Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 5 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 04 นอกจากช่างตัดผมไม่เคยก้มหัวให้ใคร [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,916
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 112 ครั้ง
    17 ส.ค. 61





4
นอกจากช่างตัดผมไม่เคยก้มหัวให้ใคร



          “หาอาร์ค!? หาทำไมคะ หรืออาร์คไปก่อเรื่องอะไรไว้”

           “เปล่า อันที่จริงพี่มาหาเธอต่างหาก”

           “หาฉัน? แล้ว...” เธอมองผมอย่างหวาดกลัว แขนเรียวกอดลูกชายแน่นขึ้นราวกับกลัวว่าผมจะแย่งเขาไป “ตกลงมันเรื่องอะไรคะ”

           “เธออยากให้พี่พูดจริงๆ เหรอ พูดตอนนี้? ตรงนี้?” ผมแกล้งเธอเล่น ใครบอกอยากปิดบังเรื่องลูกเอง เอี๊ยมมองลูกชายอย่างคิดหนัก เธอรีบวางเขาลงแล้วกระซิบสองสามประโยค ลูกชายพยักหน้ารับแล้ววิ่งเข้าบ้านไป ผมล้วงกระเป๋ามองตามอย่างเอ็นดู

           ไม่น่าเชื่อว่าลูกชายผมจะตัวโตขนาดนี้แล้ว ในบรรดาญาติพี่น้อง ดูท่าผมจะนำโด่ง หึๆ ทั้งที่ยังไม่ได้แต่งงาน แต่แซงหน้าบีลีฟซะแล้ว ป๊าผมได้หน้าบานเป็นจานเชิงก็คราวนี้แหละ แต่ม๊า... ไม่กล้าคิดแหะ

           พอเหลือกันสองคน เราก็เงียบใส่กัน เอี๊ยมกัดริมฝีปากล่างตัวเองอย่างเลื่อนลอย ตาเหมือนมองผม แต่ดูท่าจะลอยไปด้านหลังเสียมากกว่า ผมกระแอมเรียกสติเธอ แม่ของลูกสะดุ้งแล้วหลบตาผมเหมือนคนมีความผิด

           “เธอจำพี่ได้ไหม?”

           “พี่... พระพายไงคะ”

           “ใช่ แล้วทำไมไม่เงยหน้ามองพี่หน่อยล่ะ หรือว่ายังอายเรื่องในห้องน้ำวันนั้น”

           พูดเองก็ขำเอง เอี๊ยมสะดุ้งสุดตัว เพราะผมรู้ว่าตัวเองเป็นอะไรกับเธอวันนั้นถึงได้ไม่ตื่นตกใจ แถมยังมีเจตนาแกล้งเธอเล่นอีก ร่างกายของผมเป็นสิ่งสวยงาม ดั่งประติมากรรมชั้นเยี่ยม ได้ชมถือว่าเป็นบุญตาล่ะน่า

           “วะ...วันนั้นฉันขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันไม่ได้ตั้งใจไปแอบดู ฉันไม่รู้ว่าพี่อยู่ในนั้น” เห็นใบหน้าเธอแดงก่ำแวบๆ ผมจึงยกยิ้มมุมปากอีกครั้ง

           เคยคิดว่าถ้าวันหนึ่งเกิดทำผู้หญิงท้องขึ้นมาจริงๆ ฝ่ายหญิงคงจะร้องไห้ฟูมฟายขอให้รับผิดชอบ หรือไม่ก็โวยวายบ้านแตก ทำให้ดังไปทั่วประเทศ แต่ผู้หญิงคนนี้... กลับปิดเรื่องเงียบ ไม่คิดจะติดต่อผมสักนิด ความรู้สึกถูกเมินนี่มัน... เหมือนตัวเองไม่มีความสามารถพอที่จะเป็นผู้นำครอบครัวได้

           ผมควรโล่งอกใช่ไหมที่ไข่แล้วสลัดไปพ้นตัวได้ แต่บ้าเอ้ย! อย่างน้อยนี่ก็น้องสาวเพื่อน ไอ้ตัวยุ่งวิ่งอยู่ในบ้านนั่นก็สายเลือดแท้ๆ

           “พี่ไม่ได้หมายถึงวันนั้น พี่หมายถึง เมื่อสามปีก่อน”

           “!” เอี๊ยมชะงักตัวแข็งทื่ออย่างเห็นได้ชัด เธอแทบไม่หายใจจนอดเป็นห่วงไม่ได้

           “พี่จะเข้าเรื่องเลยนะ ขี้เกียจเสียเวลาละ อัมเลซี่มากๆ อาร์คเป็นลูกพี่ใช่ไหม?”

