Playing with ARK - อาร์คไม่ได้มาเล่นๆ -

ตอนที่ 12 : CH.10 : มื้อแรกของครอบครัว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 199
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    18 มิ.ย. 63

         ไอ้อาร์คขยุ้มเสื้อในมือแล้วขว้างใส่ฉัน ฉันหลบทันแล้วหัวเราะด้วยความสาแก่ใจที่กวนโมโหมันได้

        “มึงควรจะเลิกวาดรูปนะ แล้วไปเขียนนิยายขายแทน”

        ฉันหยุดหัวเราะแล้วทำหน้าจริงจังบ้าง “ไม่ได้หรอก ถ้าแต่งจริงๆ ได้กัดก้อนเกลือแน่ๆ เพราะกูเขียนฉากNCไม่ได้ ไม่เคยมีประสบการณ์อ่ะ”

        “งั้นมึงแต่งเลย รับรองขายดีเพราะกูจะสอนฉากNCให้มึงเอง” จู่ๆ มันก็ทำตาลุกวาวเหมือนเจอเรื่องสนุก

        “ไม่เอาหรอก เดี๋ยวคนอ่านด่าเอา NCของมึงคงจะแบบ...” ฉันไม่สามารถอธิบายเป็นคำพูดได้จึงทำท่าประกอบแทน ด้วยการอ้าปากเตรียมจะอ้วก คนถูกสบประมาทชี้หน้าฉันสั่นๆ ท่าทางโมโหเป็นอย่างมาก

        “สักวันเถอะ มึงจะได้รู้ว่าNCของอาร์คคนจริงฟินขนาดไหน”

        แล้วมันจะทำยังไง จะอัดคลิปมาให้ฉันดูเหรอ โอ้โน! ไม่เอา! อุบาทว์!

 

        อาหารเย็นของที่นี่เริ่มหนึ่งทุ่ม แต่ฉันเป็นประเภทหิวค่อยกิน ดังนั้นคนที่บ้านจึงไม่มีใครมาตาม ถ้าฉันหิวก็จะเดินไปหากินเองที่ครัว แต่วันนี้ผิดปกติเพราะมีไอ้อาร์คมาอยู่ด้วย มันจึงหอบฉันไปกินข้าวร่วมโต๊ะกับครอบครัว

        “โอะโอ! มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย เจ๊นินมากินข้าวเย็นพร้อมพวกเราด้วย” เน่เอ่ยขึ้นเมื่อลงมาจากห้องแล้วเจอฉันนั่งอยู่ที่โต๊ะอาหาร

        “แล้วไม่ดีหรือไง”

        “แบบนี้แหละดีแล้ว แม่อยากให้หนูมากินข้าวกับพวกเราแบบนี้ ตั้งแต่ย้ายกลับมาก็เอาแต่ขลุกอยู่ในห้อง กินนอนอยู่ในนั้น แล้วแบบนี้จะหาลูกเขยให้แม่ได้ยังไง” แน่ะ! พูดไปพูดมาก็วกกลับมาเรื่องนี้อีกแล้ว

        “แม่ หนูเพิ่งยี่สิบสี่เองนะ” ฉันบอกแล้วถูไถตัวไปกับโต๊ะอย่างอิดออด อายุเท่านี้ถือว่าเพิ่งเริ่มท่องโลก ไว้ให้อายุสักสามสิบค่อยกลุ้มเถอะ

        “แม่ไม่ได้กลัวว่าเจ๊จะขึ้นคาน แต่กลัวว่าเจ๊จะมีเมีย” โน่บอกแล้วตักอาหารเริ่มกินข้าวก่อน ดูเหมือนจะหิวกว่าใครๆ ฉันถลึงตาใส่มัน

        “ไอ้เรื่องขึ้นคานแม่ก็ห่วงนะ” แม่บอกแล้วตักอาหารให้ฉันด้วยใบหน้าแดงระเรื่อ “ตอนอายุเท่าหนู แม่ก็แต่งงานกับพ่อจนมีหนูแล้ว”

        “วี๊ดวิ้ว~” พวกฉันพร้อมใจกันโห่แซว แม่อายจนตัวม้วนขณะที่พ่อตักข้าวกินชิลล์ๆ เหมือนไม่ได้ยินอะไรทั้งนั้น แต่ว่าหูแดงไม่น้อย

        “ไวไฟชะมัด” เด็กอายุสิบห้าอย่างเน่ทำหน้าล้อเลียน

        หึ! ส่วนมันน่ะเด็กแก่แดด

        “พวกพ่อแม่ของเราเขาใจร้อน” ไอ้อาร์คเอ่ยยิ้มๆ แล้วตักกับข้าวให้ฉัน “เอ้า! ของโปรดของมึง”

