ลิขิตร้ายปมรัก

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 4 : เริ่มรุก (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,495
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    7 พ.ย. 62



ประเทศไทย  กรุงเทพมหานคร


   นี่ไอ้พราว ทำไมฟินไม่ติดต่อพวกเรากลับมาบ้างเลย  ฉันก็คิดถึงเพื่อนของฉันเหมือนกันนะ  เสียงของหนุ่มนามว่า  กรเกียรติ  หรือ  ไม้  กำลังบ่นให้เพื่อนสาวอย่าง  พราวพิลาศ  หรือ  พราว  ฟังอยู่ในขณะนี้


   นี่ไอ้ไม้  แกจะบ่นอะไรนักหนาวะ  ฉันก็คิดถึงเพื่อนฉันเหมือนกันย่ะ  พราวพิลาศตอบกลับเพื่อนหนุ่มด้วยเสียงแข็งก่อนจะกล่าวเพิ่มขึ้นมาอีกว่า จะว่าไปฉันเองก็ยังติดต่อยัยฟินไม่ได้เหมือนกันช่วงนี้  พราวพิลาศบอกกรเกียรติ  ก่อนเธอจะลุกขึ้นยืนกอดอกตนเองแล้วหันหน้าไปทางหน้าต่าง


   หรือว่าเราจะบินไปหาไอ้ฟินที่ฮ่องกงกันดี  กรเกียรติถามออกมา  เมื่อพราวพิลาศได้ยินคำถามของเพื่อนชาย  เธอก็ถึงกับถอนหายใจเลยทีเดียวก่อนจะเอ่ยขึ้นมาว่า


   ไอ้ไปหาที่ฮ่องกงนี่มันไม่ใช่ปัญหาหรอก  แต่ปัญหาก็คือเราจะไปหายัยฟินได้ที่ไหนในฮ่องกงล่ะ  พราวพิลาศบอกให้กรเกียรติทราบ  กรเกียรติเองก็เข้าใจเพราะไม่รู้ว่าพวกเขาจะไปตามหาเพื่อนสาวคนสนิทได้ที่ไหนในฮ่องกง  คิดแล้วก็เหนื่อยใจก่อนที่กรเกียรติจะบอกลาเพื่อนสาวแล้วกลับบ้านของตนเองไป




เขตบริหารพิเศษฮ่องกง  บ้านตระกูลหวัง


   คุณหนูคนสวยของบ้านตระกูลหวังอย่างหวังลี่หนินกำลังออกกำลังกายอยู่ในบริเวณห้องฟิตเนสของบ้าน เธอรักการดูแลสุขภาพร่างกายและความสวยความงามเป็นชีวิตจิตใจ


   ใครจะสวยเท่าฉันอีก ไม่มีแล้ว  ฮะฮ่าฮ่า  หวังลี่หนินหัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดี  นอกจากเธอเป็นน้องสาวของหวังลี่หมินแล้ว  เธอยังเป็นโรคหลงตัวเองและบ้ายออีกด้วย


   ภายในห้องรับแขกของบ้านซึ่งตอนนี้มีหวังจือเป่ย  หวังลี่เจีย  บิดามารดาของหวังลี่หมินกับหวังลี่หนินกำลังนั่งอยู่ที่ชุดโซฟาสุดหรูของบ้าน  เมื่อหวังจือเป่ยเห็นลูกชายของเขาเดินลงมาจากบันไดบ้าน  เขาก็รีบส่งเสียงทักทายลูกชายทันที


   อ้าว  ทำไมวันนี้ไปทำงานเช้าจังล่ะลูก  หวังจือเป่ยเอ่ยถามบุตรชาย


   พอดีวันนี้ผมมีประชุมเช้าน่ะครับคุณพ่อ  หวังลี่หมินตอบผู้เป็นบิดาก่อนจะหันไปถามมารดาของเขา


