คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ : เด็กหญิงหมวกแดงกับเด็กชายหมาป่า [RW]


     อัพเดท 26 เม.ย. 56
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 1 Overall : 62,793
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 527 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ : เด็กหญิงหมวกแดงกับเด็กชายหมาป่า [RW] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3789 , โพส : 54 , Rating : 93% / 16 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด


 

 

บทที่ ๑

เด็กหญิงหมวกแดงกับเด็กชายหมาป่า
 

 

 

เมื่อกล่าวถึงนิทานของสาวน้อยหมวกแดงจะนึกถึงอะไร

ถูกต้องแล้ว... สิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือ หมาป่า

หากหมาป่าในเรื่องนี้หาใช่สัตว์เดรัจฉานอย่างในนิทานทั่วไป แต่กลับเป็นเผ่าพันธุ์หนึ่งซึ่งอาศัยอยู่ใต้หุบเขาลึกในป่าดำชวาร์ซลาล์ด เป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกเรียกว่า มนุษย์หมาป่า

มนุษย์หมาป่ามีลักษณะเหมือนมนุษย์ธรรมดาทุกประการ เพียงแค่ร่างกายสูงใหญ่แข็งแรง ปราดเปรียวว่องไว มีกรงเล็บและคมเขี้ยวไว้ต่อสู้ศัตรู มีหูกับหางงอกยาวเยี่ยงสุนัขป่า ทั้งหมดนี้ทำให้มนุษย์หมาป่าถูกมองว่าเป็นสิ่งที่ชีวิตที่น่าเกรงกลัวของมนุษย์ธรรมดา

แต่นั่นเป็นเพียงมุมมองจากเปลือกนอก แท้จริงแล้วมนุษย์หมาป่าก็มีวัฒนธรรมเหมือนกับมนุษย์ พวกเขาอยู่รวมกันเป็นชนเผ่า แต่ละเผ่ามีอาณาเขตของตัวเอง โดยผู้เป็นหัวหน้าจะสืบทอดจากสายเลือดเดียวกันเท่านั้น

ส่วนใหญ่มนุษย์หมาป่ามีนิสัยห้าวหาญ ฉลาดหลักแหลมและชำนาญการล่าเหยื่อ หากเป็นหัวหน้าเผ่าด้วยแล้วยิ่งต้องมีคุณสมบัติดังกล่าวโดดเด่นกว่าใคร จะต้องแข็งแกร่งที่สุดเพื่อปกครองเผ่าของตน เป็นความสามารถเฉพาะตัวของหัวหน้าที่มีมาตลอดหลายร้อยปี

ทว่าในรอบห้าร้อยปีนี้ โชคร้ายกลับตกเป็นของหัวหน้าหมาป่าเผ่าคานิดาล์ย ที่ทายาทของเขากลับมีนิสัย ...ขี้ขลาด

ชาฮาร์ คานิดาล์ย คือชื่อของมนุษย์หมาป่าขี้ขลาดตนนั้น

เด็กชายหมาป่าลืมตามาดูโลกเป็นครั้งแรกในคืนเดือนมืด หัวหน้าเผ่าจึงตั้งชื่อให้บุตรของเขาว่าชาฮาร์ ซึ่งแปลว่าพระจันทร์ หลังจากนั้นมารดาก็สิ้นใจทันที ชาฮาร์จึงกลายเป็นทายาทเพียงคนเดียวของเผ่าคานิดาล์ย หัวหน้าเผ่าตั้งความหวังไว้กับบุตรชายเพื่อจะให้เขาสืบทอดตำแหน่งต่อไป ดังนั้นตั้งแต่จำความได้ ชาฮาร์ต้องรับการฝึกฝนอย่างหนักหน่วง ส่งผลให้พัฒนาการของชาฮาร์เจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว พออายุได้สิบขวบ ตัวเขากลับสูงใหญ่เหมือนหนุ่มอายุสิบหก นอกจากความโดดเด่นทางร่างกายแล้ว หน้าตายังหล่อเหลาคมคายนัก

ชาฮาร์รูปงามเหมือนมารดา ว่ากันว่าแม่ของชาฮาร์ไม่ใช่มนุษย์หมาป่า เพราะนางงดงามเหมือนนางไม้จำแลงกายมา เด็กชายมีดวงตาคู่คมสีแดงแวววาวดั่งอัญมณีทับทิม จมูกโด่งเป็นสัน รับกับริมฝีปากได้รูปซึ่งมักยิ้มโปรยเสน่ห์ให้สาวๆ แม้กำพร้าแต่ชาฮาร์ไม่ได้ทำตัวน่าสงสาร เผ่าพันธุ์ของเขาสอนให้เข้มแข็งและอยู่ร่วมกันแบบครอบครัว ชาฮาร์เป็นเด็กอารมณ์ดีติดจะขี้เล่นไปบ้าง

แม้ภายนอกเขาอาจดูเป็นหนุ่มสิบห้าสิบหก แต่เด็กก็คือเด็ก ชาฮาร์ยังเป็นหมาป่าน้อยที่ไร้เดียงสาและต้องการการเรียนรู้ หลังจากจบวิชาฝึกฝนร่างกายประจำวัน เด็กชายมักปลีกตัวออกไปเดินเล่นนอกหุบเขาเสมอ

