Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 19 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 18 โหยหา [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,471
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 90 ครั้ง
    24 ก.ย. 63


18

โหยหา





 

ร้านอาหารชมฟ้า

           ผมเดินตามม๊าเข้ามาในร้านอาหารหรูหราที่มีห้องไว้สำหรับแขกวีไอพีที่ต้องการความเป็นส่วนตัว ผมเปิดประตูให้ม๊าอย่างที่สุภาพบุรุษและลูกชายควรทำ ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นป๊านั่งอยู่กับเพื่อน ซึ่งก็คือลุงอันดาและภรรยาชาวอังกฤษ นั่นคงไม่น่ากลัวเท่ากับที่นั่งที่หนึ่งมีสาวสวยหุ่นดีนั่งอยู่

           ผมมองม๊าอย่างต้องการคำอธิบาย ไม่เห็นบอกเลยว่ามีครอบครัวนี้มาด้วย ม๊ายิ้มหวานอาบยาพิษแล้วลากแขนผมให้เดินเข้าไป

           “รอนานไหมคะ?” ม๊าถามแล้วจับผมนั่งลงข้างผู้หญิงวัยไล่เลี่ยกัน

           “ก็พอสมควรน่ะอนิล เธอมัวไปทำอะไรอยู่ล่ะ” ลุงอันดาถามแล้วเหล่มองผม ผมยกมือไหว้ท่านและภรรยา ก่อนหันไปส่งสายตาให้ป๊าที่นั่งอมยิ้มอยู่

           “ฉันคุยเรื่องคลับกับกัสจังเพลินไปหน่อยน่ะค่ะ ขอโทษด้วยนะคะ สวัสดีจ่ะหนูลิซ่า” ม๊าทักทายผู้หญิงข้างๆ ผม

           “ไฮอาอนิล ลิซ่าคิดถึงอามากเลยค่ะ” เธอยิ้มหวานก่อนจะหันมาทักทายผม “ไฮพี่พระพาย ไม่เจอกันนานนะคะ ลองทามโนซี ฮาวอาร์ยูเดียร์?”

           “สบายดีจ่ะ”

           “พี่พระพายน่ะ ลิซ่าอุตส่าห์ส่งไลน์หาตั้งเยอะ ทำไมไม่อ่านไม่ตอบบ้าง รู้ไหมคะว่าลิซ่าน้อยใจ”

           เธอเปิดประเด็นขึ้นมาซะจนผมอ้ำอึ้งทำอะไรไม่ถูก ผมอาจจะเคยผ่านผู้หญิงมาหลายคน แต่คนที่ทำให้ขนลุกจนไม่กล้าเข้าใกล้ก็เห็นจะมีแค่เมลิซ่า ลูกสาวหัวแก้วหัวแหวนของลุงอันดา เพราะเธอเป็นลูกสาวเพื่อนสนิทของป๊า ผมจึงพยายามรักษาระยะห่าง เป็นพี่เป็นน้อง ด้วยรู้ดีว่าตัวเองคงไม่สามารถจริงจังกับใครได้ แต่ดูเหมือนเธอจะเป็นฝ่ายพยายามเข้าหาผม พ่อกับแม่ก็พยายามจับคู่ให้เรา ผมจึงหนีหัวซุกหัวซุนเพราะกลัวจะโดนจับขังล่ามโซ่แล้วลากไปลั่นระฆังวิวาห์

           “ช่วงนี้งานพี่ยุ่งน่ะ ตั้งแต่กลับมาม๊าก็ใช้งานพี่หนัก อยู่แต่ในคลับไม่ได้เห็นเดือนเห็นตะวันเลย” ผมโกหกแล้วส่งสายตาไปให้ม๊า ถ้าขืนเปิดโปงผมม๊านั่นแหละที่จะเดือดร้อน

           “ฮ่ะๆ จริงจ่ะหนูลิซ่า พระพายเนี่ยทำงานหามรุ่งหามค่ำ แทบไม่ได้หลับไม่ได้นอน” มือเล็กๆ เหี่ยวๆ ของม๊าอ้อมมาด้านหลังผม ก่อนจะหยิกอย่างแรง

