ใยรักซาตานร้าย

ตอนที่ 16 : ตอนที่ 5(3)re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 13,374
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 57 ครั้ง
    20 ก.พ. 59

   


“เคลวินไม่เผ็ดเหรอ” คุณคาร่าที่ลองทานดูก็มีอาการเดียวกับลูกชาย


            “ไม่หรอกค่ะเพราะแกเคยทานบ่อยๆ” หญิงสาวเป็นฝ่ายตอบแทน พร้อมกับตักอาหารให้ลูกชาย ซึ่งเธอคิดว่าถ้ามีโอกาสทำอาหารอีกจะลดความเผ็ดของส้มตำลงอีกเพื่อให้ทุกคนทานได้ แต่หันมาอีกทีพ่อของลูกที่บ่นว่าเผ็ดเมื่อครู่ทานส้มตำจนหมดจาน




            “ก็มันอร่อยจนหยุดไม่ได้” คาร์ลได้แต่รับกระดาษทิชชูจากคนตัวเล็กที่ส่งมาให้ ร่างสูงใช้มือพัดผ่านใบหน้าไปมาเหมือนการไล่ความเผ็ดร้อน ทำให้เด็กชายที่นั่งอยู่ข้างๆ ล้วงมือเข้าไปยังกระเป๋าสะพายข้างที่ยังติดตัวอยู่




            “แด๊ดดี๊ทานนี้สิ” เด็กชายยื่นนมกล่องที่ได้รับจากห้างสรรพสินค้าที่เพิ่งไปให้บิดาทันที เพราะทุกครั้งที่เผ็ดมารดาจะให้ทานนมของพี่หมีจะช่วยให้หายทันที คุณคาร่าและคุณวิลเลียมได้แต่มองลูกชายที่กำลังดูดนมกล่องที่หลานชายเป็นคนให้แล้วหัวเราะเสียงดัง เมื่อคาร์ลดูดครั้งเดียวหมดกล่องด้วยความเผ็ด เมื่อเห็นว่าคนเป็นพ่อยังไม่หายเผ็ด ร่างเล็กของเด็กชายพยายามลงจากเก้าอี้



            “จะไปไหนครับ” แก้วกัลยาเอ่ยถามลูกชายที่พยายามปีนลงจากเก้าอี้เด็กสำหรับรับประทานอาหาร



            “เคลวินจะไปเอานมพี่หมีให้แด๊ดดี๊” เด็กชายตอบพร้อมกับความพยายามที่จะปีนลงจากเก้าอี้เหมือนเดิม แก้วกัลยาจึงเอ่ยกับลูกชายอีกครั้งและเป็นฝ่ายเดินไปหยิบนมพี่หมีมาให้ชายหนุ่มตามที่ลูกชายขอ ร่างสูงรับนมหลายกล่องขึ้นมาดื่มทันทีหลายกล่องจึงค่อยๆ ดีขึ้นแล้วจึงหันมามองคนที่ร่วมโต๊ะอาหารด้วย ร่างสูงมองบิดามารดาที่หัวเราะเสียงดัง พลางอุ้มเด็กชายที่มองหน้าเขาอยู่แล้วมาอยู่ตัก



“ดูสิไม่มีใครรักแด๊ดดี๊เลยสักคน” ชายหนุ่มบอกเด็กชายและได้รับจุมพิตชื้นๆกลับมาติดต่อกันหลายๆ ครั้ง ทำให้เป็นบรรยากาศในการรับประทานอาหารดีขึ้นทันที

 




