คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 30 : บทที่ ๒๑ : หงส์หลงทาง


     อัพเดท 28 มิ.ย. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 30 : บทที่ ๒๑ : หงส์หลงทาง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1231 , โพส : 39 , Rating : 100% / 3 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 บทที่ ๒๑

หงส์หลงทาง

 

การเดินทางภายในป่าดำช่างยาวนาน ทั้งสามหยุดพักกันบ่อยครั้งเนื่องจากร่างกายของวายุนไม่ได้แข็งแรงหรือว่องไวเหมือนสองหนุ่ม แต่เวลามีไม่มาก ชายหนุ่มทั้งสองคนจึงผลัดกันให้เจ้าหญิงขึ้นขี่หลังเพื่อจะได้เดินทางต่อไป

 

หนุ่มหมาป่าสามารถแบกเธอเดินได้นานกว่ากาวินที่เป็นมนุษย์ธรรมดา ยามวายุนอยู่บนหลังพวกเขา เธอสังเกตจากสัมผัสและเสียงลมหายใจ เมื่อเปรียบเทียบกันแล้วกาวินจะหอบเร็วกว่า แต่ศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์สั่งให้เขาไม่ยอมแสดงอาการออกมาต่อหน้าศัตรู จนเจ้าหญิงต้องบอกให้หยุดพักแรมก่อน ไม่อย่างนั้นกาวินก็จะฝืนแบกเธอต่อไป นายทหารไม่ยอมให้ชาฮาร์อุ้มเธอต่อจากเขาเลย

 

เวลานี้เป็นตาของชาฮาร์ อยู่กับชาฮาร์เจ้าหญิงกลับรู้สึกโล่งใจกว่า ชาฮาร์จะชวนคุยนู่นคุยนี่เรื่อยเปื่อยตลอดทาง อารมณ์ขันของเขาทำให้บรรยากาศอึมครึมผ่อนคลายลงมากทีเดียว หากเป็นกาวินจะไม่มีใครกล้าพูดอะไร เพราะถ้าชาฮาร์เอ่ยปากคุยกับเธอขณะที่ขี่หลังนายทหาร กาวินจะหงุดหงิดโมโหมาก ไม่รู้ว่าเหนื่อยหรือรำคาญ

 

“ขอโทษนะเจ้าคะ”

 

วายุนบอกชาฮาร์ หนุ่มหมาป่าย่อตัวเพื่อให้เธอขึ้นขี่ เมื่อเรียบร้อยดีจึงเริ่มก้าวเดิน

 

เจ้าหญิงเอ่ยขอโทษทุกครั้งเมื่อถึงเวลาให้พวกเขาแบกตัวเธอ รู้สึกผิดที่ตัวเธอกลายเป็นภาระให้กับทั้งสอง แต่ถึงอย่างนั้นวายุนก็อยากรู้ความจริง

 

“เจ้าหญิงอยากขี่หลังกาวินมากกว่าหรือครับ” หนุ่มหมาป่าหยอก

 

“ไม่ใช่อย่างนั้น” ดวงหน้ากลมแดงระเรื่อ ชาฮาร์หัวเราะ เหลือบไปมองนายทหารที่เดินรักษาระยะห่าง กาวินทำหน้าจริงจังคล้ายจะบอกว่ากล้าดียังไงถึงบังอาจมาล้อเล่นกับเจ้าหญิง

 

“ข้าเป็นชายชาตรีอกสามศอก ได้มีโอกาสให้เจ้าหญิงคนสวยขึ้นขี่หลังถือว่าเป็นบุญต่างหาก” ชาฮาร์ว่า ไม่สนใจกาวินแม้แต่น้อย

 

“ท่านชาฮาร์บ้า” เธอหน้าแดงกว่าเดิม “ข้าไม่สวยหรอกค่ะ ท่านอย่าได้ฝืนใจชมข้าเลย”

 

“ผู้ใดบังอาจมองว่าเจ้าหญิงไม่สวย” ชาฮาร์ดัดเสียงขึงขัง แอบล้อเล่นสำเนียงของนายทหาร

 

วายุนหัวเราะกลบเกลื่อน “หากท่านได้พบเจ้าหญิงทั้งสิบสองพระองค์ ท่านจะรู้ว่าข้าเป็นเพียงแค่กาในฝูงหงส์”

 

“อืม...เจ้าหญิงนี่งดงามทุกพระองค์เลยหรือครับ”

 

“ยกเว้นคนที่สิบเอ็ด ...ยกเว้นข้าน่ะเจ้าค่ะ” น้ำเสียงของเธออ่อนแรงลง กาวินเหลือบมองเจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ด เขาเห็นดวงตาสีน้ำเงินฉายแววหม่นหมอง แต่เพียงกะพริบตาก็หายไป หนุ่มหมาป่าไม่พูดอะไรต่อ กลับฮัมเพลงเดินต่อไปด้วยท่าทางสบายๆ พักใหญ่หูหมาป่าสีเทาก็กระดิกพร้อมกับเจ้าของหยุดเดินกะทันหัน ชาฮาร์ทำหน้าเหมือนคิดอะไรออก

 

“เจ้าหญิงรู้จักนิทานเรื่องลูกเป็ดขี้เหร่หรือเปล่าครับ” ชาฮาร์หันคอถามคนบนหลัง

 

“ข้าเคยอ่านในหนังสือ” คิ้วของเจ้าหญิงขยับเข้าหากันเล็กน้อย “ท่านกำลังจะบอกว่าข้าเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ตัวนั้นเหรอคะ”

