเลยแม้แต่น้อย แต่เพราะรู้สึกผิดต่อบาปที่ทำเธอจึงยอมตกลง

ปีถัดมาลีเดียได้ให้กำเนิดลูกแฝดชายหญิง ลูกสาวผมดำเหมือนพ่อ ส่วนลูกชายหน้าหวานเหมือนแม่

น่าแปลก เมื่อได้เห็นหน้าลูก สองสามีภรรยากลับนึกถึงเหยี่ยวที่ตายไปในทันที เพื่อระลึกถึงมัน ฟิลลิเปตั้งชื่อลูกชายว่ากาวิน ซึ่งแปลว่าเหยี่ยวขาว ส่วนลูกสาวชื่อกวินนีเวีย อันหมายถึงสีขาวของหิมะ โดยลีเดียไม่กล้าทักท้วงอะไร

ว่ากันว่าลูกทุกคนล้วนเกิดมาเป็นเจ้ากรรมนายเวรของพ่อแม่

เวลาผ่านไปเด็กสองคนโตมาโดดเด่นกว่าเด็กทั่วไป กาวินนั้นฉลาดเฉลียวสมฉายานาม เขาถนัดบุ๋นในขณะที่อีกคนถนัดบู๊ กวินนิเวียเป็นเด็กหญิงร่างกายแข็งแรงและกล้าหาญเหมือนเด็กผู้ชาย แม้ทั้งสองแตกต่างเหมือนน้ำกับไฟ แต่ก็ยังคอยช่วยเหลือซึ่งกันและกันเสมอมา เป็นสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นที่น้อยคนจะเข้าใจ

ทว่าเมื่อโตขึ้นมากเท่าไหร่ สองพี่น้องกลับยิ่งสร้างความลำบากใจ

ลีเดียยังคงไม่ถูกชะตากับผู้หญิงทุกคนที่เข้าใกล้ฟิลลิเป และเมื่อเห็นกวินนีเวียนับวันความงามยิ่งเปิดเผย เด็กหญิงมีผมสีดำเงางามตัดกับผิวที่ขาวราวกับหิมะ ริมฝีปากแดงดุจกลีบกุหลาบ และดวงตาเฉี่ยวคมเหมือนตาเหยี่ยว กวินนีเวียติดพ่อมากกว่าแม่ เมื่อฟิลลิเปไปไหนเด็กหญิงจะตามไปทุกที่ ดูแล้วเหมือนเหยี่ยวหิมะตัวนั้นไม่มีผิด

กระทั่งวันหนึ่งกวินนีเวียขอให้ฟิลลิเปเลี้ยงแกะ แม้ลีเดียจะห้ามไม่ให้เลี้ยงสัตว์ใดๆ ทั้งสิ้น แต่สุดท้ายฟิลลิเปก็เลือกจะตามใจลูก

ลีเดียตัดสินใจกลับมาพึ่งกระจกวิเศษอีกครั้ง

เธอถามหญิงในกระจก ผู้ที่ใบหน้าเริ่มมีริ้วรอยของวัยปรากฏชัดตามกาลเวลา เธอเอ่ยถามด้วยคำถามเดิมว่า บัดนี้หญิงที่ฟิลลิเปรักมากที่สุดคือผู้ใด

คำตอบล้วนมาจากส่วนลึกของหัวใจซึ่งกำลังหวาดกลัว

‘ทุกสิ่งทุกอย่างได้เปลี่ยนไปแล้ว ผู้ที่ฟิลลิเปรักมากที่สุดมิใช่ท่านหญิงลีเดียอีกต่อไป หากแต่เป็นบุตรสาวของเขา กวินนีเวียอย่างแน่นอน’

ผู้เป็นมารดาถึงกับกรีดร้องใส่กระจกเงา ความวิตกจริตส่งผลให้ลีเดียล้มป่วยลงในที่สุด โรคนี้เกิดจากภาวะจิตใจอ่อนแอ ไม่ว่าหมอคนใดมารักษาก็ไม่หาย และแม้เธอป่วยแต่กิจการขนส่งผลิตภัณฑ์ผ้าทอขนแกะกำลังรุ่งเรือง ฟิลลิเปเองก็อยากหาเงินมารักษาภรรยา หากทว่าเพราะความคิดมุ่งทำแต่งานนั้นทำให้ลูกชายของเขาเข้าใจผิด กาวินคิดว่าพ่อเป็นต้นเหตุของอาการป่วยของมารดา

