YOU'RE MY DAZZLING POISON ปิ๊งรักหล่อตัวร้าย[จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 4 : DAZZLING POISON : 1 : again and again...100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,689
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    13 พ.ย. 58

           





 

            “เดี๋ยวฉันพาไปหาหมอนะ” ฉันบอกอย่างใจดีพร้อมกับฉีกยิ้มกว้าง กว้างที่สุดเท่าที่จะกว้างได้เลยเอ้า! เผื่อหมอนี่จะเลิกทำหน้าบึ้งๆ เป็นตูดหมึกได้แล้ว

          “อันนั้นมันต้องแน่อยู่แล้ว” พระพายลุกขึ้นก่อนจะทำหน้าเหยเกเมื่อยกมือขึ้นจับมุมปากแล้วโดนแผล และจะโง่จับทำไมเนี่ย บื้อจริงๆ “แล้วเธอน่ะ ไม่คิดจะขอโทษกันเลยหรือไง”


          ฉันทำหน้าเบื่อๆ ก่อนจะทำหน้าเศร้าๆ ออดอ้อนหน่อยก็ได้อ่ะ “ขอโทษนะ”


          พระพายชะงักไปพร้อมกับอ้าปากค้างก่อนจะกระพริบตาปริบๆ หูแดงด้วยอ่ะ ฉันว่าฉันไม่ได้ชกลามไปถึงหูนะ


          “เหอะ! คิดว่าสวยแล้วฉันจะยอมง่ายๆ เหรอ”

          “แล้วจะเอาไงวะ!” พูดดีๆ แล้วยังไม่ยอมก็ไม่รู้จะทำยังไงแล้ว พระพายยกปากล่างขึ้นเหมือนเด็กถูกขัดใจ

          “สวยแต่รูป จูบไม่หอมจริงๆ ว่ะ นิสัยเสียสุดๆ” ขอโทษนะคะ นายจูบฉันตอนไหนไม่ทราบ!

 

          “ปากแบบนี้เดี๋ยวจะโดนอีกหมัด เอาไหมๆ” ฉันเงื้อหมัดขึ้นแล้วทำท่าจะเข้าไปซ้ำ พระพายรีบกระเถิบไปชิดกระจก เพื่อนๆ ของเขาต่างถอยหนีไปคนละทิศคนละทาง โธ่! รักกันจริ๊ง!

          “งั้นวันนี้เลิกซ้อมเหอะว่ะ วุ่นวายจริง” ไอ้ปากห้อยบอกแล้วเอาตาตี๋ๆ มาจิกฉันราวกับว่าที่มันวุ่นวายเป็นเพราะฉัน เออยอมรับก็ได้วะ! แต่ฉันจำได้ว่าตอนเข้ามาพวกเขาก็ไม่ได้ซ้อมกันนี่ เขาคว้ากระเป๋าเป้ขึ้นมาสะพายก่อนจะโบกมือลา “ไปละ อย่าเจอกันอีกเลยนะ สยอง!

          “ไอ้...”


          “ระวังนะป้า ดุๆ แบบนี้จะไม่มีใครเอา คานทองน่ะสูงและหนาวนะ” ไอ้ผ้าเช็ดหน้าบอกพร้อมกับยักคิ้วจึ๋งๆ ให้แล้วเดินคว้ากระเป๋าเป้ตามไอ้ตี๋ห้อยไป ส่วนอีกคนก็เพียงแค่ปรายตามองฉันก่อนจะยิ้มน้อยๆ แต่มันเหมือนเยาะเย้ยฉันมาก แล้วก็ตามเพื่อนไป


          นี่น่ะเหรอวงโคฟเวอร์ที่มีแฟนคลับมากพอๆ กับศิลปิน แต่ละคนนี่อ้อนมืออ้อนเท้าฉันมาก

          “อะนี่ เบอร์กับที่อยู่ไอ้เนตั้น” วิณณ์เดินกลับมาพร้อมกับยื่นกระดาษแผ่นหนึ่งให้ฉัน