           “พะ...พี่พูดเรื่องบ้าอะไร” เอี๊ยมยอมเงยหน้ามองผม โดยพยายามปกปิดความแตกตื่นบนใบหน้า แต่ทำยังไงก็ไม่พ้นสายตาผมได้ “อาร์คเป็นลูกฉัน จะไปเป็นลูกพี่ได้ยังไง ยะ...อย่ามาล้อเล่นนะคะ”

           “หน้าพี่เหมือนโจ๊กเกอร์เหรอ ไม่ขำนะเอี๊ยม เธอท้อง ทำไมไม่บอกพี่”

           “พูดบ้าๆ ไม่ใช่...”

           “พี่ไปตรวจดีเอ็นเอแล้ว ริซอลท์มันออกมาว่าอาร์คเป็นลูกพี่”

           “ว่าไงนะ! พี่ทำยังไง! เอาอะไรไปตรวจ!” เอี๊ยมตกใจสุดขีด หน้าขาวซีดเหมือนไก่ต้ม

           “เอาเส้นผมอาร์คไปตรวจ ถ้าพี่ไม่มาที่นี่อีกคงไม่รู้เรื่องลูก ทำไมล่ะเอี๊ยม เธอท้องแต่ไม่บอกพี่ได้ยังไง”

           เอี๊ยมยังเหมือนคนไม่ได้สติ เธอช็อกตาค้าง หน้าซีดเซียว ไม่กระดุกกระดิกจนน่าเป็นห่วง ผมรีบขยับเข้าไปหา เธอถอยหนีอย่างรวดเร็ว

           “ยะ...อย่าเข้ามา!

           “เธอ...” ผมมองเธออย่างไม่เข้าใจ

           “อาร์คเป็นลูกฉัน... คนเดียว พี่หมดธุระแล้วใช่ไหมคะ ไปหาเอชที่ร้านเถอะค่ะ หรือไม่ก็กลับไปซะ” เธอไล่อย่างไม่สนใจหน้าตาผมเลย ขอบตาเธอแดงก่ำ

           “ทำไมต้องโกหก ทำไมต้องปิดบัง พี่ไม่ใช่ผู้ชายไม่ดี ถ้าท้อง พี่ก็รับผิดชอบได้”

           “พี่เลิกพูดบ้าๆ สักที”

           “เธอสิเลิกเฉไฉ ยอมรับความจริงมาซะ! ก่อนที่พี่จะไปบอกไอ้เอช!

           เอี๊ยมเบิกตากว้าง “มันเป็นความผิดพลาด พี่ฉันจะรู้เรื่องนี้ไม่ได้!

           ผมแค่นเสียงขึ้นจมูก “ก็แหงสิ! เพราะเธอต่างหากที่-ข่ม-ขืน-พี่!

           นึกแล้วเคืองไม่หาย คนอย่างพระพายโดนผู้หญิงลากขึ้นเตียง แถมยังถูกขโมยลูก เป็นพ่อแบบไม่รู้ตัว เอี๊ยมหน้าซีดเซียวจนกลัวว่าจะเป็นลมลงตรงนี้ ผมขยับเข้าไปหาแตะมือที่ไหล่บางอย่างเห็นใจ 

           “เอี๊ยม...”

