คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 38 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [1]


     อัพเดท 7 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 38 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1085 , โพส : 29 , Rating : 100% / 4 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด



 บทที่๒๕

คำตอบของสายสัมพันธ์

ตามปกติวันนี้ต้องวุ่นวาย หากทว่าเมื่อมีเครื่องสังเวยเตรียมพร้อมอยู่แล้ว เหล่ามนุษย์หมาป่าจึงใช้เวลาว่างให้เป็นประโยชน์ด้วยการจัดงานพิธีบูชายัญอย่างยิ่งใหญ่อลังการ และสวยงามกว่าครั้งใด

พิธีกรรมนี้ถูกจัดขึ้นเป็นธรรมเนียมเก่าแก่ ถือได้ว่าเป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ที่สืบทอดกันมาแต่รุ่นบรรพบุรุษ แม้ว่าพิธีบูชายัญนี้แทบไม่ให้ผลของคำสาปแห่งพระจันทร์ทุเลาความเจ็บปวดลงไปได้เลย แต่ก็ถือว่าเป็นวิธีเดียวที่ช่วยเยียวยาร่างกายและหัวใจอันร้อนระอุเหมือนถูกแผดเผาอยู่กลางเปลวเพลิง

อุลฟ์สั่งขังโคราเมไว้ในกรงเหล็ก โทษฐานที่เขาส่งคนไปทำร้ายมนุษย์อ่อนแอโดยพลการ หนึ่งในมนุษย์หมาป่าสามตนนั้นมีราอูล ทายาทคนเดียวของหัวหน้าเผ่า ซึ่งรุ่นราวคราวเดียวกับโคราเม(เมื่อดูจากภายนอก) ทำให้ทั้งสองค่อนข้างสนิทกัน ยิ่งเมื่อถูกโคราเมยุแหย่ว่ามีทางแก้เผ็ดพวกมนุษย์ ราอูลที่ยังหนุ่มมีนิสัยคึกคะนองจึงรู้สึกท้าทาย รับคำท้าและไปตามแผนของโคราเม

โคราเมยอมรับโทษนั้นโดยดี เขาเองก็รู้สึกผิดอยู่ไม่น้อยเลยที่เป็นต้นเหตุให้ต้องสูญเสียพวกพ้อง ทุกอย่างผิดแผนไปหมด หนำซ้ำต้นเหตุยังเป็นเพราะความรู้เท่าไม่ถึงการณ์ของเขาเอง โคราเมไม่กล้าโทษชาฮาร์ แต่ก็ต้องยอมรับว่าแผนการที่เขาวางไว้ล้มเหลวเพราะการปรากฏตัวของหมาป่ารุ่นน้องที่หายสาบสูญ

หมาป่าดำไม่ได้คุยกับชาฮาร์เลยตั้งแต่เมื่อคืน หลังจากที่น้องสารภาพความจริง โคราเมก็แสร้งทำเป็นหลับ ไม่พูดอะไรออกมาอีก จริงๆ แล้วเรื่องนี้ทำให้เขาไม่อาจข่มตานอนต่อได้ เขาออกมาจากห้องตั้งแต่ยังไม่รุ่งสาง กระทั่งมาได้รับโทษจากอุลฟ์

มนุษย์หมาป่าแม้ดุร้ายแต่ก็เป็นสัตว์ที่อยู่รวมกันเป็นฝูง มีสังคมที่เป็นเสมือนครอบครัว โคราเมไม่เคยคิดเลยว่าจะมีมนุษย์หมาป่าตนใดต้องมาตายด้วยน้ำมือของพวกเดียวกันเอง นี่คงเป็นข่าวร้ายเรื่องที่สองในรอบศตวรรษ ต่อจากเรื่องที่เผ่าของแซคคาร์ต้องถูกพวกมนุษย์อ่อนแอสังหารหมดสิ้น

ไม่เป็นไรหรอก...ใครก็ผิดพลาดกันได้

หมาป่าดำคิดปลอบใจตัวเอง

ชาฮาร์ทำไปด้วยความไม่รู้ แต่ตอนนี้ไอ้หมายักษ์ตาสว่างแล้ว มันจะไม่ทรยศเขาเป็นครั้งที่สองอย่างแน่นอน

ไม่เป็นไร...ผ่านพ้นคืนนี้ไป ชัยชนะจะเป็นของเรา ชัยชนะจะเป็นของมนุษย์หมาป่าเมื่อชีวิตของเทพีแห่งพระจันทร์ถูกสังเวย

ทุกสิ่งทุกอย่างที่เขาทุ่มเทมาทั้งหมดจะประสบผลสำเร็จในคืนนี้

รู้สึกตัวอีกทีตะวันก็ใกล้ลับฟ้าแล้ว โคราเมเห็นอุลฟ์เดินไปยังห้องขังของเครื่องสังเวย หัวหน้าเผ่าปรายตามองหมาป่าดำขณะหนึ่งก่อนหันเมิน ความไว้ใจที่เคยมีให้คงตายไปพร้อมกับชีวิตลูกชาย แต่ไม่เป็นไรหรอก โคราเมหวังให้อุลฟ์จะเข้าใจถึงความปรารถนาดีของเขาในสักวันหนึ่ง

