Playing with ARK - อาร์คไม่ได้มาเล่นๆ -

ตอนที่ 24 : CH.22 : สนิทชนิดที่...

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 139
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 27 ครั้ง
    27 พ.ย. 63

               ฉันถึงกับต้องก้มดูการแต่งตัวของตัวเอง ก็แค่เสื้อยืดตัวโคร่งที่เขากำลังนิยมกันกับกางเกงยีนส์ขายาวขาดๆ ส่วนทรงผมก็เพิ่งไปตัดให้สั้นกว่าเดิม เสมอหู แล้วก็รวบมัดครึ่งหัว ดูเท่ขนาดนี้ไม่แปลกใจเลยที่มีผู้หญิงมาจีบ คิกๆ

                ไอ้อาร์คบีบไหล่ฉันอย่างแรงท่าทางไม่พอใจมาก ฉันจึงถลึงตาใส่มัน

           “พูดจาอะไรกรุณาให้เกียรตินินนี่ด้วย นินนี่คือภรรยาของครู” ไอ้อาร์คทำหน้าจริงจัง ส้มโอถึงกับทำหน้าไม่ถูก ยกมือไหว้รัวๆ

           “ขอโทษค่ะ ขอโทษด้วยนะคะพี่นินนี่”

           “ไม่ใช่นินนะ...” ฉันเม้มปากแน่นเมื่อถูกไอ้อาร์คบีบไหล่แรงขึ้น เอาล่ะ ฉันรู้ว่าฉันไม่ควรทำลายหน้าตาของคุณครูอาร์คจึงได้แต่ทำหน้าพิลึก จะยิ้มก็ไม่ยิ้มให้ลูกศิษย์ของมัน

           รีบๆ แยกย้ายกันเถอะ ฉันเกร็งจนเมื่อยแล้ว

           “นี่อติรุจได้มาด้วยหรือเปล่า” ไอ้อาร์คถามถึงใครก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ หน้าตาของส้มโอดูตลกมาก

           “...ครูอาร์ครู้ด้วยเหรอคะ”

           “อติรุจเป็นลูกศิษย์คนโปรดของครู”

           “จริงสิคะ หนูลืมไปเลย อติรุจเก่งภาษาอังกฤษ แหะๆ”

           “ครูไม่ยักจะรู้นะว่าเราชอบทั้งผู้ชายและก็...”

           “หนูขอโทษที่เข้าใจผิดนะคะ พี่นินนี่คะ ไลน์ที่แอดไปบล็อกได้เลยนะคะ แหะๆ หนูชอบผู้ชายค่ะ ชอบผู้ชาย” เธอเน้นแล้วรีบวิ่งหนีไป เอ่อ... อติรุจที่ว่าคงจะเป็นแฟนหนุ่มของเธอ

           ไอ้อาร์คหันมาทำตาขวางใส่ฉัน “มึงต้องเปลี่ยนแปลงตัวเองแล้วล่ะเจ๊นิน เห็นไหม ใครๆ ก็เข้าใจว่ามึงเป็นทอม”

           ฉันทำหน้าเมื่อย “มันก็แค่สไตล์การแต่งตัวปะ กูชอบแบบนี้นี่นา จะให้กูใส่กระโปรง แต่งหน้าหวานๆ กูทำไม่ได้หรอก”

           “ก็ไม่ถึงกับต้องทำขนาดนั้น มึงลองไว้ผมยาวดูสิ” มันหว่านล้อมด้วยแววตาลึกลับ รู้สึกว่าเดี๋ยวนี้มันจะซับซ้อนมากขึ้น กินยาผิดขวดมาหรือเปล่าเนี่ย

           “ไม่เอา หนักหัว อีกอย่างนะ มันเปลืองยาสระผม”

           “งก! นอกจากไม่สวยแล้วยังจะงกอีก หนหวยเด้! หนหวยแฮ้งแฮง!

