Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 17 : พระพายใส่เอี๊ยม : CHAPTER 16 ผู้ชายรักเด็ก [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 6,373
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 59 ครั้ง
    17 ส.ค. 61



16

ผู้ชายรักเด็ก

 

 

            ผมช่วยเฟย์จัดเตรียมอาหารจนใกล้จะเสร็จครอบครัวไอ้เอชก็กลับมาพอดี ผมรีบเดินออกไปต้อนรับ ทำหน้าเหมือนศรีภรรยารอคอยสามีกลับบ้าน แต่พอจะเดินไปหาเอี๊ยมกับอาร์ค ไอ้เอชก็เข้ามาคว้าคอไว้เสียก่อน

           “เฮ้ยว่าไง คุณป๋า”

           “ป๋าเป๋ออะไรวะ”

           “อ้าว ก็มึงทุ่มเพื่อหลานกูขนาดนี้ ก็ต้องเรียกมึงว่าคุณป๋าแล้ว ป๋าขาๆ”

           “ไม่เอาไอ้ห่า ขนลุกสัส!” พอพูดแบบนั้นก็ได้รับสายตาจิกกัดมาจากเอี๊ยม อุ้ย! พูดจาหยาบคายต่อหน้าลูกจนได้ ผมรีบขยับเข้าไปหาอาร์คที่มีเอี๊ยมอุ้มอยู่ อาร์คกำลังดูดนมจากขวดลายไดโนเสาร์ซะด้วย เป็นแฟนพันธุ์แท้สุดๆ “อาร์คครับ ลุงมีอะไรจะให้อาร์คด้วยแหละ”

           อาร์คเบิกตากว้างท่าทางตื่นเต้น อ้าปากปล่อยจุกนมทันที

           “มะหมาหลอฮะ”

           ผมถึงกับหน้าเสีย มองสายตาดุๆ ของเอี๊ยมแล้วพยายามฝืนยิ้มร่า

           “ไม่ใช่ครับ คราวนี้จะเป็นสิ่งที่อยู่กับอาร์คไปได้นานๆ เลย”

           “ว้าว! ตื่นเต้นจาง”

           ผมยิ้มแล้วอ้าแขนจะรับอาร์คมาอุ้ม แต่คนเป็นแม่ไม่ยอม แถมยังมองผมอย่างต่อต้าน เอาแล้ว ดื้ออีกแล้ว ผมจึงเปลี่ยนเป็นจับแขนเอี๊ยมแล้วลากจูงให้เดินขึ้นไปข้างบนด้วยกัน ไอ้เอชกอดอกมองแต่ก็ไม่ได้แย้งอะไร แต่คนที่มีปัญหาก็คือแม่ตัวดีที่พยายามสะบัดแขนออก

           “นี่ปล่อยนะ”

           “ตามมาดีๆ เหอะน่า ระวังตก อย่าลืมว่าเธออุ้มลูกอยู่นะ” ผมเตือนด้วยความหวังดี เอี๊ยมเลยยอมตามมาง่ายๆ จนกระทั่งมาถึงห้อง ผมรีบเปิดประตูออก อวดสิ่งที่ตัวเองเตรียมเอาไว้ให้ลูก อาร์คชะงักไปอย่างตะลึง ดวงตาเล็กเบิกกว้าง อ้าปากหวอ แล้วกรี๊ดกร๊าดเป็นตุ๊ดเด็ก

           “กรี๊ด!!!

           เอ่อ... คาดว่าคงเป็นปฏิกิริยาของเด็กทั่วไปเวลาที่ดีใจสุดๆ น่ะ

           เอี๊ยมถึงกับตกใจ รีบปล่อยร่างเล็กที่ดิ้นพล่านลงบนเตียง และรับเอาขวดนมที่ถูกโยนทิ้งอย่างไม่ใส่ใจ อาร์ครีบกระโดดไปกอดตุ๊กตาไดโนเสาร์คอยาวสีเขียวเข้ม แล้วตวัดแขนเล็กๆ อีกข้างไปคว้าคอเจ้าตัวสีส้มมีแผงหนามบนหลังมากอด รอบตัวยังเต็มไปด้วยตัวอื่นๆ ที่มีสีสันละลานตา ทั้งฟ้าเอย ชมพูเอย เหลืองเอย แดงเอย ผมยิ้มอย่างภูมิใจ ไม่เสียแรงที่รูดบัตรไปตั้งเยอะ

