Playing with Prapai พระพายใส่เอี๊ยม [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 1 : พระพายใส่เอี๊ยม : บทนำ [100%] รีไรท์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8,959
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 113 ครั้ง
    18 ส.ค. 61


 

บทนำ



       ผมชื่อพระพาย แปลว่า ลม

           เป็นชื่อของเทพเจ้าแห่งลมและพายุ รวมถึงท้องฟ้าด้วย ตามคติของศาสนาฮินดู

           แต่ทั้งหมดทั้งมวลไม่ได้เกี่ยวอะไรกับการตั้งชื่อนัก ป๊าของผมชื่อไฟกัลป์ แน่นอนว่าความหมายตรงตัว ส่วนม๊าชื่ออนิล แปลว่าลม ไม่รู้อะไรดลใจให้ป๊าหลงรักม๊า แล้วตั้งชื่อผมว่า พระพาย ซึ่งมีความหมายเหมือนชื่อม๊า ผมเป็นเทพแห่งสายลม ที่ล่องลอยไม่มีทิศทาง นิสัยไม่ต่างจากลมเพลมพัด รักง่ายหน่ายเร็ว และยังลื่นไหลยิ่งกว่าสายน้ำ ผมชอบสาวๆ สวยๆ อกอึ๋มๆ แต่เพราะลมไม่เคยหยุดพัด ผมจึงไม่เคยหยุดที่ใคร

           รู้นะว่าพวกคุณกำลังสงสัยเรื่อง พิมมี่เธอก็แค่ตรงสเป็ค สวย ซ่า ก๋ากั่น ผมชอบเธอ นิสัยโก๊ะๆ แต่น่ารักแบบนั้นทำให้คนหลงรักได้ไม่ยาก ถูกใจเลยจีบ ตอนนั้นผมคิดจะช่วงชิงเธอมาจากไอ้พี่เนสท์นั่นจริงๆ เพราะไม่เคยโดนผู้หญิงทิ้ง ชีวิตนี้มีแต่เป็นฝ่ายทิ้ง เจอคู่แข่งที่สมน้ำสมเนื้อก็ต้องลองดูสักตั้ง แต่ในเมื่อผลออกมาแล้วว่าผมแพ้ ก็ทำอะไรไม่ได้ อีกอย่าง... ผมไม่ได้จริงจังอะไรกับพิมมี่ตั้งแต่แรก (กัดฟัน)

           หลังจากนั้นก็มีผู้หญิงเข้ามาในชีวิตเยอะแยะ คบไม่ซ้ำหน้า สำราญสุดๆ

           ตอนนี้ผมโตขึ้นมาก ชีวิตในช่วง25ปีที่ผ่านมาพอมองกลับไปก็ได้แต่อมยิ้ม สุดๆ ไปเลยว่ะ ผมอยู่ในชมรมเต้น เป็นสมาชิกวงโคฟเวอร์เกาหลีสุดฮ็อตอย่าง Man in Heart ควงสาวสวยหุ่นดี มีชีวิตสุขสบายโดยเฉพาะกิจกรรมบนเตียง แฮปปี้สุดๆ จนกระทั่งเรียนจบปริญญาตรี ป๊ากับม๊าทนชีวิตเสเพลของผมไม่ไหวเลยส่งไปอยู่กับลุงวายุที่อเมริกา เรียนต่อปริญญาโทด้านการบริหารที่นั่น พอเรียนจบก็ท่องเที่ยวที่โน่นอีกสักพักก่อนจะกลับมาเมืองไทย

           และแล้ว... คลับนิลซึ่งเป็นมรดกของม๊าก็อยู่ในมือผม และยังมีหุ้นส่วนบริษัทของทางญาติพ่ออีก ชีวิตที่เกิดบนกองเงินกองทองช่างสุขสบายอะไรแบบนี้ เรียนๆ เล่นๆ แม่งก็จบเอง แต่ผมชักเบื่อ...

