ใยรักซาตานร้าย

ตอนที่ 10 : ตอนที่ 3 (3) re

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 15,853
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 75 ครั้ง
    4 ธ.ค. 58

                 


               “ นี้หม่ามี๊ของเคลวินเองครับ ” เด็กชายแนะนำมารดาให้รู้จักสองเพื่อนใหม่ที่เพิ่งจะได้รู้จักทันที เด็กชายส่งยิ้มแป้นๆให้แก่บุคคลทั้งสอง แก้วกัลยาได้แต่ยืนแข็งทื่อ เมื่อพบว่าหญิงชายสูงวัยมีหน้าตาละม้ายคล้ายคลึงกับใครบางคนจนได้รับคำตอบจากคนที่ได้เข้ามาทีหลัง



 “ แด๊ด มัม นี้แก้วกัลยาภรรยาของผมเองครับ ” ร่างสูงดึงเอวกิ่วเข้ามาชิดพร้อมกับหอมแก้มนวลเป็นการยืนยัน และการกระทำที่เรียกเสียงหัวเราะจากบุคคลทั้งสองได้คือเด็กชายที่รบเร้าอยากที่จะหอมแก้มของมารดาบ้าง แต่ก็ถูกคนเป็นพ่อขัดใจอุ้มขึ้นมาแนบอกเสียก่อน หญิงสาวยกมือขึ้นไหว้ตามมารยาทของคนไทยด้วยความเคยชิน



                คุณวิลเลียมและคุณคาร่าได้แต่มองภาพตรงหน้าพร้อมกับหัวเราะเสียงดังเมื่อเห็นท่าทางของหลานชายและลูกสะใภ้ป้ายแดงที่เพิ่งได้จักกันเมื่อครู่ เด็กชายที่ส่อแววความเอาแต่ใจกำลังอ้อนมารดาที่ถูกหอมแก้มให้อุ้มแกบ้างและก็ได้ผลเมื่อผู้เป็นพ่ออุ้มเด็กชายรีบโผล่เข้าหามารดาเพื่อหอมแก้มทันที



               “ นี้แด๊ดดี๊จะแนะนำให้รู้จักนะ ” แก้วกัลยาได้แต่ก้มหน้างุดไม่กล้าสบตากับคนทั้งสองที่อยู่ตรงหน้า



               “ นี้คุณย่ากับคุณปู่นะ ”



               “ คุณย่ากับคุณปู่ ” เด็กชายเอ่ยตามบิดาทันทีพร้อมกับหันไปหามารดา เมื่อไม่ทราบว่าความหมายของคำนั้นคืออะไร



                “ คือคนที่เป็นแด๊ดดี้กับหม่ามี๊ของแด๊ดดี้จ๊ะ ” หญิงสาวก้มลงเอ่ยกับลูกชาย ใบหน้าเล็กนั้นพยักหน้า ถึงแม้ว่าไม่ได้เข้าใจในสิ่งที่มารดาเอ่ยก็ตาม 



                “ มานั่งนี้สิลูก ” คุณคาร่าเอ่ยเป็นภาษาไทยสร้างความแปลกใจให้หญิงสาว



                “ ฉันเป็นลูกครึ่งน่ะ ”







                แก้วกัลยานั่งมองเด็กชายที่กำลังเล่นของเล่นอยู่กับคุณปู่และคุณย่าอย่างมีความสุข ร่างเล็กปีนขึ้นไปนั่งบนตักของคุณปู่ที่กำลังช่วยเขาต่อหุ่นยนต์ที่ซื้อมาให้ เด็กชายย่นคอเมื่อเจอกับจุมพิตของคุณปู่ที่มาพร้อมกับไรหนวดเส้นแข็งๆ



                “ อ๊ายปล่อยเคลวินนะ ” เด็กชายดิ้นรนหนีทันทีเพราะความจั๊กจี้ เด็กชายรีบวิ่งไปฟ้องคนเป็นย่าที่ตอนนี้กำลังให้อาหารแก่เพื่อนซี้สี่ขาที่คาร์ลสั่งให้ลูกน้องพามาด้วย




