ลิขิตร้ายปมรัก

ตอนที่ 20 : ตอนที่ 10 : โลกมันกลม (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,353
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    18 พ.ย. 62


   “ก็ไม่รู้จักหรอก แต่ฉันเดินชนกับยัยเจ๊นั่นตอนอยู่ที่สนามบินไงกรเกียรติบอกเพื่อนสาว


   “อ้าว แล้วทำไมแกไปเรียกเขาแบบนั้นอ่ะ เขาก็ออกจะสวยหนิ ไม่ใช่ล่ะ สวยมากเลยทีเดียวพราวพิลาศอดชื่นชมความสวยงามของหวังลี่หนินไม่ได้ กรเกียรติพอได้ยินเพื่อนสาวเอ่ยชมยัยเจ๊นั่นก็ถึงกับเบะปากออกมาทันที


   “อย่างยัยเจ๊นั่นน่ะเหรอสวย ก็สวยอยู่หรอก แต่นิสัยนี่แย่ไปหน่อยกรเกียรติเอ่ยอย่างหมั่นไส้ พลันจ้องชายหนุ่มหน้าหล่อที่มากับยัยเจ๊นั่นอย่างพิจารณา นั่นคงจะเป็นแฟนของยัยเจ๊นั่นล่ะมั้งท่า หน้าตาก็ดี ที่สำคัญน่าจะรวยด้วยแน่นอน ชายหนุ่มคิดเองเออเองอยู่คนเดียว




   “พี่ทงทง กินเยอะๆสิ ปิงปิงอุตส่าห์เป็นเจ้ามือเลยนะเนี่ยหวังลี่หนินบอกพี่ชาย


   “โห ปิงปิง แค่นี้ก็เยอะจนจะกินไม่หมดอยู่แล้วนะหวังลี่หมินบอกน้องสาวของเขา เขารู้สึกอิ่มมากจริงๆในตอนนี้


   “โถ่ ปิงปิงก็เป็นห่วงพี่ไง ช่วงนี้พี่ดูผอมๆไปนะ ไม่ได้เข้าฟิตเนสล่ะเซ่หวังลี่หนินแซวพี่ชายเล่น พลางยื่นมือไปหยิกแก้มพี่ชายอย่างที่ชอบทำเป็นประจำ


   “ฮ่าฮ่า โถ่ อย่ามาทำเป็นรู้ดีไปหน่อยเลย แล้วเมื่อไหร่จะหาแฟนได้สักทีล่ะจ๊ะคุณน้องสาวหวังลี่หมินหัวเราะแล้วแซวน้องสาวกลับอย่างติดตลก


   “โห นี่อย่ามาดูถูกปิงปิงนะ คอยดูเถอะ เดี๋ยวปิงปิงจะมีแฟนก่อนพี่ให้ดูคนเป็นน้องสาวเอ่ยอย่างงอนๆ อย่ามาดูถูกเธอเชียวนะ เธอนี่แหละ 'แซ่บ' ที่สุดแล้ว


   “โอ๋ๆ อ่ะล้อเล่นน่า กินๆกันเถอะ จะได้รีบกลับบ้านกันหวังลี่หมินบอกน้องสาว แล้วทั้งคู่ก็ลงมือทานอาหารกันจนเสร็จ แล้วเดินควงแขนอย่างสนิทสนมออกจากร้านไปด้วยกัน โดยที่ไม่รู้ตัวเลยว่า การกระทำทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในสายตาของกรเกียรติทั้งนั้น ชายหนุ่มได้แต่เบะปากอย่างไม่แยแส ก่อนจะรีบก้มหน้าก้มตาทานอาหาร ทิ้งความแปลกใจไว้ให้กับพราวพิลาศว่า ทำไมเพื่อนของเธอถึงต้องไม่ชอบยัยเจ๊นั่นขนาดนั้นด้วย




   “ฟินจ๊ะ พี่รบกวนให้ฟินตรวจเช็คเอกสารเล่มนี้ให้หน่อยสิว่ามันแปลถูกต้องทุกคำหรือเปล่าอันเปาเดินมาบอกสาวรุ่นน้อง