           รู้สึกว่า25ปีมันผ่านมาเร็วมาก เร็วจนผมอิจฉาเพื่อนบางคนที่มีลูกแล้ว

           หึ! ไอ้วิณณ์ มันมีลูกสาวน่ารักอายุสองขวบกว่าๆ แล้ว และขยันอัพไอจีลงรูปลงวิดีโออวดโฉมเจ้าหญิงของแก็งค์กิเลนดำจนน่าหมั่นไส้ ชีวิตครอบครัวมันมีความสุขดีนี่ คงลืมผู้มีพระคุณอย่างผมแล้ว ผมเองก็มีส่วนช่วยมันนะเอ้ย

           อายุครึ่งห้าสิบนี่มัน... รู้สึกว่าตัวเองแก่ โวะ! น่าเบื่อจริงๆ

           ผมโทรหาเพื่อนๆ หลังจากที่พักเหนื่อยเอาแรงมาสองวันแล้ว ไม่มีใครว่างสักคนแม้แต่ไอ้วิณณ์ รายนั้นพาลูกเมียไปเยี่ยมแม่ยายที่ฮ่องกง จะเหลือก็แต่ไอ้เอช ที่ยังไม่ได้แต่งงานแต่หมั้นกับแฟนที่เจอกันตอนเต้นโคฟเวอร์ รักยืนยาวจนถึงตอนนี้ นี่ก็น่าหมั่นไส้

           ในเมื่อเหลือไอ้เอช ผมจึงขับบิ๊กไบค์คันเก๋าลูกรักออกมาหามันถึงบ้าน ตั้งใจจะลากมันไปเที่ยวผับซะหน่อย แต่ไม่ใช่ผับผมนะ ผับตัวเองจะไปเที่ยวทำไม หัดเอาเงินไปใช้ที่อื่นบ้าง (?) อืม ไม่ใช่หรอก แหะๆ เดี๋ยวม๊ารู้ว่าลูกชายคนเดียวไม่ทำงาน ดีแต่ผลาญเงินเล่น อย่างน้อยออกไปนอกหูตาท่านหน่อย ก็ไม่มีคนรายงานแล้ว และก็หาข้ออ้างว่าติดโน่นนี่

           พอมาถึงบ้านไอ้เอชแถวแถบชานเมืองที่ทัศนียภาพเต็มไปด้วยต้นไม้และสวนผัก ผมก็ถอดหมวกกันน็อคออก เดินเข้าไปอย่างมาดเท่ห์ เชื้อชาติเกาหลีในตัวทำให้ผิวขาว ไม่ต้องพูดถึงความสูงเพราะป๊ากับม๊าสูงกันทั้งคู่ หน้าตาก็กระเดียดไปทางป๊าสักหน่อย และยังได้นิสัยมาอีก ม๊าถึงได้คอยแต่หาเรื่องลูกชายคนเดียวคนนี้ ไม่รู้เพราะเกลียดป๊าหรือเปล่านะ? ลงที่ลูกไม่ดีนะเออ

           เดินไปเรื่อยๆ ก็รู้สึกเหมือนมีอะไรมาเกาะขา ผมหยุดเท้าแล้วหันไปมองด้านหลังตัวเองงงๆ ก็ไม่มีใครนี่หว่า กำลังจะเดินต่อแรงรั้งนั้นเล่นเอายกขาขวาไม่ขึ้น เฮ้ย! มาต่างที่แบบนี้ไม่ใช่ว่ามีอะไรแอบแฝงมาทักทายหรอกนะ ผมมาดีนะค๊าบ ไม่ได้มาร้าย ผมมาหาเพื่อน อย่าทำร้ายผมเลย... สักพักก็ยังไม่หาย หรือจะไม่ใช่ผีไทย? ผีเกาหลีพอทักทายได้ ผีฝรั่งก็สปีคคล่อง ฮัลโหลโอ้โหเบบี๋ ยังอีก หรือจะเป็นผีอาหรับ

