★RACHA-MINI★ สะกิดรักทวงถามหัวใจยัยตัวแสบ ภาค1 (อ่านต่อภาค2)

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 18,932
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 46 ครั้ง
    9 ธ.ค. 62



 01/01/2XXX

เสียงพูดคุยสนุกสนานดังลั่นไปทั่วบริเวณห้องโถงของบ้านหลังใหญ่หลังหนึ่ง วันนี้เป็นวันปีใหม่ซึ่งถือเป็นวันรวมญาติ เพราะญาติพี่น้องของตระกูล ‘ฉัตรมงคลชัย’ จากทั่วสารทิศมาพบปะสังสรรค์กันเหมือนทุกปีที่ผ่านมา ลูกพี่ลูกน้องที่ไม่เคยเจอหน้ากันเลยตลอดทั้งปีก็จะได้สานสัมพันธ์อันดี เจ้าของบ้านและภรรยาทำหน้าที่ต้อนรับขับสู้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่อง
ในขณะที่ทั้งบ้านเต็มไปด้วยเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะครื้นเครง ไม่มีใครทันสังเกตว่าในบริเวณนี้ขาดคนคนหนึ่งไป แม้แต่ผู้เป็นพ่อแม่ของคนคนนั้น
“เอ... แล้วนี่หลานมินิหายไปไหน?” คงจะมีแค่พี่ชายของเจ้าของบ้านเท่านั้นที่สังเกตเห็นว่าสาวน้อยคนหนึ่งได้หายไปจากกลุ่มเด็กๆ ที่นั่งล้อมวงเล่นเกมฝึกสมองกันอยู่ที่โต๊ะกลางห้อง
ดาบชัยและภรรยามองหน้ากันอย่างนึกสงสัยว่าลูกสาวคนเดียวของทั้งคู่หายไปไหน เมื่อกี้ยังเล่นอยู่กับพี่ๆ น้องๆ อยู่เลย เมื่อรู้แบบนั้นดาบชัยจึงขอตัวไปตามหา ‘มินิรินทร์’ ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนคนเดียวของตัวเองทันที พอดาบชัยเดินมาถึงบันไดก็เจอกับมินิรินทร์ที่กำลังวิ่งลงมาจากชั้นบนด้วยท่าทางรีบเร่ง
ผู้เป็นพ่อขมวดคิ้วยุ่ง “นั่นลูกจะไปไหน?”
มินิรินทร์เบรกเท้าอย่างกะทันหันจนเกือบจะตกบันได เธอมองหน้าผู้เป็นพ่อด้วยความตกใจ
“พ่อ! มินิตกใจหมดเลย”
“ว่าไง จะไปไหน?” มินิรินทร์มองซ้ายมองขวาอย่างลนลานทำให้ดาบชัยสรุปได้ทันทีกับท่าทางแบบนี้ “ลูกอย่าบอกนะว่าจะไปกับ...”
“ค่ะพ่อ!” ยังไม่ทันที่ดาบชัยจะได้เอ่ยชื่อของเพื่อนสนิทข้างบ้านของมินิรินทร์ เธอก็ชิ่งตอบรับด้วยความรวดเร็ว ทำเอาดาบชัยอดสงสัยไม่ได้ว่าทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้
“แล้วทำไมต้องรีบร้อนขนาดนี้ รอให้ญาติๆ กลับไปก่อนไม่ได้หรือไง”
“ไม่ได้หรอกค่ะพ่อ วันนี้มีนัดสำคัญ มินิจะพลาดไม่ได้เด็ดขาด”
วันนี้เป็นวันปีใหม่ ที่ไหนก็จัดงานฉลองกันทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่ที่สนามแข่งรถที่มินิรินทร์ชอบไปบ่อยๆ นัดสำคัญที่ว่าก็คือการอนุญาตให้นักแข่งที่ไม่มีใบอนุญาตขับแข่งลงแข่งขันได้ ซึ่งเธอก็คือหนึ่งในนั้น ถือว่าเป็นการชิมลาง ก่อนจะเดินหน้าเข้าสู่วงการเรซซิ่งอย่างเต็มตัว
พอรู้แบบนี้ดาบชัยก็อดเป็นห่วงลูกสาวไม่ได้
“ลูกยังเด็ก พ่อไม่อยากให้ลูกเอาชีวิตไปเสี่ยงกับการแข่งรถ”
มินิรินทร์ในวัย16ปีหัวเราะอย่างไม่ยี่หระ เธอไม่คิดว่าการทำเช่นนี้เป็นการเอาชีวิตไปเสี่ยง มันคือกำไรชีวิต คือความสุขของเธอต่างหาก
“โธ่!” มินิรินทร์ก้าวลงมายืนข้างผู้เป็นพ่อแล้วเกาะแขนอย่างออดอ้อนประจบเอาใจ “พ่อคะ มินิจะดูแลตัวเองค่ะ”