อุลฟ์กลับมาอีกครั้งพร้อมกับเจ้าหญิง จำเป็นต้องกักขังเธอไว้เนื่องจากคืนนี้จะไม่มีใครอยู่ดูแลได้ เจ้าหญิงยังเด็ก อาจคิดอะไรบ้าๆ เช่นการหลบหนีในป่าดำ ซึ่งนั่นเท่ากับฆ่าตัวตาย เรายังต้องใช้ประโยชน์จากตัวเจ้าหญิงในการเจรจาศึก เจ้าหญิงวายูนาคนไม่สวยจึงถูกจับขังไว้ในกรงชั่วคราวข้างๆ โคราเม

หมาป่าดำยิ้มยียวนทักทาย แต่วายุนส่งตาค้อนโตมาแทน เขาหัวเราะ เป็นธรรมดาที่เธอยังโกรธอยู่ แต่เอาเถอะ...ไม่เป็นไร

โคราเมมองสำรวจทั่วงาน รู้สึกว่างทั้งวันเพราะอยู่แต่ในกรง มีหลายคนที่เดินผ่านไปผ่านมาไม่คุ้นหน้าเลย คงเป็นคนจากเผ่าอื่นที่เพิ่งเดินทางมาถึงที่นี่ ถ้าเป็นคนในเผ่าอุลฟ์ โคราเมจะรู้จักหมดทุกคน เขาเห็นเพื่อนคนนู้นคนนี้วิ่งไปทางนั้นทางโน้น ส่วนใหญ่เป็นพวกงานประดับตกแต่ง โคราเมก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำให้ยิ่งใหญ่ไปทำไม สงสัยคงจัดไว้เผื่อพรุ่งนี้จะได้ฉลองเนื่องในโอกาสพ้นคำสาปแห่งพระจันทร์ไปเลยกระมัง

ทว่าโคราเมไม่เห็นแม้แต่เงาของชาฮาร์

หรือว่าไอ้หมายักษ์จะไปปรับความเข้าใจกับแมรี่โกลด์?

ไม่ได้! ห้ามเด็ดขาด!!

“นี่ ยายน้องหญิงเจ้าขา”

นั่นเป็นชื่อเล่นที่โคราเมตั้งให้เจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ด ที่ตั้งอย่างนั้นเพราะเขาหมั่นไส้เวลาเห็นเธอเรียกบริเออโรสว่าพี่หญิงเจ้าคะ พี่หญิงเจ้าขา ตอนนั้นวายุนไม่ได้ว่าอะไร ออกจะเขินเล็กน้อยที่มีคนตั้งชื่อเล่นให้ครั้งแรก แต่ตอนนี้พอเรียกแล้วเธอรีบหันมาทำหน้าหงิกใส่ เจ้าหญิงผู้แสนดีท่าทางเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

“มีอะไรจะพูดกับข้าไม่ทราบเจ้าคะ หมาป่าปลิ้นปล้อน”

แถมปากจัดขึ้นอีกต่างหาก

“เจอพี่หญิงของเจ้าแล้วใช่ไหม”

“พี่หญิงที่ไหนกัน” วายุนเบ้หน้า “อย่ามาแกล้งทำเป็นจับผิดตัวเลยเจ้าค่ะ ข้ารู้หมดแล้วว่าท่านน่ะตั้งใจจับแมรี่โกลด์มาเพราะหาตัวพี่หญิงไม่เจอ”

“ว้า รู้เสียแล้วเหรอ” เขาแสร้งตัดพ้อ “แต่เจ้าก็ยังสันนิษฐานผิดอยู่ดีนั่นล่ะวายุน ข้าไม่ได้จับแมรี่โกลด์มาเพราะหาบริเออโรสไม่เจอสักหน่อย”

วายุนเบิกตาโต “ท่านรู้เหรอว่าพี่หญิงอยู่ไหน”

“คิดว่าคนอย่างโคราเมไม่รู้อะไรบ้างเล่า” เขาโกหกหน้าตาย “ถ้าอยากรู้ข้าจะบอกก็ได้ แต่เจ้าต้องบอกข้ามาก่อนว่าตอนนี้แมรี่โกลด์มีแผนหลบหนีอะไรอยู่”

“ท่านหมายถึงแผนหลบหนีในคืนนี้เหรอเจ้าคะ” วายุนถามเสียงซื่อ แต่แล้วดวงตาสีน้ำเงินก็หม่นลงทันที “เสียใจด้วยเจ้าค่ะ นางไม่มีแผนอะไรเลย”

โคราเมตะหงิดใจ “จริงรึ”

“ข้าก็ไม่เข้าใจเหมือนกัน” เธอตอบ “นางบอกว่าหากนี่คือชะตากรรม นางก็พร้อมจะยอมตายเพื่อช่วยพวกท่านให้รอดพ้นจากคำสาป”

คนในกรงอึ้งไป “นางพูดอย่างนั้นเหรอ”

เจ้าหญิงพยักหน้า “นางบอกว่าทุกชีวิตเกิดมาย่อมมีความหมาย หากว่าการมีตัวตนของนางเป็นกุญแจแก้คำสาปให้กับมนุษย์หมาป่า ในเมื่อเจอความหมายของการมีชีวิตอยู่แล้ว คงไม่มีประโยชน์ที่จะต้องดิ้นรนต่อไป”

ความหมายของชีวิตเหรอ... เขาไม่เคยนึกถึงเรื่องนี้มาก่อนเลย

นี่อาจเป็นความคิดของคนทีเตรียมใจตาย หรือเพราะว่านางสำนึกผิดเรื่องของชาฮาร์ ถึงทำให้นางเห็นความตายที่อยู่ตรงหน้าเป็นเรื่องของสัจธรรม

