YOU'RE MY DAZZLING POISON ปิ๊งรักหล่อตัวร้าย[จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 5 : DAZZLING POISON : 2 : see you again...50%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,400
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    13 พ.ย. 58



2

see you again




          “ฮึก! ฮือๆ”

          “นี่...”


          “ฮื้อ! ฮือออ!!!” ฉันนั่งร่ำไห้ปานจะขาดใจตายเสียให้ได้ ไม่น่าเลย ทำไมต้องเป็นแบบนี้ ทำไมชีวิตของพิชญาต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วย รับไม่ได้! ทิชชูที่มีก็ใช้เช็ดน้ำตา สั่งขี้มูกจนหมดกระเป๋าแล้ว พี่เนสท์ที่นั่งอยู่ข้างๆ ได้แต่มองอย่างไม่รู้จะทำยังไงก่อนจะยื่นแขนมาให้

          “ใช้นี่เช็ดก็ได้”


          ฉันเหลือบมองเขาอย่างขอความชัวร์อีกครั้ง เขาพยักหน้ารับก่อนที่ฉันจะคว้าหมับเข้าที่แขนเขาแล้วเอามาแนบรูจมูกทั้งสองรูก่อนจะ

          ครืด!!!

          “...”

          “ฮึก! ฮือๆ” ทั้งน้ำมูกน้ำตาฉันใช้แขนเสื้อของเขาเช็ด ระดับนี้ไม่มีความเกรงใจนะคะ พี่เนสท์ทำหน้ายี้ก่อนจะเหลือบไปมองทางอื่น ฉันเข้าใจว่าเขาอาจจะแพ้น้ำตาผู้หญิง โดยเฉพาะผู้หญิงสวยและรวยมากอย่างฉัน แต่ช่วยรับผิดชอบการกระทำอันบ้าระห่ำของเขาด้วย!!!

          “จับนมแค่นี้ร้องไห้อย่างกับโดนข่มขืน”  


          ฉันชะงักไปก่อนจะคิดขึ้นได้ ใช่สินะ ก่อนหน้านี้พี่เนสท์จับนมฉันนี่ แต่มันใช่เรื่องที่จะเอามาพูดปะ ฉันยังมียางอายนะเว้ย!

          “พี่โง่จริงหรือแกล้งโง่อ่ะ!” ฉันว่าให้แล้วร้องไห้ต่อไป

          “พี่รู้ว่าผู้หญิงซีเรียสกับเรื่องแบบนี้มาก แต่พี่ไม่ได้ตั้งใจ พี่แค่คิดจะ... แค่คิดอ่ะนะ มือมันดันไปเอง”


          ฉันหันขวับไปมองเขาก่อนจะเบิกตากว้างด้วยความตกใจ


          “นี่พี่คิดจะจับนมฉันเหรอ!

          “อื้อ แต่มันไม่ใช่แค่คิดแล้วล่ะ ได้จับเลย เน้นๆ ย้ำๆ เสียวถึงไส้ติ่งเลยเนอะ” ยังมีหน้ามาพยักหน้ายึกๆ ใส่ฉันอีกนะ ไอ้คนเฮงซวย!

          “กรี๊ด!!! ไอ้โรคจิต!” ฉันลุกขึ้นจากริมฟุตบาตแล้วทำท่าจะถอดรองเท้าส้นสูงโยนใส่เขา พี่เนสท์รีบจับขาข้างที่ยกขึ้นของฉันไว้แล้วจ้องมองมาตาลุกวาว แต่ขอโทษ หน้าฉันอยู่บนนี้จะมองหาห่าอะไร หรือว่า... ฉันรีบหุบขาเข้าด้วยกันแล้วแดดิ้นกรีดร้อง “ไอ้ลามก! กรี๊ด!!! อย่ามองนะ! ไอ้วิปริตจิตอกุศล! ไอ้ผู้ชายนิสัยไม่ดี ไม่ให้เกียรติผู้หญิงซึ่งเป็นเพศแม่”

          “อ่าว! ด่ายาวถึงชาติหน้าเลยไหมจะได้บันทึกเสียงไว้ฟังเวลาตายแล้วเกิดใหม่ ก็เธอยกให้พี่ดูอ่ะ ถ้าพี่ไม่ดูเธอก็เสียเซล์ฟแย่สิ เนอะ~” พี่เนสท์บอกแล้วยิ้มกรุ้มกริ่ม ทำไมฉันถึงเสียเปรียบเขาตลอดเลย ช่วงนี้ชีวิตฉันมีแต่ความซวย!