ครั้งหนึ่งเมื่อเล่นซนไปไกล เขาก็เผลอหลงทาง

ป่าดำชวาร์ซลาล์ดเป็นป่าที่มืดทั้งกลางวันกลางคืน หากไม่ชำนาญจริงๆ จะแยกทิศแยกทางในป่าไม่ออกเลย พอรู้ตัวว่ากำลังหลงป่า เด็กชายตื่นตระหนกกับสถานที่แปลกถิ่น หวาดกลัวผีสางนางไม้หรือสิ่งประหลาดอย่างในนิทานที่เคยฟัง

เขาว่าเผ่ามนุษย์หมาป่าแข็งแกร่งจนใครก็เกรงกลัว แม้แต่พวกนางไม้ยังอิจฉา ดังนั้นจึงมีคำเตือนสำหรับเด็กๆ หมาป่าว่า ห้ามเชื่อคำพูดของนางไม้ เพราะพวกนางได้ฉายาว่าจอมโกหก หากพลัดหลงจากฝูง จงตั้งสติและหันหลังให้ตะวัน แล้วเดินต่อไป

ชาฮาร์ไม่เคยเห็นนางไม้ แต่จากที่ได้ยินคิดว่าคงหน้าตาสะสวย เขานึกถึงหญิงงามที่มีกลิ่นหอมเหมือนดอกไม้ ส่องแสงอ่อนๆ เหมือนละอองน้ำกระจายอยู่รอบตัว

เมื่อเดินมาได้พักใหญ่ เด็กชายนั่งลงใต้ต้นไม้ด้วยความเหนื่อยล้า กะจะพักผ่อนจนถึงเช้าค่อยหาทางกลับ

พลันกระเพาะเจ้ากรรมก็ส่งเสียงประท้วง

เด็กชายหมาป่ายกมือเกาใบหูปุกปุยของตน คิดถึงเนื้อสันชิ้นโต ปรุงรสหมักให้เข้าเนื้อจนหอมเครื่องเทศ ย่างบนตะแกรงแบบกึ่งสุกกึ่งดิบ ป่านนี้ที่บ้านคงกินอาหารเย็นกันเรียบร้อยแล้ว เวลาแบบนี้พวกหมาป่ารุ่นพี่คงล่าเหยื่อเอาตัวรอดไปแล้ว เขาเคยแต่ฝึกออกกำลังกาย ยังไม่ถึงขั้นล่าเหยื่อจริงๆ มาก่อนเลย

นี่เป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาต้องลงมือหาอาหารกินเอง

ชาฮาร์นึกถึงคำสอนที่เคยเรียน การล่าสัตว์มีหลายวิธี จู่โจม วางกับดัก หรือปะทะซึ่งๆ หน้า แต่อย่างเขาน่าจะเหมาะกับการซุ่มโจมตีมากกว่า ชาฮาร์จึงรีบมองหาพุ่มไม้ใหญ่ที่เหมาะสำหรับซ่อนตัว และเมื่อเลือกได้แล้วเขาก็น้อมตัวลงต่ำ นิ่งเงียบ และเฝ้ารอ

เวลาผ่านไปนานจนชาฮาร์หิวใกล้จะตาลาย ในที่สุดก็มีลูกกระต่ายขาวตัวหนึ่งกระโดดผ่านมา เหมือนมันคงพลัดหลงจากรังเช่นเดียวกับเขา เด็กชายตัวสั่น ไม่รู้สั่นเพราะหิวหรือตื่นเต้นที่ได้ล่าเหยื่อครั้งแรก เขานับเลขรอจังหวะ หนึ่งถึงสามแล้วค่อยกระโจนออกไป

มือหยาบคว้าหมับ เหยื่อตัวน้อยดิ้นขลุกขลักอยู่ในกำมือ แต่เด็กชายเลิ่กลั่กจนลืมไปว่าควรทำอย่างไรต่อไป

...อ้อ ต้องฆ่ามันก่อนสินะ...

ชาฮาร์กำรอบคอลูกกระต่ายหมายจะบิดให้หัก แต่แล้วก็มีเสียงหนึ่งดังลั่นขัดไว้เสียก่อน

“หยุดนะ!