   “อ๋อได้ค่ะ พี่อันเปาต้องใช้วันไหนคะฟินณราถามถึงวันที่อันเปาต้องใช้เอกสารเล่มนี้


   “อีกสองสามวันแหละน้องฟิน พี่เองก็ไม่ค่อยแน่ใจเหมือนกันว่าตัวเองแปลถูกหรือเปล่า ขืนส่งไปให้ลูกค้าแล้วผิดพลาดขึ้นมานะ โอ๊ย บอสด่าตายแน่ๆงานนี้อันเปาชี้แจงรายละเอียดให้สาวรุ่นน้องฟัง เธอเองก็ไม่ค่อยจะเก่งภาษาอังกฤษเท่าไรนัก บอสนี่ก็ยังจะมาใช้ให้เธอแปลอีก


   “ถึงกับขนาดนั้นเลยหรอคะฟินณราอดแปลกใจไม่ได้


   “ก็จริงน่ะสิ ช่วงนี้บอสยิ่งอารมณ์ขึ้นๆลงๆอยู่อันเปาบ่น


   “อะแฮ่ม เม้าท์มอยอะไรกันอยู่จ๊ะ รีบไปทำงานสิ เดี๋ยวโดนหักเงินเดือนฉันไม่รู้ด้วยนะเสียงของซูฉีดังขึ้น นั่นถึงกับทำให้อันเปาสะดุ้ง


   “แฮ่ พี่ซูฉี อันเปาแค่เอาเอกสารมาให้น้องเขาช่วยเช็คอีกทีน่ะค่ะ เผื่อว่ามีอะไรผิดพลาดจะได้รีบแก้ก่อนส่งไปให้ลูกค้าค่ะอันเปาชี้แจงให้ซูฉีทราบ ซึ่งซูฉีเองก็พยักหน้ารับรู้


   “ฉันก็ไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อยซูฉีบอก


   “ค่าอันเปาเอ่ยอย่างรับทราบ


   “อ้อฟิน อีกสองวันมีประชุมกับบริษัทลูกค้าที่มาเลเซียนะ บอสกับฟินจะต้องบินไปประชุมที่นั่น ยังไงก็เตรียมตัวดีๆนะซูฉีชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับการประชุมให้สาวรุ่นน้องทราบ ซึ่งเมื่อฟินณราได้ยินก็ถึงกับตกใจขึ้นมาทันที


   “ฟินต้องไปกับบอสสองคนเหรอคะหญิงสาวถามอย่างไม่อยากเชื่อหูตัวเอง


   “ใช่จ้ะ ฮั่นแน่ ถามแบบนี้เขินหรือเปล่าเนี่ยซูฉีแซว


   “มะ ไม่ใช่นะคะ ไม่ได้เขินสักหน่อยฟินณรารีบบอก ใครจะไปเขินเขาได้ลง ใบหน้าหล่อๆที่ทุกคนเห็นมันเทียบไม่ได้เลยกับสิ่งแย่ๆที่เธอได้รับจากเขา


   “จ้ะ ไม่เขินก็ไม่เขิน ถ้างั้นพี่ไปแล้วนะ วันนี้มีเดทกับคุณสามีสุดที่รักย่ะซูฉีพูดเสร็จก็หยิบกระเป๋าสะพายเดินออกไปเสียแล้ว  


   “แหม๋ ทีอย่างนั้นบอกให้เราทำงานอันเปาบ่น


   “เอาเถอะน่าพี่อันเปา พี่ซูฉีเขาก็เป็นแบบนี้แหละ งานเขาน้อยกว่าเรา จะไปโทษเขาก็ไม่ได้ พี่เขาคงไม่อยากให้เราโดนหักเงินเดือนนั่นแหละค่ะฟินณราบอกให้อันเปาได้เข้าใจ ซูฉีมีงานน้อยกว่าพวกเธอจริง แต่ทุกครั้งเธอก็จะทำงานให้เสร็จเรียบร้อยก่อนแล้วค่อยออกไปข้างนอกเสมอ




