Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 18 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 17 อยากหยุดไว้แต่ทำไม่ได้ [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,797
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    17 ส.ค. 61

17

อยากหยุดไว้แต่ทำไม่ได้



           ไม่ถึงสองวิก็มีคอมเม้นต์ถล่มทลาย ทำนองน่ารักจังเลย ผมชอบใจใหญ่ รู้สึกภูมิใจสุดๆ พ่อมันหล่อก็แบบนี้แหละ มีพวกเพื่อนๆ มาร่วมด้วย ไอ้วิณณ์ก็มา

           Kenpinkkk มโนล่ะสิ หลานไอ้เอชไอ้ห่า!!!

           I_am_UKnow น่ารักเว้ย เด็กนะ ส่วนมึงน่ารักษา

           Wynn_Ninla -_-+

           Tubbyrrr พ่อกับลูกหน้าเหมือนกันมาก น่าร๊ากกก

           ผมมีความสุขในการไล่ตอบคอมเม้นต์ จนกระทั่ง...

           real_H เดี๋ยวมึงเจอ!!!

           อุ้ย!!!

           I_am_UKnow อ้าว พ่อเด็กมา

           Wynn_Ninla เรื่องนี้กูจะไม่ยุ่ง

           Kenpinkkk คุณลุงมาแล้ว คุณพ่อจะทำยังไงล่ะฮะ >O<

           ไอ้เอชที่ส่งเฟย์ขึ้นรถกลับไปแล้วเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้าหงิกงอ หัวใจผมเต้นรัว เผลอเอามือกุมแท่งศิลาอย่างหวงแหน ซวยแล้วไง มันโกรธจริงเหรอ

           “มายซัน แหวะ! อย่าสร้างภาพเป็นผู้ชายรักเด็ก”

           “อะอ้าว ก็กูรักเด็ก” ผมแอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก อย่างน้อย ของ ของผมก็ยังปลอดภัยดี อาเมน...

           “กูจะอัพบ้าง กูเป็นลุง จะน้อยหน้ามึงได้ไง”

           ผมไหวไหล่แล้วลุกขึ้นยืนทั้งชุดมาสคอต ไอ้เอชมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า

           “มึงนี่โคตรลงทุน ถ้าบอกว่าใส่ชุดนี้ไปขอสาวแต่งงาน กูจะเชื่อ”

           “กูขี้เกียจหาสาวละ”

           “ไหนมึงบอกว่าม๊าอยากให้มึงแต่งงานไง”

           “ไม่รู้ แต่กูไม่จำเป็นต้องหาอีกแล้ว”

           ไอ้เอชหรี่ตามองผม แล้วเท้าสะเอวอย่างเอาเรื่อง

           “หยุดเลยนะ! อย่าคิดจะแอ่วน้องกูเด็ดขาด น้องกูมันมีลูกแล้ว ลูกตัวเป็นๆ ตัวโตด้วย”

           “แล้วไง” ผมรู้สึกสนุกที่ได้แหย่มันเล่น

           “น้องกูพลาดมาแล้วครั้งหนึ่ง ถ้าจะมีใครจริงๆ กูขอที่แบบ... เพอร์เฟ็กต์ๆ ดูแลน้องกูได้ รับได้ทุกอย่าง”

           “กูไม่เพอร์เฟ็กต์ตรงไหน”

           “ทุกตรง”

           “ไอ้ห่า กูเพื่อนมึงนะ”

           “ก็เพราะเป็นเพื่อนไงเลยรู้ไส้รู้พุง รู้หมดยันขนตูดว่ามึงมีกี่เส้น”

           ผมกุมบั้นท้ายตัวเองด้วยความขนลุก “ไม่จริ๊ง!

           “จริง!

           “ไอ้วิปิด!!!

           “วิปริตไหมไอ้ห่า กูขอเตือนนะไอ้พระพาย อย่ายุ่งกับน้องกู เห็นเป็นน้องได้ แต่อย่างอื่น... ห้ามคิด ห้ามล้ำเส้น! เข้าใจไหม!

           ผมส่ายหน้าเลยโดนมันเตะใส่ตูดแรงๆ

           “กูซีเรียส! มึงอาจจะแค่เล่นๆ แต่น้องกูมันไม่ใช่คนแบบมึง ถ้าไอ้เอี๊ยมคิดจริงขึ้นมา มึงนั่นแหละจะลำบาก เพราะกูนี่แหละ จะจัดการมึง!

