ยัยหมวยสุดซนกะไอ้คนสุด s

ตอนที่ 25 : ใช่ฉันบ้าต้องบ้าไปแล้วที่ดันไปหวงคนอย่างเธอ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 649
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    9 มิ.ย. 58

“เอ่อ คุณทั้งสองครับใจเย็นๆนะครับ มีปัญหาอะไรค่อยๆพูดกันเถอะครับ”

“ลื้อ/นาย เป็นใคร”

  ทั้งสองพูดพร้อมกันหันหน้าไปยังเด็กหนุ่มคนนั้น


     “คือ ผมชื่อ ชิบันไง โคโทโร่ พนักงานของร้านนี้หนะครับ”

“ ชิบันไง โคโทโร่ เหรอน่อ”

   คางุระทวนชื่อเขาอีกครั้งแล้วยิ้มพร้อมลุกขึ้นไปกระโดดกอดชายคนนั้นทันที ทำเอาโซโกะที่ไม่ทันตั้งตัวต้องลุกขึ้นอย่างโซเซเพราะแรงดึงของคางุระด้วยสีหน้าไม่พอใจกับสิ่งที่เห็น

“อาชิบันไง ลื้อไปอยู่ที่ไหนมาน่อ แล้วทำไมมาอยู่ที่นี่ได้น่อ”

“ผมคิดว่าคางุระจังจะลืมผมไปแล้วซะอีก ผมไปอยู่ดาวอื่นกับพ่อหนะครับ แล้วเมื่ออาทิตย์ก่อนผมกับพ่อพากันกลับมาที่นี่ผมเลยมาทำงานที่ร้านนี้ไงครับ”

“อั๊วดีใจมากเลยน่อที่ได้ลื้อ”

“เอ่อ หยุดพล่ามได้รึยังยัยหมวยคือฉันหิว”

  โซโกะที่ยืนฟังทั้งสองอยู่พักนึง เขายิ่งดูยิ่งหงุดหงิดเลยพูดขัดไปพร้อมลากคางุระมานั่งข้างๆเขา

“ลื้อหิวก็กินไปสิน่อ แล้วทำไมต้องลากอั๊วมานั่งใกล้ลื้อด้วยน่ออาตี๋หัวเป็ด”

“ฉันก็ไม่อยากขัดเธอหรอกนะแต่มือฉันมันดันไปติดอยู่กับมือเธอนี่สิ”

“เชอะ”  คางุระสะบัดหน้าใส่โซโกะด้วยความไม่พอใจที่โดนขัดการสนทนา

“เอ่อว่าแต่ทำไมคางุระถึงได้โดนล็อคมือไว้กับคุณคนนั้นหละครับ”

“อ๋อ คืออั๊วกะอาตี๋โดนลงโทษน่อ”

“ว่าแต่เค้าเป็นแฟนคางุระจังเหรอครับ”

“หือ ไม่ใช่น่อ อีเป็นคู่กัดของอั๊วน่อ อีชื่อโซโกะ หนะ”

“งั้นตามสบายนะครับเดี๋ยวผมขอไปทำงานก่อนนะครับ”

“อือ” 

“ชิ ที่กับไอ้หมอนั้นทำตัวซะน่ารักเลยนะ”  โซโกะพูดแขวะทันทีที่ชิบันไงเดินออกจากตรงนั้น

“ก็อีพูดเพราะกับอั๊วหนิน่อ ไม่เหมือนลื้อที่หาเรื่องอั๊วอยู่ตลอดน่อ”

“ครับๆ ไม่ต้องมาย้ำ”

      หลังจากที่กินกันเรียบร้อยทั้งสองก็เดินออกจากร้านก่อนออกไปชิบันไงก็เดินมาหาคางุระอีกครั้ง

“คางุระจัง กลับแล้วเหรอครับ”

“อือ ลื้อมีอะไรเหรอน่ออาชิบันไง”

“เปล่าหรอกครับ เราจะได้พบกันอีกใช่ไหมครับ”

“อือ ได้พบอยู่เลี้ยวน่อออออ”

  คางุระพูดไม่ทันจบโซโกะก็เดินนำเธอไปซึ่งแน่นอนว่าคางุระก็ต้องมาด้วยเพราะทั้งสองโดดล็อคมือเข้าด้วยกัน

