คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 31 : บทที่ ๒๒ : ทางเลือก [1]


     อัพเดท 19 พ.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 31 : บทที่ ๒๒ : ทางเลือก [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 991 , โพส : 25 , Rating : 100% / 2 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


  บทที่ ๒๒

ทางเลือก

ชาฮาร์รู้สึกดีที่ได้กลับมาในป่าอีกครั้ง ธรรมชาติช่างสงบร่มเย็น ผิดกับตอนเดินทางในดินแดนมนุษย์ลิบลับ อาจเป็นเพราะหนุ่มหมาป่ามีสายเลือดของนางไม้ ครึ่งหนึ่งในตัวเขาจึงผูกพันกับที่นี่ แต่ก็น่าแปลก ก่อนหน้านี้เขาเคยถึงกับขยาด หัวเด็ดตีนขาดอย่างไรก็ไม่กล้าเข้าใกล้เขตป่า แต่พอความทรงจำกลับคืนมา ชาฮาร์กลับรู้สึกไม่อยากออกจากที่นี่เลย

ชาฮาร์ชอบที่ได้พูดคุยและรู้จักคนมากมาย เขาผูกมิตรกับพวกสัตว์ป่า เวลาไม่แน่ใจเส้นทางก็จะถามคุณนกฮูกหรือไม่ก็คุณหมาป่าที่นานๆ จะโผล่มาที สัตว์พวกนี้ก็เหมือนกับมนุษย์ มีความคิดมีความรู้สึก เมื่อเรามาดีพวกมันก็ดีตอบ บางครั้งยังช่วยเฝ้ายามแทนตอนเขาเผลอหลับในอีกต่างหาก

ความจริงแล้วชาฮาร์ไม่ได้เชี่ยวชาญทางในป่าดำสักเท่าไหร่ เขาเคยอยู่ที่นี่ถึงแค่อายุสิบขวบ ตอนเด็กเขาได้แต่เดินเล่นวนเวียนอยู่แค่ภายในอาณาเขตของเผ่า หากออกนอกถิ่นก็มักจะลงเอยด้วยการหลงทาง หรืออาจกล่าวอีกนัยหนึ่งคือ การหลงทางในป่าต่างหากที่เขาเชี่ยวชาญ

...มาถึงนี่ได้ก็นับว่าปฏิหาริย์กระมัง...

ไม่สิ ต้องไม่ใช่แน่นอน ชาฮาร์สะบัดศีรษะไล่ความคิดออกไป ตลอดทางเขาพบสัญลักษณ์สลักไว้บนต้นไม้ มันคือตัวอักษรซึ่งรู้กันเฉพาะเผ่ามนุษยห์หมาป่า โดยการเอาปลายเล็บคมกรีดบนเนื้อไม้เป็นรูปวงกลม ตามด้วยเส้นหยักสองหยักแนวตั้ง วงกลมนั้นหมายถึงพระจันทร์ ส่วนเส้นหยักหมายถึงปากของหมาป่าที่กำลังจะกินพระจันทร์ มนุษย์หมาป่าเชื่อว่าสักวันหนึ่งเราจะมีอำนาจเหนือคำสาปของพระจันทร์

เมื่อมีสัญลักษณ์หมาป่ากินพระจันทร์นี้แสดงว่าพวกเขาอยู่ภายในอาณาเขตของเผ่ามนุษย์หมาป่า บางทีใครบางคนอาจทำไว้กันหลงทาง ช่างโชคดีจริงๆ ที่เขาสังเกตเห็น และหวังว่าจะถึงที่หมายในไม่ช้านี้

“อีกไกลไหมคะ” วายุนถามคนนำทาง

ชาฮาร์เหงื่อตก “ไม่แน่ใจเหมือนกันครับ”

ทันใดนั้นกาวินเข้ามากระชากคอเสื้อชาฮาร์ “หมายความว่าอย่างไร!”

“เฮ้ ฟังก่อน” ชาฮาร์รีบยกมือยอมแพ้ “ปกติมนุษย์หมาป่าจะวิ่ง พอมาเดินแบบนี้เลยกะระยะทางไม่ถูก”

“ข้าไม่รู้ว่าเจ้าตั้งใจทำอะไร แต่หากคิดจะถ่วงเวลา ข้าไม่ปล่อยเจ้าไว้แน่!”