           “ฮ่ะๆ เอิ้กๆ ก๊ากๆ กรี๊ด!!!” อาร์คจับตัวนั้นมาดู จับตัวนี้มากอดมาฟัดแล้วหัวเราะด้วยความดีใจ เอี๊ยมมองลูกของเราที่กำลังมีความสุขแล้วยิ้มน้อยๆ ผมรู้สึกใจชื้นขึ้น เพราะอย่างน้อยเธอก็ยิ้มออกแล้ว ผมค่อยๆ ขยับเข้าไปใกล้ ยกแขนขึ้นตั้งใจจะกอดคนเป็นเมีย แต่จู่ๆ ไอ้เวรเอชก็เดินขึ้นมา

           “เสียงฟังดูมีความสุขจังเลยนะไอ้อาร์คเนี่ย”

           ผมรีบลดมือลงพร้อมกับถอยห่างจากเอี๊ยม เธอหันไปมองพี่ชายแล้วพยักหน้ารับโดยไม่รู้เลยว่าเมื่อกี้ผมจะทำอะไร ผมแอบแช่งเพื่อนในใจ

           มึงจะมาทำเหี้ยอะไรวะ ตกบันไดตายไปเลยไอ้ห่า!’

           ไอ้เอชเดินมาหยุดตรงประตู มองหลานชายแล้วหัวเราะท่าทางชอบใจ

           “โฮะๆ ประหยัดเงินกูซื้อของเล่นไปอีกนานเลย ขอบใจว่ะ”

           ผมเหล่มองมันด้วยหางตา เห็นแล้วขัดตาชะมัด ไอ้เอชเลิกคิ้วงงๆ ผมจึงเบือนหน้าหนีไปมองลูกชายแทน

           “เป็นไงครับ ชอบไหม?”

           “ชอบคาบ ชอบมากเลย”

           หึๆ ผมได้แต่หัวเราะในใจ เอี๊ยมเดินมาลูบหัวอาร์คแล้วบอกด้วยน้ำเสียงอ่อนโยนจนผมอดอิจฉาลูกชายตัวดีไม่ได้

           “แล้วอาร์คควรทำยังไงล่ะครับ”

           เจ้าตัวเล็กนิ่งไปสักพักก่อนจะหันมาประนมมือไหว้ผมแบบเก้ๆ กังๆ แต่ดูน่ารักน่าชังมาก

           “ขอบโคนคาบ”

           ผมอดไม่ได้ที่จะหยิกแก้มย้วยๆ นั่นอย่างชอบใจ ดวงตาเล็กหยี๋อย่างน่าชัง แถมยังทำปากยื่นหน่อยๆ

           “ไม่เป็นไรครับ ต่อไปนี้พวกพี่ๆ ไดโนเสาร์พวกนี้จะเป็นเพื่อนของอาร์คนะ”

           “คาบ อ๊ากจาตั้งจื่อให้มานด้วย”

           “หือ จะตั้งว่าอะไรครับ?”

           “นี่จื่อ กีน” อาร์คหยิบตุ๊กตาสีเขียวมา ผมถึงกับสตั้นท์ไป สกิลการตั้งชื่อได้จากใครไม่ต้องถาม ฮ่ะๆ ชอบว่ะ ลูกผมเองๆ “นี่จื่อน้องเลด นี่พี่พีง พี่บู ...”

           อายุแค่นี้รู้สีเป็นภาษาอังกฤษด้วย แม้จะเพี้ยนไปหน่อย ต้องยอมรับการเลี้ยงดูของบ้านนี้จริงๆ สอนเด็กสองภาษาเลยเหรอ หึๆ เจ๋งแหะ

           “ต่อไปนี้เลาจะอยู่ด้วยกันนะ โอ๋ๆ ไม่ล้อง หิวโนมไหม อ๊ากมีโนมๆ มีเยอะแยะเลย อ๊ากจาแบ่งให้โทกโคนกิน ลอแป๊บนึงนะ”

           ผมลอบถอนหายใจ อาร์คกลับมาเป็นปกติแล้ว ลืมความเสียใจไปได้สักทีก่อนที่จะนึกอะไรขึ้นได้ รีบลุกขึ้นแล้ววิ่งลงไปด้านล่าง โดยมีไอ้เอชตะโกนตามมา

           “อ้าวไอ้พระพาย มึงจะรีบไปไหนวะ”


ห้านาทีต่อมา...