 

ชาฮาร์ไม่ตอบแต่กลับถามต่อ “แล้วท่านเคยสงสัยไหมว่าทำไมไข่หงส์ถึงได้ไปรวมกับไข่เป็ด”

 

นิทานลูกเป็ดขี้เหร่เป็นนิทานพื้นบ้าน แม่เป็ดฟักไข่ออกมาเป็นลูกเป็ดน่ารักทุกตัว แต่มีอยู่ตัวนึงที่หน้าตาน่าเกลียดกว่าใคร มันจึงถูกรังแกและขับไล่ เร่ร่อนตัวคนเดียวกระทั่งมันเติบโต จึงรู้ว่าตนไม่ใช่เป็ด แต่เป็นหงส์สีขาวแสนสวยต่างหาก

 

ในนิทานไม่มีบอกว่าไข่ใบนั้นมาจากไหน วายุนจึงตอบไปว่าไม่เคย หนุ่มหมาป่าหันมาส่งยิ้มแยกเขี้ยว ครั้นแล้วจึงเริ่มเล่า “ว่ากันว่าไม่ใช่หงส์ทุกตัวที่ถูกมองว่าสง่างาม...

 

การที่ลูกหงส์กลายมาเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ ประสบการณ์ต่างๆ สอนให้มันอดทนเมื่อถูกเย้ยหยันหรือถูกกลั่นแกล้ง สอนให้มันรู้จักมารยาทในการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่น และสอนให้มันไม่หลงลำพองกับความงามที่ได้จากสายเลือด แม่หงส์นำไข่มาทิ้งไว้ไม่ใช่เพราะมันไม่รักลูกของตนหรอก หงส์ทุกตัวเมื่อโตขึ้นก็มีสีขาวเหมือนกัน สวยเหมือนกัน แต่แม่หงส์ปรารถนาให้ลูกของมันงดงามจากภายใน ดังนั้นถึงแม้จะรู้ว่าตนเป็นหงส์ แต่หากมีจิตใจขี้เหร่ ก็หาใช่หงส์ที่สง่างามอย่างแท้จริง”

 

ชาฮาร์หยุดครู่หนึ่ง “เอ้อ ข้าไม่บังอาจเปรียบเจ้าหญิงเป็นลูกเป็ดขี้เหร่หรอกนะครับ ข้าแค่เล่านิทาน”

 

วายุนแย้มยิ้มหวาน ความปลาบปลื้มเอ่อล้นในใจ

 

เจ้าหญิงเข้าใจแล้ว ที่จริงเธอก็เหมือนกับลูกเป็ดขี้เหร่นั่นแหละ ตลอดมาเธอรู้ตัวว่าอดทนมามากแค่ไหน ถึงจะถูกหาว่าเป็นเจ้าหญิงที่ขี้เหร่ที่สุด ถึงจะถูกมองข้ามเหมือนไม่มีตัวตน แต่เธอก็ไม่เคยแสดงกิริยาหยาบคายกับใครไม่ใช่หรือ เธอไม่ได้มองตัวเองเป็นเจ้าหญิงผู้สูงศักดิ์ที่สามารถเอาแต่ใจกับใครก็ได้ เธอเห็นทุกคนเป็นเพื่อน เป็นคนดี ทุกคนต่างมีเหตุผลที่จะเลือกมอง

 

ถึงตอนนี้จะยังไม่มีคนเห็นตัวตนของเธอ ในสักวันหนึ่ง ...ถึงโตขึ้นแล้วก็ยังไม่สวย แต่ต้องมีสักคนที่เห็นความงามในหัวใจของเธอแน่นอน

 

“แล้วก็ไม่ใช่ข้าคนเดียวหรอกนะที่คิดว่าท่านสวย”

 

ไม่ว่าเปล่า ชาฮาร์ยักคิ้วหลิ่วตาใส่คนที่เดินตามข้างหลัง วายุนอดไม่ได้ที่จะหันไปมอง เห็นกาวินถลึงตาดุดันส่งตอบชาฮาร์ แต่เมื่อสบตากับเธอ ใบหน้าหล่อเหลาก็เริ่มเปลี่ยนสี

 

กาวินกระแอมเบาๆ เปลี่ยนท่าทีให้สำรวม “ขอรับ”

 

เจ้าหญิงวายูนายิ้ม ...รอยยิ้มที่สวยงามเหมือนกับหัวใจ

 

ราตรีกาลในป่าดำชวาร์ซลาล์ดช่างเงียบสงัด มีเพียงเสียงกรนแผ่วเบาของหนุ่มหมาป่าซึ่งหลับสนิทแต่หัวค่ำดังตามจังหวะลมหายใจ เวลานี้กาวินอยู่ระหว่างเฝ้ายาม เขานั่งใต้ต้นไม้ พิงหลังพักผ่อนด้วยความเหนื่อยล้า

 

ตลอดทางกาวินไม่พบสิ่งผิดปกติ เขาเองก็เหมือนกับมนุษย์ทั่วไป ถูกปลูกฝังความคิดว่าป่าดำเป็นป่าต้องคำสาป มีอสูรกายและมนต์ดำที่ยากจะต้านทาน ดังนั้นเมื่อได้เข้ามา สัมผัสทั้งห้าของนายทหารต้องพร้อมทำงานเสมอ ทว่าหลังจากเดินทางมาตั้งสัปดาห์กว่า กาวินออกจะผิดหวังอยู่บ้างที่ไม่พบอะไรเลย ป่าดำชวาร์ซลาล์ดก็เหมือนกับป่าทั่วไป มีต้นไม้แผ่กิ่งก้านใบมากมายจนปิดบังท้องฟ้า แสงจากพระอาทิตย์ส่องลงมาได้น้อย ป่าแห่งนี้จึงค่อนข้างมืด

