Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 9 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 08 อยากจะไขว่คว้าเธอมาให้เป็นของเรา [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9,324
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 110 ครั้ง
    17 ส.ค. 61





8
อยากจะไขว่คว้าเธอมาให้เป็นของเรา



          

            ฉันอึ้งไปสักพัก ก่อนจะทำใจแข็งไม่ให้หวั่นไหวกับคำพูดของเขา

           “ใครจะไปรู้ ฉันไม่ได้รู้จักพี่ดีพอ”

           “ไม่ได้รู้จักดีพอแต่กล้าตัดสินแล้วนี่ว่าฉันสมควรเป็นพ่อไหม” น้ำเสียงประชดของเขาทำเอาฉันสะอึก ไม่ว่าจะคิดหาเหตุผลยังไง มันก็ถูกของเขา ฉันตัดสินเขาทั้งที่ไม่รู้จักดีพอ แววตาของเขาดูจริงจังจนลำคอฉันแห้งผาก “จะบอกอะไรให้นะ ไม่ใช่แค่เธอหรอกที่รักลูก”

           เขากำลังจะบอกว่าตัวเองก็รักอาร์คงั้นเหรอ...

           ตึกตักๆ... หัวใจเต้นระส่ำอีกแล้ว

           “เธอแต่งตัวให้อาร์คซะ ฉันจะไปเปลี่ยนเสื้อผ้า” พี่พระพายบอกแล้วเหลือบมองเจ้าตัวยุ่งที่ยังคงนอนนิ่งอยู่ ฉันพยักหน้ารับแล้วเข้าไปแต่งตัวให้ลูกชาย ในหัวยังคงวนเวียนครุ่นคิดแต่เรื่องของพี่พระพาย

           บางที... ดูๆ ไปอีกหน่อยก็ไม่เสียหายหรอกมั้ง

           พออ่านหนังสือนิทานให้อาร์คฟังจนหลับแล้วฉันก็เดินลงมาชั้นล่าง เห็นพี่พระพายนั่งดูทีวีอยู่จึงถอนหายใจก่อนเดินเข้าไปหา

           “ดึกแล้ว พี่ไม่กลับบ้านกลับช่องหรือคะ”

           “รอไอ้เอชกลับมาก่อนก็ได้ ผู้หญิงกับเด็กอยู่บ้านกันลำพังมันไม่ปลอดภัย อิสแดนเจอรัส”

           ฉันแอบทำปากยื่น เหอะ! พวกเราก็อยู่แบบนี้มาตั้งนาน ไม่เห็นจะมีอะไร

           “งั้นฉันขึ้นไปนอนแล้วนะคะ”

           “ที่บอกนี่... เชิญชวน?” คำพูดของเขาทำเอาฉันที่กำลังจะก้าวขึ้นบันไดสะดุดขาตัวเองแล้วหล่นลงมานั่งแหมะกับพื้นเหมือนอาร์คก่อนหน้านี้ไม่มีผิด

           “โอ๊ย!

           “หึๆ ซุ่มซ่าม เซ่อซ่า ไม่ระวัง เป็นแม่คนได้ไงวะ” พี่พระพายส่งเสียงหัวเราะมาแต่ไกล ก่อนที่เจ้าตัวจะเดินมาถึงจุดที่ฉันนั่งอยู่ ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่พอใจ เพราะเขานั่นแหละ พูดมาได้ว่าฉันเชิญชวน เอาตาไหนดูไม่ทราบ ฉันเนี่ยไล่เขาทุกทีที่มีโอกาสเถอะ “ไง โดนจับได้ก็ลนลานเลยเหรอแม่คุณ”

           “ไม่ใช่สักหน่อย!

