Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 7 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 06 ไม่อยากได้พ่อของลูก [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,170
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 130 ครั้ง
    17 ส.ค. 61




 

6
ไม่อยากได้พ่อของลูก

  


           “พูดงี้อยากลองมีอีกสักคนไหมล่ะ จะได้รู้ว่าพันธุ์ฉันเนี่ยเลิศแค่ไหน ไม่ใช่จะมีให้เห็นบ่อยๆ นะจะบอกให้ พ่อแม่เนี่ยเกรดเอ ถึงได้ทำให้ฉันเกิดมาแบบดับเบิ้ลเอ!” คำพูดสองแง่สองง่ามกำกวมทำเอาหน้าฉันร้อนผ่าว ให้ตาย! อย่าไปหวั่นไหวกับหมาหยอกไก่นะ เขาก็แค่ผู้ชายเจ้าชู้คนหนึ่ง “ว่าไงล่ะ แม่พันธุ์”

           “ไอ้คนบ้า!

           “หึ! เธอสิบ้า คิดอะไรบ้าๆ”

           “ฉันจะคิดยังไงมันก็เรื่องของฉัน พี่มีหน้าที่แค่ฟังและทำตาม ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน ไม่ต้องมายุ่งกับอาร์ค เราสองคนแม่ลูกไม่เกี่ยวข้องกับพี่!

           “เฮ้อ... ฉันไม่ได้อยากใช้กฎหมายหรอกนะเอี๊ยม”

           ฉันเบิกตากว้างอย่างคาดไม่ถึง “นี่พี่คิดจะ...”

           “ฉันไม่ทำหรอก แต่ถ้าเธอทำให้ฉันโมโหมากๆ ก็ไม่แน่ จะบอกให้เอาบุญนะสาวน้อยว่านอกจากสายพันธุ์จะดีแล้ว ลาสต์เนมยังใหญ่อีกด้วย อัครพงษ์สวัสดิ์น่ะรู้จักไหม ฉันสามารถสู้คดีชนะได้โดยที่แทบไม่ต้องทำอะไรเลย” เขาทำสีหน้าอย่างเป็นต่อ

           ฉันรู้สึกร้อนไปทั้งกายด้วยความโมโห เลือดร้อนจนแทบกรี๊ดแต่ติดที่ทำไม่ได้น่ะสิ อัครพงษ์สวัสดิ์ นามสกุลไฮโซชื่อดังของเมืองไทย รู้สึกว่าจะมีธุรกิจหลากหลายเพราะเหล่าทายาทสืบสายสกุลต่างเป็นคนทำงานเก่ง บริหารเป็น แต่ถึงจะร่ำรวยแค่ไหน ฉันก็ไม่ดีใจสักนิดที่ได้เกี่ยวข้อง

           “พี่จะทำแบบนั้นไม่ได้นะ ฉันไม่ยอม พี่ไม่ได้อยู่กับอาร์ค ไม่เคยรู้จัก จะมาแย่งลูกฉันไม่ได้”

           “ก็เพราะเธอปิดบังฉัน จะบอกอะไรให้นะเอี๊ยม แค่ลูกชายคนเดียวฉันเลี้ยงได้ แถมเมียสวยๆ มาอีกคนยิ่งง่ายไปใหญ่” สายตาของเขาจาบจ้วงมองอย่างไม่เกรงใจ ฉันขยับตัวเล็กน้อยแล้วถลึงตาใส่เขา

           “แค่มีอะไรกันครั้งเดียวไม่ถือว่าเป็นเมียหรอกค่ะ ไม่งั้นพี่คงมีเมียเป็นร้อย”

           เขาหัวเราะอย่างชอบใจ “รู้ดีซะด้วย”

           “รู้ดีสิคะ ถึงได้ไม่อยากให้มายุ่ง ขอเถอะค่ะ อย่าทำให้พวกเราวุ่นวายเลย”

           “ไม่ได้!

           “เอ๊ะ!

           “ยอมรับเถอะเอี๊ยม มันวุ่นวายตั้งแต่คืนนั้นแล้ว และก็โทษใครไม่ได้ อิสสึยัวร์มิสเทคคึ มันเป็นความผิดพลาดของเธอเอง”

           ฉันชะงักนิ่ง แววตาสั่นระริกเมื่อนึกไปถึงเหตุการณ์ในคืนนั้นซึ่งเป็นฉันเองที่ทำเรื่องทั้งหมด ผลของมันทำให้ฉันมีอาร์ค และหลายปีต่อมาก็มีเขา... ไม่เอานะ! ฉันไม่อยากได้ผู้ชายแบบนี้มาเป็นพ่อของลูก!