ช่างน่าเศร้า แม่ไม่ถูกกับลูกสาว ส่วนพ่อก็ไม่ถูกกับลูกชาย ครอบครัวที่ฟิลลิเปปรารถนาให้อยู่อย่างอบอุ่นกลับร้อนเป็นไฟจากสิ่งที่เรียกว่าความรัก ...รักจนกลายเป็นความหลง

ใครกันแน่ที่เป็นเหยี่ยวหิมะ เรื่องทั้งหมดมันผิดมาตั้งแต่ต้นแล้วต่างหาก ไม่มีใครรู้ว่าเหยี่ยวหิมะตัวนั้นเป็นเพศเมีย และฟิลลิเปคิดไม่ถึงว่าความรักที่เขามีต่อกวินนีเวียทำให้เด็กหญิงหลงผิด เธอรักพ่อเหมือนกับรักผู้ชายคนหนึ่ง ทั้งนี้อาจเป็นเพราะตัวเธอต่างหากที่เป็นเหยี่ยวหิมะกลับชาติมาเกิด ความรัก ความซื่อสัตย์ที่เคยมีจึงไม่เสื่อมคลายลงเลย แต่ลีเดียดูออกว่าลูกสาวของตนรู้สึกอย่างไร ความรักเช่นนั้นถือเป็นความผิด และไม่มีข้อยกเว้นเมื่อมันขัดแย้งกับความรักของเธอ ลีเดียจึงหาทางแก้ปัญหา เพื่อให้ตัวเธอกลับมาเป็นหญิงคนเดียวที่ฟิลลิเปรักดังเดิม

ลีเดียได้พบกับหมาป่าสีดำตัวหนึ่งในป่า มันกำลังกระโจนเข้ามาหมายจะกินเธอเป็นอาหาร ทว่าหญิงสาวได้ร้องอ้อนวอนบอกว่าร่างกายของตนมีโรคร้าย หากกินไปก็ไม่แคล้วติดโรคจากเธอและต้องตายในที่สุด ลีเดียจึงเสนอข้อต่อรองอย่างหนึ่งกับหมาป่า ที่บ้านของเธอมีเนื้อชั้นดีที่กินแล้วปลอดภัย หากยอมละชีวิตเธอ ในเที่ยงคืนของพรุ่งนี้จงไปรอที่ลานกลางในหมู่บ้าน เธอจะนำเนื้อชิ้นนั้นมาสังเวยให้ตอบแทน

ตอนนั้นท่านหญิงลีเดียแยกผิดถูกไม่ออกแล้ว วันต่อมาเธอเรียกกวินนีเวียเข้าพบในห้อง ลูกสาวอดแปลกใจไม่ได้ ในเมื่อตลอดเวลามานี้เธอกับแม่แทบไม่พูดคุยกันเลย

ลีเดียขอให้ลูกช่วยนำของไปส่ง บอกว่าเที่ยงคืนนี้จะมีคนรับของรออยู่ที่ลานกลาง แม่จะช่วยเจ้าแต่งกายให้สวยงาม

ผู้เป็นแม่พากวินนีเวียมานั่งหน้ากระจกเงา แล้วเอ่ยถามลูกว่าเห็นสิ่งใดในนั้น

ถึงจะไม่ค่อยถูกชะตากัน แต่กวินนีเวียก็ยังรักและเคารพผู้เป็นแม่ เธอตอบไปว่าเห็นหญิงสองนาง คนหนึ่งเป็นเด็กผู้หญิงหน้าตามอมแมมซุกซน ส่วนอีกคนคือหญิงสาวผู้มีความงามเป็นเลิศกว่าใครในปฐพี แล้วกวินนีเวียก็ส่งยิ้มให้มารดา

รอยยิ้มนั้นมาจากใจ อ่อนหวานและสวยงามเหลือเกิน

ลีเดียเองก็เห็นความจริงในกระจกแล้วเช่นกัน ผู้ใดกันเล่ามีหัวใจงดงามที่สุด ผู้ใดกันเล่าสมควรถูกรักที่สุด ราวกับมีดกรีดลงกลางใจ เด็กหญิงตรงหน้าเป็นลูกในไส้แท้ๆ แต่เธอกลับยอมให้ความริษยาครอบงำใจให้มืดดำ ทว่าทุกอย่างได้สายเกินไปเสียแล้ว เพราะความปรารถนาที่จะคืนดีกับมารดา กวินนีเวียจึงตั้งใจจะออกไปทำธุระให้ในคืนนี้ และหวังความดีนี้ส่งผลให้เธอกับแม่กลับมาเหมือนเดิมโดยไว

