DESTINY OF SIZZLE:ร้อนรัก ตีตราจอง [DESTINY.SET] [จบแล้วจ้า]

ตอนที่ 5 : [DESTINY OF SIZZLE] : 4 On time [รีไรท์]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,417
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    7 ก.ย. 62


4

On Time

 

 

           “ใครเมียนายวะ!” ตระการตาถามเสียงฉุน เก็บไว้ก่อนก็ได้ไอ้อาการรังเกียจผัวอ่ะ ตอนนี้ต้องจัดการไอ้เวรนี่ก่อน ว่าแต่กลิ่นเหล้าจากลมหายใจของเธอไม่เบาเลยนะ อื้ม! เร้าอารมณ์ชะมัด

           “เธอไง”

           “ขี้ตู่ว่ะ!” แล้วไอ้เหี้ยมันก็อยากมีส่วนร่วมบ้าง ผมตวัดสายตาคมกริบไปที่มันอย่างไม่ชอบใจ

           “เสือก!

           “มึงสิเสือก เอายัยนั่นมา”

           “เชี้ยละ! มึงอยากจะออกไปจากที่นี่ดีๆ หรือต้องพิการก่อน” ผมขู่เสียงแข็งแต่ใบหน้ายิ้มหวาน

           “อะไรนะ ขำว่ะ”

           ขำไม่ออกหรอกครับ

           “อยากลองดูไหมล่ะ กูจะได้เรียกไอ้นำทัพมาให้”

           “!” พอได้ยินแบบนั้นมันก็กลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่

           แน่สิ ก็นี่มันคลับของไอ้นำทัพเพื่อนสนิทของผมเอง คนที่เข้ามาเที่ยวประจำจะไม่รู้จักได้ไง และไอ้นี่มันก็เป็นหนึ่งในนั้น ผมเห็นหน้าเหี้ยๆ ของมันบ่อยจะตายไป  ไอ้นำทัพมันเปิดคลับแบบไม่ค่อยแคร์ลูกค้าที่มีปัญหา ถ้าใครก่อเรื่องมันพร้อมจะเล่นงานให้สาสม ความโหดของมันเลื่องชื่อแบบสุดๆ

           แต่มันโหดกับผมไม่ลงหรอก เพราะผมหล่อ คิกๆ

           ไอ้เวรนี่มองผมด้วยสายตาเคียดแค้น ทำท่าฮึดฮัดก่อนจะยอมรามือเดินผ่านพวกเราเข้าไปในฟลอร์ ผมมองตามด้วยหางตาก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือออกมากดส่งข้อความไปหาไอ้โนอาห์เพราะรู้สึกว่ามันต้องไม่ยอมเลิกราแน่

           ต้องสั่งสอนสักหน่อยแล้ว

           เมื่อเรื่องจบลงด้วยดีตระการตาก็ยกแขนผมออกจากบ่า เธอเดินจากไปโดยไม่สนใจผมเลยสักนิด อะไรวะ! ขอบคุณสักคำยังไม่มี นิสัยไม่ดีว่ะ ผมรีบเดินตามจนไปถึงหน้าห้องน้ำผู้หญิง เธอก้าวเข้าไปในนั้นแล้วผมก็ตามเข้าไป

           “โรคจิตหรือไงวะ ตามเข้ามาทำไม” ตระการตาทนไม่ไหวหันมาต่อว่าผม

           “กลัวเธอจะหนี”

           “ให้ตายสิ!” เธอจ้องหน้าผมเอือมๆ “แหกตาดูสิในนี้มีที่ให้หนีหรือไงนอกจากจะมุดส้วมน่ะ”

           “เธอจะทำจริงเหรอ ฉันไม่กล้าตามเลยนะ” ผมเลิกคิ้วถามกวนๆ ส่งผลให้ตระการตาเอาฝ่ามือตีขมับ

           “ออกไปรอข้างนอกไป”