           ผมก้มลงมองที่ขาตัวเองก่อนจะขมวดคิ้วยุ่งเพราะมีก้อนกลมๆ กำลังรัดขายาวๆ ที่ใส่กางเกงยีนส์ขาเดฟของผมอยู่ ผมยกขาข้างนั้นขึ้นอย่างยากลำบากแล้วสลัดๆ

           “เฮ้ย! ปล่อยดิ๊!” ผมบอกไอ้ก้อนกลมๆ นั่น ตกลงตัวอะไรวะ?

           รู้สึกได้ว่าจมูกเล็กๆ มันเหนียวๆ เหมือนมีน้ำหนืดๆ ปาดขากางเกงไปมา แม้จะมีเนื้อผ้ากางเกงกั้นแต่ยังรู้สึกได้ถึงความเปียกชื้นและความเย็น ผมสลัดอีกครั้งคราวนี้ตัวกลมๆ นั่นหลุดลงไปกระแทกพื้นก้นจั้มบ๊ะ ดวงหน้าเล็กเกือบเท่าฝ่ามือผมแต่ติดจะบานออกข้างเพราะแก้มเยอะเงยขึ้นสบตามึนๆ ดวงตาชั้นเดียวใสแป๋วจ้องผมเขม็ง ผมขมวดคิ้วเพราะรู้สึกว่าเด็กนี่หน้าตาคุ้นๆ เหมือนเคยเห็นที่ไหน

           คิ้วแบบนี้... ตาแบบนี้... จมูกแบบนี้... ปากเบะๆ แบบนี้...

           “นี่ไอ้เปี๊ยก นายเป็นใครเนี่ย”     

           “แล้วโลงเป็นคาย?”

           หมายถึง ลุง ปะ? คำถามจากเด็กที่คงถึงวัยพูดจาสื่อสารได้ทำให้ผมอมยิ้มนิดหน่อยด้วยความรู้สึกเอ็นดู พอพูดแล้วน่ารักขึ้นเป็นกอง เสียงใสๆ น่าฟังชะมัด

           “เป็น... คนหล่อ”

           “คนหลอ?”

           “หล่อ” ผมแก้ให้เพราะเด็กนี่ทำฉายาผมเสียหาย ผมเนี่ย หล่อเหมือนพี่โจ๊กโซคูลเลยนะ!

           “อ๊ะ! ลูกโอมๆ” จู่ๆ มือเล็กๆ สองมือก็แบมาข้างหน้ายกขึ้นยกลงรัวๆ ท่าทางเหมือนเด็กตามชายแดนขาดแคลนอาหาร ดวงตาน้อยๆ อ้อนวอนซะน่าสงสาร แต่ผมไม่มีลูกอมให้หรอกนะ ไม่ใช่เด็กจะได้พกลูกอม

           ผมส่ายหน้าแล้วนั่งยองๆ ลงตรงหน้าเด็กนั่น ดูจากการแต่งตัวแล้วไม่น่าจะเป็นลูกคนใช้ สงสัยพ่อแม่มีอันจะกิน ผิวพรรณก็ดี หน้าตาน่ารัก ดูอารมณ์ดี ร่าเริงสดใสตามวัย หึ! ผมชักจะถูกชะตากับเด็กนี่แล้วสิ

