พูดง่ายเว่ย

ดูข่าว พวก รมต.แถลงข่าว เรื่องไข่หวัด 2009 บอกว่าใครรู้ตัวว่าไม่สบายก็ให้หยุดงานอยู่กับบ้าน

เออเว่ย พูดง่ายแต่ทำยากเนอะ

ข้าราชการก็ทำได้สิ หยุดไปเลย กี่วันก็ไม่โดนไล่ออก เอกชนบาง บ. ก็น่าจะหยุดได้

แต่พวกลูกจ้างที่ทำงานได้เงินเป็นรายวัน เล่า คนเหล่านั้นจะเอาเงินมาจากไหน

หากหยุดงานแล้วไม่โดนตัดเงินก็ดีไป หยุดไปเถอะถ้ารู้สึกว่าเป็นหวัดเป็นไข้ตัวร้อน

ที่แน่ๆ รปภ. แถวๆ นี้ บ.เค้าตัดเงินมากกว่าค่าจ้างที่เค้าได้อีกต่างหาก เคยถามเค้าว่าได้เงินวันละเท่าไหร่ บ.เราจ่ายเต็มๆ 9000 บาท แต่เค้าได้แค่ 200 ต่อวัน ทำงาน 12 ชม.

แต่ถ้าขาดงาน เค้าโดนตัด 300 บาท โอ้ว เยอะมากๆ แบบนี้ตายดีกว่าหยุดงาน

แล้วคนค้าขายแถวบ้านก็เหมือนกัน ถามว่าทำไม่หยุดขายไปสักสองสามวัน

คำตอบที่ได้รับคือ "พี่ขา บ้านก็ต้องเช่า ลุกก็ต้องเรียนหนังสือ ไหนจะต้องส่งเงินไปบ้านนอก หนูหยุดคนอีกกี่ปากกี่ท้องต้องอดตาย หยุดไม่ได้หรอกพี่"

เค้าพูดก็ถูกค่ะ เพราะเค้าหาเช้ากินค่ำ หากไม่ออกมาทำงานเค้าก็อดตายกันทั้งบ้าน

ก่อนจะพูดอะไร ทำไมไม่ลองสำรวจตรวจสอบประชาชนในประเทสก่อนพี่ ว่าแต่ละคนเค้าต้องอดตายกันหรือเปล่า หรือว่าพวกคุณจะจ่ายค่าชดเชยให้พวกเค้าเหล่านั้น เราก็ไม่ว่าหรอกนะ

แต่ที่แน่ๆ คุณไม่ได้ทำอะไรแบบนั้น ทางที่ดีคุณหาทางแก้ไขมันให้ได้ก่อนเถอะ ค่อยบุ้ยมาให้คนอื่น ถ้าบัตร 30 บาทยังรักษาโรคแบบนี้อยู่ มีหวัง ตายกันทั้งบ้านทั้งเมืองแน่ๆ

หรือเครียดไปหว่าอ้วน แต่มันคือเรื่องจริงที่เกิดกับคนหาเช้ากินค่ำ ลองเอาไปคิดกันบ้างเถอะคนบริหารประเทศ

พูดง่ายเว่ย

ความคิดเห็น