“นี่อาตี๋หัวเป็ดลื้อเป็นอะไรน่อ จะรีบไปไหนเห็นไหมว่าอั๊วยังพูดไม่จบ”

“ก็เรื่องของเธอสิ ฉันไม่มีธุระกับเจ้านั้นนี่นา”

“ลื้อนี่มันกวนประสาทจริงๆเลยน่อ”

“แล้วไอ้หมอนั่งมันเป็นใคร ทำไมเธอต้องทำดีใจเว่อร์ขนาดนั้น”


     “อ๋อ อาชิบันไงอีเป็นเพื่อนคนแรกและคนเดียวของอั๊ว ตอนที่อั๊วอยู่ที่ดาวยาโตะหนะ อีเป็นคนช่วยให้อั๊วมีรอยยิ้มและคอยให้กำลังใจอั๊วในวันที่อาเฮียจากอั๊วไปหนะ”

“งั้นเหรอ แล้วหมอนี่เป็นยาโตะงั้นเหรอ”

“เปล่าหรอกน่อ อีมาจากดาวอื่นหนะ พ่ออีเป็นพ่อค้า  อีเลยไปดาวโน้นบ้าง ดาวนี้บ้างไงน่อ”

“งั้นเหรอ แล้วเธอชอบเค้ารึเปล่า”


  คางุระถึงกับเงยหน้ามองโซโกะทันทีที่ได้ยินประโยคนั้น

“จะบ้าเหรอน่อ อั๊วหนะไม่คิดอะไรแบบนั้นหรอกน่อ อั๊วหนะเห็นอาชิบันไงเป็นเพื่อนเท่านั้นแหละน่อ”

   คางุระพูดมองหน้าโซโกะไปด้วย เธอเห็นใบหน้าที่มีรอยยิ้มนิดหน่อยทันทีที่เธอพูดจบ และ  โซโกะก็เดินมาหยุดที่ให้ต้นต้นนึงแล้วพูดว่า

“นี่ยัยหมวย เธออย่าทำแบบนั้นอีกนะ”

  คางุระที่ยืนอยู่ข้างๆเงยมองเขาด้วยหน้างง

“ทำอะไรน่อ”

“ก็ที่ไปกอดกับผู้ชายคนอื่นไงหละ”

“หา แล้วทำไมอั๊วจะทำไม่ได้หละ มันไปหลักส่วนไหนของลื้อน่อ”

“มันไม่ได้หนักส่วนไหนหรอก แต่ไม่ชอบให้ผู้หญิงของฉันไปทำแบบนั้นกับผู้ชายคนอื่นที่ไม่ใช่ฉันก็แค่นั้น”

  โซโกะที่พูดหันตัวมาหาคางุระแล้วดึงเธอมากอดอย่างอบอุ่น  คางุระที่กำลังอึ้งก็ค่อยๆดิ้นเพื่อจะให้หลุดออกจาก อ้อมแขนของโซโกะแต่ไม่สำเร็จ แถมเขายังรัดแน่นกว่าเดิมอีก

“นี่อาตี๋ลื้อเปล่าอั๊วน่อ ลื้อเป็นบ้าอะไรน่อ”


    “ใช่ฉันคงบ้าไปแล้วแน่ๆเลย”

  เขาพูดด้วยรอยยิ้มที่อ่อนโยนแล้วปล่อยคางุระออกจากอ้อมแขนพร้อมพูดประโยคนึงขึ้นมาทำเอาคางุระหน้าแดงและนิ่งไปพักใหญ่

“ฉันบ้ามากที่ดันไปหวงคนอย่างเธอเนี๊ย ยัยหมวย”

“หา นี่ลื้อล้อเล่นใช่ไหมน่อ หึหึ อั๊วไม่หลงกลลื้อหรอกน่อ”

“ถ้าเธอจะคิดแบบนั้นก็ได้ นะแต่ฉันหนะพูดจริงๆ”

  โซโกะยื่นหน้ามากระซิบข้างหูของคางุระแล้วจุ๊บหน้าผากเธอไป 1 จุ๊บ ทำให้คางุระหน้าแดงใจเต้นเร็วจนแทบจะหลุดออกมาข้างนอก



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

22 ความคิดเห็น