           อื้อหือ!!! ผมเม้มปากแน่น ข่มใจหันไปยิ้มให้ลิซ่า

           “ขอโทษจริงๆ นะลิซ่า”

           “อ๊า งั้นก็ไม่เป็นไรค่ะ ตอนนี้ลิซ่ากลับมาช่วยงานแด๊ดที่เมืองไทยประมาณครึ่งปี ลิซ่ายังมีเวลาที่จะใช้กับพี่พระพายอีกเยอะค่ะ”

           “อย่าไปรบกวนพี่เขามากสิลิซ่า” ลุงอันดาปรามเบาๆ

           “พี่พระพายออกจะเต็มใจให้ลิซ่ารบกวน ใช่ไหมคะ?” เมลิซ่าหันมายิ้มหวานให้ผม ดวงตาสีครามจ้องผมอย่างรอคอยคำตอบ ผมได้แต่พยักหน้ายิ้มๆ จะให้ปฏิเสธหรือไงวะ นี่ก็ป๊านี่ก็ม๊า นี่ก็ครอบครัวของเธอ

           “สั่งอาหารกันหรือยังคะ?” ม๊าถาม

           “สั่งแล้ว ป๊าสั่งเผื่อม๊าและพระพายด้วย เดี๋ยวอาหารก็มาจ่ะ” ป๊าบอก

           “อ๊ะ ตายจริง ฉันลืมของไว้ในรถ อุตส่าห์เตรียมมาให้คุณมิล่า นี่พระพาย ไปเอาของที่รถให้ม๊าหน่อยสิ”

           ม๊ายื่นกุญแจรถให้ผม ได้โอกาสออกไปจากบรรยากาศอึดอัดจึงรีบคว้าเอาไว้ ผมลุกขึ้น แต่ติดที่มีตุ๊กตาบาร์บี้ผมบลอนด์หน้าสวยเกาะติดมาด้วย

           “เดี๋ยวลิซ่าไปเป็นเพื่อนนะคะ”

           “ไม่เป็นไร”

           “ไม่ต้องเกรงใจค่ะ ไปค่ะไป” เมลิซ่าบอกอย่างเต็มอกเต็มใจ แล้วลากแขนผมเดินออกไปจากห้องท่ามกลางสายตาชอบอกชอบใจของม๊า คิดหรือว่ายัยตุ๊กตานี่จะจับปลาไหลอย่างผมอยู่ ผมไม่ใช่ปลาไหลธรรมดานะ ปลาไหลไฟฟ้า ช็อตตายได้เลยจะบอกให้

           ผมเดินทำหน้าเมื่อยโดยมีเมลิซ่าส่งเสียงแจ้วๆ ไปตามทางเดิน ก่อนจะชะงักเมื่อเห็นสองสาวเดินออกมาจากห้องอีกฝั่ง ผมยิ้มร่าด้วยความดีใจ ไม่คิดว่าจะบังเอิญขนาดนี้

           “เอี๊ยม!” ผมรีบเดินไปหาเธอ ลืมสนิทว่าที่แขนมีคนสวยเกาะอยู่ เอี๊ยมกับเพื่อนของเธอที่ชื่อสายป่านหันมามองแล้วเบิกตากว้าง ซึ่งแน่นอนว่าเอี๊ยมต้องกว้างกว่าเพื่อนเป็นพันเท่า

           “ใครคะพี่พระพาย” เมลิซ่ายื้อแขนผมไว้

           “เอ่อ... น้องสาวเพื่อนพี่น่ะ” ถ้าขืนบอกความจริงไปว่าเป็นเมียแล้วเธอไปบอกม๊า ม๊าได้เอาผมตายโดยไม่สนหน้าใครแน่