ความตายเชียวนะ...โคราเมเห็นคนตายมามาก แต่ก็ยังไม่ชินกับมันเสียที

“นางยังบอกอีกว่าต่อให้นางหนี ท่านก็จะตามหานางจนเจออยู่ดี” วายุนกัดริมฝีปาก “ท่านนี่โกหกเก่งแล้วยังใจดำมากเลยนะเจ้าคะ”

เอาเถอะ ถึงอย่างไรต่อให้นางหนีเขาก็คงออกไปตามอย่างที่พูดจริงๆ นั่นล่ะ ยังเหลือเวลาอีกหลายวันกว่าจะถึงเวลาของสงคราม หากคืนนี้พลาด พระจันทร์เต็มดวงครั้งต่อไปน่าจะยังทัน แต่ต้องส่งกำลังออกไปเพื่อถ่วงเวลาพวกมนุษย์ไปพลางๆ ก่อน

“ทีนี้ท่านบอกข้ามาเดี๋ยวนี้เลยว่าพี่หญิงอยู่ที่ไหน”

โคราเมลืมเรื่องข้อแลกเปลี่ยนนี้ไปสนิท เขามองวายุน เจ้าหญิงคนนี้เป็นห่วงพี่หญิงของเธอเสียเหลือเกิน ห่วงยิ่งกว่าเขาห่วงเสียอีก

หมาป่าดำจับหางสีดำของตนขึ้นมาลูบขน

“ไม่บอก”

“อ้าว!” เจ้าหญิงร้องลั่น “ข้าก็บอกท่านไปทั้งหมดแล้ว ทำไมไม่รักษาคำพูด...”

“ข้าถามว่าแมรี่โกลด์มีแผนหลบหนีอะไร แต่ที่เจ้าพูดมันไม่ใช่แผนหลบหนีนี่นา” คนปลิ้นปล้อนก็ยังแถต่อไปหน้าตาเฉย “ถึงบอกไปเจ้าก็ไปหาบริเออโรสไม่ได้อยู่ดี ต้องอยู่รอเสด็จพ่อเสด็จมารับไม่ใช่หรือขอรับ น้องหญิงเจ้าขา”

“หมาป่านิสัยไม่ดี!”

วายุนกรีดร้อง ก่อนกำเศษดินบนพื้นปาใส่คนกรงข้างๆ ด้วยแรงเท่าที่ทำได้ จากนั้นก็เกิดการทะเลาะวิวาทกันระหว่างนักโทษสองกรงขังจนคนรอบข้างต้องแยกกรง ย้ายออกให้อยู่ห่างคนละฟาก โคราเมได้ยินเสียงสบถแบบผู้ดีหลายคำออกมาจากปากเจ้าหญิงที่เขาไม่คิดว่าจะรู้จักคำพวกนี้ด้วย แต่ก็ไม่มีคำไหนทำให้หมาป่าดำสะทกสะท้านเลย

เสียงกลองดังขึ้น ผู้คนเริ่มทยอยกันออกมาจากบ้านเพื่อเข้าร่วมพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์ ทั้งหมดนั่งรวมตัวเป็นระเบียบล้อมรอบกองไฟกลางลานกว้าง โคราเมถูกทิ้งไว้อยู่ด้านหลัง เขาพยายามชะเง้อมองดูข้างหน้าสุด

พระจันทร์กลมโตสีแดงเดือดลอยเด่นบนท้องนภาสีเลือด ร่างสูงใหญ่ของอุลฟ์ก้าวออกมาพร้อมกับเครื่องสังเวย หญิงสาวผมทองในอาภรณ์ขาวบริสุทธิ์ สงบนิ่งด้วยฤทธิ์ของยาชาอยู่ในอ้อมแขน

อำนาจของคำสาปอบอวลทั่วทุกบริเวณ มนุษย์หมาป่าบางตนเริ่มออกอาการกระสับกระส่าย ล้มลงดีดดิ้นทีละคนสองคน เสียงกรีดร้องเห่าหอนดังโหยหวนราวกับไม่สิ้นสุด ทุกชีวิตในบริเวณนี้กำลังทุรนทุรายด้วยผลของคำสาป ผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดเท่านั้นจึงจะยังยืนหยัดอยู่ ซึ่งนั่นคือมนุษย์หมาป่าสีเงินซึ่งเป็นผู้นำมนุษย์หมาป่าทั้งมวลนั่นเอง

โคราเมยังตั้งสติได้ คำสาปส่งผลให้เขาเจ็บปวดราวกับมีมือมาบีบเค้นหัวใจให้แหลกสลาย แต่หมาป่ายังกัดฟันฝืนไว้ เขาต่อสู้กับคำสาปนี้มานาน วันนี้แหละที่เขาจะชนะมันในที่สุด

มนุษย์หมาป่าต่างตั้งตารอให้เปลวเพลิงชโลมทั่วกาย เผาผลาญเครื่องสังเวยจนหมดสิ้น

ทันใดนั้นเอง เรื่องไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น

 


 

ย้อนกลับไปไม่กี่ชั่วโมงก่อนหน้านี้ ทางด้านเจ้าหญิงวายูนา

หลังจากถูกจับให้แยกกัน วายุนก็ทำเป็นไม่สนใจใครอีกเลย มีแต่พวกมนุษย์หมาป่าป้วนเปี้ยนรอบกรงเต็มไปหมด เจ้าหญิงรู้สึกชิงชังสุดขั้วหัวใจ แววตาของพวกมันไม่เหมือนกับมนุษย์ ยามมองเธอเต็มไปด้วยความดิบเถื่อนเหมือนสัตว์ร้ายจ้องสะกดเหยื่อ ความกลัวทำให้เจ้าหญิงเกิดความระแวง แม้อุลฟ์สัญญาว่าเธอจะปลอดภัย แต่มนุษย์หมาป่าเชื่อใจได้ที่ไหนกัน