          “กรี๊ด!!!” ฉันแหกปากลั่นแล้วชักขากลับมาก่อนจะยืนตรงๆ พี่เนสท์ลุกขึ้นยืนบ้างแล้วถอนหายใจก่อนจะทำหน้าสำนึกผิดใส่ฉันราวกับกำลังจะบอกฉันว่ารู้สึกผิดมาก “ไม่ต้องมาตีหน้าเศร้า”

          “I’m so sorry.” พี่เนสท์บอกก่อนจะเหลือบไปมองรถของฉันที่จอดอยู่ริมถนน ฉันหันไปมองตามก่อนจะร้องไห้ออกมาอีก “อ้าว! นึกว่าจะหยุดร้องแล้ว”

          “คนเลว!” ฉันว่าให้เขาแล้วนั่งลงตรงริมฟุตบาตที่เดิม ฉันปิดหน้าปิดตาร้องไห้อย่างหนักจนพี่เนสท์นั่งลงข้างๆ อีก แต่คราวนี้ข้างไปนะ ใกล้ซะเนื้อแนบเนื้อเลย

          “แค่นี้ก็ต้องด่ากันเลย”


          “พี่เอาลูกฉันไปปู้ยี้ปูยำ ฮึก! ใจร้าย จิตใจพี่ทำด้วยอะไร ไม่สงสารลูกฉันบ้างเหรอ ลูกฉันยังอ่อนประสบการณ์ ลูกฉันไม่เคยต้องไปทำอะไรแบบนั้น ลูกฉันบอบบางสุดๆ เลยรู้ไหม! ตั้งแต่มันเกิดมาฉันไม่เคยตีหรือทำอะไรรุนแรงกับมันเลย ฉันประคบประหงมประหนึ่งเลือดในอกเชียวนะ ฮือ!!!” ฉันเงยหน้ามองเขาอย่างแค้นเคือง  

          เอ่อ... คงกำลังสงสัยกันอยู่ใช่ไหมว่าเกิดอะไรขึ้น เมื่อหลายชั่วโมงก่อนเพราะฉันมัวแต่ช็อกกับการถูกขยำหน้าอก พี่เนสท์ก็ลากฉันลงจากรถแล้วขับออกไปเฉยเลย ทิ้งให้ฉันไปนั่งรออยู่ในร้านกาแฟแถวนั้นตั้งนานสองนานก่อนจะกลับมาในสภาพที่... ลูกรักของฉันเป็นรอยรอบคัน แถมยังกระจกมองข้างด้านซ้ายหัก และยังไม่นับช่วงล่างที่ฉันไม่อยากจะมองให้ช้ำใจ นี่เขาไปแข่งสนามเถื่อนมาหรือไง! พวกนั้นมันขับแข่งกันหรือไล่ฆ่ากันแน่!

          ฉันเข้าใจแล้วว่าทำไมเขาถึงได้ต้องคอยอาศัยรถเฮียพลไปกลับๆ บ่อยๆ ก็แหงสิ! ถ้าสภาพรถกลับมาแบบนี้ฉันก็คงขับไม่ไหวเหมือนกัน

          “พี่ก็ไม่คิดว่ามันจะขนาดนี้อ่ะ แต่วันนี้มันเล่นแรงกันจริงๆ ดีนะไม่เป็นอะไรมาก”


          “ไม่เป็นอะไรมาก!!! เหอะๆ ไม่เป็นอะไรมากเลย น้อยมาก มองแทบไม่เห็น!” ฉันแยกเขี้ยวใส่แล้วร้องไห้ออกมาอีก ช้ำใจ! ตั้งแต่ซื้อมาฉันไม่เคยทำมันมีสภาพที่แย่ขนาดนี้มาก่อน มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอม

          “เดี๋ยวพี่เอาไปซ่อมให้”


          “ไม่ต้อง ฉันจัดการเองได้” ฉันบอกเพราะที่บ้านฉันเปิดอู่ซ่อมรถแถมยังขายอะไหล่เครื่องยนต์รถยี่ห้อดังๆ อีกด้วย เรื่องแค่นี้จัดการได้ แต่ก็ต้องหาทางปิดบังไม่ให้พ่อรู้ ไม่งั้นโดนคาดคั้นจนลามไปถึงเรื่องหญิงลีแน่ ฉันไม่อยากโดนพ่อด่าเรื่องความใจร้อนที่เป็นคุณสมบัติข้อต้นๆ ของฉันรองลงมาจากความสวย

          “ตามใจ” พี่เนสท์บอกแล้วลุกขึ้นยืนก่อนจะยื่นมือมาให้ฉัน


          “อะไร?”