           “ขอร้องล่ะค่ะ อย่าพูดถึงเรื่องนั้นเลย มันเป็นแค่ความผิดพลาด ลืมๆ มันไปเถอะค่ะ”

           “ฟอร์เก็ท? ทั้งที่เรามีลูกด้วยกันแล้วเนี่ยนะ” ผมออกจะช็อกไปบ้าง

           ที่เธอปิดบัง ผมคิดว่าอาจเป็นเพราะกลัวผมไม่รับผิดชอบ แต่ตอนนี้ผมอยู่ตรงนี้ ตรงหน้าเธอ รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นนางเอกละครที่พลาดท้องกับพระเอกจอมโฉดแล้วโดนด่าแสบๆ ใส่หน้าว่า มันก็แค่ความผิดพลาด

           สลับบทกันได้ไงวะ!!!

           “ที่ผ่านมาเราสองคนก็มีความสุขดี ฉันไม่อยากให้เรื่องนี้ทำลายอนาคตใครอีก แค่อนาคตของฉันก็พอ”

           “ไม่ได้ พี่ต้องการรับผิดชอบ”

           เอี๊ยมชะงักไปท่าทางอึ้งๆ สายตาที่มองผมเหมือนมองเทพบุตร รู้สึกราวกับตัวเองเป็นหนึ่งในคุณชายจุฑาเทพเลยทีเดียว สายตาของเธอสับสน ครุ่นคิด สีหน้าเปลี่ยนไปมาเหมือนโดนกดเปลี่ยนโหมดสลับมั่วซั่ว ประเดี๋ยวขาวประเดี๋ยวแดงสลับเขียว นี่ถ้าแดงเหลืองเขียวเอาไปตั้งกลางสี่แยกได้เลยนะเนี่ย

           จากอารมณ์ดีๆ ต้องเปลี่ยนฉับพลันด้วยคำพูดของเธอ...

           “ฉันไม่ต้องการ เราสองคนแม่ลูกมีชีวิตที่ดี ไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากใคร”

           “แม้แต่คนเป็นพ่อเหรอ”

           “ใช่”

           ผมอึ้งจริงๆ อึ้งเหมือนโดนตบหน้าแรงๆ คนอย่างผม... โดนปฏิเสธครั้งแรกไม่ใช่เรื่องคิดมาก แต่โดนครั้งสองทั้งที่ไม่มีคู่แข่งนี่มัน...

           ความโกรธ โมโห อีโก้สูง และไหนจะหลงตัวเองขนาดหนักทำให้ผมเชิดหน้าขึ้นสูง หลุบตามองผู้หญิงตรงหน้าด้วยสายตาดุดัน คิดว่าผมจะง้อหรือไง ไม่อยากให้รับผิดชอบก็ยิ่งดีสิ ก็แค่สนุกด้วยกันชั่วคราวเหมือนคนอื่นๆ วันไนต์แสตนด์ ง่ายๆ ไม่ต้องคิดมาก ถึงเธอจะเป็นน้องสาวเพื่อน แต่ในเมื่อไอ้เอชไม่รู้ ผมจะเดือดร้อนทำไม

           ผมตัดสินใจได้ทันที

           “หึ! จำคำพูดของเธอให้ดีๆ ล่ะ แล้วอย่าเปลี่ยนใจทีหลัง เพราะฉันไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตา!” อารมณ์ที่เปลี่ยนไปทำให้เอี๊ยมทำหน้างงๆ ดวงตาลอกแลก ก่อนจะรีบพยักหน้ารับ

           “ไม่ลืมค่ะ”

           ยิ่งเธอรับปากผมยิ่งโมโห ยัยเด็กบ้า! เด็กไม่มีหัวคิด! เด็กดื้อ!!!

           อยากจะผ่าสมองเท่าเม็ดถั่วของเธอออกมาดูจริงๆ ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

           หรืออยากจะหาพ่อใหม่ให้เด็ก หน็อย! ผมนี่มีผู้หญิงรออีกเป็นขบวน ยาวกว่ารถไฟไปสไหงโกลบ! (สุไหงโกลก)

           “ทะนงไปเถอะ จะคอยดูละกัน อย่าทำให้ฉันผิดหวังล่ะ” ผมแค่นยิ้มใส่แล้วหันหลังเดินไปยังบิ๊กไบค์ของตัวเอง มือกำหมัดแน่นทั้งสองข้าง ขบฟันอย่างสะกดกลั้นอารมณ์ไม่ให้ถีบลูกรักลงไปนอนแอ้งแม้งกับพื้น

           เวลาผมอารมณ์ดีก็ดีไป แต่ถ้าอารมณ์ร้ายขึ้นมาเมื่อไหร่...