           “อ้าว ก็เห็นบอก นึกว่าอยากรำลึกความหลัง ฉันเองก็ไม่ขัดศรัทธาหรอกนะ” เขาลอยหน้าลอยตาไม่รู้สึกถึงความหน้าด้านของตัวเองสักนิด ฉันขบริมฝีปากตัวเองแล้วพยายามยันกายลุกขึ้น แต่ช้ากว่าเจ้าของฝ่ามือหนาใหญ่ที่คว้าต้นแขนทั้งสองข้างของฉันแล้วช่วยประคองให้ยืนขึ้น ฉันจึงต้องบอกขอบคุณอย่างอดไม่ได้

           “ขอบคุณค่ะ ว้าย!” ฉันหวีดร้องเมื่อเท้าลอยสูงขึ้นจากพื้น รู้ตัวอีกทีก็อยู่ในอ้อมแขนของพี่พระพายเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

           “ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ!” ฉันพยายามบังคับให้เสียงตัวเองเป็นปกติที่สุด แม้ในใจจะเต้นโครมๆ ก็ตาม ถึงจะกลายเป็นแม่ลูกหนึ่งแล้ว แต่เรื่องความสัมพันธ์ของชายหญิงฉันไม่สันทัดนัก ในขณะที่เขา... คงช่ำชองจนน่าหมั่นไส้

           คิดได้ดังนั้นฉันก็ดิ้นพล่านจนเกือบตกลงไปหน้าทิ่มพื้นกระเบื้องถ้าไม่ได้เขาโอบเอวไว้อย่างแนบแน่น

           “เฮ้ๆ ทำไมจู่ๆ ทำตัวพยศขึ้นมาล่ะ ถ้าเป็นม้าจะจับขี่ให้เอวปวดเลยคอยดู”

           ฉ่า!!! ฉันเม้มปากแน่น หน้าร้อนจนเหมือนโดนทอดในน้ำมันเดือด

           “ปล่อยฉันนะ”

           “ถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อุ้มหรอก น้ำหนักน้อยที่ไหน”

           ฉันเบิกตากว้างจนแทบถลน นี่เขาหาว่าฉันอ้วนเหรอ! พอคิดถึงหน้าลูกชายก็เม้มปากแน่น ใช่สิ ฉันไม่ใช่หญิงสาวบริสุทธิ์ผุดผ่อง แถมยังเคยท้อง เวลาส่วนมากก็หมดไปกับการเรียนและลูก จะเอาเวลาที่ไหนไปออกกำลังกาย เลยไม่ได้สนใจเรื่องรูปร่างสักเท่าไหร่ ฉันถึงกับแอบแขม่วพุง ไขมันส่วนเกินส่วนนี้ยังคงอยู่

           ยิ่งคิดได้ว่าเขาคงผ่านผู้หญิงสวยๆ หุ่นดีราวกับนางแบบมาเยอะ ความโกรธกรุ่นที่ไม่รู้ที่มาที่ไปก็พุ่งเข้าใส่ราวกับพายุ บีบหัวใจเสียจนร้อนรุ่มไปหมด ปากมันก็พาลประชดไปโดยอัตโนมัติ

           “ก็ไม่ต้องอุ้มสิ! ไว้ไปอุ้มสาวๆ ของพี่เถอะ ปล่อยฉันนะ!

           “อย่าดิ้น ถ้าตกไปตายแล้วอาร์คเป็นลูกฉันเลยนะ” พี่พระพายขู่ นั่นทำให้ฉันเงียบปากหยุดดิ้นทันที มุมปากบางหยักโค้งขึ้นเป็นรอยยิ้มเสียดแทงตา “แต่เสียดายกำพร้าแม่ สงสัยต้องหาแม่ใหม่ให้ คราวนี้จะเอาขาว-สวย-หมวย-อึ๋ม”

           ฉันรู้สึกว่าเลือดตัวเองร้อนราวกับมีลาวาไหลวน ผู้ชายบ้านี่!

           “อย่าคิดหาแม่ใหม่ให้อาร์คเด็ดขาด!” อยากบีบคอเขาให้ขาดใจตายคามือเสียจริง แต่เพราะรู้ว่าทำไม่ได้จึงใช้หมัดทุบหน้าอกของเขาแทน

           อุ! แน่นมากอ่า!

           “ว้าว! โมโห ไม่พอใจ หึง?”

           “พี่เลิกเพ้อเจ้อสักทีได้ไหม หัดจริงจังบ้างสิ!

