ยัยหมวยสุดซนกะไอ้คนสุด s

ตอนที่ 29 : อะไรกันนี่

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 509
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    15 มิ.ย. 58

“เรื่องนั้นช่างก่อนเถอะ แต่ตอนนี้พวกแกสลับร่างกันทำให้ตอนนี้ซึระเป็นโซอิกะ อลิซาเบธเป็นคางุระ เท่ากับตอนนี้พวกแกต้องกลายเป็นอีกคนโดยปริยาย เพราะงั้นพวกแกห้ามเดินไปเดินมาเพ่นพ่านหละเข้าใจไหม” กินโทกิพูดทำความเข้า

“อือ แต่อยู่แบบนี้อย่างน้อยอั๊วก็ไม่ต้องติดอยู่กับอาตี๋น่อ” คางุระพูดด้วยรอยยิ้มสบายใจ

“โอคิตะครับลูกพี่ นั้นสินะดีตรงที่ไม่ต้องติดอยู่กับยัยหมวยบ้าพลังอย่างเธอ แต่ฉันก็ไม่ชอบร่างนี้เอาซะเลย” โซโกะบ่นด้วยหน้าบุญไม่รับ

“นี่อลิซาเบธเราไปอาบน้ำกันดีกว่านะเดี๋ยวฉันจะถูหลังให้นายเอง” คาซึระพูดแล้วลุกขึ้นจะมุ่งหน้าไปยังห้องน้ำนั้นทำให้คนที่เหลือตกใจและลุกขึ้นดึงมือห้ามคาซึระและอลิซาเบธเอาไว้

“ไม่ได้น่อ/นะโว้ย/นะ”ทั้งสามที่เหลือพูดห้ามพร้อมกันทันที

“อ้าวทำไมหละ ฉันร้อนนี่นา”ซึระพูดน่าเฉยๆ


“ถ้าแกไปอาบน้ำกับอลิซาเบธก็เท่ากับร่างของฉันกับร่างของยัยหมวยต้องอาบน้ำด้วยกันหนะสิเฟ้ย”   โซโกะพูดอย่างร้อนใจ

“ใช่น่อเพราะงั้นพวกลื้อห้ามอาบน้ำเด็ดขาดน่อ”

“อ่าวเหรอแล้วทำไงหละก็ฉันร้อนนี่นา” ซึระพูดมา ‘ใช่ร้อนมาก’ อลิซาเบธชูป้าย


“ไม่รู้แหละพวกแกจะร้อนแค่ไหนก็ห้ามอาบน้ำนะเฟ้ย” กินโทกิพูดแย่งขึ้นมา

....เวลา 4 ทุ่มกว่าๆ......

  ขณะนี้ทั้ง 5 คนกำลังคุยกันเรื่องวิธีแก้ ให้สลับร่างกลับ จนคางุระอ้าปากหาวแล้วพูดว่า

“อากิงจังอั๊วง่วงเลี้ยวน่อ ไปนอนก่อนจะได้ไหมน่อ”

“อือ นั้นสินะ งั้นวันนี้ไว้แค่นี้ก่อนพรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่แล้วกัน ตอนนี้ไปนอนกันก่อนแล้วกัน”

“กินโทกิ แกจะให้ฉันไปนอนที่ไหนหละ” คาซึระถามขึ้น


“เออ นั้นสินะงั้นผู้ชายไปนอนห้องเดียวกับฉันและกันส่วนเธอไปนอนห้องเธอแล้วกันนะคางุระ”       กินโทกิพูด แล้วทุกคนก็แยกย้ายไปนอน

.......เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 7 โมงเช้า.......

“ฮ้าว ง่วงจังเลยน่อเฮ้ยอยู่ในร่างอลิซาเบธนี่อึดอัดชะมัดเลยน่อ”คางุระบ่นพึมพำตอนออกจากห้องน้ำ แล้วเธอก็เดินไปที่ห้องกินโทกิเพื่อปลุกทุกคน แต่เมื่อเธอเปิดประตูก็ทำให้เธอโวยวายทันที

“อาซึระลื้อทำอะไรน่อ” ด้วยเสียงของเธอทำให้ โซโกะลุกขึ้นเปิดตาแล้วพูดไปว่า

“อะไรของเธอฮะยัยหมวย โวยวายอะไรของเธอตั้งแต่เช้า”


  ส่วนกินโทกิก็พลิกตัวไปอีกข้างดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมหัวแล้วพูดว่า

“อย่าเสียงดังได้ไหม คุณกินกำลังนอนอยู่นะเฟ้ย”

  ส่วนซึระกับอลิซาเบธก็ไม่ได้ตื่นแต่อย่างใดกลับนอนหลับสบายใจทำให้คางุระโวยวายต่อไปว่า