“ข้าจะถ่วงเวลาไปทำไม” หนุ่มหมาป่าปัดมือนายทหารออก

“คิดหรือข้าจะเชื่อว่าเจ้ายอมทรยศเผ่าพันธุ์ตัวเองเพื่อผู้หญิงคนหนึ่ง”

ชาฮาร์พูดไม่ออก ถ้อยคำนั้นปักลงกลางใจ

“เจ้ารู้อยู่แก่ใจว่าแมรี่โกลด์คือกุญแจแก้คำสาป” กาวินว่าต่อไป “ปากบอกว่าจะช่วยนาง แต่ในใจของเจ้าย่อมรู้ว่าสิ่งใดสำคัญกว่ากัน จะมีใครยอมเสียสละชีวิตตัวเองเพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว”

เพื่อผู้หญิงเพียงคนเดียว...

ครั้งหนึ่งเขาเคยสูญเสียมาแล้ว ใช่... เพราะผู้หญิงคนเดียวที่เขาไม่อยากให้เธอตาย ผลกลับกลายเป็นว่าเขาต้องสูญเสียทุกอย่าง ครอบครัวหนึ่งเดียวของเขาต้องมาตายแทน... เพียงแค่เขาตัดสินใจชั่ววูบ แล้วครั้งนี้เล่า เผ่าอุลฟ์ผู้เป็นลุงแท้ๆ ของเขาจะเป็นอย่างไร หากเขาเลือกเธออีกครั้ง ไม่แน่ว่าต่อไปเขาจะไม่เหลือใครอีกเลยสักคน เขาจะกลายเป็นผู้ทรยศเผ่าพันธุ์ตนเอง

ชาฮาร์เคยเห็นมนุษย์หมาป่าทุกข์ทรมานกับคำสาปนี้มามาก ความเจ็บปวดนี้อาจทำให้คนบางคนถึงกับสิ้นใจ มนุษย์หมาป่าก็ไม่ต่างจากมนุษย์อ่อนแอ พวกเขาอยากหลุดพ้น อยากมีอิสระ อยากมีเสรีภาพเช่นเดียวกัน เราออกตามหาสิ่งที่คิดว่าทรงคุณค่าที่สุดมาเป็นทำพิธีบูชาพระจันทร์เป็นร้อยเป็นพันปี ทนเห็นคำสาปคร่าชีวิตพี่น้องมาตั้งไม่รู้เท่าไหร่ หากไปถึงเผ่าอุลฟ์แล้วชาฮาร์จะทำอย่างไรต่อไป ...ในเมื่อไม่มีทางโน้มน้าวให้พวกเขาปล่อยเธอไปได้เลย

หรือว่าเขาต้องยอมเสียเธอไปจริงๆ

“แต่ไม่ว่าจะเลือกอยู่ข้างไหน เจ้าก็กลายเป็นปีศาจไร้ซึ่งหัวใจอยู่ดี” คำปรามาสของกาวินยังคงดังซ้ำไปซ้ำมา

เขาอาจจะเป็นปีศาจจริงๆ ก็ได้

มีอย่างที่ไหน... เป็นมนุษย์หมาป่าแต่กลับสามารถใช้มนต์แปลงกายเป็นมนุษย์อ่อนแอได้

มีอย่างที่ไหน... เวลาโกรธเลือดขึ้นหน้าแปลงเป็นสุนัขป่าบ้าเลือดฆ่าพวกเดียวกันได้

มีอย่างที่ไหน... ตามตื้อผู้หญิง ทั้งที่รู้ว่าเธอไม่เคยมีใจ

เขาทำไปเพื่ออะไร... เพื่อผู้หญิงที่มีคู่หมั้นแล้วอย่างนั้นเหรอ ยอมเอามือเปื้อนเลือด ยอมฆ่าพวกเดียวกัน เพียงเพราะพวกนั้นเข้ามาขวางทาง เท่านั้นจริงหรือ...

ตั้งแต่วันนั้นชาฮาร์ไม่พูดคุยกับใครเลย แต่ไม่ว่าเจ้าหญิงหรือนายทหาร ทุกฝ่ายต่างจมอยู่กับความคิดของตนเอง กลายเป็นช่วงเวลาหนึ่งที่พวกเขาทบทวนทางเลือกเพื่อการตัดสินใจในวันข้างหน้า

อีกสี่วันพระจันทร์จะเต็มดวง

แต่แล้วชาฮาร์ก็สะดุด หูหมาป่าของเขาได้ยินเสียงคนกำลังใกล้เข้ามา จึงบอกให้อีกสองคนหยุดและซ่อนก่อน เขานอนหมอบกับพื้น พยายามเงี่ยหูแยกแยะเสียง จังหวะการวิ่งแบบนี้แม้ไม่ได้ยินมานานแต่ชาฮาร์ก็มั่นใจ

มนุษย์หมาป่า !