        “เออ ขอบใจ ตักมาอีก” ฉันสั่ง ไอ้อาร์คทำหน้าไม่พอใจแต่ก็ยอมตักมาให้อีก ฉันจึงสั่งต่ออย่างไม่เกรงใจ “เอาน้ำพริกมาด้วย มันไกล กูตักไม่ถึง”

        “ขอรับๆ”

        โน่มองหน้าฉันยิ้มๆ “เฮียอาร์คนี่ดูแลเมียดีจริงๆ”

        “อย่าพูดจาน่าเกลียดน่ะโน่” พ่อปราม โน่ไหวไหล่

        “อ้าว! ก็มันจริงนี่นา”

        “แต่งปลอมๆ” พ่อเน้นเสียงเหี้ยม

        “แล้วจะทำเสียงแบบนั้นทำไมคะ เสียบรรยากาศหมด นี่ค่ะพ่อ กินลงไปค่ะ” แม่ตักกับข้าวให้พ่ออีก น้ำเสียงทั้งฉุนทั้งเอาใจ แล้วหันมากำชับฉัน “หัดออกไปข้างนอกบ้าง ไปหา...”

        “ผัว” โน่แทรกขึ้นจึงโดนแม่หยิกแรงๆ “โอ๊ยๆ”

        ฉันทำหน้าเอือมระอา “มดลูกหนูยังไม่เสื่อมสภาพ แม่อย่าเพิ่งเร่งเลยน่า”

        “อึก! แค่กๆ” ได้ยินแบบนั้นพ่อถึงกับสำลักข้าว โน่กับเน่หัวเราะชอบใจกันใหญ่ ไอ้อาร์คส่ายหน้าแล้วหลุบตาลงต่ำ แต่มันดันหันมาทางฉันนี่สิ ไม่รู้ว่ากำลังมองอะไรอยู่กันแน่ ...อย่าบอกนะว่ามองมดลูกฉัน

        “มึงรู้ได้ยังไงว่ามันยังไม่เสื่อมสภาพ ไปเช็กหรือยัง”

        “มึงมายุ่งอะไรกับมดลูกกูวะ กูไม่ได้จะท้องลูกมึงซะหน่อย ต่อให้มันฝ่อจริงๆ มึงก็ไม่เดือดร้อนหรอก”

        มันชักสีหน้าไม่พอใจใส่ฉัน ก่อนจะเปลี่ยนเป็นยิ้มแย้ม

        “ระวังเถอะ จะหาผัวไม่ได้เพราะมดลูกฝ่อ”

        “กูไม่เห็นจะแคร์เลย”

        “แต่แม่แคร์” แม่แทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงโมโห ฉันชะงักก่อนจะคว้าแก้วน้ำขึ้นมาจิบพลางหลบสายตาอันร้อนแรงของแม่ “พรุ่งนี้ไปตรวจที่โรงพยาบาลเลยนะนินนี่”

        ฉันสำลักน้ำแล้วชี้ท้องน้อยตัวเอง “แค่กๆ”

        “ตรวจภายในไปเลย”

        “หา!” ฉันอ้าปากค้าง หยุดสำลักไปโดยปริยาย ตั้งแต่เกิดมาไม่เคยคิดว่าตัวเองจะต้องไปตรวจภายใน แค่คิดว่าจะมีคนมาจดๆ จ้องๆ ตรงนั้น แถมยังเอาอะไรก็ไม่รู้แหย่เข้าไปขนก็ลุกซู่แล้ว ฉันรับไม่ได้อย่างแรง อายด้วย อายโคตรๆ

        “ไปตรวจดู จะได้รู้ว่ามีอะไรผิดปกติหรือเป็นโรคอะไร จะได้รักษาได้ทัน มะเร็งปากมดลูกน่ะน่ากลัวนะ”

        “นิต้า!” พ่อเรียกชื่อแม่เสียงดังสีหน้าเขียวคล้ำ แม่ชะงักก่อนจะยิ้มแหย มองดูสีหน้าของคนอื่นๆ แล้วรีบโบกมือ

        “อ่ะๆ กินข้าวต่อเถอะจ้ะ”



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

265 ความคิดเห็น

  1. #214 NAME :: Aida (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 21:37

    พูดเรื่องแบบนี้ตอนกินข้าว มันก็แปลก ๆ น่ะนะ ฮ่า ๆๆ

    #214
    0
  2. #213 warisa ชีวิตลิขิตเองได้ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 13:15

    ขุ่นแม่......

    #213
    0
  3. #212 ✨•P•u•y•z•Z•i•i•✨ (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 14 มิถุนายน 2563 / 09:46
    แม่ดูแลดีไปถึงมดลูกน้องเลย กร๊ากก
    #212
    1
  4. #211 Camona23 (จากตอนที่ 12)
    วันที่ 13 มิถุนายน 2563 / 22:41
    แม่!! อยากให้ลูกมีผัวอะไรขนาดนั้นนน นั่นไงผัวลูกเธอนั่งตักอาหารให้เมียอยู่=_=
    #211
    1