           “สนิทกันมากหรือคะ พี่พระพายถึงได้ร้องทักดังซะขนาดนั้น... เทลมี บอกลิซ่าค่ะ” เธอจ้องด้วยสายตาคาดคั้นเหมือนภรรยากำลังสอบสวนสามี ผมพยักหน้ารับ

           “ใช่ สนิทมาก” ผมเน้นคำแล้วเดินไปหาเอี๊ยมที่ทำท่าจะเดินหนี

           “มาทำอะไรที่นี่น่ะสาวๆ” ผมพยายามทำร่าเริงทักทายเป็นปกติ

           “มาร้านอาหาร คงมาออกกำลังกายมั้งคะ” เอี๊ยมตอบ นั่นทำให้สายป่านร้อง อุ๊ปส์~’

           “ดูท่าจะสนิทกันมากนะคะ พูดจาไม่ดีเลย เสียดายจังหน้าตาก็ออกจะสวย” เมลิซ่าบอกด้วยใบหน้าซื่อๆ ทำเอาเอี๊ยมถึงกับอ้าปากหวอ

           “เอี๊ยมก็เป็นแบบนี้แหละ” ผมเข้าข้างเมียตัวเองเต็มที่ ก็ไม่แน่ใจหรอกนะว่าเมลิซ่าพูดลอยๆ หรือตั้งใจด่า

           “แต่ชื่อน่ารักดีนะคะ เอี๊ยม สวัสดีค่ะ ฉันชื่อเมลิซ่าค่ะ”

           “ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ” เอี๊ยมยิ้มให้เมลิซ่า แต่พอหันมาทางผมก็หุบพรึ่บ!

           “ไนซ์ทูมีทยู”

           “ไปเหอะ” เอี๊ยมบอกเพื่อนตัวเองแล้วทำท่าจะเดินออกไป ผมรีบขยับไปคว้าแขนเธอไว้ เลยโดนสายตาพิฆาตซะจนขนลุก

           อุ้ย!!! สายตาแบบนี้ ท่าทางแบบนี้ อุ๊ปส์~

           “มาทำอะไร เอาจริงๆ”

           “...” เอี๊ยมมองผมนิ่งๆ จนเพื่อนของเธอต้องเป็นคนบอก

           “พวกเรามาทานข้าวกับป๊าของฉันค่ะ นี่ก็กำลังจะไปส่งเอี๊ยมที่บ้าน พี่พระพายมีอะไรหรือเปล่าคะ”

           ผมกำลังจะเสนอตัวแต่เมลิซ่าก็ทำให้คิดถึงป๊ากับม๊าขึ้นได้ แถมผมยังไม่ได้ขับรถตัวเองมาอีก ถ้าขืนหายตัวไปตอนนี้ม๊าได้เล่นงานผมแน่ ก็ได้ๆ ยอมปล่อยไปสักครั้ง อย่างน้อยก็รู้สึกดีที่ได้เห็นสายตาของเอี๊ยม แบบนี้มันหึงชัดๆ หึงเลยๆ ผมเต็มใจให้หึง รู้แบบนี้ก็เลยคว้าเอวเมลิซ่าให้เข้ามาชิดจนเจ้าตัวเบิกตากว้าง

           “อ๊ะ พี่พระพายอ่ะ ทำไมทำแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นละคะ” ท่าทางเขินอายของแม่ตุ๊กตาบาร์บี้เล่นเอาผมแทบสำลักน้ำลายตัวเอง

           “ไม่มีอะไร ไว้เจอกันใหม่นะ ฉันคงไม่ได้ไปหา... ไอ้เอชหลายวันเลยล่ะ เดินทางดีๆ” ผมบอกเอี๊ยม ซึ่งเจ้าตัวก็แค่พยักหน้าแล้วเดินจากไป สายป่านละล้าละลังก่อนจะบอกลาหน้าเจื่อน

           “ไปนะคะพี่พระพาย”

           “ครับ”

           “เราก็ไปเอาของให้อาอนิลเถอะค่ะ” เมลิซ่าสะกิดไหล่ผมเมื่อเห็นว่าเอาแต่มองตามสองสาวนั่นจนออกจากร้านไปแล้ว

