คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 39 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [2]


     อัพเดท 9 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 39 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1030 , โพส : 30 , Rating : 100% / 14 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




  

ผ่านไปสักพักกระทั่งพิษของสมุนไพรจางหาย แมรี่โกลด์จึงสามารถพูดได้อีกครั้ง

"เราจะไปไหน"

อุลฟ์อุ้มเธอวิ่งมาไกลมาก เขาไม่ยอมหยุดฝีเท้า และยังวิ่งไวจนเห็นข้างทางเป็นเพียงเส้นตรง เมื่อเธอถามเขาถึงพึ่งรู้สึกตัว เหงื่อกาฬเปียกโชกทั้งกายหนาใหญ่ หัวหน้าหมาป่าสีเทาทำให้เธอนึกถึงชาฮาร์ซึ่งเปลี่ยนไปจากเดิม

แมรี่โกลด์เคลื่อนมือมาจับหัวใจตนเอง มันยังเต้นถี่

สุดท้ายก็ยังไม่ตาย พิธีบูชายัญถูกทำลายลงแล้วสินะ

...เธอยังมีชีวิตอยู่...

ถึงอย่างนั้นต่อให้เตรียมใจเสียสละอย่างไร แมรี่โกลด์ก็ยังรักชีวิตของเธอ เมื่อเหตุการณ์ทั้งหมดกลับตาลปัตร เธอก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกยินดี...ยินดีที่ได้ชีวิตกลับคืนมา

ในที่สุดอุลฟ์ก็ล้มลงไป แมรี่โกลด์คิดว่าเพราะเขาวิ่งมาตั้งไกลและคงหมดแรง หากทว่าหญิงสาวฉุกคิดได้ว่านี่คือคืนพระจันทร์เต็มดวง อุลฟ์เองก็เป็นมนุษย์หมาป่า ถึงจะแข็งแกร่งกว่าตนอื่นแต่ก็ไม่ได้มีข้อยกเว้น เขาทั้งเหนื่อยทั้งทรมานกับคำสาปของตน แม้จะยันตัวลุกขึ้นนั่งยังทำไม่ได้เลย

หัวหน้าเผ่าหมาป่าร้องครางราวกับกำลังจะตาย มือหนึ่งกำอกด้านซ้ายคล้ายบอกว่าความเจ็บทั้งมวลเกิดจากตรงนี้ แมรี่โกลด์เพิ่งเคยเห็นคนทรมานตรงหน้าจึงทำอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว ก่อนตัดสินใจยกศีรษะของเขาขึ้นมาวางบนตัก พยายามตรึงร่างที่ดีดดิ้นด้วยแรงทั้งหมด

"อดทนไว้"

เสียงของเธอส่งผ่านถึงเขา อุลฟ์เบือนกลับมามอง เธอสบกับดวงตาที่รื้นไปด้วยน้ำตาแห่งความเจ็บปวด

เสียววินาทีต่อมานั่นเอง นัยน์ตาเหลืองนวลคู่นั้นกลับแปรเปลี่ยนเป็นสีแดงเหมือนอัญมณีทับทิม

แมรี่โกลด์ตกใจถึงกับผงะ ไม่ใช่แค่สีของดวงตาที่เปลี่ยนไป หากทว่าจู่ๆ กล้ามเนื้อของเขาก็หดเล็กลง ผมสีเทายาวถึงกลางหลังร่วงโรยเหลือเพียงประบ่า ริ้วรอยบนใบหน้าสูงอายุจางหายไป คงไว้ซึ่งความหนุ่มเยาว์ของร่างกายที่แท้จริง

บัดนี้อุลฟ์ได้กลายเป็นชาฮาร์โดยสมบูรณ์

ไม่ใช่สิ...ต้องบอกว่าอุลฟ์ตัวปลอมได้คืนร่างเดิมกลับเป็นชาฮาร์ต่างหาก

ถ้อยคำหนึ่งโพล่งขึ้นมาในห้วงความคิด นานมาแล้วชาฮาร์เคยพูดถึงความสามารถของมนต์แปลงกาย บอกว่านอกจากเขาจะเก็บหูเก็บหางจนดูเหมือนมนุษย์แล้ว มนต์นี้ยังสามารถปลอมแปลงใบหน้าให้กลายเป็นใครก็ได้

แมรี่โกลด์ไม่เคยคิดเลยว่าเรื่องทั้งหมดนี้จะเกิดขึ้น

อุลฟ์ที่อยู่กับเธอตั้งแต่งานพิธีกรรมคือชาฮาร์นั่นเอง!!