 

สัตว์ป่าก็มีบ้าง แต่มนุษย์หมาป่าร่วมทางของเขาสื่อสารกับพวกมันได้ แทบไม่มีการต่อสู้เกิดขึ้นเลย วันดีคืนดีจู่ๆก็มีสุนัขป่าโผล่มา คาบเนื้อจำนวนหนึ่งแบ่งให้ ชาฮาร์เอ่ยขอบคุณพวกเดียวกันเป็นการใหญ่ ถึงจะหมดห่วงเรื่องเสบียงไป แต่นั่นยิ่งทำให้กาวินเชื่อว่ามันคือปีศาจหนักเข้าไปใหญ่

 

กาวินไม่รู้ว่ามันมีแผนการใดอยู่ เมื่อแรกเขาพลั้งเผลอเข้าป่ามาเพราะคิดว่าอดีตคู่หมั้นของเขาเป็นอันตราย นั่นเป็นการกระทำอันไม่สมควรสำหรับผู้รับใช้แผ่นดินเอาเสียเลย ครั้งนี้เขาถอยกลับไม่ได้และจะไม่ยอมทำผิดพลาดอีก หน้าที่ของเขาคือคุ้มครองเจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ด จงอย่าได้เอาเรื่องส่วนตัวมาปนกับงาน

 

กาวินเคยได้ยินเรื่องของเจ้าหญิงสิบสองพระองค์อยู่เหมือนกัน แต่ไม่ใคร่สนใจนัก เขาเป็นเพียงทหารชั้นผู้น้อย ไม่แปลกหรอกที่จะไม่เคยเห็นพระพักตร์ของเจ้าหญิงทั้งสิบสอง

 

เจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ดยังเด็กนัก ร่างกายบอบบาง และใบหน้าที่ปราศจากเครื่องประทินผิวทำให้เห็นกระค่อนข้างชัดเจน กระนี้ย่อมมาจากกรรมพันธุ์ หากว่าคนหนึ่งมี คนอื่นในครอบครัวก็ต้องมี แต่ผู้หญิงเป็นสิ่งมีชีวิตพิศวงสำหรับกาวิน ตั้งแต่เข้าเมืองหลวงมาเขาได้พบหญิงงามละลานตาไปหมด แต่ละนางจะสวยเมื่อออกนอกบ้าน พอกลับบ้านก็แปลงร่างเป็นคนละคน

 

แต่เจ้าหญิงวายูนาต่างออกไป เธอเป็นถึงเจ้าหญิงกลับไม่ยอมพึ่งของพวกนั้น ครั้งแรกที่เจอกัน เมื่อเธอบอกว่าเป็นนางกำนัลเขาก็เชื่อ วายุนหลอกเขาสำเร็จ แม้ที่ทำไปทั้งหมดเพราะประสงค์ดี

 

แต่แล้วกาวินต้องเอะใจ ในเมื่อรับสั่งของพระราชาคือตามหาเจ้าหญิงพระองค์ที่สิบเอ็ดที่หายไป รอบแรกส่งทหารออกมาตามหาแต่ไม่พบจึงจ้างพรานนำทางตามหาในป่า ตอนนี้เจ้าหญิงอยู่กับเขา แล้วทหารที่เหลือเล่าหายไปไหน

 

มีบางอย่างผิดปกติ

 

วายุนสะดุ้งตื่น เรียกกาวินหลุดจากภวังค์ เขาเห็นเธอหอบหายใจ เหงื่อซึมไหลตามใบหน้ากลมมน ...คงฝันร้าย ก่อนเธอจะสังเกตเห็นเขา

 

“ยังไม่เข้านอนหรือคะท่านกาวิน”

 

มีผู้หญิงไม่มากนักเข้ามาเกี่ยงข้องในชีวิตของกาวิน ถ้อยคำของเจ้าหญิงที่เอ่ยถามนั้นทำให้กาวินย้อนนึกถึงวันวานซึ่งคล้ายกัน ไม่ ไม่ได้... เขาคิดเรื่องส่วนตัวอีกแล้ว

 

“อีกสักพักหนึ่งขอรับ”

 

เจ้าหญิงเงยหน้าขึ้นมองพระจันทร์ แต่แล้วก็รู้ตัวว่าในป่าดำทึบเกินจะมองเห็น เธอทำตัวไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่ง ต่างฝ่ายต่างเงียบแต่รู้สึกเหมือนต้องพูดอะไรออกมา

 

“ข้าขอโทษนะเจ้าคะ” วายุนหาคำพูดที่ดีกว่านี้ไม่ได้แล้ว จึงเอ่ยออกไปตามความเคยชิน “ข้า... ข้าหมายถึงเรื่องที่ท่านต้องตามข้าเข้ามา แถมยังต้อง... ต้องแบกข้าเดินอีก”

 

“นั่นคือหน้าที่ของข้า เจ้าหญิงโปรดอย่าใส่ใจ” กาวินตอบเสียงขึงขัง

 

วายุนนิ่งอึ้งอยู่นาน นายทหารพูดจาเช่นนั้นแล้วใครจะกล้าพูดอะไรต่อเล่า “เอ่อ... คืนนี้อากาศดีนะคะ”

