★RACHA-MINI★ สะกิดรักทวงถามหัวใจยัยตัวแสบ ภาค1 (อ่านต่อภาค2)

ตอนที่ 17 : CH.16 : ทั้งคืน???

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,122
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 44 ครั้ง
    13 ต.ค. 62


“แกจะกลับเลยใช่ไหม?”

“อืม” ผมตอบแล้วหันไปมองมินิด้วยความเป็นห่วง

“แกห่วงยัยนี่มากสินะ”

“แกก็รู้ว่าฉันห่วงยัยนี่มากแค่ไหน...” ผมเอ่ยเสียงเบาราวกับเสียงกระซิบ

ไอ้เกสเทอร์ตบบ่าผมอย่างให้กำลังใจ “ฉันเชื่อว่าสักวันความรักจะกลับมาหาแก”

“ไม่มีทาง” ผมบอกเสียงเศร้า ความรักจะกลับมาหาผมงั้นเหรอ เหอะๆ ตลกแล้ว

“ฉันแค่ปลอบ แกจะพูดว่าขอบใจนะเพื่อนบ้างไม่ได้หรือไงวะ เฮ้อ! หมดอารมณ์”

ผมรู้ว่ามันกำลังทำให้ผมคลายเครียดจึงได้แต่มองหน้ามันนิ่งๆ

“งั้นฉันรีบเข้าไปก่อนนะ เดี๋ยวไอ้ซานจะโมโหเอา ฉันยังไม่อยากตาย”

“เออๆ”

“ไปแล้วนะ ดูแลมินิดีๆ นะเว้ย อย่าแอบทำอะไรล่ะ”

“ฉันไม่ใช่แก”

“ใครจะไปรู้ ยิ่งไม่มีโอกาสแบบนี้บ่อยๆ ด้วย อ้อ! แล้วได้ข่าวยังไงจะรีบโทรไปรายงาน”

“ขอบใจมากเพื่อน”

“นี่แหละคำที่กูต้องการ”

ผมถีบมันส่งๆ ด้วยความหมั่นไส้ มันหัวเราะก่อนจะเดินจากไป

ผมเปิดประตูรถด้านคนขับก่อนจะได้ยินเสียงโทรศัพท์มือถือสั่น สงสัยจะเป็นของมินิ ยัยนี่ชอบตั้งระบบสั่นเพราะไม่รู้จะตั้งเสียงเรียกเข้าอะไรดี ผมยิ้มเมื่อรู้ว่าตัวเองยังจำเรื่องราวของมินิได้เป็นอย่างดี แล้วค่อยเอื้อมมือไปค้นหาโทรศัพท์มือถือของเธอ พอพบว่าชื่อที่ขึ้นโชว์เป็นคนที่ผมอยากให้หายไปจากโลกนี้ก็ตัดสินใจไม่รับ

“ปล่อยให้ร้อนใจจนอกแตกตายไปเลยไอ้พริ้นซ์!

ผมห่มเสื้อคลุมของตัวเองให้มินิ ก่อนจะอารมณ์เสียเมื่อโทรศัพท์สั่นอีกครั้ง ยังจะโทรมาอีก ผมกำลังจะโยนมันทิ้งแต่สังเกตเห็นชื่อเสียก่อน ณรินทร์นี่นา อันนี้ยอมรับก็ได้

“ฮัลโหล”

[แกเป็นใคร!? มารับโทรศัพท์เพื่อนฉันได้ยังไง มินิอยู่ไหน? บอกมานะ! หรือว่าแกทำอะไรเพื่อนฉัน! เพื่อนฉันยังมีชีวิตอยู่ใช่ไหม?... ตอบมาสิ ไอ้ชั่ว! ไอ้สารเลว! ขอให้ชาติหน้าแกไปเกิดเป็นลูกหมาใต้สะพานลอย ไม่ได้กินอะไรจนผอมตาย และต้องไปเกิดเป็นวัวขาพิการ ไม่...]

“ฉันคือราชา”

[อ๋อ! โรคจิตสินะ คิดว่าตัวเองเป็นราชาเหรอ แกอยู่เมืองไหนว่ามา ฉันจะแจ้งตำรวจไปจับแก แกทำร้ายเพื่อนฉัน!]

“ฉันชื่อราชา”

[ฉันก็ราชินีไง! ไอ้ชั่ว!]