           “อืม” ผมรีบปล่อยแขนจากเมลิซ่า แต่เป็นฝ่ายถูกเธอคว้าแขนไปเกาะเสียเองจนต้องแอบกลอกตามองบน

           ผมต้องเดินไปเอาของให้ม๊าโดยมีเมลิซ่าเกาะแขนเป็นหมีโคอาล่า

 

           บอกเอี๊ยมไว้ว่าจะไม่มา แต่ผม... มายืนซุ่มอยู่ตรงนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้

           ที่บอกไปแบบนั้นก็เพราะอยากให้เธอรู้สึกคิดถึงและเฝ้ารอการมาของผมบ้าง ผมอาศัยความมืดและเงาของต้นไม้แอบมองคนในบ้านผ่านช่องหน้าต่าง เห็นเอี๊ยมอุ้มอาร์คที่ถือขวดนมดูดนั่งอยู่ตรงโซฟา ไม่นานเจ้าตัวยุ่งก็หลับคาขวดนมจนคนเป็นแม่ต้องหยิบออกให้ก่อนที่มันจะตกลงพื้น ผมอยู่ไกลจึงเห็นสีหน้าของเอี๊ยมไม่ถนัด แต่แค่มองจากตรงนี้ก็ดูออกว่าเธอรักลูกมากแค่ไหน

           รู้สึกอิจฉาแม่ของลูกแหะ เธอได้เลี้ยงดูอาร์คตั้งแต่เกิด ไม่สิ ตั้งแต่อยู่ในท้อง ส่วนผม... เกือบไม่รู้ว่ามีลูกด้วยซ้ำ ความรักความผูกพันที่เธอมีให้อาร์ค สายใยรักของแม่ลูกคงแน่นหนาจนความสัมพันธ์ของพ่อลูกเทียบไม่ติด

           ผมรักแม่ของลูกแล้วเหรอ... ผมยังไม่แน่ใจ แต่ที่แน่ๆ ผมรักลูก

           ผมหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดดูรูปคู่ของผมกับอาร์ค มองอย่างไม่รู้สึกเบื่อ และโลภมากขึ้น หวังว่าลูกจะเรียกผมว่า พ่อ

           ก็ดีนะที่อาร์คเรียกแม่ว่าเอี๊ยม ไม่อย่างนั้นผมคงอิจฉาตาร้อนจนแทบไหม้ หัวใจผมเบาหวิว ยิ่งม๊าต้องการให้ผมมีครอบครัวมากเท่าไหร่ ผมก็ยิ่งโหยหาเอี๊ยมกับลูกมากขึ้นเท่านั้น

           หนูลิซ่าน่ารักออกขนาดนี้ แกยังจะหาผู้หญิงที่เพียบพร้อมแบบนี้ได้ที่ไหนอีก

           ‘ม๊าจะมาบังคับผมทำไมเนี่ย

           ‘ม๊าเปล่าบังคับ ม๊าชี้แนะต่างหาก หนูลิซ่านะก็เห็นกันมาตั้งแต่เด็ก การศึกษาก็ดี นิสัยก็น่ารัก คนเหลวไหลแบบแกได้ผู้หญิงดีๆ อย่างหนูลิซ่ามาเป็นคู่ชีวิตก็บุญเท่าไหร่แล้วพระพายเอ้ย

           ‘น่ารักษาน่ะสิไม่ว่า ม๊าไม่คิดบ้างเหรอฮะว่าลิซ่าดูสยองกว่าพวกผู้หญิงแรงๆ อีก

           ‘เอ๊ะ พระพายนี่! ม๊าก็เห็นว่าลิซ่าเป็นเด็กดีออก ติดแค่ซื่อเกินไปเท่านั้นเอง

           ‘ม๊าฮะ ซื่อกับโง่เนี่ย มันห่างกันแค่เส้นบางๆ แล้วทีม๊ากับป๊ายังแต่งงานเพราะรักกัน ทำไมต้องมาหวังไอ้เรื่องคลุมถุงชนกับผมด้วย

           มันไม่ใช่การคลุมถุงชน ม๊าไม่เคยมีความคิดแบบนั้น แต่ถ้าแกยังหาเมียดีๆ ไม่ได้ก็ต้องแต่งกับหนูลิซ่า ชีวิตแกจะได้มีสาระกับเขาบ้าง เข้าใจไหม

           ‘โน!!!

