เล่ห์รักจอมทมิฬ

ตอนที่ 25 : ตอนที่ 12 : ทั้งรักทั้งเกลียด (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,804
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    24 ก.พ. 62



     กิ่งพราวนอนหายใจหอบเหนื่อยอยู่บนเตียงกว้างหลังจากที่เสร็จพายุ CUT ส่วนเจตน์ลุกขึ้นใส่เสื้อผ้าแต่งตัวให้เรียบร้อย ทำเหมือนกับว่าเมื่อสักครู่นี้ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสร็จแล้วคุณก็รีบแต่งตัวลงไปได้แล้ว เดี๋ยวคนอื่นเขาจะสงสัย เจตน์บอกด้วยใบหน้าเรียบเฉย ตอนนี้เขาดูเย็นชายิ่งกว่าอะไรทั้งปวง


     “ค่ะ กิ่งพราวนึกแล้วก็เจ็บใจตนเอง เธอมันง่ายอย่างที่เขาว่านั่นแหละ เพียงแค่เขาปลุกประโลมไม่เท่าไร ร่างกายของเธอก็โอนอ่อนให้กับเขาแล้ว กิ่งพราวปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอย่างช้าๆ ครั้งหน้ามันจะไม่มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นอีก


     เจตน์เดินออกไปจากห้องพักแล้ว กิ่งพราวจึงลุกขึ้นมาแต่งตัวให้เรียบร้อย เดินออกไปก็พบเจตน์นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเขา เจตน์ทำเพียงแค่ปรายตามองเธอเท่านั้น เขาไม่ได้เอื้อนเอ่ยอะไรออกมา กิ่งพราวจึงเดินออกจากห้องทำงานของเขาไป




     เวลาสิบสามนาฬิกาสิบห้านาที เสียงเอะอะโวยวายจากชั้นล่างทำให้กิ่งพราวต้องวิ่งลงไปดู เกิดอะไรขึ้นเหรอคะ กิ่งพราวถามเมื่อเห็นว่าเหล่าพนักงานพากันไปยืนมุงดูอะไรสักอย่าง


     “ใครก็ไม่รู้ เดินเข้ามาแล้วก็โวยวายบอกว่าจะพบคุณเจตน์ให้ได้ แต่พอคุณศาถามว่าได้นัดไว้หรือเปล่าก็ไม่ตอบ เอาแต่เหวี่ยงอยู่แบบนี้ พรสุดาเป็นคนตอบ กิ่งพราวจึงชะโงกหน้าไปดูว่าใครกันที่มาโวยวายในบริษัท แต่เมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่เธออยากรู้ว่าเป็นใครก็ต้องตกใจ


     “ณัฐชา กิ่งพราวพึมพำออกมา ณัฐชามาที่นี่ทำไม


     พรสุดาได้ยินสาวรุ่นน้องพึมพำก็รีบถามด้วยความสงสัย กิ่งรู้จักผู้หญิงคนนั้นด้วยเหรอ


     “อ๋อเปล่าค่ะ กิ่งพราวรีบส่ายหน้า เธอไม่อยากให้ใครรู้ว่าเธอรู้จักกันกับเจตน์มาก่อน


     ณัฐชาโวยวายได้เกือบห้านาที นิศาจึงตัดสินใจโทรบอกเจ้านายของเธอว่ามีคนมาพบ เจตน์จึงบอกว่าให้แขกขึ้นไปหาเขาที่ห้องทำงานได้เลย เพียงเท่านั้นณัฐชาจึงยิ้มออกประหนึ่งว่าเธอคือผู้ชนะในเกมนี้ ร่างสูงระหงส์เกือบหนึ่งร้อยเจ็ดสิบเซ็นติเมตรเดินไปที่ลิฟต์โดยไม่แคร์สายตาของพนักงานที่มองราวกับว่าเธอเป็นตัวประหลาด


  


     ก๊อกๆๆ! ณัฐชาเคาะประตูห้องทำงานของเจตน์ก่อน การกลับมาครั้งนี้ของเธอจะต้องทำให้เจตน์ประทับใจ เชิญครับ สิ้นเสียงของเจตน์ ณัฐชาจึงเปิดประตูเดินเข้าไป


     “ไม่เจอกันนาน สบายดีนะน้ำเสียงที่คุ้นหูทำให้เจตน์เงยหน้าขึ้นมามองแขกผู้มาเยือนทันที หากก็ต้องตกใจเพราะเจ้าของเสียงคือคนๆเดียวกันกับที่เขาคิดเอาไว้ไม่มีผิด


     “มาทำไม เจตน์ถามด้วยสีหน้าเรียบเฉย เขาทำเหมือนกับว่าณัฐชาเป็นเพียงธาตุอากาศที่อยู่ในห้อง


     ณัฐชาแสยะยิ้ม ปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงนั้นมันไม่ได้ดูเซกซี่ในสายตาของเจตน์เลย คิดถึง มาหาไม่ได้เหรอ


     TALKING: นังเจตน์แกมันร้ายยยย แต่ที่ร้ายกว่าน่าจะยัยณัฐชานี่แหละค่าทุกคน หล่อนจะทวีความร้ายอัพเลเวลขึ้นไปเรื่อยๆ อิอิ อย่าลืมค่ะ ถ้าอยากอ่านต่อ ส่งคอมเม้นท์เข้ามากันคนละเม้นท์สองเม้นท์เท่านั้น เลิฟฟฟ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจที่มีให้กันค่า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #29 mas150315 (@mas150315) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2562 / 19:51
    ทำมัยนางเอกดูใจง่ายจังสมควรที่โดนพระเอกดูถูก
    #29
    1
  2. #28 giikhonbaannok (@giikhonbaannok) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:35

    มาบ่อยๆ นะคะ
    #28
    1
    • #28-1 Pinananda_Nopmanee (@pinjichiu) (จากตอนที่ 25)
      24 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:49

      จะพยายามมาบ่อยๆน้าาา
      #28-1
  3. #27 kornwan22 (@kornwan2) (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2562 / 20:07

    แล้วทำไมน้องกิ่งต้องยอมไห้เขาข่มเหงล่ะ เรื่องยอมเขานี่ไม่เกี่ยวกับสัญญาจ้างงานเลยนะ ไห้เขาเย ฟรีนี่โง่จริงๆ

    #27
    1
    • #27-1 Pinananda_Nopmanee (@pinjichiu) (จากตอนที่ 25)
      24 กุมภาพันธ์ 2562 / 21:48
      อู้หูยยย เเรงเว่อร์ เจ็บจี๊ดสะเตือนไตจริงๆ
      #27-1