           มันกลายเป็นพี่ที่โคตรหวงน้องขึ้นมาทันที

           “ใจเย็นดิวะ กูไม่ได้จะอะไรซะหน่อย แต่หลานมึงไม่มีพ่อ ไม่คิดจะหาพ่อให้...”

           “ไม่!” ยังไม่ทันจะพูดจบมันก็แทรกขึ้นมา “แค่เด็กคนเดียว ครอบครัวกูเลี้ยงได้ ต่อให้ชาตินี้น้องกูขายไม่ออกอีก ก็ไม่สน! น้องกู หลานกู กูดูแลเองได้”

           “...”

           “ในฐานะเพื่อนนะไอ้พระพาย ช่วยเห็นเอี๊ยมเป็นน้อง เห็นอาร์คเป็นหลานก็พอ ได้ไหม มึงทำได้ไหม”

           ผมชะงักเพราะไม่คิดจะทำแบบนั้น ไอ้เอชขยับเข้ามาใกล้แล้วจับมือผมแน่น

           “กูขอบใจที่มึงเมตตาไอ้อาร์ค มึงอาจจะสงสารหรืออะไรก็ช่าง แต่ขอล่ะ ไปเล่นที่อื่นเถอะ”

           “...ไม่ได้” ผมปฏิเสธด้วยน้ำเสียงเบาหวิว จิตใต้สำนึกมันบอกว่าอย่ารับปากเด็ดขาดเพราะทำไม่ได้แน่ๆ ไอ้เอชมันต้องเอาผมตายชัวร์ ชีวิตมีแค่หนึ่ง ตายสองรอบไม่ได้หรอก

           “ไอ้พระพาย!

           “มึงคอยดูละกันไอ้เอช กูไม่รับปากอะไรมึงทั้งนั้น เพราะที่กูทำ กูทำเพื่ออาร์คจริงๆ มึงจะด่าจะว่ายังไงก็ได้”

           ผมกับมันจ้องหน้ากันนิ่งๆ ก่อนที่ไอ้เอชจะปล่อยมือผมแล้วแค่นเสียงใส่

           “เหอะ! ถึงมึงจะสนใจไอ้เอี๊ยม ก็ไม่ใช่ว่ามันจะชอบมึงนะ รู้ไว้ด้วย มันมีปม มึงเข้าไม่ถึงมันหรอกเชื่อกูดิ เสียเวลา เสียความรู้สึก กูยังไม่อยากเสียเพื่อนนะเว้ย”

           ถ้ามันรู้ว่าผมนี่แหละพ่อของหลาน เราคงต้องเสียเพื่อนกันจริงๆ

           “อีกอย่าง มันมีไอ้ธามอยู่ ถ้าให้กูเชียร์ กูขออยู่ทีมไอ้ธาม”

           “อ้าว! กูเพื่อนมึงนะครับ”

           “กูไม่สน รู้ไว้ซะด้วย กูจะต่อต้านมึง” ผมคิดหนักทันที ไอ้เอชชูโทรศัพท์มือถือของตัวเองแทบจะกระแทกใส่ดั้งจมูกผม “ลบรูปมึงกับอาร์คซะ ยิ่งดูกูก็ยิ่งหงุดหงิด แม่งหน้าตามึงสองคนเหมือนกันอย่างกับแกะ”

           “ไม่ลบ!” ผมส่ายหน้า ไอ้เอชทำเสียงฮึ่มๆ เป็นผึ้งแตกรัง

           “ไอ้พระพาย”

           “ว่าไง ไอ้เอช!” ผมเน้นเสียงท้าย ชูววว อย่างกวนตีน

           “ไอ้พระพาย นี่กูเพื่อนมึงนะ!” มันยังจะใช้คำนี้อีก

           “เออ กูก็เพื่อนมึง” 

           “ฮึ่มๆ”       

           “ฮึ่มๆ” เอาดิๆ

 

Nil Club

           [ยังไงๆ มายซัน ไปไข่ไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ขยายมาเดี๋ยวนี้นะมึง] ไอ้อาชาต่อสายมาหาทันทีที่เห็นรูปบนอินสตาแกรมของผม คาดว่าอีกไม่นานคงไปถึงหูป๊ากับม๊าแน่