           ให้ตายก็ไม่เข้าใจ ม๊าไปเอาความคิดนี้มาจากไหนเนี่ย มีเมีย แล้วชีวิตจะมีสาระ โด่! ไม่มีเมียผมก็มีสาระปะวะ แค่มีน้อยเท่านั้นเอง แล้วตอนนี้เนี่ยก็มีลูกเป็นตัวเป็นตน ไว้ให้ได้เมียกับลูกมาก่อนเถอะ ม๊าจะถวายของให้ผมแทบไม่ทัน

           คิดถึงตอนจูบเมียแล้วมันสุขใจจนต้องยกนิ้วโป้งขึ้นแตะริมฝีปากล่าง รำลึกถึงความหอมหวานและท่าทางเขินอาย

           “หึๆ” ผมหัวเราะด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์แบบเฉพาะตัว แล้วก็ต้องหลุดขำเมื่อจู่ๆ เอี๊ยมก็สะดุ้งแล้วหันไปมองรอบตัวเหมือนหาอะไรอยู่ คงไม่ได้รับรู้ถึงแผนการของผมหรอกนะ

          

Playing With Drinking Café

           ผมแวะมาที่ร้านไอ้เอชหลังจากเคลียร์งานที่คลับเรียบร้อยแล้ว เดี๋ยวม๊าจะหาว่าผมใช้ชีวิตไร้สาระอีก เฮ้อ ไร้สาระตรงไหน ออกจะบีซี่ซะขนาดนี้

           ถามพนักงานของร้านก็ได้ความว่าไอ้เอชกำลังคุยโทรศัพท์อยู่หลังร้าน ผมจึงเดินมาที่ตู้คอนเทนเนอร์ เปิดประตูเข้าไปก็เห็นอาร์คนั่งกินข้าวกลางวันอยู่คนเดียว ผมยิ้มแล้วรีบนั่งลงข้างๆ

           “เฮ้คิด! กินข้าวอร่อยไหม?”

           อาร์คเงยหน้าปรือตาขึ้นมอง แล้วขยับปากเคี้ยวขณะพยักหน้าไปด้วย

           ผมเลิกคิ้วหน่อยๆ แปลกใจท่าทางเหมือนอดหลับอดนอนของลูกชาย อาร์คตักข้าวเข้าปากแล้วตามด้วยซดน้ำต้มจืดเต้าหูหมูสับ ที่มีชิ้นแครอทและผักอื่นๆ แบบชิ้นเล็กชิ้นน้อย ต้มจนสุก เนื้อนิ่ม ดูเคี้ยวได้ง่าย นอกจากนั้นในจานหลุมยังมีไข่พะโล้หนึ่งลูก และของทอดอย่างหัวหอมชุบแป้งทอด และที่ขาดไม่ได้ก็คือนมที่ชงเรียบร้อยแล้ววางอยู่บนโต๊ะ

           ผมมองลูกชายกินด้วยความสุขใจ น่ารักจริงๆ ในสายตาผมนับวันอาร์คยิ่งน่ารักขึ้นเรื่อยๆ แบบนี้เข้าข่ายหลงลูกชัดๆ ผมหยิบโทรศัพท์มือถือออกมาถ่ายรูป ถ่ายวิดีโอเอาไว้ดู และหัวเราะคิกคักเมื่ออาร์คทำท่าจะหลับคามื้ออาหาร ที่หนักสุดก็คงนั่งนิ่ง อ้าปากหวอ มือกำช้อนแน่น แล้วหน้าก็ค่อยๆ โน้มลงไปบนหลุมแกงจืด