           ผมเดินย่องขึ้นบันไดบ้านมาอย่างกะโจรแหนะ เมื่อกี้เห็นไอ้เอชอยู่ในครัวกับ เฟย์ บนห้องคงเหลือแค่สองแม่ลูก ผมยิ้มกระหยิ่มใจ รีบเดินเข้าไปในห้องพร้อมกับทำเสียงซาวด์เอฟเฟ็กต์เปิดตัวอย่างยิ่งใหญ่

           “แท่นแท้น!!!

           สองแม่ลูกที่กำลังเล่นตุ๊กตากันอยู่หันมามอง ก่อนที่อาร์คจะทำตาโตอีกครั้งแล้วลุกขึ้นยืน กรี๊ดกร๊าดชอบใจใหญ่เมื่อเห็นผมอยู่ในชุดมาสคอตไดโนเสาร์สีส้ม ตาโตดุดัน มีแผงหนามขึ้นกลางหลัง และมีหางยาวลากพื้น

           “กรี๊ด!!!

           ชักจะเสียวแล้วนะเว้ย ผมยังมีลูกชายอยู่ใช่ไหม ไม่ใช่ลูกสาวนะ

           ผมแลบลิ้นปลิ้นตาแล้วทำท่าขู่แบบน่ากลัว ทำตัวเป็นไดโนเสาร์ล้านปีเดินคุกๆๆ ไปหาเจ้าตัวน้อยบนเตียงที่วิ่งหนีไปมา ส่งเสียงหัวเราะอย่างชอบอกชอบใจสลับกับกรีดร้องลั่นห้อง

           “ฮ่ะๆ กรี๊ด!!! ฮ่ะๆ กรี๊ด!!!

           ผมจับขาเล็กทั้งสองข้างยกขึ้น ส่งผลให้อาร์คอยู่ในสภาพเท้าชี้ฟ้า หน้าสู้ดิน เอี๊ยมเบิกตากว้าง พยายามจะเข้ามาห้าม

           “เล่นอะไรน่ะ อันตรายนะคะ”

           ผมรีบส่ายหน้า “ไม่เป็นไรน่า ฉันเซ็ฟอย่างดี”

           ผมจับร่างเล็กกว่าเหวี่ยงไปมาแล้วโยนลงบนเตียง อาร์คหัวเราะเสียงดังท่าทางจะสนุกมาก จากนั้นจึงลุกขึ้นยืน เท้าสะเอว ชี้หน้าผมอย่างมาดร้าย

           “เจ้าไดโนเฉาตัวล้าย อ๊ากจะจัดการแก!!!” แล้วอาร์คก็กระโดดมาคว้าคอผม ผมรีบตวัดแขนอุ้มเขา จัดการเหวี่ยงไปมาอีกครั้ง มือเล็กๆ ป้อมๆ ตีอกผม อาร์คคงคิดว่าตีแรงมาก แต่ที่จริงแล้วเจ็บจี๊ดๆ เท่านั้น “นี่แนะๆ”

           “โอ๊ยเจ็บๆ เจ็บจังเลย!” ผมแกล้งร้องโอดโอยแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงแรงๆ โดยกอดรั้งเด็กบ้าพลังลงไปด้วย

           “ป่อยอ๊ากนะ อื้อ! ป่อยอ๊าก” อาร์คดิ้นจนหลุดจากอ้อมแขนผมแล้วขึ้นคร่อม กระชากหัวไดโนเสาร์ของผมอย่างแรง

           “อ๊าก!!!” อันนี้เจ็บจริงเพราะกระชากเส้นผมไปด้วยน่ะ “ปล่อยๆ”

           “ยะยอมแพ้แล้วฉี่นา เจ้าไดโนเฉาจอมโหด”