           “ก็จริงจังอยู่นี่ไง โดยเฉพาะเรื่องผู้หญิงสวยๆ เนี่ย จริงจังยิ่งกว่าสอบอีกนะ”

           “ก็ไม่แปลกใจหรอก” ฉันแอบแบะปาก

           เขาพาฉันเดินขึ้นบันไดอย่างคล่องแคล่ว แม้น้ำหนักของฉันจะมากอย่างที่บอกก็เถอะ แถมตัวยังสูงกว่าผู้หญิงในวัยเดียวกันเสียด้วยสิ

           พี่พระพายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของกลุ่ม MIH นักเต้นโคฟเวอร์สมัยเรียนมหาวิทยาลัย ซึ่งถือเป็นการออกกำลังกายอย่างหนึ่ง ร่างกายของเขาถึงได้แข็งแรงเหมือนกับเอช แถมยังเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อ ยิ่งตอนที่เขายกฉัน กล้ามเนื้อเด่นชัดขึ้นมาจนเผลอมองโดยไม่รู้ตัว อ๊า... เขาดูเป็นผู้ชายสุขภาพดีมากๆ

           ฉันมองมัดกล้ามที่โผล่พ้นเสื้อกล้ามสีขาวของเขาอย่างเพลินตา นึกไปถึงตอนที่มือทุบอกของเขา จนกระทั่งมาถึงห้องของตัวเองที่เขาใช้ให้ฉันบิดลูกบิดเปิดประตูให้ ตอนนี้เองที่ฉันรู้ตัวว่าควรจะลงไปจากอ้อมแขนอุ่นร้อนนี้สักที รู้สึกเหมือนเขากำลังฉวยโอกาสใกล้ชิดฉันยังไงก็ไม่รู้สิ ทั้งที่ไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้สักนิด ไม่มีเหตุผล นอกเสียจาก... เขาอยากจะทำให้ฉันหวั่นไหว บ้าจริง! ถ้าเป็นแบบนั้นมันก็คือการจีบน่ะสิ

           เขาน่ะเหรอจีบฉัน ไม่น่าเชื่อ!

           พฤติกรรมและวาจาของพี่พระพายเปลี่ยนไปหลังจากที่กลับมาในคืนนั้น ฉันบอกว่าไม่ต้องการความรับผิดชอบเพราะเราไม่ได้รักกัน

           นี่เขาคงไม่คิดจะ... รับผิดชอบด้วยการทำให้ฉันรักหรอกนะ!!!

           “นี่พี่ ปล่อยฉันได้แล้วค่ะ ถึงห้องฉันแล้ว”

           “อ้อ...” เขาลากเสียงยาวท่าทางเอ้อระเหย

           “ไหนพี่บอกว่าถ้าไม่จำเป็นก็ไม่อุ้มฉันไง ตอนนี้ถึงห้องฉันแล้วค่ะ จะขอบคุณมากถ้าพี่จะกรุณาวางฉันลง” ฉันทำเสียงราบเรียบ รักษาความห่างเหินเอาไว้ แต่ว่าตัวเขากลับดึงกระชับเส้นกั้นเสียสั้น

           “ฉันยอมรับก็ได้ว่าพอได้อุ้มเธอตอนนี้ก็ชักติดใจซะแล้ว เลยไม่อยากวางเธอลง” เขามองฉันด้วยสายตากะล่อนปลิ้นปล้อน ผู้ชายนี่นะ! น่าหมั่นไส้ แถมยังสูดลมหายใจเสียงดังจนฉันสะดุ้ง “ตัวเธอก็ห๊อมหอม ถ้าไม่ติดว่าฉันเป็นพ่อของลูกเธอคงไม่เชื่อว่าเธอเคยท้องมาก่อน”