           แล้วเด็กนี่ก็ดันยั่วโมโห ฮึ้ย!

 

Playing With Drinking Café

           ผมมาที่ร้านชื่อโคตรยาวของไอ้เอชแล้วสั่งเครื่องดื่มแรงๆ อย่างเหล้าเบียร์มากระแทกปาก เจ้าของร้านที่อยู่หลังเคาน์เตอร์คอยคุมงานลูกน้องเดินมาค้ำแขนกับเคาน์เตอร์มองผมเซ็งๆ

           “มึงช่วยแหกตาดูดิ ร้านกูเป็นร้านกาแฟ ไม่ใช่คลับมึง สั่งอะไรไม่รู้เรื่อง”

           “ไม่มีมึงก็ไปซื้อให้กูสิ ก่อนเข้ามากูเห็นเซเว่นฯอยู่ตรงหัวมุม”

           “กูเป็นเพื่อนหรือขี้ข้ามึงวะ”

           “กูอยากแดก!” ผมบอกเสียงดังทำเอาพนักงานที่ชงกาแฟอยู่สะดุ้ง ลูกค้าใกล้ๆ หันมามองกันใหญ่ ไอ้เอชรีบเดินออกมาลากผมไปหลังร้านทันที ผมยอมให้โดนจูงอย่างไม่สบอารมณ์

           “เฮ้ย เกิดอะไรขึ้นวะ?” มันถามด้วยน้ำเสียงเป็นห่วง

           มองหน้ามันแล้วของขึ้นเลย เพราะน้องมันนั่นแหละ ยัยตัวดี!

           “ไม่มีไรหรอก กูแค่ลงแดง อยากเหล้า”

           “ปกติมึงไม่ใช่คนแบบนี้ มึงเครียดเรื่องอะไรคิ้วขมวดเชียว” ผมถอนหายใจแต่ยังไม่ยอมพูด มันเลยพยักหน้ารัวๆ “โอเค ไม่พูดก็ช่างมึง อยากแดกเหล้าก็อันเชิญไปซื้อเอง แล้วก็เอามานั่งกินในนี้ เดี๋ยวจะเป็นภาพลักษณ์ที่ไม่ดีของร้าน ลูกค้ากูมีแต่นักศึกษาและเด็กนักเรียนเว้ย”

           โธ่ไอ้ห่า ห่วงร้านกว่าเพื่อน!

           ไอ้เอชทำท่าจะเดินเข้าไปในร้าน แต่มันหยุดเท้าแล้วหันมามองผมเสียก่อน

           “มีอะไรก็บอกกูได้นะ”

           พอคิดถึงคำพูดและหน้าตาของน้องสาวมันแล้ว ผมก็เม้มปากแน่น ก่อนจะคลายออก

           “ขอบใจ แต่กูจัดการเองได้”

           “เออ ก็ดี”

          

           ผมจัดการเองได้ที่ไหนล่ะ! ไม่งั้นจะถ่อมาหาไอ้วิณณ์ถึงบ้านเหรอ  

           หลังจากแต่งงานกับนิต้าจนมีลูกสาวน่ารักๆ วัยไล่เลี่ยกันกับอาร์คไอ้วิณณ์ก็สร้างบ้าน สร้างครอบครัวอย่างมีความสุข ผมเดินหน้ามุ่ยตามสาวใช้ที่รับหน้าแทนเจ้านายจนกระทั่งมาถึงสวนหลังบ้านที่มีสามพ่อแม่ลูกพักผ่อนอยู่ พอเห็นหน้าผมนิต้าก็ยิ้มหวานทักทายแล้วอุ้มลูกสาวชื่อ นินนี่ หรือวานิลลาเดินมาหาผมที่หยุดทิ้งตัวข้างไอ้วิณณ์ซึ่งนั่งจิ้มไอแพดอยู่

