คุณกำลัง login ด้วย [ เปลี่ยนชื่อ | ออกระบบ ]
 กระทู้ Top5 วันนี้ | นิยาย | ค้นหานิยาย | บอร์ดนักเขียน | บอร์ด AF | บอร์ด TheStar | ของที่ระลึก Dek-D | App อ่านนิยายบนมือถือ New! |
  นิยายรักหวานแหวว | นิยายรักเศร้าๆ | นิยายซึ้งกินใจ | นิยายแฟนตาซี | นิยายผจญภัย | เรื่องสบายๆคลายเครียด | แฟนฟิค | วรรณกรรมเยาวชน |
เข้าสู่ My.iD Control สมัครเป็นนักเขียนใหม่ | วิธีลงบทความ กฏเกณฑ์การใช้งาน | การควบคุมเรตติ้ง

LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง

ตอนที่ 10 : บทที่ ๗ : ยามมองกระจก...เจ้าเห็นสิ่งใด


     อัพเดท 14 ม.ค. 55
กลับไปหน้าหลักของบทความ
แจ้งเนื้อหาในตอนไม่เหมาะสม
นิยาย-เรื่องยาว: ฟรีสไตล์/แฟนตาซี
Tags: เทพนิยาย, คำสาป, หมาป่า, แม่มด, นิทาน, กริมม์, โรแมนติก, ดราม่า
ผู้แต่ง : มะนาวขาว ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ มะนาวขาว
My.iD: https://my.dek-d.com/pinkmelon
< Review/Vote > Rating : 96% [ 172 mem(s) ]
This month views : 2 Overall : 62,794
3,398 Comment(s), [ แฟนพันธุ์แท้ 528 คน ]

[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 10 : บทที่ ๗ : ยามมองกระจก...เจ้าเห็นสิ่งใด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1734 , โพส : 30 , Rating : 97% / 7 vote(s)

ขนาดตัวอักษร : เพิ่มขนาด | ลดขนาด




บทที่ ๗

ยามมองกระจก...เจ้าเห็นสิ่งใด


            ฟิลลิเปปิดเรื่องแมรี่โกลด์คือลูกสาวนายพรานป่า แม้ความช่วยเหลือของพรานอาเบลทำให้ชาวบ้านให้ความไว้วางใจมากขึ้น เกิดเรื่องเล่าเกี่ยวกับนายพรานป่าสีดำมากมาย เอาไปใส่สีตีไข่กันสนุกสนาน ทว่านายพรานก็ยังคงเป็นนายพราน สันโดษและไม่สุงสิงกับใคร กลายเป็นบุคคลลึกลับไม่รู้ที่มา และคงไม่ดีนักหากคนอื่นรู้ว่าผู้ใหญ่บ้านเอาลูกของนายพรานมาเลี้ยง

            หลังจากผ่านหลักสูตรมารยาทมากมายหลายบท แมรี่โกลด์เรียนรู้ว่าทุกคนต้องสวมหน้ากาก บางคนมีหน้ากากสุขุมเยือกเย็นทำให้น่าเกรงขาม บางคนมีหน้ากากยิ้มที่มักยิ้มแย้มตลอดเวลา หน้ากากคือการโกหกอย่างเดียวที่แมรี่โกลด์ทำได้ เธอต้องพูดให้น้อยที่สุด และผลัดสวมหน้ากากยิ้มแย้มกับเยือกเย็นไว้บางโอกาสเพื่อปกปิดความรู้สึกแท้จริง

คำสาปของแมรี่โกลด์ยังคงเป็นความลับ ยิ่งพบคนมากแมรี่โกลด์ยิ่งต้องระวังคำพูด เมื่อโกหกไม่ได้จึงหลีกเลี่ยงด้วยรอยยิ้ม ทำให้แมรี่โกลด์ถูกมองว่าเป็นเด็กเงียบขรึม

            ด้วยความเป็นคนตรงไม่เสแสร้งทำให้ความสัมพันธ์ของแมรี่โกลด์กับท่านหญิงลีเดียพัฒนาขึ้น ความจริงท่านหญิงลีเดียไม่ได้เลวร้ายอย่างที่คิด ท่านหญิงเป็นคนชนชั้นสูงจึงมีนิสัยเจ้าระเบียบ ทุกอย่างต้องเป็นขั้นเป็นตอน มีอยู่เรื่องเดียวที่ท่านหญิงยอมรับนั่นคือรูปร่างหน้าตา ถึงอย่างนั้นแมรี่โกลด์รู้ดีว่าตนไม่ได้สวยเลิศเลอ เธอนับถือชื่นชมท่านหญิงลีเดียเพราะท่านหญิงงามสง่า เพียบพร้อมทั้งรูปโฉมและกิริยา เป็นบุคคลที่แมรี่โกลด์ไม่มีวันเทียบได้

