Playing with ARK - อาร์คไม่ได้มาเล่นๆ -

ตอนที่ 19 : CH.17 : เที่ยวบ้านสามี

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 218
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    31 ก.ค. 63

 

        “มึงนี่ชอบเสือกเรื่องของชาวบ้าน”

        [ก็เรื่องเพื่อนกูอ่ะ มึงไม่รู้สึกอะไรเลยเหรอ ไอ้อาร์คเป็นผัวมึงนะ]

        ฉันถอนหายใจเซ็งๆ “ผัวปลอมๆ ไอ้ห่า กูไม่รู้สึกอะไร มึงโทรมาแค่นี้เนี่ยนะ”

        [มึงไม่รู้สึกหึงเลยเหรอ สักนิดก็ไม่มี?]

        “เออ! กูไม่หึง”

        [เป็นเมียที่ใจกว้างจริงๆ]

        “แค่นี้นะ ขับรถอยู่” ฉันตัดสายอย่างรำคาญ เรื่องไม่เป็นเรื่องแท้ๆ แต่ว่าไอ้อาร์คกลับไปคบกับน้องฟ้าจริงๆ เหรอ มันเคยบอกว่าจะไม่คบกับคนที่มันเขี่ยทิ้งซ้ำนี่หว่า ไม่รู้ล่ะ เรื่องของมัน

        ...

        ทางด้านปั๊บพอได้คำตอบก็ต่อสายหาอาร์คทันที

        [กูบอกแล้วว่าเจ๊นินมันไม่หึงมึง เลิกมั่นหน้ามั่นโหนกได้แล้ว ไอ้ขี้มโน!]

        คนขี้มโนทุบโต๊ะแรงๆ ด้วยความหงุดหงิด แล้วโทรไปหาน้องฟ้า

        “เรื่องของเราเป็นไปไม่ได้หรอก ตัดใจจากพี่ซะเถอะ”

        [ทำไมคะ?]

        “พี่แต่งงานแล้ว แต่งกับนินนี่”

        ปลายสายถึงกับอึ้งไปนาน […ไม่จริง!!!]

 


        พอส่งงานลูกค้าเสร็จฉันก็แวะไปบ้านอัครพงษ์สวัสดิ์ อาพระพายออกไปดูแลงานที่บริษัทกับปู่ไฟกัลป์ ที่บ้านจึงมีแค่อาเอี๊ยมกับย่าอนิล

        “สวัสดีค่ะ แม่ให้เอาขนมมาฝากค่ะ” ฉันบอกแล้วยื่นกล่องขนมให้อาเอี๊ยม

        “อุ๊ย! ขอบใจจ้ะ อาก็มีของฝากเราไปเหมือนกัน อาเพิ่งหัดทำขนมเค้ก เดี๋ยวรอแป๊บหนึ่งนะ เดี๋ยวอาจะเอามาให้เราชิมด้วย” อาเอี๊ยมวางกล่องไว้บนโต๊ะแล้วเดินเร็วๆ ไปที่ครัวท่าทางกลัวว่าฉันจะรอนาน

        “ชิมชานี่ก่อนสินินนี่” ย่าอนิลรินน้ำชาจากป้านชาใส่ถ้วยให้ฉัน

        “ขอบคุณค่ะ”

        “เจ๊นิน!” เสียงเรียกดังมาจากด้านบน

        “อ้าวไอ้โอม วันนี้ไม่ได้ไปเรียนเหรอ” ฉันถามเด็กวัยสิบแปดที่เดินขยี้หัวลงมาจากชั้นบน สภาพเหมือนเพิ่งตื่นนอน ใบหน้าขาวๆ ขึ้นสีชมพูระเรื่อดูน่าหยิกเป็นที่สุด

        “ผมเพิ่งหายไข้น่ะเจ๊ เอ๊ะ! เจ๊เอาอะไรมาอ่ะ ส้มตำปะ” โอมมองกล่องบนโต๊ะตาเป็นประกาย

        “ใส่กล่องแบบนี้ใช่ส้มตำที่ไหน ขนมที่แม่เจ๊ทำเอง แกเพิ่งหายไข้ก็อยากแดกส้มตำเลยเหรอวะ”

        “ใช่เจ๊ อยากแดกให้ส่วง”

        “วอทอีสเดอะส่วง ?”