หญิงสาวมองพ่อของลูกที่ตอนนี้กลายเป็นเด็กชายตัวน้อยล้มตัวนอนข้างๆ ลูกชายที่ตั้งหน้าตั้งตาฟังนิทานจากเธอก่อนเข้านอน ร่างสูงกระชับร่างเล็กของลูกชายพร้อมกับมืออีกข้างจับเอื้อมมือมาจับเอวกิ่วของเธอไว้แน่น แก้วกัลยามองภาพสองพ่อที่ตอนนี้นอนกอดกันกลม หญิงสาวนำสมุดนิทานหลายเล่มเก็บที่ชั้นหนังสือให้เรียบร้อยพร้อมกับเดินมาปลุกร่างสูงให้กลับไปนอนที่ห้อง เพราะเตียงของลูกชายนั้นเป็นเตียงสำหรับเด็ก พอร่างสูงนอนอยู่ด้วยยิ่งทำให้ดูเล็กกว่าเดิมมากจนไม่เหลือพื้นที่ว่าง คาร์ลได้แต่นอนนิ่งแอบสูดกลิ่นหอมระรวยจากกลิ่นตัวหอมๆ ของร่างเล็กที่เดินมากระซิบใกล้ๆ หูแล้วนึกในใจอยากที่จะจับร่างเล็กมากอดพร้อมกับก้มลงสูดดมกลิ่นหอมๆ นั้นให้ชื่นใจ ร่างสูงทำเป็นนิ่งกับเสียงปลุกหวานๆ ของคนตัวเล็กและรอว่าหญิงสาวที่ทำเช่นไรต่อไป แก้วกัลยาเขย่าแขนที่เต็มไปด้วยกล้ามมัด เมื่อเห็นอีกฝ่ายยังคงนอนนิ่งอยู่และต้องอุทานด้วยความตกใจ เมื่อคิดว่าคนที่คิดว่าหลับสนิทฉุดร่างเล็กของตนเองให้นอนแนบอกทั้งๆ มีลูกชายนอนอยู่ข้างๆ



                “ชู่ว เดี๋ยวเคลวินตื่นอย่าดิ้นนะ ไม่อย่างนั้นคุณคาร์ลไม่รับรองว่าจะไม่ทำอะไรนะ” หญิงสาวได้แต่นอนนิ่ง เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายจะทำอย่างที่พูดไว้จริงๆ คาร์ลใช้มือใหญ่จับปอยผมที่ปรกอยู่ที่หน้าผากเนียนออก พร้อมกับสำรวจทั่วใบหน้าและอดใจไม่ไหวจุมพิตที่แก้มนวลแรงๆ และเลยมาที่ปากเอิบอิ่ม ร่างเล็กได้ทุบไปที่อกแกร่งหลายครั้งเพราะเด็กชายที่หลับสนิทอยู่ข้างๆ เริ่มพลิกตัวไปมา



            “หยุดนะคะ” หญิงสาวเอ่ยปากบอกชายหนุ่ม ยิ่งเป็นการช่วยเพิ่มการรุกรานของคนเบื้องล่างที่ส่งลิ้นเรียวของตนเองเข้ามาเกาะเกี่ยว



แก้วกัลยาที่ตอนนี้ปรือตามองรอบๆ ตัวก็พบว่าตอนนี้ตนเองอยู่ที่ห้องนอนของตัวเองแล้วโดยไม่รู้ตัว ร่างเล็กบิดตัวไปมาด้วยความรู้สึกวาบหวามที่คนตัวสูงเป็นคนปลุกปั่น



“หยุดนะ” ร่างเล็กเอ่ยอย่างแผ่วเบา เมื่อรู้สึกถึงมือใหญ่เริ่มลูบไล้ที่ขาเล็กของตนเองพร้อมกับชุดนอนบางเบาที่ตอนนี้มากองที่เอวคอดกิ่วของตนเองอย่างไม่รู้ตัว