            วันหนึ่งขณะทุกคนกำลังวุ่นวายกับการเตรียมตัวไปงานครบรอบวันประสูติของเจ้าหญิงแห่งแคว้นเฮสเซน ฟิลลิเปเกิดความคิดที่จะใช้โอกาสนี้เป็นการเปิดตัวแมรี่โกลด์ในฐานะลูกสาวบุญธรรม ท่านหญิงก็ไม่คัดค้าน

            “แล้วแต่ท่านเถอะค่ะฟิลลิเป หากไม่ใช่ครั้งนี้ก็ไม่รู้อีกนานเท่าไหร่”

            แมรี่โกลด์ลอบอมยิ้ม เวลานี้ท่านหญิงยอมรับในตัวเธอแล้ว

            “พิรี้พิไรอยู่ได้แมรี่โกลด์ รีบไปแต่งตัวสิ”

            “เจ้าค่ะ”

            หลังจากนั้นแมรี่โกลด์รีบกลับห้องของตนเพื่อเตรียมตัว เธอเลือกชุดราตรีสีแดงเลือดหมู เป็นแดงที่หม่นกว่าแดงสด ความจริงแมรี่โกลด์ชอบสีแดงสด เวลาหลงทางถ้าเธอใส่เสื้อสีแดงพ่อจะตามหาเจอเสมอ แต่เนื่องจากท่านหญิงห้ามใส่ชุดสีสดเพราะจะทำให้ดูเด่นกว่าเจ้าของงาน จะเสียมารยาท

            ขณะกำลังผูกผ้าพันเอว เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น เป็นเสียงเคาะประตูที่ดังสม่ำเสมอไม่แรงไม่เบา แมรี่โกลด์รู้ทันทีว่าเป็นท่านหญิงลีเดีย จึงรีบไปเปิดประตู

            ท่านหญิงลีเดียยืนอยู่หน้าประตู ดวงตาคมสีดำสนิทจ้องมองเด็กหญิงซึ่งยังแต่งตัวไม่เรียบร้อยดี ใบหน้างดงามแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอาง วันนี้ท่านหญิงแต่งหน้าเข้มกว่าปกติ คงเพราะเป็นงานสำคัญ

            แมรี่โกลด์หลีกทางให้ท่านหญิงเข้ามาในห้อง โชคดีเหลือเกินที่ติดนิสัยของท่านหญิงมาบ้าง สภาพห้องนอนจึงสะอาดสะอ้านเสมอ

น่าแปลก ในเวลาเร่งรีบเช่นนี้ท่านหญิงไม่ควรมาที่นี่ ปกติแล้วเมื่อใกล้เวลาเดินทางท่านหญิงจะเร่งเตรียมตัวให้พร้อม ไม่ยอมเสียเวลากับเรื่องไร้สาระ... เช่นการเข้ามาหาเธอถึงในห้องนอน

“ท่านหญิงมีอะไรหรือคะ”

“มาช่วยเจ้าแต่งตัวน่ะสิ”

แมรี่โกลด์นิ่งอยู่พักหนึ่ง เมื่อดวงตาคมของหญิงสาวหรี่มองอย่างตำหนิ เธอจึงนั่งลงบนเก้าอี้หน้าโต๊ะเครื่องแป้งเพื่อให้ท่านหญิงทำผมให้อย่างรู้หน้าที่

แมรี่โกลด์หน้าแดงระเรื่อ รู้สึกตื้นตันจนเผลอยิ้มออกมา ท่านหญิงลีเดียหยิบหวีขึ้นมาหวีผมสีทองยาวของเธอ แมรี่โกลด์เหลือบมองแวบหนึ่ง เห็นใบหน้าของท่านหญิงยังคงสงบ ทว่าดวงตาสีนิลส่องประกายอ่อนโยนกว่าเคย

 “ข้าเคยบอกว่าหญิงผมทองมักจะโง่” ท่านหญิงลีเดียเปรยแผ่ว “นั่นคือสิ่งที่ข้ารู้สึกจากคนที่เคยเจอ”


 เด็กหญิงพยักหน้าตอบ นึกถึงวันแรกที่ท่านหญิงปรามาสเธอว่าโง่ เวลานี้เธอกับท่านหญิงเริ่มคุ้นเคยกันมากขึ้น เนื่องจากกาวินลูกชายเพียงคนเดียวขอตัวออกไปเรียนโรงเรียนประจำในเมือง แทบไม่ติดต่อกลับมาอีกเลย เวลาทั้งหมดของท่านหญิงจึงถูกใช้ไปกับการเรียนการสอนมารยาทกับเธอ