ชาฮาร์วิ่งไปซ่อนตัวหลังพุ่มไม้รวมกับอีกสองคน กาวินกำดาบในฝักพร้อมเตรียมรบ อีกมือหนึ่งโอบไหล่เจ้าหญิงหมายคุ้มครอง หนุ่มหมาป่าสอดส่ายสายตาหาเจ้าของเสียงฝีเท้า

และสิ่งที่เขาเห็นในความมืดของป่าดำ คือสีแดงของชายผ้าคลุม ชาฮาร์หัวใจเต้นรุนแรง ไม่ผิดแน่ ผ้าคลุมสีแดงของแมรี่โกลด์ หนุ่มหมาป่ารีบวิ่งตามผ้าคลุมนั้นไป ป่าดำมืดเกินกว่าจะมองเห็นใบหน้าของเจ้าของผ้าคลุม แต่ชาฮาร์ก็ยังวิ่งตามไปจนทัน

“แมรี่โกลด์” เขาเอ่ยเรียก และร่างนั้นก็หันมา

เป็นโคราเม...

หมาป่าดำยิ้มร่า โผเข้ากอดน้องชาย “นึกแล้วว่าเจ้าต้องเห็น”

ชาฮาร์ทำตัวไม่ถูก จริงด้วยสิ โคราเมจับตัวแมรี่โกลด์มา พี่ชายคนเดียวที่เหลืออยู่ของเขาเชื่อว่าหญิงสาวจะแก้คำสาปของพระจันทร์ได้ ก่อนหน้านี้เขาจำพี่ไม่ได้จึงได้ตามมาเพื่อช่วยเธอ แต่ความทรงจำของเขากลับคืนมาแล้ว ชาฮาร์จำทุกอย่างได้ จำพี่โครามที่เลี้ยงดูเขามาตั้งแต่เด็ก จำวันวานที่เคยสนุก ที่เคยมีความสุขกับพี่ชายได้หมดทุกอย่าง

หากเขาเลือกผู้หญิง ก็เท่ากับต้องทรยศพี่โครามด้วย

“ข้ารู้ว่าเจ้าคงสับสน” โคราเมคลายอ้อมกอด “แต่ไม่เป็นไร กลับเผ่าอุลฟ์กับข้าเถอะ เดี๋ยวคืนนี้ข้าจะเล่าทุกอย่างให้ฟังเอง”

ชาฮาร์เองก็รู้สึกดีไม่แพ้กัน เหมือนกับได้พบคนที่คุ้นเคยกันมานาน เหมือนกับได้พบครอบครัวอีกครั้ง พี่โครามยังเหมือนเดิม เป็นพี่ชายใจดีและจะยิ้มให้เขาเสมอ แม้เขาเคยทำผิดใหญ่หลวง แม้ผ่านไปแล้วสิบปี แต่พี่ชายก็ยังยินดีต้อนรับเขา ถึงกับมาที่นี่เพื่อมารับเขากลับไป

โคราเมเห็นน้องชายมองเหม่อจึงคิดว่าคงมีคำถามเกี่ยวกับผ้าคลุม “เอ้อ นางอยู่ที่เผ่า ยังปลอดภัยดี ข้าแค่ยืมนี่มาเพราะคิดว่าสีแดงเจ้าน่าจะสังเกตเห็นง่ายในความมืด” โคราเมหันซ้ายมองขวา “เจ้าอยู่คนเดียวเหรอ แล้วพวกหมาป่าตนอื่นหายไปไหน”

เมื่อเอ่ยถึงมนุษย์หมาป่าตนอื่นชาฮาร์รับรู้ได้ในทันที โคราเมหมายถึงมือสังหารที่เขาส่งมาเพื่อฆ่ากาวิน หัวใจหนุ่มหมาป่าเต้นแรงแทบกระเด็นออกมา ชาฮาร์ก้มมองมือของตน มือซึ่งเคยเปื้อนเลือดของพี่น้องเผ่าพันธุ์เดียวกัน

“พวกเขา...” เขาเอ่ยเสียงสั่นระรัว “พวกเขาตายแล้ว”

ไหล่ของโคราเมกระตุกทันที

“ข้าขอโทษ” ชาฮาร์ยกมือปิดหน้า “ตอนนั้นข้าไม่รู้สึกตัว ข้า...”