          “ขอบคุณมากนะวิณณ์” ฉันมั่นใจว่าในตาของฉันคงจะมีประกายวิ้งๆ อยู่ ถ้ามันเปลี่ยนเป็นรูปหัวใจได้คงเป็นไปแล้ว ก็วิณณ์นิสัยดีขนาดนี้น่ะนะ อัลญ่านะอัลญ่า ทิ้งวิณณ์ได้ลงคอ แต่จะว่าให้เธอก็ไม่ได้ ความรักมันไม่เข้าใครออกใครหรอกนะ แต่วิณณ์ยอมถอยออกมาแบบนี้ก็ถือว่าจบแบบสวยงามแฮปปี้แอนด์ดิ้งแล้วล่ะ


          “อะแฮ่ม! เจ็บจะตายอยู่แล้วครับผม” พระพายขัดขึ้น ฉันเป้ปากหน่อยๆ ก่อนจะบอกลาวิณณ์

          “เดี๋ยวฉันกลับเลยละกัน แต่คงต้องพา... คนง่อยไปหาหมอก่อน”


          “ฉันไม่ได้เป็นง่อย” พระพายแย้งด้วยน้ำเสียงไม่พอใจสุดๆ แต่ฉันสุขใจสุดๆ ที่ได้กวนเขาเล่น


          “ไอ้วิณณ์ งั้นฉันจอดรถไว้ที่นี่เลยนะ” พระพายบอกวิณณ์ซึ่งเขาก็พยักหน้ารับ ตึกซ้อมเต้นที่นี่มีบริการจอดรถข้ามคืนได้ด้วยเหรอ ดีเนอะ ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอม พวกเขาจึงมาเช่าห้องซ้อมซ้อมเต้นโคฟเวอร์กัน ถ้าเป็นปกติก็ซ้อมที่ห้องชมรมของมหาวิทยาลัย


          “นี่ เจ็บแค่นี้ขับรถไม่ได้เลยเหรอ”


          “รถผมบิ๊กไบค์ครับ ไม่แข็งพอแหกโค้งตายได้นะ นี่อยากจะให้ฉันตายขนาดนั้นเลย” พระพายทำหน้ามุ่ยใส่ ฉันจำใจพยักหน้ารับ


          “เลยจะถือโอกาสให้ฉันไปส่งด้วยว่างั้น”


          “ถ้าคนสวยไม่ใจร้าย” อุ๊ยตาย! ปากหวาน

          ฉันยิ้มกระหยิ่ม


          “ได้อยู่แล้ว ฉันนางฟ้าค่ะ”



          “เหอะๆ” พระพายกลอกตามองบนแล้วส่งเสียงต่ำๆ ออกมา

          “อะไร จะไปไม่ไป” เพิ่งรู้จักกันแต่รู้สึกว่าหมอนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ เราไม่ได้สนิทกันขนาดที่จะมาแสดงอาการหยาบคายแบบนี้ ยังไงฉันก็เป็นผู้หญิงแถมยังสวยมาก!    
 

          “ไปสิครับ แหม! นางฟ้า” ฉันค่อนข้างพอใจกับคำพูดของเขาแต่ต้องมาตกม้าตายเพราะประโยคต่อมา “นางฟ้ายาพิษ!

         



คอนโด Q

          หลังจากที่พาพระพายไปหาหมอ ทำแผล รับยาที่คลินิกเสร็จแล้วฉันก็พาเขามาส่งที่คอนโด รู้สึกผิดนิดๆ เพราะเขาไม่ยอมให้ฉันออกค่าใช้จ่ายให้ อวดบ้านรวยจริงๆ แต่ฉันทำเขาเจ็บนะ ฉันควรจะรับผิดชอบสิ แต่ก็ช่างมันเถอะ ส่งเสร็จก็เลิกแล้วต่อกันไปละกัน