           ผมอยากหัวเราะให้ฟันร่วงจริงๆ ก่อนจะทำหน้าตาให้น่าสงสาร

           “ยอมแล้วๆ ผมยอมแล้วค๊าบ~

           อาร์คหัวเราะอย่างชอบใจแล้วจับหางผมยกขึ้น แต่ประเด็นคือ... ตัวผมไม่ขึ้นด้วยไง

           “ก๊ากๆ” ผมหลุดก๊ากออกมาจนได้ อาร์คชะงักแล้วเม้มปากแน่นจนใบหน้าเล็กสั่น ดูท่าจะไม่ยอมแพ้ พยายามจะยกตัวผมขึ้นให้ได้

           สงสัยดูหนังยอดมนุษย์อุตร้าแมนมากเกินไป ฮ่ะๆ

           “ฮึบๆ” อาร์คพยายามอย่างหนัก ผมเลยต้องช่วยด้วยการตีลังกายกขาขึ้นชี้ฟ้า เมื่อเป็นแบบนั้นเจ้าตัวเล็กก็ดีใจใหญ่ เรียกผู้เป็นแม่ให้ดูอย่างขี้อวด “เอี๊ยมๆ ดูจิ อ๊ากยกไดโนเฉาล่ะ อ๊ากเก่งไหมๆ อ๊ากยกไดโนเฉาตัวยายได้”

           “ชิ หึ” ผมส่ายหน้าน้อยๆ กับความอวดดี เอี๊ยมปรบมือชื่นชมจนออกนอกหน้า ใบหน้าของลูกชายผมเลยบานเพิ่มเข้าไปอีก

           “เก่งมากครับ แต่ตอนนี้ไดโนเสาร์เมื่อยแล้วนะ ปล่อยเขาลงได้แล้วครับ”

           อาร์คยอมปล่อยหางผม ผมจึงพลิกตัวมานั่งบนเตียง อาร์คกระโดดขึ้นมาบนตักผมแล้วยกแขนขึ้นคล้องคออย่างเป็นธรรมชาติ แต่เป็นผมเองที่อึ้งเพราะคาดไม่ถึง หัวใจมันเต้นแรง รู้สึกเหมือนอกมันพองโต จนแทบจะลอยได้ อาร์คหัวเราะแล้วกระเด้งตัวสองสามทีอย่างตื่นเต้น ผมค่อยๆ ยิ้มอ่อนให้ลูกชาย

           “สาโหนกๆ อ๊ากอยากขี่คอไดโนเฉาฮะ”

           ผมรีบจับร่างเล็กให้แยกขาขึ้นขี่คอตัวเองอย่างเอาใจ เอี๊ยมเบิกตากว้างอีกครั้ง ผมว่าเธอคงจะได้เป็นโรคประสาทจริงๆ นั่นแหละ จะตกใจอะไรนักหนาก็ไม่รู้ ผมลุกขึ้นแล้วจับมือลูกชายพาเดินไปทั่วบ้าน

           “คุกๆ คุกๆ” อาร์คทำเสียงเลียนแบบเวลาไดโนเสาร์เดิน ผมจึงก้าวย่างอย่างไดโนเสาร์ ส่งผลให้อาร์คหัวเราะเอิ้กอ้ากลั่นบ้าน “เอิ้ก! ฮ่ะๆ เอิ้ก! คุกๆ คุกๆ”  

           “กร๊าซ!!! ฉ่า!!! ข้าจะทำลายมัน” ผมทำตัวปัญญาอ่อนเล็กน้อย เล็กน้อยจริงๆ นะ โดยการใช้เท้าเตะโน่นนี่ทำตัวเป็นอันธพาล อาร์คเขย่าแขนผมแล้วเชียร์

           “เอาเลยๆ ทำลายๆ”

           “ย๊าๆ”

           “คุกๆ”

           ผมเล่นกับอาร์คสักพักก็จับเจ้าตัววุ่นยัดใส่มาสคอตอีกตัว ยังไม่ทันจะรูดซิปหลังเสร็จเด็กขี้อวดก็วิ่งไปหาแม่

           “เอี๊ยมๆ อ๊ากได้เป็นได้เป็น ไดไดโนเฉาแล้ว ดูจิๆ น่ากัวไหม”

