เล่ห์รักจอมทมิฬ

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 4 : ตกใจ (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,780
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    4 ธ.ค. 61



     กิ่งพราวนั่งอยู่ว่างๆเพราะเธอไม่มีงานอะไรให้ทำ บริษัทเพิ่งเปิดใหม่ พนักงานหลายแผนกยังคงวุ่นอยู่กับการจัดเตรียมเอกสารที่ต้องใช้ในบริษัท ดวงตากลมโตกะพริบถี่ขึ้นเมื่อเห็นว่าเจตน์เดินลงไปที่ชั้นล่างสุดของบริษัท ขาเรียวก้าวลุกออกจากโต๊ะทำงานแล้วเดินตามร่างสูงลงไปทันทีโดยพยายามไม่ให้เขารู้ตัว


     “ไปไหนของเขานะ กิ่งพราวพูดเบาๆกับตนเอง เมื่อลงมาถึงชั้นล่างแล้วจึงแสร้งทำเป็นเดินไปยังแผนกถ่ายเอกสาร ทำทีเป็นว่าจะมาช่วยงานเหล่าบรรดารุ่นพี่ทั้งหลาย แต่ก็ไม่วายคอยเงี่ยหูฟังว่าเจตน์คุยอะไรกับพนักงานต้อนรับด้านหน้าบริษัท


     “เดี๋ยวอีกสักพักจะมีเจ้าหน้าที่จากบริษัทออแกไนซ์จัดงานโชว์เครื่องเพชรเข้ามาที่บริษัทนะครับ คุณบอกให้เขาขึ้นไปหาผมที่ห้องทำงานได้เลย แต่ว่าถ้าเขาอยากจะเดินดูเครื่องเพชรที่แกลอรี่ก็ให้คนที่ว่างๆอยู่พาไปดูก็แล้วกัน เจตน์สั่งกับพนักงานต้อนรับเอาไว้ ความจริงแล้วเขาไม่จำเป็นที่จะต้องเดินลงมาบอกด้วยตนเองก็ได้ แต่ในเมื่อบริษัทเพิ่งเปิดใหม่ได้ไม่นาน เขาก็อยากจะดูแลทุกอย่างด้วยตนเองก่อน อยากจะเห็นการทำงานของเหล่ามนุษย์เงินเดือนที่เขาเคยตราหน้าเอาไว้ว่าให้ตายอย่างไรก็จะไม่มีวันทำงานบริษัทที่ต้องเข้าตามตรอกออกตรงเวลาแบบนี้เด็ดขาด แต่ในเมื่อบิดามารดาขอร้องแกมบังคับขนาดนี้แล้วก็ไม่อาจปฏิเสธได้


     “ได้ค่ะคุณเจตน์ พนักงานสาวตอบรับคำสั่งของเจ้านายสุดหล่อ เจตน์มองดูบางสิ่งอย่างชั่งใจอยู่สักครู่จึงบอกความประสงค์ของเขาออกไปให้พนักงานตรงหน้ารับรู้


     “ถ้างั้นผมขอโอวัลตินร้อนๆแก้วหนึ่งนะ ขอบคุณมาก ถึงแม้จะมีตำแหน่งเป็นถึงประธานบริษัทแต่เจตน์ก็ยังไม่ลืมว่ามารยาทที่ดีต้องทำตัวอย่างไร ไม่ใช่ว่าตำแหน่งใหญ่โตแล้วจะต้องทำตัวไม่เห็นหัวคนอื่นสักหน่อย


     “ค่ะ สักครู่นะคะ พนักงานต้อนรับลุกขึ้นเดินไปที่โซนห้องครัวของบริษัท เธอมองหาแก้วใบเล็กอยู่ไม่นานก็เจอ มือบางกำลังจะใช้กรรไกรตัดซองผงเครื่องดื่มให้ขาดแต่ก็ต้องวางไว้แล้วรีบเดินกลับไปรับโทรศัพท์ที่เคาน์เตอร์ของเธอ เป็นจังหวะเดียวกันกับกิ่งพราวที่เดินสวนเข้ามาในห้องครัวพอดี กิ่ง พี่ฝากชงโอวัลตินให้คุณเจตน์หน่อยนะ