...ดังมากจนเด็กชายสะดุ้งตัวลอย เผลอปล่อยมือจากเหยื่อจนมันวิ่งหนีหายไปอย่างรวดเร็ว

อีกนิดเดียวแล้วเชียว ชาฮาร์อยากจะกรีดร้องด้วยความโมโหหิว เขาหันมองหาต้นเหตุ แยกเขี้ยวคำรามโฮกเตรียมหาเรื่อง พลันเมื่อพบเจ้าของเสียง เด็กชายกลับเป็นฝ่ายรีบหุบเขี้ยวทันที

ร่างเล็กร่างหนึ่งเดินแหวกพุ่มหญ้ามาทางเขา หยุดยืนตรงหน้าก่อนยกมือเท้าสะเอว ใบหน้ากลมมนเชิดสูงเพราะต้องเงยมองเด็กชายที่ตัวสูงกว่า ดวงตากลมโตสีทองจ้องสบกับดวงตาสีแดงทับทิมเขม็ง

เธอเป็นเด็กผู้หญิงผิวขาว เรือนผมสีทองยาวไล้หน้านวลจิ้มลิ้ม พวงแก้มป่องอมชมพูแลน่าเอ็นดู แต่นัยน์ตาที่มองมากลับทำให้เด็กชายหมาป่านึกหวั่นเกรง ภายใต้ความมืดครึ้มยามโพล้เพล้ ผ้าคลุมสีแดงที่เธอสวมอยู่นั้นยิ่งขับให้ดูโดดเด่นราวกำลังเปล่งประกาย

นางไม้ !!

นั่นคือสิ่งแรกที่ชาฮาร์คิด เด็กหญิงตัวน้อยที่กำลังเผชิญหน้ากับเขาอยู่นั้นจะต้องเป็นนางไม้จริงแท้แน่นอน แต่อาจยังเป็นนางไม้รุ่นเยาว์ เพราะเธอสูงเพียงระดับหน้าอกเขาเท่านั้นเอง

“ข้าไม่ยอมให้เจ้าทำร้ายมันเด็ดขาด คนใจร้าย” เด็กหญิงนางไม้ประกาศเสียงดัง

ชาฮาร์เริ่มกระอักกระอ่วน ทำตัวไม่ถูกเมื่อได้เจอกับนางไม้ตัวจริงเสียงจริง

เธอว่าเขาใจร้าย... คนอย่างชาฮาร์เนี่ยหรือกลายเป็นคนใจร้ายไปเสียแล้ว เพื่อนในเผ่ามีแต่ชมว่าเขาเก่งเขาดี เห็นทีเรื่องที่เตือนว่านางไม้ขี้โกหกคงจะจริง

“ข้าไม่ได้ใจร้ายนะ!” เด็กชายหมาป่าพยายามขึ้นเสียง แต่เด็กหญิงไม่มีท่าทีเปลี่ยนจากเดิม เขาจึงพูดเสียงอ่อนลง “...ข้าก็แค่หิว”

“แล้วที่เห็นตะกี้คืออะไร ถ้าคิดจะฆ่าสัตว์ตัวเล็กๆ ได้ลงคอ เจ้าก็ต้องยอมรับว่าเป็นคนใจร้าย” เด็กหญิงพูดจาเป็นผู้ใหญ่เกินวัย “พ่อของข้าสอนมาแบบนี้”

“นางไม้ขี้โกหก!” ชาฮาร์ตวาดลั่น “ข้าไม่คุยกับเจ้าหรอก อย่ามาหลอกกันเสียให้ยาก”

สีหน้าของคนถูกหาว่าขี้โกหกผ่อนคลายลง ดวงตาตวัดมองสำรวจเด็กชายแต่หัวจรดเท้า ครั้นแล้วเธอก็ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ เขย่งปลายเท้าเพื่อให้ตนเองดูสูงขึ้น ชาฮาร์ตกใจก้าวถอยหลัง ที่จริงเขาอยากวิ่งหนีไปเสียให้ไกล แต่จำใจยืนอยู่ต่อเพื่อรักษาศักดิ์ศรีของมนุษย์หมาป่า

ยิ่งเข้ามาใกล้ ชาฮาร์รู้สึกว่าหน้าของเขาเริ่มร้อนผ่าว คนตรงหน้าแม้ยังเด็กแต่กลับน่ารักจนไม่อาจละสายตาได้

“ข้าไม่ใช่นางไม้นะ” เธอเอ่ยพลางขมวดคิ้ว “ข้าเองก็ไม่เคยเห็นนางไม้ แต่พ่อบอกว่านางไม้เป็นคนสวย เจ้าว่าข้าเหมือนนางไม้เพราะคิดว่าข้าสวยเหรอ”

ชาฮาร์กลืนน้ำลายดังเอื้อก “ข้าไม่ได้คิดแบบนั้น!

“ถ้าเช่นนั้นเจ้าต่างหากที่ขี้โกหก” เด็กหญิงยิ้มมุมปาก ก่อนจะยกมือกอดอก “ว่าแต่เขา เจ้าตัวเป็นเอง”

เด็กชายพูดไม่ออกเมื่อโดนแทงใจดำเข้าเต็มๆ ทั้งที่อีกฝ่ายเป็นแค่เด็กหญิงไม่เห็นมีอะไรน่ากลัว ที่จริงชาฮาร์ยอมรับว่าเธอน่ารัก หรือยอมรับตรงๆ อีกทีว่าสวยที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นผู้หญิงมาก็ยังได้ แต่คำพูดคำจาของคนสวยกลับเชือดเฉือนแทงใจจริงๆ

