เล่ห์รักจอมทมิฬ

ตอนที่ 28 : ตอนที่ 14 : ไม่เข้าใจตนเอง (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,189
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    19 มิ.ย. 62



     เจตน์ที่เฝ้าสังเกตอยู่บนรถตั้งนานนั้นแทบจะขับตามออกไปไม่ทัน ก็เมื่อกี้ไอ้เพื่อนตัวแสบดันโทรมาเซ้าซี้ให้เขาค้นรูปสมัยดึกดำบรรพ์ของมันที่อยู่ในโทรศัพท์ของเขาแล้วต้องส่งไปให้มันทันทีทันใด นึกแล้วอยากถีบมันแรงๆ ไอ้กายบ้า!


     กิ่งพราวขับรถมาจอดติดอยู่ตรงสี่แยกไฟแดงตลาดโต้รุ่ง ตอนนี้เป็นเวลาเกือบหนึ่งทุ่มแล้ว ร่างบางคิดอะไรเพลินๆในระหว่างที่รอสัญญาณไฟเขียว หากแต่ดวงตากลมโตก็ต้องสะดุดกับบางอย่างที่สะท้อนอยู่ในกระจกมองหลังของคนขับ นั่นมันรถของเจตน์นี่! ทำไมมันถึงบังเอิญขนาดนี้นะ เขาขับตามเธอมาเหรอ คงไม่น่าจะใช่หรอก เพราะเธอไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับเขาเลย กิ่งพร้าวแค่นยิ้มให้กับตนเองและสีหน้าดูหม่นลงจนมิสเตอร์อันเดรียสสังเกตเห็น


     “เป็นอะไรหรือเปล่าครับคุณกิ่ง


     “เปล่าค่ะ กิ่งพราวรีบตอบเพราะไม่อยากให้แขกคนสำคัญรู้สึกไม่สบายใจ


     หนุ่มหล่อกล้ามโตยิ้มให้สาวไทยอย่างอ่อนโยน ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้วครับ ถ้าผมเห็นคุณไม่สบายใจ ผมเองก็พลอยจะไม่สบายใจไปด้วยเหมือนกัน


     “เออะๆๆ แหวะ!” เสียงไอคอกแคกของผู้โดยสารที่นั่งอยู่เบาะหลังทำให้รองประธานหนุ่มหันไปมองตาเขียว มิสอันนาทำหน้าเซมเบ้ก่อนจะเอ่ยว่า ขอโทษทีค่ะ พอดีว่าเมื่อกี้น้ำเปล่าที่ดื่มเข้าไปมันเลี่ยนคอไปหน่อยน่ะค่ะ


     มิสเตอร์อันเดรียสฟังข้อแก้ตัวของยัยเลขาจอมจุ้นแล้วก็นึกอยากจะเบ้ปาก ยัยนี่ชอบขัดเขาทุกเรื่อง แม้แต่เรื่องผู้หญิงก็ไม่เว้น  กลับประเทศเยอรมนีเมื่อไร เขาจะตัดเงินเดือนยัยนี่สักห้าสิบเปอร์เซ็นต์เลยคอยดู!


     กิ่งพราวใช้เวลาขับรถวนหาที่จอดแถวบริเวณตลาดโต้รุ่งอยู่ไม่นาน โชคดีที่มีเจ้าของรถถอยออกให้ก่อน เลยไม่ต้องเสียเวลาไปมากกว่านี้ ทั้งสามคนเดินข้ามถนนเข้าไปในตลาดโต้รุ่งก่อนจะไปหยุดอยู่ที่ร้านอาหารอีสานรสเด็ด


     กิ่งพราวสั่งส้มตำ ลาบหมู ต้มแซ่บเนื้อ คอหมูย่างจิ้มแจ่วและข้าวเหนียวให้แขกของบริษัท มิสเตอร์อันเดรียสดูจะพอใจกับอาหารที่อยู่ตรงหน้ามาก เขาจัดการยัดใส่ปากแบบไม่รอใครเลยทีเดียว


     “เป็นยังไงบ้างคะ กิ่งพราวที่นั่งมองอยู่เอ่ยถามขึ้น ดูท่ามิสเตอร์อันเดรียสจะชอบอาหารอีสานนะ