“เพราะหญิงผมทองเป็นคนสวย นอกจากสวยแล้วไม่มีอะไรดี ทำตัวสวยแต่โง่ไปวันๆ” หญิงสาวกล่าวต่อไป “เคยคิดอย่างนั้น... จนกระทั่งรู้จักเจ้า”

“ข้าหรือคะ”

“เจ้าไม่ใช่คนโง่ ทั้งยังไม่ใช่คนฉลาด บางครั้งข้าก็แปลกใจกับความตรงไปตรงมาของเจ้า ตรงเกินไปจนเกือบโง่ คนเราต้องมีศิลปะในการพูดบ้างรู้ไหม โกหกเพื่อให้เรื่องดีขึ้นก็ไม่มีใครว่าอะไรหรอก”

แต่ข้าโกหกไม่ได้... แมรี่โกลด์ได้แค่คิด

“ข้าไม่เคยเจอคนอย่างเจ้ามาก่อน คนที่แสดงออกแต่ความจริง พูดออกมาโดยไม่สนความรู้สึกคนฟัง เป็นคำตรงที่แม้แต่ข้ายังไม่กล้าพูด” ท่านหญิงหยิบริบบิ้นลูกไม้มาผูกผมเปีย “เวลาพูด เจ้าคิดอะไรหรือแมรี่โกลด์”

“ข้าแค่พูดความจริงเท่านั้นเองค่ะ”

“เช่นนั้นบอกความจริงกับข้า เจ้าเห็นอะไรในกระจก”

แมรี่โกลด์มองกระจก เธอเห็นตัวเอง เหนือขึ้นไปเป็นใบหน้าของท่านหญิงซึ่งผูกผมให้เธอสำเร็จแล้ว ท่านหญิงมีผมสีน้ำตาลทองซึ่งมัดรวบเป็นมวยไว้ด้านหลังเสมอ แม้แต่ในกระจกท่านหญิงก็ยังงามสง่า

“เห็นตัวข้ากับท่านหญิงค่ะ”

“อย่างนั้นหรือ” ท่านหญิงลีเดียโน้มใบหน้าเข้ามาใกล้ “มองอีกทีแมรี่โกลด์ เจ้าเห็นอะไรในกระจก”

ครั้งนี้แมรี่โกลด์เพ่งพินิจ เธอเห็นอะไร เห็นห้องนอนที่อยู่ด้านหลัง เป็นรูปสะท้อน เห็นข้างซ้ายเป็นข้างขวา เห็นเด็กผู้หญิงต่ำต้อยคนหนึ่ง เห็นท่านหญิงลีเดียที่ทำตัวแปลกไป ท่านหญิงลีเดียที่เธอนับถือ...

“ท่านหญิง...ท่านไม่สบาย”

“นั่นไม่ใช่สิ่งที่ข้าอยากให้มองหรอกนะ” หญิงสาวเอ็ด จากนั้นนางก็สำลักไอ

“ท่านหญิง!”

เพราะอย่างนี้เองทำไมวันนี้ถึงแต่งหน้าเข้มกว่าปกติ แมรี่โกลด์รีบหยิบผ้าเช็ดหน้าส่งให้ แต่ท่านหญิงปฏิเสธก่อนหยิบผ้าเช็ดหน้าของตนขึ้นมาใช้เอง

คนเราเมื่อได้ไอแล้วก็ต่อเนื่องไม่หยุด ท่านหญิงเองก็เช่นกัน หนำซ้ำยังสำลักเสลดเลือดออกมาจนแมรี่โกลด์หวั่นกลัวในใจ รีบวิ่งไปครัวแล้วจัดน้ำอุ่นผสมเกลือแก้วหนึ่งส่งให้หญิงสาว

“พักผ่อนก่อนไหมเจ้าคะ ข้าจะไปบอกฟิลลิเปว่าท่านไปงานไม่ได้”

“ห้ามพูดเรื่องของข้า” ท่านหญิงลีเดียตวาด “จะทำให้เขาพะว้าพะวงไม่ได้ เจ้าจงบอกฟิลลิเปขึ้นรถม้าไปก่อน บอกว่าข้ากับเจ้ายังเตรียมตัวไม่เสร็จจะเร่งตามไป”

“แต่ท่าน...”

“รีบไปสิ

แมรี่โกลด์หยิบหน้ากากสงบนิ่งมาใส่และบอกฟิลลิเปไปตามคำสั่ง โชคดีที่ฟิลลิเปเชื่อเธอจึงขึ้นรถม้าและเดินทางไปก่อน จากนั้นแมรี่โกลด์ก็บอกแม่บ้านให้รีบตามหมอ

เมื่อเห็นอาการไอหนักของท่านหญิงลีเดียแมรี่โกลด์ไม่รู้จะทำตัวอย่างไร ท่านหญิงที่เธอรู้จักเป็นคนเข้มแข็ง ทว่าเวลานี้ช่างอ่อนแอ...