   เช้านี้มีอะไรทานเป็นพิเศษหรือเปล่าครับคุณแม่  หวังลี่หมินรีบเดินเข้าไปถามมารดาทันที


   แหม วันนี้แม่ก็ทำข้าวต้มปลาร้อนๆไว้ให้ลูกๆไงจ๊ะ  ว่าแต่น้องตื่นหรือยังเนี่ย  ทงทงขึ้นไปตามน้องลงมาทานข้าวหน่อยไปลูก  หวังลี่เจียบอกกับลูกชาย  หวังลี่หมินพยักหน้าแล้วจึงเดินขึ้นไปตามน้องสาวลงมาทานข้าวเช้า


   ในระหว่างที่ทุกคนกำลังนั่งทานข้าวเช้ากันอยู่  ผู้เป็นบิดาก็เอ่ยบางสิ่งบางอย่างขึ้นมาจนทำให้หวังลี่หมินที่กำลังใช้ช้อนตักข้าวต้มเข้าปากถึงกับสำลักออกมาเลยทีเดียว


   เอ..ทงทง  เมื่อไหร่ลูกจะแต่งงานสักทีล่ะ  ผู้เป็นบิดาถามออกมาอย่างอารมณ์ดี


   เอ่อ.. คุณพ่อครับ  พอดีว่าผมยังไม่คิดเรื่องนี้  บุตรชายตอบบิดา


   พ่อกับแม่อยากอุ้มหลานใจจะขาดแล้วนะ  เฮ้อ.. แล้วยัยปิงปิงล่ะ  นี่ก็อีกคน  เมื่อไหร่จะแต่ง พวกแกคิดจะอยู่บนคานกันทั้งชีวิตหรือไง  หวังจือเป่ยบ่นออกมาให้ทุกคนที่อยู่ในบริเวณนั้นได้ยินกันหมด


   โถ่.. คุณก็อย่าไปเร่งลูกมากเลย  ลูกอาจจะยังไม่เจอคนที่ถูกใจก็ได้นะ  คราวนี้เป็นเสียงของหวังลี่เจียที่พูดออกมาแทนลูกๆ


   ใช่ค่ะคุณแม่  คุณพ่ออย่าเพิ่งรีบเร่งพวกเราเลยนะคะ  พวกเรายังไม่พร้อมจริงๆ  ไม่พร้อมจริงจริ๊ง  เสียงของลูกสาวคนเล็กเอ่ยออกมาแนวประชดประชันแต่ก็เห็นดีเห็นงามกับมารดาของเธอ


   เอาเถอะ ยังไงพ่อก็คงไม่ได้อุ้มหลานเร็วๆนี้หรอก  ทงทงรีบทานข้าวเถอะ  มีประชุมแต่เช้าไม่ใช่เหรอลูก  หวังจือเป่ยบอกกับลูกชายของตนเอง  หลังจากที่ทุกคนทานอาหารเช้ากันเสร็จแล้ว  ลูกชายคนโตของบ้านก็ออกไปทำงาน  ส่วนลูกสาวคนเล็กก็ออกไปช้อปปิ้งตามเคย



*นิยายเรื่องนี้รีอัพใหม่เป็นครั้งที่ 6 แล้วนะคะ ท่านใดสนใจอยากอ่านจนจบเร็วๆ สามารถดาวน์โหลดอีบุ๊คได้แล้วที่เว็บ MEB นะคะ ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลดมากๆค่า ^^

ปล. ไรท์ขอฝากนิยายเรื่อง คุณพ่อเจ้าเสน่ห์ กับ เล่ห์รักจอมทมิฬ ไว้อีกเรื่องด้วยนะคะ ตอนนี้กำลังอัพให้อ่านค่ะ

ปล.2 นี่เป็นภาพหน้าปกใหม่ของนิยายเรื่องนี้นะคะ ไรท์ได้ทำการอัพเดตไว้ในเว็บ MEB แล้วนะค้า


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

238 ความคิดเห็น