เล่ห์รักจอมทมิฬ

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 10 : ล้มหมอนนอนเสื่อ (50%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,715
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 39 ครั้ง
    6 ก.พ. 62



     รถเก๋งห้าประตูรุ่นนิสสันมาร์ชคันสีดำ จะว่าเป็นรถของกิ่งพราวก็ไม่เชิง เพราะเงินดาวน์รถมาจากพ่อแม่ของเธอ ส่วนเธอนั้นเป็นคนผ่อนจ่ายเอง เรียกว่ารถครอบครัวน่าจะเหมาะสมที่สุด กิ่งพราวถอยรถออกมาจอดรอคุณมนตรีที่หน้าบ้าน ไม่นานท่านจึงขับสกู๊ปปี้ไอสีแดงเข้าไปจอดไว้ในบ้านแล้วเดินออกมาพร้อมกับภรรยา


     ครอบครัวพิบูลย์ไพรัชใช้เวลาทานอาหารมื้อเที่ยงที่ร้านบะหมี่เป็ดเจ้าประจำไปเกือบสี่สิบห้านาที โดยวันนี้มีเจ้ามือเป็นกิ่งพราว อาหารที่ถูกสั่งมาบนโต๊ะจึงเยอะกว่าปกตินิดหน่อย วันนี้คุณมนตรีดูจะหิวโหยเป็นพิเศษ ท่านสั่งเอาๆจนกิ่งพราวกับคุณประกายดาวยังตกใจว่าท่านจะทานคนเดียวหมดหรือ หากแต่คุณมนตรีก็สามารถลบคำสบประมาทได้ ท่านทานจนหมดจนเกลี้ยงทุกจาน


     เมื่อกลับมาถึงบ้าน กิ่งพราวจึงขอตัวเข้าห้อง เธอเริ่มรู้สึกไม่สบายเนื้อไม่สบายตัวราวกับว่าจะเป็นไข้ให้ได้ กิ่งพราวทิ้งตัวลงบนที่นอนแล้วจึงเผลอหลับไป ตื่นขึ้นมาอีกทีก็ตอนได้ยินเสียงคุณประกายดาวมาเรียกนี่แหละ


     “กิ่ง ไปกินข้าวเย็นได้แล้วลูก คุณประกายดาวเอ่ยบอกคนที่อยู่ข้างในห้อง หากแต่ก็ได้รับความเงียบตอบกลับมา ท่านจึงเปิดประตูเข้าไป ที่แท้ก็หลับนี่เอง คุณประกายดาวเดินเข้าไปหยิบผ้าห่มหมายจะคลุมร่างให้ลูกสาว หากก็ต้องตกใจเมื่อมือของท่านไปโดนตรงคอของกิ่งพราวแล้วพบว่ากิ่งพราวตัวร้อนจี๋ ว้าย! ทำไมตัวร้อนแบบนี้ ไม่ได้การแล้ว คุณประกายดาวรีบเดินไปหาผ้าขนหนูกับน้ำมาเช็ดตัวให้ลูกสาวทันที


     “ฮือ กิ่งพราวครางเบาๆเมื่อรู้สึกโดนรบกวนการนอน


     “กิ่งลูก กิ่ง ตื่นขึ้นมากินข้าวกินยาหน่อยนะลูก คุณประกายดาวปลุกลูกสาวให้ตื่นขึ้นมาทานอาหารเย็นหลังจากที่ท่านบอกให้สามีขับรถมอเตอร์ไซต์ออกไปซื้อโจ๊กหมูมาให้กิ่งพราว


     กิ่งพราวค่อยๆปรือตาขึ้นมองผู้เป็นแม่ เธอหนาวเหลือเกิน หนาวจนรู้สึกอยากจะนอนห่มผ้าห่มอย่างเดียว ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น ปากอิ่มพึมพำเรียกชื่อมารดาไม่ดังมากนัก แม่


     “ตื่นมากินข้าวกินยาหน่อยเนอะลูก เสร็จแล้วจะได้นอนต่อ คุณประกายดาวยิ้มให้ลูกสาว เมื่อเห็นกิ่งพราวพยักหน้า ท่านจึงค่อยๆช่วยประคองกิ่งพราวให้ลุกขึ้นนั่งบนที่นอน โดยไม่ลืมเอาหมอนหนุนอีกใบหนึ่งไปวางให้กิ่งพราวพิงหลังได้


     กิ่งพราวทานโจ๊กไปไม่กี่คำก็หยุดทาน เธอทานไม่ไหวแล้วตอนนี้ รู้สึกอยากรีบๆทานยาให้เสร็จจะได้ล้มตัวลงนอนสักที คุณประกายดาวจึงหยิบช้อนยาที่มีทิฟฟี่หนึ่งเม็ดละลายน้ำอยู่ในนั้นมาป้อนให้ลูกสาว กิ่งพราวกลืนยาเม็ดไม่เป็น ไม่ว่าเธอจะพยายามหัดกลืนเท่าไรก็ไม่ประสบความสำเร็จ ดังนั้นไม่ว่าตอนไหนที่กิ่งพราวป่วย ยาทุกชนิดที่เป็นแบบเม็ดจะต้องถูกนำมาละลายใส่น้ำก่อนเธอทานทุกครั้ง


     กิ่งพราวล้มตัวลงนอน เธอดึงผ้าห่มมาปิดคลุมร่างกายจนแทบจะมิดหัว หากแต่ก็ยังคงเหลือช่องว่างไว้ให้มีอากาศหายใจ คุณประกายดาวเห็นลูกสาวหลับแล้ว ท่านจึงค่อยเดินออกไปจากห้องกิ่งพราวโดยไม่ลืมปิดสวิตไฟในห้อง เดี๋ยวก่อนนอนท่านจะแวะมาดูกิ่งพราวอีกครั้งหนึ่ง



     TALKING: โอ้โหววว ถึงกับล้มหมอนนอนเสื่อกันเลยทีเดียว อีคุณเจตน์นี่ท่าจะหื่นไม่น้อยนะ อิอิ ได้อ่านคอมเม้นท์แล้วมีกำลังใจมากๆนะคะ คุณรู้หรือเปล่าว่ากำลังใจของพวกคุณนั้นมีค่ามากที่สุดสำหรับเรามากแค่ไหน อย่าลืมนะคะยูวว ถ้าอยากอ่านกันต่อ กดส่งคอมเม้นท์มากันคนละเม้นท์สองเม้นท์ เท่านี้ไรท์ก็ดีใจมากๆแล้วค่ะ ขอบคุณสำหรับทุกกำลังใจนะคะ เลิฟๆค่า
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 39 ครั้ง

45 ความคิดเห็น

  1. #9 Sununta Reantong (@0896970873) (จากตอนที่ 20)
    วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:16
    อ้าวนังเจตน์ พี่เค้าไม่สบายเลยรู้ป่ะเนี่ย
    #9
    1
    • #9-1 Pinananda_Nopmanee (@pinjichiu) (จากตอนที่ 20)
      8 กุมภาพันธ์ 2562 / 23:05
      5555 นังเจตน์จะไปรู้อะไร คอยแต่กัดหนูกิ่งอยู่ทู๊กกกกวัน
      #9-1