               “ มีอะไรหรือครับ ” คุณคาร่ามองตามนิ้วเล็กๆของเด็กชายที่ชี้ไปทางสามีของตนเองแล้วอมยิ้มเพราะสังเกตจากแก้มรูปซาลาเปาและซอคอกของหลานชายที่แดงเถือก




                แก้วกัลยาเกร็งตัวรับน้ำหนักของลูกชายที่โถมเข้ามาหาอย่างไม่ทันตั้งตัว คาร์ลเรียกลูกชายที่ตอนนี้กำลังซุกอยู่ที่หน้าอกของคนตัวเล็กตรงหน้าอย่างออดอ้อน เมื่อเห็นว่าผู้เป็นแม่กำลังจะออกจากไปไหนสักทีกับคนเป็นพ่อ




               “ ไปด้วย ” เด็กชายที่ตอนน้ำตาคลอเพราะไม่ได้อนุญาตให้เดินทางไปด้วย




               “ เดี๋ยวหม่ามี๊มานะคะ ” หญิงสาวลูบศีรษะของคนเป็นลูกที่ตอนนี้เปลี่ยนไปซุกที่อกของคนเป็นย่าแทน









              คาร์ลมองหญิงสาวที่เอาแต่มองออกไปนอกตัวรถและถอนหายใจกับสภาพกับจราจรที่ติดขัด




             “ ทำไมล่ะ ” ร่างสูงเอ่ยถามทันทีที่กระชับมือเล็กมาไว้ในอุ้งมือใหญ่ของตนเอง เมื่อร่างเล็กพยายามบิดมือของตนเองออก หญิงสาวได้แต่นั่งเกร็งตัว เมื่อคนตัวสูงจู่ๆกับทิ้งตัวนอนบนตักนิ่มพร้อมกับพริ้มตาหลับทันที แก้วกัลยาเผลอลูบศีรษะทุยๆที่มีผมสีกับลูกชายด้วยความลืมตัว เรียกเสียงครางด้วยความพอใจจากชายหนุ่มที่นอนอยู่ที่ตักของตนเองได้เป็นอย่างดี




                เจมส์ได้แต่มองเจ้านายที่กำลังหลับโดยอาศัยตักนิ่มของหญิงสาวเป็นต่างหมอนด้วยความแปลกใจ เพราะร่างสูงผู้เป็นนายไม่เคยแสดงความเหนื่อยล้าให้ใครได้เห็นง่ายๆถึงกับพริ้มตาหลับสนิท โดยที่จับมือเล็กอย่างกลัวว่าจะหายไปไว้แน่น เจมส์จึงสั่งคนขับรถให้ขับวนอีกรอบเพื่อให้เจ้านายได้พักผ่อน
                







                แก้วกัลยาได้แต่ยืนนิ่ง เมื่อเดินตามแรงจับจูงของคนตัวโตที่พามาที่ห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่ ร่างสูงเดินเข้าไปในร้านเสื้อชั้นนำ
               “ ช่วยจัดชุดให้คุณผู้หญิงคนนี้ด้วยครับ ” ชายหนุ่มบอกกับพนักงานหญิงที่เดินมาต้อนรับ ตอนนี้คนเกือบทั้งร้านต่างเพ่งสายตามองมากับเป็นจุดเดียว บางคนก็ถึงกับยกโทรศัพท์ขึ้นมาเก็บภาพถ่ายไว้ ซึ่งถ้าเป็นปกติเขาอาจจะให้ลูกน้องจัดการคนเหล่านั้น แต่กรณีนี้ไม่ใช่เพราะตอนนี้เขาอยากจะประกาศให้ทุกคนได้รู้ว่าคนตัวเล็กนั้นเป็นใคร ร่างสูงเดินตามร่างเล็กและสั่งให้พนักงานจัดชุดที่หญิงสาวจับทุกชุดให้พร้อมกับเดินไปกระชับเอวคอดกิ่วไว้แน่น เมื่อเห็นว่าหญิงสาวกำลังจับชุดเดรสชุดหนึ่งพร้อมกับพลิกป้ายราคาไปมาอย่างชั่งใจ



                “ อุ๊ย ” ร่างเล็กถึงกับสะดุ้งเมื่อมือใหญ่ดึงตนเองเข้าไปชิดพร้อมกับเสียงกระซิบที่เอ่ยข้างหู