หลายนาทีต่อมาอาการของหญิงสาวเริ่มสงบลง ท่านหญิงลีเดียนั่งอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้งของแมรี่โกลด์ ดวงตาสีดำสนิทช่างดูเศร้าสร้อยเหลือเกิน

“ครั้งหนึ่งข้าเองก็เคยเป็นคนโง่” เสียงของนางแหบพร่าและสั่นเครือ “คิดว่าไม่มีใครในโลกงดงามเทียบเท่าได้ คิดว่าความงามจะคงอยู่ไปตลอดกาล ที่แท้ข้าเป็นเพียงหญิงสาวผู้โง่เขลาไม่รู้จักประมาณตน”

แมรี่โกลด์รับฟังอยู่เงียบๆ แม้ไม่รู้ว่าท่านหญิงหมายถึงอะไร

“ความโง่นำพาซึ่งความริษยา รังแต่ฉุดรั้งให้ข้าตกอยู่ในบ่วงกรรมแห่งความทุกข์” นางกล่าวต่อ “มีความงามแล้วอย่างไร สักวันก็ต้องแก่เฒ่า เหี่ยวแห้งอัปลักษณ์ เวลานั้นคงไม่มีใครสนใจความงามที่ข้าเคยมี รู้ไหมแมรี่โกลด์ ยามข้ามองกระจกข้ามองเห็นสิ่งใด”

เด็กหญิงไม่ได้ตอบ

“ข้ามองเห็นหญิงคนหนึ่งผู้เต็มไปด้วยความหลอกลวง ไม่มีความจริงในตัวแม้แต่อย่างเดียว ความงามพร้อมของนางเป็นสิ่งหลอกลวง รอยยิ้มของนางก็เป็นสิ่งหลอกลวง นางมีตราบาปใหญ่หลวงเสียจนไม่คู่ควรกับคำว่าความสุข”

“ท่านหญิง”

“ข้าเพิ่งเข้าใจว่าความสุขเป็นอย่างไรเมื่อตอนที่พบฟิลลิเป ให้ข้ารู้จักความรักแทนความเกลียดชัง ไม่สนใจว่าอดีตของข้าเลวร้ายมากมายเพียงใด สอนให้ข้าอภัยคนอื่น อภัยตัวเอง แต่คนเราหนีบาปกรรมของตนไม่มีทางพ้น ทุกครั้งที่มองลูกๆ ก็ทำให้นึกถึงหลายชีวิตที่ข้าเคยทำลาย”

“ท่านหญิง... ท่านควรพักผ่อนนะคะ อีกประเดี๋ยวท่านหมอคงมา” เสียงของแมรี่โกลด์จริงจังขึ้น บอกตัวเองว่าท่านหญิงของเธอคงเพ้อเพราะพิษไข้

ทว่าท่านหญิงไม่ได้ยินอะไรเลย

“ต่อให้ฟิลลิเปสร้างความสุขให้ข้ามากมายเพียงใด ข้าก็ทำได้แค่หลอกเขาว่ากำลังมีความสุข... แมรี่โกลด์... เจ้าเคยฟังนิทานเรื่องหนึ่งหรือไม่ เรื่องของราชินีแห่งความงามผู้ริษยาลูกสาวที่งามกว่าตน”

แมรี่โกลด์ไม่ชอบฟังนิทาน เธอตั้งใจศึกษาเฉพาะบทเรียนตามหลักสูตรและพลางคิดว่ายิ่งฟังนิทานยิ่งเหมือนทำตัวเป็นเด็ก ไม่ใช่สิ่งที่ควรสนใจหากต้องการเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่ดี แมรี่โกลด์จึงส่ายหน้าเป็นการตอบและยืนยันให้ท่านหญิงลีเดียรีบพักผ่อนโดยเร็วที่สุด

“หมอที่ไหนก็รักษาข้าไม่ได้หรอก โรคของข้าเป็นโรคของบาปกรรม” ท่านหญิงยังว่าต่อไป “กระจกนั้นสะท้อนภาพความจริง เพียงแต่เราต้องเลือกว่าจะมองความจริงหรือภาพลวงตา ในเวลานี้ดวงตาของข้าเปิดสว่าง ข้ามองเห็นหญิงจิตใจหยาบช้ามากกว่าหญิงงามในอดีต”