           พี่พระพายก้าวเข้ามาชิดฉันพร้อมกับโน้มใบหน้าลงมาใกล้ ฉันกำลังจะถอยหนีแต่มือหนาใหญ่คว้าต้นแขนฉันไว้แล้วบีบแน่น หัวใจฉันเต้นโครมๆ ไม่รู้ควรต้องทำยังไง ดวงตาทรงเสน่ห์จ้องมาอย่างมาดหมาย

           “ผู้หญิงที่มีอะไรด้วยไม่นับเป็นเมียหรอก แต่ผู้หญิงที่ฉันมีลูกด้วย คือเมีย ซึ่งก็คือเธอ ยู!

           ฉันกลืนน้ำลายลงคอฝืดๆ กลัวแต่ว่านับจากนี้ชีวิตจะไม่สงบสุขเพราะตัวป่วนยิ่งกว่าอาร์คแบบเขา! ถ้าลูกเหมือนพ่อ ก็คงเดาได้ไม่ยากถึงหายนะ

           ไม่กล้าคิดหรอกนะว่าเขาต้องการอะไรกันแน่ ไม่เชื่อหรอกว่าเขาอยากได้ฉันไปเป็นแม่ของลูกจริงๆ เราไม่รู้จักกันด้วยซ้ำ ความรู้สึกดีๆ แทบติดลบ จะให้คิดว่าเขาเกิดปิ๊งฉันขึ้นมางั้นเหรอ รอให้ไดโนเสาร์เกิดใหม่ก่อนดีกว่า

           “เอี๊ยมๆ” เสียงเล็กๆ ร้องเรียกดังมาจากในบ้าน ฉันรีบใช้จังหวะนี้เดินผ่านพี่พระพายเข้าไป พอพ้นจากเขาก็ยกมือขึ้นแตะที่หน้าอก หัวใจมันเต้นแรงเสียจนนึกว่าจะออกมาเต้นบีบอยข้างนอก ได้แต่เตือนใจตัวเอง ถ้าฉันไม่มีลูก... ความสัมพันธ์ของเราก็คงเป็นแค่พี่ชายเพื่อนกับน้องสาวเพื่อน

           ความรักน่ะเหรอ... หึ!

 

Playing With Drinking Café

           หลังจากเลิกเรียนฉันก็ซื้อลูกชิ้นปิ้งเจ้าประจำมาฝากอาร์คที่ตอนนี้คงกำลังวุ่นอยู่ที่ร้านของเอช โชคดีหน่อยที่มีพนักงานเพียงพอ เจ้าของร้านจึงไม่ต้องทำอะไรมาก นั่งๆ ยืนๆ ทำหน้าหล่อก็ได้แล้ว ฉันเปิดประตูร้านเข้ามาแล้วมองหาร่างเล็กๆ ของลูกชาย พนักงานของร้านทักทายฉันอย่างคุ้นเคยกันดี แล้วบอกว่าอาร์คอยู่ไหน

           ฉันเดินไปยังสวนข้างร้านที่มีตู้คอนเทนเนอร์ตั้งอยู่ มันถูกจัดตกแต่งเป็นห้องสำหรับลูกชายตัวดีเวลาตามพี่ชายฉันมาที่นี่ รอบๆ ด้านมีไม้ดอกไม้ประดับให้ความร่มรื่น มีรูปปั้นไดโนเสาร์ขนาดเท่าคนพันธุ์อะไรก็ไม่รู้ยืนเด่นเป็นสง่าอยู่ข้างตู้ คอยต้อนรับแขกผู้มาเยือน พอก้าวเข้าสู่อาณาจักรหุ่นโลกล้านปีก็ต้องอ้าปากค้างเมื่อเห็นว่าลูกชายกำลังอยู่กับใคร ฉันรีบซอยเท้าไปหาแล้วคว้าตัวลูกชายมาอุ้มไว้ พี่พระพายที่กำลังเล่นของเล่นกับเขาลุกขึ้นตาม

           ทำไมพี่พระพายมาอยู่กับอาร์คได้เนี่ย แล้วนี่เอชหายไปไหน บ้าที่สุด!