           ผมไม่มีลูกอมแต่มีหมากฝรั่งที่เอาไว้แก้ขัดยามอยากดูดบุหรี่ แต่เด็กขนาดนี้เคี้ยวหมากฝรั่งคงไม่ดีแน่ เผื่อกลืนลงไปแล้วเกิดติดหลอดลมทำไง ลูกเต้าเหล่าใครก็ไม่รู้ ตายขึ้นมาผมไม่มีปัญญาไปทำมาแทนหรอก ดวงตาสุกใสเหมือนลูกสุนัขเล็กๆ จ้องผมโดยไม่กะพริบตา ผมเองก็จ้องตอบ เด็กนี่ไม่กลัวคนแปลกหน้าจนน่ากลัวว่าจะโดนคนไม่ดีลักพาตัวไป แม้จะอยู่ในเขตบ้านตัวเองก็เถอะ ตรงนี้ห่างจากตัวบ้านตั้งเยอะ เผื่อมีคนไม่ดีอุ้มลักพาตัวไปล่ะง่ายเลย แต่เอะ! เผื่อไม่ใช่บ้านตัวเองล่ะ เด็กนี่มาจากไหน

           “นายชื่ออะไร” เด็กนั่นเอียงคอมองผม โอ๊ย! ชักจะชอบมากขึ้นทุกที ท่าทางและน้ำเสียงของผมอ่อนโยนโดยไม่รู้ตัว “ว่าไง ชื่ออะไรล่ะเรา”

           “อาร์ค!” เสียงทุ้มทรงพลังดังขึ้นที่ด้านหลัง ผมหันไปมองก่อนที่ร่างกลมๆ ที่เพิ่งสังเกตเห็นว่าใส่ชุดเอี๊ยมกันเปื้อนสำหรับลงโคลนตัวใหญ่จึงทำให้ร่างดูใหญ่กว่าปกติ และดูกลมดิ๊กเหมือนลูกชิ้นยักษ์วิ่งผ่านหน้าไป ชุดกันเปื้อนที่เป็นสีเขียวทหารบัดนี้กลายเป็นสีดำด้วยโคลน ผมรู้สึกถึงอะไรบางอย่าง รีบก้มลงมองขาตัวเองทันที

           เฮ้ย! กางเกงยีนส์สีซีดของผมเปื้อนโคลนดำปื๊ดเลย!

           อะ...อะ...ไอ้เปี๊ยก!

           ชุดนี้คนหล่อจะเอาไปท่องราตรีนะเว้ย!!!

           ผมขบเขี้ยวเคี้ยวฟันเดินดุ่มๆ ตามเด็กนั่นไป คนที่เรียกไอ้เปี๊ยกนั่นคือไอ้เอช เพื่อนของผมเอง มันขยี้หัวเด็กนั่นที่ไปหยุดยืนข้างตัวแล้วหันมามองผมยิ้มๆ

           “ไม่ได้มาตั้งหลายปี มาถูกด้วยนะ ความจำมึงนี่ใช้ได้เลย”

           ผมไม่ได้คุยกับเพื่อนทันที กำลังรอว่าเมื่อไหร่เด็กนี่จะกอดขาไอ้เอชเหมือนที่ทำกับผม แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น เสื้อผ้าของมันยังอยู่ดีมีสุข ผมเลิกคิ้วอย่างงุนงง หรือไอ้เปี๊ยกตั้งใจแกล้งผมกัน! ใบหน้าไร้เดียงสาที่ดูไม่น่าจะเกินสามขวบมองผมเหมือนเป็นสิ่งประหลาดของโลก

           “ใครบอก กูไปหลงอยู่ตรงวงเวียนตั้งสองรอบ ว่าแต่เด็กนี่ลูกหลานใครวะ มาถึงก็ละเลงศิลปะบนตัวกูละ ดูดิ เสื้อผ้ากูเปื้อนหมด วันนี้อุตส่าห์แต่งหล่อจะไปล่อสาวไทยเด็ดๆ เสียหน่อย” ผมรีบฟ้อง ไอ้เอชหัวเราะอย่างขบขัน

           “ฮ่ะๆ โทษทีว่ะ พอดีข้างบ้านไล่น้ำออกจากสระปลา เด็กๆ เลยลงไปเล่นโคลนเก็บปลากันใหญ่ เมื่อกี้กูกำลังจะจับมันอาบน้ำแต่หนีออกมานอกบ้านซะก่อน หาอยู่ตั้งนานที่แท้มาอยู่นี่เอง ซนจริงๆ”