“ดีใจด้วยนะที่เจ้าไม่ได้ฆ่ากระต่ายตัวนั้น” สาวน้อยผู้เหมือนนางไม้บอก เมื่อคลี่ยิ้มเล็กน้อยท่าทางก็น่ากลัวน้อยลงแล้ว “พ่อบอกว่าถ้าเราพรากชีวิตใดไป เราต้องชดใช้คืนเป็นสิบเท่า แล้วจะไม่มีความสุขอีกเลย”

“เอ้อ...” ชาฮาร์ไม่รู้จะพูดอะไร

“ข้าอยู่แต่ในป่า ไม่เคยเจอใครนอกจากพ่อ” เธอเริ่มชวนคุย “เจ้าหน้าตาไม่เหมือนพ่อ สีตาก็ไม่เหมือน หูก็ประหลาด แถมยังมีหางด้วย เจ้าคือใครเหรอ”

เด็กชายแปลกใจกับคำถาม พวกหมาป่ารุ่นพี่บอกว่ามนุษย์หมาป่าเก่งกาจจนพวกมนุษย์อ่อนแอต่างหวาดกลัว ทว่าเด็กหญิงเสื้อคลุมแดงไม่ได้กลัวเขาเลย หรือเธออาจไม่ใช่คนของเผ่ามนุษย์อ่อนแอ

“เอ้อ... ข้า...ข้าชื่อ...” ชาฮาร์นึกขึ้นได้ว่าต้องตอบคำถาม บางทีคนตรงหน้าคงเป็นคนจากเผ่าอื่นแถวนี้กระมัง หากไม่ใช่มนุษย์อ่อนแอก็อาจทำความรู้จักกันได้ “ข้าชื่อชาฮาร์ คานิดาล์ย เป็นมนุษย์หมาป่า”

ทว่าเด็กหญิงกลับทำหน้างง ครู่หนึ่งเธอจึงแนะนำตัวเองบ้าง

“ข้าชื่อแมรี่โกลด์ วูดส์แมน เป็นลูกสาวของพรานอาเบล รู้จักไหม”

ชาฮาร์คิดว่าแมรี่โกลด์เป็นชื่อที่ไพเราะดี เหมือนดอกไม้ แต่เธอว่าอะไรนะ ลูกสาวนายพรานเหรอ นายพรานเป็นชนเผ่าใดในป่าดำหรือเปล่า พวกรุ่นพี่ไม่เคยพูดถึงเผ่านายพรานให้ฟัง หรือจะเป็นเผ่าที่เพิ่งอพยพมาจากแดนไกล

เด็กชายหมาป่าสารภาพว่าเขาไม่รู้จักเผ่านายพราน เด็กหญิงเองก็บอกว่าไม่รู้จักมนุษย์หมาป่าเช่นกัน เธอถามต่อว่าเขามาทำอะไรที่นี่ เหตุใดจึงหิวโซขนาดกล้าฆ่ากระต่ายได้ลงคอ ชาฮาร์จึงเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง ว่าเขากำลังหลงป่า หาทางกลับบ้านไม่ได้ แต่ผู้ใหญ่เคยสอนไว้ว่าถ้าจะกลับบ้านต้องรอดูพระอาทิตย์ตอนเช้าแล้วเดินไปตามทิศตรงข้าม

“ไม่ต้องรอจนเช้าหรอก ข้ารู้ว่าตะวันตกอยู่ทางไหน”

แมรี่โกลด์อาสานำทาง แต่เพราะเสียงท้องร้องของชาฮาร์ดังโครกครากทนไม่ไหว เด็กหญิงจึงชวนให้ไปพักที่บ้านของเธอก่อน เดี๋ยวจะหาข้าวปลาให้ทาน ถ้าค่ำไปกว่านี้ป่าตอนกลางคืนจะมืดจนมองอะไรไม่เห็น ไปนอนในบ้านยังดีกว่ามานอนกลางป่าแบบนี้ พ่อของเธอเป็นคนใจดีคงไม่ว่าอะไร

ชาฮาร์จำคำที่ท่านพ่อสอนได้ อย่าไว้ใจคำของเผ่าพันธุ์อื่น เพราะพวกเขาไม่ใช่ครอบครัว เด็กชายบอกปัดความหวังดีพร้อมบอกเหตุผล เด็กหญิงมีสีหน้าผิดหวังเล็กน้อย

“อย่างนั้นพาไปแค่ลำธารจะได้ไหม ไม่ไกลจากบ้านของข้าหรอก ระหว่างเจ้าอาบน้ำ ข้าจะกลับบ้านไปหาอะไรมาให้ทาน พรุ่งนี้เช้าก็ค่อยกลับ”

เด็กชายหมาป่าแอบนึกในใจว่าการอาบน้ำเป็นอย่างไรหนอ มนุษย์หมาป่าไม่ถูกกับน้ำสักเท่าไหร่ แต่มันเป็นข้อเสนอที่ดีและเขาก็หิวมากด้วย

เมื่อทั้งสองเดินมาถึงลำธาร แมรี่โกลด์จึงขอตัวกลับบ้านไปเตรียมอาหาร เขานั่งรอเธอใต้ต้นไม้ ไม่ได้อาบน้ำตามที่บอก พักหนึ่งก็เห็นร่างเล็กๆ สวมผ้าคลุมสีแดงวิ่งมาพร้อมตะกร้าสานใบโตที่อัดแน่นไปด้วยอาหาร