           เวลาเห็นเธอหงุดหงิดแบบนี้แล้วมีความสุขเป็นบ้า ผมโรคจิตมากไปปะวะ

           ผมเกือบจะหลุดขำแล้วแต่เธอก็เดินเข้าไปในห้องน้ำแล้วปิดประตูใส่หน้า อ๊า... อยากตามเข้าไปนะ แต่ไว้ก่อนดีกว่าดูเหมือนเธออยากจะปลดทุกข์ แต่ว่า... อยู่แบบนี้ก็ตื่นเต้นดีเหมือนกันนะ แม้จะเคยเห็นมาทุกส่วนก็อดอยากเห็นอีกไม่ได้ ผมก้มลงไปมองช่องใต้ประตู แอบดูดีไหมวะ ผมได้แต่คิดไม่ตกกับตัวเอง แล้วอมยิ้มเมื่อนึกถึงใบหน้าของเธอ ทำไมมองไปทางไหนก็กลายเป็นสีชมพู ว้าว! อะเมซิ่งไทยแลนด์

           หลังจากลังเลไปนาน ผมทำท่าจะก้มลงไปก็ต้องยืนตัวตรงเมื่อได้ยินเสียงกดชักโครกแล้วเธอก็เปิดประตูออกมา เมื่อเจอะหน้ากันเธอก็ชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะพ่นลมหายใจแรงๆ

           “นายนี่มันโคตรโรคจิตเลย”

           ผมยิ้มกริ่ม “ยอมรับครับ”

           ตระการตาส่ายหน้าสองสามที เดินไปล้างมือที่อ่างแล้วเดินออกไป

           อ่าวๆ ไม่รอกันเลย คนอุตส่าห์ยืนเป็นบอดี้การ์ดให้ ผมเดินไปใกล้เธอแล้วเอามือขวาไปประสานกับมือซ้ายของเธอ แล้วใบหน้ายักษ์ก็หันมาบึ้งตึงใส่

           “อยากตายเหรอ!” เธอพยายามสะบัดมือผมออกแต่ผมไม่ยอมอ่ะ

           “นี่เธอยังโกรธฉันอีกเหรอ?”

           “ทำไมฉันต้องโกรธนาย เรื่องอะไรไม่ทราบ”

           “ก็เรื่องพราวฝนไง”

           “นายกับยัยนั่นจะเป็นแฟนกันหรือเปล่ามันก็ไม่เกี่ยวอะไรกับฉัน”

           แนะ! น้ำเสียงเหวี่ยงๆ แบบนี้มันโกรธชัดๆ

           “พราวฝนไม่ได้เป็นแฟนฉันนะ” แต่ไม่แน่ใจว่าผมเป็นแฟนของพราวฝนหรือเปล่า ไม่กล้าพูดเลย

           “แล้วไง”

           “เธออย่าโกรธสิ” ผมเริ่มไม่เข้าใจตัวเอง จะมาอะไรกับยัยนี่นักหนาวะ โกรธแม่งก็ปล่อยไปสิ ทำไมต้องมาตามง้อแบบนี้ ไม่เข้าใจตัวเองเว้ย

           ผมเป็นบ้าอะไรไป หรือแค่ยังสนุกกับเธอไม่พอ

           “ฉันไม่ได้โกรธ”

           “ท่าทางเธออ่ะโกรธเลย”

           “เปล่า”

           “งั้นจูบฉันหน่อยสิ”

           ตระการตาจ้องหน้าผมด้วยสายตารังเกียจอีกแล้ว บ้าเอ้ย! ไม่ชอบเลย ช่วยมองด้วยสายตายั่วยวนได้ไหมครับ แล้วผมจะกราบแทบอกงามๆ

           “ทำไมฉันต้องทำตามที่นายบอก”

           “พิสูจน์ไงว่าเธอไม่ได้โกรธ” อีกเหตุผลก็คือผมอยากจูบเธอไง อยากทำอะไรมากกว่าจูบด้วย

           “เฮ้อ...” ตระการตาถอนหายใจยาวๆ

           โอ้จอชชช นี่กำลังเบื่อผมอยู่เหรอ

           ไม่จริง! ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนเบื่อผมนะ มีแต่ผมเป็นฝ่ายเบื่อพวกนั้นเอง ยัยนี่มันน่าจับกดทำเมียอีกรอบ