           คนเป็นแม่หัวเราะแล้วช่วยรูดซิปหลังให้เรียบร้อย

           “ไม่น่ากลัวสักนิดครับ แต่น่ารักที่สุด” ว่าแล้วก็หยิกแก้มยุ้ยๆ คนที่อยากน่ากลัวทำหน้ามุ่ย

           “ไม่อาว อ๊ากไม่อยากน่าลาก อ๊ากอยากน่ากัว แบ่!” ขู่ด้วยการแลบลิ้นปลิ้นตา ส่งผลให้เอี๊ยมหัวเราะจนน้ำหูน้ำตาไหล ผมยิ้มอย่างมีความสุขกับภาพตรงหน้า

           “จ้าๆ น่ากลัวมากเลย เอี๊ยมกลัวแล้ว ทำยังไงดี” เอี๊ยมทำหน้าตาน่าสงสารและทำท่าเหมือนกลัวใครจะมาฆ่า

           “ฮ่ะๆ” อาร์คกุมท้องขำแล้ววิ่งกลับมาหาผมที่ยืนดูสองแม่ลูกอยู่เงียบๆ มือเล็กกระตุกมือผมแรงๆ ท่าทางตื่นเต้น “โลงๆ ไปอวดโลงเอ็ดกัน”

           ผมยิ้มกับความขี้อวดของลูก แล้วอุ้มลูกไดโนเสาร์สีส้มวิ่งลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว อาร์ครีบคว้าคอผมแล้วร้องลั่น

           “ว้าก! ไดโนเฉาบินนน!!!

           ผมพาอาร์คบินไปที่ครัว ซึ่งไอ้เอชกับเฟย์กำลังช่วยกันจัดโต๊ะอยู่

           “ว้าว! น่ารักจังเลย” เฟย์ทัก ไอ้เอชจึงหันมามองก่อนจะยิ้มกว้าง

           “โอ้โห เข้าว่ะ” ไอ้เอชแย่งอาร์คไปอุ้มแล้วบอกผม “ไปๆ โทรศัพท์กูอยู่โน่น เอามาถ่ายรูปกูกับหลานดิ”

           ผมทำตามอย่างว่าง่าย ถ่ายสองสามแอ็คก็สลับให้มันถ่ายให้ผมบ้าง อยากมีรูปคู่กับลูก หลังจากถ่ายจนหนำใจเอี๊ยมที่เปลี่ยนใส่ชุดอยู่บ้านก็เดินลงมาสมทบ พวกเรานั่งกินข้าว พูดคุยกันอย่างสนุกสนาน ดูเป็นครอบครัวใหญ่ที่อบอุ่น ผมคิดเล่นๆ ว่าถ้าเกิดผมจีบเอี๊ยมสำเร็จ และไอ้เอชได้แต่งงานกับเฟย์ พวกเราคงเป็นสองครอบครัวที่สนิทสนมกันสุดๆ คิดแล้วก็สุขใจ ยิ้มร่าอวดฟันจนครบสามสิบสองซี่

           อาร์คใช้สองมือถือส้อมสองอันที่ข้างหนึ่งจิ้มกุ้งชุบแป้งทอด ส่วนอีกข้างจิ้มไส้กรอกนึ่งคาอยู่ ที่คอมีผ้ากันเปื้อนลายไดโนเสาร์ เป็นภาพที่น่ารักจนอดไม่ได้ที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่ายภาพเอาไว้

           “สองคนนี้แต่งชุดเข้ากันจังเลยนะ นี่ถ้าบอกว่าเป็นพ่อลูก ฉันเชื่อนะ”

           “!” เอี๊ยมถึงกับหน้าซีดเมื่อเฟย์พูดขึ้นกลางโต๊ะอาหาร

           “อืม เมื่อก่อนไม่เคยสังเกตหรอก แต่พอยิ่งดู... ก็ยิ่งเหมือน” ไอ้เอชพยักหน้าอย่างเห็นด้วย

           “อย่าล้อเล่นแบบนี้สิคะ เด็กก็อยู่” เอี๊ยมบอกเสียงดุแล้วหันไปดูแลลูกชายต่อ พวกเราถึงกับทำหน้าไม่ถูก ไอ้เอชรีบหัวเราะกลบเกลื่อน

           “ก็แค่ล้อเล่นน่า ซีเรียสไปได้น่ะแก”

           “ขอโทษนะเอี๊ยม พี่พูดโดยไม่ทันคิดน่ะ” เฟย์จับมือเอี๊ยมเบาๆ ซึ่งเจ้าตัวส่ายหน้าน้อยๆ

           “ไม่เป็นไรค่ะ”

           “เรื่องที่โรงเรียนเป็นยังไงบ้างเฟย์” ไอ้เอชรีบเปลี่ยนเรื่องคุย ซึ่งเฟย์เป็นครูสอนเต้นอยู่ในโรงเรียนสอนเต้นชื่อดังย่านประตูน้ำ

           “ก็...”