“ไม่เป็นไร” โคราเมแทรกขึ้น ตบบ่าน้องชายเบาๆ “ไอ้ทหารนั่นมาด้วยใช่ไหม มันมากับเจ้าหญิงด้วยใช่ไหม”

ชาฮาร์เงยหน้ามองสบตาพี่ชาย งุนงงไม่เข้าใจแต่ก็พยักหน้าตอบ โคราเมกำหมัดแน่น ขบเคี้ยวฟันด้วยความแค้น ครั้นแล้วก็รีบออกตัวนำ เดินไปทางที่มนุษย์อ่อนแอทั้งสองซ่อนตัวอยู่ กาวินผลักเจ้าหญิงไว้ด้านหลังตน ชักดาบออกมาประชันเตรียมสู้ ใบหน้าคมคายไม่ปรากฏความหวาดกลัวแต่อย่างใด

“ไม่คิดว่ามนุษย์อ่อนแออย่างแกจะยังมีชีวิตอยู่” หมาป่าดำยิ้มหยัน “หนังเหนียวดีนี่”

“ดิ้นรนไปก็เปล่าประโยชน์ โคราเม” กาวินพูดทันที “สัตว์ป่าก็สมควรอยู่แต่ในป่า ต่อให้คำสาปหายไป พระราชาย่อมไม่ปล่อยให้เผ่าพันธุ์ของเจ้าออกมาทำร้ายมนุษย์อย่างแน่นอน”

“พวกมนุษย์ว่าเราเป็นสัตว์ป่าเหรอ” โคราเมหัวเราะในคอ “มนุษย์อย่างพวกเจ้าแค่เห็นเราไม่เหมือนก็ตัดสินว่าแตกต่าง แค่เห็นเรามีพลังมากกว่าก็หวาดกลัว ทั้งที่พวกเจ้าไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเรามีชีวิตอยู่อย่างไร ไม่เคยรู้ด้วยซ้ำว่าเราทรมานกับคำสาปมานานแค่ไหน มนุษย์อย่างพวกเจ้าก็มีแต่เปลือก ใส้ในกลวง ใครยัดอะไรใส่ก็เชื่อกันไปตามกัน พวกเจ้าเองไม่ใช่หรืออย่างไรที่สาปให้เราอยู่แต่ในป่า ยังมีหน้าหาว่าเราเป็นสัตว์ป่าอย่างนั้นเหรอ”

“สิ่งที่แกทำกับกวินนีเวียมันต่ำยิ่งกว่าสัตว์ป่าเสียอีก!”

วายุนถึงกับสะดุ้ง เธอไม่เคยเห็นกาวินโกรธมากขนาดนี้มาก่อน ปกติแล้วเขาจะสงบและเก็บอารมณ์ได้ทุกท่วงที ทว่าตอนนี้เหมือนทุกอย่างที่อัดอั้นอยู่ข้างในใจนายทหารกำลังพุ่งระบายออกมา โคราเมเองก็ไม่ต่างกัน วายุนไม่รู้ว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างพวกเขาสองคน เพราะทั้งสองกำลังเปลี่ยนไปเมื่อเจอหน้ากัน ราวกับไม่ใช่คนเดิม

โคราเมแยกเขี้ยว “แกก็ฆ่าพวกพ้องของข้าไปแล้วไม่ใช่หรืออย่างไร”

กาวินงุนงง ไม่เข้าใจว่าหมายถึงอะไร

“ข้าอาจประมาทเกินไป คิดว่าแกอ่อนแอ” โคราเมว่าต่อไป “แต่แกก็ทำลงไปแล้วไม่ใช่หรือ แกฆ่ามนุษย์หมาป่าไปแล้วไม่ใช่หรือ ตอนนี้มือของแกเองก็สกปรกไม่ต่างจากข้าสักเท่าไหร่หรอก สุดท้ายแกก็ไม่ต่างอะไรจากสัตว์ป่าเหมือนกัน”

โคราเมกำลังคิดว่ากาวินเป็นคนจัดการมนุษย์หมาป่าที่มันส่งมาสังหารตน แท้จริงแล้วคือชาฮาร์ต่างหากที่ฆ่าคนเหล่านั้น โคราเมคงคิดไม่ถึงว่ามนุษย์หมาป่าจะกล้าลงมือฆ่าพวกเดียวกัน

มือของเขายังคงสะอาด

นายทหารกัดริมฝีปาก ไม่รู้จะอธิบายอย่างไร

แต่โคราเมไม่ได้ต้องการคำอธิบาย หมาป่าดำปักใจเชื่อว่ามนุษย์อ่อนแอนั้นเลวทราม และคิดว่าเจ้าหญิงเองก็เป็นมนุษย์ เธอย่อมอยู่ข้างพวกเดียวกัน ดังนั้นจึงไม่มีประโยชน์ที่จะหลอกใช้เธอต่อไป

หมาป่าดำพุ่งกระโจนเข้าหา กาวินผลักวายุนออกให้พ้นทางอันตราย โคราเมขึ้นคร่อมตัวนายทหาร กางกรงเล็บและคมเขี้ยว ปลดปล่อยความแค้นทั้งหมดลงที่ชายผู้นี้ ชาฮาร์เองก็ตกใจ แต่แม้ร้องห้ามออกไปเท่าไหร่ก็ไม่มีคนฟัง