           “ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะพระพาย?” นิต้าที่เป็นแม่คนแล้วแต่ยังสาวยังสวยถามอย่างขบขัน ไม่ได้มีความกังวลกับสีหน้าห่อเหี่ยวของผมเลย ไม่อยากใส่ร้ายผู้หญิงนะ นิต้าต้องแอบสะใจอยู่แน่ๆ ยิ่งเห็นผมไม่มีความสุขยัยนี่ยิ่งดีใจ ไม่รู้จะโกรธเกลียดอะไรผมนักหนา

           “เพราะเห็นหน้าเธอเลยเหมือนไม่ได้ถ่ายหนักมาสิบกว่าวันอ่ะ” ผมตอบกวนๆ ส่งผลให้คนอารมณ์ดีทำหน้างอง้ำ แต่ก็ยังสวยน่ามองอยู่ดี

           “ไม่อยากเห็นแล้วมาที่บ้านฉันทำไม” นิต้าเท้าสะเอวมองผมอย่างขับไล่เต็มที่

           “ไม่ได้มาหาเธอละกันบิวตี้ มาหาไอ้วิณณ์จ่ะ” ผมบอกเสียงหวานเมื่อเจ้าของบ้านทำท่าโมโหจริง นิต้าส่งสายตาคาดโทษมาให้ แล้วใครกลัว คนอย่างผมนอกจากช่างตัดผมไม่เคยก้มหัวให้ใครว่ะ

           “เฮ้อ...” ผมถอนหายใจ

           “เป็นไรวะ” ไอ้วิณณ์เงยหน้าถามงงๆ “คนอย่างมึงมีเรื่องอะไรให้กลุ้มใจ หรือขี้ไม่ออกจริงๆ”          

           ไอ้เวรนี่มันก็กวนอารมณ์จนได้

           “กูมีเรื่องจะปรึกษามึงว่ะแม่ง”

           ไอ้วิณณ์หันไปมองหน้าภรรยาก่อนที่นิต้าจะพานินนี่ไปที่อื่นก่อน มันวางไอแพดลงแล้วถามเสียงเบา

           “เรื่องอะไรวะ?”

           ผมกำลังจะบอกแต่สาวใช้เอาน้ำกับของว่างมาเสิร์ฟเสียก่อนเลยหยุดปากไว้ พอเหลือกันแค่สองคนก็เล่าเรื่องทุกอย่างให้มันฟัง สีหน้าไอ้วิณณ์เปลี่ยนไปเรื่อยๆ จนถึงขั้น... ช็อกตาตั้ง

           “มึง! มึง! มึง!” มันได้แต่เรียกมึงๆ อยู่นั่น

           “มึงห้ามบอกไอ้เอชเลยนะเว้ย  ไอทรัสทึยู! กูไว้ใจมึงถึงได้เล่าให้ฟัง” ผมจัดการกรอกน้ำลงคอแก้อาการคอแห้ง    

           “กูเกลียดสำเนียงมึงจริงๆ แต่เรื่องแบบนี้มึงไม่น่าเล่าให้กูฟังเลย นี่มึงฟันน้องสาวมันจนท้องแต่เสือกไม่รู้เนี่ยนะ”

           “กูไม่ได้ฟัน แม่ง กูเล่ามาจนจบมึงยังไม่เข้าใจเหรอว่ากูโดนฟัน อิสสึมี! ด้อนท์เฮอร์!!!” ผมจิกตาใส่มันอย่างหงุดหงิด อุตส่าห์พูดเพื่อให้ตัวเองดูน่าสงสาร แต่เสือกหาว่าผมฟันน้องสาวเพื่อนแล้วทิ้ง แล้วอีกอย่างสำเนียงผมออกจะมีเสน่ห์ แม้เวลาบอกว่าจบมาจากอเมริกาแล้วไม่มีใครเชื่อก็เถอะ “กูบอกใครไม่ได้ โนบอดี้บัทยู แต่กูไม่รู้จะทำยังไงต่อไป ผู้หญิงแบบเอี๊ยมกูเพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรก มีที่ไหนวะ มีอะไรกับผู้ชายจนท้องแต่เสือกปิดปากเงียบ กูไม่ไว้ใจใครนอกจากมึงนะเว้ยไอ้วิณณ์”