           ด้วยกลัวจะหัวทิ่มใส่กับข้าวผมจึงอุ้มอาร์คขึ้น ตอนแรกเจ้าตัวเล็กไม่ยอมลุก งอแงจะนั่งบนเก้าอี้กินข้าวต่อ แต่พอผมอุ้มให้หันหน้าเข้าหาไหล่ก็ขยับตัวหามุมดีๆ เอียงแก้มข้างหนึ่งพาดที่ไหล่ผม แขนทั้งสองข้างโอบรอบตัวผมก่อนจะนิ่งไป ผมหัวเราะ สงสัยง่วงอย่างแรง แล้วโยกตัวเล็กน้อยเป็นการกล่อม จากนั้นจึงพาเข้านอนดีๆ ผมจัดการห่มผ้าให้ ผ่อนแอร์และเก็บกวาดโต๊ะ ไอ้เอชเข้ามาพอดีรีบร้องทัก

           “เฮ้ย! มาตั้งแต่เมื่อไหร่วะ”

           “สักพักว่ะ”

           “แล้วนั่นหลานกูหลับแล้วเหรอ กินข้าวยังไม่หมดเลยนี่ เฮ้อ ปล่อยไว้แป๊บเดียวเกือบหลับคาโต๊ะซะแล้ว ...กูเพิ่งคุยกับไอ้วิณณ์ไป อาทิตย์หน้ามันจะพาเมียไปฮ่องกง เย็นนี้กูเลยนัดมันมากินข้าวที่บ้าน มึงมาก็ดี ไปสั่งอาหารร้านประจำไอ้วิณณ์ให้หน่อยและรอเอาด้วย”

           “เอาใจมันจริงนะ มันเป็นเพื่อนมึงคนเดียวหรือไง” ผมทำปากมู่ทู่ด้วยความน้อยใจ ไอ้เอชเลยประทานส้นตีนมาให้

           “มึงเป็นเด็กอายุสองขวบหรือไง แล้วซื้อของเล่นเด็กมาด้วย ไอ้วิณณ์จะพาลูกเมียมา หาอะไรให้หลานหน่อย”     

           “รับทราบครับบราเธอร์!

           “...”

           ผมเลิกคิ้วด้วยความสงสัยเมื่อไอ้เอชชะงักไป “เฮ้ย! อะไรวะมึง”

           “ไม่รู้ว่ะ กูเสือกรู้สึกแปลกๆ ตอนมึงเรียกกูว่าพี่ชาย โอ๊ย! ขนลุกสัส!” มันลูบแขนตัวเองป้อยๆ ขณะมองผมด้วยสายตาขยาด ผมนี่... ขึ้นเลยๆ ...ความกลัวขึ้นสมองเลยครับ! แต่ผมเหมือนคนไม่เคยตาย ได้ทีขอหยอกมันหน่อย

           “พี่ชายขา~

           “พอเลยไอ้ห่า มึงไปร้านอาหารสักสี่โมงนะ ตอนนี้ก็ดูหลานกูไปก่อน ว่างนี่ ขอบใจ” มันตบบ่าผมแรงๆ แล้วเดินยิ้มออกไปอย่างสบายใจเฉิบ หาคนเลี้ยงหลานได้แล้วนี่ ไม่เป็นไร นี่ก็ลูกผมว่ะ หึๆ

           ผมนั่งเล่นอยู่ในห้องรอเวลาจนกระทั่งอาร์คงัวเงียตื่นขึ้นมา นอนไปชั่วโมงกว่าๆ เอง อิ่มไหมนั่น พอลืมตาปุ๊บก็มองหาอะไรบางอย่างทันที

           “ตื่นแล้วเหรอเจ้าตัวเล็ก”