หากว่านั่นคงเป็นคืนสุดท้ายที่ทั้งสองได้พบกัน

คืนนั้นฝาแฝดกาวินสัมผัสได้ถึงความผิดปกติ เมื่อเห็นน้องสาวหายตัวไปเขาจึงออกมาตามหา หมาป่าดำเจอเขาก่อนกวินนีเวีย เนื่องจากเด็กชายหน้าตาผิวพรรณดีจึงคิดว่านี่คงเป็นเนื้อชิ้นดีที่หญิงคนนั้นส่งมาตามสัญญา ในขณะนั้นเองที่กวินนีเวียได้ปรากฏตัวขึ้นมาทันท่วงที ช่วยกาวินให้หนีไปได้

น่าแปลก เด็กหญิงกลับไม่หวาดกลัวหมาป่าดำ

เธอถามออกไปอย่างห้าวหาญว่ามันใช่คนที่มารับของจากมารดาของเธอหรือเปล่า หมาป่าก็เข้าใจเจตนาของหญิงทำสัญญาในทันที มันจึงเล่าเรื่องสัญญาระหว่างมันกับแม่ของเธอให้ฟัง แล้วหัวเราะเย้ยหยันกับความน่าสมเพชของมนุษย์ผู้ขลาดเขลา หลังจากฟังเรื่องราวทั้งหมด หัวใจของเด็กหญิงแทบแตกสลาย

หมาป่าดำชิงชังมนุษย์ มันจึงมองเห็นพวกมนุษย์เป็นเพียงของเล่น เมื่อเห็นว่าเด็กหญิงเศร้าโศกตรอมใจก็ยิ่งคิดว่าช่างน่าเบื่อ


หมาป่าดำเสนอให้กวินนีเวียไปหาแม่มด แล้วนางจะหาหนทางแก้แค้นให้ ขณะนั้นเด็กหญิงหลงไปกับคำยุแหย่มากมายของมัน แต่แม่มดที่ว่านั้นอาศัยอยู่ลึกในป่า หากต้องการเจอตัว หมาป่าจะนำทางไปเอง

มีกระจกบานหนึ่งตั้งอยู่กลางป่า หมาป่าดำพากวินนีเวียมาหาแม่มดผ่านกระจกบานนั้น

แม่มดเป็นหญิงงามประหลาด ผิดแปลกไปจากที่กวินนีเวียจินตนาการไว้ นางตกลงให้ความช่วยเหลือเด็กหญิง ทว่าต้องมีข้อตอบแทน ที่จริงแล้วเด็กหญิงก็ยังลังเล แต่คำพูดยั่วเย้าของหมาป่าดำยังดังวนเวียนซ้ำไปซ้ำมา กวินนีเวียคิดไปว่าหากแม่เป็นคนบาปยิ่งไม่เหมาะสมจะเป็นภรรยาของพ่อ สุดท้ายเธอจึงตัดสินใจตอบตกลง แม่มดเห็นดังนั้นก็ส่งตะกร้าใส่ผลแอ็ปเปิ้ลสีแดงเหมือนเลือดให้เธอ

แม่มดบอกว่านางเข้าใจ ความแค้นของเด็กหญิงหาได้ยิ่งใหญ่ขนาดอยากคร่าชีวิตของอีกฝ่าย แต่ไม่ว่าใครทำอะไรไว้ก็ต้องได้รับผลกรรมอยู่ดี ทางเลือกนี้จะเป็นทางที่ทำให้คู่แค้นของเธอเจ็บปวดน้อยที่สุด

คำว่าเจ็บปวดน้อยที่สุดคืออะไร เด็กหญิงยังคงไม่เข้าใจ หากว่านั่นไม่ร้ายแรงเธอก็จะทำ

เมื่อแอ็ปเปิ้ลถูกส่งถึงมารดา ท่านหญิงลีเดียไม่ได้เอะใจเลยว่ามันมียาพิษ จากนั้นโรคที่ไม่คิดว่าจะรักษาหายยิ่งทวีความรุนแรง จนในที่สุดหญิงงามก็ถึงแก่กรรม