           “เรื่องของกู ไม่เสือกจะได้ไหมวะ” ผมตอบอย่างอารมณ์ไม่ดีขณะยกขาขึ้นพาดบนโต๊ะทำงานอย่างเกียจคร้าน ขี้เกียจกลับบ้านเลยแวะมาที่คลับ ยังไงที่นี่ก็มีห้องของผมอยู่ นอนมันที่นี่แหละวะ

           [เด็กนี่มันมึงตอนเด็กชัดๆ เลยนะเว้ย บอกว่าเป็นลูกมึง กูนี่เชื่อเก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์]

           “เด็กนั่นมันหลานเพื่อนกู ไอ้เอชน่ะ”

           [โหย มีหลานน่ารักขนาดนี้เลยเหรอ อยากได้อ่ะอยากได้ กูเคยคิดนะว่าถ้ามึงมีลูกคงจะน่ารักมาก กูอยากอุ้มหลานเลยว่ะ]

           “ไปเร่งเจ้เมบีไป๊!

           [รายนั้นบอกยังสนุกกับงานอยู่เลย กูพนันกับพวกอาๆ ไว้ว่ามึงนั่นแหละที่จะมีลูกก่อนเพื่อน อย่าทำให้กูผิดหวังสิวะ สาวๆ ที่มึงเคยคั่วไม่ป่องสักคนหรือไง]

           “ถ้าป่องม๊าได้หักคอกูจิ้มน้ำพริกแดกแน่ ว่าแต่มึงเหอะ ไม่คิดจะปล่อยสักคนสองคนให้ลุงวีแกอุ่นใจบ้างเหรอ”

           [ไว้มึงมีก่อน กูค่อยมี]

           “ยังรักอิสระว่างั้น”

           [รู้ๆ กันน่า กูกับมึงมันก็สันดานเดียวกัน]

           ผมอดขำไม่ได้ “คืนนี้กูอยู่คลับ แวะมาดิ ถ้าอยากแดกเหล้าฟรี”

           [เออ ในที่สุดก็เลือกที่สิงสักที ได้ อีกสิบห้านาทีเจอกัน กูจะแว้นไปอย่างไว]

           ผมวางสายจากไอ้อาชาแล้วนิ่งคิด พนันงั้นเหรอ... มึงเตรียมเซ่นไหว้กูได้เลย

           ผมถูกปลุกในตอนบ่าย หลังจากแยกย้ายกันกับไอ้อาชาตอนฟ้ารุ่ง ต่างคนต่างซุกหัวนอนด้วยความเมา ผมเอาหัวซุกที่เตียง ส่วนมันซุกที่โซฟา ผมลุกขึ้นอย่างงัวเงียเพราะเด็กที่ร้านบอกว่าเจ๊ใหญ่ให้มาตาม เจ๊ที่ว่าก็ม๊าผมเองไง

           ผมขยี้หัวมึนๆ งงๆ แล้วเดินออกไป ม๊าที่กำลังคุยกับน้ากัสจังอยู่หันมาจ้องดุๆ อุ้ย! น่ากลัวอ่ะ

           “พอเข้าคลับก็เล่นขาดทุนย่อยยับเลยนะยะ!

           “เวอร์แล้วม๊า มีแค่ผมกับไอ้อาชาเอง แค่เนี่ย ไม่ทำให้ขนหน้าแข้งสวยๆ ของม๊าร่วงหรอกฮะ”

           “แทนที่จะมาดูแลคลับ ดันมากินเหล้ามั่วผู้หญิง นี่ถ้ามีข่าวเสียหายว่ามีผู้หญิงโดนหลอกจนลูกค้าหดนะ ม๊าเอาแกตายแน่”

           ผมทำหน้าหงิก “ม๊าอ่ะ เห็นผมเป็นคนแบบไหนกัน ชอบใส่ร้ายลูกชายอยู่เรื่อย เมื่อคืนไม่มีผู้หญิงเลย พวกผมไม่ยุ่งไม่เอี่ยว เคี้ยวแต่กับแกล้มอย่างเดียว”

           “ก็ไอ้กับแกล้มแกเนี่ยแหละ อย่านึกว่าม๊าไม่รู้นะว่าแกเรียกเด็กในร้านมานั่งกกนั่งกอดน่ะ”

           “แค่ชงเหล้าเอง”

           “ไอ้พระพาย!