ดาบชัยลูบหัวลูกสาวตัวเองด้วยความเอ็นดูและชิงชังในเวลาเดียวกัน เอ็นดูใบหน้าสวยหวาน เอ็นดูเส้นผมสีน้ำตาลเข้มยาวสลวยนุ่มมือ เอ็นดูคิ้วโก่งสวยโดยไม่ต้องตกแต่ง เอ็นดูดวงตากลมโตบ๊องแบ๊วสีน้ำตาลสุกใส เอ็นดูจมูกโด่งเชิดรั้น เอ็นดูริมฝีปากบางสีส้มอ่อน แต่ก็ชิงชังความดื้อรั้น ชิงชังความเอาแต่ใจ ชิงชังความแก่นซ่าไม่กลัวใคร ชิงชังที่ไม่เชื่อฟังคำที่พ่อแม่คอยพร่ำบอก และชิงชังความใจอ่อนของตัวเอง
เด็กคนนี้ไม่รู้เลยหรือไงว่าพ่อแม่รักเธอมากแค่ไหน ในสายตาของพ่อแม่ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานแค่ไหน ลูกก็ยังเป็นเด็กน้อยเสมอ
แล้วทำไมเธอถึงได้ชอบความเร็วนักนะ
ดาบชัยได้แต่เอ่ยถามตัวเองในใจ หรือส่วนหนึ่งเป็นเพราะเขาเปิดร้านดูแลรถยนต์ที่ครบครันทุกเรื่อง ทำให้มินิรินทร์ได้มีโอกาสคลุกคลีกับรถมาตั้งแต่เด็ก และยังได้เพื่อนข้างบ้านที่ชอบความเร็วเหมือนกันด้วยแล้ว ความชอบยิ่งทวีคูณเลยล่ะทีนี้
“เด็กดื้อ! บอกเท่าไหร่ก็ไม่รู้จักฟัง”
“พ่ออ่า!!!” มินิรินทร์โผเข้ากอดพ่ออย่างเอาใจไม่ยอมหยุด “ให้มินิไปนะคะ นะคะๆ”
เมื่อเจอลูกอ้อนเข้าให้ก็ถึงกับใจละลายเลยทีเดียว
“เฮ้อ... อย่ากลับค่ำนักนะ”
“อ๊า~” มินิรินทร์ผละออกมา ก่อนจะหอมแก้มพ่อด้วยความดีใจ “พ่อใจดีที่สุดเลย! มินิรักพ่อนะคะ รักม๊ากมาก มากๆๆๆ”
หลังจากที่ผ่านด่านพ่อมาได้มินิรินทร์ก็วิ่งออกจากบ้านตรงไปที่ประตูรั้ว พอมองเห็นรถสปอร์ตคันหรูสีดำขลับที่จอดเยื้องหน้าบ้านไปเล็กน้อยเธอก็วิ่งไปยังรถคันนั้นทันที ก่อนจะเคาะกระจกด้านข้างคนขับรัวๆ ด้วยความตื่นเต้น
ก๊อกๆ
อืด~
กระจกเลื่อนลงเผยให้เห็นเจ้าของรถที่เป็นเด็กหนุ่มหน้าตาดี อายุรุ่นราวคราวเดียวกันกับเธอ ถึงแม้อายุจะน้อยแต่ฝีมือการแข่งรถของเขาขั้นเทพ นั่นทำให้ไม่มีผู้ใหญ่คนไหนกล้าห้ามไม่ให้เขาขับรถแม้ว่ายังไม่มีใบขับขี่ เด็กหนุ่มเคยโดนจับมาแล้วหลายครั้งแต่ก็ไม่เข็ด แถมยังตั้งหน้าตั้งตารอเวลาไปทำใบขับขี่อย่างใจจดใจจ่อ
“ฉันกำลังจะไปหานายที่บ้านพอดีเลย” มินิรินทร์เอ่ยขึ้นทำให้เจ้าของผมสีดำสนิทสไลด์ระต้นคอส่ายหน้าอย่างเอือมระอา
“ถ้าฉันมัวแต่รอให้เธอไปหาคงไม่ทันแข่งหรอก กว่าจะออกมาได้ ช้าโคตร ทำบ้าอะไรอยู่ ฮะ! ขี้อยู่หรือไง” ใบหน้าเรียวยาวหล่อเหลาบูดบึ้งแสดงอารมณ์โกรธเคือง
“พูดจาน่าเกลียด!” มินิรินทร์ปรามก่อนจะเปิดประตูรถด้านข้างคนขับแล้วขึ้นไปนั่ง “ฉันขออนุญาตพ่ออยู่น่ะ”
“พ่อเธอคงห้ามเหมือนเคย”
“แล้วนายคิดว่าพ่อห้ามฉันได้ไหมล่ะ”
“เหอะ! แน่ล่ะ ก็เธอน่ะเอาแต่ใจ ดื้อ และก็ไม่ฟังใคร!” ริมฝีปากหยักลึกสีแดงระเรื่อแสยะยิ้มเยาะ
“นายจะกลายเป็นพ่อคนที่สองของฉันแล้วนะ”
“เลิกพูดมากแล้วคาดเข็มขัด รีบๆ หน่อย เดี๋ยวจะไม่ทัน”
มินิรินทร์รีบหันไปคาดเข็มขัดนิรภัย แต่ยังไม่ทันจะเสร็จคนขับก็เหยียบคันเร่งไปซะแล้ว
“กรี๊ด! นาย! ไอ้บ้า!” คนโดนแกล้งหันไปเอาเรื่องตาเขียวปั๊ด
“ฮ่ะๆ” เด็กหนุ่มหัวเราะออกมา ดวงตาทรงเสน่ห์สีดำขลับฉายแววมีความสุข
ความสุขที่กำลังจะหมดไป... อย่างยาวนาน...