ต่ำช้า เลวทราม แถมยังหน้าไม่อาย

พอท้องฟ้าเริ่มมืด มนุษย์หมาป่าทุกตนต่างหันความสนใจไปที่พระจันทร์เต็มดวงแดงเดือดอย่างน่าอัศจรรย์ วายุนเองก็ตกตะลึงไม่แพ้กัน คืนนี้พระจันทร์ดวงใหญ่มาก จากสีเหลืองนวลกลายเป็นสีแดงราวกับอาบย้อมด้วยเลือด เจ้าหญิงเคยอ่านนวนิยายอยู่หลายเล่ม เขาว่าเหตุการณ์เช่นนี้บ่งบอกว่าจะเกิดอาเพศ

แล้วอาเพศกับฝ่ายใดเล่า

ทว่าในช่วงเวลาสั้นๆ ขณะที่ไม่มีใครสังเกต วายุนก็ต้องสะดุ้งด้วยความตกใจกับเสียงปลดล็อกประตูกรงขัง เมื่อเจ้าหญิงหันไปก็พบว่าคนที่อยู่ตรงนั้นคือหัวหน้าหมาป่าร่างใหญ่สีเทา อุลฟ์นั่นเอง

ก่อนเจ้าหญิงจะเอ่ยถามอะไรออกไป มนุษย์หมาป่ากลับยกนิ้วจ่อปาก คล้ายสั่งให้เธอเงียบเสีย

“ถึงเวลาที่ลูกเป็ดต้องเติบโตแล้ว”

นั่นคือถ้อยคำของอุลฟ์ กระนั้นวายุนก็ยังไม่ทราบความหมายของมันอยู่ดี กว่าจะรู้ตัว หัวหน้าเผ่าหมาป่าก็จากไปแล้ว เธอเห็นเขาอีกครั้งในตอนที่เขาปรากฏตัวหน้าพิธีกรรมพร้อมกับร่างของแมรี่โกลด์ในอ้อมแขน

เจ้าหญิงวายูนาสัมผัสได้ถึงความทรมานจากเสียงครวญคราง เธอเพิ่งเคยเห็นพวกมนุษย์หมาป่าที่ภายนอกดิบเถื่อนกำลังดิ้นพล่านทุรนทุราย

นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องอยู่กับมันตลอดคืนพระจันทร์เต็มดวงอย่างนั้นเหรอ ความเจ็บปวดอันไร้ซึ่งการเสแสร้ง เสียงกรีดร้องที่ออกมาจากหัวใจ

นี่คือสิ่งที่ทำให้โคราเมต้องดั้นดนจับตัวแมรี่โกลด์มา

นี่คือสิ่งที่พวกเขาต้องการจะหลุดพ้น

ดวงตาสีน้ำเงินเบิกกว้าง จากนั้นวายุนจึงได้เข้าใจสิ่งที่หมาป่าสีเทาพยายามสื่อถึงเธอ

และเธอต้องออกไปจากที่นี่!

สิ้นความคิด เจ้าหญิงหาจังหวะที่ไม่มีคนสนใจ เปิดประตูกรงที่ถูกปลดล็อกแล้วหลบหนีออกมา ร่างเล็กอ่อนเปลี้ยพยายามหยัดยืน ค่อยๆ ก้าวเดินก่อนออกวิ่งไปโดยไม่คิดเหลียวกลับมามอง

เขาคนนั้นรู้ว่าหากเจ้าหญิงยังอยู่เป็นเชลย ถ้าการเจรจาไม่เป็นผลสำเร็จ พวกมนุษย์หมาป่าจะลงมติให้ฆ่าเธอทิ้ง เขาคนนั้นแม้ภายนอกจะดูเย็นตา แต่ข้างในกลับอ่อนโยน...เกินกว่าจะกล้าทำร้ายใคร

มีไม่กี่คนที่เธอเล่าเรื่องของเสด็จพ่อให้ฟัง มีไม่กี่คนที่รู้ว่าเสด็จพ่อของเธอเป็นคนอย่างไร

...เรื่องที่พระราชาแห่งเจเรอมานย่อมเห็นชาติสำคัญกว่าเจ้าหญิงซึ่งไม่ได้โปรดปราน...

เวลานั้นเองเสียงกรีดร้องของมนุษย์หมาป่าถูกกลบด้วยเสียงเฮดังสนั่น พร้อมกับสัญญาณของสงครามก็ได้เริ่มต้นขึ้น

วายูนาชะงักกึก เธอออกมายังไม่ไกลนัก แม้ความมืดของป่าดำทำให้มองไม่เห็นว่าเกิดอะไร แต่หากตั้งใจฟังจากเสียงที่ดังไปทั่วทั้งป่าแล้ว เจ้าหญิงก็รู้ว่าทางฝั่งโน้นกำลังเกิดอะไรขึ้น

แต่เธอกลับไม่กล้าขยับตัว เมื่อถึงทางแยก ก่อนจะเลือกเดินทางไหนสักทางต้องคิดให้รอบคอบ แต่เนื่องจากตอนนี้แทบไม่เหลือเวลาให้วายุนคิดเลย เธอต้องเลือกสักทางโดยใช้สัญชาตญาณ

ว่าจะหนีหรือกลับไป!