   “เล่ย ช่วงนี้แกเป็นอะไรไปวะ ดูเงียบๆเกินฟิลิปส์เอ่ยถามเพื่อนสนิทอย่างสงสัย เขารู้สึกว่าช่วงนี้หวงอันจิ้งดูเงียบๆไปจริงๆ   


   “เปล่าเลย ฉันสบายดีหวงอันจิ้งตอบอย่างไม่สบอารมณ์นัก


   “เฮ้ย ฉันถามแค่นี้แกจะทำหน้าเครียดอะไรขนาดนั้นฟิลิปส์อดเป็นห่วงเพื่อนไม่ได้


   “เอาน่า ฉันบอกว่าสบายดีก็สบายดีสิวะหวงอันจิ้งบอก


   “เออๆ ถ้ามีอะไรไม่สบายใจก็บอกฉันได้นะฟิลิปส์กล่าวทิ้งท้าย ถ้างั้นฉันไปก่อนนะ มีอะไรก็โทรหาได้ตลอดฟิลิปส์พูดจบก็เดินออกจากห้องทำงานของหวงอันจิ้งไป ทิ้งให้แต่หวงอันจิ้งนั่งคิดอะไรบางอย่างอยู่เพียงลำพัง


   “เรื่องบางเรื่อง ฉันบอกแกไม่ได้จริงๆว่ะหวงอันจิ้งพึมพำ


   “แต่ฉันจะไม่ยอมเสียแกไปเด็ดขาด !




สองวันต่อมา ณ สนามบินนานาชาติฮ่องกง


   “มากับผมทั้งที หัดทำหน้าให้มันดีๆหน่อยฟิลิปส์เหน็บแนมหญิงสาวข้างๆทันที


   “หน้าฉันมันก็เป็นแบบนี้อยู่แล้ว จะให้ฉันทำยังไงอีกคะฟินณราเอ่ยถาม ผู้ชายบ้าอะไร มาถึงสนามบินแล้วก็พูดจาเหน็บแนมเธอทันที ฟิลิปส์ได้ยินก็เกิดอาการเถียงไม่ออกก่อนจะรีบเก๊กใบหน้าขรึมแล้วเอ่ยขึ้น


   “ไปขึ้นเครื่องได้แล้วเขาบอก นั่นถึงกับทำให้ฟินณราอดขำไม่ได้แต่เธอก็ต้องกลั้นเอาไว้ เดี๋ยวจะโดนเขาดุเอาอีก หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินไปขึ้นเครื่องบินเพื่อมุ่งหน้าสู่จุดหมายปลายทางที่ประเทศมาเลเซีย




   “โอ๊ย ทำไมหายัยฟินไม่เจอสักทีนะ นี่ก็สองวันกว่าแล้วนะเว้ยไอ้ไม้พราวพิลาศเอ่ยขึ้นหลังจากที่เธอกับกรเกียรติเริ่มตามหาฟินณรามาถึงสองวันเต็มๆแต่ก็ไม่มีวี่แววว่าจะพบเพื่อนสาวสักที


   “ฉันจะรู้กับแกไหมไอ้พราว นี่ก็มาด้วยกันไม่ใช่เหรอกรเกียรติบอกเพื่อนสาว โถ่ ยัยเพื่อนคนนี้คิดว่าเขากับเธอแยกกันมาหรือยังไง


    “เออนั่นแหละ ปวดฉี่ว่ะ เดี๋ยวฉันไปหาห้องน้ำแถวนี้เข้าแป๊ปนึงนะพราวพิลาศเอ่ยบอกเพื่อนชายแล้วเธอก็เดินไปหาห้องน้ำสาธารณะแถวนั้นเข้าทันที


   “เฮ้ย กลับทางไหนวะเนี่ย โถ่เว้ย อย่าบอกนะว่าแกหลงทางหญิงสาวเมื่อเดินออกมาจากบริเวณห้องน้ำก็บ่นกับตนเองทันที เธอจำทางกลับไปหากรเกียรติไม่ได้