ใครคนหนึ่งวิ่งผ่านชาฮาร์เข้ามาขวางการต่อสู้ กระชากตัวโคราเมออกมา นายทหารบัดนี้เต็มไปด้วยเลือดและบาดแผลฉกรรจ์ วายุนกรีดร้องลั่น โผเข้าดูอาการและเบาใจลงเมื่อรู้ว่ากาวินยังหายใจอยู่ แต่อ่อนและบางเบาเหลือเกิน

ผู้มาใหม่คืออุลฟ์นั่นเอง มนุษย์หมาป่าร่างยักษ์ยกตัวโคราเมลอยเหนือพื้น จากนั้นก็เขวี้ยงลงอย่างไร้ปราณี ใบหน้าอึมครึมดุดันมองตรงไปยังเจ้าหญิงและนายทหาร

“สายเกินไปแล้วหากจะหยุดสงครามตอนนี้” อุลฟ์บอกกับเจ้าหญิง “ราชามนุษย์กำลังเตรียมกองทัพมายังที่นี่ เรามีแต่ต้องสู้เท่านั้น หากท่านยอมมากับเราโดยดี ข้ารับประกันว่าท่านจะปลอดภัยจนกว่าจะถึงวันแห่งสงคราม เจ้าหญิงวายูนา”

วายุนร้องไห้ “ทำไมต้องทำถึงขนาดนี้ด้วย”

“พวกมนุษย์ล้วนกระหายสงคราม มนุษย์ไม่ได้ต้องการให้เรามีชีวิตอยู่มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว” อุลฟ์เอ่ยอย่างสงบ “เราทำเพียงเพื่อความอยู่รอดและอิสรภาพ เราทำเพียงเพื่อรักษาสิทธิที่ควรได้รับ”

“หากได้ชัยชนะแล้วท่านจะทำอย่างไร” วายุนสะอื้น “จะปกครองแผ่นดินแทนเรา แล้วใช้งานเราเยี่ยงทาสใช่หรือไม่”

“นั่นคือสิ่งที่พวกเจ้าทำกับเราต่างหาก!” โคราเมตะโกนขึ้นมา เขาเองก็บาดเจ็บจากคมดาบของกาวิน

“ข้าไม่อาจตอบท่านได้ในตอนนี้ เจ้าหญิง” อุลฟ์ผายมือส่งให้เธอ “แต่ข้าขอประกันด้วยชีวิตว่าจะไม่ให้ท่านเป็นอะไร ข้าเป็นหัวหน้าของมนุษย์หมาป่าทั้งมวล เมื่อเอ่ยคำสัตย์ไปแล้วย่อมไม่คืนคำ โปรดไว้ใจ”

“ข้าเคยได้ยินว่ามนุษย์หมาป่าเจ้าเล่ห์ขี้โกง” วายุนว่าพลางเหล่มองโคราเม “โคราเมหลอกข้ามาหนหนึ่ง ข้าได้เรียนรู้แล้วว่าไม่ควรเชื่อใจสัตว์หน้าขน”

โคราเมส่งเสียงขู่ แต่วายุนไม่หวาดกลัวเขาอีกต่อไป ดวงตาสีน้ำเงินนั้นแข็งกร้าวขึ้นกว่าเดิม เธอเริ่มเหมือนเจ้าหญิงขึ้นอีกระดับหนึ่งแล้ว อุลฟ์เบือนหน้ากลับไปเตือนโคราเมด้วยหางตา แววตาของหัวหน้าหมาป่าทรงอำนาจยิ่งนัก

“โคราเมคือความผิดพลาด” เขาบอกเจ้าหญิง “เขาฝ่าฝืนคำสั่ง ทั้งยังทำตามอำเภอใจ เรื่องที่เขาส่งพวกพ้องไปสังหารนายทหารคนนั้นหาได้เป็นคำสั่งของข้า หากเจ้าหญิงทรงยอมกลับไปกับข้า โคราเมจะถูกลงโทษอย่างสาสมกับที่เขาส่งคนของข้าไปตาย”

“พี่หญิงของข้าอยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า พี่หญิงปลอดภัยใช่ไหม” วายุนนึกขึ้นได้

อุลฟ์ขมวดคิ้ว ไม่เข้าใจว่าพี่หญิงของเจ้าหญิงหมายถึงใคร แต่โคราเมรู้ดี ฉีกยิ้มร้ายกาจก่อนตอบแทน

“อยากรู้ก็ไปดูเอง”

วายุนตอบรับมือของอุลฟ์ทันที และรีบเร่งให้หัวหน้าหมาป่านำทางไป อุลฟ์ผงกศีรษะรับ ก่อนจะอุ้มตัวเจ้าหญิงขึ้นเตรียมเดินทางกลับ