          ฉันจอดรถเฟอร์รารี่ 599 GTO รุ่นลิมิเต็ดอิดิชั่นที่มีเพียง 599 คันในประเทศไทยสีแดงลูกรักที่หน้าคอนโด Q ก่อนที่พระพายจะเดินกุมแผลลงไป

          “ไว้เจอกันใหม่นะคนสวย”


          “แต่ฉันว่าอย่าดีกว่า” ฉันบอกแล้วยกยิ้ม พระพายหัวเราะก่อนจะเดินเข้าไปในตัวคอนโด ฉันหยิบกระดาษที่วิณณ์เอาให้ก่อนจะขมวดคิ้วยุ่งเมื่อที่อยู่ของเนตั้นน่ะมันคุ้นๆ ยังไงชอบกล แต่ทำไมฉันนึกไม่ออก


          ก๊อกๆ


          “!” ฉันสะดุ้งเมื่อจู่ๆ กระจกด้านที่ฉันนั่งอยู่ถูกเคาะ ฉันเงยหน้าขึ้นมองด้วยความไม่พอใจ ใครวะ บังอาจ! ก่อนที่ฉันจะชะงักไปเมื่อสบตาเข้ากับดวงตาทรงเสน่ห์สีเทานั่น มะ...ไม่จริงน่า อย่าล่อฉันเล่นแบบนี้สิ

          “Hi~” พี่เนสท์ยกมือขึ้นทักทายฉัน ฉันจึงค่อยๆ ลดกระจกลงด้วยท่วงท่าที่ดูสงบเสงี่ยมเจียมตัวก่อนจะฉีกยิ้ม เรื่องวันนั้นน่ะฉันทำเขาเอาไว้เยอะแล้วยังไม่ทันได้ขอโทษเขาด้วย ปิดเทอมนี่เนอะก็ต่างคนต่างอยู่ ไม่ได้เจอกันเลย อีกอย่างฉันไม่คิดจะเจอด้วย หรือว่าเขา... พักอยู่ที่นี่ด้วย

          “สวัสดีค่ะพี่เนสท์”


          พี่เนสท์ถึงกับหัวเราะออกมา “พูดเหมือนเคยก็ได้ครับน้องพิมมี่”


          หน็อย! เขาก็ไม่ได้พูดเหมือนเดิมซะหน่อย เมื่อก่อนนะน้ำเสียงหวานจนฉันแทบอ้วกเพราะมันเลี่ยนมาก แต่วันนี้มาแบบแข็งๆ นี่ถ้าพ่นน้ำลายออกมาเป็นหินได้ก็คงทำแล้วล่ะ ฉันนี่เสียวไปถึงสันหลัง ขนลุกซู่ เหงื่อเริ่มผุดด้วยความหวาดระแวง ฉันก็อยู่ของฉันเฉยๆ นะทำไมมีโจทย์ไปทั่วเนี่ย ไม่ใช่เรื่องอะไรของฉันเลย เพราะยัยหญิงลีคนเดียว!

          “ได้!...ค่ะ” ฉันยังไม่ลืมจะสุภาพ “พี่มาทำอะไรที่นี่คะ”

          “พี่พักที่นี่” นั่นไง ว่าแล้วเชียว โลกกลมจริง “เมื่อกี้ใครอ่ะ แฟนเหรอ” พี่เนสท์พยักหน้าไปที่ทางเข้าของคอนโด เขามาเห็นตั้งแต่ตอนพระพายอยู่เลยเหรอ

          “เปล่าค่ะ”


          “อ่าว! นึกว่าจะหมดสิทธิ์ แบบนี้พี่ก็ยังมีความหวังสินะ” เขาบอกแล้วยกยิ้มเย็นๆ ท่าทางแบบนี้ยังไม่หายโกรธจากวันนั้นชัวร์!