           “ตกใจอะไรล่ะแม่คุณ ทำอย่างกับเจอผี นี่ดูดีๆ สามีนะครับ”

           ฉันถลึงตาใส่เขาจนปวดหัว บ้าจริง! แล้วหันซ้ายหันขวาอย่างหวาดระแวง

           เกิดเอชมาได้ยินเข้าล่ะเป็นเรื่องแน่

           “เอี๊ยมมาแล้วหลอ ลูกชิ้นล่ะๆ” อาร์คที่ไม่รู้อะไรเลยแบมือที่เลอะบรรดาหมึกจำพวกปากกามาตรงหน้าฉัน ฉันนิ่งไปก่อนจะก้มมองถุงลูกชิ้นที่โยนทิ้งตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้ สงสัยจังหวะที่ตกใจแน่เลย ฉันรีบก้มลงไปหยิบ แต่คงรีบร้อนไปทำให้เสียจังหวะทรงตัว ส่งผลให้ร่างเล็กๆ บนอ้อมแขนซึ่งไม่ได้เกาะไหล่ฉันไว้เอนไปด้านหน้า ทำท่าจะตก ฉันเบิกตากว้าง หวีดร้องเสียงหลง มือข้างที่ว่างพยายามไขว่คว้าเอาไว้

           “อ๊าย!

           ช่วงหน้าสิ่วหน้าขวานมีแขนใหญ่ๆ ตวัดรัดร่างเล็กขึ้นอุ้ม ฉันจำต้องปล่อยอาร์คแล้วยืนนิ่งด้วยทำอะไรไม่ถูก ภาพตรงหน้ามันพรากสติสัมปชัญญะไปจนคิดอะไรไม่ออก ภาพที่ฉันไม่คิดว่าจะได้เห็นในชีวิตที่ผู้เป็นพ่อกำลังอุ้มลูกชาย ฉันอ้าปากค้าง เอื้อนเอ่ยไม่ได้

           อาร์คหัวเราะเอิ้กอ้ากอย่างชอบใจแล้วเกาะไหล่พี่พระพายแน่น ยกสะโพกขึ้นเป็นจังหวะอย่างสนุกสนาน

           “เอาอีกๆ” ปากเล็กๆ ร้องขอ ก่อนจะยื่นแขนมาตรงหน้าฉัน “เอี๊ยมอุ้มๆ”

           ฉันอ้าแขนรับร่างเล็กมาอย่างรวดเร็ว หัวใจที่หยุดเต้นกลับมาทำงานอีกครั้ง ลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก อาร์คยื่นแขนกลับไปหาพี่พระพายแล้วเอ่ยปาก

           “โลงอุ้มๆ”

           ฉันขมวดคิ้วยุ่ง พี่พระพายเองก็เหมือนกัน แต่ก็ยอมยื่นแขนมาแย่งร่างเล็กไป ฉันรีบแย่งกลับมา ตาจ้องคนตัวสูงอย่างไม่ชอบใจ เขาจะมายุ่งอะไรกับลูกฉัน!

           “เอาลูกฉันมานะ!

           “ไม่เห็นเหรอว่า ลูกเธออยากให้ฉันอุ้ม สงสัยสายใยรัก มันแนบแน่น” พี่พระพายเน้นคำเสียจนน่ากลัว แต่ใบหน้ากลับยิ้มแย้ม อาร์คยอมโอนเอนมาทางฉันแล้วโอบคอเอาไว้พร้อมกับหัวเราะเสียงใส

           “คิกๆ เอาอีกๆ โลงอุ้มๆ” เด็กน้อยยื่นแขนกลับไปหาพี่พระพาย ฉันรีบเบี่ยงตัวหลบทำให้มือของเขาที่ยื่นมารับเจ้าตัวเล็กคลาดไปอย่างฉิวเฉียด

           แต่อาร์คยังไม่ยอมหยุดเล่นสนุก ปากเล็กๆ ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว “โลงอุ้มๆ”