ผมกุมขมับแล้วถอนหายใจ ยัยนี่ก็เมาอีกคน “เธอตั้งสติให้ดีๆ แล้วฟังฉัน ฉันชื่อราชา คนที่เธอรู้จักดี”

[ว่าไงนะ!...] ปลายสายเงียบไปสักพัก แล้วผมก็ได้ยินเสียงกุกกักๆ และเสียงพูดคุยกันประมาณว่าเธอขอตัวแยกออกมาจากคนอื่น [นายเองเหรอ เฮ้อ! โล่งอก งั้นก็แสดงว่าตอนนี้มินิอยู่กับนาย]

“ใช่ เกิดเรื่องนิดหน่อย มินิถูกฉุดแต่ฉันช่วยไว้ทัน เธอไม่ต้องเป็นห่วง”

[มินิถูกฉุด! จะบ้าเหรอ! ไม่ให้เป็นห่วงได้ยังไง! แล้วมินิเป็นอะไรมากไหม?]

“โดนชกท้อง ตอนนี้กำลังนอนพัก เดี๋ยวก็คงดีขึ้น ส่วนเรื่องคนร้ายตำรวจกำลังตามจับอยู่”

[โอ้พระเจ้า! งั้น... งั้นฝากนายดูแลมินิหน่อยแล้วกัน ส่วนเรื่องทางบ้านยัยนั่นเดี๋ยวฉันจัดการเอง นายคงไม่สะดวกหรอก จริงไหม?] ณรินทร์ถามไปงั้นเพราะเธอรู้ดีว่าอะไรเป็นอะไร

“อืม”

[งั้นแค่นี้นะ ฉันจะไปบอกเพื่อนๆ พวกนั้นเป็นห่วงมินิกันใหญ่]

“เป็นห่วงแล้วทำไมปล่อยให้ถูกฉุดได้”

[ก็ใครมันจะไปรู้ล่ะ พวกเรา... เมาอ่ะ]

“แล้วพวกเธอเป็นบ้าอะไรถึงได้ดื่มกันเมาขนาดนี้” ผมอดว่าไม่ได้ เพราะเมาน่ะสิมินิถึงได้ถูกฉุด “ถ้าฉันไม่บังเอิญไปเจอ มินิแย่แน่รู้ไหม”

[รู้ๆ ขอโทษ ก็มันเป็นโอกาสดีที่พริ้นซ์กับเพื่อนออดิชั่นค่ายเพลงผ่าน พวกเราดีใจกันมากไปหน่อย]

“มินิคงดีใจมาก” ผมรู้สึกว่าน้ำเสียงของผมไม่น่าฟังเอาเสียเลย

[ก็แน่ล่ะสิ เพื่อนสนิทของยัยนั่นนี่]

“นั่นสินะ”

[...นายก็อย่าน้อยใจไปเลย เรื่องมันจบไปนานแล้ว พอๆ พูดเรื่องนี้ทีไรฉันสงสารพวกนายทุกที ดราม่า! เอาล่ะ ฉันฝากมินิด้วยนะราชา ฉันเชื่อใจนาย]

“อย่าห่วงเลย”

ผมวางสายแล้วเคลื่อนรถ คืนนี้มินิคงต้องไปค้างที่สนามแข่งกับผม หึ! โอกาสแบบนี้หาไม่ได้บ่อยๆ อย่างที่ไอ้เกสเทอร์มันพูดจริงๆ นั่นแหละ เฮ้! อย่าเพิ่งคิดว่าผมจะเป็นแบบไอ้เกสเทอร์นะ ผมดีกว่ามันหลายเท่า ผมแค่อยากใช้เวลาร่วมกับมินิบ้าง

เวลาของเราผ่านมานานแล้วนะ...

[Racha : End Special Talk]

 

          อ๊า! ปวดท้องจังเลย

          ฉันพลิกตัวอย่างทรมานก่อนจะลืมตาขึ้นช้าๆ สิ่งแรกที่มองเห็นคือเพดานสีดำที่มีหลอดไฟดวงเล็กๆ เกือบสิบดวงติดอยู่ ความทรงจำที่เลวร้ายเมื่อคืนทำให้ฉันเด้งตัวขึ้นจากเตียงหนานุ่มอย่างรวดเร็วแล้วหันไปมองรอบตัวอย่างหวาดระแวง ที่นี่ที่ไหนเนี่ย มองอะไรก็เห็นแต่สีดำ

          เอ... ฉันจำได้ว่าราชาช่วยฉันไว้จากไอ้พวกขยะสังคม แล้วฉันก็หลับ หลับ... หลับที่นี่เหรอ?

