อ่า...วันนี้วันเด็ก หนูกลัวระเบิดเลยไม่ได้ไปไหน -..-
มานั่งอัพไดเล่น เรื่องความเครียด
วาดรูป
เกลิ่นเรื่องนี้หลายคนคงเห็น นาวมีงานอัพเดรทเรื่อยใช่มั้ยคะ? นาววาดภาพลงไอดีไม่ขาดใช่มั้ยคะ? แต่ทุกคนรู้มั้ย ทุกครั้งที่นาววาด นาวจะรู้สึกผิดมาก...
วาดทำไมเมื่อเราไม่มีลายเส้นเป็นของตัวเอง?
นาวอ่านการ์ตูนหลายเรื่อง ภาพสวยๆนาวก็จะหัดวาดตาม วาด วาด วาด วาดจนกระทั่งมาได้ถึงขนาดนี้ วาดมาจนถูกชมว่า "สวยจัง" "เก่งมากเลย" "น่ารักจริงๆ"
แต่
มันไม่ใช่ความสามารถของนาวเลยนะ
ดวงตา ที่ดูสวยดูน่ามองนั่น มันมาจากเรื่อง erementar gerad มาจากเร็นจังที่นาวรักที่สุด
โครงหน้าก็จากเรื่องนี้
ทรงผม ก็จากเรื่องนี้และหลายๆเรื่อง
หน้าตา
ริมฝีปาก
จมูก
หน้าอก ทรวดทรง
ทุกอย่าง ทุกภาพ มาจากเรื่องนี้หมด
หลายเรื่องที่นาวจะพยายามทำให้ "เป็นของๆนาวคนเดียว" แต่ก็ไม่เคยทำได้เลย
เรื่องนี้ก็เหมือนกัน ราวกับว่านาวไม่มีฝีมือ ได้แต่ก๊อบเขาขายกิน
นาวไม่เก่ง ไม่ดี นาวเสียใจ
เสียใจมากๆค่ะ
เฝ้าถามตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่า "ทำไมเราวาดเองในแบบของตัวเองไม่ได้ล่ะ"
แล้วก็ได้คำตอบมาว่า
"ก็เพราะเราวาดได้แค่แบบนี้ไง"
วาดได้แค่แบบนี้...นาวไม่เก่งเอาเสียเลย ท่านอาซูมะคะ นาวขอโทษ
ดวงตาของคุณที่วาดมีเสน่ห์มากเลย นาวขอโทษที่วาดจนชินมือ และกลายเป็นนิสัยของนาวไปซะแล้ว
ขอโทษจริงๆ แต่ตอนนี้ นาวยังหาไม่เจอเลยค่ะ
หาเท่าไหร่ก็หาไม่เจอ เพราะนาวชอบดวงตาแบบนี้เข้าแล้ว
เปลี่ยนก็เปลี่ยนไม่ได้ เพราะยังหาไม่เจอ
หาลายเส้นของตัวเองไม่เจอสักที
เครียด...ลายเส้น
เขียนโดย
pinkmelon
แจ้ง Blog ไม่เหมาะสม
13 ม.ค. 50
398
7
ความคิดเห็น
อะไรที่เราชอบ... อะไรที่เราอยาก... นั่นก็คือตัวเราเองไม่ใช่เหรอ?
สิ่งที่พี่นาวชอบก็เป็นตัวพี่เองนั่นแหละ ลายเส้นที่วาดไม่ได้ ' เหมือน ' กับเรื่องต้นแบบนั่นไปเสียทั้งหมดหรอก แว่นเชื่อว่าในลายเส้นนั้นต้องมีความเป็น ' มะนาวขาว ' อยู่บ้างแน่ๆ
.....
..
.
จะว่าไปมันก็อธิบายยาก...
...พล่ามอะไรไปตั้งยืดยาวนะเรา = =
PS. Have you ever dance with the devil in the night of pale moon light ?