แต่เด็กชายต้องผิดหวัง เพราะอาหารมากมายในตะกร้าไม่มี... เนื้อ

“กินผักเยอะๆ จะได้แข็งแรง” แมรี่โกลด์บอกพลางกัดขนมปัง “พ่อข้าบอกมา”

เด็กชายมองหาอะไรน่ากินในตะกร้า หยิบขนมปังโปะแผ่นชีสทับด้วยไข่ดาวขึ้นมา เขี่ยผักสีเขียวทิ้งไป ปกติเขากินแต่เนื้อทุกมื้อ พอได้กินแบบนี้แล้วรู้สึกขาดรสชาติไปเลยทีเดียว

ขณะนั่งกินไปเขี่ยผักไปอยู่นั้น ชาฮาร์ลองจินตนาการถึงหน้าตาพ่อนายพรานที่แมรี่โกลด์พูดถึงบ่อยๆ ผมสีทองตาสีทองเหมือนลูกสาว ตัวน่าจะเล็ก อาจสูงกว่าสักหน่อย เอ...หรือเผ่านายพรานจะแยกย่อยมาจากพวกคนแคระ แต่คนแคระที่พี่เคยเล่าให้ฟังหน้าตาน่าจะดุดันกว่านี้ ไม่น่ามีความน่ารักอยู่ในตัว

“เจ้าอายุเท่าไหร่”

ด้วยความข้องใจ ชาฮาร์เลือกถามเจ้าตัวตรงๆ ดีกว่า

“สิบขวบ” เธอตอบทั้งปากยังเคี้ยวอาหาร

มนุษย์หมาป่าขมวดคิ้ว สิบขวบเท่ากันเลย ถึงชาฮาร์จะมีรูปร่างโตเกินวัย แต่แมรี่โกลด์ตัวเล็กเกินไปจริงๆ เล็กกว่าพวกผู้หญิงในเผ่าของเขาที่อายุน้อยกว่าเสียอีก

“แล้วอาศัยอยู่ที่ไหนอะ” เขาถามต่อ

“ก็อยู่ในป่าตั้งแต่เกิดแหละ”

คิ้วเข้มขยับหากันแทบผูกเป็นปม เผ่านายพรานอยู่ในป่าดำตั้งแต่สิบปีก่อนหรือ

“มีพี่น้องไหม”

“ข้าอยู่กับพ่อสองคน” ใบหน้านวลเริ่มบึ้งตึงคล้ายรำคาญ

“อ้าว แยกจากฝูงมาเหรอ”

เด็กหญิงหันขวับ “พ่อกับข้าไม่ใช่สัตว์นะ ถึงเรียกเป็นฝูง”

“เอ้อ...” เด็กชายเกาหูปุกปุยแก้เก้อ ไม่ใช่สัตว์แถมอยู่กันแค่สองคน ยิ่งงงเข้าไปใหญ่

“หูเจ้าแปลกดี” แมรี่โกลด์มองหูหมาป่าของเขาแล้วถามบ้าง “คนมีหูแบบเจ้าเยอะไหม”

“หูเหรอ” ชาฮาร์ตามอารมณ์เธอไม่ทัน คนมีหูแบบเขาก็มีแต่มนุษย์หมาป่า เผ่าของเขามีกี่คนนะ ยี่สิบ สามสิบ แต่นอกจากเผ่าคานิดาล์ยก็ยังมีเผ่าของลุงอีกนี่นา “ก็...ก็เยอะอยู่นะ”

“พวกเขากล้าฆ่ากระต่ายทุกคนเลยเหรอ...”

ชาฮาร์เหลือบมองคนข้างตัว แมรี่โกลด์ก้มหน้าหลบสายตา ดูแปลกไปจากเคย ท่าทางแบบนี้ทำให้เขารู้สึกอึดอัด

“พวกเรากินเนื้อกันทุกมื้อ” เด็กชายพยายามอธิบาย “บางทีก็ปรุงรสก่อนค่อยเอาไปย่างบนเตา เวลาสุกจะโชยหอมได้กลิ่นกันทั้งเผ่าเลย แต่เผ่าของข้าส่วนใหญ่มีแต่ผู้ชาย ถ้าขี้เกียจบางคนเขาก็กินทั้งยังดิบเลยก็มี เนื้อสุกอร่อยก็จริงแต่กว่าจะกินทีมันยุ่งยาก พวกผู้ชายต้องกินเนื้อเยอะเพื่อเพิ่มพลังงาน”

“ไม่เจ็บหรือ...” น้ำเสียงของเด็กหญิงฟังซึมเศร้า

“เจ็บอะไร” ชาฮาร์ไม่เข้าใจ

“พ่อบอกว่าสัตว์ทุกตัวล้วนมีชีวิตเป็นของตัวเอง มีอิสระ มีสิทธิที่จะดำรงอยู่บนโลกใบนี้ เหมือนกับคนเราที่ไม่ชอบให้ใครมารังแก” เธอว่า “ดังนั้นก่อนจะตัดสินใจทำอะไรต้องคิดให้รอบคอบ หากทำผิดพลาดไปแล้ว กว่าจะรู้ตัวมันก็สาย สิ่งใดหากสูญสลายไปแล้วย่อมเอากลับคืนมาไม่ได้”