           “หยุดเดี๋ยวนี้นะอาร์ค!” ฉันบอกเสียงแข็งอย่างสติแตกไปเศษสามส่วนสี่ อาร์คที่โดนดุจนเคยชินและไม่มีทีท่าจะเดือดเนื้อร้อนใจหัวเราะลั่น มีความสุขซะอีก ถ้าไม่ใช่ลูกชายคงได้ด่าว่าเด็กนรกไปแล้ว ความคิดก็คืออาร์คของฉันน่ารักที่สุดในโลก! คิดแล้วเม้มปากแน่น ลูกชายฉันนี่เข้าใจยากจริงๆ

           “ไม่เอา หนุกๆ”

           “เลิกเล่นแล้วไปกินลูกชิ้นที่เอี๊ยมซื้อมาฝากดีกว่านะครับ” ฉันลอบถอนหายใจแล้วบอกเสียงอ่อนลง ด้วยรู้ตัวว่าพาลใส่ลูกซะแล้ว อาร์คหูตาแพรวพราวยกกำปั้นชูขึ้นฟ้า

           “กินลูกชิ้นๆ”        

           ฉันค่อยๆ ก้มลงไปหยิบถุงลูกชิ้นขึ้นมาใหม่ คราวนี้ระมัดระวังเต็มที่เพื่อไม่ให้เกิดความผิดพลาดอีก พี่พระพายยังคงมองอย่างไม่ละสายตา เมื่อได้ของกินอาร์คก็เงียบปาก จัดการยัดลูกชิ้นขนาดพอดีปากเล็กๆ เคี้ยวลงกระเพาะ กินไปฮัมเพลงไป ขยับศีรษะส่ายดุ๊กดิ๊กก่อนจะเหล่ตามองพี่พระพายท่าทางมีแผน

           “โลงกินไหมฮะ?”

           “แหมะ! แม้จะกวนตีนหน่อยแต่ก็มีน้ำใจแหะ อ้า... ป้อนลุงหน่อยครับอาร์คเด็กดี” พี่พระพายเหลือบมองฉันเล็กน้อยแล้วอ้าปากเตรียมรอรับลูกชิ้นจากอาร์ค

           ภาพที่เห็นทำให้ฉันเผลอยิ้มโดยไม่รู้ตัว แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงก็คืออาร์คยื่นไม้ลูกชิ้นที่เหลือลูกชิ้นจำนวน2ลูกไปที่ปากเขา แต่พอจะโดนกินเจ้าตัวเล็กก็ชักมือกลับมาทำให้พี่พระพายกินได้เพียงอากาศ คนแกล้งหัวเราะเอิ้กอ้ากใหญ่ ฉันว่าแล้วไง ลูกชายตัวดีมีแผนซะด้วย

           “ฮ่าๆๆ”

           “หน็อย ไอ้เด็ก...” พี่พระพายกำลังจะด่าแบบสาดเสียเทเสีย แต่เหมือนจะคิดอะไรขึ้นได้จึงยอมหุบปากพรึ่บ แต่สายตายังคงจ้องอาร์ค ในใจคงด่าลูกฉันไม่น้อยเชียวล่ะ สมน้ำหน้า!

           ขนาดฉันเป็นแม่ยังไม่เข้าใจเลยว่าทำไมอาร์คถึงได้เป็นคนรักสนุกแบบนี้ ชอบแกล้งทั้งตาใส แม้จะสะใจแต่เพื่อไม่ให้เขาเสียเด็กจึงต้องเตือนกันหน่อย

           “อาร์ค ทำแบบนี้ไม่ดีนะครับ”

           พอโดนติงเจ้าตัวก็ทำท่าหงอ ทำปากยื่นก้มหน้าต่ำ แต่ฉันตาไวพอจะเห็นมุมปากสั่นเหมือนกำลังกลั้นหัวเราะ อาร์คไม่ได้นิสัยเหล่านี้มาจากฉันแน่ๆ สาบาน!

           “เมื่อเราทำตัวไม่ดีเราควรจะทำยังไงครับ?” ฉันใช้นิ้วชี้เชยคางกลมๆ ขึ้นมา สบนัยน์ตาวิบวับอย่างเด็กร้ายกาจนั่น ก่อนที่เจ้าตัวจะทำปากงุ้ม

           “ขอ...ขอโทษ...”