          “พี่น่ะหมดสิทธิ์ตั้งแต่เกิดเป็นพี่แล้วล่ะค่ะ” พี่เนสท์ถึงกับจะล้มลื่นเพราะความมั่นใจถูกทำลายลงไป เขามองฉันอย่างเคืองๆ ถึงอย่างนั้นใบหน้าของเขาก็ยังดูน่ารัก นี่ถ้าไม่ติดว่าเพราะนิสัยแย่ๆ ม่อสาวไปทั่วล่ะก็เขาก็เป็นผู้ชายที่น่าสนคนหนึ่ง

          “แหม! พิมมี่ครับ พี่ยังไม่ลืมเรื่องที่น้องทำเลยนะครับ”

          ฉันหน้าตึงก่อนจะถอนหายใจออกมาเมื่อโดนจี้จุด

          “เลิกเล่นแล้วมาตกลงกันให้เคลียร์ๆ เลยค่ะ จะเอายังไงคะ”


          “พูดง่ายแบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย วันนั้นน้องทำพี่แสบมากบอกเลย!

          “แล้วจะให้ทำยังไงล่ะคะ จะให้รับผิดชอบยังไง”


          “รับผิดชอบงั้นเหรอ...” พี่เนสท์ทวนคำก่อนจะยกยิ้มเจ้าเล่ห์ แต่บังเอิญฉันรู้ทันพอดี


          “ถ้าจะให้ฉันรับผิดชอบเป็นแฟนกับพี่เลิกคิดไปเลยนะคะ ฉันไม่ทำแน่ ลูกไม้ตื้นๆ ไปตายแล้วเกิดใหม่เถอะค่ะ”


          “อูย! แสนรู้”

          “นางฟ้าค่ะไม่ใช่หมา”      


          “โอ๊ะ! เกิดมาพี่เพิ่งเคยเจอผู้หญิงแบบน้องเนี่ย รู้ไหม แบบนี้ยิ่งน่าสนยิ่งน่าค้นหา~” พี่เนสท์เอนตัวมาพิงรถฉันพร้อมกับโน้มหน้าลงมา เหอะ! เท่ห์ซะไม่มี อืม... มันก็เท่ห์น่ะนะ แต่น่าหมั่นไส้มาก!

          “สอดรู้มากๆ ระวังจะตายไม่รู้ตัวนะคะ”


          “แล้วถ้าตายเนี่ย เป็นผีจะยังจีบน้องได้ปะ?” พี่เนสท์โน้มหน้าเข้ามาภายในรถของฉัน จมูกนี่แทบจะชนแก้มขวาฉันอยู่แล้ว ฉันกัดฟันแน่นอย่างข่มอารมณ์สุดฤทธิ์ ไม่ได้ๆ พิมมี่ จะเล่นงานพี่เขาไม่ได้เพราะเพิ่งสร้างคดีติดตัวมา เรื่องเก่ายังไม่ทันหายอย่าหาเรื่องใส่ตัวอีก ใจเย็นลูก!

          “ไปตายก่อนสิคะแล้วจะบอก”

          “โฮะๆ น้องโคตรตรงสเป็คพี่เลยล่ะ”


          “แต่พี่โคตรห่างไกลสเป็คฉันเลย” ฉันกรีดยิ้มก่อนจะสะบัดผมเล็กน้อยพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ถ้าพี่จะมัวมาต่อล้อต่อเถียงกับฉัน ฉันจะกลับแล้วนะ”

          “พี่อยากจะให้น้องรับผิดชอบอะไรอย่างแล้วจะเลิกแล้วต่อกันเลย” ข้อเสนอของเขาทำให้ฉันชะงักไปอย่างใช้ความคิด ไอ้คำว่ารับผิดชอบ จริงๆ จังๆ ของเขามันเดาทางยากแหะ ฉันขี้เกียจเดาให้เมื่อยเลยพยักหน้ารับเร็วๆ    

          “จะให้ฉันรับผิดชอบอะไรคะ”


          พี่เนสท์ยืดตัวขึ้นเต็มความสูงพร้อมกับอมยิ้มอย่างชอบใจ


          “ยื้มรถไปแข่งหน่อย”

          “วะ...ว่าไงนะ!” ฉันอ้าปากค้างอย่างช่วยไม่ได้ ไอ้ภาพลักษณ์สวยๆ น่ะพับเก็บเอาไว้ก่อน ตอนนี้ช็อกกับสิ่งที่ได้ยินมากกว่า ฉันหูฝาดไปใช่ไหม ไม่จริง!