           ผมสลัดขาขวาตัวเองแรงๆ แล้วคิดขึ้นได้ ยกมือชี้หน้ามันอย่างเอาเรื่อง

           “มึงอย่าบอกนะว่าเป็นลูกมึง”

           ถ้าเป็นลูกไอ้เอชล่ะก็... พ่อมันต้องรับผิดชอบ

           “เฮ้ยเปล่า! กูหมั้นกับเฟย์เฉยๆ ยังไม่ได้แต่งงานมีลูกเว้ย”

           “แล้วเด็กนี่ใคร?”

           “หลานชายกูเอง ชื่ออาร์ค นิสัยออกจะซุกซนไปหน่อย ชอบแกล้งคน และอินดี้สุดๆ เดาอารมณ์ไม่ได้หรอก” พูดจบฝ่ามือหนาก็ลูบหัวกลมๆ นั่นอย่างชิงชังแกมเอ็นดู

           “แต่หน้าตาน่ารักดี”

           ไอ้เอชยิ้มรับ มีความภาคภูมิใจหน่อยๆ ที่มีหลานชายหน้าตาดี ออกแนวเกาหลีซะขนาดนี้ พ่อแม่คงหน้าตาดีกันหมด ไอ้เอชก้มลงไปพูดอะไรกับอาร์คสองสามประโยค ฝ่ายนั้นพยักหน้ารับ มือก็คว้าหมับเอาขนมจากมือไอ้เอชที่เพิ่งจะหยิบออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้ววิ่งเข้าไปในบ้านปูนสองชั้นที่ทาสีสดใสตัดกับต้นไม้เขียวๆ ที่ปลูกอยู่รอบด้าน 

           ผมชอบบ้านไอ้เอชนะ ดูรักธรรมชาติดี อยู่แล้วสบายใจ พ่อแม่มันไปทำงานต่างประเทศ ทำให้ทั้งบ้านมีมันกับน้องสาวสองคน แต่ตอนนี้มีหลานชายเข้ามาเพิ่ม และเป็นไปได้ว่าอาจมีสมาชิกคนอื่นๆ เพิ่มด้วย

           พอเด็กนั่นพ้นสายตาไอ้เอชก็ส่ายหน้าน้อยๆ เหมือนไม่พอใจอะไรอยู่

           “ไม่ได้แม่เลยนะ กูก็นึกหมั่นไส้ ไม่มีพ่อแต่แม่งเสือกได้พ่อ”

           ผมเลิกคิ้ว “มึงหมายความว่าไง”

           “เฮ้อ... กูไม่ปิดบังมึงหรอก เพราะชาวบ้านเขาก็รู้กันหมดว่าน้องสาวกูน้องไม่มีพ่อ”

           ผมรู้สึกตกใจเล็กน้อย ไม่เคยรู้เรื่องนี้มาก่อนเลย

           “มึงก็ไม่เคยเจอหน้าพ่อของอาร์คเหรอ”

           “ไม่เคย ไม่มีใครเคยเจอสักคนนอกจากน้องกู แต่เด็กที่ออกมาถ้าไม่เหมือนแม่ มันก็ต้องเหมือนพ่อล่ะวะ”

           “ดูท่าพ่อมันจะหล่อ” ว่าแล้วก็รู้สึกตัวลอยแปลกๆ เหมือนกำลังภูมิใจเสียงั้น ทั้งที่ผมไม่ใช่พ่อเด็กซะหน่อย ไอ้เอชเบะปากอย่างไม่พอใจ

           “กูก็ว่างั้น แต่อย่าไปสนผู้ชายหมาๆ เลย เออนี่มึงจะเอากางเกงกูเปลี่ยนไหม?”