“มินิ! ระวัง!!!” เด็กหนุ่มได้แต่ตะโกนบอกโดยไม่สามารถเข้าไปช่วยอะไรเธอได้
“กรี๊ด!!!”
โครม!!!
มินิรินทร์กะระยะพลาดทำให้ช่วงทางโค้งรถที่เธอขับลงแข่งในสนามไม่เคลื่อนไปตามทางโค้ง มันพุ่งทะลุกองยางล้อรถเข้าชนกำแพงที่กั้นป้องกันเจ้าหน้าที่ของสนาม เจ้าหน้าที่บริเวณนั้นรีบวิ่งหนีด้วยความแตกตื่น โชคดีที่ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บ แต่โชคร้ายที่มินิรินทร์อาการหนัก กำแพงบางส่วนแตกหักและพุ่งทะลุกระจกรถเข้าไปกระแทกศีรษะของเธออย่างแรง พิธีกรภาคสนามรีบรายงานสภาพรถและคนขับ เจ้าของร่างสูงที่เป็นเพื่อนสนิทของมินิรินทร์รีบวิ่งออกมาจากเต้นท์ประจำทีมแล้วทำท่าจะกระโจนเข้าไปช่วยเธอออกมาแต่ถูกเจ้าหน้าที่ดึงตัวเอาไว้พร้อมกับตะโกนห้าม
“อย่าเข้าไปครับ!”
“ปล่อยผม! ผมจะไปช่วยเธอ!” เขาบอกเสียงดัง ใบหน้าเป็นกังวลอย่างมาก
“อย่าครับ เราต้องปล่อยให้เป็นหน้าที่ของทีมแพทย์ อาการคนขับร้ายแรงขนาดนี้เราไม่ควรเคลื่อนย้ายผู้ป่วยเองเพราะจะทำให้เกิดอันตรายได้ครับ”
พอได้ฟังเหตุผลเขาก็หยุดดิ้น เพียงเสี้ยววินาทีทีมแพทย์ประจำสนามที่คอยประจำอยู่แต่ละจุดก็วิ่งเข้ามาช่วยเหลือมินิรินทร์โดยมีเขาคอยดูอยู่ไม่ห่างด้วยความเป็นห่วง เขาทำได้แต่มองคนที่สำคัญในชีวิตของเขาอีกคนทุกข์ทรมานกับความเจ็บปวด ใบหน้าซีดเผือดเต็มไปด้วยรอยพกช้ำดำเขียวบีบหัวใจของเขาเหลือเกิน เขาไม่น่าตามใจเธอเลย
“เธออย่าเป็นอะไรไปนะมินิ”
ถ้ามินิรินทร์เป็นอะไรไปเขาจะไม่ให้อภัยตัวเองเลย!