 

กาวินขมวดคิ้ว “คืนนี้อากาศเย็นชื้น ท่านชอบแบบนี้หรือ”

 

แน่นอนเจ้าหญิงไม่ได้รู้สึกตามที่พูดไป ตอนแรกเธอเคยเป็นฝ่ายพูดพล่ามอยู่คนเดียว แต่ในตอนนี้เมื่อเขาได้โต้ตอบบ้าง เธอกลับยิ่งรู้สึกอึดอัดกว่าเดิม

 

แต่วายุนยังอยากชวนคุยต่อไป “ข้าแค่เห็นท่านเครียดตลอดทั้งวัน...แค่อยากชวนคุยเรื่องสบายใจบ้างเท่านั้นเอง”

 

“ดูเหมือนว่าเจ้าหญิงจะเข้าใจอะไรผิดไป ทหารต่ำต้อยอย่างข้าไม่ใช่คนที่ท่านสมควรคุยเล่นได้”

 

“ท่านกาวิน...” เจ้าหญิงเรียกเสียงเบา “ท่านไม่พอใจที่ข้าพูดคุยกับท่านชาฮาร์หรือคะ”

 

“ขอรับ” กาวินตอบตรงไปตรงมาอย่างเคย ไม่สังเกตเลยว่าเพราะคำตอบรับนั้นทำให้เจ้าหญิงดีใจเพียงใด

 

“ทำไมล่ะคะ” เธอถามลองเชิง “ไม่ดีหรือที่ข้าได้ยิ้มได้หัวเราะ”

 

ดวงตาสีเข้มตวัดมองคนถามทันที เจ้าหญิงกำลังยิ้ม พอยิ้มแล้วดูน่ารักสมวัยดี

 

“ข้ายินดีที่เห็นรอยยิ้มของท่าน” กาวินหน้าขึ้นสี “ทว่าต่อจากนี้ไปท่านอาจต้องพบสิ่งเลวร้ายยิ่งกว่า”

 

“ข้าเป็นคนเลือกทางเส้นนี้เอง” วายุนเอ่ย ซึมซับความห่วงใยของนายทหาร “ข้าเชื่อว่าทุกคนทำไปย่อมมีเหตุผล ข้าเพียงอยากรู้ว่าเหตุผลของโคราเมคืออะไร แต่ไม่ว่าเหตุผลนั้นดีหรือร้ายก็จะยอมรับให้ได้ เวลานี้ข้าอาจยังเป็นลูกเป็ดขี้เหร่ผู้โง่เขลา แต่ข้าหมายมั่นไว้แล้วว่าจะต้องเป็นหงส์ในสักวันหนึ่ง”

 

กาวินเงียบและมองเจ้าหญิงอยู่นาน ก่อนตัดสินใจเอ่ยออกมา

 

“ข้าเคยอ่านหนังสือ วายูนา แปลว่าเสียงเพลงของหงส์ ข้ารู้ว่าท่านเป็นมากกว่าหงส์” เสียงของชายหนุ่มเต็มไปด้วยความรู้สึก “หัวใจของท่านเต็มไปด้วยความบริสุทธิ์ แต่ความบริสุทธิ์นั้นถูกทำลายได้ง่าย ต่อไปนี้หากเกิดอะไรขึ้นข้าขอให้ท่านเข้มแข็ง เมื่อผ่านเรื่องเลวร้ายในครั้งนี้ไปได้ จงใช้หัวใจอันบริสุทธิ์ของท่านเยียวยาความเจ็บปวดของผู้คน”

 

เจ้าหญิงหน้าแดงก่ำ ความจริงใจในดวงตาคู่นั้นกำลังหลอมละลายเธอ วายุนไม่เคยรู้สึกแบบนี้ อึดอัดในอกราวกับจะระเบิดออกมา รู้สึกดียิ่งกว่าฟังนิทานของชาฮาร์ รู้สึกดียิ่งกว่าครั้งใดๆ

 

“แต่ข้ามีเรื่องต้องถามความจริงจากท่าน เจ้าหญิงวายูนา”

 

เธอทำตาโต “อะไรหรือคะ”

 

กาวินเหลือบมองหนุ่มหมาป่าที่กำลังหลับอยู่เพียงหางตา จากนั้นจึงกล่าว “ขอให้เจ้าหญิงตามข้ามา นี่เป็นความลับระหว่างเราสองคน”

 

กาวินยังคงไม่คุ้นกับการพูดคุยกับสุภาพสตรีอยู่นั่นเอง คำนั้นแทบทำให้เจ้าหญิงคิดไปไหนต่อไหน เมื่อเห็นร่างของนายทหารเดินออกไป วายุนก็รีบลุกตามไปทันที เขาเดินห่างออกมาจากที่พักระยะหนึ่ง ใบหน้าหล่อเหลาจริงจังกว่าเดิม

 

“ข้าจะไม่อ้อมค้อม ขอแค่เจ้าหญิงต้องบอกข้ามาตามจริง”

 

วายุนพยักหน้าหงึกหงัก

 

“ท่านบอกว่าท่านรู้จักกับโคราเมผ่านผู้ที่ท่านเรียกว่าพี่หญิง เช่นนั้นบอกข้าทีว่าเหตุใดเชื้อพระวงศ์อย่างพี่หญิงของท่านถึงได้รู้จักกับมนุษย์หมาป่า”

 