มือหยาบของชายหนุ่มเอื้อมมาสัมผัสใบหน้าหญิงสาว

"ขอโทษนะ" เขาพยายามเปล่งถ้อยคำออกมาด้วยน้ำเสียงแหบพร่า "ขอโทษที่หลอกลวง...ขอโทษที่ไม่หนีมา"

แมรี่โกลด์ยังไม่หายสับสน

"ทำอย่างนี้ทำไม ชาฮาร์... เจ้ารู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไร"

ทว่าหนุ่มหมาป่าส่งยิ้มให้เธอ ความอ่อนโยนที่เคยหายไปกลับมาแล้ว

"เมื่อก่อนอาจจะไม่ แต่ตอนนี้ข้ารู้แล้ว" ดวงตาสีแดงทับทิมทอประกายหวาน "รู้ตัวตอนที่ได้คุยกับเจ้าครั้งสุดท้าย ข้าไม่คิดด้วยซ้ำว่าเจ้าจะยังเก็บภาพวาดของข้าเอาไว้"

ในวันนั้นชาฮาร์วาดภาพนี้ทั้งที่เขาไม่รู้อะไรเลย มันเป็นวันเดียวกับที่เบลินดาเสนอข้อตกลงเพื่อให้เธอออกไปจากบ้าน มันเป็นวันเดียวกับที่เธออยู่รอฟิลลิเปที่กลับจากทำงานตอนดึกเพื่อได้พูดคุยกับเขาเป็นครั้งสุดท้าย

...มันเป็นวันครบรอบวันเกิดอายุยี่สิบปี และภาพนี้ถือเป็นของขวัญชิ้นแรก...

อย่างไรก็ตาม แม้ชาฮาร์ไม่รู้เลยว่าวันนั้นเป็นวันเกิดของเธอ แต่การได้รับภาพวาดนี้ก็ทำให้แมรี่โกลด์ดีใจมากทีเดียว เธอคงทำใจไม่ได้หากต้องปล่อยให้มันมอดไหม้ไปพร้อมกับร่างของตัวเอง อย่างน้อยแมรี่โกลด์ก็คิดว่าของสำคัญสำหรับเธออาจจะเหลือไว้เป็นประโยชน์กับใครคนหนึ่ง

หนุ่มหมาป่าฝืนความเจ็บปวดเอาไว้ด้วยใบหน้าที่อ่อนโยน หญิงสาวรู้ว่าข้างในของเขากำลังร้อนดั่งกับไฟ

"ชาฮาร์" น้ำเสียงของหญิงสาวสั่นไหว "ทำไมถึงช่วยข้า"

"ข้าก็ไม่ได้อยากเป็นคนทรยศ" เขาเอ่ยพร้อมฝืนยิ้มจนเห็นเขี้ยว "เมื่อวันก่อนข้าเผยความลับเรื่องความสามารถที่ได้จากสายเลือดของนางไม้ และขอบางสิ่งกับลุงอุลฟ์ ข้าสาบานว่าจะไม่ขัดขวางพิธีกรรมนี้ แต่ขอให้ข้าปลอมเป็นเขาเพื่อมาคุยกับเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย เจ้าก็รู้ว่าข้ามันขี้ขลาดมาแต่ไหนแต่ไร พอพูดไม่ดีกับเจ้าเอาไว้ก็เลยไม่กล้าสู้หน้า ทั้งที่อยากคุยใจแทบขาด" ชาฮาร์หัวเราะเบาๆ "แต่ก็ตกใจไม่น้อยที่เจ้าดันให้ภาพนี้กับพี่โครามแทนที่จะคืนให้ข้า วันหลังข้าจะขโมยคืนแล้ววาดภาพของข้าให้เจ้าแทน จะได้ไม่เอาไปให้ใครสุ่มสี่สุ่มห้าอีก"

แมรี่โกลด์อึ้งจนพูดไม่ออก ทั้งตื้นตันและดีใจที่เห็นชาฮาร์คนเดิมกลับมา แต่ก็ยังอึดอัดสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นอยู่