        “ไอด้อนท์โน” โอมแบมือ

        “อ้าว! แกไม่รู้แต่พูดออกมาคืออะไรวะ”

        อาเอี๊ยมที่เดินกลับมาพอดีถอนหายใจแล้วอธิบายแทน “ส่วงมันประมาณว่าสร่าง ใช้ตอนเมาก็ได้ ส่วงเมา ความหมายโดยรวมก็โล่งสบาย”

        “ภาษาอีสานวันละคำ” ย่าอนิลเอ่ยยิ้มๆ บ้านนี้ใช้ภาษาอีสานเป็นภาษาที่สามแน่ๆ

        “นี่จ้ะนินนี่ ลองชิมดูนะ” อาเอี๊ยมวางจานใส่เค้กส้มลงตรงหน้าฉัน

        “ขอบคุณค่ะ หน้าตาน่ากินจังเลย”

        “แต่ไม่รู้รสชาติจะอร่อยถูกปากเราหรือเปล่านะ”

        “น่าจะอร่อยกว่าฝีมือแม่หนูล่ะค่ะ”

        “ฮ่ะๆ เดี๋ยวพี่นิต้าก็ไม่ให้เข้าบ้านหรอก”

        ฉันตักเค้กส้มเข้าปากแล้วทำตาโต “โอ้โห! อร่อยมากๆ เลยค่ะอาเอี๊ยม แบบนี้เปิดร้านได้เลยนะเนี่ย”

        “อาก็คิดอยู่เหมือนกัน แต่อาจจะทำขายตามไอจี”

        “เอาผมเป็นพรีเซนเตอร์ได้นะแม่ หล่อๆ แบบนี้รับรองขายดีแฮ๊งแฮง” โอมเสนอตัวแล้วเก๊กหล่อ

        “แม่ขายขนม ไม่ได้ขายลูกชาย”

        “มันเป็นจุดขาย แม่นี่ไม่เข้าใจเลย” โอมกอดอกทำหน้ามุ่ย ท่าทางเหมือนไอ้อาร์คไม่มีผิด แต่แตกต่างกันตรงที่ตาโตกว่าพี่ชายหลายเท่า “แม่ ผมอยากกินส้มตำอ่ะ ทำให้กินหน่อยสิ”

        “แม่ทำเป็นที่ไหน ไปบอกพี่พอลล่าโน่น”

        “แม่นแล้วๆ เอื้อยพอลล่าอยู่ไส เอื้อยพอลล่า!” แล้วโอมก็ลุกเดินไปตามหาเอื้อยพอลล่าของมัน คนนี้แหละที่เป็นพี่เลี้ยงของสองหนุ่ม เลี้ยงตั้งแต่พี่ยันน้องชาย ถ่ายทอดวิชาความรู้ภาษาอีสานราวกับเป็นครู ชื่อจริงๆ ของเธอคือ พรศรี แต่พอจากร้อยเอ็ดเข้ามาเมืองกรุงก็เปลี่ยนเป็นพอลล่า

        “ว่าแต่อาร์คสร้างความเดือดร้อนให้หนูหรือเปล่าจ๊ะนินนี่?” อาเอี๊ยมถามด้วยสีหน้าหวาดหวั่น ย่าอนิลก็หยุดดื่มชาตั้งใจรอฟังคำตอบจากฉัน

        “มันเคยไม่สร้างความเดือดร้อนให้หนูด้วยเหรอคะ” ฉันเอียงคอทำหน้าสงสัย ผู้ใหญ่ทั้งสองท่านถึงกับหัวเราะออกมา เพราะตอนที่ไอ้อาร์คอยู่ที่บ้านก็สร้างความเดือดร้อนไม่เว้นแต่ละวัน มีเรื่องมาทำให้ครอบครัววุ่นวายอยู่เสมอ โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิง พ่อฉันชอบบ่นบ่อยๆ ว่า เชื้อไม่ทิ้งแถวบางทีก็ เชื้อพ่อมันแรง “แต่ก็ไม่เท่าไหร่ค่ะ หนูทนมาได้ตั้งหลายปี ทนต่ออีกนิดได้ค่ะ”

        ฉันแสร้งทำหน้าจริงจังขณะที่อาเอี๊ยมเอามือนวดขมับ

        “แต่เรื่องนี้หนูต้องขอบคุณไอ้อาร์คนะคะที่ช่วยหนู” ฉันบอกแล้วยิ้มน้อยๆ “แม้ว่านิสัยมันจะมีส่วนแย่มากกว่าส่วนดี แต่มันก็เป็นเพื่อนที่ดีของหนูนะคะ”

        “อะไรที่ให้อภัยได้ก็ให้อภัยกันนะ อย่าคิดแค้นเคืองกัน ชีวิตคู่มันเหมือนลิ้นกับฟัน มีกระทบกระทั่งกันบ้าง”

        “เอ่อ... อาเอี๊ยมคะ หนูกับไอ้อาร์คแต่งงานกันปลอมๆ นะคะ ต้องถึงขนาดใช้หลักชีวิตคู่เลยเหรอ” ฉันกะพริบตาปริบๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #240 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 23 กรกฎาคม 2563 / 08:31
    ซ้อมแบบจริงจังไปเลย
    #240
    0
  2. #239 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 21 กรกฎาคม 2563 / 07:01

    หนูไมคิด แต่ตนอื่นเขาเอาจริงจนะเออ

    #239
    0
  3. #238 NAME :: Aida (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 20 กรกฎาคม 2563 / 22:23

    จะให้เจ๊หึง อาร์คต้องพยายามกว่านี้นะ
    #238
    0