แต่แล้วความหวังของเจ้าหญิงก็หดหาย นึกว่าเรื่องอะไร วายุนส่ายหน้า บอกเขาว่าพี่หญิงไม่ใช่เชื้อพระวงศ์ หากแต่เป็นลูกบุญธรรมของท่านน้า

 

พี่หญิงอยู่บนหอคอยฝั่งตะวันตก พี่หญิงเหมือนกับเธอตรงที่ไม่ชอบเข้าสังคม ครั้งแรกที่เจอกัน วายุนวิ่งหนีออกมาจากงานเลี้ยงเต้นรำ ตามหาที่สงบสำหรับอยู่คนเดียว แต่เธอไปผิดทาง เมื่อถึงห้องบนสุดของหอคอยก็ได้พบกับพี่หญิงเป็นครั้งแรก  และไม่ว่าเมื่อไหร่ที่เธอไปห้องบนสุดของหอคอยฝั่งตะวันตก ก็มักจะเห็นพี่หญิงอยู่ในห้องนั้นเสมอ

 

แล้ววันหนึ่งวายุนก็ได้พบโคราเมในห้องนั้น เขาพูดคุยกับพี่หญิงราวกับว่ารู้จักกันมาก่อนแล้ว โคราเมไม่ได้มาร้าย วายุนจึงไม่เคยเอะใจอะไร เขาคุยกับเธอดีเช่นเดียวกับพี่หญิง ไม่พูดถึงเรื่องหน้าตาเพราะเขานั้นไม่ใช่มนุษย์

 

“มีอยู่เรื่องหนึ่งที่ข้าไม่ได้บอกท่าน” วายุนเปรยอย่างกล้าๆ กลัวๆ หลังจากเล่าทั้งหมดมาถึงตรงนี้ “ที่จริงแล้วพี่หญิงหายตัวไปก่อน แต่ข้าหาทั่วทั้งวังแล้วก็ไม่เจอ พอบอกท่านน้า เขากลับว่าพี่หญิงโตแล้วดูแลตัวเองได้ สุดท้ายลำพังข้าคนเดียวก็ทำอะไรไม่ได้ เวลาข้ามีเรื่องค้างคาใจข้ามักจะนอนไม่หลับ คืนนั้นข้าเลยลองขึ้นไปห้องพี่หญิงอีกครั้ง ก็พบโคราเมอยู่ในห้องถามหาพี่หญิงเหมือนกัน ข้าเป็นห่วงพี่หญิงไม่รู้จะพึ่งใครจึงได้ขอให้เขาช่วยตามหาอีกแรง แลกเปลี่ยนกับงานที่ต้องหลอกท่านเข้ามาในป่า

 

ท่านกาวิน...ท่านคิดว่าอย่างไร โคราเมเป็นคนร้ายจริงหรือ แล้วเขาเอาพี่หญิงของข้าไปไว้ที่ไหน”

 

กาวินครุ่นคิด ตั้งแต่แรกแล้วที่เขาไม่ไว้ใจพี่หญิงของวายุน พอได้ฟังคำอธิบายก็ยิ่งน่าสงสัย ทว่าถึงตอนนี้วายุนยังเชื่อว่าทั้งเธอและพี่หญิงต่างโดนโคราเมหลอก

 

นายทหารจับไหล่เจ้าหญิง “ท่านฟังข้าให้ดี ถึงข้าจะเป็นพลทหาร แต่เรื่องที่พี่หญิงของท่านเป็นลูกบุญธรรมของพระอนุชานั้นไม่มีคนนอกรู้ ไม่มีแม้แต่ข่าวลือ ที่สำคัญกว่านั้นพระราชวังมีการป้องกันแน่นหนา กางเขตแดนมนตราจากผู้วิเศษชั้นสูง ไม่มีทางเลยที่มนุษย์หมาป่าอย่างโคราเมจะลักลอบเข้ามาได้โดยไม่มีคนรู้แม้แต่ผู้วิเศษ”

 

“ท่านหมายความว่าอย่างไร” วายุนงุนงงยิ่งกว่าเดิม

 

“หอคอยนั่นอยู่ฝั่งตะวันตก หมายความว่าหันหน้าหาป่าดำชวาร์ซลาล์ดโดยตรง” กาวินเร่งเอ่ยต่อไป แต่ละถ้อยคำเน้นชัดจริงจัง “ท่านบอกว่าพบโคราเมที่ห้องบนหอคอยมาหลายครั้งแล้ว แสดงว่านั่นไม่ใช่ครั้งแรกที่มันลอบเข้ามา การที่มนุษย์หมาป่าลักลอบเข้ามาหาพี่หญิงของท่านได้ เส้นทางที่มันเข้ามาต้องไม่ใช่ทางปกติ คำให้การของนางกำนัลเล่าว่าโคราเมอุ้มท่านกระโดดหนีจากทางหน้าต่าง มันทำอย่างนั้นโจ่งแจ้ง ราวกับว่าจงใจให้มีคนเห็น”

 

“ท่านจะบอกว่าบนห้องของพี่หญิงมีบางสิ่งเกี่ยวข้องกับเวทมนตร์อย่างนั้นหรือคะ”

 

“คำตอบของเรื่องนี้อาจอยู่บนห้องบนสุดของหอคอยตะวันตก แต่เรามาไกลเกินกว่าจะกลับไปพิสูจน์” กาวินว่า “เป้าหมายของโคราเมไม่ได้มีแค่แมรี่โกลด์เพียงอย่างเดียว ...มันดึงตัวท่านมาเกี่ยวข้อง เท่ากับว่ากำลังประกาศสงครามกับพระราชา”