          ฉันลุกขึ้นจากเตียง ความรู้สึกแรกคือสบายตัวจัง พอก้มลงมองก็พบว่าฉันไม่ได้ใส่ชุดที่ใส่ไปเที่ยวเมื่อคืน แต่ใส่เสื้อเชิ้ตตัวใหญ่ที่ยาวคลุมเข่าสีเทาของใครก็ไม่รู้ ฉันเกิดอาการเอ๋อรับประทานทันที

          แกร๊ก! เสียงประตูห้องถูกเปิด ฉันหันไปมองด้วยความสงสัย เป็นราชาที่เดินล้วงกระเป๋ากางเกงเข้ามา เขาอยู่ในชุดเสื้อยืดกางเกงขายาวสบายๆ แต่ไม่ได้ช่วยทำให้ฉันผ่อนคลายเลยสักนิด

          “ที่นี่ห้องนายเหรอ?” ฉันถามหวาดๆ มือก็กำคอเสื้อบนตัวเอาไว้แน่น

          “ห้องที่สนามแข่ง” เขาตอบแล้วเดินไปเปิดผ้าม่าน เผยให้เห็นวิวสนามแข่งรถที่กว้างสุดลูกหูลูกตา

อ๊า... สวยชะมัด ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้จัง ฉันเดินไปเลื่อนประตูกระจกแล้วเดินออกไปที่ระเบียงพร้อมกับมองไปรอบๆ ด้วยความชื่นชม ลืมไปเลยว่าฉันอยู่ที่นี่ทั้งคืน ลืมไปเลยว่ามันเป็นเรื่องไม่เหมาะไม่ควร สายลมเย็นๆ ที่พัดกระทบร่างให้ความรู้สึกสบาย ความเจ็บปวดที่ท้องทุเลาลงไปมาก สองตาของฉันเป็นประกายเจิดจ้า มองวิวที่สวยงามชวนฝันอย่างไม่รู้จักเบื่อ

“สวรรค์ชัดๆ ฉันอยากได้ห้องแบบนี้บ้างจัง”

          “แต่งงานกับฉันสิ”

          “นายว่าอะไรนะ?” เมื่อกี้ราชาพูดเบาจนฉันฟังไม่รู้เรื่อง

          “ฝันเอาสิ”

          “หน็อย! ถ้าพ่อฉันสนับสนุนก็ไม่ใช่แค่ฝันหรอกย่ะ!” ฉันเดินกระแทกเท้ากลับเข้าไปในห้อง ก่อนจะชะงักเมื่อนึกอะไรขึ้นได้ ฉันหันกลับไปหาราชาด้วยท่าทางกระอักกระอ่วน “เมื่อคืนนายช่วยฉันไว้... ขอบคุณนะ”

          รู้สึกเขินจังที่ต้องขอบคุณเขา แต่ก็นะ ถ้าไม่ได้เขาช่วยไว้ก็ไม่รู้ว่าไอ้สองคนนั้นจะทำอะไรกับร่างกายฉันบ้าง

          “แลกกับการได้เห็นคนเก่งอย่างเธอพลาดท่าบ้างมันก็คุ้ม”

          ฉันขมวดคิ้วยุ่งไม่พอใจ อุตส่าห์พูดดีด้วยแล้วนะ เขาเมินสีหน้าของฉัน ทำหน้าเข้มเหมือนกำลังดุลูก

          “ฉันเคยเตือนเธอแล้วว่าเธอชอบประมาท”

          “เออ! จำได้” ทำตัวเป็นพ่อฉันอีกคนละ

          “แต่งตัวแบบนั้นไปเที่ยวผับ แถมยังเมาหนักจนช่วยตัวเองไม่ได้ แล้วไง เกือบจะโดนข่มขืน”

โดนเข้าอีกดอก เป็นไงล่ะฉัน หัวหดเลยดิ ก็ฉันผิดเต็มๆ

“เรื่องมันผ่านมาแล้วน่า ฉันจะไม่ให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีก” ฉันเบือนหน้าหนีเขาเพราะไม่อยากฟังต่อ แต่พอหันไปทางกระจกเงาก็เห็นตัวเองอยู่ในชุดเสื้อเชิ้ตสีเทา อ๊ะ! ฉันลืมไปเลย “ใครเปลี่ยนชุดให้ฉัน”

“ฉันเอง”

ฉันต้องหันกลับไปมองราชาอีกรอบ “ฉันเป็นผู้หญิงนะ!