เส้นทางใดคือทางที่ทำให้ลูกเป็ดตัวปลอมเติบโตเป็นหงส์อย่างแท้จริง

 


 

ก่อนหน้านั้นไม่นาน แมรี่โกลด์เองก็กำลังนั่งรอเวลา

ท่ามกลางมนุษย์หมาป่าซึ่งกำลังทรมานกับความเจ็บปวด อุลฟ์เข้ามาหาเธอที่ยืนรออยู่โดยไม่คิดหนีไปไหน หัวหน้าหมาป่าเอ่ยถามว่ามีอะไรที่อยากทำก่อนถูกสังเวยหรือไม่ แมรี่โกลด์ค่อนข้างแปลกใจ ไม่คิดว่าตนจะได้รับโอกาสสุดท้ายก่อนตาย

เธอตัดสินใจยิ้ม ก่อนหยิบม้วนกระดาษแผ่นหนึ่งในกระเป๋ากระโปรงส่งให้เขา

มันคือภาพวาดเหมือนที่ชาฮาร์เคยวาดให้เธอด้วยปากกา

“ข้าขอฝากท่านมอบมันให้โคราเม”

คิ้วของอุลฟ์กระตุกขึ้น “ทำไมเป็นโคราเม”

“เพราะข้ามีหน้าตาเหมือนหญิงสาวที่เขาเคยรัก” เธอตอบอย่างสงบ “แต่ตอนนี้นางหายสาบสูญไป ข้าคิดว่าเมื่อเขาได้เห็นภาพนี้คงจะคลายความคิดถึงที่มีต่อนางลงได้บ้าง”

ใบหน้าของอุลฟ์เต็มไปด้วยความฉงน เขามองเธอด้วยคำถาม

“ชาฮาร์เป็นคนวาดภาพนี้เมื่อนานมาแล้ว” หญิงสาวกล่าวต่อไป “ข้ารู้ว่าชาฮาร์ต้องการความรักที่ข้าเคยพรากจากเขาไป แต่ข้าคิดว่าตัวข้าไม่เหมาะสมกับความรักของเขาหรอก โคราเมเองก็คิดเช่นนั้น เมื่อภาพนี้ไปอยู่กับโคราเม เขาจะไม่มีวันให้ชาฮาร์ได้เห็นภาพนี้อย่างแน่นอน”

“นี่คือสิ่งที่เจ้าต้องการหรือ”

แมรี่โกลด์ยิ้มเล็กน้อย

“ข้าเคยฟังนิทานเรื่องหนึ่ง เรื่องของคนเป่าปี่ผู้มีความรักคือปลายทางของชีวิตและได้สูญเสียมันไปในภายหลัง ตอนนั้นข้าฟังแล้วไม่เข้าใจ แต่พอค่อยๆ ทบทวนถึงคิดได้” แมรี่โกลด์เองก็อยากพูดในสิ่งที่อัดอั้นไว้มานาน “ความรักเป็นสิ่งลึกลับซับซ้อน อีกทั้งรักในความหมายของแต่ละคนยังไม่เหมือนกัน ตอนเด็กข้าไม่เข้าใจว่าทำไมพ่อถึงยังรักแม่ที่ทิ้งไป ข้าไม่เข้าใจว่าทำไมความรักของท่านหญิงลีเดียถึงรั้งไม่ให้ข้าบอกฟิลลิเปเรื่องอาการป่วยจนนางต้องตาย ต่อมาข้าก็ยังไม่เข้าใจว่าเพราะความรักอย่างนั้นหรือที่ทำให้เบลินดาเกลียดชังแค่ว่าตัวข้าไม่ใช่คนในครอบครัว

แต่ทุกคนล้วนมีข้อแก้ต่างให้ความรักของตัวเอง ความรักทำให้เราเดินทางผิดเหมือนคนตาบอด สำหรับข้า...ข้าแค่ต้องการฝึกฝนตัวเองให้เข้มแข็งเพื่อกลับไปพบพ่อเท่านั้น  ชีวิตข้าไม่ได้มีความรักเป็นจุดหมาย ข้าไม่อยากเสียน้ำตาและไม่อยากให้ใครต้องเจ็บปวด แต่การตัดสินใจแบบนี้มันกลับทำให้คนสำคัญต้องมาเสียใจแทน


ข้าก็แค่ไม่อยากให้ชาฮาร์เลือกข้าเป็นปลายทางของชีวิตเท่านั้นเอง

คนเรามีชีวิตอยู่เพื่ออะไรหากไร้ซึ่งจุดหมาย ตัวข้าเกิดมาพร้อมกับคำสาป พูดโกหกไม่ได้ พูดความจริงไปก็ไม่มีใครฟัง แต่ข้าคิดว่าคำสาปนี้คือส่วนหนึ่งในชีวิต ถ้าเกิดว่าวิธีแก้คำสาปของมนุษย์หมาป่าคือการต้องแก้ด้วยคำสาปจริงแล้วล่ะก็ ชีวิตและคำสาปของข้าก็อาจมีความหมายเพียงเท่านั้นจริงๆ ในเมื่อชะตากำหนดเป็นอย่างนั้นแล้ว ต่อให้ดิ้นรนพูดความจริงออกไป ก็ไม่มีใครเชื่ออยู่ดี"