“อาซึระ อาอลิซาเบธพวกลื้อแยกออกจากกันเดียวนี้เลยน่อ”คางุระพูดพลางเดินเข้าไปหาเพราะคาซึระกับอาลิซาเบธกำลังนอนกอดกันกลมเกลียว นั้นทำให้โซโกะที่นั่งมึนๆมองตามไปแล้วลุกขึ้นไปดึงสองคนนั้นออกจากกันทันที


“นี่ไอ้คาซึระแกปล่อยเดี๋ยวนี้เลยนะ อย่าเอาร่างฉันกอดยัยนั้นสิฟะ”โซโกะโวยวายพลางดึงมือคาซึระและอลิซาเบธออกจากกัน เสียงโวยวายทำให้กินโทกิต้องลุกขึ้นมาดูความวุ่นวายนั้น เมื่อเขาลุกขึ้นก็พูดว่า

“พวกแกอยู่แบบสงบๆสักวันได้ไหมฟะ” เมื่อเขาพูดจบแล้วหันหน้าไปยังเสียงโวยวายก็เข้าใจว่าทำไมคางุระและโซโกะถึงโวยวาย เขาก็รีบลุกขึ้นไปช่วยคางรุทันที พลุบ!!!!!เสียงคางุระต่อยไปที่หน้าคาซึระที่อยู่ในร่างโซโกะอย่างจัง นั้นทำให้คาซึระยอมลุกขึ้นแต่ก็ทำให้โซโกะโวยวายต่อไป

“นี่ยัยหมวยเธอทำอะไร เธอต่อยแบบนั้นหน้าหล่อๆของฉันก็ช้ำหนะสิ”

“แล้วไงน่อ ไม่ใช่หน้าอั๊วซะหน่อย” คางุระพูดทำแบบไม่ใส่ใจ

“นี่เธอทำร้ายคนอื่นแล้วพูดแบบนี้ได้ไงฮะ”


“แล้วลื้อจะเอาไงกับอั๊วจะต่อยกับอั๊วรึไง”


“เฮ่ๆ พวกแกหยุดทะเลาะกันเดี๋ยวนี้นะเฟ้ย หันไปดูเจ้าซึระก่อนดีไหมฮะ”  กินโทกิไปยืนขั้นกลางแล้วตวาดทั้งสองคน(กากบาทขึ้นหน้าทันที) แต่เสียงนั้นก็ทำให้ทั้งสองหยุดทะเลาะกันแล้วหันไปด้านซึระ แต่ตอนนี้สองคนนั้นกลับหายไปจากตรงนั้นแล้ว ทำให้โซโกะและคางุระรีบวิ่งออกมาดูนอกห้อง      
โซโกะและคางุระกระโดดถีบไปยังของร่างของตนเองอย่างจังเพราะ ตอนนี้คาซึระและอลิซาเบธกำลังนั่งกอดกันอยู่ ไม่นานเหตุการณ์สงบลงเพราะชินปาจิที่ยืนคิ้วกระตุกอยู่หน้าประตูซึ่งมองเหตุการณ์มาแปบนึงก็ตวาดขึ้น

“พวกแก!!!หยุดเดี๋ยวนี้น๊ามันรบกวนชาวบ้านเค้าเข้าใจไหมฟะ”

 เมื่อได้ยินเสียงนั้นทุกคนก็มานั่งรวมตัวกันที่โซฟาแล้วความเงียบเริ่มครอบงำ ชินปาจิจึงพูดขึ้น

“จริงๆเลยนะครับพวกคุณเนี๊ย ทะเลาะกันตลอดเลย ว่าแต่ทำไมคุณคาซึระและอลิซาเบธมาอยู่ที่นี้ได้หละครับ” แล้วกินโทกิก็อธิบายให้ชินปาจิฟังทั้งหมด

“หาสลับร่างกันงั้นเหรอครับ”ชินปาจิพูดด้วยความตกใจ

“ใช่น่อ”

“แล้วลูกน้องของคุณคาซึระจะมาเมื่อไหร่ครับ” ชินปาจิถามถึงสายข่าวของคาซึระ

“ก็วันนี้ตอนบ่ายโมง ที่ร้านดังโงะร้านหนึ่งหนะ”ซึระตอบ

“งั้นดีเลยเดี๋ยวเราก็คงได้รู้วิธีแก้กันแล้วหละ” กินโทกิพูดขึ้น


    เวลาบ่ายโมง ณ ร้านดังโงะแห่งหนึ่ง โซโกะที่อยู่ในร่างคาซึระได้มานั่งรอสายคนนั้นและเมื่อสายคนนั้นมาแล้วเขาก็ถามเรื่องนี้สายคนนั้นได้บอกวิธีแก้ให้ แต่นั้นทำให้เขาตกใจเลยทีเดียวเขาเดินกลับมายังร้านรับจ้างทุกคนที่รอคอยกำลังรอคำตอบจากเขาอย่าใจจดจ่อ