 

วายุนเบิกตาโตไม่เชื่อหูตัวเอง “ในป่าแห่งนี้มีมนุษย์หมาป่ามากเป็นกองทัพเชียวหรือคะ”

 

“ถึงอย่างนั้นกำลังของเราก็ยังมีมากกว่าอยู่ดี เพียงแต่ว่า...” นายทหารเงยหน้าขึ้นมองฟ้า จากตรงนี้ยังพอเห็นพระจันทร์งามใกล้เต็มดวง “หากแมรี่โกลด์คือกุญแจสำคัญของมนุษย์หมาป่า หลังจากแก้คำสาปแล้ว พวกมันจะสามารถออกจากป่าได้ในที่สุด”

 

กาวินไม่เคยลืมความชั่วร้ายของมันในคืนที่หมาป่าดำพรากน้องสาวของเขาไป มีเพียงวันเพ็ญเท่านั้นที่พวกมันจะอ่อนแอ แต่หากพระจันทร์ไม่สามารถควบคุมมันได้แล้ว กาวินไม่อยากนึกเลยว่าเหล่ามวลมนุษย์จะได้พบเจอกับอะไร

 

เหลือเพียงไม่กี่วัน... ไม่กี่วันเท่านั้นเอง

 

“ข้าจะปล่อยให้นางตายไม่ได้”

 

วายุนมองเห็นความรู้สึกมากมายภายในดวงตาสีเข้มของนายทหาร เห็นความแค้น ความเจ็บปวด นอกจากนั้นเธอยังมองเห็นความห่วงใย ...แต่ความห่วงใยนั้นไม่ได้มองมาที่เธอ

 

“ท่านอย่าได้วางใจมนุษย์หมาป่านั่นให้มากนัก” กาวินกำชับเจ้าหญิง “เรายังไม่รู้ว่ามันมีแผนอะไร มันอาจพูดดีกับท่านเพียงเพื่อซื้อใจ ไม่อย่างนั้นท่านอาจถูกหักหลังอีกเป็นครั้งที่สอง”

 

จากนั้นนายทหารก็พาเธอเดินกลับที่พัก ปลุกชาฮาร์โดยเอาเท้าเตะเบาๆ ให้ตื่นมาเฝ้าเวรแทน กระทั่งรุ่งเช้าจึงออกเดินทางต่อ ขณะวายุนขี่หลังกาวินอยู่นั้นเอง เธอกลับอยากหนีไปให้พ้นจากตรงนี้

 

เจ้าหญิงรู้สึกเจ็บแปลบในทรวงอก เธอไม่เข้าใจ ความจริงแล้วเธอไม่เคยเข้าใจอะไรเลย เธออยู่ที่นี่เพราะความโง่เขลาของตัวเอง ถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่าแต่ยังโง่ที่รู้สึกเชื่อใจ ยังโง่ที่อยากรู้ความจริง ความจริงนั้นโหดร้ายเสมอ ความจริงนั้นตอกย้ำว่าเธอยังเป็นแค่ลูกเป็ดขี้เหร่ที่กำลังออกเดินทาง ยังไม่ใช่หงส์ หรืออาจจะใช่แต่ไม่มีทางเป็นหงส์ของเขาอย่างแน่นอน

 

กาวินอยู่กับเธอ เขาบอกจะคุ้มครองเธอ นี่ก็เรื่องหลอกลวงด้วยหรือเปล่า แท้จริงแล้วผู้หญิงที่ชื่อแมรี่โกลด์นั้นก็เป็นคู่หมั้นของเขาไม่ใช่หรือ เหตุผลที่เขายอมตามเจ้าหญิงมาคืออะไร เพื่อทำหน้าที่ของทหารหรือเพื่อช่วยคู่หมั้นของตน

 

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่มีทางเลือกไหนเลยที่เขาต้องทำเพื่อเธอ

 

เจ้าหญิงเจ็บหัวใจเหลือเกิน เจ็บกว่าทุกครั้งที่คิดว่าตัวเองลางเลือนในสายตาใคร

 





ส่วนเรื่องความสัมพันธุ์ของแต่ละคน เอาน่าๆ :)
นิยายเรื่องนี้เพิ่งแต่งมาได้แค่บทที่21 เนื้อหาเพิ่งจะถึงตอนสำคัญ ดังนั้นขอให้หลายท่านอย่าเพิ่งด่วนสรุป อย่าเพิ่งคิดว่าไรท์เตอร์จะจับคนนู้นคู่คนนี้อย่างไร้เหตุผลนะคะ X) เพราะนิยายเรื่องนี้ดำเนินโดยอิงความน่าจะเป็นมาเกือบตลอด(มั้ง)

จุดสำคัญที่อยากให้มองเห็นก็คือ ตัวละครเอกทุกตัวมีความแตกต่าง ทั้งนิสัย ชนชั้น เผ่าพันธุ์ ชาติกำเนิด
ดังนั้นจึงอยากให้ทุกคนมาร่วมกันเอาใจช่วยว่าทุกอย่างจะลงเอยอย่างไร
เพราะบางทีตอนนี้อาจดูเหมือนใช่ ต่อไปก็ไม่แน่ และตอนนี้ที่ดูเหมือนไม่แน่ ก็อาจจะใช่...
(สรุปนางนี่ก็ทำให้เป็นปริศนามากขึ้นกว่าเดิม)
ลืมบอกไปว่า ลูกเป็ดขี้เหร่ ไม่ใช่นิทานของกริมม์นะคะ