   “โทษนะครับ มีอะไรให้ผมช่วยหรือเปล่าเจ้าของใบหน้าหล่อตามสไตล์จีนเดินเข้ามาถามเธอด้วยภาษาสากล


   “เอ่อ พอดีฉันจำทางกลับไปหาเพื่อนไม่ได้น่ะค่ะพราวพิลาศบอกชายหนุ่ม และก็เป็นชายหนุ่มคนเดียวกันกับที่เธอเจอในร้านอาหารเมื่อสองวันก่อน ชายหนุ่มที่ทำให้ใจเธอเต้นแรงตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เห็นหน้า และครั้งนี้ก็ยังเป็นเหมือนดังเช่นครั้งแรกอยู่ พลางคิดไปว่าเขามีแฟนอยู่แล้ว เธอไม่ควรคิดอะไรเช่นนี้


   “แล้วคุณพอจะจำได้ไหมครับว่าคุณมาจากแถวๆไหน ผมจะได้พาไปส่งถูกหวังลี่หมินถามหญิงสาวตรงหน้าอย่างต้องการคำตอบ


   “น่าจะตรงโรงแรมแมนดารินโอเรียนทอลน่ะค่ะหญิงสาวบอก


   “โอเคครับ เดี๋ยวผมไปส่งหวังลี่หมินพูดจบก็ผายมือเชิญให้หญิงสาวเดินนำหน้าเขาทันที และเขาก็ทำหน้าที่เป็นสารถีคอยบอกทางเธอจนถึงที่หมาย


   “ไอ้พราวแกหายไปไหนมา ฉันเป็นห่วงแกแทบแย่เมื่อเห็นเพื่อนสาวเดินมา กรเกียรติก็รีบเอ่ยถามทันที


   “หลงทางนิดหน่อย ไม่เป็นไรว่ะแก โชคดีที่เจอคุณคนนี้แล้วเขาเลยมาส่งน่ะพราวพิลาศเอ่ยบอกเพื่อนชายให้ทราบ แต่เมื่อกรเกียรติเห็นหน้าหวังลี่หมินก็เกิดอาการอ๋อขึ้นมาทันที


   “แฟนยัยเจ๊นั่นสินะกรเกียรติพูดออกมาโดยไม่สนใจอะไรทั้งนั้น


   “นี่แหน่ะ ทำไมไปพูดกับเขาแบบนั้นล่ะพราวพิลาศพูดจบก็ใช้มือเรียวฟาดลงไปที่แขนล่ำของเพื่อนชายทันทีว่าไม่ควรทำกิริยามารยาทแบบนี้ต่อหน้าคนอื่น


   “ต้องขอโทษแทนเพื่อนฉันด้วยนะคะคุณพราวพิลาศไม่รู้จักชื่อของเขา


   “ทงทงครับ คุณล่ะหวังลี่หมินแนะนำตัวพร้อมกับถามทั้งสองคนไปด้วย


   “เอ่อ พราวค่ะ ส่วนนี่ไม้ค่ะ เพื่อนฉันเองพราวพิลาศบอกอีกฝ่าย


   “ยินดีที่ได้รู้จักนะครับคุณพราว คุณไม้หวังลี่หมินกล่าวอย่างอารมณ์ดี


   “เช่นกันค่ะพราวพิลาศเอ่ยตอบรับเช่นกัน แต่เมื่อหันไปมองด้านข้างก็ยังเห็นกรเกียรติเอาแต่ยืนนิ่งมองหน้าหวังลี่หมินอยู่ ไม้ อย่าเสียมารยาทพราวพิลาศบอกเพื่อนชาย เมื่อกรเกียรติได้ยินพร้อมกับเจอสายตาดุจ้องมาทางเขาก็รีบยื่นมือไปทักทายหวังลี่หมินทันที