           คู่รักเริ่มคุยกันสองคนโดยไม่สนใจคนอื่น ผมจึงถือโอกาสดูแลอาร์คด้วยการตักกุ้งชุบแป้งทอดสองชิ้นไปวางบนจานให้

           อาร์คมองผมแล้วหันไปสนใจแม่ตัวเองต่อ

           “พอๆ พอแม่ไดโนเฉาโดนคนใจล้ายจับตัวไป ลูกไดโนเฉาฉองตัว เอิ่ม ฉองตัวก็เฉียใจ ล้องไห้ อ๊ากฉงฉานมากเลยเอี๊ยม แล้วพี่ไดโนเฉาก็ ก็พาน้องไดโนเฉาออกตามหาพ่อ เพื่อให้ไปช่วยแม่ อ๊ากอยากให้ลูกไดโนเฉาตามหา หาพ่อไดโนเฉาเจอจังเลยฮะ”

           “แล้วอยากรู้ไหมครับ ว่าทำยังไงลูกไดโนเสาร์ถึงจะเจอพ่อ”

           “ยางไงฮะ”

           “ก็ต้องเป็นเด็กดี ทำความดี ไม่สร้างความเดือดร้อนให้ใคร เมื่อนางฟ้าเห็นว่าลูกไดโนเสาร์เป็นเด็กดี ก็จะประทานพรให้ ในที่สุดพ่อไดโนเสาร์ก็จะปรากฏตัว แล้วพาลูกๆ ไปช่วยแม่ไดโนเสาร์ได้สำเร็จ”

           นี่มันเป็นการหลอกเด็กชัดๆ นางฟ้า? ดูซินเดอเรลล่ามากเกินไปหรือเปล่า เลยเอามายำมั่วผสมกันน่ะ

           “ว้าว แบบนี้ถ้าอ๊ากเป็นเด็กดี พ่อก็จามาหลอฮะ”

           นั่นไง เข้าตัวจนได้ เอี๊ยมเหลือบมองผมด้วยหางตา ผมจึงยิ้มหวานให้ ดูซิ จะหลอกลูกยังไงอีก เก่งนักนี่ไอ้เรื่องอ้อมๆ เนี่ย

           “ใช่ครับ เพราะฉะนั้นเอี๊ยมพูดอะไรอาร์คก็ต้องเชื่อฟังนะครับ สัญญากับเอี๊ยมได้ไหม?” เอี๊ยมยกนิ้วก้อยขึ้นมา อาร์คลังเลสักพักจึงยอมเกี่ยวก้อยทำสัญญา

           “ฮะ อ๊ากสัญญา อ๊ากจาเจื่อฟังเอี๊ยม”

           “ดีมากเด็กดี” ชมเสร็จก็หอมแก้มลูกแรงๆ ทำเอาผมอิจฉาตาร้อน รีบยื่นจมูกเข้าไปใกล้ แต่โดนแม่จงอางหวงลูกผลักหน้าออกมา

           “อย่ามายุ่ง!

           “อ้าว...” ผมกำลังจะดื้อ แต่พอเอี๊ยมส่งซิกไปทางคู่รัก ก็รีบหุบปากพรึ่บด้วยยังรักชีวิตน้อยๆ ปล่อยให้แม่ลูกเขาสวีตกันไป ตำตาตำใจจริงๆ

           หลังจากกินข้าวเสร็จ อาร์คก็ขึ้นไปอาบน้ำเตรียมเข้านอนกับแม่ของเขา ส่วนไอ้เอชก็ไปคุยกับเฟย์อยู่หน้าบ้าน ผมหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเล่นอยู่คนเดียวอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายที่ห้องนั่งเล่น ถ้าไอ้เอชไม่อยู่นะ จะขึ้นไปอยู่กันสามคนพ่อแม่ลูกเลย ผมเลือกรูปที่ดูดีที่สุดแล้วอัพลงอินสตาแกรม

           My son <3 So cute!!!