           “กูโคตรซึ้งใจ” ไอ้วิณณ์ทำหน้าเอียนๆ แล้วขยับตัวนั่งดีๆ “แล้วมึงจะเอาไงต่อ ในเมื่อน้องสาวไอ้เอชไม่อยากให้รับผิดชอบ”

           “กูถึงได้มาปรึกษามึงไง”

           “อืม... มันก็จริงอย่างที่เอี๊ยมพูดนะ มึงกับน้องเขาไม่ได้ชอบพอกัน ไม่ยุ่งกันเลยอาจจะดีที่สุด”

           “แต่นั่นลูกกูทั้งคนนะเว้ย ฮีอิสมายซัน”

           “แต่ที่ผ่านมามึงก็ไม่รู้ว่ามีลูก”

           “ถ้ามึงเป็นกูจะทำตามที่เด็กนั่นบอกได้เหรอ” ผมชักสีหน้าใส่มันอย่างโมโห “กูไม่รู้ก็แล้วไปสิ แต่นี่รู้อยู่เต็มอก ลูกกู หน้าตาถอดแบบกูมาซะขนาดนั้น นี่ถ้าไอ้เอช

มันเห็นรูปกูตอนเด็กต้องจำได้แน่ๆ”

           “มึงไม่อยากให้มันรู้?”

           “ก็...”

           “แต่มึงอยากรับผิดชอบน้องสาวมัน ไอ้บ้า! มึงคิดอะไรวะ ขัดแย้งกันอยู่นั่น” ไอ้วิณณ์ทำหน้าไม่เข้าใจ “ถ้ามึงไม่อยากให้มันรู้ น้องสาวมันไม่อยากให้มันรู้อีกเหมือนกัน ก็เงียบๆ ไม่ดีกว่าหรือวะ”

           “...” ผมไม่มีอะไรจะพูด ไอ้วิณณ์มองผมนิ่งๆ ก่อนจะกระตุกยิ้มมุมปากอย่างคนที่ผ่านโลกมามาก

           “ทำไม เกิดชอบแม่ของลูกขึ้นมาจริงๆ?”

           “ไม่ใช่เว้ย ถึงเด็กนั่นจะโซบิวตี้ฟูล แต่ชีวิตนี้กูเจอผู้หญิงสวยมาเยอะ แถมหุ่นยังน่ากินกว่าน้องไอ้เอชเป็นไหนๆ”

           “มึงไม่ได้รักไม่ได้ชอบ จะไปยุ่งทำไมวะ แค่ความผิดพลาดคืนเดียว”

           ฉึก! ไอ้วิณณ์แม่ง... แทงผมอีกแผลแล้ว ผมถึงกับทรุดตัวลงกับเก้าอี้ไม้สาน ยกมือขึ้นกุมหน้าอกตัวเองตรงตำแหน่งหัวใจ ทำหน้าเจ็บปวดรวดร้าว ไอ้วิณณ์เบิกตากว้างก่อนจะโยนนิตยสารบนโต๊ะใส่ผม

           “มึงเป็นฝ่ายได้ ฝ่ายเขาต่างหากที่เสียหาย มึงจะทำหน้าเหมือนโดนข่มขืนทำไม”

           “ก็กูโดนข่มขืน!