           ฉันยกมือเท้าสะเอวและถลึงตาใส่มัน

           “เออ! กูไม่สวย แต่กูหล่อเว้ย หล่อกว่ามึงด้วยมั้ง เหอะ!” ฉันสะบัดหน้าใส่มันแล้วเดินเข้าไปในห้องคาราโอเกะ

           “ทำไมกูต้องมาแต่งงานกับคนที่หล่อกว่าตัวเองด้วยวะ เอานินนี่ที่น่ารักของกูคืนมา เอาคืนมา!

           “ไม่!

 

           เช้าวันจันทร์

          วันหยุดมักผ่านไปเร็วเสมอ...

           ผ่าง!

           “ตายห่า!

           “...” ฉันที่กำลังเบ่งอึอยู่ถึงกับตัวแข็งทื่อ ไอ้อาร์คเองก็ชะงักไป ต่างคนต่างตะลึงงัน ก่อนที่จะต่างคนต่างทำภารกิจของตัวเอง ไอ้อาร์คแก้เสื้อแล้ววิ่งเข้าไปในโซนอาบน้ำ ส่วนฉันก็เบ่งต่อ

           ตอนอยู่คอนโดฯ ด้วยกันก็มักจะเกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นบ่อยๆ เนื่องจากกลอนเสียแล้วไม่มีใครคิดจะซ่อม

           “ทำไมมึงไม่ปลุกกูวะ! กูสายเหี้ยๆ!” น้ำเสียงของไอ้อาร์คฟังดูเร่งรีบ ฉันจึงดูเวลาในโทรศัพท์มือถือ อ้อ! สายแล้วจริงๆ ฉันได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกอยู่ ไอ้อาร์คคงเผลอปิดแล้วหลับต่อ

           “กูต้องทำด้วยเหรอวะ”

           “มึงเป็นเมียกูนะ”

           ฉันกลอกตามองบน “มึงเป็นผัวกู แต่ตอนที่กูเครียดกับงานมึงนอนสบายใจเฉิบเลยนะ แถมยังกรนเสียงดังจนได้ยินไปถึงหน้าปากซอย”

           “ก็คนมันเหนื่อยนี่หว่า แถมเมื่อคืนก็กลับดึก”

           “กูบอกให้กลับมาก่อนก็ไม่เชื่อ”

           “กูจะให้มึงกลับมาคนเดียวดึกๆ ดื่นๆ ได้ยังไง คนเค้าอุตส่าห์เป็นห่วงเสือกไม่สำนึกอีก”

           “กูขอหรือไง มึงเสือกเอง”

           เมื่อคืนพวกเราไปเละเทะอยู่ที่งานวันเกิดของพี่สาวไอ้ปั๊บ กว่าจะกลับถึงบ้านก็ปาไปเช้าวันใหม่ สนุกสุดเหวี่ยงมาก ถ้าเจ้าของงานไม่สลบก็ไม่กลับอะ ฉันดื่มไม่มาก กลับมาก็มาทำงานต่อ ส่วนไอ้อาร์คหลับปุ๋ยยาวยันสว่าง

           ฉันกดชักโครกหลังจากสบายตัวแล้ว จากนั้นก็ออกไปชงกาแฟ ไอ้อาร์คที่แต่งตัวลวกๆ เดินมาแย่งกาแฟฉันกินหน้าตาเฉย

           “อ๊าก! ร้อนเหี้ยๆ ทำไมมึงไม่เตือนกูวะ” มันถลึงตาใส่ฉัน

           “มึงแย่งกูแดก กูไม่เอาราดหัวมึงก็บุญเท่าไหร่แล้ว”

           “มึงเป็นเมียกู มึงต้องดูแลผัวก่อนผัวไปทำงานสิ”

           “เรื่องอะไรวะ กูดูแลตัวเองยังลำบากเลย แล้วมึงก็เป็นผัว ไม่ใช่ลูก มึงจะเรียกร้องอะไรนักหนาวะ ดูกูดิ กูยังไม่ได้นอนเลย”

           “มึงนี่แม่ง...”