 

❥ Free theme mouse. naru 



Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 30 : บทที่ ๒๑ : หงส์หลงทาง , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1231 , โพส : 39 , Rating : 100% / 3 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 39 : ความคิดเห็นที่ 3329
เหมือนคนนี้จะเป็นตัวร้าย แล้วกลับกลายเป็นคนนี้ กลายเป็นคนนี้
ตอนนี้ก็สงสัย หญิงพี่ของวายุนซะแล้วสิ 0.0

-----------> อ่านต่อๆ .. = v = b
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.128.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤศจิกายน 2556 / 18:30
# 38 : ความคิดเห็นที่ 3236
ขี่หลัง... *O*
นะ...น่าอิจฉาวายุนที่สุด!!!! >_<
ได้แต๊ะอั๋งเอ๊ย!ขี่หลังทั้งสองหนุ่มเลยยยยยยย
---------------
ชอบนิทานลูกเป็ดขี้เหร่มาก
ไรเตอร์ช่างให้แง่คิดโดนใจจับจิตมากทีเดียว!
ซึ่งที่จริงถ้าจะพูดให้ถูก
...ทุกบททุกตอน ทุกซอกทุกมุมของเนื้อเรื่อง ไม่มีเนื่อเรื่องตอนไหนเลยที่ไม่งดงาม ภาษาสวยมากเลยค่ะ *.*

PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 115.67.166.194 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 พฤษภาคม 2556 / 20:48
# 37 : ความคิดเห็นที่ 3077
กาวิน??? อย่าตายนะ ไม่เอาาาาาา ชาฮาร์ มีสติหน่อยเซ่!!!
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 12:14
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2939
สงสารวายุนจังเลย
ไม่สวยแล้วผิดตรงไหนกัน
กาวินยังชอบแมรี่โกลด์อยู่เหรอ
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 11:53
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2777
ง่า เริ่มสงสารวายุนแล้วอ่ะ ไม่ดีเลยเป็นแบบนั้น
กาวินนะกาวิน [เฮ้อ จะเชียร์ฝั่งไหนดีล่ะเนี่ย]

สนุกมากค่ะ!
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 27.55.4.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 ตุลาคม 2555 / 22:03
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2713
รอลุ้นต่อไปจ้า
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 ตุลาคม 2555 / 01:11
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2556
กาวินกับแมรี่โกลด์เท่านั้น!(ทำไมรู้สึกไม่ค่อยมีคนเชียร์คู่นี้)
PS.  รักนิยายแฟนตาซี 
Name : MarshMalloW KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MarshMalloW KinG [ IP : 27.130.84.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2555 / 19:09
# 32 : ความคิดเห็นที่ 2477
อ่านตอนนี้แล้วแอบสงสารวายุนจังเลย ขอให้ลูกเป็ดน้อยกลายเป็นหงส์แสนสวยซะทีน้า TT
Name : Wendell < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Wendell [ IP : 124.120.194.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 สิงหาคม 2555 / 20:53
# 31 : ความคิดเห็นที่ 2459
กาวินกับหนูยุยจังก็น่ารักดีแต่เราชอบแม่รี่โกลด์นะ
คู่นี้ก็น่ารัก เอาหนูยุนคู่หมาน้อยก็ไม่ค่อยเหมาะสรุปแมรี่โกลด์ควบ 2 !
Name : MIU'Q < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MIU'Q [ IP : 110.168.237.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 สิงหาคม 2555 / 17:25
# 30 : ความคิดเห็นที่ 2029
เขาเดินมาห่างจากที่พักระยะหนึ่ง ประโยคนี้แปลกๆนะคะ 
วายุนหลงรักกาวิน ตายแล้ว
เด็กอายุ 14 กลับมาพิจารณาตัวเอง
ตอนนั้นเราคิดเรื่องแบบนี้ยังหว่า
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 110.77.234.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 29 พฤษภาคม 2555 / 23:36
# 29 : ความคิดเห็นที่ 1896
อ่านแล้วอยากจะร้องไห้ มันตื้นตัน...

ชอบก็ชอบ สงสารก็สงสาร แต่สำคัญที่สุดคือ งง!!!

ก็ดูไรเตอร์สิคะ แต่งมาซะจนเดาไม่ออกเลยว่ามันจะเป็นอย่างไรต่อไป
PS.  อย่าอ่านนะ
Name : หลากหลาย < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ หลากหลาย [ IP : 115.87.42.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 พฤษภาคม 2555 / 00:09
# 28 : ความคิดเห็นที่ 1893
อัพเร็วๆนะ เนี้ยว~
Name : DarkAliCe < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DarkAliCe [ IP : 124.122.158.154 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 พฤษภาคม 2555 / 14:46
# 27 : ความคิดเห็นที่ 1891