           “ไร้สาระ” เธอบอกแล้วเดินจากไป กะไว้แล้วเชียว ยัยนี่เอะอะๆ ก็หนีลูกเดียว

           “เดี๋ยว” ผมออกแรงเล็กน้อยก็สามารถกระชากเธอกลับมาได้ คงเป็นเพราะเธอเริ่มเมาทำให้ไม่ค่อยมีสติควบคุมตัวเองไม่ค่อยได้ ผมผลักเธอเข้ากับผนังก่อนจะยกแขนข้างหนึ่งขึ้นค้ำเป็นกำแพงแล้วโน้มหน้าลงไปจูบอย่างเอาแต่ใจ เธอเบิกตากว้างรีบผลักผมออก แต่ทำได้ไม่นานก็หยุดไป แล้วผมก็แทบไม่อยากเชื่อว่าเธอจะจูบตอบผมอย่างร้อนแรง

           ว้าว! จูบเก่งขึ้นแหะ

           ผมใช้มืออีกข้างจับใบหน้าของเธอให้อยู่หมัดแล้วกดจูบลงไปอย่างหนักหน่วง เอาให้เกิดอารมณ์ขึ้นมาเลย ผมรออยู่ รอจนจะขาดใจ อารมณ์ค้างมานานแล้ว ผมค่อยๆ ลดแขนลงแล้วสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อของเธอ ค่อยๆ เลื้อยขึ้นมาจนฝ่ามือสัมผัสกับเนินอกที่โผล่พ้นบราเซียร์ก่อนจะบีบเบาๆ

           “อื้อ...” ริมฝีปากเล็กที่โดนครอบครองได้แต่ส่งเสียงคราง ผมเลื่อนริมฝีปากลงไปดูดเม้มตามลำคอของเธอ กลิ่นกายเธอช่างหอมยั่วยวน เรื่อยลงไปถึงขอบคอเสื้อ  มือเล็กๆ พยายามผลักผมออก “พอแล้ว”

           “หิวนมว่ะ”

           ไม่ไหวจะทน อัลฟ่าจะไม่ทน ผมจะเอาตอนนี้! ตรงนี้!

           ตระการตาพยายามขัดขืน ผมจึงกลับไปจูบปิดปากเธออีกครั้ง ถ้าปากว่างก็บอกให้หยุดให้พออยู่ได้ พูดคำว่า เอาอีกๆไม่ได้หรือไง คิดแล้วหงุดหงิด!

           เสียงรองเท้าส้นสูงเดินกระทบพื้นดังมาใกล้ๆ เสียงเพลงดังกลบแต่ผมกลับได้ยิน แสดงว่าเข้ามาใกล้มาก แต่ว่าจะเป็นใครผมก็ไม่สน ตอนนี้ผมกำลังพุ่งความสนใจไปที่ผู้หญิงตรงหน้า คนที่กำลังถูกผมจูบจนเคลิบเคลิ้ม

 

           แค่ตระการตาเท่านั้น... อ๊า~ ฟิน

           “อะ...อัลฟ่า”

           “!” ผมชะงักไปเมื่อได้ยินเสียงหวานๆ เรียกชื่อตัวเอง ตระการตารีบผลักผมออกแล้วมองผ่านไปที่ด้านหลังของผม เธอดึงมือผมออกจากเสื้อแล้วยืนนิ่ง

           เอาอีกแล้วไอ้สถานการณ์แบบนี้ มันเป็นวันอาเพศอะไรของอัลฟ่าคนนี้วะ!

           ตระการตาจ้องหน้าผมดุๆ ความวัวไม่ทันหายความควายก็เข้ามาแทรกซะแล้ว เวรเอ้ย! ใครเป็นควายวะ

           “ใครวะ!” ผมหันไปมองด้านหลังตัวเองก่อนจะเจอเข้ากับผู้หญิงหน้าตาสวยคนหนึ่ง เธอตัวเล็กนิดเดียวแต่หุ่นสะบึ้มน่าฟัดเป็นบ้า เห็นแล้วโมโหไม่ลง เธอเหลือบมองไปด้านหลังผมซึ่งเป็นตระการตาก่อนจะทำหน้าลำบากใจ

           “โทษทีนะ ขอฉันรบกวนเวลาของนายหน่อย” เธอรีบบอกเมื่อตระการตาจ้องหน้าเธอนิ่งๆ

           เวลานี้ยัยนี่น่ากลัวเหมือนกันนะ คงจะโมโหมาก ผมก็โมโหเหมือนกัน กำลังฟินดันโดนเบรก ลองมาโดนเองสิครับแล้วจะรู้สึก เพราะความสวยของคนที่มาขัดจังหวะและเพราะเป็นเมียเพื่อนหรอกนะถึงได้ยอมให้