TALK : อ้าว คิดว่าพระพายพูดเหรอประโยคนั้น 555




ระยะเวลา 1 เดือน 1 ส.ค. – 1 ก.ย. 60  

เปิดพรีออเดอร์ Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม

หนังสือราคา 460 บาท

จำนวนหน้า 400+ หน้า [แต่งอะไรเยอะแยะเนี่ย]

หนังสือ 1 เล่ม ที่คั่น 2 ลาย โปสการ์ด 1 ใบ

ของพรีเมี่ยมเฉพาะรอบพรีออเดอร์ คือ สมุดลายอาร์คน่ารักๆ คนละหนึ่งเล่ม

ย้ำนะคะ เฉพาะรอบพรีออเดอร์เท่านั้น คนที่มาสั่งทีหลังหลังปิดพรีไปจะไม่ได้

***ปล.ไม่อยากนับเท่านั้นเท่านี้คนแรกแล้ว ทำเพื่อรีดค่ะรอบนี้ เพราะอาร์คน่ารัก >O<

-----------------------------------------------------------------------------------------------------

ขั้นตอนการสั่งซื้อนิยาย

1.     โอนเงินเข้ามาที่

ธนาคารกสิกรไทย เลขที่บัญชี 736-2-85123-2

    ชื่อบัญชี :: นางสาว ณัฐธยาน์ อรบุตร

บัญชีเงินฝากออมทรัพย์

          พร้อมเพย์ค่ะ :::0990863331

2. เก็บใบสลิปโอนเงินเอาไว้เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการกรอกแบบฟอร์มสั่งซื้อด้านล่างและเพื่อใช้ตรวจสอบภายหลังหากมีการผิดพลาด (แนะนำว่าให้ถ่ายรูปใบสลิปโอนเงินเก็บไว้ด้วยทันทีค่ะเพราะนานวันเข้าหมึกบนสลิปจะจางหายไป)

3.กรอกข้อมูลในแบบฟอร์มด้านล่าง กรุณาตรวจสอบให้ถูกต้องก่อนการส่งแบบฟอร์ม โดยเฉพาะ วันที่โอนเงินและจำนวนเงินที่โอน

4.กดส่งแบบฟอร์มยืนยันการสั่งซื้อ

5.รออีเมลล์ยืนยันได้รับข้อมูล-การโอนเงินการสั่งซื้อภายใน 1-3 วัน (รวมถึงจะแจ้งรหัสการสั่งซื้อกลับด้วยเพื่อง่ายต่อการตรวจสอบ) จาก อีเมลล์ pimpaza_za@hotmail.com เท่านั้นนะคะ

6.หากต้องการเปลี่ยนที่อยู่หรือรายละเอียดในการจัดส่งกรุณาติดต่อ แฟนเพจ ตัวพิมพ์ / https://www.facebook.com/tuapim.pim หรือ โทร. 0921202971 (ไรท์เตอร์เอง) หรือ Line :: pimmieok

-------------------------------------------------------------------------

#กรอกฟอร์มหลังจากโอนเงินแล้วเท่านั้นนะคะ

จับคู่โอนกับไรต์คนไหน ต้องกรอกฟอร์มของคนนั้นนะคะ ระวังอย่า! โอนของคนนี้ ไปกรอกฟอร์มของอีกคนเด็ดขาดดดด อิอิ เพื่อกันความมึนงง

กดลิ้งค์ข้างล่าง กรอกแบบฟอร์มได้เลยค่ะ

โอนเต็มจำนวน โอนมัดจำ...

