ยัยหมวยสุดซนกะไอ้คนสุด s

ตอนที่ 9 : ไอศกรีม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 770
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    4 มิ.ย. 58


"อาหมวยเธอว่างรึเปล่า"

  ฮิจิคาตะที่ยืนเรียกอยู่หน้าห้องของคางุระ คางุระที่อยู่ในห้องของโซโกะก็เดินออกมาเปิดประตู

“อั๊วอยู่นี่ อามายองเลอร์ลื้อมีอะไรกะอั๊วรึเปล่าน่อ”

“นี่เธอช่วยเรียกชื่อชาวบ้านเค้าให้ถูกหน่อยได้ไหม !!!(กากะบาดเล็กๆขึ้นบนหน้า)

  เค้าเลิกโวยวายเมื่อได้สติกลับคืนและเห็นห้องที่คางุระออกมามันห้องของโซโกะ

“อ้าว อาหมวยเธอไปทำอะไรในห้องของเจ้าโซโกะเหรอ”

“ก็อั๊ว...”

   คางุระพูดไม่จบ  โซโกะที่เดินมาหยุดข้างๆคางุระก็พูดแทรกด้วยหน้าตายียวนกวนทีนมากๆว่า

“ก็ยัยหมวยต้องช่วยผมทำงานหนะครับคุณฮิจิคะตะ และวันนี้ทั้งวันยัยหมวยจะต้องอยู่ช่วยผม คุณฮิจิคาตะมีธุระอะไรกับยัยหมวยเหรอครับ บอกไว้ก่อนนะครับจนกว่าสัญญาของเราจะจบยัยหมวยนี่จะต้องอยู่กับผมเท่านั้น”

  โซโกะพูดหน้าตายๆและส่งสายตาเย้ยไปหาฮิจิคาตะ ฮิจิคาตะที่ยืนมองอยู่นั้นรู้สึกหงุกหงิดกับคำพูดและหน้าตากวนบาทาของเจ้าโซโกะเป็นอย่างมาก

“ว่าแต่มีอะไรกับอั๊วหละน่ออามายองเลอร์”

“ไม่มีอะไรหรอก คือฉันเอานี่มาให้หนะ”


“อา ไอศกรีมเหรอน่อ ว้าวขอบใจน่ออามายยองเลอร์ลื้อนี่ใจดีจริงๆเลยน่อ”

“แค่นี้ใช่ไหมครับคุณฮิจิคาตะ งั้นไปทำงานต่อได้แล้วยัยหมวย”


“รู้เลี้ยวน่อ ไปก็ได้ ขอบใจมากน่ออามายยองเลอร์”

  คางุระตอบพลางส่งยิ้มให้ฮิจิคาตะด้วยความดีใจ ทำให้คุณฮิจิคาตะยิ้มตอบคางุระด้วยความอ่อนโยนทำให้โซโกะที่ยืนมองยุนั้นรู้สึกหมั่นไส้คุณฮิจิคาตะ แครก!!!เสียงปิดประตูดังขึ้นทันทีที่เค้าเห็นรอยยิ้มของฮิจิคาตะ

“นี่ยัยหมวยดีใจขนาดนั้นเลยรึไง”

  โซโกะพูดอย่างหงุดหงิดเมื่อเห็นคางุระดีใจขนาดนั้น

“ใช่น่อ ก็อั๊วไม่ได้กินทุกวันนี่น่อ”

  พูดจบคางุระก็จัดการกับเจ้าไอศกรีมอย่างเมามัน  แล้วโซโกะก็ยิ้มเมื่อเห็นคางุระมีความสุขแถมมีไอศกรีมเลอะข้างๆริมฝีปากอีก โซโกะที่นั่งมองอยู่จึงค่อยๆขยับเข้าหาคางุระที่กินไอศรีมเพิ่งหมด แล้วโซโกะก็ยื่นมือไปจับที่คางของคางุระให้เงยขึ้นนิดหน่อยแล้วเค้าก็ค่อยๆก้มลง

“ลื้อจะทำอะไรน่อ อาตี๋หัวเป็ด”

  โซโกะไม่ได้พูดอะไรแต่ขยับเข้าจนริมฝีปากทั้งสองชนกัน ทำให้คางุระนิ่งไปแล้วหน้าของคางุระก็ค่อยๆแดงขึ้นเรื่อยๆ โซโกะนั้นไม่สนใจอะไร สนใจแต่ริมฝีปากของคางุระ ค่อยๆจูบอย่างนิ่มนวลแล้วโซโกะก็ค่อยๆเอาหน้าออกยิ้มให้คางุระ

“กินเลอะเหมือนเด็กๆเลยนะยัยหมวย”

  โซโกะพูดพลางเอาหน้าออกห่างคางุระ ส่วนคางุระก็นั่งหน้าแดงเหมือนลูกตำลึงสุกแล้วทำเฉไปเรื่องอื่น

“อั๊วทำงานก่อนน่อ”

  โซโกะก็นั่งยิ้ม มองคางุระที่กำลังเขินอยู่



.............ขณะนี้เวลา  1 ทุ่มตรง...................

   ตอนนี้โซโกะกำลังนั่งเคลียงานที่ค้างอยู่อย่างขมักเขม้นและเหลือบมองคางุระที่นั่งทำเอกสารไปพลางบ่นไปพลางอย่างเบื่อๆ แต่การที่มีคางุระอยู่ใกล้เค้าตลอดนั้นทำให้เค้ามีความสุขมาก

“นี่อาตี๋ซาดิสอั๊วหิวเลี้ยวน่อ อั๊วขอไปหาไรใส่ท้องก่อนได้ไหมน่อ”

  คางุระพูดอย่างอ่อนล้าพร้อมหันมามองหน้าโซโกะและทำตาละห้อย

“หิวแล้วเหรอ งั้นลุกขึ้นไปหาไรกินกันก่อนก็ได้”

   โซโกะพูดพลางลุกขึ้นยืนและเดินไปเปิดประตู แล้วทั้งสองก็ออกไปกินข้าวกันจนเต็มที่แล้ว ก็พากันกลับเข้ามาที่เซ็นกุมิเช่นเดิม ทั้งสองเดินไปยังห้องโซโกะที่ยังมีเอกสารกองโตอยู่ ทั้งสองก็มานั่งทำต่อ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

22 ความคิดเห็น