"แต่การปลอมเป็นลุงอุลฟ์ ข้าต้องเป็นคนส่งเจ้าสู่ความตายด้วยตัวเอง ก็ไม่คิดว่าข้าจะทำได้หรอก แต่ถ้าเกิดข้าจะตัดใจก็ต้องฝืนทำให้ได้ ยิ่งพอได้ฟังเจ้าพูดว่าเสียสละเพื่อข้าแล้ว ข้ายิ่งต้องเคารพในการตัดสินใจของเจ้า" เขากัดฟัน "ถ้าเกิดพวกมนุษย์อ่อนแอไม่โผล่มา ข้าก็คงต้องยอมฆ่าเจ้าจริงๆ"

นี่ไม่ใช่การทรยศหักหลัง

แมรี่โกลด์รู้สึกดีใจอย่างบอกไม่ถูก ครั้งนี้ชาฮาร์พาเธอออกมาไม่ใช่เพราะเขาต้องการทรยศเผ่าพันธุ์ของตน ชาฮาร์ยังคงอยากเป็นส่วนหนึ่งของมนุษย์หมาป่า


ชาฮาร์ก็ยังคงเป็นชาฮาร์ และเขาเติบโตขึ้นมากทีเดียว

"แต่ว่านะแมรี่โกลด์..." ชาฮาร์มองสบตาเธอ "เจ้ารู้ไหมว่าชีวิตคนเราไม่จำเป็นต้องเสียสละเพื่อใคร ภาพวาดภาพนึงเจ้ายังเห็นว่ามันสำคัญก็น่าจะเข้าใจ แต่รู้ไหมว่าในสายตาของข้า ชีวิตของเจ้าสำคัญยิ่งกว่านั้นมากมายเสียอีก"

หญิงสาวรับรู้ถึงความรู้สึกที่อัดอั้นอยู่ภายในตัวหนุ่มหมาป่า เขาพยายามพูดความในใจออกมาสุดเท่าที่แรงทั้งหมดจะทำได้ ฤทธิ์เดชของคำสาปยังคงดำเนินไปตามครรลอง แม้ชาฮาร์จะเก็บมันไว้ใต้ใบหน้าคมคายที่แสนอ่อนโยน

"ชีวิตเจ้าสำคัญจริงๆ นะ สำคัญเกินกว่าจะปล่อยให้เสียไป ทั้งที่รู้แก่ใจว่ามันเปล่าประโยชน์" เสียงของชาฮาร์สั่นคลอนเพราะแรงสะอื้น "เรื่องที่เจ้าพูดไม่มีใครเชื่อก็ไม่เป็นไร แค่รู้ไว้ว่าข้าเชื่อเจ้าก็พอ"

"ชาฮาร์"

...เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกมานอกจากเรียกชื่อเขา...ไม่รู้จะพูดอะไรจริงๆ

"ข้าจะเชื่อเจ้าทุกถ้อยคำ" เขาเอ่ยด้วยรอยยิ้ม แม้ใกล้หมดแรงเต็มที "ต่อให้เจ้าไม่มีคำสาป...ต่อให้พูดอะไรเกินจริง...ข้า...ก็เชื่อ"

ครั้นแล้วชายหนุ่มก็ค่อยๆ หลับตา แมรี่โกลด์ประคองเขาขึ้นมาอย่างแผ่วเบา เธอกอดเขา ซุกใบหน้าบนไหล่กว้าง ...แล้วร้องไห้


"ขอบคุณนะ" หญิงสาวขอบคุณทั้งน้ำตา "ขอบคุณมากนะที่เชื่อข้า"


คือความรักหรือเปล่าก็ไม่ใช่เรื่องสำคัญอีกต่อไปแล้ว

แมรี่โกลด์รู้ตัวแล้วเช่นกัน...สิ่งที่เธอถวิลหามาตลอดไม่ใช่ความรักอย่างหนุ่มสาวทั่วไป เธอเพียงแค่ต้องการใครสักคนที่มอบความไว้วางใจให้เธอ ใครสักคนที่พร้อมรับฟังไม่ว่าเธอจะพูดอะไรออกมา

สิ่งสำคัญกว่าความรักคือความเชื่อใจ


มันมั่นคงและยิ่งใหญ่ กว่าสิ่งใดทั้งปวง


คำตอบของสายสัมพันธ์นี้...ไม่จำเป็นต้องมีก็ได้

 