           “อ๊าก!!!” ผมร้องลั่นเมื่อโดนม๊าสุดที่รักดึงหูอย่างแรง “ม๊าๆ ใจเย็นๆ ที่นี่ลูกน้องเยอะนะ กรุณาให้เกียรติตำแหน่งเจ้าของคลับอย่างผมบ้าง ทำแบบนี้ลูกน้องที่ไหนจะเคารพนับถือเล่า”

           “ยังจะเหลืออีกเหรอไอ้ความน่าเชื่อถือของแกน่ะ ถ้าไม่ได้ม๊า แกไม่มีทางคุมคนอยู่หรอก!

           “นี่คลับหรือซุ้มมือปืนอ่ะม๊า”

           “แกนี่นะ! ฮึ้ย! มีลูกคนเดียวก็แถเก่ง แกได้เชื้อแย่ๆ นี่มาจากไหน”

           “ไม่ได้จากม๊าก็ป๊านั่นแหละ” ผมบ่นอุบอิบ พยายามเอนตัวไปตามแรงดึง “ปล่อยเถอะม๊า ถ้าผมหูยานผิดปกติขึ้นมา ไม่มีคนเอาทำพันธุ์นะ”

           “เหอะ! หน้าแบบนี้ก็ไม่มีใครเขาอยากได้หรอก”

           “ม๊าอ่า ผมเป็นลูกม๊านะ”

           ม๊ายอมปล่อยมือแล้วมองผมตั้งแต่หัวจรดเท้า ตบท้ายด้วยการจุ๊ปาก กอดอกทำหน้าเมื่อย ทำท่าเบื่อหน่าย แถมยังทำสายตาละเหี่ยใจ เอ่อ...

           “ม๊าเห็นรูปที่แกอัพลงไอจีแล้ว สาวๆ กดไลค์คอมเม้นต์เยอะแบบนั้นว่าที่ลูกสะใภ้ของม๊าจะไม่หายเข้ากลีบเมฆเลยเหรอ”

           “หลานไอ้เอชน่ะม๊า” ผมบอกอย่างระมัดระวัง ไม่สนใจคำพูดเมื่อกี้ของม๊า

           “อ๋อ หน้าตาน่ารักเหมือนแกตอนเด็กๆ เลยนะ”

           “ใช่ไหมฮะ เด็กนี่ใครเห็นใครก็รัก ไว้ผมจะพามาเล่นด้วยนะ”

           “ก็ดี หลานของเอชก็เป็นคนกันเอง”

           “ม๊าอยากได้หลานอ่ะเปล่า”

           “อยากแล้วแกจะมีให้ไหมล่ะ แต่ไม่เอาพวก... วันไนต์สแตนด์ พลาดแล้วป่องนะยะ”     

           “!” อึก!!! สะอึกเลยกู

           ม๊านะม๊า ทำไมพูดดักทางกันแบบนี้ล่ะ ม๊าเห็นผมเงียบก็ใช้ส้นรองเท้าเตะขาผมเบาๆ

           “เฮ้ย! แกคงไม่ได้ไปพลาดมีลูกกับผู้หญิงที่ไหนนะพระพาย”

           “เฮ้ย! ระดับนี้ มือโปรน่าม๊า”

           “อย่าให้รู้นะยะ ถ้าไม่บอกว่าเด็กนั่นเป็นหลานของเอช ม๊าคงจับไปตรวจดีเอ็นเอแล้ว ถ้าเกิดเป็นลูกชายแกขึ้นมา ม๊าจะได้เตรียมเครื่องทรมานนักโทษไว้ให้พร้อม”

           “ม๊า!!!