โรงพยาบาล C
“เป็นเพราะนาย!” ดาบชัยชี้หน้าลูกชายของเพื่อนบ้านด้วยความโกรธจัด ร่างสั่นเทาไปหมด ความดันพุ่งสูงจนหายใจติดขัด
สิ่งที่กลัวที่สุดเกิดขึ้นแล้ว
“...” คนโดนว่าไม่ปริปากพูดอะไรราวกับยอมจำนนต่อข้อกล่าวหา
“ฉันมีลูกสาวอยู่แค่คนเดียว มินิคือทุกอย่างของฉัน เป็นเพราะนายคนเดียว ลูกสาวฉันถึงต้องมีสภาพแบบนี้!” ดาบชัยคว้าคอเสื้อของเด็กหนุ่มไว้แน่นด้วยมือข้างซ้าย ส่วนมือข้างขวากำลังจะซัดหมัดใส่ให้สาสมกับเรื่องที่เกิดขึ้น แต่ก็ทำไม่ได้ “ถ้านายไม่พามินิไป มันคงไม่เป็นแบบนี้ มันเป็นเพราะนาย!”
เด็กหนุ่มก้มหน้าอย่างสำนึกผิด เขาเองก็เอาแต่โทษตัวเองว่าเป็นสาเหตุทำให้มินิรินทร์ต้องบาดเจ็บ ถ้าเขาห้ามเธอสักนิด... บ้าเอ้ย!
“คุณคะ! นี่ไม่ใช่เวลามาโทษใครนะคะ” สถานการณ์เริ่มเลวร้ายลง เดือดร้อนภรรยาที่ต้องรีบเข้ามาแยกดาบชัยออกไปให้ห่างจากเพื่อนของลูกสาว
มินิรินทร์ถูกนำตัวเข้าไปในห้องฉุกเฉินนานแล้วแต่หมอยังไม่ออกมาสักที อาการยังน่าเป็นห่วง ดาบชัยกลัวว่าจะสูญเสียมินิรินทร์ไป ถ้าเป็นแบบนั้นเขาคงอยู่ต่อไปไม่ได้ มันโหดร้ายกับหัวใจของคนเป็นพ่อเหลือเกิน
ดาบชัยจ้องหน้าเด็กหนุ่มข้างบ้านด้วยความเกลียดชัง ก่อนจะสะบัดหน้าหนีมองไปที่ประตูห้องฉุกเฉิน
“มินิ... อย่าเป็นอะไรไปนะลูก” ดาบชัยหันไปกอดภรรยาแน่น น้ำตาของคนเป็นพ่อเป็นแม่ไหลอาบแก้ม เด็กหนุ่มได้แต่มองภาพนั้นด้วยความเจ็บปวด
น้ำใสๆ ไหลลงมาจากดวงตาของลูกผู้ชายคนนี้ มันคือน้ำตาที่ไม่มีง่ายๆ เขาเสียมันเพื่อเธอ
“ขอโทษ...” เขาได้แต่พร่ำบอกอยู่ตรงนี้ เพียงหวังว่าความสำนึกของเขาจะช่วยทำให้เธอฟื้นคืนมา
...
...