เสียงนกร้องปลุกให้ฟื้นจากนิทรา

แมรี่โกลด์ลืมตาตื่นสู่โลกแห่งความจริง เรายังอยู่กันที่เดิมใต้ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งในป่า หญิงสาวเหม่อมองชาฮาร์ซึ่งหลับปุ๋ยบนตักของเธอ ใบหน้าเรียบสงบหลังจากผ่านพ้นคืนแห่งความทรมานไปแล้ว มุมปากยกยิ้มนิดน้อยเหมือนกำลังฝันดี เส้นผมสีเทายาวไล้เครื่องหน้าคมคาย ช่วยเสริมให้เขาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมากทีเดียว

"ชาฮาร์ เช้าแล้วนะ"

เธอปลุกเขาพลางเขย่าตัวเบาๆ หากแต่หนุ่มหมาป่ากลับอิดออด

"อื้มมม"

เขาส่งเสียงตอบทั้งยังไม่ยอมลืมตา

"ตื่นได้แล้ว เราต้องกลับไปดูว่าทางโน้นเป็นอย่างไรบ้าง"

"อื้มมมมม" ชาฮาร์ขยับตัว เอื้อมมือเข้ามาโอบเอวเธออย่างถือสิทธิ "ขออีกห้านาที"

"นี่" แมรี่โกลด์ตีมือใหญ่ดังเพี้ยะ

"นาทีเดียวก็ได้"

"เจ้ากลายเป็นคนปากว่ามือถึงตั้งแต่เมื่อไหร่กัน" หญิงสาวแหวใส่

คนฉวยโอกาสแอบอมยิ้ม เขยิบเบียดกายเข้าหาร่างบาง

"ก็ยังไม่ถึงไหนเลยนี่นา..."

แมรี่โกลด์หน้าร้อนฉ่า หญิงสาวตอบโดยการบิดหูขนปุกปุยของหนุ่มหมาป่าโดยแรงแทนคำพูด ส่งผลให้เขาร้องสะดุ้ง หางตั้งชี้ จำต้องรีบตื่นจากฝันหวานแต่โดยดี

"ใจร้ายอะ" ชาฮาร์บ่นอุบ คลำใบหูป้อยๆ "เจ้าน่าจะรู้ว่าข้ายังไม่หายเจ็บเลยแท้ๆ เมื่อคืนนี้เป็นครั้งแรกของข้านะ"

"อยากโดนอีกข้างใช่ไหม" หญิงสาวกัดฟันขู่หน้าแดง คนกะล่อนยกมือห้ามทันที

"ข้าหมายถึงเดือนนี้ข้าพึ่งอายุครบยี่สิบ เพิ่งจะเคยโดนคำสาปครั้งแรกต่างหาก" ดวงตาสีแดงทับทิมส่อแววขบขัน "คิดอะไรน่ะ ทะลึ่งจัง"

หญิงสาวทำตาโต แก้มแดงระเรื่อดูน่ารัก ก่อนตัดสินใจวกกลับเรื่องเดิม

"ถ้าเจ้าไม่ไป ข้าไปคนเดียวก็ได้!" เธอแผดเสียงลั่น

ไม่ว่าเปล่าร่างบางรีบจ้ำอ้าวหนีไปอย่างรวดเร็ว เร็วขนาดชาฮาร์ที่ขายาวกว่ายังตามแทบไม่ทัน ต้องตะโกนไล่หลังถึงเจ้าของผ้าคลุมสีแดงที่เห็นอยู่ไกลๆ

"นี่ข้าหยอกเล่นเฉยๆ เอง" หนุ่มหมาป่าป้องปากร้อง แต่ดูเหมือนจะไม่เป็นผล "แมรี่โกลด์ รอข้าก่อนครับ ข้าไปด้วย!"



++++

เป็นความสัมพันธ์ที่ไม่จำเป็นต้องพูดคำว่ารัก สำหรับแมรี่แล้วคำว่า "เชื่อ" ดีกว่าคำว่า "ชอบ"
อยากจะแต่งความรักแบบนี้มานานแล้วค่ะ 4หน้านี้จึงเต็มไปด้วยความประทับใจ(และติดเรทเล็กๆ ฮา)