“เอ้อ...” เด็กชายหมาป่าพูดไม่ออก

“เวลาที่เจ้าคิดจะทำร้ายใคร เจ้าไม่รู้สึกเจ็บตรงหน้าอกเหมือนข้าเหรอ ไม่นึกแค้นตัวเองหลังจากทำผิดไปแล้วบ้างเหรอ”

“มันก็ไม่ใช่เรื่องผิดอะไรนี่” เขาค้าน “พ่อของข้าก็ทำ คนในเผ่าก็ทำ มันเป็นความยุติธรรม พวกที่อ่อนแอกว่าต่างเกิดมาเพื่อเป็นเหยื่อของพวกที่แข็งแรงกว่า พวกมันอ่อนแอเอง ดังนั้นจึงไม่ผิดที่จะถูกจับกินเป็นอาหาร”

“ไม่รู้สึกอะไรบ้างเลยเหรอ”

“หมาป่าเกิดมาเป็นนักล่า” เด็กชายเริ่มหมดความอดทน “ตอนนี้ข้าอาจจะยังไม่กล้าลงมือฆ่ามัน แต่ต่อไปต้องทำได้แน่ๆ แล้วข้าจะกลายเป็นหัวหน้าเผ่ามนุษย์หมาป่าที่เก่งที่สุดในประวัติศาสตร์เลยคอยดู”

แมรี่โกลด์กัดริมฝีปาก “หากข้าอ่อนแอ เจ้าจะฆ่าข้าด้วยไหม”

“ถ้าเจ้าอ่อนแอล่ะก็นะ” ชาฮาร์เริ่มไม่แน่ใจ เขาไม่รู้จักเผ่าพันธุ์ของเด็กหญิง จึงไม่แน่ใจว่าเนื้อนายพรานกินได้หรือเปล่า พอลองนึกภาพตัวเองกำลังฉีกร่างเด็กหญิงออกเป็นชิ้น เด็กชายก็รีบสะบัดไล่ความคิดนั้นออกไป “ข้าก็ไม่แน่ใจว่าเนื้อเจ้ากินได้ไหม แต่คิดว่าเจ้าไม่อ่อนแอหรอก เพราะพวกอ่อนแอไม่อาศัยอยู่ในป่าชวาร์ซลาล์ด”

เมื่อได้ยินดังนั้นเด็กหญิงก็ผุดลุกขึ้น ปัดเศษหญ้าเศษดินออกจากกระโปรง เธอหันมามองเด็กชายก่อนเอ่ยคำท้าทาย

“ถ้าอย่างนั้นมาลองสู้กันดูไหม จะได้รู้ว่าเจ้ากับข้าใครอ่อนแอกว่ากัน”

 

 

+++


ชื่อตัวละครเผยมาแล้ว
เป็นความเครียดอย่างหนึ่งของไรท์เตอร์เลยค่ะว่าจะเอาชื่อไหนดี
สำหรับชื่อนางเอก แมรี่โกลด์ หรือ Marigold แปลว่าดอกดาวเรือง
คิดว่าเหมาะเพราะว่ามีผมสีทองกับดวงตาสีเหลือง   แต่อย่าเรียกว่า ดอกท_ง นะคะ โกรธ! >_<
ส่วนชื่อหมาป่าน้อย ซึ่งบอกไม่ได้ว่าเป็นพระเอกหรือเปล่า แต่คิดว่าไม่ใช่ หรืออาจจะใช่ก็ได้(?)
ฝากลูกรักสองคนนี้ไว้ในอ้อมใจของทุกคนด้วยน้า
ยังไงถ้าชอบก็โหวต ก็คอมเม้นท์กันได้นะคะ
ขอบคุณค่า ^_^

 

+? Free theme mouse. naru


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 3 : บทที่ ๑ : เด็กหญิงหมวกแดงกับเด็กชายหมาป่า [RW] , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 3789 , โพส : 54 , Rating : 93% / 16 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2 | 3
# 54 : ความคิดเห็นที่ 3396
ชอบจังเลยยย   ฮือออ มีสเน่ห์มากๆๆๆๆๆๆๆๆ
PS.  
Name : MayBB < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MayBB [ IP : 171.96.176.85 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 21 กรกฎาคม 2559 / 17:49
# 53 : ความคิดเห็นที่ 3390
เหมือนนิทานเลย > <
Name : PsychEros < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ PsychEros [ IP : 223.204.249.99 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2558 / 16:21
# 52 : ความคิดเห็นที่ 3321
มันสนุกได้อย่างไม่น่าเชื่อเลยอ่า ชอบๆ *-*
Name : Derasterz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Derasterz [ IP : 180.183.112.93 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 พฤศจิกายน 2556 / 22:28
# 51 : ความคิดเห็นที่ 3202
ชาฮาร์เนี่ยใสซื่อน่าแกล้งจริงๆเลยนะเนี่ยยยย
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 115.67.132.76 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 พฤษภาคม 2556 / 17:50
# 50 : ความคิดเห็นที่ 3199
น่ารักจิงๆเลย คู่กันทีเถอะะะ  สนุกมากๆค่าา
Name : DaNgO!!! < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ DaNgO!!! [ IP : 61.19.182.33 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 1 พฤษภาคม 2556 / 00:49
# 49 : ความคิดเห็นที่ 3176
น่ารักจังเลยยยยย