“ข้าเห็นท่านหญิงยังงดงามเจ้าค่ะ” แมรี่โกลด์พูดอย่างอดเสียไม่ได้ “ยิ่งถ้าท่านหญิงพักผ่อน ท่านหญิงจะงามกว่านี้”

“อย่างนั้นหรือ” ในที่สุดท่านหญิงลีเดียก็สนใจคำพูดของแมรี่โกลด์ เด็กหญิงจึงรีบเสริม

“ข้าเคยอ่านหนังสือว่าคนเราหากได้พักผ่อนเต็มที่ ตื่นขึ้นมาใบหน้าจะเปร่งปลั่งมีน้ำมีนวล”

“จริงหรือ”

“เจ้าค่ะ”

“รีบพาข้าไปห้องนอนใหญ่สิแมรี่โกลด์” หญิงสาวรีบลุกขึ้น “ต้องรอให้ข้าแก่หนังเหี่ยวก่อนหรือถึงจะไป”

แมรี่โกลด์ทำตามนั้นอย่างรวดเร็ว ในที่สุดท่านหญิงก็หลับสงบอยู่บนเตียงในห้องนอนใหญ่ แมรี่โกลด์ปรับตัวไม่ทันกับอาการแปลกๆ ของท่านหญิงนัก ยามนางจ้องมองตัวเองในกระจกช่างดูลึกลับ เธออาจนึกวิตกไปเอง แต่ตอนนั้นท่านหญิงตกอยู่ในภวังค์ ราวกับมองเห็นเพียงตัวเองเท่านั้น

ใบหน้าของท่านหญิงซีดเซียวดูอิดโรยไปมาก แมรี่โกลด์ไม่ทันสังเกตเพราะท่านหญิงมักแต่งหน้าเสมอแม้เวลาอยู่กับบ้าน


ท่านหญิงบอกว่าตนเป็นคนบาป ทั้งที่ตลอดหลายปีที่รู้จักกันแมรี่โกลด์ไม่เห็นว่าท่านหญิงเป็นคนเลวร้าย หรือเพราะพิษไข้จริงๆ ที่ทำให้นางเพ้อได้ขนาดนั้น






++++
ตัดจบบทเพียงเท่านี้ก่อน บทต่อไปมีลุ้นแน่ๆ
กลัวคนอ่านจะลืมกันเลยเอามาให้อ่านกันก่อน อย่าเพิ่งลืมกันเลยนะคะ ^^

  +❥ Free theme mouse. naru


Dek-D Writer APP : แอพอ่านนิยาย Dek-D บน iPhone , Android Phone
มาแล้ว!! เวอร์ชั่น iPad และ Android Tablet
LIE RED TALE :: นิทานของสาวน้อยหมวกแดง ตอนที่ 10 : บทที่ ๗ : ยามมองกระจก...เจ้าเห็นสิ่งใด , ผู้เข้าชมตอนนี้ : 1734 , โพส : 30 , Rating : 97% / 7 vote(s)
Vote ให้คะแนนตอนนี้ Vote ได้ 1 ครั้ง / 1 ชม.
[ ตอนก่อนหน้า | กลับไปหน้าหลักของบทความ | ตอนถัดไป ] [ บันทึกเป็น Favorite ] [ ปิดหน้าต่างนี้ ]
หน้าที่ 1 | 2
# 30 : ความคิดเห็นที่ 3363
เริ่มชอบท่านหญิงงงง
ท่านหญิงฆ่าลูกตัวเองอ่อออ
Name : cherryme < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ cherryme [ IP : 180.180.31.221 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มกราคม 2557 / 15:05
# 29 : ความคิดเห็นที่ 3290
จบตอนที่ 10
แม้ดูภายนอกจะร้าย แต่สัมผัสได้ถึงส่วนดีในจิตใจของท่านหญิง  
ฉากส่องกระจกพาลให้นึกถึงสโนไวท์อย่างไรพิกลแฮะ  หรือนี่จะเป็นการรวมนิทานหลาย ๆ เรื่องมาไว้ด้วยกันโดยใช้หนูน้อยหมวกแดงเป็นตัวเดินเรื่อง??
อ่านตอนต่อไป --->
Name : myu_immi < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ myu_immi [ IP : 49.231.99.141 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 2 มิถุนายน 2556 / 23:55
# 28 : ความคิดเห็นที่ 3210
เหอะๆ ท่านหญิงคนนี้แปลกๆอยู่นะ...
PS.  แค่อยากเป็นคนที่เธอรัก...แค่อยากเป็นคนที่เธอนั้นจะมาเข้าใจ แค่สบตาฉันแล้วช่วยตอบ...ว่าเธอจะรักกันได้...
Name : Perz < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Perz [ IP : 115.67.3.77 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 พฤษภาคม 2556 / 04:01
# 27 : ความคิดเห็นที่ 3179
ต่อนิยายหลายเรื้่องรวมกันได้อย่างลงตัว..เก่งจัง!