   error loaded



















 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 46 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

493 ความคิดเห็น

  1. #490 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 ตุลาคม 2562 / 23:31
    โอ๊ยยยยยมินิ
    #490
    0
  2. #470 PPND (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2560 / 18:51
    ตอนแรกก็เรียกน้ำตาแว้ววววว
    #470
    0
  3. #451 charisa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 17 กันยายน 2558 / 10:06
    มาถึงตอนเเรก น้ำตาไหลเลย สงสัยคงจะดราม่าทั้งเรื่องเเน่ๆ
    #451
    0
  4. #423 netnapa pluemjit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 14:34
    เข้ามาส่องก่อนเดี๋ยจะมาอ่านน้าาาาาา
    #423
    0
  5. #402 ไอซ์วนิลา (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2557 / 03:03
    5555 ขูดเลยรึ @_@
    #402
    0
  6. #378 ByChu (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 19 กรกฎาคม 2557 / 12:52
    งือๆๆๆ ดราม่าเลยง่า
    #378
    0
  7. #311 sujuoppa (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2556 / 16:34
    สนุกค่ะ เห็นมินิและคิดถึงเพื่อนจัง เพื่อนเราแข่งรถตั้งแต่12-13 ได้รางวัลมาเพียบ 555 คิดถึงตอนอยู่ม.ต้นจัง อิอิ
    #311
    0
  8. #279 Palaioyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 กันยายน 2556 / 00:32
    16 อยู่เลยยยยย เชพากันขับรถแข่งล่ะ 55555
    #279
    0
  9. #269 Mena (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กันยายน 2556 / 22:35
    เริ่มมาก็จัดหนักเลยหรอค่ะ



    จัดมา ก็รับค่ะ



    อั๊ยยะ
    #269
    0
  10. #263 busno-bonus (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 กันยายน 2556 / 14:38
    เริ่มเรื่องก็เรียกน้ำตาคลอเลย T^T
    มินิอย่าเป็นไรนะ
    #263
    0
  11. #247 ooiidd4 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 14 กันยายน 2556 / 20:10
    เริ่มต้นก็เศร้าเลย
    #247
    0
  12. #242 real32 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2556 / 18:18
    TT เศร้าจัง
    #242
    0
  13. #215 Stang™ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2556 / 11:14
    O o !!! ราชา เป็นเพื่อน ข้างบ้านของ มินิ อ๊ะป่าววว ?? // เริ่มต้นก็ดราม่าแร้วอ่าาา TToTT
    #215
    0
  14. #169 MiK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2556 / 14:18
    เริ่มต้นก็ลุ้นซะเเล้ว
    #169
    0
  15. #132 T--dZ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2556 / 17:49
    หยาา เริ่มต้นก้เกิดเรื่องเลยยย
    #132
    0
  16. #44 EXOTRIK (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 11 เมษายน 2556 / 10:48
    ดราม่า T^T
    เศร้า
    #44
    0
  17. #39 bLueNiGhT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 16:36
    ผู้ชายคนนั้นคือใครหว่า ?
    #39
    0
  18. #36 bLueNiGhT (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 เมษายน 2556 / 16:22
    ห๊าาาา เปิดเรื่องถึงเกิดเรื่องเลยง่าา T^T
    #36
    0
  19. #27 C-com (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 30 มีนาคม 2556 / 08:36
    ดราม่า!!!!
    #27
    0
  20. #18 NAnaA (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2556 / 22:25
    อยากรู้ว่าเรื่องมันเป็นยังไงกันแน่
    ดูจะดราม่าซะเหลือเกิน
    #18
    0
  21. #6 black girlss (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 มีนาคม 2556 / 20:06
    เปิดเรื่องก็ดราม่ามาเลย
    #6
    0
  22. #2 Vinegar (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2556 / 21:24
    อัพแล้วค่ะ
    #2
    0