           “ได้สิมีนา แต่ขอฉันเคลียร์กับ...” ผมหันกลับไปหาตระการตาที่กำลังมีรังสีพุ่งออกมา เธอจ้องหน้าผมนิ่งเหมือนกับมีนา ก่อนจะสะบัดหน้าหนีแล้วเดินกระแทกส้นสูงจากไป

           งานเข้ากูแล้วไง นมหนีอีกแล้ว น้ำตาไหลแป๊บ เซ็งจัด

           “ฉันขอโทษจริงๆ นะที่ทำให้ผู้หญิงคนนั้นไม่พอใจนาย”

           ขอโทษแล้วเมียผมหายโกรธเหรอ ผมได้แต่คิดในใจแล้วยิ้มหวาน เชี้ยเอ้ย! นี่ก็เสียดายว่ะ

           “ช่างเถอะ มีนามีอะไรกับฉันล่ะ”

           “พอดีฉันซื้อขนมเค้กมาฝากนำทัพแต่โทรหาเขาไม่ติดเลย สงสัยจะติดธุระ” ใบหน้าของเธอหมองลงอย่างเห็นได้ชัด ธุระที่ว่าของไอ้เพื่อนผมก็คงวุ่นอยู่กับพันเก้าแหละ สงสารมีนาเหมือนกันนะ เป็นแฟนคนปัจจุบันที่คบกันมาเกือบปีตั้งแต่อยู่ปีสามแต่ไม่ได้มีความสำคัญอะไรเลย เหมือนรอเวลาโดนไอ้นำทัพเขี่ยทิ้ง

           เพื่อนผมเลวเนอะ! แม่งเหี้ย!

           “ฉันฝากนายเอาไปให้เขาหน่อยได้ไหม”

           “ทำไมไม่รอเอาให้เองล่ะ”

           “ไม่ดีกว่า ฉันมีธุระต้องไปทำต่อ” ใบหน้าของเธอแดงขึ้นเรื่อยๆ เหมือนจะร้องไห้อยู่รอมร่อ เป็นเมียผู้ชายเลวต้องอดทนนะครับ

           “งั้นเอามาสิ” ผมยื่นมือออกไปรับ มีนายื่นถุงเค้กในมือให้ก่อนจะเม้มปากแน่น ท่าทางขมขื่นแบบนี้มันน่าเห็นใจจริงๆ

           “ฝากบอกเขาด้วยนะว่าพรุ่งนี้มีเรียน”

           โคตรดีอ่ะ! ผมพยักหน้ารับหงึกๆ อย่างเข้าใจก่อนที่เธอจะเดินออกไป

           เพราะไอ้ห่านำทัพนั่นคนเดียวเลย ทำไมไม่รู้จักจัดการเรื่องของตัวเองให้เรียบร้อยวะ จะได้ไม่เดือดร้อนเพื่อนฝูง ครั้นจะเก็บเค้กเอาไว้รอมันเสด็จลงมาจากสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ก็คงจะอีกนาน เอาไปให้เสร็จๆ นั่นแหละ เดี๋ยวต้องไปจัดการตระการตาต่อ

           ยาวไปๆ

 

ปึง! ปึง! ปึง!

           ผมทุบประตูอย่างหงุดหงิดใจ

           ไอ้นำทัพมีความสุขเริงร่าในนั้นแต่ผมนี่อดอยาก ไม่ใช่เพื่อนนะจะเอาแม่งเมียมันแทนเลย

           ไม่นานไอ้นำทัพก็ยอมมาเปิดประตู ผมมองเข้าไปด้านในก่อนจะเจอกับร่างของพันเก้าที่นอนนิ่งอยู่บนเตียง แหม! คงจะเริงรื่นกันน่าดู

           อิจฉาเว้ย! อิจฉา!

           “กว่าจะเปิดได้นะไอ้เวร มัวจัดหนักอยู่หรือไงวะ!” ผมมองมันจิกๆ แต่มีหรือมันจะสะทกสะท้าน เห็นแล้วรำคาญลูกตาว่ะ ผมยื่นถุงกระดาษสีดำไปให้มัน มันมองนิ่งๆ

           “อะไร?”     