รอยยิ้มของหญิงสาวขยับกว้างขึ้นเพียงนิดหนึ่ง

"แล้วท่านล่ะ...อุลฟ์ ถึงเวลานี้หากข้าพูดได้เต็มปากเต็มคำว่า การใช้ชีวิตของข้าเป็นเครื่องสังเวยบูชาพระจันทร์ไม่ใช่วิธีลบล้างคำสาป ท่านจะเชื่อข้าไหม”

ใช่...นั่นเป็นความจริงเหนือสิ่งอื่นใด ชัดเจนยิ่งกว่าคำถามของชาฮาร์เสียอีก

แมรี่โกลด์นั่งคิดกับเจ้าหญิงทั้งคืนเพื่อหาหนทางพิสูจน์ว่าคำตอบที่เธอให้กับชาฮาร์นั้นมีจุดบอด เธอขอให้เจ้าหญิงถามช่วยคิดประโยคที่สามารถเจาะจงคำตอบที่ต้องการไว้ แม้มันจะเป็นการกระทำไร้ค่าเพราะว่าสายเกินไป แต่อย่างไรแมรี่โกลด์ก็รู้สึกดี

ในตอนที่เธอคิดอะไรเยอะแยะ หญิงสาวก็นึกขึ้นได้ว่าเธอติดหนี้ชีวิตชาฮาร์ เขาทำเพื่อเธอไว้มากมาย แม้การตายของเธอจะไม่อาจช่วยให้คำสาปของมนุษย์หมาป่าหายไปได้ แต่ก็ช่วยให้ชาฮาร์ไม่กลายเป็นคนทรยศของเผ่าพันธุ์

อุลฟ์ไม่ได้ตอบ หากแต่แววตาที่มองมาสื่อถึงคำตอบชัดเจนอยู่แล้ว แน่นอนว่าเขาไม่เชื่อหรอก สายเกินไปแล้วถ้าจะล้มเลิกพิธีกรรมในตอนนี้ มนุษย์หมาป่าเชื่อว่าเมื่อมีเครื่องสังเวยจะทำให้ความเจ็บปวดทุเลาลง แม้ไม่หายขาดแต่ขอแค่เบาบางลงก็ยังดี

หัวหน้าเผ่าหมาป่าให้เธอสูดดมสมุนไพรตัวเดิม ก่อนจะอุ้มเธอขึ้นแล้วพาไปยังหน้าแท่นพิธี

แมรี่โกลด์รู้สึกตัวตลอดเวลา ฤทธิ์ของสมุนไพรแค่ทำให้ร่างกายชาจนขยับไม่ได้ แต่ดวงตายังคงมองเห็นทุกสิ่ง

เวลาแห่งความตายกำลังมาเยือน

ดวงตาสีทองแปลกเหมือนไม่ใช่ตาของมนุษย์ หากแต่เธอมีเชื้อสายของพรานแห่งป่าดำชวาร์ซลาล์ส ผู้เป็นมนุษย์โดยกำเนิด แต่กลับเกิดมาประหลาด หน้าตาไม่เหมือนบิดามารดา หนำซ้ำยังต้องคำสาปพูดโกหกไม่ได้ แมรี่โกลด์ภาวนาให้คำตอบในการมีชีวิตอยู่ของเธอได้รับการเปิดเผยภายในคืนนี้

ท้องฟ้าเป็นสีแดงฉานเช่นเดียวกับพระจันทร์ จันทร์เต็มดวงคืนนี้ไม่สวยเลย มันเป็นสีเลือดน่ากลัวเหมือนดวงตาของโคราเม

และราวกับกำลังจ้องมองเธอ

แต่แล้วแมรี่โกลด์ก็ได้ยินเสียงเฮของคนจำนวนมากดังขึ้น ทว่าเพราะเธอขยับตัวไม่ได้จึงทำได้เพียงฟังเสียงอยู่ในอ้อมแขนของอุลฟ์ สีหน้าหัวหน้าเผ่าหมาป่าแสดงถึงความตื่นตระหนก ครั้นแล้วก็แปรเปลี่ยนเป็นความหวาดกลัว เกิดเสียงดังขึ้นมากมาย มีเสียงกรีดร้องสลับกับเสียงกระทบดาบ ...ดาบซึ่งกำลังทำการฟาดฟันศัตรู

กองทัพมนุษย์ได้เดินทางมาถึงที่นี่แล้ว

แม้กระทั่งแมรี่โกลด์ที่ประสาทด้านชายังรับรู้ว่าหัวใจกำลังเต้นรัว เธอเห็นอุลฟ์มีความลังเล เสียงตะโกนจากมนุษย์หมาป่าตนอื่นบอกให้ลงมือฆ่าเธอเสีย แต่ก็มีเสียงแทรกขึ้นว่าพิธีกรรมจะสมบูรณ์เมื่อเครื่องสังเวยถูกผลาญด้วยไฟเท่านั้น และความเห็นอย่างหลังกลับได้รับการสนับสนุนมากกว่า มีคนตะโกนว่าให้พาเครื่องสังเวยหนีไปก่อน สงครามทางนี้พวกเขาจะต้านไว้เอง

และสิ้นคำนั้นเอง อุลฟ์ก็พาร่างของเธอวิ่งออกจากที่เกิดเหตุโดยไว

 