           อาร์คมองผมตาใส แล้วค่อยๆ ลุกขึ้นนั่ง ผมอดไม่ได้ที่จะก้มลงไปหอมแก้มหนักๆ อื้ม! สดชื่นจริงๆ อาร์คพยายามเบี่ยงหน้าหนีพร้อมกับร้องอู้อี้ จึงอดแกล้งต่อไม่ได้ด้วยการกอดรัดฟัดเหวี่ยง ก่อนจะได้กลิ่นตุๆ

           เอ๊ะ! ผมจ้องใบหน้าเล็กด้วยความสงสัย อาร์คก้มหน้าลงแล้วบอกเสียงเบา

           “อ๊าก... อ๊าก... ปุ๊”

           “ปุ๊?” ผมไม่ค่อยเข้าใจความหมาย แต่กลิ่นนี่... น่าจะใช่นะ

           ผมรีบอุ้มอาร์คให้ลุกขึ้นยืน แล้วเปิดกางเกงแหวกแพมเพิร์สดู ชัดเลย!





Talk 2 : มีคนไม่รู้จักพิมมี่ ต๊ายแล้ววววว ต้องรีบไปอ่านนะคะ
555 พิมมี่กับพี่เนสท์ พระพายด้วย >O< 
จิ้มๆ V
VVV
VV
V








Talk : ม๊าคะ คนนี้อยากได้ค่ะ อยากเป็นลูกสะใภ้ม๊า >O<





PLAYING WITH PRAPAI พระพายใส่เอี๊ยม
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
โปรยนิดจิตแจ่มใส... ผมชื่อพระพาย ใครๆก็ว่าผมหน้าหล่อ(หื่น)เหมือนพี่โจ๊กโซคูล ช่วยไม่ได้มียีนเด่นหน้าตาดีอ่ะนะ เออนี่เพื่อนผมมีหลานชาย แต่!!! ผมเคยมีอะไรกับแม่ของเด็ก แบบนี้ก็แสดงว่า... เด็กนี่มีสิทธิ์เป็นลูกของผม ชะมะ?----------------------------------------------------------------“หลานมึงน่าเอ็นดู๊น่าเอ็นดู มึงไม่รู้จริงๆ เหรอว่าพ่อเด็กเป็นใคร”ไอ้เอชชะงักแล้วหันมามองผมงงๆ คงสงสัยว่าผมถามทำไม แต่นิสัยเดิมของผมก็ชอบจุ้นไปเรื่อยมันเลยไม่คิดมาก เปิดปากอย่างไม่กั๊ก“ก็เออสิวะ กูไม่รู้จริงๆ แต่อย่าให้กูรู้นะว่าใครเป็นพ่อของไอ้อาร์ค” ไอ้เอชขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ใบหน้าที่เคยเป็นมิตรดูอึมครึมเหมือนฟ้าก่อนฝนลง ดวงตาคมแปลบมีประกายไฟพวยพุ่ง ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจหดหู่ เกิดมายังไม่เคยกลัวความผิดขนาดนี้มาก่อนเลย“ถะ...ถ้ารู้มึงจะทำอะไร” “ถามได้ ก็ตัดตอนมันสิวะ แม่งไข่แล้วหายแบบนี้มึงจะให้กูปิดซอยจัดโต๊ะจีนฉลองเหรอ!”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 90 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3977 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:49