“อาโซจังว่าไงลื้อรู้วิธีแก้เลี้ยวใช่ไหมน่อ”

“อือ” โซโกะพูดหน้าถอดสี อย่างคนไม่มีสติ

“งั้นก็บอกมาสิว่ามันต้องทำยังไง” คาซึระพูดอย่างร้อนรน

“คือ”โซโกะยังคงอยู่หน้าเดิม

“คืออะไรของแกฟะโอคิโกะ บอกมาสักทีสิฟะ”กินโทกิพูดขึ้นเพราะรอลุ้นอยู่นานแล้ว


“นั้นสิครับบอกมาสักทีสิครับจะได้รีบแก้กันสักที”ชินปาจิก็เริ่มรอลุ้นไม่ไหว

‘ใช่บอกสักทีสิรอนานแล้วนะ’ อลิซาเบธชูป้ายขึ้น

“คือว่า วิธีที่จะแก้มีเพียงทางเดียวเท่านั้นถ้าไม่ทำก็จะไม่มีทางแก้ได้” โซโกะพูดขึ้น


“แล้วทำไงน่อ” คางุระจ้องหน้าโซโกะอย่างจดจ่อ

“คือต้องจูบกับร่างของเราไงหละ”โซโกะที่ทดแรงกดดันรอบข้างไม่ได้

“หา”ทุกคนตะโกนพร้อมกัน

“ใช่ วิธีเดียวเท่านั้น”

“จะจูบก็ได้อยู่หรอกน่อเพราะมันก็เหมือนจูบตัวเอง แต่ไอ้คนที่อยู่ในร่างนี่สิทำให้อั๊วไม่กล้าจูบ”คางุระพูดแล้วทำหน้าหยี

“ฉันไม่มีทางจูบกับคนอย่างแกหรอกนะคาซึระ” โซโกะพูดด้วยหน้าสะอิสะเอียน

“แล้วใครมันอยากจูบกับตำรวจซาดิสต์อย่างนายกันหละ”คาซึระตอบกลับทันที

“เฮ่ๆอย่าเรื่องมากเลยหน่ายังไงก็มีแค่วิธีเดียวนี่นา แค่ทำใจคิดว่ากำลังจูบตัวเองในกระจกสิพวกแกก็จะได้กลับร่างเดิมกันซะที” กินโทกิพูดขึ้นเพราะอยากจบปัญหานี้

“ไม่เอา” ทั้งสี่ตอบพร้อมกัน

“ถ้าพวกคุณไม่ทำพวกคุณก็ไม่ได้กลับร่างเดิมนะครับ” ชินปาชิพูดด้วยความเหนื่อยใจ


“นั้นสิหรือพวกแกอยากอยู่สภาพนี้ตลอดไปฮะ”กินโทกิพูดขึ้นมา


“ไม่”ทั้งสี่ตอบพร้อมกันอีก

“แล้วถ้าไม่ยอมจูบแล้วพวกคุณจะกลับร่างได้ไงหละครับ” ชินปาจะพูดขึ้นมา


“ยังไงก็ไม่  มันต้องมีวิธีอื่นอีกสิ  ที่ไม่ต้องจูบกับคนอย่างแกคาซึระ” โซโกะพูดขึ้น

“ใช่มันต้องมีวิธีอีกสิน่อ”

“เฮ้ย” ชินปาจิและกิโทกิถอนหายใจพร้อมกัน แล้วอยู่ดีๆกินโทกิก็ยิ้มขึ้นมาแล้วหันไปกระซิบกับชินปาชิ เมื่อชินปาจิได้ยินแผนของกินโทกิแล้วเขาก็พูดขึ้นว่า

“จะดีเหรอครับแบบนั้นหนะ”

“ดีสิ ตอนนี้ดูท่าแล้วคงไม่มีใครยอมจูบกันแน่ๆเพราะงั้นทำตามแผนนั้นแหละ”

“เอางั้นก็ได้ครับคุณกิน”


  แล้วตอนนี้กินโทกิและชินปาจิก็ลุกขึ้นจากโซฟาแล้วไปยืนข้างหลังคนที่นั่งแทนแล้วและตอนนี้ตำแหน่งที่นั่งคือร่างโซโกะอยู่ตรงข้ามกับร่างอลิซาเบธและร่างของคางุระนั่งข้ามกับร่างคาซึระนั้นหมายความว่าคุณกินต้องผลักหัวไขว้กันเพื่อให้จูบกับร่างตัวเอง

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

22 ความคิดเห็น