ร่างสูงที่ตอนนี้กำลังถูกมอมเมาด้วยกายหอมนุ่ม ตอนนี้ความยับยั้งชั่งใจตามที่คิดไว้เริ่มแรก ชายหนุ่มถลกชุดนอนเนื้อนิ่มที่ติดกายของหญิงสาวออกพร้อมกับจูบซับทุกสัดส่วน ร่างเล็กพยายามขืนตัวเพราะรู้สึกถึงความเย็นของเครื่องปรับอากาศที่คนตัวสูงลดอุณหภูมิลงเนื่องจากเป็นคนขี้ร้อน ร่างสูงลูบไล้ไปทุกสัดส่วนและมาหยุดที่หน้าอกอวบที่ขนาดเต็มไม้เต็มมือไปหมด ตอนนี้ร่างเล็กได้แต่นอนบิดตัวไปมา คาร์ลเอื้อมไปปลดตะขอบราเซียสุดเซ็กซี่ที่บดบังสิ่งที่กำลังที่กำลังล่อตาล่อใจเขาที่สุดในตอนนี้ ตะขอบราเซียที่ถูกปลดง่ายขึ้นเมื่อคนตัวเล็กพลิกตัวนอนคว่ำ เพราะมนต์เสน่หาเริ่มคลาย แต่ว่าเรื่องแค่นี้ไม่ใช่เรื่องที่เป็นปัญหาสำหรับคนอย่างคาร์ลสักนิด ร่างสูงพลิกตัวซ้อนหลังร่างเล็ก ที่ตอนนี้พยายามควานหาผ้าห่มมาปกปิดร่างกายของตนเองอยู่ หญิงสาวถึงกับสะดุ้ง เมื่อคนตัวโตที่สร้างมนต์เมื่อครู่ใช้ริมฝีปากอุ่นๆ จูบซับที่ไหล่ลาดของตนเองพร้อมกับขบเม้นทุกครั้งที่หญิงสาวพยายามเบี่ยงกายหนี




“คุณคาร์ลสัญญาแล้วนะคะ” หญิงสาวยกข้อตกลงระหว่างตนเองและชายหนุ่มที่เคยตกลงกันไว้ขึ้นมาเองทันทีและเผลอเรียกชายหนุ่มด้วยคำเรียกเดิม แต่ก็ไร้ผลเมื่อคนที่ผิดสัญญาจับร่างเล็กหันมาเผชิญหน้าโดยไม่ให้ร่างเล็กได้เอ่ยอะไรอีกเพราะพูดไปก็เท่านั้นคนอย่างเขา ถ้าได้เครื่องติดยังไงก็ไม่ทางที่จะถอยออกมาหรอกให้ตายยังไงเขาก็ไม่ทางเลิกหรอก



คาร์ลได้อมยิ้มเมื่อคนตัวเล็กที่ขัดเขินอยู่คราวแรกเริ่มคล้อยตาม เขาจึงไม่รอช้าที่จะถลกแพนตี้สีหวานลง แต่แล้วฝันของคาร์ลต้องสลาย เมื่อได้ยินเสียงย่ำเท้า    หนักๆ พร้อมกับเสียงสะอื้นของลูกชาย ร่างสูงพลิกตัวนอนนิ่งเมื่อเจอกันมารตัวน้อยที่แสนน่ารักมาเคาะที่ประตูห้อง




แก้วกัลยาที่กุลีกุลจอแต่งตัวต้องสะดุ้ง เมื่อร่างสูงคว้าเอวกิ่วของตนเองไว้ก่อนที่จะลุกจากเตียงเพื่อไปเปิดประตูห้อง



“ไม่ไปไม่ได้เหรอ” ชายหนุ่มออดอ้อนหญิงสาวทันที เพราะตอนนี้เขาจวนเจียนจะระเบิดเต็มที่และต้องการการเติมเต็มด้วยความสิเสน่หา ร่างเล็กตรงหน้าก็เช่นกัน แต่แทนที่ชายหนุ่มจะได้รับความร่วมมือกลายเป็นได้รับค้อนวงใหญ่จากแม่ของลูกแทน



“โอเค” คาร์ลได้แต่ยกมืออย่างยอมแพ้ แต่ก็ไม่ลืมที่จะทำให้คนตัวเล็กได้เขินอายได้อีก



“ครั้งหน้าจะทำให้ลุกจากเตียงหนีไปไหนไม่ได้เลย”

 

 




 

 

ทักทายหรือติดตามการอัพเดพนิยายได้ที่

 

 

 

 

 

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/5876/1191440112-member.jpg

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 57 ครั้ง

447 ความคิดเห็น

  1. #346 bts (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2558 / 08:22
    เกือบโดนซะแล้ว
    #346
    0
  2. #248 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 12:30
    จะสงสารพ่อของลูกดีไหมนะ
    #248
    0
  3. #46 kay_biga (@dek-d-kaysy) (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2558 / 08:08
    😬😬😬
    #46
    0
  4. #45 รัน (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 กุมภาพันธ์ 2558 / 23:25
    รอต่อค่ะ
    #45
    0