★RACHA-MINI★ สะกิดรักทวงถามหัวใจยัยตัวแสบ ภาค1 (อ่านต่อภาค2)

ตอนที่ 15 : CH.14 : กลับมาซวย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 10,367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    8 ต.ค. 62

 “เดี๋ยวฉันมานะ” ฉันบอกเพื่อนทั้งสองก่อนจะเดินไปหาพริ้นซ์ แล้วจัดการฟาดฝ่ามือลงไปบนไหล่ของเขาแรงๆ “เฮ้! นายมาได้ไง!

พริ้นซ์หันมามอง แล้วยกมือนวดไหล่ด้วยสีหน้าเหยเก “เธอสิมาได้ไง”

“ฉันมาเที่ยวกับเพื่อน” ฉันชี้ไปที่โต๊ะที่มีณรินทร์กับกาววานั่งอยู่ เมื่อทั้งสามหนุ่มหันไปมองสองสาวก็รีบโบกมือทักทาย ณรินทร์น่ะพอเข้าใจเพราะรู้จักกัน แต่ว่ายัยกาววานี่สิ ตลอด!

“ว่าแต่นายโทรหาฉันทำไม โทษทีนะที่ฉันไม่ได้รับ พอดียุ่งๆ อยู่”

“ยุ่งๆ ในที่แบบนี้เนี่ยนะ” เขาทำหน้าอย่างกับว่าฉันไปจู๋จี๋กับผู้ชาย

“ไม่มีเรื่องแบบนั้นหรอกน่า นายเป็นเพื่อนฉันนะ นายรู้จักฉันดี”

“เออ”

“ไอ้พริ้นซ์มันแค่จะโทรบอกข่าวดีน่ะ” เจ้าขุนทองตอบแทน

เจ้าขุนทองชื่อว่าเจ้าขุน แต่เพื่อนๆ เรียกเจ้าขุนทอง เป็นมือกลองของวงและร้องเสริมบ้างบางโอกาส

          “ข่าวดีอะไรเหรอ?”

“วงของเราผ่านการออดิชั่นแล้วมินิ” โก๋ มือเบสของวงตอบ

“จริงเหรอ!” ฉันตะโกนด้วยความตื่นเต้นยินดี แบบนี้ต้องรีบไปบอกณรินทร์กับกาววา “เดี๋ยวมานะ!

“เฮ้ย! จะรีบไปไหน!” โก๋ร้องตามเมื่อฉันวิ่งกลับมาที่โต๊ะ

“เป็นอะไรของเธอ?” กาววาถามหน้าตื่น

“พวกพริ้นซ์ออดิชั่นผ่าน”  

“จริงดิ??” กาววากับณรินทร์ถามสีหน้าตกใจปนตื่นเต้น

“จริง!

“กรี๊ด! สุดยอด! ฉันจะมีเพื่อนมีเพื่อนเป็นคนดังแล้ว!” ณรินทร์ตะโกนก่อนจะลุกออกจากเก้าอี้วิ่งตรงไปหาพวกพริ้นซ์ แล้วเธอจะพูดให้มันซับซ้อนไปทำไม พวกนั้นก็เป็นเพื่อนของเธอเหมือนกัน

ฉันกับกาววาหอบของย้ายไปที่โต๊ะของพริ้นซ์โดยไม่ต้องรอให้พวกนั้นเอ่ยปากชวนให้เสียเวลา ถึงแม้ว่าจะเจอสายตาอีหลักอีเหลื่อของพวกเขา แต่มีหรือที่พวกฉันจะสน คนเยอะยิ่งสนุกนะ

“วันนี้ฉันเลี้ยงเอง” ฉันออกปากอย่างใจป้ำ ก็ฉันมีเงินอ่ะ

“ไปรวยมาจากไหน” พริ้นซ์หรี่ตาลง ทำให้ฉันรู้สึกร้อนๆ หนาวๆ

“ไม่ได้เล่นกีตาร์เหมือนนายละกัน” ฉันไม่บอกแถมยังกวนอีกต่างหาก

“ยัย!