    น่ารักจริงๆ
    #3,977
    1
  2. #2461 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 09:27
    อุปสรรคช่างเยอะอะไรปานนี้พระพาาย
    เมียก็เมิน พี่เมี่ยก็ขัดขวาง แถมม๊ายังหาเมียใหม่ให้อีก 
    เฮ้อออออออ
    #2,461
    0
  3. #2460 PS.Miliw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 00:36
    เจิมมมม
    #2,460
    0
  4. #2459 1991may (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 8 สิงหาคม 2560 / 00:32
    อะไรจีบแม่ติดก็จะเอาลูกเค้าไปไม่เห็นแก่ตัวไปหรอพระพาย..มีหญิงมาให้เลือกอีกโอ้วววพ่อคนหล่อ
    #2,459
    0
  5. #2458 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 23:08
    มาเพิ่มให้ปวดหัวอีกหนึ่ง
    #2,458
    0
  6. #2457 nokbamboo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 22:37
    พระพายลำบากใจทำอะไรไม่ได้เลย
    #2,457
    0
  7. #2456 น้ำหยดดด (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 21:20
    คุนพระ!!!อย่าบอกนะว่าอิพายแอบคั่วลิซ่าแล้ว
    #2,456
    0
  8. #2455 PeemaiPatcharapa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 20:42
    น่าสงสารสู้ๆพี่พระพาย
    #2,455
    0
  9. #2454 devilrecords (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 19:47
    แม่ก็ขู่ เฮียเอชก็หวง เอี๊ยมก็ไม่ยอมรับ จะทำยังไงต่อล่ะที่นี่ ว่าแต่ที่ทำทั้งหมดเพราะยอมรับผิดชอบ เพราะรู้สึกเสียหน้าที่ถูกเมินหรอ หรือทำไปเพราะรักเอี๊ยมกับอาร์ค
    #2,454
    0
  10. #2453 JINREVIL (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 17:26
    ลิซ่านี่คนๆเดียวกับเอี๊ยมมั้ยคะไรท์ 555555555
    #2,453
    1
  11. #2452 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 00:57
    อยากให้เปิดตัวเร็วๆแต่ก็ยังไม่อยากม่า55555
    #2,452
    0
  12. #2451 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 7 สิงหาคม 2560 / 00:32
    รอลุ้นแทนนนน
    #2,451
    0
  13. #2450 PS.Miliw (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 19:38
    ม๊ารู้พระพายไม่รอดแน่
    #2,450
    0
  14. #2449 P-phakbung (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 17:52
    เมื่อไหร่จะรู้กันสักทีว่าพระพายคือพ่ออ่า
    #2,449
    0
  15. #2448 1991may (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 15:19
    เมื่อไรจะเปิดตัวสักทีอ่ะพระพาย
    #2,448
    0
  16. #2447 SparklingSweet (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 14:25
    โหยยยย คิดถึงพิมมี่กะพี่เนสท์ ไรท์อัพเดทชีวิตคู่นั้นในเรื่องนี้ด้วยสิคะๆๆ /อ้อนนน เราจำได้ว่าพิมมี่พี่เนสท์มีลูกสาวอ่ะ555555555555
    #2,447
    0
  17. #2446 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 13:21
    เมื่อไหร่พระพายจะบอกความจริงม๊านร้า
    #2,446
    0
  18. #2445 nokbamboo (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:48
    แล้วถ้าความจริงเปิดเผยขึ้นมาว่าอาร์คเป็นลูกของพระพายเรื่องจะลงเอยยังงัยแล้วกับเพื่อนสนิทอน่างเอซจะเข้าหน้ากันติดมั้ยแล้วเอี้ยมหล่ะจะแก้ต่างยังงัยกับพี่ชายตัวเองและพ่อกับแม่ของตัวเองแล้วไหนจะพ่อแม่พระพายอีกจะเข้าหน้ากันได้หรือเปล่า
    #2,445
    0
  19. #2444 Victory30 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:23
    นานจนพิมมี่มีลูกกับพี่เนสละมั้ยม๊าาา
    #2,444
    0
  20. #2443 onenazaaaaa (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 12:01
    ใครคือพิมมี่
    #2,443
    0
  21. #2442 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:53
    พิมมี่หนายยยยยยยคะพระพาย
    #2,442
    0
  22. #2441 หว๋าย.... (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 11:51
    #2,441
    0
  23. #2440 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 6 สิงหาคม 2560 / 00:49
    ใครไม่อยากได้หนูอยากได้ค่ะม๊าาาาา ฮือออออ
    #2,440
    0
  24. #2439 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:37
    น่ารักเนอะ
    #2,439
    0
  25. #2437 MM-WN (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 18:09
    อยากสมัครเป็นหลานสะใภ้อีกคนค่ะ
    #2,437
    0