เอาล่ะ สุดท้ายบทนี้ได้เคลียร์ปริศนาหลักของเรื่องอีกอย่างหนึ่งแล้วว่า ใครคือพระเอก
ขออภัยแฟนๆที่เชียร์คนอื่น ตอนแรกกะว่าจะทุ่มให้กาวินมากกว่านี้ แต่เพื่อนสนิทแย้งมาว่า ชาฮาร์มีบทโผล่มาคนแรก นาวก็เลยมาคิดๆดูแล้วมันก็คงสมเหตุสมผลดี ดังนั้นเขาคนนี้คือผู้ชายที่เหมาะสมกับแมรี่โกลด์ที่สุดแล้วล่ะค่ะ

จะว่าไปแล้วมาถึงตรงนี้เรื่องใครจะเป็นพระเอกน่าจะไม่ใช่เรื่องใหญ่ ทั้งสามหนุ่มต่างก็มีบทบาทที่ยิ่งใหญ่ไม่แพ้กันเลย คำว่า'พระเอก'ไม่ได้หมายถึงตัวละครที่คู่กับนางเอกเสมอไป แต่อาจหมายถึงคนที่มีบทสำคัญของเรื่องเสียมากกว่า

ตัวอย่างเช่นว่าถ้าเป็นเรื่องของวายุน กาวินก็อาจจะเป็นพระเอก  และถ้าเป็นเรื่องของบริเออโรส โครามถึงจะร้ายแต่ก็เป็นพระเอกเช่นเดียวกัน ทั้งนี้ก็อยู่ที่บทบาทและมุมมองอีกนั่นแหละ (นี้คือสมมตินะคะ)
และในเรื่องนี้ หากขาดใครในสามคนนี้ไป นิทานของสาวน้อยหมวกแดงก็คงจะไม่ได้ดำเนินมาถึงบทนี้แน่นอน

จริงๆมันก็ไม่ใช่เลิฟซีน เคยบอกว่าถ้าไม่ได้แต่งบทเลิฟซีนจะตายตาไม่หลับ
แต่พอแต่งจบก็คิดว่า แค่นี้ก็หลับได้แล้วล่ะ 5555+


ชิ้แจงตอนที่แล้ว มีหลายจุดบ่งบอกไว้ว่าอุลฟ์เป็นตัวปลอม

คือที่อุลฟ์พูดกับวายุนว่า ถึงเวลาที่ลูกเป็ดกลายเป็นหงส์ ซึ่งเรื่องของลูกเป็ดขี้เหร่นั้นเป็นบทสนทนาที่ชาฮาร์พูดกับวายุน ดังนั้นวายุนจึงได้สะกิดใจว่านั่นไม่ใช่อุลฟ์แต่เป็นชาฮาร์ปลอมตัวมา
และมีอีกส่วนนึงคือตอนที่แมรี่โกลด์ฝากรูปภาพให้กับโคราเม อุลฟ์(ซึ่งก็คือชาฮาร์)ย่อมคิดว่าคนที่เธอควรจะคืนต้องเป็นเขา จึงได้ถามออกไปว่า "ทำไมเป็นโคราเม" เพราะหากเป็นอุลฟ์ตัวจริงแล้วย่อมไม่ถามและไม่สนใจว่าจะเป็นโครามหรือชาฮาร์แน่นอน

ที่สำคัญคืออุลฟ์เป็นถึงหัวหน้าเผ่า ย่อมต้องยืนหยัดสู้กับคนของตน ทว่าชาฮาร์ที่ตลอดชีวิตออกเดินทางอย่างอิสระ ไม่ได้มีความเป็นผู้นำ หนำซ้ำยังไม่เก่งเรื่องต่อสู้(ยกเว้นแปลงร่าง) เมื่อมีคนสั่งให้หนี เขาก็ทำตาม


แบบว่าอิคนเขียนค่อนข้างติดการ์ตูนสืบสวน ประมาณว่าเล่าเหตุการณ์ก่อนแล้วค่อยมาเฉลยทีหลัง ตอนอ่านเราก็จะรออ่านตอนเฉลยเลยไม่ได้คิดตามใช่ไหมล่ะ ไม่ต้องห่วง เป็นเหมือนกัน 555


ทำไมรู้สึกว่านิยายเรื่องนี้เข้าใกล้จิตวิทยามากไปทุกที
ขอบพระคุณทุกคอมเม้นท์และกำลังใจ ที่ผลักดันให้นาวสู้มาจนถึงทุกวันนี้
รู้สึกอย่างไรกับความสัมพันธ์ ความคิด และมุมมองความรักของเรื่องนี้ ลองคอมเม้นท์เล่าสู่กันฟังกันดูนะคะ
อย่าเพิ่งลืมกันนะคะ ^^

? Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 39 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [2] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1030 , โพส : 30 , Rating : 100% / 14 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3336
ตรงจุดลูกเป็ดขี้เหร่อ่ะ ชัดสุดแล้วนะ... แต่ไม่ได้คิดไรอ่ะ
ก็ งงๆ อืมม เปรียบเทียบเหมือน ซาฮาร์เลยอ่ะ แต่ก็ขอเน้น ไม่ได้คิดอะไรมากมายอ่านต่อไป
พอรู้ว่าเป็น ซาฮาร์ ดีใจมากกก เพราะเชียร์มานาน และก็นะ มันลงตัวกว่าด้วย ถ้าเป้นซาฮาร์(ความคิดส่วนบุคคลน้า)

-----------> อ่านต่อ
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 20:35
# 29 : ความคิดเห็นที่ 3246
บร๊ะเจ้า!!!!! ชาฮาร์หรอเนี่ยยยย
มิน่าล่ะตอนที่แมรี่น้อยฝากภาพวาดให้โคราเม อุลฟ์(ชาฮาร์) ถึงได้คิ้วกระตุก! 55555+ (จับผิดได้กะจิ๊ดเดียว)
แต่ขอสารภาพว่าลืมเบาะแสเรื่องลูกเป็ดขี้เหร่ไปซะสนิท! 

อิํอิํ หวานแล้วเบ้ยยยยยๆๆๆ!!!

PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:22
# 28 : ความคิดเห็นที่ 3189
เพิ่งมาได้อ่านเรื่องนี้มาราธอนรัว..พอเห็นบทสรุปความรักแบบนี้แล้ว..ใช่เลย !!
 
รออยู่ว่าท่านจะมีมุมมองต่อเรื่องนี้ยังไง > < เห็นด้วยอย่างที่สุดว่า... ที่สำคัญของค.รักคือความเชื่อใจนี่แหละค่ะ : ))
 
 
พอจะคอมเม้นคั่น..โอย ทุกอย่างมันเยอะจนเริ่มตีกัน นึกไม่ออก
 
เอาเป็นว่าเรื่องนี้เป็น นิทานกริมม์จริง ๆ ... ไม่ใช่นิทานฝันหวาน แอ๊บแบ๊วตามที่ดัดแปลงมา
แต่เป็นแบบกลับไปเป็นค.กริมม์ ๆ (ง่าอธิบายไม่ถูก 55) และแฝงแง่มุมคิดต่าง ๆ ไว้แนบเนียน
 
ที่โดดเด่นที่สุดของเรื่องนี้คงเป็นจิตวิทยานี่แหละค่ะ : ) 
ทั้งคำพูด แง่มุม การเล่า... รู้สึกว่าทุกอย่างนี่เกี่ยวกับเรื่องนี้สุด ๆ : D
 
ปิดคอมเม้นเท่านี้ก่อน ขอลุยอ่านต่อค่ะ >___<" !

PS.  The Quinterra's Tale บันทึกลับ..ควินท์เทอร่า http://writer.dek-d.com/Writer/story/view.php?id=697280 ฝากด้วยนะคะ ;)
Name : เหม่งจ๋าย* < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เหม่งจ๋าย* [ IP : 171.101.176.114 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 19 เมษายน 2556 / 01:17
# 27 : ความคิดเห็นที่ 3144
ว้าววววว ชอบเรื่องนี้เพราะมีอะไรให้คิดเยอะเฉลยเรื่อย เอานิทานมาปรับให้เข้ากับเรื่อง ไรเตอร์เจ๋งที่สุด ชอบแนวนี้เหมือน onece up on the time เลย นิทานสนุกที่สุดเลย
Name : lovejaejah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovejaejah [ IP : 115.67.134.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2556 / 21:09
# 26 : ความคิดเห็นที่ 3143
ในที่สุดสองคนนี้ก็เข้าใจกันซะที ดีใจจัง
Name : lovejaejah < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lovejaejah [ IP : 115.67.134.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มีนาคม 2556 / 20:48
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3086
โคราเม... มีเหตุผลอะไรนักนะถึงทำถึงเพียงนี้?
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 13:11
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2945
ยอดเยี่ยมมากค่ะ เก็บทุกรายละเอียดเลยทีเดียว
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 12:45
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2788
ชอบตอนนี้มากค่ะ มีอะไรให้กระแทกสมองบ้าง อ่า ชาฮาร์น่ารักมาก แมรี่โกลด์ด้วย [อยากกรี๊ดแรงๆ]
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 18:54
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2722
ชาฮากลับมาแล้ว ^___________^
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 21:39
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2618
ทำถูกแล้วค่ะที่ให้ชาฮาร์เป็นพระเอก กาวินต้องคู่กับเจ้าหญิงวายูนเท่านั้นค่าาา
Name : น้ำตาล [ IP : 194.177.246.75 ]