อันที่จริงเรียวก็เป็นแบบท่านนาวเหมือนกันค่ะ
แรงบันดาลใจแรกๆที่ทำให้เรียวอยากวาดการ์ตูนแบบที่ไม่เป็นก้างปลาเริ่มมากจากนู่นเลย... เดอะ ไลอ้อน คิง ของดิสนีย์ แล้วหลังจากนั้นก็มามีเซเลอร์มูนอีก ตอนนั้น เรียวยิ่งเป็นหนักกว่าท่านนาวอีกมั้งละคะ = ='' พยายามวาดให้เหือนเป๊ะๆ จนบางทีทาบวาดก็ยังมี จนป่านนี้เรียวก็ยังรู้สึกว่าสไตล์การวาดของเรียวกุยังได้รับอิทธิพลมาจากศิลปินในดวงใจหลายๆคน แต่เรียวเชื่อ ว่าซักวันเรียวจะพบสไตล์ของเรียวเองได้
ท่านนาวก็เหมือนกันนะคะ เรียวว่า จุดเริ่มต้นของการวาดที่ดี มันก็จำเป็นที่จะต้องดูตัวอย่างก่อนบ้างล่ะน่า แล้วค่อยๆวาด เราจะพบสไตล์ของเราเองแบบปุบๆปับๆนั้นเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วเนอะ ?
แล้วก็ถึงท่านนาวบอกว่า ลายเส้นของ่ทานนาวส่วนใหญ่ได้รับอิทธิพลมาจาก erementar gerad อาจจะเป็นเพราะเรียวไม่ได้ติดตามการ์ตูนเรื่องนี้รึเปล่า แต่เรียวรู้สึกว่าภาพของการ์ตูนเรื่องนี้กับที่ท่านนาววาด มันก็แตกต่างกันอยู่นะคะ สวยกันไปคนละแบบ เรียวว่า.....ท่านนาวเริ่มจะเจอสไตล์ของตัวเองแล้วแน่ๆเลยค่ะ ^^
เรียวอาจจะยังวาดภาพไม่เซียนนัก(ออกจะห่วยด้วยซ้ำ = =) แต่ในฐานะคนท
มายเคยวาดรูปแล้วมีคนชมว่าสวย ดีใจ แต่ไม่มาก รู้มั้ย รูปนั้นเอามาจากปกนิยายปนเปกันไป ปากนิดจมูกหน่อย จนมันกลายเป็นรูปๆนั้น ทั้งๆที่เจ้าของผลงานมิได้เป็นมายเลย เป็นใครก็ไม่รู้ แต่คนชมคือมาย เซ็งจิต
แต่รูปทุกรูปย่อมมีแรงบันดาลใจ พี่นาวอย่าเสียใจไปนะคะ ฝึกฝนฝีมือไป สักวัน เราจะสามารถยืนได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งใคร
PS. ....อันความกรุณาปราณี...จะมีใครบังคับก็หาไม่....
อ่า พี่เพิ่งเริ่มอ่าน erementar gerad เมื่อประมาณสองเดือนที่แล้ว..
ไม่อยากบอกให้นาวเสียใจนะ... แต่เวลาพี่อ่านerementar gerad ทีไร...พี่คิดถึงภาพของนาวทุกทีเลย...
อันที่จริงพี่คิดว่าส่วนที่คล้ายคงจะเป็นแค่ดวงตา แต่เป็นเพราะในไอดีนาวชอบเอาภาพของ erementar gerad มาลงมากกว่ามันเลยชินตาไปส่วนอื่นพี่ว่าไม่เหมือนเลยนะ! โดยเฉพาะทรวดทรง! นาวเอ่ย ทุกคนมีเส้นของตัวเองไม่มากก็น้อยแหละ!
