ยัยหมวยสุดซนกะไอ้คนสุด s

ตอนที่ 34 : แต่งงานกันเด้อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 667
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    22 มิ.ย. 58

“คางุระลูกพ่อเป็นยังไงบ้าง”ชายร่างใหญ่หัวล้านวิ่งเข้ากอดร่างที่นั่งอยู่บนเตียง

“อาป่าปี๊อั๊วไม่เป็นไรมากเลี้ยวน่อ ปล่อยอั๊วได้เลี้ยวน่อ” แล้วผู้เป็นผู้ก็คลายอ้อมแขนออก

“แล้วนี่แกที่อยู่ในร่างลูกสาวของฉัน แกเป็นใครกัน แล้วทำอะไรร่างกายลูกสาวฉันรึเปล่า” อุมิโบซึพูดหน้าเข้มๆกับโซโกะ

“สวัสดีครับท่านอุมิโบซึ ผมชื่อ โอคิตะ โซโกะเป็นตำราจของชินเซ็นกุมิ ผมไม่ทำอะไรร่างของยัยหมวยหรอกครับคุณวางใจได้เลย”โซโกะโน้มตัวทักทายแล้วพูดไป


   “ให้มันจริงอย่างที่พูดนะ ไม่งั้นแกได้ตายก่อนวัยแน่นอน” อุมิโบซึจ้องหน้าโซโกะอย่างกะจะสับเขาให้เป็นชิ้นๆ

“ครับ”

“แล้วอาป่าปี๊ มาที่นี่ได้ไงน่อ”

“ก็เจ้าหัวเงินมันส่งจดหมายไปบอกว่าลูกจะแต่งงานเพราะเหตุผลนั้นพ่อเลยรีบเครียงานทางโน้นแล้วมาหาลูกนี่แหละ”

“แล้วอากิงจังอยู่ไหนหละอาป่าปี๊”

“เห็นมันบอกว่าจะไปที่ชินเซ็นงุมิเพื่อจะบอกเรื่องดูตัวไงหละ แต่คางุระพ่อไม่อยากให้ลูกต้องแต่งงานเลย”

“ทำไมหละอาป่าปี๊”

“ก็พ่อเป็นห่วงคางุระไงหละ เพราะไม่รู้ว่าถ้าแต่งงานกันไปแล้วชีวิตจะเป็นยังไง”

“อาป่าปี๊ ไม่ต้องห่วงเรื่องนั้นหรอกน่อเพราะอั๊วสามารถดูแลตัวเองล่ายน่อ”

“คุณไม่ต้องห่วงหรอกนะครับ ผมขอสัญญาด้วยเกียติร์ของตำราจว่าผมจะรักและดูแลคางุระเป็นอย่างดีครับ”

“นั้นมันต้องแน่อยู่แล้ว ถ้าแกทำคางุระร้องไห้เมื่อไหร่หละก็ไม่เพียงแต่แกหรอกนะแต่ทั้งชินเซ็นกุมิจะต้องโดนทำลายอย่างแน่นนอน”

“ครับ รับรองว่ามันจะไม่มีวันนั้นแน่นนอน”

   ….2 วันต่อมา....

  ตอนนี้คางุระออกจากโรงพยาบาลแล้วเพราะตอนนี้เหลือเวลาอีกแค่3วันก็จะครบ 1 เดือนแล้วทำให้ทุกอย่างเร่งรีบไปหมด


    …..ณ ชินเซ็นงุมิ....

  ตอนนี้งานดูตัวของคางุระและโซโกะกำลังดำเนินไปเรื่อยๆ โดยคอนโด้เป็นผู้ใหญ่ฝ่ายของโซโกะ ถึงอุมิโบซึจะน่ากลัวแต่ทุกอย่างก็ผ่านไปด้วยดี

“และแล้วก็ลงเอยได้สักทีนะเจ้าสองคนนั้น” คอนโด้ที่ยืนมองคางุระและโซโกะกำลังเดินกลับไปร้ายสารพัดพร้อมๆกับกินโทกิและอุมิโบซึ

“นั้นสินะ”ฮิจิคาตะพูดขึ้น

  ...เช้าวันรุ่งขึ้น...

  วันนี้เป็นวันแต่งงานของโซโกะและคางุระ แน่นอนว่าโซโกะต้องแต่งชุดเจ้าสาวส่วนคางุระต้องแต่งชุดเจ้าบ่าว พิธีจัดขึ้นที่บ้านของโซโกะซึ่งเขาได้ซื้อไว้ก่อนหน้านี้แล้วอยู่ระหว่างทางไปชินเซ็นงุมิและร้านสารพัดรับจ้าง เป็นที่ที่เขาชอบแอบมาหลับอยู่บ่อยๆ 

    เป็นบ้านหลังเล็กๆ สองชั้น มีสวนที่จัดแบบญี่ปุ่นดังเดิมไว้หลังบ้านส่วนด้านหน้าเป็นสนามหญ้ามีศาลาหลังเล็กๆไว้นั่งเล่น มีดอกอุซึมากิสีขาวปลูกประดับไว้ พิธีการเริ่มและจบอย่างสวยงาม มีแขกมาแสดงความยินดีกันเพียบทำเอาคางุระและโซโกะเหนื่อยพอตัว