           ฉันหายใจถี่กระชับด้วยความกระดากอาย ท้องเมื่ออายุยังน้อยก็ไม่อยากเที่ยวโพนทะนาหรอก ฉันทำหน้าบูดบึ้ง พี่พระพายได้ใจอุ้มฉันไม่ยอมวาง แถมยังโอบรัดมากขึ้นด้วย หัวใจฉันเต้นโครมๆ เป็นรอบที่เท่าไหร่แล้วก็ไม่รู้ นี่ถ้าไม่รู้สาเหตุคงต้องไปเช็คที่โรงพยาบาล แต่ดันรู้อยู่แก่ใจนี่สิว่าสาเหตุมันมาจากเขา ผู้ชายหูตาแพรวพราวบ้านี่! ไอร้อนพุ่งขึ้นมาที่แก้มทั้งสองข้าง ก่อนที่เรียวปากมีเสน่ห์จะซุกไซ้แรงๆ ตรงซอกคอ ทำให้ฉันชะงักงันด้วยความตะลึง

           รอยยิ้มนักล่าผุดขึ้นที่มุมปากของเขา ก่อนจะก้มลงมาประกบริมฝีปากบนปากของฉัน ฉันเบิกตาโพลงตกใจรสจูบซึ่งดุเดือดและเอาแต่ใจ ราวกับต้องการประกาศความเป็นเจ้าของว่าตัวเองมีสิทธิ์ในตัวฉัน หน้าไม่อาย!

           ฉันดิ้นพล่าน พยายามผลักเขาออก แต่เขาเผด็จการไม่ยอมปล่อยฉัน และไม่ยอมให้หลบเลี่ยงได้ เขาโอบรัดร่างฉันแน่นจนเหมือนงูเหลือมกำลังรัดเหยื่อ ฉันจึงได้แต่ปล่อยให้เขาจูบอย่างรุกเร้า ปล่อยให้ลิ้นเขาเกี่ยวพันปลายลิ้นตน ปล่อยให้กลางอกมันปั่นป่วน

           รู้สึกเหมือนตัวเองกำลังล่องลอย ขณะที่ลิ้นคล่องแคล่วรุกเร้ากวาดชิมความหอมหวานภายในปากฉันอย่างเหิมเกริม ราวกับสัตว์ร้ายที่ถูกจองจำมานาน ทำให้ยากจะอ่อนโยน เขาดูดเม้มลิ้นของฉัน ใช้เรียวปากเล่นงานเสียจนร่างกายของฉันอ่อนเปลี้ยเสียแรง อ่อนระทวยซวนซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา สอนให้ฉันรู้จักความปรารถนาที่ห่างหายไปนานนับจากวันนั้น และก็ยังเป็นเขาที่ทำให้ร่างกายฉันตื่นตัว

           เมื่อฉันไม่ขัดขืน พี่พระพายก็ยิ่งรุกรานอย่างหนักหน่วง ยิ่งจูบยิ่งเรียกร้อง อยากดูดดื่มความหอมหวานไม่ยอมหยุด ดวงตาสีดำวูบไหว เริ่มดิบเถื่อนและเร่าร้อนราวกับกักเก็บความหิวกระหายอยากใคร่ไว้ไม่อยู่

           มือหนาเลื่อนขึ้นมาเกาะกุมทรวงอกที่อยู่ใต้ชุดนอนผ้าฝ้ายตัวบางของฉัน บีบเคล้นอย่างหนักหน่วง ขณะที่ร่างกายของเขาร้อนดังเหล็กกล้า ฉันสะดุ้งเฮือกเมื่อจุดยอดอกถูกเล่นงาน รวบรวมกำลังผละใบหน้าออกเบี่ยงตัวหลบ

           “ยะ...อย่านะ อย่าทำแบบนี้สิ”

           พี่พระพายตามมาจูบฉันอย่างไม่ลดละราวกับถ้าไม่ได้ในสิ่งที่ตัวเองต้องการเขาไม่มีวันหยุด ฉันดิ้นพล่าน ถ้าขืนปล่อยให้เป็นแบบนี้ต้องเกิดเรื่องแบบนั้นอีกแน่ๆ

           ผลของอารมณ์ชั่ววูบมีให้เห็นเป็นตัวเป็นตน จะให้เกิดขึ้นอีกไม่ได้

           “หยุด... อื้อ หยุดนะ”

           เขาบีบทรวงอกฉัน ปั่นป่วนอารมณ์ซะจนสติแตกกระเจิง

           “ฉันไม่อยากหยุด... เธอหวาน... เธออร่อย”

           “จะบ้าหรือไง ฉันไม่ใช่ของกินนะ อย่า... ปล่อยสิ” ขณะที่ฉันพยายามต่อสู้เอาตัวรอด สวรรค์ยังมีตา อาร์คที่นอนหลับอยู่ขยับกายร้องไห้โยเย มือเล็กปัดป่ายสะเปะสะปะ

           “อื้อ... เอี๊ยมปายหนาย?”