“เดี๋ยวก่อน” วายุนร้องขึ้นมา “แล้วท่านกาวินล่ะเจ้าคะ”

อุลฟ์มองนายทหารเพียงหางตา “ข้าได้ยินเสียงชีพจรของเขาเพียงแผ่วเบา ไม่มีประโยชน์หากนำเขากลับไปพร้อมกัน”

“ท่านทำอย่างนี้ไม่ได้นะ”

“ถึงเอากลับไปก็ไม่พ้นโดนพวกข้าฆ่าตายอยู่ดี” โคราเมว่า “ก็เป็นแค่ทหารต่ำต้อยคนหนึ่งที่ต้องคุ้มครองเจ้าหญิง ตอนนี้เจ้าหญิงปลอดภัยแล้ว มันก็หมดหน้าที่ ก็แค่นั้น”

วายุนโกรธจนตัวสั่น ทำอะไรไม่ถูก ใบหน้าของเจ้าหญิงเต็มไปด้วยน้ำตา ครั้นแล้วก็นึกขึ้นได้ ยังมีชาฮาร์อีกคน

“ท่านชาฮาร์”

ชาฮาร์กระตุกเฮือก เขาแพ้น้ำตาผู้หญิง ทว่านั่นคือความคิดในยามที่เขาเคยเป็นซาฮาร์ นั่นคือความอ่อนแอตอนที่เขาหลอกตัวเองว่าเป็นมนุษย์คนหนึ่ง ชาฮาร์ได้แต่ยืนนิ่ง มองนายทหารที่เคยร่วมเดินทางกำลังทรมานกับบาดแผล ทรมานอย่างนั้นหรือ... มันเทียบได้หรือกับความทรมานของมนุษย์หมาป่า

โคราเมแตะบ่าชาฮาร์ เอ่ยข้างหูเพียงแผ่วเบา “มันเป็นคนสั่งให้ผู้ใหญ่บ้านพาคนมากวาดล้างเผ่าของเรา มันคือต้นเหตุทำให้แซคคาร์ต้องตาย"

น้ำตาหยดหนึ่งรินไหลออกมาจากดวงตาสีแดง เขาไม่รู้ว่าควรตัดสินว่าใครเป็นคนผิด ใครกันแน่ที่เป็นฆาตรกร ทั้งแมรี่โกลด์ กาวิน หรือโคราเม แต่บัดนี้พี่โครามเป็นพี่น้องที่เหลืออยู่ พี่ไม่เคยเกลียดชังเขา พี่ยอมรับเขาเสมอ ...ในฐานะพวกพ้องเดียวกัน

ชาฮาร์ไม่อยากรับรู้อะไรอีกแล้ว เขาตัดสินใจหันหลังให้กับทุกสิ่ง

มนุษย์หมาป่าทั้งหมดพาตัวเจ้าหญิงหญิงจากไป

“โหดร้ายที่สุด” วายุนกรีดร้องอยู่ในอกของหัวหน้าหมาป่า “ไม่มีหัวใจกันเลยหรืออย่างไร”

อุลฟ์มองเจ้าหญิงน้อยด้วยแววตาเห็นใจ ก่อนกล่าวอย่างสงบ “ท่านคิดว่าเราแตกต่างกันถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”

...หากฝ่ายที่ถูกทำร้ายคือมนุษย์หมาป่า เจ้าหญิงคิดว่ามนุษย์อ่อนแอจะทำอย่างไร ในเมื่อมนุษย์ไม่เคยช่วยเหลือเรา เหตุใดเราต้องยื่นมือช่วยเหลือมนุษย์ด้วยเล่า...


++++
ที่หายไปเพราะ...แต่งไม่ออก
บทนี้ดราม่าหนักมาก น้ำตาพาลจะไหลเวลาแต่ง จึงต้องขออภัยหากเดินเรื่องเร็วไป แต่ก็ไม่อยากให้ยืดเยื้อ
เนื้อหาเข้มข้นมากขึ้นทุกที สรุปแล้วน่าสงสารกันทุกคนเลยเนอะ
ในตอนสุดท้ายหมายถึง หากผู้บาดเจ็บไม่ใช่กาวินแต่เป็นมนุษย์หมาป่า มนุษย์อย่างเราเองก็คงไม่ยอมช่วยเหลืออย่างแน่นอน
ปล.กาวินยังไม่ตาย แค่แกล้งนิดหน่อยเท่านั้น แต่ถ้าใครไม่เม้นอาจจะทำให้ตายจริงๆก็ได้ - 3-
ปลล.สงสารชาฮาร์ หมาน้อยกำลังสับสน T T
ปลลล.บทต่อไปแมรี่โกลด์เจอชาฮาร์แล้วเด้อ (สปอยด์นิดนึง)
ปลลลล.เปิดเทอมกันแล้วล่ะสิ อย่าเพิ่งทิ้งกันนาาา T^T