           “ขอโทษลุงพระพายสิครับ”

           “ขอโทษคับโลงพาพาย” อาร์คยอมหันไปขอโทษเหยื่อรายล่าสุดของตัวเอง แต่ฉันไม่ไว้ใจจึงเอี่ยวตัวไปมองหน้าเจ้าหนูน้อย แล้วก็เป็นจริงดังคาด อาร์คกำลังยักคิ้วหลิ่วตาให้พี่พระพาย นี่ถ้าไม่ใช่สายเลือดของเขา เอ้ย! ไม่ๆ นี่ถ้าไม่ใช่อาร์คพี่พระพายคงได้จับเด็กไม่ถึงสามขวบฟาดพื้นแน่ๆ

           มุมปากของพี่พระพายกระตุกเกร็งๆ ถ้ามีหนวดมันคงตลกน่าดู ก่อนจะค่อยๆ เหยียดเป็นรอยยิ้ม

           “ไม่เป็นไร ยังเด็กนี่เนอะ ฉันไม่ถือสาเด็กหรอก” รู้สึกว่าเขากำลังกัดฟันพูด เป็นไงล่ะ เจอฤทธิ์ลูกชายสุดที่รักของฉัน แอบสมน้ำหน้าดังๆ ในใจอีกครั้ง

           “อาร์คครับ ลุงเอชไปไหนล่ะครับ?”

           อาร์คยัดลูกชิ้นเข้าปากอีกลูกก่อนตอบ “ไป...ไปหาป้าเฟย์ฮะ”

           “อ้าว ทำไมไม่บอกฉันเลยล่ะเนี่ย” ฉันพึมพำอย่างไม่พอใจ นี่กล้าทิ้งหลานไว้กับคนแปลกหน้า(สำหรับฉัน)เชียวเหรอ ก่อนจะเหลือบไปมองผู้ชายอีกคน “ลุงเอชไม่อยู่งั้นเรากลับบ้านกันก่อนนะครับ”

           “อื้อ” อาร์คพยักหน้ารับราวกับตัวเองเป็นเจ้านายแล้วฉันเป็นทาสในเรือนเบี้ย เป็นอีเย็นเลี้ยงคุณหนูลูกหลานท่านเจ้าคุณดั่งไข่ในหิน ฉันได้แต่ส่ายหน้าอย่างหน่ายใจในพฤติกรรมเกินเด็กสองขวบของลูกชายฉัน ไม่รู้เป็นบุญหรือกรรมล่ะ

           “จะกลับใช่ไหม ฉันเอารถยนต์มา เดี๋ยวไปส่ง” พี่พระพายเสนอตัว

           “ไม่ต้องหรอกค่ะ ฉันกลับเองได้ แล้วพี่ไม่มีอะไรทำหรือไงคะ” ถึงได้โผล่มาเขย่าประสาทฉันยิ่งกว่าผี อันนี้ได้แต่ต่อประโยคในใจ

           “มี กำลังทำหน้าที่พ่ออยู่นี่ไง”

           “นี่พี่ อย่าพูดแบบนี้อีกนะ ฉันไม่ชอบ!” ฉันแหวใส่ ทำไมเขาไม่จำนะว่าฉันไม่ต้องการให้เขามายุ่งกับฉันและลูก ผู้ชายแก๊งค์นี้ดื้อด้านแบบนี้ทุกคนเลยหรือไง ฉันอยากยกมือปิดหูอาร์ค แต่ไม่ทันแล้วล่ะ เจ้าตัวได้ยินชัดเต็มสองหู

           “โลงเป็นพ่อด้วยลอฮะ พ่อของคายคาบ?” อาร์คถามซื่อๆ

           “ของ...”

           “อย่าไปสนใจเลยครับ เอี๊ยมว่าเรารีบกลับไปดูการ์ตูนดีกว่าเนอะ”

           อาร์คเลิกสนใจพี่พระพายแล้วหันมากอดคอฉัน “อื้อ!

           ระหว่างที่กำลังจะเดินออกไปพี่พระพายก้าวเข้ามาหาฉันแล้วแย่งอาร์คไปอุ้มอย่างรวดเร็ว ฉันเบิกตากว้าง พยายามดึงอาร์คกลับมา แต่คนตัวใหญ่กว่าเบี่ยงตัวหนีแล้วใช้แผ่นหลังบังเอาไว้ อาร์คหันหน้ามามองฉันท่าทางมึนงงเล็กน้อย คงเพราะโดนแรงเหวี่ยงไปมา

           “พี่! เอาลูกฉันคืนมานะ เอ๊ะ! อย่าเหวี่ยงแรงสิ!