          “พี่ขอยื้มรถคันนี้ไปแข่งหน่อย” พูดจบเขาก็ตบหลังรถของฉันดังป๊าบๆ ก่อนจะหัวเราะโฮะๆ ออกมาอย่างชอบใจใหญ่ แต่ฉันนี่สิ... ลูกรักของแม่! ม่ายยย!!!

          “พี่จะบ้าเหรอ!” ฉันร้องลั่นจนคนแถวนั้นหันมามองกันใหญ่ พี่เนสท์อ้าปากค้างกับรีแอ็คชั่นของฉัน คือเอาอะไรมาคิดคะ รถคันนี้ราคาเหยียบหลักสิบล้าน แถมยังเป็นรุ่นลิมิเต็ดฯที่ฉันออดอ้อนพ่อกว่าจะได้มา ฉันใช้มาตั้งแต่ปีหนึ่ง รักมาก หวงมาก แล้วเขาจะยืมไปแข่งเนี่ยนะ เราไม่ใช่คนสนิทกัน อย่าว่าแต่เขาเลย ถึงจะให้อัลญ่ากับหญิงลีมายืมฉันก็ไม่ให้แตะ

          “มันถือเป็นเรื่องที่เธอต้องรับผิดชอบนะ”


          “ยังคะยังไง ฉันไม่เห็นจะเข้าใจ” ฉันจ้องหน้าพี่เนสท์อย่างไม่พอใจ


          “เธอเป็นคนทำให้แม่พี่รู้เรื่องรถ แล้วแลมน้อยของพี่ก็โดนจับตามองอยู่ พี่เลยเอามาขับไม่ได้ แต่เย็นนี้พี่มีแข่ง น้องต้องเอารถน้องมาให้พี่ เข้าใจ?”


          “ไม่เข้าใจ!” ฉันส่ายหน้าอย่างไม่ขอรับรู้อะไรทั้งนั้น

          “ต้องเข้าใจสิ” พี่เนสท์แย้งเป็นเด็กๆ

          “เอะ! ก็ฉันไม่เข้าใจอ่ะ มันไม่เกี่ยวกับฉันปะ”

          “เกี่ยวเต็มๆ พุ่งตรงใส่กลางหน้าผากน้องเลยล่ะ ลงมาๆ พี่จะรีบเอารถไปลองสนาม” พี่เนสท์บอกแล้วถือวิสาสะเปิดประตูรถฉันออกแล้วปลดเข็มขัดนิรภัยออกจากตัวฉัน ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วมากจนฉันไม่ทันตั้งตัว

          หมับ!

          เง้อ!!!

          จังหวะที่เขากำลังปลดเข็มขัดด้วยมือข้างขวา ส่วนมือข้างซ้ายก็จับส่วนที่มันอยู่บนตัวฉัน แต่ไม่รู้เขามาจับอีท่าไหนมันถึงได้คว้าหมับเข้าที่หน้าอกข้างขวาของฉันไปอย่างเต็มไม้เต็มมือ