กวินนีเวียเพิ่งเข้าใจความหมาย...ความเจ็บปวดน้อยที่สุดก็คือความตายนั่นเอง

บาปของกวินนีเวียเพิ่มมากยิ่งกว่ามารดาของเธอเสียอีก เด็กหญิงติดอยู่ในวังวนที่ตนก่อขึ้นจากความไม่รู้ พานพบกับบาปกรรมถึงเจ็ดประการ


อัตตา ...รักตัวเองมากเกินไป

โลภะ ...คิดจะครอบครองใครไว้คนเดียว

โทสะ ...พยาบาทต่อทุกสิ่งที่ตนไม่ชอบ

ริษยา ...ปรารถนาทำลายผู้อื่น

ตะกละ ...ความต้องการโดยไม่ยั้งคิด

ราคะ ...ความใคร่ที่หลงผิด

เกียจคร้าน ...ละเลยต่อความคิดตน ยอมให้คนอื่นชี้นำ


แม้บาปไม่ใช่ของเธอทั้งหมด แต่กวินนีเวียก็ไม่กล้าพอจะกลับไปหาครอบครัว เหยี่ยวเป็นสัญลักษณ์ของการมองการณ์ไกล ทว่าตัวเธอตอนนี้มิใช่เหยี่ยวอีกต่อไปแล้ว โลกของเธอมืดบอด เหมือนกับกระต่ายขี้ขลาดที่ซ่อนตัวในรังโพรง


แม่มดได้ทำตามคำขอลุล่วงแล้ว ถึงคราวที่นางจะเรียกร้องสิ่งแลกเปลี่ยนจากเด็กหญิง

นานมาแล้วผู้เฒ่าผู้แก่มักฝากคำเตือนไว้ให้ลูกหลาน

...จงหลีกเลี่ยง อย่ายุ่งเกี่ยวกับพวกแม่มด...



 

เจ้าหญิงวายูนากำลังโกรธมากถึงขีดสุด

“นี่เป็นเรื่องทั้งหมดที่ข้ารู้จากบริเออโรส แมรี่โกลด์บอกเจ้าแล้วสินะว่านางเป็นใคร”

“เจ้าโกหก!” วายุนแผดร้องลั่น “พี่หญิงไม่ใช่คนใจร้าย ไม่มีทางที่พี่หญิงจะทำแบบนั้น”

หมาป่าดำยักไหล่ ตอนนี้เขาถูกจับมัดตัวไว้เพื่อกันไม่ให้เล่นตุกติก

“จะโกหกไปทำไม ในเมื่อข้าไม่ได้ผลประโยชน์อะไรนี่นา”

เจ้าหญิงกัดริมฝีปากแน่น เธอไม่คิดว่าความจริงจะโหดร้ายขนาดนี้ ไม่น่าเลยจริงๆ เธอไม่น่าให้โคราเมเล่าเรื่องทั้งหมดเลย วายุนเหลือบมองคนข้างกาย บุรุษผู้ที่มีเบื้องหลังน่าสงสารกว่าใคร ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉย ทว่าแววตานั้นเต็มไปด้วยความปั่นป่วน

วายุนนึกโทษตัวเอง เพราะเธออีกแล้ว ความโง่เขลาของเธอทำให้คนอื่นต้องเจ็บปวดอีกแล้ว

และคนอย่างกาวินกลับไม่คัดค้าน แสดงว่าเรื่องนี้สมเหตุสมผลพอจะเป็นเรื่องจริง

สมใจโคราเมแล้ว กาวินผู้คิดว่าตนเป็นเหยี่ยว ทั้งที่มันเป็นเพียงตำหนิสีดำตรงปีกของเหยี่ยวหิมะต่างหาก พอรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นคนฆ่ากวินนีเวียคงรู้สึกสับสนเต็มที หึ ก็ดี  เพราะมันนั่นล่ะที่ไปแจ้งคนอื่น หาว่ามนุษย์หมาป่าทำร้ายคน ทั้งที่จริงแล้วมนุษย์นั้นร้ายกาจยิ่งกว่าสัตว์ป่าเสียอีก


“ยายน้องหญิงเจ้าขา ตามที่ตกลงไว้ เจ้าก็ทำตามคำสาบานด้วยล่ะ”