           แม้จะสะดุดกับคำพูดมันแต่ก็ไม่ใช่เรื่องของผม

           “ไม่ล่ะ กูมีสำรองอยู่ในกระเป๋า นี่กะว่าจะกลับไปนอนที่คลับเลยขนเสื้อผ้ามาจากบ้าน”

           “งั้นรอสักพักนะมึง พอดีน้องสาวกูกำลังจะกลับมาจากมหาลัย ต้องผลัดกันเลี้ยงไอ้อาร์คน่ะ เอารถมึงเข้ามาจอดไว้ข้างใน เดี๋ยวเอารถกูไป ขืนนั่งรถมึงแล้วใส่หมวกกันน็อคผมกูเสียทรงหมด”

           พอได้ยินคำว่ามหาลัยก็พลอยนึกขึ้นได้ว่าไอ้เอชมันพูดถึงน้องสาวมาหลายครั้งแล้ว ผมเองที่ไม่สนใจ จู่ๆ เกิดฉุกคิดขึ้นมาได้เลยถาม

           “นี่ไอ้เอช อย่าบอกนะว่าน้องที่กำลังจะกลับมาเป็นแม่ของอาร์ค”

           “อื้อ น้องสาวกูไง มึงก็เคยเจอนี่ ตอนงานเลี้ยงจบที่บ้านกู”

           ไอ้ผมก็นึกว่าเป็นญาติคนอื่นของมันเสียอีก ที่แท้ก็เป็นน้องสาวสายเลือดเดียวกันกับมัน คลานตามกันออกมานี่เอง

           “ที่ชื่อ... เอี๊ยมใช่ปะ” ผมรู้สึกคลับคล้ายคลับคลาจะจำชื่อนี้ได้

           ไอ้เอชพยักหน้ารับ “ใช่ นั่นแหละ แม่ไอ้อาร์ค”

           “อายุยังน้อยอยู่เลยไม่ใช่เหรอ” ผมรู้สึกแปลกใจ คิดขึ้นได้อีกว่าไอ้เอชเพิ่งบอกไปหยกๆ ว่าน้องมันท้องไม่มีพ่อ แบบนี้ก็แสดงว่าท้องตอนอายุยังน้อยด้วยสิ

           “ใช่ ท้องตอนปิดเทอมม.ปลายจะขึ้นมหาลัยพอดีเลยต้องหยุดเรียนไปปีหนึ่ง เรื่องมันผ่านมานานแล้วแต่กูยังรู้สึกว่าเพิ่งเกิดขึ้นเลย เนี่ยไอ้อาร์คก็สองปีสามเดือนแล้ว”

           “อื้อ” ผมพยักหน้าหงึกๆ รับรู้ แล้วเดินกลับไปที่รถ ตั้งใจจะไปเอากางเกงมาเปลี่ยน ระหว่างนั้นคิดอะไรไปเรื่อยจนกระทั่ง... ชื่อของผู้หญิงคนนั้นสะกิดใจขึ้นมา

           ท้องไม่มีพ่อ ท้องตอนปิดเทอมม.ปลาย...

           เรื่องที่เกิดขึ้นห้ามบอกใครทั้งนั้นนะพี่!’

           น้ำเสียงร้อนใจของเธอในวันนั้นยังดังก้องอยู่ในหัว เหมือนกับมันไม่เคยเลือนหายไปไหนแม้จะผ่านมาแล้วหลายปี สีหน้ากังวลของเธอยังเด่นชัด ร่างกายบอบบางไร้เสื้อผ้าสั่นไปหมดเหมือนเพิ่งตื่นจากฝันร้าย ผมอยากจะกอดปลอบเธอ แต่ว่าเรื่องระหว่างเรามันไม่ใช่อย่างที่ควรเป็น

           จู่ๆ รู้สึกหนังหัวชาวูบ ร่างกายทุกส่วนไร้เรี่ยวแรง หัวใจกระตุก

           ผมเคยมีอะไรกับแม่ของเด็ก แบบนี้ก็แสดงว่า... เด็กนี่มีสิทธิ์เป็นลูกผมสิ!