ปริศนามาอีกล่ะ แอบสงสารวายุนนิดๆแฮะ แต่ตอนนี้แมรี่โกลด์กับโครามหายอ่า 55

ตอนหน้าจัดคู่นี้ให้หน่อยเถอะ หุหุ


PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?"
Name : .: Ar :. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ .: Ar :. [ IP : 125.25.146.1 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2555 / 21:58
# 26 : ความคิดเห็นที่ 1887
เจ้าหญิงก็น่ารักเนอะ ถึงจะชอบแมรี่มากกว่าก็เถอะ
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 118.173.121.8 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 12 พฤษภาคม 2555 / 10:43
# 25 : ความคิดเห็นที่ 1884
 ตามติด ติดตามจ้า^^
PS.  ลึกลับ*ทรนง*ผู้ปกป้อง*รั่วชวนหัว ส่วนผสมปรุงเป็น >>WildRose คฤหาสน์กุหลาบป่า(ฝากนิยายด้วยจ้าา)
Name : gentleroze gin < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ gentleroze gin [ IP : 125.25.137.252 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 23:38
# 24 : ความคิดเห็นที่ 1883
-0- แบบว่ากาวินพูดแล้วงง
เจ้าหญิงน่าสงสารอ่ะ TTOTT
PS.  This is my dream and in my dream have you floating in a dream every night and I'm happy every time I dream about you.
Name : lจ้าหญิงน้ำแข็ง < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ lจ้าหญิงน้ำแข็ง [ IP : 118.172.46.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 22:32
# 23 : ความคิดเห็นที่ 1881
อยากให้กาวินเปิดศึกแย่งแมรี่โกลด์กับชาฮาร์ คงสนุกพิลึก 555
PS.  คือทะเลแด่ท้องฟ้าที่ก้มหน้า คือจันทราคู่อาทิตย์ไม่หวั่นไหว คือสายลมโอบภูผาคอยห่วงใย คือดวงไฟในคืนมืดให้กับดาว ...ลาเซนตรา
Name : DoggyThreeTwoOne < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DoggyThreeTwoOne [ IP : 58.9.118.222 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 19:38
# 22 : ความคิดเห็นที่ 1880
 ปริศนามาอีกแล้ว 55555555555
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 171.7.160.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 18:53
# 21 : ความคิดเห็นที่ 1878
สนุกมากเลย
Name : ---- [ IP : 101.108.227.235 ]

วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 16:47
# 20 : ความคิดเห็นที่ 1877

พี่นาวว่างี้ เซล่าร์ก็เริ่มจะมีความหวังขึ้นมา ว่ากาวินไม่ได้คู่กับวายุน =w=

วายุนชอบกาวิน? บังอาจมาก กาวินของเซล่าร์ต่างหาก 555

อ่าน 60% หลังแล้วดีใจนิดๆ กาวินยังรักแมรี่โกลด์อยู่ วู้ฮู หุๆ

แหม กาวินชวนวายุนไปคุยสองต่อสองในป่า เป็นใคร ใครก็ต้องคิด...

วายุนก็คิด

แล้วมันจะยังตามไปอีกเนอะ

หวังไรอยู่เนี่ยยย ที่บอกว่า ความหวังหดหายน่ะ เฮ้อ เจ้าหญิงตัวน้อย =______=*


PS.  เบื่อจังเลย
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.23.219 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 11:18
# 19 : ความคิดเห็นที่ 1876
เราว่าเราเข้าใจความรู้สึกของวายุนที่ว่าไม่เป็นที่ต้องการของใครนะ(มันจี๊ดอ่ะ)
Name : K.E.bullet < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ K.E.bullet [ IP : 124.120.17.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 11:09
# 18 : ความคิดเห็นที่ 1875
 
So Good Mak Mak kaaa!!!
PS.  P.S. ขอฝากนิยายเรื่อง Mirror ด้วยนะค่ะทุกท่านนน
Name : Night Fury < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Night Fury [ IP : 125.25.96.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 พฤษภาคม 2555 / 11:06
# 17 : ความคิดเห็นที่ 1872
เหมือนวายุนชอบกาวินซะแล้วอ่ะ ส่วนท่านชายก็... ไม่ใช่ไม่ชอบ แต่มันไม่ชัดแฮะ เง้อออออ
แต่เจ้าหญิงทั้งคิดทั้งพูดดูฉลาดเกินอายุมากเลยค่าพี่นาว หรือว่าจะเป็นพลังแห่งเจ้าหญิง? =[]=+ 555
ยิ่งฟังกาวินพูดยิ่งงง อยากรู้แล้วง่ะว่าเกิดอะไรขึ้น > <

แอบเห็นคำผิดเหมือนคห.1889 ค่ะ กับ แปรบ - แปลบ (น่าจะนะคะพี่ แหะๆ)

สู้ๆนะคะพี่นาว ใส่บทท่านชายมาอีกเยอะๆนะคะ! (ไม่ค่อยรู้เลยว่าเชียร์ใคร 555)

PS.  IF YOU WANT PEACE, PREPARE FOR WAR ! - TheTACHERS : พันธกิจสีเลือด
Name : CacoethesScribendi+ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ CacoethesScribendi+ [ IP : 58.9.224.209 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2555 / 21:59
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1870
ตอนนี้แอบพิมพ์ผิดเล็กน้อยนะคะ
พระพักต์ --> พระพักตร์
พร่าม --> พล่าม


พูดถึงตอนนี้แอบจิ้นคู่กาวินกับวายุนไปซะแล้ว(TvT
สงสัยจังเลยว่าพี่หญิงเป็นใครกันแน่ จะรอคอยนะคะ!

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 10 พฤษภาคม 2555 / 21:05

PS.  That's all you are. Nothing more and nothing less. - Nate River
Name : Eclair&Xandria < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Eclair&Xandria [ IP : 171.6.226.94 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2555 / 20:57
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1868
 ยัยพี่หญิงนั้นเป็นใครกันน่า~~~~~~~~~~
PS.  Hi ชื่อมะพร้าวค่าาาาาา
Name : มะพร้าว555 < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะพร้าว555 [ IP : 58.11.251.133 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 พฤษภาคม 2555 / 18:53
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android