“วงพวกนายจะชื่ออะไรเหรอ เอาชื่อเดิมปะ” ฉันชิงถามตัดหน้า

“ไม่ล่ะ ว่าจะเอาชื่อ Sky high ที่แปลว่าสูงเทียมฟ้า เพราะชื่อของพวกเราทั้งสามคนสูงศักดิ์” เจ้าขุนทองบอก ฉันกับเพื่อนอีกสองคนมองหน้ากัน

“เดี๋ยวๆ พริ้นซ์น่ะฉันพอเข้าใจ แต่พวกนายสองคนนี่สิ ตรงไหน?” ณรินทร์ถามงงๆ

“อ้าวณรินทร์ ไม่เข้าใจหรือไง ฉัน... เจ้าขุน ส่วนไอ้โก๋ก็... จิ๊กโก๋ไง ฮ่ะๆ”

จู่ๆ ก็เล่นมุกซะงั้น

“แกกล้าเล่นชื่อฉันแบบนี้เลยเหรอ” โก๋ทำหน้าไม่พอใจใส่เจ้าขุนทอง

“โอ๋ๆ เค้าย้อเย่น!

“พอๆ เอาจริงๆ” กาววารีบยกมือห้ามทัพ

“ก็แค่อยากดังมากๆ” พริ้นซ์บอกสั้นๆ โอเค ก็แค่นี้แหละ

“แล้วพวกนายจะทำเพลงกันเมื่อไหร่?” ฉันถามอย่างสนใจ

“เดือนหน้า ต้นปีหน้าน่าจะปล่อยซิงเกิ้ลแรก” ก็อีกไม่กี่เดือนน่ะสิ

“ดีจัง”

“งั้นฉลองล่วงหน้า!!!” กาววาตะโกนลั่น พวกเราจึงยกแก้วขึ้นชนกันอย่างมีความสุข

“ฉันขอถ่ายรูปกับพวกนายหน่อยนะ” ณรินทร์เอาโทรศัพท์มือถือไปเซลฟี่กับสามหนุ่มอย่างเมามัน ฉันส่ายหน้าน้อยๆ เธอคิดจะเอาไปลงเพจอีกแล้วใช่ไหม

 

2ชั่วโมงผ่านไป...

เอิ้ก!!!

คืนนี้ฉันดื่มหนักมาก มากชนิดที่เรียกได้ว่าไม่สามารถทรงตัวนั่งอยู่บนเก้าอี้ได้เลย ต้องเลื้อยไปเลื้อยมาอยู่บนตัวณรินทร์ที่เมาไม่แพ้กัน ทุกคนมีอาการเหมือนกันหมด แต่แตกต่างกันที่เมามากเมาน้อยเท่านั้นเอง

สำหรับกาววานั้น... ยัยนั่นเอาหน้าวางบนโต๊ะหลับไปแล้ว

เจ้าขุนทองสลบเหมือบนอนลงไปบนพื้นเป็นที่เรียบร้อย

ส่วนโก๋ ร่างกายโยกย้ายไปตามเสียงเพลงแต่ว่าดวงตาปิดสนิท

คนที่ดูยังไหวอยู่คือพริ้นซ์ เขาดื่มต่อเงียบๆ แต่ความจริงแล้วกำลังควบคุมตัวเองไม่ให้เซอยู่ต่างหาก

ฉันมองไปรอบๆ โต๊ะแล้วขยับไปพิงเขา “นายต้องพาฉันกลับบ้านนะ”

“อืม” เขาดื่มอีกอึกแล้วปรายตามองฉัน “เธอเป็นคนขโมยรูปตอนเด็กของฉันไปใช่ไหม”

!” ฉันตัวเกร็งขึ้นมาทันที

“ฉันรู้นะ แอดมินเพจเอาอะไรมาล่อเธอ”

“ไม่มี๊ ฉันทำเพื่อนายนะ นายจะได้ดังๆ ไง Sky high!