PS.  มาเป็นเพื่อนกันนะเมี๊ยวววววววว
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 223.205.58.254 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 01:45
# 48 : ความคิดเห็นที่ 3113
น่ารักจังเลย ขอให้สองคนนี้คู่กันเถอะนะ >////<

เอาไปอ่านให้น้องอนุบาลฟังด้วย ชอบกันใหญ่เลย ฮะๆ >w

PS.  ฉันยิ้ม ฉันร้องไห้ ฉันหัวเราะ - ฉันเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆคนหนึ่ง :)
Name : i.am.elf¿ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i.am.elf¿ [ IP : 101.108.69.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 มีนาคม 2556 / 13:12
# 47 : ความคิดเห็นที่ 3110
ชอบจังเลยครับ แต่งเก่งจัง ขนาดทั้งคู่ยังเด็กๆ เรายังแอบจิ้น ฮ่าๆ ชอบตอนชาฮาร์เขินอายจัง ถ้ามีตัวตนจริงๆ คงน่ารักน่าดูเลย > <
Name : Taye lil'Mons < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Taye lil'Mons [ IP : 101.108.127.71 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 15 มีนาคม 2556 / 02:41
# 46 : ความคิดเห็นที่ 3052
มาอ่านต่อก่อนนอนค่ะ หลังจ่กเคลียวิชาชีวะเสร็จ 555
ชื่อแมรี่โกลด์? เพราะดีนะคะ ชอบ
มนุษย์หมาป่าน้อยน่ารักดี จะว่าไปแล้วแมรี่โกลด์นี่ก็ยังเด็กจริงๆด้วย
ไม่รู้จักมนุษย์หมาป่า
เอ้อ แล้วก็สำหรับเม้นที่แล้วที่แจนบอกว่าไม่รู้ว่าสนุกไหม ตอนนี้บอกได้เลยว่า
สนุก!!!! ค่ะ
บทสนทนาเป็นธรรมชาติ บรรยายอารมณ์ต่างๆ ของตัวละครได้ดีมากเลยค่ะ :)
เก่งจัง ;) รู้สึกโชคดีมากที่ได้เปิดอ่านนิยายเรื่องนี้ สุดยอดดดดด!
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.96.129 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 กุมภาพันธ์ 2556 / 23:43
# 45 : ความคิดเห็นที่ 2971
จบตอนที่ 3
เยี่ยมไปเลย  คิดไม่ผิดจริง ๆ ที่ Add Fav.  ดำเนินเรื่องได้เจ๋งทั้งการสร้างสรรค์ตัวละครและการฉีกจากแนวนิทานเดิมออกมาเป็นเนื้อเรื่องออริจินัลของตัวเอง