           “มึงสายแล้ว” ฉันเตือน ไอ้อาร์คมองนาฬิกาที่ข้อมือแล้วสบถรัวๆ รีบวิ่งไปเอากระเป๋าแล้วไสหัวไปทำงาน

           “ผัว-เมีย พูดคล่องเลยนะ” ฉันเบ้ปากตามหลัง

 

[ARK]

โรงเรียนปดิษวิทย์

           ผมทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ประจำในห้องพักครูหมวดภาษาต่างประเทศด้วยความเหนื่อยล้า อาชีพครูนี่มันเหนื่อยจริงๆ แต่ไม่ว่าจะอาชีพไหนก็เหนื่อยเหมือนกัน

           ผมเพิ่งทำอาชีพนี้ได้ปีกว่าๆ แต่ก็ยังเหมือนเพิ่งเริ่มทำเมื่อวาน ทุกวันจะมีอะไรใหม่ๆ มาให้เผชิญอยู่เสมอ เด็กนักเรียนเป็นสิ่งมีชีวิต มีจิตใจ ย่อมต้องมีการเปลี่ยนแปลงตลอด ผมไม่สามารถทำเดิมๆ ซ้ำๆ เหมือนที่พนักงานออฟฟิศทำกับคอมพิวเตอร์ได้ ผมมีประสบการณ์ฝึกสอนมาสองเทอม แต่มันก็ไม่เพียงพอ เพราะฉะนั้นผมจึงต้องเรียนรู้ทุกวัน นึกถึงสมัยตัวเองเป็นนักเรียนแล้ว... นับถือความอดทนของครูบาอาจารย์จริงๆ ตอนนี้ผมเป็นครู ผมอยากจะพ่นไฟวันละหลายๆ รอบ

           “กาแฟจ้ะ”

           แก้วกาแฟสีน้ำตาลอ่อนถูกวางบนโต๊ะของผมถัดจากหนังสือแบบเรียนที่ผมเพิ่งวางลงไป ผมหันไปยิ้มให้คนชงที่เป็นผู้ชายร่างสูงใหญ่แต่ใจบอบบาง ใบหน้าเรียวยาว ดวงตาเรียวยาว ผิวขาวจัดจนแทบสะท้อนแสง เขาคือรุ่นพี่ในหมวดของผมที่มีประสบการณ์การเป็นครูมากว่าห้าปี และยังเป็นรุ่นพี่ในคณะของผมด้วย ชื่อที่พ่อแม่ชาวไทยเชื้อสายจีนเรียกคือ เจ แต่ชื่อที่นักเรียนเรียกคือ ครูเจนี่ และชื่อที่รุ่นน้องคนสนิทเรียกคือ เจ๊เจนี่

           “ขอบคุณครับเจ๊”

           “กาแฟหนึ่ง น้ำตาลหนึ่ง ครีมเทียมสอง”

           “เจ๊นี่รู้ใจผมจริงๆ” ผมหยิบแก้วกาแฟที่มีควันลอยมาเป่าเพื่อให้หายร้อน

           “แต่คงไม่รู้ใจเท่าเมียที่บ้านล่ะมั้ง”

          ...

          ...

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 27 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #262 sebasteine ciel (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 26 พฤศจิกายน 2563 / 10:42
    แผนสูงนะครูเรียกผัวๆเมียๆให้ชิน ไม่ใช่ครูนะที่ชินแต่เป็นเจ๊นินใช่ไหมล่ะ อิอิ
    #262
    1
  2. #261 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 18 พฤศจิกายน 2563 / 17:43
    หลัวอาร์คชายเทียมก็ชอบ เมียนินนี่สาวๆก็หมายปอง
    #261
    2
  3. #260 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 08:04

    แหมมมม แอบมีแซะ

    #260
    1
  4. #259 NAME :: Aida (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 17 พฤศจิกายน 2563 / 01:36

    เรียกจนชินปากอะ ผัวเมียคู่นี้ จะว่าไปก็น่ารักดี
    #259
    1
    • #259-1 แม่แบบแผ่นพิมพ์(จากตอนที่ 24)
      27 พฤศจิกายน 2563 / 18:17
      อิอิใช่ค่ะ ต้องมองให้น่ารัก อย่าน่าถีบนะ
      #259-1