เริ่มจะชอบท่านหญิงมาบ้างล่ะ
PS.  มาเป็นเพื่อนกันนะเมี๊ยวววววววว
Name : ลูกแมวน้อยสีคราม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ลูกแมวน้อยสีคราม [ IP : 49.49.102.4 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2556 / 14:52
# 26 : ความคิดเห็นที่ 3123
แอบสงสารท่านหญิง ;w;
แต่ก็สงสัยในเนื้อความของท่านหญิงเช่นกัน - -+


แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 21 มีนาคม 2556 / 14:57

PS.  ฉันยิ้ม ฉันร้องไห้ ฉันหัวเราะ - ฉันเป็นแค่มนุษย์ธรรมดาๆคนหนึ่ง :)
Name : i.am.elf¿ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ i.am.elf¿ [ IP : 125.24.44.250 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 18 มีนาคม 2556 / 09:38
# 25 : ความคิดเห็นที่ 3058
คำสาปอีกหรือเปล่านะ?
เกิดอะไรขึ้น? ทำไมต้องเป็นกระจก ทำไมต้งเป็นนิทานนั่น...
ไม่มีทาง นางไม่ทำอย่างที่เราคิดหรอกน่า...
ปล.ชอบชื่อตอนมาก
PS.  It the most beautiful time of the year ;D I wanna be under the Mistletoe <3
Name : Hersy_PacktoN < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Hersy_PacktoN [ IP : 125.27.108.59 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 07:26
# 24 : ความคิดเห็นที่ 3036
ใช่ๆแอบคิดว่าท่านหญิงฆ่าลูกตัวเอง
PS.  
Name : เมมฟิส < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ เมมฟิส [ IP : 115.67.6.6 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 กุมภาพันธ์ 2556 / 15:11
# 23 : ความคิดเห็นที่ 2978
คำผิด

ย่อหน้าที่ห้าสิบแปด
     - คำว่า 'เปร่งปลั่ง' เปลี่ยนเป็น 'เปล่งปลั่ง'



PS.  อย่าเสียใจภายหลัง กับสิ่งที่คิดและลงมือทำไปแล้ว
Name : กฤษฏิ์ < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ กฤษฏิ์ [ IP : 61.7.236.83 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 ธันวาคม 2555 / 14:14
# 22 : ความคิดเห็นที่ 2930
ท่านหญิงเป็นราชินีใจร้ายป่ะ
Name : Fie [ IP : 118.172.245.140 ]

วันที่: 24 พฤศจิกายน 2555 / 10:08
# 21 : ความคิดเห็นที่ 2754
ท่านหญิงเป็นแม่มดรึป่าวน้อ
PS.  คำวิจารณ์ดีๆจากคนที่อ่านนิยายของเราทำให้ยิ้มได้ไปสามวันเลย
Name : ปากกาและหยดหมึก < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ปากกาและหยดหมึก [ IP : 58.11.234.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 23 ตุลาคม 2555 / 13:28
# 20 : ความคิดเห็นที่ 2694
ท่านหญิงแปลกๆ
PS.  ไม่มีสิ่งใดได้มาโดยง่าย ,,, ทุกการกระทำ แด่ความฝัน
Name : M.T.Miracle < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ M.T.Miracle [ IP : 180.183.148.207 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 16 ตุลาคม 2555 / 22:42
# 19 : ความคิดเห็นที่ 2547
แอบคิดว่าท่านหญิงฆ่าลูกตัวเองแต่ก็คงไม่ใช่ เพราะรักลูกซะขนาดนั้น
PS.  รักนิยายแฟนตาซี 
Name : MarshMalloW KinG < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ MarshMalloW KinG [ IP : 27.130.84.121 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 24 สิงหาคม 2555 / 17:15
# 18 : ความคิดเห็นที่ 2508
ท่านหญิงฆ่าลูกตัวเองอ่อ  55555 มั่วเว่อร์ คิดไปได้ = =
PS.   รักกทุกคน
Name : ROLLY < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ROLLY [ IP : 115.87.240.2 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 สิงหาคม 2555 / 22:03
# 17 : ความคิดเห็นที่ 2434
ท่านหญิงเคยทำอะไรไว้นะ
ชักจะอยากรู้ขึ้นมาตงิดๆ
PS.  Nothing in this world that we do not.
Name : Texiora < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Texiora [ IP : 110.49.235.142 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 3 สิงหาคม 2555 / 17:02
# 16 : ความคิดเห็นที่ 1983

