ยัยหมวยสุดซนกะไอ้คนสุด s

ตอนที่ 6 : น่ารัก

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,013
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    4 มิ.ย. 58

“ช่างเถอะๆ อ้าวยัยหมวยนี่เธอมานอนเล่นอะไรตรงนี้ ตื่นไปนอนที่ห้องไปยัยหมวย”

โซโกะพูดพลางเดินไปหาคางุระที่นอนหลับอยู่ที่โคนต้นไม้

“อือ อั๊วจะนอน”  คางุระพูดเพ้อๆออกมา

“นี่เธอจะนอนไปถึงไหนฮะ ตื่นๆสิ ยัยหมวยพลังช้าง”

  โซโกะพูดพลางใช้มือสะกิดคางุระที่หลับอยู่

“.........” มีแต่ความเงียบ คางุระไม่ได้ตอบหรือพูดอะไรออกมาเลย

 “นี่แกเลิกยุ่งกะอาหมวยสักทีได้ไหม เห็นไหมว่าอาหมวยกำลังหลับอย่างสบายใจอยู่ หนะ”

    ฮิจิคาตะพูดเมื่อทนเห็นโซโกะแกล้งคางุระที่หลับอยู่ แต่คำว่า เลิกยุ่งกับอาหมวยมันทำให้   โซโกะถึงกับเลือดขึ้นหน้า กำหมัดแน่นด้วยความโกรธ แต่ก็ต้องข่มไว้แล้วหันไปสนใจยัยหมวยที่หลับอยู่ต่อไป

“เฮ้ย ไม่ไหวๆหลับเป็นของตายขนาดนี้”  โซโกะนั่งลงแล้วช้อนตัวคางุระขึ้นมาทำให้ฮิจิคาตะเริ่มแสดงอาการหงุดหงิดออกมาแล้วพูดว่า

“นี่โซโกะแกจะพาอาหมวยไปไหน”

“ก็พาไปนอนหนะสิครับ”

“นี่โซโกะไม่ต้องเดี๋ยวฉันพาไปเอง”

  ประโยคนั้นยิ่งทำให้โซโกะที่ยืนฟังอยู่โกรธจนแทบจะปล่อยหมัดใส่หน้าของฮิจิคาตะให้หงายหลังไปสักหมัดสองหมัด แต่ต้องทำหน้าเฉยแล้วพูดตอบ

“ไม่เป็นไรครับคุณฮิจิคาตะเดี๋ยวผมพาไปเองดีกว่าเพราะเมื่อกี้หัวหน้าฝากมาบอกหนะครับว่าอยากเจอ รีบไปสิครับคุณฮิจิคาตะ”

   

   “เออๆ เข้าใจแล้ว”

   แต่สายตาของฮิจิคาตะยังไม่วายจะมองหน้าอาหมวยและรู้สึกหงุดหงิดที่ทำอะไรไม่ได้นอกจากยืนมองเฉยๆให้เจ้าโซโกะพาเธอจากไป

   โซโกะก็พาคางุระมาที่ห้อง แล้ววางคางุระลงบนฟูกนอน โซโกะนั่งลงมองหน้าคางุระนิ่งๆพูดขึ้นว่า

“ยัยหมวยนี่เวลาหลับก็เหมือนเด็กผู้หญิงธรรมดาคนนึงดูน่ารักเหมือนกันแฮะยิ่งดูยิ่งน่ารัก”

โซโกะพูดแล้วล้มตัวลงนอนข้างๆคางุระ มองหน้าอยู่แบบนั้นพักนึงคางุระก็ลืมตาขึ้นถึงกับตกใจ

“อะ อะ อาตี๋ซะๆ ซา ดิสต์ ลื้อมาทำอะไรในห้องอั๊วนี่ และๆๆแล้วลื้อมองหน้าอั๊วทำไมน่อ หน้าอั๊วมันมีอะไรติดอยู่รึไงน่อ”

   คางุระพูดติดๆขัดๆเพราะตกใจที่เห็นโซโกะนอนมองหน้าเธอในระยะประชิดห่างกันแค่1ฝ่ามือเท่านั้น  โซโกะยิ้มให้คางุระอย่างอ่อนหวานแล้วพูดว่า

“น่ารัก”

“หะๆหาเมื่อกี้ลื้อพูดว่าไงน่อ”

  โซโกะพูดพลางขยับโดยใช้แขนยันตัวเองขึ้นกึ่งนั่งกึ่งนอนแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆหูของคางุระ

“นี่ยัยหมวยเธอหูตึงรึไง ฉันบอกว่าเธอหนะน่ารัก คราวนี้ได้ยินรึยัง”

 “นี่อาตี๋ลือจะแกล้งอั๊วใช่ไหมอั๊วไม่หลงกลลื้อเหรอกน่อ”

“ทำไมเธอถึงคิดว่าคนอย่างฉันจะต้องแกล้งเธอตลอดหละ ”

  โซโกะพูดพลางยื่นมือไปแตะไหล่ของคางุระแล้วจับให้คางุระหงายหน้าขึ้นมา เมื่อคางุระหงายหน้าขึ้นโซโกะก็ค่อยๆเอาหน้าเข้าไปใกล้ๆคางุระช้าๆๆ

“ ก็ๆลื้อไม่ชอบหน้าอั๊วไงน่อ นี่ลื้อจะทะทำอะไรอะอาตี๋ซะ.....”

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

22 ความคิดเห็น