           “อยากได้ก็ตามมาสิ” พี่พระพายไหวไหล่แล้วอุ้มอาร์ควิ่งออกไปที่หน้าร้าน ลูกชายตัวดีดันหัวเราะอย่างเบิกบานใจ ฉันจึงต้องเดินตามไปอย่างช่วยไม่ได้

           พนักงานของร้านมองพวกเราแล้วหันไปซุบซิบกัน แต่ฉันไม่มีเวลามาแก้ตัว รีบสาวเท้าตามคนขายาวออกไปนอกร้าน คนข้างนอกเองก็มองฉัน แม้จะอยู่ในชุดนักศึกษาร้องบอกอีกคนปาวๆ เรื่องลูกฉันก็ไม่แคร์

           “คืนลูกฉันมาเถอะค่ะ!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 130 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3800 MM-WN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 29 กันยายน 2560 / 20:01
    ครอบครัวสุขสันต์เลยอ่ะ เอี๊ยมใจอ่อนให้พี่เขาเร็วๆนะ
    #3,800
    0
  2. #817 inging_98 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 19:37
    ใจอ่อนให้อิพีีสักนิด
    #817
    0
  3. #816 VIPCHAMP (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 18:37
    พระพายรุกหนักมาก. 55
    #816
    0
  4. #815 Nattha1995 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 14:46
    เอี๊ยมมม ใจอ่อนให้พี่เขาหน่อยเถอะ!!
    #815
    0
  5. วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 13:53
    ถึงกลับต้องสวดมนต์เลยหรือเอี๊ยมมมม ฮ่าาาาาา
    #814
    0
  6. #813 onenazaaaaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:18
    น่ารัก
    #813
    0
  7. #812 sett2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:14
    ถึงกับท่องบทสวดเลย55555
    #812
    0
  8. #811 PS.Miliw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 11:03
    ได้พ่อมาจริงๆ555
    #811
    0
  9. #810 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:48
    หวั่นไหวอ่ะดิเอี้ยม
    #810
    0
  10. #809 หว๋าย.... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:43
    ไหวไม ถามใจ เอี๊ยม ดู....
    #809
    0
  11. #808 nokbamboo (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 10:40
    พระพายกับเอี้ยมน่ารักจัง
    #808
    0
  12. #807 sett2 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 06:52
    หมั่นไส้พี่พะพายย พี่ต้องง้อเอี๊ยมสิ
    #807
    0
  13. วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:31
    หมั่นไส้จิงจิ๊งงงงงง 555
    #806
    0
  14. #805 Paifha14 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:22
    น่ารักกกกกกก
    #805
    0
  15. #804 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 14 พฤษภาคม 2560 / 00:01
    พ่อลูกเข้ากันดีนะ5555555
    #804
    0
  16. #803 marshamallow (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 23:22
    หมั่นไส้ได้มั้ยย55555
    #803
    0
  17. #802 PS.Miliw (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 22:53
    กวนทีนนน5555
    #802
    0
  18. #801 OC122999 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:51
    ด้านไปอี๊กหน้าอะพระพาย555
    #801
    0
  19. #800 NAME :: Aida (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:32
    อ่อยให้สุด เผื่อมีจะใจอ่อนเน้อ
    #800
    0
  20. #799 nalin_twin (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:16
    พระพายเอ๋ยสู้ๆนะลูก ยัดเยียดตัวเองเข้าไปอีกเยอะๆเดี๋ยวเอี๊ยมก็สมยอมเอง อ่อยๆแรงด้วยคิดจะแรดต้องแรดให้สุดอย่ายอมเค้าลูกจะรอนะคร้าาาาา✌🏻
    #799
    0
  21. #798 MILKMIN (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:09
    มีความอ่อยเมียตัวเอง55555555555555
    #798
    0
  22. #797 inging_98 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 21:05
    อ่อยเมียตัวเอง
    #797
    0
  23. #796 หว๋าย.... (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 20:51
    อิพระพาย คนบร้าาาา....อ่อยจังว่ะ..55+
    #796
    0
  24. #795 0109 (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 20:40
    โอ้ยยยย55%%%
    #795
    0
  25. #794 Poppop Jaa (จากตอนที่ 7)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2560 / 20:37
    ยอมใจความอ้อยนี้ 5555
    #794
    0