เป็นการบรรยายของสามตัวละครในเวลาเดียวกันแต่คนละที่ ไม่รู้ว่าจะทำให้งงกันมั้ย _ _ll
ช่วงของวายุนอาจจะงงๆนิดนึงว่าทำไมอุลฟ์ถึงมาช่วย ถ้าอ่านไปแบบไม่ได้เว้นให้คนเขียนดองก็จะรู้ว่าหมายถึงอะไรค่ะ
ตอนแรกอัพแค่ส่วนของวายุน แต่พอแต่งจบเลยอัพส่วนที่เหลือเพิ่มให้เลย จะได้ไม่ค้างกัน(เอ๊ะ หรือว่าค้างกว่าเดิม)

ยังยืนยันว่าโคราเมเป็นตัวร้ายที่น่ารักที่สุดในโลก TTwTT(คิดไปเอง) แต่งบทเฮียแล้วมีฟามสุขขิงๆ

แอบสปอยด์ว่าบทต่อไปคนเขียนตื้นตันจนอยากจะร้องไห้เอง(เว่อร์มาก 55)

คำถามของชาฮาร์เมื่อตอนนั้นคือ (เผื่อคนลืม)
"เจ้าคือผู้ที่สามารถแก้คำสาปให้กับมนุษย์หมาป่าได้ ใช่หรือไม่"

❥ Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 38 : บทที่ ๒๕ : คำตอบของสายสัมพันธ์ [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1085 , โพส : 29 , Rating : 100% / 4 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 29 : ความคิดเห็นที่ 3245
โคราเมเนี่ยแพ้ทางชาฮาร์ตลอดกาลสินะเนี่ยยย อิอิ

ลุงอุลฟ์พาแม่รี่น้อยหนีไปโลดดดดดดดดดดด!!!

PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 101.109.4.88 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤษภาคม 2556 / 13:19
# 28 : ความคิดเห็นที่ 3085
นั่นน่ะสินะ ชอบจังที่ไรเตอร์มีเผยปมตอนทอล์คด้วย ตรงจุดนั้นแจนสังเกตบ้างไม่สังเกตบ้าง :) ชอบแมรีีโกลด์จัง...
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:59
# 27 : ความคิดเห็นที่ 2944
แสดงว่าต้องแก้คำสาปด้วยวิธีอื่น ไม่ใช่การฆ่าสินะ
Name : ืFie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 12:39
# 26 : ความคิดเห็นที่ 2787
อุลฟ์พาแมรี่โกลด์ไปแล้วอ่า ... อย่าบอกนะครั้งนี้จะสูญเสีย...[เอ่อ ฝ่ายไหนดี?] ลุ้นรุนแรงค่ะ วายุนจะหนีรอดไหม แบบนี้ก็คลาดกับพวกกองทัพนิ
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.11.68 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 ตุลาคม 2555 / 18:37
# 25 : ความคิดเห็นที่ 2721
ลุ้นต่อ
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 21:34
# 24 : ความคิดเห็นที่ 2519
เสพต่อไปปปปปปปปป
ลุ้นมากค่าาาาา  หัวหน้าเผ่าพาหนีไปซะแล้ววววว
Name : theziipzz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ theziipzz [ IP : 124.122.59.103 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 สิงหาคม 2555 / 00:50
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2140
ซับซ้อนไปนิด แต่น่าติดตามค่ะ
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 27.130.144.189 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 มิถุนายน 2555 / 15:53
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2126
อ้า! แปลว่าคำถามน่ะตอบมาเป็นความจริง แต่วิธีปฏิบัติที่จะลบล้างคำสาปน่ะมันผิด!
... ละมั้งนะ?

มาอ่านมาราธอรเลยแฮะรอบนี้ =w=
ไรท์แต่งเร็วดีจังเลย~
ปล. ขอโทษที่ข้าน้อยมิได้บอกไรท์ว่า .... Silver Crown น่ะ
ข้าพเจ้าเองขอรับ ขอโทษนะฮะที่ไม่ได้บอก เห็นไรท์ทักผมตกใจเลย
เพราะว่าผมดันลืมบอกไรท์ไปอ่า~
PS.  คนเราน่ะต่างเกลียดการตาย การถูกฆ่า การที่คนรักตนต้องร้องไห้ และการที่ตนต้องร้องไห้เองก็ยิ่งเกลียด ...
Name : blue flame < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ blue flame [ IP : 125.25.166.106 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 มิถุนายน 2555 / 15:35
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2114
แมรี่น้อยน่าสงสารอ้ะ พูดแล้วก็ไม่มีใครเชื่อ
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 110.168.138.60 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 มิถุนายน 2555 / 21:08
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2102
งงตรงที่วายูนรู้ว่าอุฟต้องการบอกอะไร
อ่านซ้ำหลายรอบก็งงยิ่งกว่าเดิม
แงๆ ไม่รู้ว่าไม่เข้าใจคนเดียวหรือเปล่านะ
ช่วยชี้แจงที่หลังแล้วกัน

อัพไวๆนะไรเตอร์ ;)
Name : basketsss < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ basketsss [ IP : 125.24.162.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 21:51
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2101
แล้วชาฮาร์ล่ะ! โคราเมล่ะ! กาวินนนนนอ่าาา! ปล่อยให้อุลฟ์มาชิงบทอุ้มแมรี่ไปได้งัยยยย T[]T"""" 5555
ช่วงหลังๆไม่งงค่าพี่สาว > < แต่มันเหมือนเร็วไปหน่อยอ่าค่า แหะๆ =w=
อยากรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป...!  0w0

ตอนหน้าแมรี่เจอกับชาฮาร์หรือว่ากาวินป๊ะกะวายุนกันแน่เนี่ย? > < หรือไม่ใช่ทั้งหมด? หรือยังไง???