          “ลุกขึ้น กลับบ้านได้แล้วครับดึกมากแล้วเดี๋ยวคนที่บ้านเป็นห่วง พี่เองก็เป็นห่วงกลัวน้องจะเป็นอันตราย” ฉันลุกขึ้นแต่ไม่ยอมจับมือเขา พี่เนสท์เลยเก็บมือกลับแบบเก้อๆ  “ให้พี่ขับไปส่งไหม”


          “ไม่ต้องค่ะ ฉันขับได้”


          “ไหวแน่นะ”


          “ก็คง... ไหว” ฉันมองลูกรักแล้วจะเป็นลม โธ่! เฟอร์ลูกแม่!

          “พี่หมายถึงตัวเราน่ะ สภาพอย่างกับโดนรุมโทรมมา”


          “ปากเสีย!” ฉันย่นจมูกใส่เขาก่อนจะแบมือไปตรงหน้าพี่เนสท์ เขาทำหน้างงๆ “กุญแจรถฉันค่ะ”

          “อ้อ! นึกว่าอยากได้หัวใจพี่”

          “เอาไปไว้ปาเป้าเหรอคะ”


          “เป้าไหน เป้าล่างปะ?” ว่าแล้วก็ชี้นิ้วลงเบื้องล่าง กรี๊ด!!! ไอ้คนลามก แต่ฉันไม่วายจะมองตาม... อืมมม เซฮงเซฮุนของหญิงลีที่ว่าใหญ่แล้วเจอแบบนี้... กลืนน้ำลายลงคอเลยว่ะ ม่ายยย!!! ท่องไว้ลูก หนูเป็นกุลสตรีไทย อนาคตภรรยาที่แสนเพียบพร้อมของผู้ชายที่โชคดีที่สุดในโลก หยุดๆ!

          “จะ...จะบ้าหรือไง!!!” โธ่ๆ หน้าร้อนเห่อเลยเรา เอามือแนบแก้มตอนนี้เขาจะดูออกไหมนะ

          “แนะ! หน้าแดง เขินอ่ะดิ” หือ??? ฉันหน้าแดงแล้วเหรอ ไม่จริง!!!

          “ไม่ใช่!

          “จริงรึ?”


          “จริงสิ!

          “แน่นะ?”


          “อะ! แน่สิ”

          “อย่ายั่วนะ?”


          “มายั่วสิ”


          “คนอวดดี”


          “พอ!!!” โอ๊ย!!! พ่อคุณ นึกว่าแสดงละครอยู่ ฉันจ้องหน้าเขาดุๆ พี่เนสท์เลยหยิบกุญแจออกมาจากกระเป๋ากางเกงแถวๆ เป้า ฉันก้มลงมองแล้วอ้าปากค้าง... โอ้มายก็อด! เจออีกทีก็ยัง... เฮ้ยๆ! คิดบ้าอะไรของเธอเนี่ย กุลสตรี... กุลสตรี... ท่องไว้ บรือ!!! เขาวางมันลงบนมือฉันแต่พอฉันจะชักมือกลับพี่เนสท์ก็จับข้อมือฉันแล้วกระชากเข้าไปใกล้

          ฟอดดด~

          “!” ฉันชะงักค้างไปก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองคนตัวสูงกว่าด้วยความตกใจ มะ...เมื่อกี้ มันก็อะไรอ่ะ มันเกิดขึ้นเร็วมากจนฉันตามไม่ทัน ถ้ามองไม่ผิดและจากความรู้สึก... เขาหอมแก้มฉัน ใบหน้าของฉันร้อนเห่ออีกครั้ง ความรู้สึกเหมือนแก้มมันจะระเบิดนี่คืออะไรกัน หัวใจของฉันเต้นรัวแรงเหมือนจะเต้นระบำเลย “พะ...พี่”

          “ถือว่าหายกันกับที่เธอตบพี่วันก่อน” พี่เนสท์บอกแล้วยักคิ้วหลิ่วตาใส่ฉัน พอตั้งสติได้ฉันก็เงื้อมือขึ้นทันที

          “ไอ้!”  