                “ อยากได้เหรอ ” ร่างสูงส่งชุดที่หญิงสาวจับอยู่ส่งให้พนักงาน



                “ ไม่ใช่นะคะ ” หญิงสาวรีบเอ่ยทันที เพราะเธอแค่ดูราคาที่ติดอยู่ที่ป้ายที่สูงลิบลิ่วเท่านั้นและต้องอุทานด้วยความตกใจ เมื่อร่างสูงจับจูงหญิงสาวตรงไปห้องลองชุด




                “ ฉันไม่ได้ ”
                “ ถ้าคุณไม่ลองเดี๋ยวผมจะเข้าไปเปลี่ยนให้นะ ” ร่างสูงพูดพร้อมกับทำท่าจะเดินเข้าในห้องด้วย จึงทำให้ร่างเล็กจึงรีบผุดเข้าไปในห้องลองเสื้อผ้าทันที


                หญิงสาวที่ใส่ชุดเดรสสีโอรสขับกับผิวเนียนที่เดินมาพร้อมกับชายหนุ่มถูกร่างสูงเดินจับมือเล็กตลอดทางจึงทำให้ตอนนี้ใบหน้านวลก้มหน้างุดตลอดเวลาเพราะสู้สายตาสงสัยของคนที่อยู่รอบข้างไม่ไหว



                “ โอ๊ย ” เสียงอุทานด้วยเจ็บ เมื่อคนตัวสูงที่เดินจับจูงมือกันมา หยุดเดินกะทันหันส่งผลให้ร่างเล็กเดินชนกับแผ่นหลังกว้างทันทีด้วยเพราะเอาแต่ก้มหน้าเดิน แก้วกัลยาเงยหน้ามองป้ายที่หน้าร้านที่ชายหนุ่มพาเข้าไปด้วยความเขินอายจะไม่อายได้ได้ยังไงล่ะ เมื่อร้านที่กำลังเดินเข้าไปคือร้านชุดชั้นในแบรนด์ดังระดับโลกที่เธอเคยเห็นตามโฆษณา ร่างเล็กยืนบิดตัวไปมาเพราะคนตัวโตสั่งให้เหล่าพนักงานสาวหลายคนนำชุดชั้นในมาให้เลือก แถมเขายังเป็นคนบอกขนาดไซส์เธอได้อย่างถูกต้อง ทำให้เหล่าพนักงานส่งยิ้มมาให้เธอยิ่งทำให้ร่างเล็กอายมากกว่าเดิม



                “ แบบนี้ดีไหม ” ชายหนุ่มยกทรงสีหวานตัวหนึ่งขึ้นมาทาบบนตัวของคนตัวเล็ก



                “ ไม่ เอ่อ ” หญิงสาวส่ายหน้าทันที



                “ ทำไมล่ะ ” คาร์ลมองใบหน้านวลที่แดงเถือกแล้วก็เข้าใจ แต่คนขี้แกล้งอย่างเขาไม่หยุดเพียงเท่านี้หรอก เพราะได้รับแรงสนับสนุนให้จีบคนตรงหน้าอีกครั้งทันทีที่ได้พบบิดามารดาก็เพราะตอนนี้คนแก่ทั้งสองอยากเลี้ยงหลานอีกนั้นสิ             “ เดี๋ยวจะเข้าไปลองเองค่ะ ” แก้วกัลยารีบสาวเท้าเข้าห้องลองชุดทันทีเพราะคนตัวสูงเหมือนจะตามเข้ามาด้วย หญิงสาวนึกเคืองในใจที่ยกทรงสีหวานใส่ได้พอดี นิสัยเดิมไม่เคยเปลี่ยนนี้คงอยู่กับสาวๆมาเยอะสิถึงได้กะขนาดถูก ร่างเล็กบ่นอุบอิบและต้องวี้ดร้องด้วยความตกใจ เมื่อคนที่คิดว่ารออยู่ด้านนอกห้องเปิดประตูเข้ามาพร้อมกับยกทรงอีกหลายตัว



               “ คุณ เข้ามาได้ยังไงคะ ” ร่างเล็กพยายามใช้มือปิดทรวงอกทั้งสองข้างมองเห็นคนที่เข้ามาใหม่เอาแต่จ้องมองมายังตนเอง