วันที่: 15 กันยายน 2555 / 06:48
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2520
กรี๊ดดดดดดดดดดดดด   ชาร์ฮาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา  น่ารักกกกกกกก
Name : theziipzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ theziipzz [ IP : 124.122.59.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2555 / 00:58
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2237
 อร๊ายย น่ารักมาก อยากให้เป็นแบบนี้ทุกตอนเลย ><
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 171.7.192.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 มิถุนายน 2555 / 10:24
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2153
ถึงว่าอุลฟ์แปลกๆ (แต่ไม่ได้สะกิดใจมาก 55) 
ชอบความรักแนวนี้จริงๆ ความเชื่อใจมันล้ำค่ามาก แต่แอบเรทหน่อยๆนะ หุหุ
ถึงจะไม่เป็นจริงๆ แต่ไม่เป็นไร จิ้นเองก็ได้ 555+
กลับมาเชียร์ชาฮาร์ล่ะ น่ารักเกิ๊นนนน >< //ชูป้าย fc ชาฮาร์
ชาฮาร์ ชาฮาร์ ชาฮาร์ ชาฮาร์ ชาฮาร์ ชาฮาร์ ชาฮาร์
PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?" : "อา...เป็นอย่างนี้นี่เอง...ก็ผมน่ะ...อยู่อย่างเพียงลำพังมาโดยตลอดนี่นะ..."
Name : สุขสันต์วันสิ้นโลก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุขสันต์วันสิ้นโลก [ IP : 101.51.167.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 มิถุนายน 2555 / 17:53
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2148
ความรักสำหรับแมรี่โกลด์เป็นสิ่งที่ยั่งยืนถ้าหากว่าระหว่างคนสองคนมีความเชื่อใจกันและกัน
ชอบมุมมองความรักแบบนี้นะคะ
ปล. พี่นาวเรียนไมเนอร์จิตวิทยาหรือเปล่าเนี่ย ฮาๆๆ
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 180.183.207.96 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2555 / 20:54
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2141
น่ารักอ่ะ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 27.130.144.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2555 / 16:08
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2127
วะฮ่าๆๆ *0*
ในที่สุดเจ้าหมาน้อยชาฮาร์ก็กลับมาแล้ว!
ว่าแล้วก็ไปอ่านต่อดีกว่า มันส์พะย่ะค่ะ!! > <
PS.  คนเราน่ะต่างเกลียดการตาย การถูกฆ่า การที่คนรักตนต้องร้องไห้ และการที่ตนต้องร้องไห้เองก็ยิ่งเกลียด ...
Name : blue flame < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blue flame [ IP : 125.25.166.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2555 / 15:40
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2124
 น่าร้ากกก
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 124.120.23.116 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2555 / 13:02
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2119
ว้าว ครบ100%แล้ว ตามติดจ้ะ
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 101.51.165.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 17:28
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2117
สวัสดีค่ะพี่นาว งือออ ห่างหายไปนานเลย T^T ขอโทษค่าาาา

ใจจริงแล้ว ก็อยากให้แมรี่โกลด์ค่กับชาฮาร์แหละ ถึงจะเชียร์กาวินก็เถอะ แต่ก็แค่ปลื้ม ชาฮาร์เหมาะสมกับแมรี่ที่สุดแล้วจริงๆ ^ ^

เพิ่งเห็นบทที่เหมาะสมกับการเป็นพระ-นางของแมรี่โกลด์และชาฮาร์ครั้งแรก =w=' 555 นอนตายตาหลับตามพี่่นาวไปและ =.,=

ปล. เฟรินไม่ได้โดนบูชายัญค่ะ =[]= แต่ในเล่ม4 แหวนแห่งปราชญ์ทำนายว่าธิดาแห่งความมืดจะเป็นผู้ที่จะแก้ปัญหาภัยแล้ง ที่ดินแดนเดมอส ทุกคนไล่ล่าจับตัวเฟริน ท้ายที่สุด เฟรินก็เป็นผู้ยุติสงครามจริงๆ แต่ไม่ใช่การทำสงคราม

ปลล. คิดถึงพี่นาวจางงง > < มาอีกที เม้นล่าสุดของเซล่าร์เด้งไปอยู่ท้ายสุดซะละ!