          “อะๆ ถ้าตบมาคราวนี้จูบเลยนะ ไม่ใช่แค่ปากแตะปาก แต่จะดูดดื่มมม!!!” ไม่พูดเปล่ายังยื่นหน้าเข้ามาใกล้ฉันอีก ฉันรีบผลักใบหน้าเขาออกห่าง

          กรี๊ด!!! ทำไมต้องมาทำท่าทางกะล่อนใส่ด้วย มันน่ารัก เออมันน่ารัก! แต่ฉันไม่หลงกลหรอกนะ รู้ไว้ซะไอ้ผู้ชายหน้าม่อ!

          “เมื่อกี้ถือว่าตบนะ” ยัง! ยังจะหน้าด้านอีก

          “แถวบ้านฉันเรียกว่าผลักค่ะ” ฉันบอกแล้วผลักไปอีกหนึ่งทีอย่างหมั่นไส้ พี่เนสท์หันมามองฉันตาขวาง


          “รุ่นพี่ครับรุ่นพี่ ถ้าไม่เคารพกันแบบนี้จับขี่เลยไหม” อ๊าก! แต่ละคำที่พูดมา ฉันอยากจะบ้าตาย ฉันบาดคอตายตรงนี้เลยดีไหมถ้ามันจะช่วยทำให้ฉันพ้นจากผู้ชายอย่างเขา บ้าบอที่สุด!

          “ไอ้... ไอ้รุ่นพี่บ้าเอ้ย!” ฉันได้แต่ด่าเขาโดยไม่รู้จะเอาคืนเขายังไงจริงๆ เหมือนสมองมันตื้อไปหมด โกรธก็เกิด อายก็อาย มันเป็นความรู้สึกไหนฉันก็อธิบายไม่ถูก แต่ที่รู้ๆ คืออุณหภูมิในกายฉันร้อนมาก เราไม่ได้สนิทชิดเชื้อขนาดที่เขาจะสามารถมาหอมแก้มฉันได้นะ มันเร็วไปหน่อยไหม รออีกสักสองสามวันสิ อ๊าก!!! คิดไรวะ!

          “ผลักสองทีรวมกันเป็นตบ”


          “ทฤษฎีที่ไหนไม่เคยได้ยิน มั่วมาก!

          “ทฤษฏีของสัตวแพทย์ น้องไม่ได้เรียนไม่รู้จักหรอก” ถึงไม่ได้เรียนสัตวแพทย์แต่ก็ไม่โง่นะเว้ย!

          “มั่วแบบเนสท์สไตล์จริงๆ”


          “ขอบคุณที่ชม อุ๊ย! เขินจุง” ยังจะมีหน้ามาทำหน้าแอ๊บแบ๊วอีก ฉันชักจะไม่ไหวแล้วนะ โมโหเว้ยโมโห! คนสวยก็โมโหเป็นนะไม่ได้ใจดีเหมือนหน้าตาเสมอไป

          “ฉันเกลียดขี้หน้าพี่มากเลยบอกตรงๆ ตอนนี้ก็ยิ่งเกลียด ผู้ชายอย่างพี่เนี่ยใครได้เป็นแฟนทุกข์ใจไปสิบชาติเกิด รุ่มร่าม เอาแต่ได้! นิสัยไม่ดี! ไม่เห็นจะมีอะไรดีสักอย่าง!” ฉันตะโกนใส่จนพี่เนสท์ชะงักไปแล้วหุบยิ้ม

          “พี่ไม่อยากฟังเสียงแหลมๆ ของน้องแล้วโคตรแสบแก้วหูเลย ไปๆ กลับบ้าน” เขาลากฉันไปที่รถก่อนจะเปิดประตูแล้วยัดฉันที่นิ่งเงียบเข้าไปนั่ง เขาทำท่าจะคาดเข็มขัดให้ฉันแต่ฉันห้ามเอาไว้เสียก่อน


          “ไม่ต้อง! ฉันคาดเองค่ะ” ขืนให้เขาทำให้คงเกิดเรื่องอีก ไม่เอาหรอก ตอนนั้นยังช็อกไม่หาย

          “อ๊า~” พี่เนสท์ผละออกไป ฉันจึงค่อยๆ ดึงสายเข็มขัดนิรภัยขึ้นมาคาด  ฉันกำลังจะปิดประตูแต่พี่เนสท์รั้งเอาไว้เสียก่อน “เรื่องรถพี่ขอโทษอีกทีนะ อะ!