 





ไหนพระพาย ไหนพี่โจ๊กคะ อ๊ายยยย 




Talk : ชื่อตอนนี่... ขำแรง >O< 
พระพายหัวเสียนิดหน่อย ตอนหน้านางต้องหาคนปรึกษา ซึ่งต้องไม่ใช่เอชอย่างแน่นอน เพราะนางยังรักชีวิต 55


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 112 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #4008 เจ้าญิ่งชานม (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 มีนาคม 2562 / 08:09
    พระพายโดนข่มขื่นนนน
    #4,008
    0
  2. #1262 PtNKjH (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2560 / 17:15
    โอ้ยขำ 55555
    #1,262
    0
  3. #778 dreamptk (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 16:49
    เกลียดการพูดของพระพายไทยคำอังกฤษคำ
    #778
    0
  4. #619 1991may (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 26 เมษายน 2560 / 17:51
    ให้ไปจีบนะพี่คิดจะจุดๆลูกเขาอย่างเดียวเลย
    #619
    0
  5. #572 -minjungkook- (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 25 เมษายน 2560 / 13:43
    จีมินสมัยเป็นบร้ะเจ้าโจ๊ก ฮาาา น่ารักกด
    #572
    0
  6. #553 Sweeties girl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 15:44
    พี่โจ้กกับจีมินมีความเหมื่อนแม้กระทั่งโครงหน้า555
    #553
    0
  7. #552 Sweeties girl (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 15:44
    พี่โจ้กกับจีมินมีความเหมื่อนแม้กระทั่งโครงหน้า555
    #552
    0
  8. #547 devilrecords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 10:54
    ก่อนจะเจอเฮียเอชตื้บ ให้วิณณ์ฝากรอยเท้าที่หลังพระพายได้ไหม พระพายแกจะไหวไหมเนี่ย
    #547
    0
  9. #546 dokao (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 08:37
    พระพายสมควรโดนเอชตื้บจิงๆ
    #546
    0
  10. #545 PS.Miliw (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 08:02
    ฮ่าได้อีก5555
    #545
    0
  11. #544 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 07:33
    คนอะไรช่างน่าสงสาร ต้องจีบแม่ของลูกเนี่ย 5665
    #544
    0
  12. #543 SparklingSweet (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:30
    วิณณ์ยังแนะนำไรน่ารักๆเสมอเลย พ่อกาตุ่ยยยย พระพายแหละตีความไปไกล บู๊ววว เอะอะปล้ำไม่ได้ป้ะ ต้องแบบวิณณ์ตอนกล่อมนิต้าเส่ #ทีมแม่ยกวิณณ์ 555555555555555555
    #543
    1
  13. วันที่ 24 เมษายน 2560 / 00:16
    งัดทุกกระบวนท่านี้จะทำไรคร้า 555
    #542
    1
  14. #541 onenazaaaaa (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:38
    เจิมมมม
    #541
    0
  15. #540 Pvl6ic (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 23:06
    555555
    #540
    0
  16. #539 nalin_twin (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:46
    555 พระพายน่ารัก
    #539
    0
  17. #538 0940203070 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:40
    ลุยเลยยยยยย
    #538
    0
  18. #537 JK_Control (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:25
    ไวไฟอะไรเบอร์นั้นคะพี่พระพาย
    #537
    0
  19. #536 หว๋าย.... (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:25
    เดินเครื่อง เต็มกำลังเลย พระพาย..สู้ๆๆ

    #536
    0
  20. #535 nokbamboo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 22:07
    อย่างที่วิณณ์บอกต้องจีบเอี้ยมให้ได้ก่อนแล้วเรื่องทุกอย่างก็จะง่ายขึ้น
    #535
    0
  21. #534 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 21:42
    อัพจ้า
    #534
    0
  22. #533 JindaratKandoo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 15:37
    ปวดกบาลแทน
    #533
    0
  23. #532 devilrecords (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2560 / 08:40
    จะไหวไว้เนี่ย เหนื่อยแทนวิณณ์เลยจริงๆ
    #532
    0
  24. #531 nokbamboo (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 16:19
    ไม่รักแต่อยากรับผิดชอบ แต่เอี้ยมไม่ต้องการแล้วก็ไม่อยากให้ใครรู้โดยเฉพาะเอซพี่ชายเอี้ยม แล้ววิณณ์จะให้คำปรึกษายังงัยหล่ะเนี้ย
    #531
    0
  25. #530 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 เมษายน 2560 / 15:32
    มันย้อนแย้งกันอย่างแรงเลบนะพระพาย
    จะเอายังไงกันแน่
    #530
    0