เขายื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉัน ฉันยิ้มแฉ่ง เขาแค่นเสียงแล้วบีบจมูกฉันแรงๆ

“โอ๊ย! ฉันเจ็บนะ” ฉันลูบจมูกตัวเองป้อยๆ

“ฉันไม่จระเข้ฟาดหางเธอก็บุญเท่าไหร่แล้ว ทีหลังอย่าทำแบบนี้อีก” เขาทำเสียงโหดจนฉันหวั่นใจ ฉันเอาหน้าถูไถไหล่เขาอย่างออดอ้อน

“ขอโทษ ฉันผิดไปแล้ว ต่อไปจะไม่ทำอีก”

เขายกมุมปากขึ้นน้อยๆ แล้วลูบหัวฉัน ก่อนจะชะงักไปเสียดื้อๆ ฉันเงยหน้ามองเขาด้วยความสงสัย

“มีอะไรอีกล่ะ ฉันว่าฉันไม่ได้ทำอะไรผิดอีกแล้วนะ”

เขาส่ายหน้า “ไม่มีอะไร”

ฉันอยากจะดื่มต่อเป็นเพื่อนเขาแต่ว่าร่างกายมันไม่ไหวแล้ว เอาเข้าไปแต่ไม่ยอมเอาออก มันเลยประท้วงให้ฉันไปจัดการธุระส่วนตัว ณ บัดนาว! ฉันผละออกจากพริ้นซ์แล้วลุกขึ้นยืน

“ฉันไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ”

“อืม” พริ้นซ์พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจเหมือนกำลังคิดอะไรอยู่ ฉันทำหน้าเบ้ ไม่คิดจะไปเป็นเพื่อนหรือไง ไปคนเดียวก็ได้ เชอะ!

หลังจากจัดการธุระส่วนตัวเสร็จฉันก็เดินโซเซออกไปตามทางเดินสลัวๆ ของผับอย่างระมัดระวัง

พลั่ก!

นั่นไง เมาจนได้เรื่อง ฉันดันไปชนผู้ชายคนหนึ่งที่เดินมากับเพื่อนของเขา

“อ๊ะ! ขอโทษค่ะ” ฉันรีบเอ่ยปากขอโทษแล้วเดินต่อไป แต่เขากลับคว้าแขนฉันเอาไว้แน่น ฉันหันไปมองงงๆ โดยที่สติไม่ค่อยอยู่กับตัว

“เมาหนักขนาดนี้ให้พี่ไปส่งไหมน้อง” เจ้าของใบหน้าเหี้ยมเกรียมแสยะยิ้ม ท่าทางไม่น่าไว้ใจอย่างยิ่ง

          “ไม่ดีกว่า ขอบคุณค่ะ” ฉันพยายามดึงแขนออกแต่เขาไม่ยอมปล่อย

          “น่า! พวกพี่สองคนว่าง คืนนี้สนุกได้เต็มที่” เพื่อนของเขาเอ่ยบ้าง หน้าตาไม่ได้ต่างกันเลย

“เพื่อนๆ ฉันรออยู่ ขอตัวนะคะ” ฉันพยายามบอกอย่างสุภาพ พวกเขามองหน้ากันยิ้มๆ แล้วช่วยกันลากฉันออกไปจากผับทางด้านหลัง ฉันเบิกตากว้างด้วยความตกใจ “ปล่อยฉันนะ! ไอ้บ้า! ไอ้สารเลว! ปล่อย!

ฉันดิ้นพล่านเหมือนหมูกำลังโดนเชือด ทั้งกลัวทั้งโมโห

“อยู่นิ่งๆ” ไอ้คนขวาเตือนเสียงต่ำ

“พวกแกคิดจะทำอะไรฉัน”

“ทำตามสัญชาตญาณไงจ๊ะ” ไอ้คนซ้ายตอบยิ้มๆ เป็นรอยยิ้มที่หื่นกระหายมาก “น้องคงเจอมาเยอะแล้ว อย่าทำเป็นใสซื่อนักเลย พี่ไม่ชอบคนตอแหล”

“หรือถ้าน้องยังไม่เคยจริงๆ พี่ก็เหมือนได้ขึ้นสวรรค์เลยล่ะ หึๆ” ไอ้คนขวาหัวเราะแบบโรคจิต

“กรี๊ด!” ฉันกรีดร้องเสียงดังลั่น ฉันกลับมาซวยอีกแล้ว พวกนี้จะลากฉันไปทำมิดีมิร้าย “กรี๊ด! ช่วยด้วย! อุ๊บ!