     กิ่งพราวแสร้งทำหน้าเหวอหวาก่อนจะรับปาก อ๋อ ได้ค่ะ เข้าทางเธอล่ะทีนี้ ไม่ได้เจอคนที่เธอแอบชอบมาตั้งนาน ขอแค่โอกาสได้อยู่ใกล้ชิดสักหน่อยก็ยังดี ถึงแม้ว่าจะโดนกล่าวหาว่าเธอเป็นพวกบ้าผู้ชายก็ตามเถอะ เก้าปีที่ผ่านมาเธอไม่เคยได้เจอเจตน์เลยสักครั้งและเขาก็ยังเป็นคนที่อยู่ในหัวใจของเธอตลอดมา


     กิ่งพราวเดินไปจัดการชงโอวัลตินจนเสร็จเรียบร้อย หลังจากนั้นจึงยกใส่ถาดรองพร้อมกับขนมปังไส้กรอกอีกหนึ่งชิ้นเดินเข้าไปในลิฟต์ มือเรียวกดจิ้มไปที่หมายเลขแปดและยืนรอด้วยใจเต้นแรงเหมือนกับสมัยเรียนมัธยม เจตน์จะหาว่าเธอเสนอหน้ามากเกินไปหรือเปล่านะ เอาล่ะ ถึงที่หมายแล้ว เธอจะต้องสวมบทพนักงานสาวแสนเรียบร้อยและไม่เคยรู้จักกันกับท่านประธานบริษัทมาก่อน เขาจะได้ไม่สงสัยอะไรในตัวเธอมากนัก


     ก๊อกๆๆ! กิ่งพราวเคาะประตูสามทีก็ได้ยินเสียงคนด้านในอนุญาตให้เดินเข้าไปได้ เธอเปิดประตูด้วยใจเต้นดุ่มๆด่อนๆกลัวว่าเจตน์จะจับผิดได้ แต่แล้วสิ่งที่เธอกลัวนั้นมันก็เป็นจริง


     “ผมว่าผมสั่งโอวัลตินแก้วนี้ไว้กับคุณนิศาไม่ใช่เหรอ เจตน์เอ่ยถามด้วยความสงสัย ส่วนนิศานั้นคือชื่อของพนักงานต้อนรับของบริษัท


     “ค่ะ กิ่งพราวรีบวางถาดเครื่องดื่มลงที่โต๊ะของเจตน์แล้วจึงรีบหมุนตัวทำท่าจะเดินกลับออกจากห้องไป เพียงเท่านั้นเสียงของเขาก็ดังขึ้นอีกครั้งจนเธอตกใจ


     “ผมถาม!”


     “ก็ใช่ค่ะ


     “แล้วทำไมคุณถึงเป็นคนถือขึ้นมา


     “พอดีคุณศามีสายโทรศัพท์เข้าน่ะค่ะ เขาก็เลยให้ฉันถือขึ้นมาให้คุณ กิ่งพราวไม่กล้าบอกว่าเธอเป็นคนชงโอวัลตินแก้วนั้น เธอกลัวว่าจะโดนเขาตวาดใส่อีก แค่นี้เขาก็คงจะหาว่าเธอสาระแนไม่เข้าเรื่องแล้วกระมัง


     “แล้วไป ผมนึกว่าคุณศาเขาจะละเลยหน้าที่ของเขาซะอีก คราวนี้เจตน์เสียงอ่อนลงอย่างเห็นได้ชัด ที่จริงแล้วเขาไม่ได้ตั้งใจจะเสียงดังใส่ผู้หญิงตรงหน้า เพียงแต่เขาแค่ลืมตัวไปหน่อยเท่านั้นเองยังไงก็ขอบคุณมากครับ


     “ไม่เป็นไรค่ะ ถ้างั้นฉันขอตัวก่อนนะคะ


     “เชิญครับ


     กิ่งพราวเดินออกไปจากห้องด้วยความโล่งอก ทำไมเขาจะต้องเสียงดังใส่เธอแบบนั้นด้วยนะ แต่พอคิดไปคิดมาว่าเจตน์ได้ฟังเหตุผลแล้วเขาก็ดูท่าทีอ่อนลง แบบนี้เขาเรียกว่าตบหัวแล้วลูบหลังหรือเปล่าเนี่ย ร่างบางยืนนิ่งอยู่ที่หน้าห้องของเจตน์ได้สักพักแล้วจึงเดินไปที่ลิฟต์เพื่อลงไปชั้นที่เธอทำงานอยู่



     TALKING: ดีใจมากๆที่มีคนติดตามอ่านกันเยอะขึ้น ถึงแม้ว่าตอนนี้จะยังไม่มากเท่าไหร่แต่ก็ขอบคุณมากๆนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

45 ความคิดเห็น