               “ ทำไมจะเข้ามาไม่ได้ล่ะในเมื่อผมเป็นสามี ”



                “ ไม่ใช่อุ๊บ ” ร่างเล็กส่งเสียงได้แค่นั้นเพราะปากหยักก้มลงมาจุมพิต ร่างสูงใช้อ้อมกอดแกร่งกอดร่างเล็กที่พยายามผลักตนเองให้ออกห่าง ชายหนุ่มเอื้อมตัวไปล็อคประตูเพื่อไม่ให้มีคนมารบกวน ร่างสูงใช้ฟันขบที่ริมฝีปากหวานชุ่มชื้นที่ตอนนี้ที่เอาแต่เม้มปาก แต่เมื่อมือแกร่งเริ่มลูบไล้เข้าไปในร่มผ้าทำให้หญิงสาวครางประท้วงทันที จึงทำให้ลิ้นเรียวถูกส่งเข้าไปเกาะเกี่ยวกับลิ้นเล็กๆ




                ตอนนี้มือเล็กที่ขัดขืนในคราวแรกถูกยกขึ้นมาคล้องคอลำคอแกร่ง คาร์ลได้แต่จูบซับที่ริมฝีปากบางและถอนจุมพิตออกอย่างเสียดาย เมื่อรู้สึกได้ถึงลมหายใจขาดห้วงของคนในอ้อมกอด ที่ตอนนี้เข่าอ่อนลงไปนั่งอยู่ที่พื้นและกำลังสูดลมหายใจเข้าออกอย่างแรงเมื่อถูกคนที่กำลังก้มลงเก็บชุดชั้นในหลายตัวที่ถูกทิ้งที่พื้นสูบลมหายใจไป ร่างเล็กรีบสวมเสื้อทันทีเมื่อรู้ว่าตอนนี้ราชสีห์หนุ่มกำลังก้มใบหน้ามาแนบชิด หญิงสาวมองร่างสูงตรงหน้าอย่างไม่ไว้วางใจ เมื่อคนตัวสูงฉุดร่างเล็กให้ลุกขึ้นและออกจากห้องลองชุดไปพร้อมกับคำพูดที่ทำให้หญิงสาวเขินอายมากกว่าเดิม




                “ นั้นไง พอดีเลย เรื่องแบบนี้มีแต่สามีเท่านั้นที่รู้ ”

 

 

 

 

#ฝากโหวตให้ด้วยจ้า

 

 

ติดตามการอัพหรือทักทายกันได้ที่

 

  

 

http://ookbeetunwalai.s3.amazonaws.com/files/member/5876/1191440112-member.jpg

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 75 ครั้ง

447 ความคิดเห็น

  1. #338 fahrugnam (@fahrugnam) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2558 / 22:46
    555 ทำเนียน
    #338
    0
  2. #322 Suphawan Phaktham (@audaudja) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 11:11
    อืมมมมมม
    #322
    0
  3. #241 noodao (@daonet) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2558 / 10:49
    พาไปพบพ่อแม่ให้ลูกได้เจอปู่ย่า
    เอาเมียด้วยการพามาซื้อเสื้อผ้า จะง้อได้ไหมนะ
    #241
    0
  4. วันที่ 22 พฤษภาคม 2558 / 19:30
    น่ารักจังคุณคาร์ล
    #179
    0
  5. #155 rida jo (@yuiyoungmin) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2558 / 17:09
    อัพทุกวันคร้า บับแว่รีดชอบอ่าน ชอบส่องทุกวันอ่ะมันขาดไม่ได้ มันเปนจิตวิญญาณ
    #155
    0
  6. #148 ปฏิมา พิลาสุข (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 23:35
    บอกได้คำเดียวว่า งง!!!!!!!
    #148
    0
  7. ความเห็นนี้ถูกลบแล้ว :(
  8. #29 ninja (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มกราคม 2558 / 14:12
    อัพตามสะดวกค่ะ รอได้
    #29
    0
  9. #26 nitty (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มกราคม 2558 / 22:56
    หวานซะ...สนุกๆๆๆรออ่านต่อจร้า
    #26
    0