          “หือ?” ฉันขมวดคิ้วยุ่งเมื่อพี่เนสท์ยื่นแก้มขวาพร้อมกับทำปากอมลมพองมาใกล้ฉัน


          จุ๊บ!

          เฮ้ย! ฉันเบิกตากว้างเมื่อเขาดันแก้มเข้าใส่ปากฉันจนเกิดเสียงจุ๊บ! ทั้งๆ ที่ฉันไม่ทันได้ทำอะไรเลย ตายๆ ทำไมฉันหวั่นไหวแบบนี้ ไอ้ความรู้สึกอยากจะโบยบิน โลกเป็นสีชมพูทั้งๆ ที่มืดจนแทบไม่เห็นดาวเนี่ย มันคืออะไร!!! ฉันได้แต่อ้าปากหวอเมื่อเขาผละออกไป

          “อันนี้ให้เธอเอาคืนที่พี่ทำกับรถเธอ”

          ฉันรีบหันหน้าหนีไม่กล้าสบตากับเขาเลยให้ตาย ดวงตาของเขามันเจ้าเล่ห์ที่สุด ฉันน่าจะรู้จักกิตติมศักดิ์ของเขาดี จะได้ไม่ต้องเสียรู้ถึงสองครั้ง ไม่สิ! สามครั้งแล้ว!

          “ถามฉันสักคำไหมว่าอยากได้หรือเปล่า ไอ้บ้า!

          “ผู้หญิงด่าแปลว่าผู้หญิงรัก”

          “ฝันไปเถอะ!” ให้ฉันรักคนอย่างเขาเนี่ยนะ ปวดกะบาลตาย! “คนอย่างฉันไม่รักคนอย่างพี่หรอก!

          พี่เนสท์ยังไม่ยอมให้ฉันได้ปิดประตู เขาเอาแขนมาเค้ากับกรอบประตูก่อนจะเลิกคิ้วอย่างยียวนกวนประสาท


          “ปากแข็ง ดูอาการเธอก็รู้ว่าชอบพี่แล้วน่ะ อย่างนี้แหละนะคะ พี่น่ะทั้งหล่อทั้งรวยทั้งเรียนเก่ง อนาคตรุ่งโรจน์แบบนี้รีบๆ คว้าไปทำสามีนะครับ ไม่งั้นพลาดสิ่งดีๆ ที่คุณคู่ควร”

          โอ้พระเจ้า! นอกจากจะหน้าม่อแล้วยังหลงตัวเองอีก เกิดมาไม่เคยเห็นใครหลงตัวเองเท่าเขามาก่อน หน้าด้านโคตร! เดี๋ยวๆ ทำไมฉันรู้สึกว่ากำลังมีคนด่าฉันเลย

          “ถ้าจะสรรพคุณเลิศกว่าชาวบ้านชาวช่องเขาทำไมไม่มีแฟนไปเลยล่ะคะ เหอะ! คงเก่งแต่โม้” ฉันว่าให้พร้อมกับเบะปากใส่อย่างหมั่นไส้สุดๆ

          “เห็นพี่ลันล้าแบบนี้แต่เอายากนะครับผม” พี่เนสท์ยกยิ้มใส่ฉันด้วยแววตาที่แพรวพราว เอา... เอาอะไรวะ? “ถ้าไม่เด็ดจริงรั้งพี่ไม่อยู่แม้แต่ปลายขนนะครับน้อง อยากลองปะ?”

          ฉันค่อยๆ แสยะยิ้ม “ลอง... ลองกระแทกปากพี่ด้วยชาแนลคู่โปรดเนี่ย”


          “เฮ้ย!” พี่เนสท์ร้องเสียงหลงเมื่อฉันทำท่าจะก้มลงไปถอดรองเท้าส้นสูงมากระแทกปากเขาจริงๆ อย่างที่พูด ไม่เข้าใจว่าเขามีดีอะไรนอกจากปากที่ชวนโดนเล่นงานน่ะ  พี่เนสท์ออกจะขำๆ ฉันยืดตัวขึ้นแล้วมองเขาอย่างไม่พอใจ “ถามจริง... ตั้งแต่เกิดมาเคยมีแฟนปะ?”