     “สุดยอดเลยครับคุณกิ่ง แต่ว่าแอบเผ็ดไปนิดนึงนะ พูดจบหนุ่มชาวเยอรมันก็ซู๊ดปากและทำท่าเผ็ดให้ไกด์สาวดู กิ่งพราวหัวเราะออกมาด้วยความตลก หากแต่ภาพที่บุคคลทั้งสามนั่งคุยกันอย่างมีความสุขนั้นมันดันไปสะกิดต่อมขี้อิจฉาของใครบางคนที่กำลังแอบมองอยู่ขึ้นมา


     เจตน์ยืนแอบมองอยู่ตรงร้านขายน้ำมะพร้าวปั่นที่ไม่ใกล้และไม่ไกลจากโต๊ะของกิ่งพราวมากนัก ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเวลาที่เห็นเธอยิ้มหรือหัวเราะกับผู้ชายคนอื่น เขาจะต้องรู้สึกไม่พอใจด้วย ว่าแล้วร่างสูงจึงตัดสินใจเดินเข้าไปหาบุคคลทั้งสามที่กำลังนั่งทานอาหารอีสานอยู่บนโต๊ะที่เขาหมายปอง


     “อะแฮ่ม! สวัสดีครับเจตน์กล่าวทักทาย หลังจากที่เขาแสร้งทำเป็นเดินเฉียดฉิวโต๊ะของมิสเตอร์อันเดรียส


     หนุ่มชาวเยอรมันที่กำลังตักต้มแซ่บเข้าปากนั้นต้องหันมามองผู้มาใหม่ ใครบังอาจกล้ามาขัดจังหวะในการกินของเขากันวะ แต่พอพินิจมองใบหน้าของชายตรงหน้าดีๆแล้ว อารมณ์ที่กำลังเสียนิดๆก็หายเป็นปลิดทิ้ง เมื่อมิสเตอร์อันเดรียสพบว่าคนที่ขัดจังหวะเขานั้นคือเจตน์ คู่ค้าคนสำคัญจากประเทศไทย อ้าว สวัสดีครับคุณเจตน์



     TALKING: กลุ้มใช่มั้ยคะพรี่ น้องก็กลุ้มเหมือนกันค่า ดูจากรูปอิพี่เจตน์ได้เลยค่ะ อิอิ สวัสดีนักอ่านทุกๆท่านนะคะ หลังจากที่ไรท์หายไปนานหลายเดือนมาก อยากจะบอกว่าไรท์ไม่ได้โกรธหรืองอนอะไรนักอ่านนะคะ ช่วงนั้นไรท์ได้งานประจำพอดี บวกกับตอนนี้ไรท์ก็กำลังเตรียมตัวสอบ IELTS ในเดือนกันยายนที่จะถึงนี้อยู่ เลยไม่ได้มีเวลาเปิดคอมพ์มาปั่นนิยายและอัพให้นักอ่านได้อ่านกันเลย ไรท์ขอโทษจริงๆนะคะ ไม่ได้เทนักอ่านนะคะ ไรท์ยังอยากจะเขียนให้จบอยู่ค่า ส่วนเรื่องคอมเม้นท์ ไรท์ยอมรับว่าไรท์อาจจะทำตัวเยอะไปจริงๆนั่นแหละ แต่สิ่งที่ไรท์อยากได้จากนักอ่านนั้นไม่ใช่คำชมเสมอไป ไรท์อยากได้คำวิจารณ์ คำติมากกว่าว่าไรท์ควรจะปรับปรุงหรือแก้ไขตรงไหนบ้างเท่านั้นเองค่ะ ยังไงก็ขอบคุณมากๆสำหรับทุกกำลังใจที่ติดตามกันมาตั้งแต่เปิดเรื่องเลยนะคะ ไรท์ดีใจมากจริงๆ และก็จะแจ้งข่าวว่าไรท์จะขออนุญาตหายยาวๆไปจนถึงเดือนกันยายนเลยนะคะ อัพนิยายอีกทีก็น่าจะวันที่ 10 กันยายน ค่ะ แต่ในช่วงระหว่างนี้ที่ทำงานและเตรียมตัวสอบอยู่ ไรท์อาจจะว๊าปมาอัพนิยายได้สักตอนสองตอน ขึ้นอยู่กับว่าจะมีเวลาปั่นมั้ย แง๊ แต่ไรท์จะพยายามมาอัพให้อ่านกันนะคะ หวังว่านักอ่านคงจะไม่โกรธกันน้า ^_^ 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

45 ความคิดเห็น