           “ระเบิดมั้ง” กวนมันเองก็หงุดหงิดเอง ผมโยนถุงใบนั้นไว้หน้าประตู คนอารมณ์ไม่ค่อยดีเว้ย “เมียมึงทำกูอารมณ์เสีย! ห่าเอ้ย! คนกำลังเข้าด้ายเข้าเข็ม!

           ไอ้นำทัพทำหน้าเชิงเข้าใจเรื่องทั้งหมด แถมยังมองมาที่ผมด้วยสายตาประมาณว่า กูว่าแล้วเอ้ย! มันฉลาดว่ะ

           มันหยิบถุงกระดาษขึ้นมาก่อนจะเปิดดู “ยัยนั่นไปหามึงเหรอ”

           “เออดิ ยัยนั่นบอกว่าโทรหามึงไม่ติด กูไม่เข้าใจเลยว่ะ รู้ทั้งรู้ว่ามึงอยู่ข้างบนแต่ไม่ยอมขึ้นมาหา ดันเข้ามาขัดจังหวะตอนกูกำลังกินนมแทนซะงั้น”

           มันนิ่งไปก่อนจะถามขึ้น “แล้วมีนากลับไปแล้วไง?”

           “เออ ยัยนั่นฝากบอกมึงด้วยว่าพรุ่งนี้มึงมีเรียน เฮ้ย! นี่กูกลายเป็นบุรุษไปรษณีย์ตั้งแต่เมื่อไหร่วะ” ผมขมวดคิ้วบ่นแล้วยกมือขึ้นขยี้ผมตัวเองแรงๆ อย่างขัดใจ “เออช่างแม่งเหอะ เป็นเชี่ยอะไรกูก็หล่อ”

           ต่อให้เป็นคนจรจัดก็ยังหล่อว่ะ บอกเลย!

           “เออไอ้หล่อ” มันบอกแล้วยกเท้าเตะผมอย่างหมั่นไส้ “แล้วไม่รีบกลับไปกินนมต่อไง? เดี๋ยวหมาคาบไปรับประทานอย่ามาโทษกูนะ”

           “ฉิบหาย! กูลืมนม! ไปแล้วเว้ยยย เดี๋ยวนมหาย”

           มันแค่หัวเราะใส่แต่ผมไม่มีเวลามาสนใจ

           ผมรีบวิ่งลงบันไดไป ถ้าเป็นไปได้อยากจะกระโดดเป็นนินจาลงไปเลย ถ้ายัยนั่นหายไปอย่างที่ไอ้นำทัพมันว่าจริงๆ ใครจะรับผิดชอบล่ะวะ ไม่ได้การ!

           ผมเดินหายัยนั่นจนทั่วผับ ยิ่งเวลาผ่านไปนานก็ยิ่งหงุดหงิด หายไปไหนแล้ววะ อย่าบอกนะว่ากลับแล้ว หมดอารมณ์ว่ะ หงุดหงิดกว่าเดิมอีก ผมเดินออกไปด้านหลังของคลับที่เป็นลานจอดรถ คิดจะกลับห้องไปนอนก่อนจะได้ยินเสียงเอะอะโวยวายจากผู้หญิงสองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ รถคันหนึ่ง ผมเดินเข้าไปหาตามสัญชาตญาณความเป็นสุภาพบุรุษ มองดูจากด้านหลังคุ้นๆ นะ อ้อ... ผมลอบยิ้มอย่างพึงพอใจก่อนจะรีบสาวเท้าเข้าไปหาสองสาว

           “ไหวปะวะแก ดื่มหนักทำไมเนี่ย โอ๊ย! หนักว่ะ” ผู้หญิงที่พูดผมจำได้ว่าเธอเป็นเพื่อนของตระการตา คนที่ช่วยติดต่อให้ตระการตามาวาดภาพเหมือนผมแล้วเราก็เกิดสปาร์คกัน เธอชื่ออะไรนะ... จำไม่ได้อ่ะ

           “ไหวๆ” ตระการตาที่ถูกเพื่อนหิ้วปีกพยักหน้าหงึกๆ แต่ร่างกายไม่ได้เป็นอย่างนั้น ตาของเธอจะปิดแหล่ไม่ปิดแหล่

           ผมตัดสินใจดึงร่างเธอเข้ามาโอบเอวเอาไว้ทำให้เพื่อนของเธอหันมามองด้วยสีหน้าตกใจ ว่าแต่ยัยนี่เซ็กซี่ดีนะ แต่แม่งโคตรร้าย!