ดวงตาสีน้ำเงินเรืองแสงโรจน์ตวัดกลับมามอง โคราเมแทบจำไม่ได้เลยว่าเด็กสาวคนนี้คือเจ้าหญิงหน้าโง่ที่เคยเชื่อทุกคำพูดของเขา

ทว่าเจ้าหญิงหน้าโง่คนใหม่กลับคลี่ยิ้มหยัน ก่อนจะหันไปถามแม่ทัพหนุ่มข้างตัว

“ท่านกาวิน เมื่อตอนนั้นข้าพูดว่าอะไรนะเจ้าคะ”

กาวินมองเจ้าหญิงด้วยความงุนงง พลันแววตาได้แปรเปลี่ยนเป็นเข้าใจ ค้อมศีรษะเล็กน้อยตอบอย่างสงบ

“ท่านพูดว่าหากปล่อยตัวมนุษย์หมาป่าแค่ตนเดียวคงไม่เป็นไร”

วายุนพยักหน้ารับ “ใช่แล้วเจ้าค่ะ ข้าสาบานไว้ด้วยเกียรติของเจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ดว่าจะปล่อยตัวมนุษย์หมาป่าแค่ตนเดียวไป”

แน่นอน โคราเมไม่ใช่คนโง่ เมื่อเปรยมาขนาดนี้ย่อมเริ่มเล็งเห็นความไม่ชอบมาพากล ในสายตาของเขาเจ้าหญิงไม่ใช่คนมีพิษสง ความประมาททำให้เขากลายเป็นฝ่ายตกหลุมของเธอเสียเอง

โคราเมกัดฟันกรอด ร้องสบถคำรามแต่ไม่มีใครสนใจ

“มนุษย์หมาป่าตอนนี้เหลือรอดแค่สอง” วายุนส่งยิ้มเย็นให้หมาป่าดำ “และข้าคิดว่าคนที่สมควรถูกปล่อยตัวน่าจะเป็นอีกตนมากกว่า”

หมาป่าดำอาจไม่ได้เป็นคนลงมือฆ่ากวินนีเวีย หากแต่เพราะมันไม่ใช่หรือที่ชี้นำเธอสู่ทางแห่งความตาย

กาวินน้อมรับคำสั่งจากเจ้าหญิง สำหรับเรื่องนี้ ไม่ว่าอย่างไรเขาก็พร้อมเสมอ

 


++++
ไม่โง่แล้วนะวายุนเอ๋ย แก้เผ็ดโคราเมด้วยวิธีการเดิมที่เคยโดน คนเราโดนอะไรก็ต้องรู้จักจำกันมั่งล่ะเนอะ ฮ่า
เรื่องของลีเดีย บาปของลีเดียได้คลี่คลายแล้ว เย้! กว่าจะดัดเอาสโนไวท์มาเปลี่ยนได้นี่ก็งงๆกันอยู่นานทีเดียว(แต่ตูก็แต่งเร้ว เร็ว) 
อีกเรื่องๆ
ที่ว่า ลูกของเราคือเจ้ากรรมนายเวร นี่ฟังมาจากแม่ชีที่ไปทำบุญ 
มันก็จริงนะ เพราะว่าพอเรามีลูก เราก็ต้องดูแลเขา คอยทำนู่นทำนี่ให้เหมือนกับคนใช้
แม่ชีบอกว่ายังไงพอมีลูกให้อุทิศส่วนบุญส่วนกุศลให้ลูกด้วย

พบคำผิดแจ้งหนูด้วยนะคะ
สงสารกาวินจัง จะว่าไปมีตัวละครในบ้างในเรื่องที่ไม่น่าสงสาร = =ll

ส่วนที่ว่าแม่มดขอสิ่งแลกเปลี่ยนอะไรนั้นน่าจะพอเดาๆได้ หรือถ้ายังไงก็ติดตามกันตอนต่อไปค่า!
(จะว่าไปแล้ว ฟิลลิเปนี่มีแต่ผู้หญิงรักผู้หญิงหลงจริงๆแฮะ)

? Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 41 : บทที่ ๒๗ : ความจริงในกระจก [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 995 , โพส : 27 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 27 : ความคิดเห็นที่ 3338
เรื่องเป็นมาอย่างงี้เอง.... อื้ม สุดยอดๆ ชอบเรื่องแบบนี้จัง
เหมือนกับได้ร่างโครงเรื่องไว้หมดแล้ว แล้วตอนมันมาเชื่อมกัน สุดยอด! 
//วายุน สุดยอด!!! 