สู้ๆค่าพี่นาว มาต่อด่วนเลยเน้อออ >3<+


PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 58.11.1.22 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 21:47
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2100
มีคำผิดเล็กน้อยนะคะพี่นาว
ขอโทษที่ลืมหามาให้นะคะ จำได้แค่
ออกจากเขิน อันนี้ดาวไม่รู้ว่าพี่นาวอยากให้มันเป็นอย่างนั้นหรือเปล่า
เป็นการแต่งสลับที่ไม่ทำให้งงเลยค่ะ
สนุกมาก
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 110.77.250.105 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 21:35
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2099
 ลุ้นระทึกน่าติดตาม
ชอบเรื่องนี้จัง
PS.  โซ่ตรวนบางอย่างช่างล้ำค่า สำหรับผู้ที่รู้จักมัน และผู้ที่รู้จักมันจะหันมายิ้มให้คุณ แล้วพูดว่า "นี่คือสิ่งที่ฉันเลือกด้วยทั้งหมดที่ฉันมี"
Name : Channa < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Channa [ IP : 171.7.79.51 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 21:23
# 16 : ความคิดเห็นที่ 2098
ค้างๆๆ ท่านมะนาวทำร้ายรีดเดอร์ด้วยการทำให้ค้าง (กรีดร้อง)
เห็นด้วยที่โครามเป็นตัวร้ายที่น่าฮักที่สุดในสามโลก =w=+
ทำแบบนี้ยิ่งจิ้นขึ้นไปอีกน้า ><
PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?" : "อา...เป็นอย่างนี้นี่เอง...ก็ผมน่ะ...อยู่อย่างเพียงลำพังมาโดยตลอดนี่นะ..."
Name : สุขสันต์วันสิ้นโลก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ สุขสันต์วันสิ้นโลก [ IP : 101.109.214.241 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 21:03
# 15 : ความคิดเห็นที่ 2096
แล้วทำไมแมร์รี่ถึงตอบว่าใช่อ่ะ 
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 171.99.99.126 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 20:35
# 14 : ความคิดเห็นที่ 2095
ชาร์ฮาร์ถามไม่เคลียร์นี่เอง(=v=
PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 14.207.195.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 20:29
# 13 : ความคิดเห็นที่ 2094
ค้างมากกกอ่าาาาาาา
อัพไวๆนะคะ
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 125.25.103.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 18:15
# 12 : ความคิดเห็นที่ 2092
โอ้ แมรี่ ขนาดช่วงสุดท้ายของชีวิตยังคิดถึงโคราม! >/ / /<

ว่าแล้วว่าแมรี่ต้องเป็นคนที่แก้คำสาปแต่ไม่ใช่ด้วยการสังเวย (เหมือนเฟริน ในหัวขโมยแห่งบารามอสเล่ม4ไง!!)
PS.  การบ้านเยอะมากเลย ฮือๆ เครียดๆๆๆๆ
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.3.199 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 16:25
# 11 : ความคิดเห็นที่ 2091
ไม่งงเลยค่ะ สนุกมากๆ >  <
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.120.74 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มิถุนายน 2555 / 06:00
# 10 : ความคิดเห็นที่ 2089
ตัดได้ค้างเติ่งอย่างแรงส์ๆๆๆๆ T[]T
เห็นด้วยค่ะว่าโคราเมเป็นตัวร้ายที่น่ารักเว่อร์ล๊ะ =w=+ เกลียดไม่ลงจริงๆ > <
ชาฮาร์น่าจะช่วยแมรี่... ใช่ไหม? ใช่ไหม? T_T
แต่เห็นพี่นาวเคยเปรยๆถึงฉากเลิฟซีนอ่ะ ช่วงปรับความเข้าใจรึเปล่าอ๊าาา ลุ้นตัวโก่งค่าาา 555

สู้ๆค่าพี่สาว! ช่วงนี้มาอ่านช้าอย่าว่ากานเลยน้า T{}T

ปรารคนา - (แต่ไม่รู้ว่ามันเขียนยังไงค่ะพี่นาว TwT ฮาาา)



PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 58.9.4.236 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 มิถุนายน 2555 / 20:23
# 9 : ความคิดเห็นที่ 2086

ค้างอ่ะพี่นาว TwT แต่แอบเห็นด้วยว่าโครามเป็นตัวร้ายที่น่าร้ากกกกกกที่สุด ><
ติดตามค่า :))


PS.  เพราะเธอไม่ใช่คนสำคัญ แต่ทุกคืนวันเป็นของเธอเสมอ เป็นเพียงแค่ใครที่ผ่านมาเจอ แต่ชีวิตเป็นของเธอทุกลมหายใจ
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.19.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 21:12
# 8 : ความคิดเห็นที่ 2081
ท่านมะนาวขาววววว มันจะค้างเกินไปแล้วน้าาา~
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 58.11.2.65 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 17:29
# 7 : ความคิดเห็นที่ 2080
เกิดเรื่องอะไรขึ้นกันนะ อยากรู้จัง
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.123.12 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 16:36
# 6 : ความคิดเห็นที่ 2079
 น่ารักอ่ะ น้องหญิงเจ้าขา 55555555
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 58.11.243.235 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 15:32
# 5 : ความคิดเห็นที่ 2078
ค้าง(โคตร) !!!!! 
จะมีอะไรเกิดชึ้นอีกนิ (ลุ้น ๆๆๆๆ )
Name : Beal2** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Beal2** [ IP : 49.49.28.172 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 14:42
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android