อยากให้นาวลองวาดดวงตาตามเรื่องอื่น ๆ แล้วลองมาผสมเป็นของตัวเองดู ของพี่(ที่เอ่อวาดยังไงก็ไม่สวยอ่านะ = =") ก็เริ่มมาจาก love monter แบล็คแคทแล้วก็อะไรนานาสาระ แล้วก็มาจบที่ erementar gerad อีกนิดหน่อย (หน่อยจริง ๆ นะสังเกตได้จากที่มันไม่สวยไง T^T)
นาวไม่ต้องเฟลขนาดนั้นก็ได้...ยังไงนาวก็ยังวาดรูปสวยนะ ก็แค่ลองปรับอีกนิดหน่อย โครงหน้านาวก็ไม่เหมือน...
โดยเฉพาะเซดีเรียรูปล่าสุด พี่คิดว่ามันต่างจาก erementar gerad นะ ต่างมาก ๆ เเทบไม่เหมือนเลยถ้าเทียบกับเรื่องก่อน ๆ ดุเป็นสาวสวย ไม่ใช่สาวน่ารักแบบเร็นจัง
นาวไม่ได้ตั้งใจลอก นาวพยายามแล้ว ตราบเท่าที่มันเป็นอย่างนั้นนาวไม่ต้องเสียใจอะไรหรอก...จริง ๆ นะ ^^ สู
=_=....หนูนาว หนูทำให้พี่รู้แล้วละ ว่าหนูเนี่ยยัง"เด็กมากๆ"อยู่จริงๆ
ไม่แปลกเท่าไหร่เพราะอยู่ในช่วงเปลี่ยนวัย แต่ว่าน้ารู้ไหมหนูนาว
คิดให้รอบคอบน่ะดี แต่คิดเล็กคิดน้อยจนวิตกจริตน่ะ ทำร้ายตัวเราเองนะ
ยิ่งต่อจากนี้มันจะกลายเป็นปัญหาใหญ่เลยน้า เพราะหนูยังต้องเจออะไรอีกเยอะ ชีวิตคนเราไม่ใช่แค่วันนี้หรือพรุ่งนี้ แต่มันเป็นสิบๆปี
เพราะงั้น ถ้าอยากจะมีความสุข ก็ต้องปรับตัวให้อยู่บนโลกวุ่นๆนี่ให้ได้
เรื่องบางเรื่อง ตอนนี้เราอาจจะยังแก้ไขด้วยตัวเองไม่ได้ และบางครั้งสิ่งที่เราคิดว่ามันช่างหนักหนาสาหัสเหลือเกิน มันอาจจะเกินความเป็นจริงไปก็ได้
พี่ไม่ได้พูดลอยๆ แต่เพราะมันเป็นความจริงที่สัมผัสได้ พิสูจน์ได้
ขอฝากไว้ให้กลับไปคิดเป็นการบ้านนะ
"เราบังคับให้นกแห่งความเศร้าบินผ่านศีรษะเราไม่ได้ แต่เราห้ามไม่ให้มันทำรังบนศีรษะเราได้"
เอาละ เริ่มยาวและ ขอวกกลับเรื่องที่หนูกังวลนะจ๊ะ
หนูนาวพี่ขอถามหนูสามข้อ ตอบมาตามความจริงในขณะนี้นะ ถ้าใช่ ก็ใช้ลายเส้นนี้ต่อไปแหละถูกแล้ว พี่ๆเองก็ฝึกจากแบบนั้นเหมือนกัน จนวันนึงเราปิดหนังสือ แล้วหันมาสร้างงานเฉพาะของต
คิดมาก....
ปกติเค้าก็เริ่มกันยังงี้ทั้งนั้น (ยกเว้นผมคนเดียวนั่นละ = = หัดมาจากเรื่องไหนบอกไม่ถูก... ฝึกวาดออกมาแบบไร้ที่มา วาดปุ๊บมันก็เน่าในแบบของตัวเองเลย 55555+ ใช่ซิ...เค้ามันพวกไม่ปกติ -3- บุ่ยยย)
จริง ๆ นะ... วาดไปเหอะ เด๋วอีกหน่อยก็เจอลายเส้นของตัวเองนั่นแหละ...
PS. It's still early to win against me!