----------> อ่านต่อไป... 
แฮ่ = w ='' 
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 21:13
# 26 : ความคิดเห็นที่ 3248
หึหึหึหึหึหึ!!!!!!!!! เชือดเลยยยยยย!!!! (โหดไปมั๊ย กร๊ากกกๆๆๆ)
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:23
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3160
อ่านมาถึงตอนนี้รู้สึกทุกอย่างลงล็อกเป๊ะไปหมด!!!
สะใจด้วยที่วายุนได้เอาคืน สะใจแบบไม่คิดจะสงสารโรามเลยดีเดียว 55555
PS.  ...กับดักและเล่ห์กลนี้เกิดจากความปรารถนา...เมฆหมอกแห่งความลุ่มหลงเฝ้าอำพราง...ให้ถูกพันธนาการไว้เช่นนี้ตลอดไป...
Name : Sin_Fatum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sin_Fatum [ IP : 14.207.222.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 11:44
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3145
นึกว่าตายไปแล่วจริงๆ กะลังเศร้าเลยยย 55
Name : lovejaejah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovejaejah [ IP : 115.67.134.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2556 / 23:45
# 23 : ความคิดเห็นที่ 3088
แบบนี้แหละดีแล้วค่ะ จะได้รูัมุมมองใหม่ๆ ของความรัก
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:27
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2976
เทพนิยายครบทุกเรื่องยังเน่
ตัวตนของเกวนเป็นแบบนี้เอง
ว่าแต่เค้าขอแลกกะอะไรน้อ...
ตามไปดูบทต่อไปดีกว่า

PS.  ระวังให้ดีล่ะ อย่าให้ตัวเองต้องตกเป็นเหยื่อ
Name : Channa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Channa [ IP : 202.44.4.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2555 / 12:00
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2790
สงสารกาวินแหะ แต่เรื่องของเกวนมันสนุกปนเศร้านะค่ะ แงๆ อ่านค่า ชอบๆๆๆ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 19:40
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2724
เยี่ยมเลย เจ้าหญิง
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 22:07
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2238
 วายุนเด็ดมาก สมน้ำหน้าโคราเม
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 171.7.192.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 10:52
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2212

โว้วว! วายุนหายโง่แล้ว ตลบหลังโครามได้สุดยอดจริงๆ หุหุ ><
ตกลงเหยี่ยวขาวที่แม่ชาฮาร์บอกนี่หมายถึงให้ปกป้องทั้งเกวน(ที่น่าจะเป็นกระต่าย) และกาวินรึเปล่าหว่า
แอบสะใจเล็กๆ ที่โครามจะโดน..?? =w=+


PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?" : "อา...เป็นอย่างนี้นี่เอง...ก็ผมน่ะ...อยู่อย่างเพียงลำพังมาโดยตลอดนี่นะ..."
Name : สุขสันต์วันสิ้นโลก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุขสันต์วันสิ้นโลก [ IP : 101.109.217.122 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 มิถุนายน 2555 / 16:37
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2207
เอ ท่านหลากหลายหมายถึงเจ้ากรรมนายเวรหรือว่าบาปทั้ง7คะ
ถ้าบาปทั้ง7ไม่ใช่พุทธศาสนา แต่เป็นหลักคำสอนของศาสนาคริสต์เน้อ
แต่เจ้ากรรมนายเวรอันนี้ไม่แน่ใจ...
PS.  บางคนอาจไม่มีสี บางคนอาจมีไม่กี่สี บางคนอาจมีหลายๆสี โลกนี้จะสวยงามหรือไม่..ขึ้นอยู่กับว่าเราเลือกมองแบบไหนแค่นั้นเอง
Name : มะนาวขาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว [ IP : 183.89.2.145 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2555 / 15:48
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2206
อ่านไป ยิ่งเศร้า