ไอ้คนซ้ายเอามือข้างที่ว่างมาปิดปากฉันไว้ “จัดการเลยเว้ย”

ไอ้คนขวาพยักหน้า ฉันมองพวกมันเลิ่กลั่ก จัดการอะไร!

พลั่ก!

เข้าใจแล้ว! ไอ้คนขวาชกท้องน้อยของฉันอย่างแรง ทำให้ฉันหมดเรี่ยวแรงที่จะขัดขืน ความเจ็บปวดแล่นขึ้นสมองจนสั่งการให้ปล่อยวางทุกอย่าง หัวใจฉันเต้นแรง ร่างกายสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว น้ำตาคลอเบ้าโดยที่ฉันไม่สามารถทำอะไรได้เลย ฉันครางเบาๆ ขณะที่ร่างกายอ่อนปวกเปียก

ไอ้พวกขยะสังคม!

ในระหว่างที่ถูกลากไปฉันนึกถึงพริ้นซ์ขึ้นมา ถ้าเขาเป็นห่วงฉันสักนิด ฉันคงไม่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ เป็นเพื่อนสนิทประสาอะไร ไอ้บ้าเอ๊ย!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

493 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 ตุลาคม 2562 / 07:24

    อย่ามาโทษพริ้นซ์นะ ถ้าไม่เมาหนักก้ไม่เจองี้หรอก ใช่ป่าวล่ะ

    #486
    0
  2. #467 Dak บ๊องๆๆ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 27 เมษายน 2559 / 14:10
    เรา : มินิงี่เง่า????

    ตอนที่ผลักของตก
    #467
    0
  3. #439 Bwitchayaz.♥ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 เมษายน 2558 / 08:16
    พอเป็นคนสั่งให้ราชาออกไปจากชีวิตมินิอีกครั้งใช่ป่ะ มินิถึงติดต่อไม่ได้
    #439
    0
  4. #388 ByChu (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2557 / 03:54
    ดาบชัยใจร้ายยยยยยย
    #388
    0
  5. #325 sujuoppa (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 19:06
    พี่ราชาจะไปไหนอ่ะ พี่ความจำกลับมาแล้วดีใจจัง อิอิ
    #325
    0
  6. #302 NAnaA (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 12 ตุลาคม 2556 / 13:25
    พระเอกหายไปไหนหว่า
    มาหาเจ๊นี่มะ
    ฮูๆ
    #302
    0
  7. #293 Palaioyy (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 02:16
    ราชาจะทิ่งมินิไปไหนน 
    #293
    0
  8. #259 ooiidd4 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 00:14
    ป้อนความทรงจำใหม่ น่าเสียดายความทรงจำเก่าๆ
    #259
    0
  9. #229 Stang™ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 15:55
    =___=;;; ไรท์ แอบ สปอย ด้วยยย ราชา หนีไปไหน ไปหาใคร ว้า้ากกก
    #229
    0
  10. #196 C-com (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 22:25
    ว๊า! เซ็งๆ
    #196
    0
  11. #194 EXOTRIK (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 11:22
    แง้ๆ เศร้า
    #194
    0
  12. #192 black girlss (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 7 กรกฎาคม 2556 / 11:16
    ราชา Where???
    #192
    0
  13. #187 Rinda Mink (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 18:17
    โอ๊ย!! ราชาไปไหน พ่อของมินิต้องเคยพูดอะไรกับราชาไว้แน่เลยอ่ะ
    #187
    0
  14. #186 poplolipop (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 17:01
    แล้วราชาไปไหนแล้วอ่ะ???

    #186
    0
  15. #185 milk (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 16:44
    งง!! ทำไมพระเอกต้องทิ้งนางเอกล่ะอย่าบอกนะว่าเสียสละ เฮอะๆๆๆๆ

    ไม่ใช่ว่าจะทำให้นางเอกเสียใจมากกว่าเดิมเหรอ พระเอกนี่ก็ยอมแพ้ง่ายจริง.
    #185
    0
  16. #184 แม่แบบ (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 26 มิถุนายน 2556 / 14:29
    อัพๆ ค่ะ
    อิอิ
    #184
    0