จากบทที่ 7 ยามมองกระจก..เจ้าเห็นสิ่งใด ( ก็เห็นยามซิ ถามได้ ///โดนถีบ)

            ตอนนี้ทำให้นึกถึง นิทานสโนวไวท์ อันนี้คงเป็นความตั้งใจของคนเขียน
ที่อยากจะนำกลิ่นไอ ของนิทานก่อนนอนแต่ละเรื่อง มามิกซ์ให้เข้ากัน ชอบไอเดียนี้ฮะ
            อะ ฮ้า ท่านหญิงผู้งามพร้อม นึกว่าจะใจร้ายแบบแม่เลี้ยงในซิลเดอเรลล่าซะอีก
ดูเป็นคนลึกลับ มีสองด้านดี ถือได้ว่าเป็นการสร้างคาร์แรคเตอร์ตัวละครที่น่าสนใจ มีสอง
ด้านเหมือนกับทฤษฏีภูเขาน้ำแข็งของ ซิกมันด์ ฟรอยด์ ด้านที่ แสดงออกดูเย็นชา แต่อีก
ด้านหนึ่งกลับห่วงใยแมรี่ แต่ก็มีอดีตลึกลับ ไม่ใช่สิ อย่างนี้ต้องเรียกมีสามด้าน ดูจากบท
สนทนาแล้ว เป็นตัวละครที่มีหลายบุคลิค ไม่รู้อยู่ดีจะร้ายขึ้นมาเมื่อไหร่ 
           
อ่านต่อไป>>>>>>>>>>>>>> 


PS.  เราจะถมทะเลให้เต็มได้อย่างไร เราจะเติมเต็มชีวิตได้อย่างไร ถ้าใจไร้รัก
Name : Sb.kit กวีผู้นอบน้อม < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sb.kit กวีผู้นอบน้อม [ IP : 110.77.163.212 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 พฤษภาคม 2555 / 10:21
# 15 : ความคิดเห็นที่ 1857
ตอนแรกหมั่นไส้ แต่ตอนนี้สงสารอ่ะ ท่านหญิง
PS.  อ่าน อ่านนิยาย รักที่สุดเลย
Name : sdc-som-som < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sdc-som-som [ IP : 124.120.157.158 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 9 พฤษภาคม 2555 / 19:40
# 14 : ความคิดเห็นที่ 1793

มาสโนวไวท์ซะล่ะ ต่อไปเป็นอะไรหว่า


PS.  "ถึงโลกจะแตกแต่เราก็ยังมีจักรวาลอยู่ไม่ใช่รึไง?"
Name : .: Ar :. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ .: Ar :. [ IP : 125.25.50.217 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 พฤษภาคม 2555 / 16:32
# 13 : ความคิดเห็นที่ 1698
 เหมือนจะดราม่า นั่งอ่านไปขมวดคิ้วไป -*-
Name : sweetty chocopink < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ sweetty chocopink [ IP : 27.130.24.163 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 25 เมษายน 2555 / 21:51
# 12 : ความคิดเห็นที่ 1567
สนุกมากกก~~ อ่านเรื่องนี้เเล้วมีความสุข ^_^~
Name : Sel2aMOon < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Sel2aMOon [ IP : 125.24.67.20 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 11 เมษายน 2555 / 20:08
# 11 : ความคิดเห็นที่ 1511
บทนี้ดีมากเลยค่ะ โยงไปนิทานอีกเรื่องได้ด้วย
แจ่มมาก
คำผิดก็ไม่มีนะคะ ว่าแต่ แมรี่โกลด์โตแล้วใช่ไหมเนี่ย
เพราะตอนท้ายของบทที่เหมือนบอกว่า แมรี่โกลด์อยู่กับท่านหญิงมาก็หลายปี ไม่เคยหญิงสาวเพ้อขนาดนี้ อะไรประมาณนี้
แสดงว่า แมรี่โกลด์โตเป็นสาวสวยแน่ๆเลย ใช่ไหมคะ
อยากให้ถึงตอนที่เจอกับชาฮาร์ตอนเป็นหนุ่มเต็มวัยเร็วๆจัง
PS.  เป้าหมายสูงสุดของชีวิต อาจทำไม่ถึง แต่ก็ไม่เป็นไร ถ้ายังมุ่งมั่น และก้าวเดินต่อไป เป้าหมายนั่นอาจอยู่ใกล้แค่ปลายนิ้ว
Name : รัตติกาลแห่งความมืด < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ รัตติกาลแห่งความมืด [ IP : 110.77.250.44 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 7 เมษายน 2555 / 15:29
# 10 : ความคิดเห็นที่ 1462
 เริ่มจากราพันเซล ต่อด้วยหนูน้อยหมวกแดง ตอนนี้เป็นสดนว์ไวท์ ต่อไปจะมีเรื่องอะไรอีกน้า
PS.  โชคชะตาไม่มีจริง ทุกสิ่งเกิดจากการกระทำ พระเจ้า...เคยช่วยอะไรเราบ้าง ต่อให้ร้องไห้จนน้ำตาไหลเป็นสายเลือด สวดอ้อนวอนจนเสียงแหบแห้ง พระเจ้าก็ไม่หันกลับมา
Name : nrn_forever < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ nrn_forever [ IP : 58.11.185.131 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 5 เมษายน 2555 / 09:43
# 9 : ความคิดเห็นที่ 1399
กำลังจะทักว่าเกี่ยวกับสโนไวท์รึเปล่า รู้สึกมีคนทักไปก่อนแล้ว สนุกทุกตอนเลยค่ะ น่าทำเป็นหนังสือจัง เราพูดจริงๆนะ