http://bit.ly/2v9rn1L




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 59 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3848 ItCity (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 22:02
    พระเอกฉัน น่าสงสารอ่ะพี่ T_T
    #3,848
    0
  2. #2851 jiranan2528 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 22 สิงหาคม 2560 / 00:28
    มีe-bookไหมค่ะ
    #2,851
    1
  3. #2438 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 5 สิงหาคม 2560 / 21:28
    สงสารพระพายจัง
    #2,438
    0
  4. #2419 Nattha1995 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 09:51
    โครตเจ็บเลยยย T^T
    #2,419
    0
  5. #2418 Chimchim_9595 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 4 สิงหาคม 2560 / 06:32
    ประโยคสุดท้ายโคตรแรง ไม่คิดว่าเอชจะหวงน้องขนาดนี้
    #2,418
    0
  6. #2417 JINREVIL (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 23:13
    เเรงไปอี๊กกก
    #2,417
    0
  7. #2322 เพลิน เพลิน (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 19:33
    ไปเล่นที่อื่นไป๊ ลุงกล่าวววว
    #2,322
    0
  8. #2313 sangbombeast (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 10:15
    อ้าววว หวงมากอ่ะ
    #2,313
    0
  9. #2312 PS.Miliw (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 3 สิงหาคม 2560 / 08:45
    หวงมากค่ะ
    #2,312
    0
  10. #2311 nokbamboo (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 14:00
    งานนี้เป็นงานหินสำหรับพระพายเลยหล่ะไม่ใช่เอี้ยมนะแต่เป็นเอชที่ไม่ยอมรับ ต้องมีเพื่อนคนใดคนหนึ่งในกลุ่มลงมาช่วยพระพายเพื่อคุยกับเอชไม่งั้นไม่สำเร็จแน่ๆ
    #2,311
    1
    • #2311-1 JINREVIL(จากตอนที่ 17)
      3 สิงหาคม 2560 / 23:13
      วิณณ์เเน่ๆ
      #2311-1
  11. #2310 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 13:08
    ตายตั้งแต่ยังไม่เริ่มเลยพระพาย พี่ชายเขาออกตัวกันไว้ขนาดนี้
    จะทำไงล่ะ
    #2,310
    0
  12. #2309 onenazaaaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 13:06
    แอบสงสารพระพาย
    #2,309
    0
  13. #2308 $pirit Finger$ ^ㅆ^ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 12:36
    ครายยยยยเล่นอ่ะจ๊ะ นี้เอาจิ๊งงงงงงงง
    #2,308
    0
  14. #2307 หว๋าย.... (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 2 สิงหาคม 2560 / 11:30
    งานยากเลย พรพาย พี่เมีย ออกตัวแรงซะขนาดนั้น..
    #2,307
    0
  15. #2284 kanyapakmint009 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 21:06
    คือบอกเอชไปเลยให้รู้ได้แล้วมันนานเกินไปลุ้นอยู่
    #2,284
    0
  16. #2283 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 1 สิงหาคม 2560 / 14:51
    อยากให้เอชรู้เร็วๆ จิงอะไรจิง ดูสิว่าพระพายจะโดนหนักมั้ย
    #2,283
    0
  17. #2282 devilrecords (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:49
    เข้าทางแม่ไม่ได้เลยเปลี่ยนมาเป็นลูกแทนสินะ ครอบครัวไดโนเสาร์ อ่านมาเรื่อยๆก็ได้เห็นพัฒนาการความเปลี่ยนแปลงของพระพายนะ
    #2,282
    0
  18. #2281 1991may (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 23:23
    หยอดให้ลูกอยากรู้อีกและพ่อก็ดาย
    #2,281
    0
  19. #2280 JittinanManeewan (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 18:21
    งือออออออ
    #2,280
    0
  20. #2279 PeemaiPatcharapa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 17:26
    รอค่าาาาา
    #2,279
    0
  21. #2278 onenazaaaaa (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 17:04
    หลอกลูกอีกแระ
    #2,278
    0
  22. วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 16:47
    หลอกล่อลูกต่อปายยยยย พระพายเอ้ย
    #2,277
    0
  23. #2276 0887208932 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 16:45
    เอี๊ยมคงจะหน้าชาไปเละกับประโยคหลังของพระพาย
    #2,276
    0
  24. #2275 jibping (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 16:35
    ดูน่ารักมาก ชอบบบแบบนี้จัง
    #2,275
    0
  25. #2274 Pond_BEG7 (จากตอนที่ 17)
    วันที่ 31 กรกฎาคม 2560 / 16:27
    อยากให้รู้ความจริง ว่าพระพายเป็นพ่อสักทีอ่ะ555
    #2,274
    0