          “อย่างฉันเนี่ยไม่จำเป็นต้องมี ฉันสวยเลือกได้ย่ะ!” ฉันบอกแล้วสตาร์ตรถ ไม่อยากจะเสียเวลามาเสวนากับเขาแล้ว ปวดหัว! อันที่จริงมันจี้ใจดำฉันไม่น้อย แฟนงั้นเหรอ... มีสองสามครั้งมั้ง คบไม่ถึงอาทิตย์ก็เลิกอ่ะ ไม่รู้ทำไม ฉันไม่เข้าใจ ฉันออกจะสวยออกจะเริดเพอร์เฟ็กต์ขนาดนี้

          พี่เนสท์หัวเราะออกมาราวกับเห็นเป็นเรื่องตลก ฉันจึงตวัดสายตาดุดันไปจ้องเขา แต่คนโดนจ้องกลับยิ้มสนุก มันกวนใจฉันจริงๆ

          “เอาจริงๆ นะคนสวย... เลือกได้หรือไม่มีใครเอา?


          กรี๊ด! ใครก็ได้เอาไอ้บ้านี่ไปเก็บที!!! จี้ใจไม่พอ มันตรงชิบเป๋ง!!!




 


เนสท์ :  “เห็นพี่ลันล้าแบบนี้แต่เอายากนะครับผม"





TALK : ช่วยเตือนสติทีว่านี่นางเอก!!! นางสวยนางเริดนางเชิดจริงๆ
จริงๆ .... อย่าๆ อย่าทำหน้าอย่างนั้น 555
แต่พี่เนสท์เนี่ย น่าร๊ากกกกอ่ะ! เพิ่งรู้จักทำไมนางหน้าด้านขนาดนี้
พิมมี่ต้องระวังตัวซะแล้ว


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,045 ความคิดเห็น

  1. #392 NAnaA (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2558 / 00:18
    กรี๊ดพี่เนสท์!!! ชอบๆๆๆ
    #392
    0
  2. #379 BamBam13846 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 18:59
    นุกมากกกกกกกก
    #379
    0
  3. #375 saiwanya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 14 พฤศจิกายน 2558 / 00:49
    ลั่นล้าแต่ เอา อยากน้ะคับ
    น่ารักอ่ะ #ชอบบบบบบบบบ
    #375
    0
  4. #373 exofinite (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 11:00
    โอ้ยยยยชอบน่ารักมากกกกก
    #373
    0
  5. #367 May (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 7 พฤศจิกายน 2558 / 13:56
    โอ๊ยยยยยยย เคมีเข้ากันมากกก5555
    #367
    0
  6. #366 euypenpichaya (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 6 พฤศจิกายน 2558 / 01:43
    ฮามากกกก
    #366
    0
  7. #363 Pichaya24 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2558 / 23:17
    ชอบบบบบบบบบบบบบบบ
    #363
    0
  8. #361 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 23:42
    น่ารักอ่ะคู่กันลั๊ลลาาาา
    #361
    0
  9. #360 Beel_ch (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 23:21
    อ่อยเกิ๊นนอ่ะพี่เนสท์เนี่ย
    #360
    0
  10. #359 zzibso (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 17:20
    คือพี่เนสท์เอาจริงๆนะ พี่อะ.....ไม่น่าน่ายาก

    คงความหน้าด้านต่อไปนะคะ พี่ เจอแบบนี้ยอมเลยๆ
    #359
    0
  11. #358 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 09:01
    จะเชื่อดีมั้ยเนี่ย ลัลลา แต่เอายากเนี่ย 
    พิสูจน์ให้ดูดิพิมมี่ นางได้ยากจิงป่าว
    #358
    0
  12. #357 kanekitokyoghoul (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 00:18
    กรี๊ดดดดดด!!! สนุกมากกกๆๆๆๆ
    #357
    0
  13. #356 pinsu07 (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 21:57
    น่าร๊ากกกอ่ะ สนุกมากๆๆ
    #356
    0
  14. #355 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2558 / 20:25
    อัพแล้วนะคะ
    #355
    0