PS.  ขอฝากนิยายเรื่อง "How To Find A Dragon : ตามล่าหามังกรที่สาบสูญ" ด้วยนะจ๊ะ
Name : Equinox < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ Equinox [ IP : 180.183.27.125 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 28 มีนาคม 2555 / 00:30
# 8 : ความคิดเห็นที่ 1321
โห สุดยอด
มาจากสโนไวท์ป่ะเนี่ย
Name : ?SINCERE' < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ ?SINCERE' [ IP : 223.206.122.52 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 14 มีนาคม 2555 / 18:14
# 7 : ความคิดเห็นที่ 1302

ซับซ้อนขึ้นเรื่อยๆเลยแฮะ
ป.ล. มาอ่านต่อ เพราะเมื่อคืนแอบหนีไปนอนก่อน 555


PS.  จากวันนี้...ไปถึงทุกวัน จะมี "กัน" ตลอดไป
Name : doGNow < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ doGNow [ IP : 125.27.135.130 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 13 มีนาคม 2555 / 10:17
# 6 : ความคิดเห็นที่ 1263
 เย่โยงมาสโนไวท์เเล้วหนุกจัง:DDD
PS.  "Mirror, mirror on the wall, who is the loveliest lady in the land?"
Name : P.K. < My.iD > ดูเน็ตเวิร์คอื่นๆ ของ P.K. [ IP : 101.108.55.132 ]
ส่งข้อความลับ
วันที่: 6 มีนาคม 2555 / 15:09
หน้าที่ 1 | 2
Post your comment : แสดงความคิดเห็น
ส่วนที่ 1: Message ข้อความ

ส่วนที่ 2 : Name ลงชื่อ
  โพสความเห็นด้วย member Login name Password
  โพสความเห็นไม่แสดง member : ชื่อ* email รูปตัวแทน
            พิมพ์เลขที่เห็น

เธซเธ™เธฑเธ‡เธชเธทเธญเนƒเธซเธกเนˆเธ›เธฃเธฐเธˆเธณเน€เธ”เธทเธญเธ™เธžเธคเธฉเธ เธฒเธ„เธก 2561

ข้อตกลง & เงื่อนไขการใช้งาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้เป็นผลงานที่แต่งโดยผู้ลงผลงานเอง ลิขสิทธิ์ของผลงานนี้จะ
    เป็นของผู้ลงผลงานโดยตรง ห้ามมิให้คัดลอก ทำซ้ำ เผยแพร่ ก่อนได้รับอนุญาต
    จากผู้ลงผลงาน

  • กรณีที่ผลงานชิ้นนี้กระทำการคัดลอก ทำซ้ำ มาจากผลงานของบุคคลอื่นๆ ผู้ลง
    ผลงานจะต้องทำการอ้างอิงอย่างเหมาะสม และต้องรับผิดชอบเรื่องการจัดการ
    ลิขสิทธิ์แต่เพียงผู้เดียว

  • ข้อความและรูปภาพที่ปรากฏอยู่ในผลงานที่ท่านเห็นอยู่นี้ เกิดจากการส่งเข้าระบบ
    โดยอัตโนมัติจากบุคคลทั่วไป ซึ่งเด็กดีดอทคอมมิได้มีส่วนร่วมรู้เห็น ตรวจสอบ
    หรือพิสูจน์ข้อเท็จจริงใดๆ ทั้งสิ้น ผู้ใดพบเห็นการลงผลงานละเมิดลิขสิทธิ์ หรือ
    ไม่เหมาะสมโปรดแจ้งผู้ดูแลระบบเพื่อดำเนินการทันที
    Email: contact(at)dek-d.com ( ทุกวัน 24 ชม ) หรือ
    Tel: 0-2860-1142 ( จ-ศ 0900-1800 )

App อ่านนิยายบน iPad iPhone และ Android