“นี่คางุระจังยินดีด้วยนะจ๊ะ” โอทาเอะเดินเข้ามาพูดกับคางุระซึ่งเธอไม่รู้ว่าจริงๆคนที่เธอพูดด้วยนั้นคือโซโกะ

“ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ”โซโกะก็พูดไปเพื่อไม่ให้มีใครสงสัย

“นี่คางุระ เธอนี่รีบแต่งงานก่อนฉันได้ไงหยะ แต่ก็ดีฉันจะไปหาคุณกินสะดวกขึ้น” ซารุโทบิพูดอย่างฝันหวาน

“นี่เจ้าหนะพูดอะไรหัดอายซะบ้างนะ” ซึคุโยะที่เพิ่งเดินมาถึงพูดติซับจัง

“นี่เธอเองเหรอแหมทำเป็นว่าคนอื่นเค้าเธอก็คงแอบเสียใจที่สะพานของเธอต้องแต่งงานก่อนที่เธอจะสมหวังกับคุณกินรึไง”ซับจังหันไปต่อเถียงกับซึคุโยะ


   “เจ้านี่พูดอะไรไร้สาระ เออยินดีด้วยนะคางุระที่เจ้าจะได้มีครอบครัว”

“อือ ขอบใจนะทุกคนที่มาอวยพรให้ฉันในวันนี้” โซโกะพูดขึ้น

    ฝั่งด้านคางุระที่อยู่ในร่างของโซโกะก็โดนลูกน้องในชินเซ็นงุมิลากมานั่งดื่มเหล้า แต่ก็โชคดีที่กินโทกิและชินปาจิไปลากออกมาทัน

“ขอบใจน่ออากิงจัง อาชินปาจิที่ช่วยอั๊วไว้ แล้วอาป่าปี๊หละไปไหนเลี้ยวน่อ”

“นั่งเมาอยู่ตรงโน้นไง” กินโทกิพูดพลางชี้ไปตรงมุมห้อง คางุระจึงเดินไปหาชายผู้เป็นพ่อทันที

“อาป่าปี๊ไหวรึเปล่าน่อ เมามากเลยน่อ” คางุระถามผู้เป็นพ่อที่ตอนนี้เมาจนนอนฟุบลงบนโต๊ไปแล้ว

“อากิงจัง อาชินปาจิพวกลื้อช่วยพาป่าปี๊กลับไปพักที่บ้านได้ไหมน่อ”

“ได้สิครับ พวกเราก็ว่าจะกลับอยู่พอดีเลยครับ” ชินปาจิพูด

“อือ ได้เดี๋ยวพวกฉันจะดูแลตาเหม๋งนี่เองส่วนเธอก็ไปเข้านอนได้แล้วนะเพราะนี่ก็ 5 ทุ่มแล้ว ขืนชักช้าเดี๋ยวจะแย่เอานะ” กินโทกิพูดแล้วก็พยุงอุมิโบซึขึ้นแล้วเดินจากไป คางุระที่ยืนมองทั้งสามไปจนสุดสายตาก็รีบกลับเข้างานเพื่อไปหาตัวโซโกะ

“นี่อามายยองเลอร์ลื้อเห็นอาตี๋ไหมน่อ”คางุระที่เดินมาเจอฮิจิคาตะ คอนโด้และยามาซากิกำลังจะเดินออกจากงาน

“เห็นสิ มันบอกว่าขอตัวไปอาบน้ำหนะเห็นว่าทนสภาพนั้นไม่ไหวแล้ว”ฮิจิคาตะพูดพร้อมสูบบุหรี่ไปพลาง

“อ๋อ แล้วพวกลื้อจะกลับเลี้ยวเหรอน่อ”

“อือ นี่ก็ดึกแล้วเธอก็รีบไปเถอะนะก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป” คอนโด้พูดขึ้น

“อือ ขอบใจพวกลื้อมากเลยน่อนี่คอยช่วยดูแลเรื่องงานวันนี้ขอบใจมากๆน่อ”


    “ไม่เป็นไรหรอกครับพวกเรายินดีครับ” ยามาซากิพูด

“งั้นอั๊วขอตัวก่อนน่อ” แล้วคางุระก็วิ่งดิ่งไปยังห้องนอนที่อยู่ชั้นสอง

“อาตี๋ ลื้ออยู่ไหนน่อ” คางุระที่เปิดประตูเข้ามาแต่ไม่เห็นร่างของเธอ

“อยู่นี่ มีอะไรหละยัยหมวย แขกกลับหมดแล้วเหรอ” โซโกะที่เพิ่งอาบน้ำเสร็จเดินออกจากห้องน้ำ ด้วยชุดนอนสีขาวลายกระต่ายกินแครอทสีแดง

“กลับใกล้หมดเลี้ยวน่อ แต่วันนี้ลื้อสวยมากเลยน่อ”คางุระที่เห็นร่างของตัวเองใช่ชุดเจ้าสาวก็ชมขึ้นมา

“แหงสิเจ้าสาวก็ต้องสวยสิ แล้วคนสวยก็ต้องคู่กับคนหล่ออย่างฉันก็ถูกต้องแล้ว”โซโกะพูดพลางเดินไปนั่งบนเตียง

“แหมหลงตัวเองจริงๆเลยนะลื้อหนะ อั๊วไปอาบน้ำดีกว่า” พูดจบเธอก็เดินเข้าห้องน้ำทันที



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

22 ความคิดเห็น