   “ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับคุณทงทงกรเกียรติบอก


   “ว่าแต่พวกคุณมาเที่ยวกันเหรอครับหวังลี่หมินถาม


   “เปล่าค่ะ พวกเรามาตามหาเพื่อนพราวพิลาศตอบ


   “พอจะบอกได้ไหมครับว่าเพื่อนคุณเป็นใคร เผื่อว่าผมจะรู้จักและช่วยตามหาได้ชายหนุ่มยังคงถาม เผื่อว่าเขาจะได้ช่วยตามหาได้จริงๆ


   “ชื่อฟินน่ะค่ะ ฟินณราพราวพิลาศชี้แจงให้อีกฝ่ายทราบ


   “อ้อ ผมพอจะนึกออกแล้วล่ะครับหวังลี่หมินถึงกับอ๋อ


   “ห้ะ หมายความว่ายังไงคะ คุณรู้จักยัยฟินเหรอคะพราวพิลาศถึงกับตาลุกวาวด้วยประกายแห่งความหวังขึ้นมาทันที


   “ก็คุณฟินเขาทำงานเป็นล่ามอยู่ที่บริษัทของเพื่อนผม เมื่อเดือนก่อนเขายังมาเป็นล่ามให้บริษัทผมเลยครับหวังลี่หมินอธิบายให้สาวเจ้าเข้าใจอย่างดีแท้


   “ไชโย ในที่สุดเราก็เจอยัยฟินสักทีพราวพิลาศดีใจมากจนเผลอเข้าไปกอดหวังลี่หมินซะแน่น ก่อนจะรู้ตัวว่าเธอเผลอทำอะไรลงไปก็รีบขอโทษขอโพยชายหนุ่มกันยกใหญ่เลยทีเดียว


   “เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ผมจะพาพวกคุณไปหาคุณฟินที่บริษัทเพื่อนผมก็แล้วกันนะครับหวังลี่หมินบอกพราวพิลาศกับกรเกียรติ


   “ได้ค่ะๆ เอาเป็นว่าคุณสะดวกตอนไหนก็ติดต่อฉันมาได้ที่เบอร์นี้นะคะหญิงสาวบอกพร้อมกับยื่นหมายเลขโทรศัพท์ฮ่องกงให้เขา


   “โอเคครับ ถ้ายังไงก็อาจจะเป็นช่วงบ่ายๆละกันนะครับ แล้วเดี๋ยวผมจะโทรบอก แต่ว่าตอนนี้ผมต้องรีบไปแล้ว พอดีส่งน้องสาวไปนวดหน้าที่สปาเลยต้องรีบไปรับน่ะครับ แล้วเจอกันนะครับหวังลี่หมินพูดจบก็โบกมือลาทั้งสองแล้วรีบเดินกลับไปขึ้นรถของตนเองทันที




*นิยายเรื่องนี้รีอัพใหม่เป็นครั้งที่ 6 แล้วนะคะ ท่านใดสนใจอยากอ่านจนจบเร็วๆ สามารถดาวน์โหลดอีบุ๊คได้แล้วที่เว็บ MEB นะคะ ขอบคุณทุกยอดดาวน์โหลดมากๆค่า ^^

ปล. ไรท์ขอฝากนิยายเรื่อง คุณพ่อเจ้าเสน่ห์ กับ เล่ห์รักจอมทมิฬ ไว้อีกเรื่องด้วยนะคะ ตอนนี้กำลังอัพให้อ่านค่ะ

*ตอนนี้มีโปรโมชั่นหนังสืออีบุ๊คจาก 149 บาท  ลดราคาเหลือเพียง 99 บาทเท่านั้น เพราะเนื่องในโอกาสเป็นเดือนเกิดของนักเขียนเองค่ะ ไรท์ก็เลยจัดโปรโมชั่นเพื่อขอบคุณนักอ่านและผู้สนับสนุนทุกท่านนะคะ ลดราคายาวไปจนถึงสิ้นเดือนพฤศจิกายนนี้เลยค่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็ไปสอยคุณลิสต์กับหนูฟินได้เลยค่า อิอิ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

238 ความคิดเห็น