“ฉันรู้ ก็ฉันเห็นเต็มๆ ว่าเธอเป็นผู้หญิง” เขาบอกหน้าตาย

“เห็นเต็มๆ...”

“ทั้งบนทั้งล่าง ” ช่างพูดได้ไม่เกรงใจฉันเลย

“กรี๊ด!!! ไอ้ลามก! นาย... นาย!” ฉันชี้หน้าเขาอย่างไม่รู้จะด่าว่าอะไรดี ราชาหัวเราะเยาะก่อนจะเดินเข้ามาจับไหล่ฉันบังคับให้หมุนตัวหนึ่งรอบ

“ก็ไม่เห็นจะแตกต่างจากผู้หญิงคนอื่นตรงไหน”

โอ้พระเจ้า! ฟังแล้วแสลงหู ฉันเสียความบริสุทธิ์ให้เขาทางสายตา แล้วอะไรคือเอาฉันไปเปรียบเทียบกับผู้หญิงคนอื่น เขาพบเจอมาเยอะนักหรือไง

“ทนฟังไม่ได้ พอๆ แล้วก็ช่วยอย่ามาแตะต้องตัวฉันอีก” ฉันปัดมือเขาออกก่อนจะขยับตัวออกห่าง ในใจฉันไม่ได้โกรธหรือว่าโมโหเขาเลย รู้สึกเขินอายมากกว่า ทำไมกันนะ ถ้าเป็นปกติฉันคงจะเล่นงานเขาให้หนัก โอ๊ย! หัวใจเต้นแรง

แต่ว่า... เขาผ่านผู้หญิงมาเยอะ

ฉันลูบเนื้อตัวด้วยความรังเกียจขยะแขยง อาการของฉันอยู่ในสายตาของเขา ทำให้เขาแค่นเสียงหัวเราะเย็นชา

“ฉันแตะต้องมามากพอแล้ว ทั้งคืน”

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 44 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

493 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 13 ตุลาคม 2562 / 10:34

    จำราชาให้ได้เร็วๆนะมินิ

    #489
    0
  2. #462 lightcalmdown (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 16:45
    ซึ้งอ่ะ
    #462
    0
  3. #443 ส้มปั่น (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 11 พฤษภาคม 2558 / 16:02
    เส้นกลจ้าาาาาาท ชอบอ่ะ
    #443
    0
  4. #389 ByChu (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 04:01
    ดาบชัย น่ารักอ่า
    #389
    0
  5. #327 sujuoppa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 19:24
    พี่ราชาน่ารักอ่ะ ชอบน้องสาวพี่ราชาจัง อิอิ
    #327
    0
  6. #304 NAnaA (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 13:37
    เส้นกลาง
    ชื่อซะ
    #304
    0
  7. #295 Palaioyy (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 02:31
    ราชาน่ารัง่ะะะะ กลัวมินิลืม ไรเตอร์แต่งซะเห็นภาพเลย 55555
    #295
    0
  8. #261 ooiidd4 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 00:48
    แต่งได้น่ารักมาก!!
    #261
    0
  9. #237 EXOTRIK (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2556 / 14:52
    -O-
    หนุกๆ
    #237
    0
  10. #230 Stang™ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 16:13
    จะจบแล้วววว ว๊าาาา =.,= เอาเป็นว่า ไปหา ซาน ต่อ วะฮ่าๆๆ
    #230
    0
  11. #208 C-com (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 15 กรกฎาคม 2556 / 12:59
    เส้นกลางต้องเป็นตัวสำคัญอะไรสักอย่างต่อไป
    อืมๆ
    #208
    0
  12. #205 black girlss (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 14 กรกฎาคม 2556 / 21:37
    ชอบอย่างแรงหนิ!!
    #205
    0
  13. #201 แม่แบบ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 18:01
    อัพแล้วนะคะ
    #201
    0
  14. #198 milk (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 10 กรกฎาคม 2556 / 14:40
    ซึ้งมากกกกกอ่ะ ไรเตอร์.
    #198
    0