          “อุ๊ย!” พี่เนสท์ชะงักยืนนิ่งโดยที่หน้าของเขาอยู่แถวๆ หน้าอกข้างซ้าย หัวใจของฉันเต้นแรงและรัวจนหน้าอกกระเพื่อมไปตามจังหวะหายใจที่ถี่ยิบ พี่เนสท์สบตากับฉันอย่างช่วยไม่ได้ ในดวงตาของเขาสะท้อนเงาหน้าเหวอๆ ของฉันอย่างชัดเจน ฉันค่อยๆ เผยอปากขึ้นอยากจะพูดอะไรสักอย่างแต่ก็พูดไม่ออก แต่มุมปากของเขากลับกระตุกยิ้มเหมือนกำลังชอบใจแถมมือที่กำหน้าอกฉันอยู่ก็ขยับเหมือนกำลังจะขยำวัดขนาด ฉันรีบยกมือขึ้นจับมันเอาไว้แต่มันกลับเป็นการเน้นย้ำให้เขาสัมผัสชัดเจนยิ่งขึ้น มีอะไรที่จะแย่ไปกว่านี้อีกไหม ฉันรับมันไม่ไหวแล้ว

          “กรี๊ด!!!

          สองครั้งแล้วนะ! สองครั้งแล้วที่ฉันโดนผู้ชายลวนลามในวันนี้ สองครั้งสองคราสองคน!!!






 

เนสท์ : เค้าเปล่านะ มันไปเองงงง ><




Talk : มันจะเอาฮาหรือเอาอะไรเนี่ย ฮือออออออ
พระพายก็ชอบ เนสท์ก็อยากได้
ทำไงดีนะๆ >O<







ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

3,045 ความคิดเห็น

  1. #3044 หญิงสาวแห่งเบกะทาวน์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 22:11
    เนสท์"ก็มีพี่ลั่นไปเอง~"
    #3,044
    0
  2. #1683 ☆tbyyshipper☆ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 17 มกราคม 2559 / 18:39
    ฮึ่ยยยยย พิมมี่เอาแกตายเเน่พี่เนสท์
    #1,683
    0
  3. #372 exofinite (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 13 พฤศจิกายน 2558 / 10:17
    อิเนสท์แกแน่มาก
    #372
    0
  4. #362 Netnapa Pluemjit (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 ตุลาคม 2558 / 23:47
    5555555
    #362
    0
  5. #242 Parn Nana (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 22 ตุลาคม 2558 / 02:55
    อัพต่อนะคะ สนุกมาเลย><
    #242
    0
  6. #240 BamBam13846 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 ตุลาคม 2558 / 10:42
    อัพต่อค่าาาาา#รออยู่น้าาาา ชอบพิมมี่อ่ะดูโหดๆหน่อยเเต่ก็ตั้ลล้ากกกกก
    #240
    0
  7. #239 black girlss (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 23:04
    นางเอกที่ดูเป็นนางเอกมีไหม ฮ๋าา ทำร้ายนางเกิน
    ฮามากกกกก
    #239
    0
  8. #236 Taew_RINO (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 15:26
    อัพต่อนะค่ะ เป็นกำลังใจให้
    ชอบฟิคนี้มาก แบบว่า รักนางเอก 55++
    #236
    0
  9. #235 fern.flow (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 10:51
    แอร้ยยยยย นางเอกโดนลวนลามบ่อยอะ ชอบบบบบบบบบบบ
    #235
    0
  10. #233 zzibso (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 19 ตุลาคม 2558 / 07:05
    โอ้ยยยย นี่ขอพิมมี่ให้พี่เนสท์คนเดียวเถอะค่ะ
    ไม่ต้องมีพระรงพระรอง มือที่ 3,4,5,6
    อรือออออออ
    #233
    0
  11. #232 ใข่มุก (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 22:57
    ชอบบบบบบ
    #232
    0
  12. #231 pinsu07 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 22:40
    รออัพนะค่ะ
    #231
    0
  13. #230 ผู้หญิงขึ้เบื่อ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:48
    นางเอกเรื่องนี้โคตรฮาอ่ะ

    จะมุมไหนให้นางดูเป็นนางเอกบ้างมะ
    #230
    0
  14. #229 keerapan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 20:02
    อยากเก็บเธอไว้ทั้งสองคนนน!!
    #229
    0
  15. #228 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 ตุลาคม 2558 / 18:40
    อัพแล้วนะคะ
    #228
    0