           “อัลฟ่า?” คลาสโนวี่ตัวแม่เรียกชื่อผมงงๆ

           “ครับผม” ผมยิ้มรับแล้วมองร่างบางในอ้อมแขนที่โอนเอนไปมาไม่หยุด

           ใบหน้าของตระการตาแดงก่ำเพราะพิษแอลกอฮอล์ ปกติยัยนี่ดื่มหนักขนาดนี้เลยเหรอ น่าเป็นห่วงแหะ ถ้าเกิดเป็นผู้ชายคนอื่นมาเจออันตรายแน่ ดีนะที่เป็นผม เพราะผมอ่ะคนดี ...จริงๆ นะ ทำไมต้องทำหน้าแบบนั้น?

           “เดี๋ยวเธอกลับไปก่อนเลย ส่วนยัยนี่ฉันจัดการเอง”

           “จะดีเหรอ?” เธอทำหน้าลังเล

           “ฉันดูแลเมียตัวเองได้น่า” ผมบอกตรงๆ เพราะคิดว่าเธอคงรู้เรื่องราวของพวกเราดีแล้ว เธอทำหน้าเหวอเล็กน้อยก่อนจะยื่นกระเป๋าสะพายสไตล์อินดี้ที่คาดว่าจะเป็นของคนเมามาให้

           “งั้นฝากด้วยนะ อย่าลืมปลุกต๊ะตอนเช้าด้วย พรุ่งนี้มีเรียนตอนเก้าโมง”

           “โอเค”

           เธออมยิ้มเล็กน้อยก่อนจะเปิดประตูรถมินิคูปเปอร์ออก เข้าไปนั่งแล้วขับออกไป ผมอุ้มตระการตาแล้วพาไปที่รถของตัวเอง

           นึกแล้วก็ตลกดีนะ มีเรื่องให้ต้องจากกันอยู่เรื่อย แต่ก็มีเรื่องให้กลับมาพบเจอกันอีก ชอบมาก พรหมลิขิตของแท้แน่นอน

           ดวงตากลมโตน่าหลงใหลค่อยๆ กวาดมองใบหน้าของผมที่อยู่ไม่ไกลนัก ก่อนจะเอื้อมมือขึ้นมาตบ

           เพียะ!

           “เฮ้ย! ตบฉันทำไม!?” ยัยนี่ตบผมมาหลายครั้งแล้วนะ แบบนี้ต้องคิดบัญชีจูบให้หนำใจ

           “นายมันเลว...” เธอเอ่ยแล้วซบใบหน้าลงกับอกของผม

           ตึกตักๆ... หัวใจผมเต้นแรงอย่างที่ไม่ควรเป็น

           อะไรกัน... ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้ทำให้ผมรู้สึกประหม่าแบบนี้ แค่อุ้มก็อยากจะจัดหนักมันตรงนี้เลย

           “เสียงหัวจายนายเต้นแลงจาง” เธอเอ่ยออกมาเบาๆ ลมหายใจที่เต็มไปด้วยแอลกอฮอล์ทำให้ผมยกยิ้มอย่างนึกเอ็นดู เวลาเมาดูเหมือนเด็กๆ เลย

           หมับ!