❥ Free theme mouse. naru 


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 31 : บทที่ ๒๒ : ทางเลือก [1] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 991 , โพส : 25 , Rating : 100% / 2 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3330
โคราเมขึ้นคร่อมตัวนายทหาร กางกรงเล็บและคมเขี้ยว
ปลดปล่อย(...)ลงที่ชายผู้นี้ (....)ตกใจ ร้อง(....)ไปเท่าไหร่(โคราเม)ก็ไม่ฟัง

เห้ย สงสัยคิดอะไรมากไป  // (ฮาา) ไม่ๆ เรื่องนี้มันต้อง ปกติ ท่องไว้สิ ปกติ ปกติ! 

-------------> อ่านต่อ

Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 18:44
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3237
สงสารชาฮาร์ TT
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 115.67.166.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2556 / 20:48
# 23 : ความคิดเห็นที่ 3157
กาวิน กาวิน นี่นายจะตายเหรอ...เชิญตามสบาย /โดนแฟนคลับกาวินรุมฆ่า
ชาฮาร์กำลังสับสน วายุนก็คงคิดที่จะไม่เชื่อใจใครแล้วขนาดชาฮาร์ยังไม่ยอมช่วยกาวินเลย ;w;
PS.  ...กับดักและเล่ห์กลนี้เกิดจากความปรารถนา...เมฆหมอกแห่งความลุ่มหลงเฝ้าอำพราง...ให้ถูกพันธนาการไว้เช่นนี้ตลอดไป...
Name : Sin_Fatum < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sin_Fatum [ IP : 14.207.222.24 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2556 / 09:19
# 22 : ความคิดเห็นที่ 3078
จริง สั้นมากกก งื้ดดดด อ่านต่อ
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:16
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2778
กาวินจะเป็นอย่างไรล่ะเนี่ย [บาดเจ็บ...เลือดท่วม!]
ชาฮาร์จะวกกลับไปช่วยเลยนะ แงๆๆๆ  กาวิน!!!
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.4.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2555 / 22:16
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2714
โธ่ กาวิน
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 20:48
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2030
เจ้าหญิงหญิง เกินหญิงมาคำหนึ่งนะคะ
แล้วกาวินจะเป็นยังไงต่อละเนี่ย
สงสารชาฮาร์ สับสนจริงอะไรจริง
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 110.77.234.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2555 / 23:48
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1986
ไม่ได้อ่านเสียนาน คิกถังโคราเม
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 171.7.136.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2555 / 18:48
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1924
อืมม เห็นใจ+สงสารมนุษย์หมาป่าอ่ะ T^T
(แอบคิดว่านี่หรือมนุษย์ TT)
ติดตามค่า :))
PS.  This is my dream and in my dream have you floating in a dream every night and I'm happy every time I dream about you.
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.24.134 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 / 21:30
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1923
 ว้าว ครบ100%แล้วว
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 101.51.171.75 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 พฤษภาคม 2555 / 16:15
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1919
 รู้สึกตอนนี้มี ปล.เยอะทั้งคนแต่งทั้งคนเม้น 5555
PS.  Smile and Happy :: ยิ้มไม่ได้แปลว่า มีความสุข :))
Name : มะนาวขาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว [ IP : 110.169.229.78 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 18:52
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1918
พี่นาวแต่งได้ทรมานกาวินมากๆ =[]= โหดเกิ๊น ~

เริ่มสงสารชาฮาร์ ที่อยู่ในสภาวะสับสน นิดๆ =w=

ปล. เม้นแล้ว กาวินห้ามตายน้า T___T

ปลล. เห็นคนอยลกให้กาวินคู่วายุนด้วย ม่ายยย ย =^=++

ปลล. ปล.ของพี่นาวเยอะจัง 555
PS.  เบื่อจังเลย
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.20.87 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 18:44
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1917
กาวินอย่าตายน้าาาาาาา
ค้างงงงงงงง อ้ากกกกกก
พี่นาวอัพเร็วๆนะคะ
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 101.109.186.109 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 18:24
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1916
ชอบชื่อเรื่องภาษาเยอรมันมากเลยพี่นาว ^^