           ใช่แล้ว! เด็กนั่นหน้าตาเหมือนผมตอนเด็กนี่เอง ซวยแล้วไงมึง! นี่กูมีลูกแล้วเหรอ!!!





 >>> ส่วนโผม... ชื่อ อ๊ากฮะ 555555555

อยากติดตามเรื่องของป๊ากับม๊า (คุณปู่คุณย่า) เชิญทางนี้ คลิ๊กรูป
V




PLAYING WITH PRAPAI พระพายใส่เอี๊ยม
ตัวพิมพ์
www.mebmarket.com
โปรยนิดจิตแจ่มใส... ผมชื่อพระพาย ใครๆก็ว่าผมหน้าหล่อ(หื่น)เหมือนพี่โจ๊กโซคูล ช่วยไม่ได้มียีนเด่นหน้าตาดีอ่ะนะ เออนี่เพื่อนผมมีหลานชาย แต่!!! ผมเคยมีอะไรกับแม่ของเด็ก แบบนี้ก็แสดงว่า... เด็กนี่มีสิทธิ์เป็นลูกของผม ชะมะ?----------------------------------------------------------------“หลานมึงน่าเอ็นดู๊น่าเอ็นดู มึงไม่รู้จริงๆ เหรอว่าพ่อเด็กเป็นใคร”ไอ้เอชชะงักแล้วหันมามองผมงงๆ คงสงสัยว่าผมถามทำไม แต่นิสัยเดิมของผมก็ชอบจุ้นไปเรื่อยมันเลยไม่คิดมาก เปิดปากอย่างไม่กั๊ก“ก็เออสิวะ กูไม่รู้จริงๆ แต่อย่าให้กูรู้นะว่าใครเป็นพ่อของไอ้อาร์ค” ไอ้เอชขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ใบหน้าที่เคยเป็นมิตรดูอึมครึมเหมือนฟ้าก่อนฝนลง ดวงตาคมแปลบมีประกายไฟพวยพุ่ง ผมเผลอกลืนน้ำลายลงคอ หัวใจหดหู่ เกิดมายังไม่เคยกลัวความผิดขนาดนี้มาก่อนเลย“ถะ...ถ้ารู้มึงจะทำอะไร” “ถามได้ ก็ตัดตอนมันสิวะ แม่งไข่แล้วหายแบบนี้มึงจะให้กูปิดซอยจัดโต๊ะจีนฉลองเหรอ!”
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 113 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