           พี่พระพายหยุดการกระทำเมื่อได้ยินเสียงบุคคลที่สามซึ่งถูกหลงลืมไป เขากะพริบตาปริบๆ ราวกับต้องการจูนสมอง ก่อนจะก้มลงมองฉันในอ้อมแขน ฉันดิ้นอีกครั้งคราวนี้เขายอมปล่อยแต่โดยดี รสชาติของเขายังติดอยู่ที่ปลายลิ้น รู้สึกกระดากอายขึ้นมาเมื่อต้องสบตากับเขา

           “เขินเหรอ?” คนสมควรตายดันถามออกมาแบบไม่ไว้หน้ากันเลย “จนมีลูกด้วยกันแล้วสมควรเลิกเขินได้แล้วน่าเอี๊ยม”

           “พูดบ้าๆ!

           “ก็มันจริงนี่ ทำไมเจ้าอาร์คมันตื่นมาได้จังหวะพอดีแบบนี้นะ” พี่พระพายพึมพำเบาๆ ฉันไม่ได้สนใจจึงไม่รู้ว่าพูดอะไร รีบเดินไปนั่งบนเตียงแล้วพลิกร่างเล็กให้หันมาหา กอดปลอบพร้อมกับกระซิบที่ข้างหู

           “เอี๊ยมอยู่นี่ครับ ชูว์... หลับซะนะครับเด็กดี”

           ดวงตาเล็กปรือขึ้นมาเล็กน้อย พอเห็นหน้าฉันเขาก็หลับต่อ ขยับกายเข้ามาชิดรับไออุ่น แล้วจมสู่ห้วงนิทราอีกครั้ง ฉันแอบถอนหายใจอย่างโล่งอก ขอบคุณนะครับอาร์ค ไม่งั้นแม่แย่แน่ๆ

           พี่พระพายยังคงเหมือนเฮโรอีน ยิ่งเสพก็ยิ่งติด

           ถ้าหลงมัวเมาคงยากจะถอนตัว ฉันกลัวใจตัวเองเหลือเกิน

           “เจอมารผจญก่อนตรัสรู้จนได้นะกู” เสียงห้าวบ่นอยู่ไม่ไกล ฉันหันขวับไปจ้อง และเม้มปากที่บวมเจ่อเล็กน้อยจากการจูบด้วยความไม่พอใจ พี่พระพายเดินมาใกล้เตียงแล้วลูบหัวอาร์ค แต่โดนฉันปัดออกอย่างแรง

           “อย่ามาแตะต้องลูกฉันนะ!” เพราะขุ่นเคืองจากเรื่องก่อนหน้าฉันจึงเสียมารยาทกับเขา

           “ลูกของเราจ่ะ อาวเวอร์ซันจ่ะดาร์ลิ่ง” เขาบอกเสียงหวานแถมคำต่อท้ายซะน่าขนลุก

           “อี๋!” ฉันเป้ปากอย่างรับไม่ได้ เกิดมายังไม่เคยมีใครพูดจาน้ำเสียงหวานเลี่ยนแบบนี้ใส่ ขนาดผู้ชายที่จีบๆ ยังไม่เคยทำตัวเหมือนตกกระปุกน้ำตาลมาเลย สงสัยที่บ้านเขาจะปลูกอ้อยไว้กินแทนข้าว

           “ครั้งนี้เธอรอดไป แต่คราวหน้าฉันไม่ยอมคลายเนื้อที่เข้าปากมาแล้วหรอก มันไม่ใช่วิสัย น็อตมายเวย์” เขาสบตาฉันอย่างแน่วแน่ ดวงตาคู่นั้นเต็มไปด้วยความปรารถนาโหยหา ทำเอาขนฉันลุกทั่วกาย รีบเบือนหน้าหลบ หัวใจเต้นแรง

           “ฉันจะนอนแล้วค่ะ”

           “เธอเชิญชวนอีกแล้วนะ”

           “เปล่าเสียหน่อย!” ฉันหันไปแหวเสียงดังใส่คนโมเม เขาหัวเราะก่อนจะทำตาโตชี้ไปที่ผนัง

           “อุ้ย! ตัวอะไรอ่ะ!