ตอนนี้ดราม่าอะ กาวินนนนนน TTTTTTTTTTTTT
PS.  มันมีให้เขียนด้วยเหรอ O_๐
Name : My'Zz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ My'Zz [ IP : 58.11.181.184 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 18:08
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1914
 ง้าาา ชักเริ่มเห็นใจพวกมนุษย์หมาป่าแล้วสิ
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 124.122.80.182 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 14:24
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1913
เริ่มชอบกาวินล่ะ ^^
Name : minniemo < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ minniemo [ IP : 119.46.68.228 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 01:45
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1911
 ว๊ากกก กาวินน อย่าตายเน่อออ
ปล.อยากอ่านตอนต่อไปเร็ว ๆ อ่าา
Name : Beal2** < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Beal2** [ IP : 223.207.124.62 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 21:05
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1909
 ภาษาเยอรมันค่า เป็นชื่อเรื่องดั้งเดิมฉบับของพี่น้องกริมม์ 
เอาชื่อนี้แหละ แปลกไม่ซ้ำใครดี 5555 (แต่อ่านออกเสียงยังไงนี่อีกเรื่อง T_T)
มีใครสังเกตบ้างมั้ย เนื้อเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้นในเยอรมัน แต่นาวแอบเปลี่ยนเป็นประเทศเจเรอมาน 555+


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 16 พฤษภาคม 2555 / 17:54

PS.  Smile and Happy :: ยิ้มไม่ได้แปลว่า มีความสุข :))
Name : มะนาวขาว < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว [ IP : 58.11.238.98 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 17:50
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1908
พี่หญิงของวายุนคือใครกันนนน ชื่อเรื่องใหม่ภาาาอะไรอะคะ ไม่เคยเห็น 
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.139.16 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 17:02
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1906

วายุนเริ่มจะกลายเป็นหงส์แล้วสินะ กาวินคู่กับวายุนเถอะ สาธุ -/\-

แล้วท่านมะนาวเเปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่อีกล่ะ ภาษาอะไรน้อ?

แอบเห็น ปล. แล้ว...เอ้า!

ชาฮาร์xแมรี่โกลด์ ชาฮาร์xแมรี่โกลด์ ชาฮาร์xแมรี่โกลด์ ชาฮาร์xแมรี่โกลด์ ชาฮาร์xแมรี่โกลด์


PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?"
Name : .: Ar :. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ .: Ar :. [ IP : 101.109.216.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 16:23
# 5 : ความคิดเห็นที่ 1904
สนุกๆ

ปล.สงสารกาวิน

ปลล.สงสารชาฮาร์

ปลลล.ชาฮาร์จะทำหน้ายังไงตอนเจอแมรี่โกลด์นะ

ปลลลล.ท่านมะนาวขาวเองก็อย่าทิ้งพวกเราน้าาาา~
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 58.11.3.5 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 15:47
# 4 : ความคิดเห็นที่ 1902
ทำไมถึงรู้สึกว่าวายุนนิสัยนางเอกมากมาย แล้วตกลงโครามฆ่าน้องกวินยังไง
แล้วพี่หญิงของวายุนคือใครกันแน่ กาวินจะเป็นอย่างไรต่อไป อัพด่วนค่ะท่าน!

ป.ล. แอบเปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่ ภาษาเยอรมันรึเปล่าเจ้าคะ(เหมือนเคยเห็น...)
PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 27.130.215.251 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 15:41
# 3 : ความคิดเห็นที่ 1901
กาวินไม่ตายหรอก!!!
^ เริ่มกดดันพี่นาวล๊ะ 555+

บทนี้เข้มจริงๆ T T" แต่ละคนก็ต่างจิตต่างใจแฮะ อารมณ์เหมือนภาวะก่อนสงครามเลยค่าพี่นาว > <
แต่อ่านแล้วยังไม่ค่อยเข้าใจอยู่ดีว่าตกลงแท้จริงแล้วโคราเมต้องการอะไรกันแน่? =[]=+
(เพิ่งสังเกตว่าชาฮาร์พูดครับกับกาวินอ่ะ หุหุ)

ปล. เลือกขเพื่อ - เลือกเพื่อ
ปลล. พี่นาวเปลี่ยนชื่อเรื่องใหม่ > < เหมือนไม่ใช่ภาษาอังกฤษเลยค่ะ 0w0" แปลว่าอะไรเน้อ?

PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 61.90.103.95 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 พฤษภาคม 2555 / 15:34
# 2 : ความคิดเห็นที่ 1900
ชาฮาร์  ชาฮาร์  ชาฮาร์  ชาฮาร์  ชาฮาร์  ชาฮาร์ ชาฮาร์
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 124.120.130.81 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 19:43
# 1 : ความคิดเห็นที่ 1899
ขอบคุนที่มาอัพนะค้าา
Name : jah [ IP : 125.24.90.63 ]

วันที่: 15 พฤษภาคม 2555 / 18:57
หน้าที่ 1
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android