           “จำไว้นะ ถ้าไม่มั่นใจจะเอามาเป็นแม่ของลูกห้ามปล่อยเด็ดขาด ม๊าไม่อยากมีหลานเป็นบุตรนอกสมรส ...ที่แกไม่คิดจริงจังกับใคร เพราะแกยังคิดถึงพิมมี่อะไรนั่นอยู่ใช่ไหม”

           “โห่ ตั้งนานแล้ว ผมมีใหม่จนนับไม่ถ้วนเล่าม๊า พิมมี่ไม่อยู่ในสายตาแล้วจะบอกให้”

           “ก็ดี ม๊าค่อยมีหวังเรื่องลูกสะใภ้ดีๆ กับเขาหน่อย ตอนแกอยู่เมืองนอกม๊าไม่เข้าไอจีเลยเพราะไม่อยากเห็นเวลาสาวๆ แท็กแก ไมเกรนจะกินหัว เจสสิก้าเอย โมนิก้าบ้าง นาตาชานี่บ่อย แล้วไหนจะลูน่าอีก ถามจริงเหอะ แกโรคจิตปะเนี่ยคบแต่ผู้หญิงชื่อลงท้ายสระอา”

           “ก็เวลาเรียกจะได้ ...อ่าอ๊า เจสสิก้าอ๊า โมนิก้าอ๊า นาตาชาอ๊า ลูน่าอ๊า!!!

            ม๊าทำหน้ารังเกียจแบบสุดๆ “อี๋!

           “อ๊ะๆ”

           “พอแล้วไอ้ลูกบ้า! แล้วยังมีแม่บีน่า”

           “ขนาดไม่เข้าไอจีนะเนี่ย”

           “ม๊าไม่เข้าของตัวเอง แต่เล่นของป๊าแกเว้ย!!! บีน่าเนี่ยเห็นแท็กครั้งเดียวก็หายไปเลย สงสัยจะคบไม่ถึงอาทิตย์”

           “แค่เจอกันครั้งเดียว ปั่มปั๊มสองสามรอบ ไม่เรียกคบหรอกม๊า เรียกว่าชวนกันชมวิวดีกว่า ก็ห้องผมที่โน่นน่ะอยู่สูงมาก วิวก็สวยมากด้วย หึๆ”

           “แล้วนาตาชานี่ล่ะ เจอกันบ่อยสิท่า อย่าบอกนะว่าไม่ได้คบอีก”

           “ก็แหงสิม๊า แค่สองสามเดือนเอง เรียกว่า... เข้าค่ายลูกเสือดีกว่า แต่แอดเวนเจอร์สุดๆ แถมได้มิตรภาพที่ดีกลับมาอีกด้วย ทุกวันนี้ยังติดต่อกันเลยนะฮะ เวลาเหงาๆ ก็แวะมาอบรมเรื่องไม้สามง่ามได้”

           “ไม้สามง่ามอะไรของแกยะ  ม๊าไม่สนใจเรื่องผู้หญิงของแกแล้ว โอ๊ย! ปวดหัว แล้วนี่อาชาตื่นหรือยัง ม๊ามีเรื่องจะวานมันหน่อย”

           “ยังอ่ะ”

           “เหรอ ช่างเถอะ แกก็ไปอาบน้ำแต่งตัวซะ เดี๋ยวม๊าจะพาไปทานข้าวข้างนอก นัดป๊าแกไว้”

           “ไม่ไปดีกว่า ให้ม๊ากับป๊าสวีตกันสองคนเผื่อผมจะมีน้อง”

           “แค่แกคนเดียวม๊าก็ปวดกบาลจะแย่ ไม่ต้องหาทางเลี่ยงเลย ไอ้เรื่องสวีตน่ะยังมีมากกว่าเวลาเจอหน้าลูกอีก รีบๆ ไป เดี๋ยวม๊าจะคุยกับกัสจังรอ”

           ผมพยักหน้ามึนๆ แล้วเดินขึ้นบันไดกลับห้องไปอาบน้ำแต่งตัวตามคำสั่งของผู้เป็นแม่ ในหัวยังคงคิดไม่ตกเรื่องลูกชาย จะเอายังไงดีวะ จีบเมียก็ยังไม่เห็นผล พี่ชายเมียก็หวงก็บอก ม๊าก็เตือนแถมขู่ นี่ชีวิตพระพายต้องมาเจออะไรเนี่ย!!!

           จะเลิกก็ไม่ได้เพราะใจเริ่มรักอาร์คไปแล้ว เด็กนั่นยังไงก็เป็นสายเลือด ถ้าจีบเมียไม่ติดก็เอาลูกมาให้ได้ ผมเชื่อว่าม๊าต้องเข้าใจ และรักลูกผมชัวร์ๆ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3976 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2561 / 23:37

    เอางั้นเลยรึพระพาย
    #3,976
    1