           ฉันหันขวับไปมองตามทิศทางนั้น แล้วขมวดคิ้วยุ่งเมื่อไม่เห็นอะไร มีแค่ผนังเปล่าๆ ได้ยินเสียงหอมแก้มดังฟอดจนต้องรีบหันกลับมา ทันเห็นเพียงเงาร่างสูงที่ลุกขึ้นเต็มความสูงหลังจากหอมแก้มป่องๆ ของอาร์คแล้ว ฉันรีบกอดลูกชายไว้อย่างหวงแหนราวกับจงอางหวงไข่ แถมยังขู่ฟ่อเหมือนหมาแม่ลูกอ่อน เฮ้ย! ฉันจะเปรียบเทียบตัวเองกับสัตว์ที่ดีกว่านี้ไม่ได้หรือไง เคืองตัวเองชะมัด!

           “แก้มเด็กนี่มันนุ่มแบบนี้นี่เอง มิน่าบรรดาพ่อแม่ถึงได้ชอบหอมกันนัก ให้ความรู้สึกสดชื่นดี เฟรชสุดๆ” เขาทำหน้าพึงพอใจ ฉันพยายามข่มอารมณ์โมโหเอาไว้ อาร์คขยับตัวกระสับกระส่ายเพราะโดนรบกวนการนอน ปากเล็กขยับขมุบขมิบแล้วอ้าออกเล็กน้อย เผยให้เห็นฟันเล็กๆ สักพักก็แน่นิ่งไป

           “แต่ว่า...” พี่พระพายลากเสียงยาวทำท่าครุ่นคิด ก่อนจะอาศัยจังหวะที่ฉันมัวแต่สนใจอาร์คชะโงกหน้ามาใกล้ ก่อนที่ทั้งปากและจมูกโด่งจะโดนแก้มของฉัน

           ฟอด~~

           คราวนี้เสียงมันดังชัดอยู่ใกล้หูมาก ฉันเงยหน้าพรึ่บจ้องคนที่เพิ่งหยัดยืนเต็มความสูงอยู่ข้างเตียง เขาอมยิ้มแล้วขยิบตาโปรยเสน่ห์ให้ท่าทางแบบคุณชายเพลย์บอยตัวร้าย สั่นคลอนหัวใจอย่างน่าโมโห

           “แก้มลูกหรือจะสู้แก้มเมีย ทั้งหอมทั้งนุ่ม เนาะ~

           “ไอ้...ไอ้...” ก่อนที่จะคิดคำด่าออก เขาก็ยกนิ้วชี้ขึ้นมาส่ายเป็นจังหวะตรงหน้าฉัน

           “อะ! อะ! ไอ้เอ้ยอะไรล่ะ เรียกผัวสิจ๊ะเมียจ๋า”  

           “ไอ้!!!

           “Dream of me, won’t you. My sweet heart.” (ฝันถึงฉันด้วยนะ ที่รักของฉัน)

           แล้วคนตัวดีก็เดินผิวปากฮัมเพลงออกไปจากห้อง ทิ้งให้ฉันหมดคำพูดมองตามอย่างอัดอั้นตันใจ

           ผู้ชายบ้าๆๆๆๆๆๆ บ้าที่สุดเลย!!!

           ฉันยกมือขึ้นจับแก้มข้างที่โดนหอมด้วยหัวใจที่สั่นระรัว แล้วไหนจะจูบที่คอยวนเวียนหลอกหลอนอีก คืนนี้ไม่ต้องนอนมันแล้วล่ะ เกิดมาไม่เคยพบเคยเจอผู้ชายหน้าด้าน ขี้ม่อ แถมยัง... น่าละลายขนาดนี้ หยุดๆ ก่อนจะบ้าตาย ไม่นะ!