ปลลล. ลืมเซล่าร์ไปแล้วหรือยางงงง !! =O=+
PS.  การบ้านเยอะมากเลย ฮือๆ เครียดๆๆๆๆ
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 118.174.138.178 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 มิถุนายน 2555 / 10:05
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2116

ประทับใจความคิดของแมรี่ที่สุด!
จะว่าไปก็ใช่แฮะ ความรักมันไม่ได้จำเป็นต้องหมายถึงการ 'ชอบ' เสมอไป
ลองมองย้อนดูตัวเอง สำหรับเราแล้วคิดว่าความรักคือความ 'เมตตา' ค่ะ
ก็คล้ายๆ กับแมรี่ คือนิยามคำว่ารักของเราไม่ใช่คำว่าชอบ
ถ้าไม่ได้อ่านตอนนี้ก็คงลืมเรื่องนี้ไปเหมือนกัน กรี๊ดกร๊าด รักเรื่องนี้จริงๆ(><

ว่าแต่...ท่านนาวคะ ไหนๆ ก็ไหนๆ ขอฉากหวานวายุนกับกาวินบ้างสิคะ
ฟุ่บ! -/วิ่งหนีแฟนเกิร์ลกาวินอย่างไวว่อง อ่างอ๊าง...


PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 27.130.177.159 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 21:37
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2115
ท่านมะนาวขาวววว ไม่ไหวแล้วอ้ะ กรี๊ดๆ คู่นี้น่ารักเกินไปแล้วนะ >W< ปล.เหมือนพวกนิยายสืบสวนจริงๆอะ สมเหตุสมผลมาก ;)
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 110.168.138.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 21:18
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2112
โอ้ย โดนอ่ะ
ชอบบบบ
Name : เหมย [ IP : 124.121.251.180 ]

วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 19:55
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2111

ที่แท้ก็เป็นชาฮาร์นี่เอง
น่ารักได้อีกอ่าาาาค่าาาาาาา
ชอบมากๆๆเลยอ่ะ ทั้งแมรี่โกลด์กับชาฮาร์
สู้ๆนะคะ


PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 125.24.81.243 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 19:46
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2110
ชอบตอนนี้มากเลย!! >0<
Name : ---- [ IP : 171.97.171.169 ]

วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 19:07
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2109
 อ่านแล้วยิ้มเลยอะ >< 

แบบว่าเชียร์คู่นี้ตล๊อดๆ #เต้นเพลงบอลโลกฉลอง(คนละงานแล้วเฮ้ย!)

อ่านตอนที่แล้วถึงว่า งงๆอยู่ทำไมอุลฟ์เผ่นออกมาแบบนี้ล่ะ ที่แท้ก็หนุ่มน้อยชาฮาร์นี่เอง

ไม่เสียแรงที่เชียร์><


ชอบความคิดของแมรี่นะ เชื่อ ดีกว่า ชอบ

ถึงจะรักกันจะเป็นจะตายยังไง ถ้าไม่เชื่อก็ไปไม่รอดอยู่ดี
นึกถึงข่าวเก่าๆเลยนะ ที่ผู้ชายยิงแฟนตัวเองตายเพราะคิดว่าไปมีคนอื่น แล้วยิงตัวเองตาม
เพราะไม่เชื่อใจเลยซี้ม่องเท่งทั้งคู่

ตอนนี้สอนใจเยอะเลยแฮะ
ความรู้สึกเหมือนเพิ่งอ่านนิยายรัก กับ หนังสือปรัชญาชีวิตจบไปพร้อมๆกัน -..-



PS.  สามีคือสองเจ ภรรยาคือเร็นนี่ กิ๊กกับเมียคิบอม แอบชอบผัวซองมิน : I : AM : JOYOUS :: เลิฟยูจองบ๊ะยองฮิ
Name : KIDpokerface < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ KIDpokerface [ IP : 27.130.127.183 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 19:00
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android