ภาษาสวย  การดำเนินเรื่องกระชับ  และให้อารมณ์เหมือนดูการ์ตูนของจิบลิอยู่
ชอบครับ
อ่านตอนต่อไป --->
Name : MyU_immi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MyU_immi [ IP : 125.25.89.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 10 ธันวาคม 2555 / 15:56
# 44 : ความคิดเห็นที่ 2927
เนื้อเรื่องน่าสนใจมาก
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 09:40
# 43 : ความคิดเห็นที่ 2746
อ้ายยย น้องหมาป่าน่าร้ากกกก
PS.  เคยไหม…? ที่เจ็บปวดจนแม้แต่น้ำตาก็ไม่อาจหลั่งริน เคยไหม…? ที่จะค้นหาความสุขด้วยหัวใจที่แตกร้าว
Name : Azalea (อาซาเลีย) < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Azalea (อาซาเลีย) [ IP : 115.67.71.240 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 ตุลาคม 2555 / 09:54
# 42 : ความคิดเห็นที่ 2687
แหม จะสู้กันเลยเหรอ แม่หนูน้อย
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2555 / 21:56
# 41 : ความคิดเห็นที่ 2577
♥ ภาษาสวยอีกล้ะ -/-
ชอบมาก ๆ เลยค่ะ เนื้อเรื่องแบบว่าชอบมากกกกกก .
ติดใจจริง ๆ เลยค่ะ ! แมรี่โกลด์ดูน่ารักจริง ๆ นะค่ะ 
ชอบมาก ๆ ค่ะ ชอบตรงที่บรรยายว่าเกาหูปุกปุยสุด ๆ 
มันดูให้ความรู้สึกน่ารักน่ากอด ?
แม้ว่าร่างกายจะสิบหกแล้วก็เถอะ .....  แม่หมวกแดงของเราก็ช่างกล้าจริง ๆ 
ใจดีจังเลยเน้ออออ ( ^____^~ )
PS.  良い! ご挨拶。(。・ω・。) , Qessep, 
Name : ' ❀ ( pat ) -. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' ❀ ( pat )  -. [ IP : 182.53.183.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 15:20
# 40 : ความคิดเห็นที่ 2576
♥ ภาษาสวยอีกล้ะ -/-
ชอบมาก ๆ เลยค่ะ เนื้อเรื่องแบบว่าชอบมากกกกกก .
ติดใจจริง ๆ เลยค่ะ ! แมรี่โกลด์ดูน่ารักจริง ๆ นะค่ะ 
ชอบมาก ๆ ค่ะ ชอบตรงที่บรรยายว่าเกาหูปุกปุยสุด ๆ 
มันดูให้ความรู้สึกน่ารักน่ากอด ?
แม้ว่าร่างกายจะสิบหกแล้วก็เถอะ .....  แม่หมวกแดงของเราก็ช่างกล้าจริง ๆ 
ใจดีจังเลยเน้ออออ ( ^____^~ )
PS.  良い! ご挨拶。(。・ω・。) , Qessep, 
Name : ' ❀ ( pat ) -. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ' ❀ ( pat )  -. [ IP : 182.53.183.21 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 26 สิงหาคม 2555 / 15:20
# 39 : ความคิดเห็นที่ 2540
น่ารักกันจังเลย~
PS.  รักนิยายแฟนตาซี 
Name : MarshMalloW KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MarshMalloW KinG [ IP : 171.7.229.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 สิงหาคม 2555 / 17:55
# 38 : ความคิดเห็นที่ 2533
ว๊าว  เจอกันแล้ว  น่ารักจัง >.<
PS.  ฉันหลงรักตัวอักษร มันคือความมหัศจรรย์จาก ความคิด
Name : Gumpapun < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Gumpapun [ IP : 183.89.62.31 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 สิงหาคม 2555 / 17:57
# 37 : ความคิดเห็นที่ 2506
เย่ นิยายที่ใฝ่ฝัน
PS.   รักกทุกคน
Name : ROLLY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ROLLY [ IP : 115.87.240.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 18:32
# 36 : ความคิดเห็นที่ 2471
ชื่อเหมือนตุกตาของแฟนผมเลยครับเลยครับ Marigoldแม่ดอกดาวเรือง

IMG_3230

แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 8 สิงหาคม 2555 / 17:20
แก้ไขครั้งที่ 2 เมื่อ 8 สิงหาคม 2555 / 17:23
แก้ไขครั้งที่ 3 เมื่อ 8 สิงหาคม 2555 / 17:25
Name : Vanilla Ice < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Vanilla Ice [ IP : 171.4.140.246 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 8 สิงหาคม 2555 / 17:13
# 35 : ความคิดเห็นที่ 2466
โอ้ย -/- 10 ขวบกันเองนะเฮ้ย
Name : Leekratai < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Leekratai [ IP : 49.48.173.202 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 สิงหาคม 2555 / 17:52
# 34 : ความคิดเห็นที่ 2427
น่ารักมากเลย ชื่อก็เพราะ
ไรเตอร์บรรยายเยี่ยมมาก อ่านเพลินๆดี
PS.  Nothing in this world that we do not.
Name : Texiora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Texiora [ IP : 110.49.235.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 15:09
# 33 : ความคิดเห็นที่ 2083
ดอกดาวเรือง  ^^

ผมชอบสี่เหลืองจริงๆๆแฮะ  ฮ่าๆๆ

ชอบที่แมรี่พูดจัง 

PS.  พสุธาแม้นขึ้นชื่อว่าต่ำสุด แต่สุดท้ายผู้ที่สูงสุด ก็มาบรรจบกับผืนพสุธา...
Name : : ธุลี..สีคราม : < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ : ธุลี..สีคราม : [ IP : 115.87.123.167 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 4 มิถุนายน 2555 / 19:04
# 32 : ความคิดเห็นที่ 1953
น่ารักทั้งคู่เลยง่ะ อธิบายลักษณะของชาฮาร์ส่ะ เราจินตนการไปว่ามนุษย์หมาป่าน่ารักเลยอ่ะ ^^
PS.  ฉันเบื่อตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้เลย
Name : เจ้าแห่งความอมตะ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เจ้าแห่งความอมตะ [ IP : 171.99.130.155 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 20:12
# 31 : ความคิดเห็นที่ 1947
 นางเอกน่ารักจัง ><
Name : Ampch < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Ampch [ IP : 180.180.188.14 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 20 พฤษภาคม 2555 / 17:43
# 30 : ความคิดเห็นที่ 1920
ชอบมากค่ะ >.< แม่หนูแมร่โกลด์ก็ช่างใจกล้าเหลือเกิน ท้าผู้ชายสู้เนี่ย ฮ่าๆ

PS.  เงินทองของนอกกาย แต่ถึงตายก็ต้องเอามา!!!
Name : Triple Tea < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Triple Tea [ IP : 49.49.80.117 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 17 พฤษภาคม 2555 / 19:23
หน้าที่ 1 | 2 | 3
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android