Talk : ไหนใครยกตำแหน่งคนมั่นหน้า2017ให้พระพาย
55 ให้เกียรติกันมาก พระพายขอน้อมรับรางวัลอันทรงเกียรตินี้ ขอบคุณที่ติดตาม อ่าน และให้กำลังใจกันนะคะ
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 110 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #1096 nooyam32130 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 18:50
    จ้าเพื่อนรักที่เฝ้าแช่งเฝ้าด่าทุกวัน
    #1,096
    0
  2. #1094 nokbamboo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 13:55
    เอี้ยมสติกระเจิดกระเจิงหมด เอซถ้ารู้ความจริงเข้านี่ยังจะรับได้หรือเปล่า
    #1,094
    0
  3. #1093 ja112299 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 04:01
    มาอักจ้า ขอบคุณ
    #1,093
    0
  4. #1092 Nattha1995 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:29
    พวกเฮียๆนี่เปย์แต่กับสาวๆนะ
    #1,092
    0
  5. #1091 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 2 มิถุนายน 2560 / 01:24
    5555555555
    #1,091
    0
  6. วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 23:06
    เปย์เลยค่ะเฮีย ได้หน้าด้วย
    #1,090
    0
  7. #1089 PS.Miliw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 17:33
    กวนจริงๆ5555
    #1,089
    0
  8. #1088 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 16:38
    คุยกันไม่สนใจเด็กน้อยเลยนะ
    #1,088
    0
  9. #1087 sett2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 13:52
    5555555 พระพายจ่ายมาซะดีๆ
    #1,087
    0
  10. #1086 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 1 มิถุนายน 2560 / 11:35
    อัพจ้า
    #1,086
    0
  11. #1085 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 23:16
    พระพายตามติดเอี้อมตลอดไม่รอดแน่ๆๆๆๆ
    #1,085
    0
  12. #1084 JittinanManeewan (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 31 พฤษภาคม 2560 / 01:35
    เกลียดดดด5555555
    #1,084
    0
  13. วันที่ 30 พฤษภาคม 2560 / 00:50
    ฮ่าาาาาาาาาา อย่างเดียว
    #1,083
    0
  14. #1082 khawhom26 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 20:58
    ต่ออออ
    #1,082
    0
  15. #1081 venus6 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 17:48
    ต่อๆๆๆๆๆๆ
    #1,081
    0
  16. #1080 PS.Miliw (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 15:42
    อิพระพายยย
    #1,080
    0
  17. #1079 1991may (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 13:38
    อะไรนะเอชอยากได้ทอง55555

    แก้ไขครั้งที่ 1 เมื่อ 29 พฤษภาคม 2560 / 13:39
    #1,079
    0
  18. #1078 dokao (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 13:19
    เหนื่อยจัยเนอะเอี๊ยม
    #1,078
    0
  19. #1077 nokbamboo (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 12:42
    พระพายรุกใหญ่มาก เอาซะเอี้ยมไปไม่เป็นเลย
    #1,077
    0
  20. #1076 หว๋าย.... (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 12:17
    สักวัน หนึ่งเถอะน่า สีเอี๊ยมอยู่ได้....เดียวได้เจอบาทา พี่เมียแน่.....
    #1,076
    0
  21. #1075 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 12:10
    ฮ๊ะ ไรนะ เอชอยากขุดทอง 5555
    #1,075
    0
  22. #1074 sett2 (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:19
    555555555555 เอี๊ยมแสบเบาๆ
    #1,074
    0
  23. #1073 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2560 / 11:14
    อัพจ้า
    #1,073
    0
  24. #1071 JINREVIL (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 08:12
    เกลียดความหลงต้วเองง ถ้าเอชบอกนอน นี่เชิญชวนด้วยใช่ปะ
    #1,071
    0
  25. วันที่ 28 พฤษภาคม 2560 / 02:19
    พูดอะไรก็เข้าทางพระพายโหมดดดด
    #1,070
    0