เอาศาสนาพุทธไปรวมกับยุโรป แปลกดีแหะ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 14.207.205.80 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2555 / 15:44
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2202
ความจริงเปิดเผย... แอบช็อคเล็กๆค่ะ T-T
ฟิลิปเปนี่ท่าทางจะเป็นผู้ชายใจดี เป็นผู้ใหญ่ อบอุ่น ฯลฯ ดูมีอะไรมากกว่าที่คิดไม่งั้นทั้งแม่ทั้งลูกคงไม่รักขนาดนี้ 0w0?
ฉากหวีผมหน้ากระจกทำให้คิดถึงตอนลีเดียกับแมรี่โกล์ด ตอนนั้นชินรู้สึกเหมือนท่านหญิงจะใจดีหลบใน ตอนตายยังนึกสงสารเลยค่ะ อ่า แต่ตอนนี้ก็ยังสงสารอยู่ดี (อ้าว?) T T" ตัวละครเรื่องนี้ทุกคนมีเหตุผลตั้งแต่เริ่มจนจบจริงๆ ชาบูพี่นาววววว! > <

สุดท้าย นั่นไง... โครามโดนเจ้าหญิงน้อยของเราตลบหลังเข้าให้จนได้! ^ ^ หวังว่าคราวนี้จะทำให้กาวินนึกเอ็นดูวายุนขึ้นมาไม่มากก็น้อยนะคะ 555 (ยังแอบเชียร์)

PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 27.130.21.11 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 มิถุนายน 2555 / 10:04
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2191
 อ่า นึกแล้วเชียว(ว่าวายุนก็คิดไม่ซื่อ)....
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 58.9.249.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มิถุนายน 2555 / 17:45
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2186
55+ กรรมตามสนอง
PS.  ฉันเบื่อตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย
Name : เจ้าแห่งสายทอง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าแห่งสายทอง [ IP : 171.99.132.174 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2555 / 20:32
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2185
กระจกวิเศษ หุหุ
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 125.25.14.115 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มิถุนายน 2555 / 16:08
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2177
ชอบวายุน <3 ตอนนี้ฉลาดขึ้นแล้วฮ่าๆ
จะสงสารโคราเมดีมั้ย =___=? หรือสงสารกาวินดี?
แต่เปลี่ยนมาสงสารเกวนดีกว่า...TT
Name : The Tears < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ The Tears [ IP : 58.9.54.196 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มิถุนายน 2555 / 18:26
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2170
เขาชอบสำนวนอ่ะ อธิบายบอกเราได้ดีมากเลยนะค่ะ
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 171.99.98.245 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 21:25
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2169
กรี๊ดๆๆ รักวายุน จูู๊ฟฟฟฟฟ
Name : basketsss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ basketsss [ IP : 101.108.7.104 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 21:01
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2165
อ๊าา เกวนหลงรักพ่อตัวเอง !!?
ท่านหญิงบริเออโรสเป็นแม่มดแล้วเป็นไงมาไงถึงได้กลายเป็นท่านหญิงได้นี่
ข้อแลกเปลี่ยน ทำไมเซล่าร์ยังเดาไม่ออกเลยหว่า? เกวนยังไม่ตาย แต่กลายเป็นกระต่าย = =?
เอ่อ จะรออ่านต่ออย่างใจจดใจจ่อนะคะ ^ ^

ปล. สะใจจริงๆ วายุน เธอเริ่มไม่โง่ละ ดีใจจริงๆ 55
PS.  การบ้านเยอะมากเลย ฮือๆ เครียดๆๆๆๆ
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.73.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 16:50
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2164
วายุนก็เจ้าเล่ห์เป็นเหมือนกัน โฮะๆๆ
เจอฤทธิ์เจ้าหญิงน้อยเป็นไงละโคราม


PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 180.183.204.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มิถุนายน 2555 / 12:37
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2163

วายุนเวอร์ชั่นติดนิสัยโคราม! -/โดนโบก


PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 14.207.120.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 22:57
# 5 : ความคิดเห็นที่ 2162

 5555 สะใจ !!!
ปล.ไม่น่าเชื่อ นี่หรือความหลัง o[]O

Name : Beal2** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Beal2** [ IP : 223.205.126.72 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 22:05
# 4 : ความคิดเห็นที่ 2161
 กร๊าก!!! สมน้ำหน้าโคราม เจ้าเล่ห์นักเหรอ! 
อยากอ่านต่อเร็วจังน้า~
Name : Silver Crown der. Sylvester < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Silver Crown der. Sylvester [ IP : 180.180.40.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 20:56
# 3 : ความคิดเห็นที่ 2160
วายุนฉลาดมากเลย แต่น่าสงสารกาวินจังเลย
ตอนนี้สนุกอีกแล้วววววว
รอตอนต่อไปค่ะ
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 125.25.101.165 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 มิถุนายน 2555 / 20:42
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android