4,011 ความคิดเห็น

  1. #3845 queengirlxx_ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 12:06
    กลับมาอ่านทีไรแล้วก็รู้สึกขำกับความเด๋อของพระพายทุกทีอ่ะ 5555555555
    #3,845
    0
  2. #777 dreamptk (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 10 พฤษภาคม 2560 / 14:23
    ไรท์ค่ะถ้าจำไม่ผิดพระพายเคยโดนผู้หญิงทำร้ายใช่มะที่ห้องซ้อมแทนเพื่อน หนูจำชื่อเรื่องไม่ได้ง่ะ ขอชื่อเรื่องหน่อย ไรท์แต่งเรื่องนั้นใช่มะ ถ้าไม่ใช่เราขอโทษเด้อ
    #777
    2
    • #777-1 แม่แบบแผ่นพิมพ์(จากตอนที่ 1)
      10 พฤษภาคม 2560 / 20:40
      อันนั้นเรื่อง you're my dazzling poison ค่ะ เป็นเรื่องของพี่เนสท์และพิมมี่ ส่วนพระพายเป็นพระรองจ้าาา
      #777-1
  3. #202 SparklingSweet (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 2 เมษายน 2560 / 02:12
    เดี๊ยววววว กว่าพระพายจะเจอเมียบ้างนี่คือวิณณ์มีลูกมีเต้ากะนิต้าไปแล้วเลยหรอ โหหหหหหหหหหหหหหห แล้วพี่เนสท์อ่ะคะ._.?
    #202
    1
    • #202-1 แม่แบบแผ่นพิมพ์(จากตอนที่ 1)
      2 เมษายน 2560 / 10:10
      อ่าวๆ ถามหาพี่เนสท์งี้พระพายน้อยใจจจจ
      #202-1
  4. #135 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 29 มีนาคม 2560 / 23:27
    เเจอลูกแล้ววววว
    #135
    0
  5. #42 fandefsoul (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 17:27
    พระพายซวยละไง555
    #42
    0
  6. #41 nokbamboo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 14:01
    เอซถ้ารู้ว่าเพื่อนรักของตัวเองคือพ่อของเด็ก แล้วจะกระทืบเพื่อนรักหรือเปล่า
    #41
    0
  7. #40 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 26 มีนาคม 2560 / 09:13
    เหออออ
    ถ้ารู้ว่าพระพายเป็นพ่อ จะกล้ากระทืบเพื่อนตัวเองมั้ยเนี่ย
    #40
    0
  8. #39 OHSE94 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:44
    ชอบมากเลยค่ะ รอนะค้าาาา ><
    #39
    0
  9. #38 ~ฮันนี่งิงิ~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 23:37
    พระพายเอ้ยยย รอน้าา
    #38
    0
  10. #37 devilrecords (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 22:44
    เพิ่งจะคิดได้นึกออกหรอ จริงๆเล้ยพระพาย
    #37
    0
  11. #36 littletoeyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 21:34
    แหม่พึ่งจะนึกได้นะพระพาย คิคิ รอต่อนะคะ
    #36
    0
  12. #35 หว๋าย.... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 19:53
    #35
    0
  13. #34 Victory30 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:06
    ไม่ต้องอิจฉาวิณเเล้วนะพระพาย555
    #34
    0
  14. #33 Victory30 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 18:05
    พระพายได้ลูกชาย วิณได้ลูกสาว อายุเท่ากันเลยอะ 555555
    #33
    0
  15. #32 Cartoon024 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 16:35
    แกนั่นแหละ เดี๋ยวเจอเอี๊ยม
    #32
    0
  16. #30 katuannn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 15:21
    ว๊ากกกกกก
    #30
    0
  17. #29 nokbamboo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 25 มีนาคม 2560 / 15:06
    เพิ่งนึกออกเหรอพระพราย งั้นต่อไปก็มาหาลูกบ่อยซิ
    #29
    1
  18. #28 พุงพี่ชานยอล~ (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 02:04
    พระ ผาย (ลม)
    #28
    0
  19. #27 katuannn (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 24 มีนาคม 2560 / 00:13
    รอจ้ากรี๊ดร้องเพราะจีมิน หลงเข้ามา55555
    #27
    0
  20. #25 Cartoon024 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 23:11
    นึกไม่ออกรึไงพระพาย
    #25
    0
  21. #24 littletoeyy (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 21:58
    หึ้ยยในที่สุดก็มาอัพหลังจากที่รอมานาน กรีดร้องงง แค่บทนำพ่อลูกคู่นี้ดูวุ่นวายแล้วอะ55555รอมาต่อนะคะ
    #24
    0
  22. #23 plengthanjira (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:33
    รอค้ะสนุกกก
    #23
    0
  23. #22 Victory30 (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 19:22
    รอ ร่อ ร้อ ร๊อ ร๋อ รอนะไรท์
    #22
    0
  24. #21 nokbamboo (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 17:38
    เจอลูกตัวเองแล้วเหรอพระพราย เอ้า....จำไม่ได้อีก
    #21
    0
  25. #20 หว๋าย.... (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 23 มีนาคม 2560 / 17:34
    นี้ แค่ บทนำ นะ...5555+ ช็อบๆๆๆๆๆ
    #20
    0