           เฮ้ย! จับไรวะ

           ตระการตาเอามือข้างที่ตบหน้าผมนั่นแหละจับหน้าอกผมแล้วขยำแน่นจนผมหน้านิ่ว ไม่ได้เจ็บเลยนะ แต่โคตรมีอารมณ์

           “ฉันเกลียดนาย... ฉันเกลียดนาย...” เธอพึมพำพร้อมกับออกแรงมือมากขึ้น

           “อะโอ๊ย! พอได้แล้วยัยนี่ เจ็บไม่เท่าไหร่อารมณ์มันพุ่งแล้วจะลำบาก ถึงห้องก่อนค่อยเล่น จะปล่อยให้ขยำจนถึงเช้าเลย อย่าใจเสาะยอมแพ้ไปซะก่อนล่ะ อย่าจับ!” ผมปรามแล้วจัดการยัดร่างเธอเข้าด้านข้างคนขับ

           “จาปายหนายกาบคายก็เชิญ ฉันม่ายสนจาย เข้าจายมั้ย! ฮะ!?” เธอตะโกนใส่หน้าผมก่อนจะหันไปซบหน้ากับเบาะ จากนั้นก็แน่นิ่งไป ทิ้งให้ผมได้แต่ยืนยิ้มแก้มปริอยู่คนเดียว

           เนี่ยนะไม่สนใจ แล้วนี่อย่าบอกนะว่าเมาเพราะผมน่ะ หึๆ

คอนโด H

           ผมอุ้มคนเมาที่ตอนนี้หลับปุ๋ยขึ้นมาบนห้องของตัวเองอย่างมีความสุข ได้เวลาแล้วสินะ ฮิๆ

           เจอคนนี้ฟินเลย บ่องตงรักจุงเบย~~~

           ตึกตักๆ... อ๊า! หัวใจเต้นแรงมาก ผมก็เป็นผู้ชายคนหนึ่ง มีเลือดมีเนื้อ และมีหัวใจ เวลาเจอผู้หญิงน่ารักก็ต้องใจเต้นแรงเป็นธรรมดา แต่มันแรงเกินไปไหมวะ ผมวางร่างตระการตาไว้บนเตียงก่อนจะก้มลงไปประทับจูบที่หน้าผากเธอเบาๆ... เฮ้! เดี๋ยวนะๆ ท่าทางอ่อนโยนแบบนี้มาจากไหนวะ ผีบ้าห่าซาตานที่ไหนมาเข้าสิง ไม่ใช่! มันไม่ใช่ผม!!!

           ผมรีบลุกขึ้นยืนแล้วสะบัดหน้าไปมาเพื่อเรียกสติ

           องค์อัลฟ่าจงลง จงลงๆ

           โอเค แอมเฮียร์!

           ผมยกยิ้มแล้วปลดกระดุมเสื้อของตัวเองก่อนจะถอดโยนมันทิ้งอย่างไม่ใยดี มาต่อกันดีกว่า ฮิๆ ผมค่อยๆ คลานขึ้นไปบนเตียงแล้วจับร่างที่นอนนิ่งอยู่พลิกขึ้นมานอนหงาย

           “มามะๆ เบบี๋จ๋า~

           “อื้อ...” ตระการตาค่อยๆ ลืมตาก่อนจะกะพริบตามองผมปริบๆ เธอทำหน้างุนงง ไม่กี่วินาทีต่อมาก็เบิกตากว้างก่อนจะผลักผมออก “นะ...นาย! อัลฟ่า!

           “อ่าฮ้า~ ถึงจะเมาก็ยังดีที่จำผัวได้” ผมยิ้มรับแล้วทำท่าจะก้มลงไปจูบแต่เธอเบี่ยงหน้าหลบทัน แสดงว่าเริ่มสร่างเมาแต่ยังไม่มากพอจะทำอะไรได้

           “นายมาห้องฉันได้ยังไง ละ...แล้ว...ใครพานายมา!” เธอถามเสียงดังขณะที่เรี่ยวแรงจะผลักผมแทบไม่มี

           “นี่มันห้องฉัน”

           ตระการตาขมวดคิ้วยุ่งจนจะกลายเป็นเส้นบะหมี่แล้ว

           “ห้องนาย ละ...แล้วฉันมาได้ยังไง?”

           “ฉันพามาเอง”

           “อะไรนะ! ฉันจะกลับ” เธอทำท่าจะลุกขึ้นแต่ผมรีบล็อกข้อมือทั้งสองข้างไว้กับเตียง ตระการตาดิ้นรนหาทางหนีแต่แรงสู้ผมไม่ได้จึงหยุดดิ้นแล้วจ้องหน้าผมอย่างเชิญชวน เอ่อ... ผมเข้าข้างตัวเองน่ะ จริงๆ เธอแทบจะกินเลือดกินเนื้อผมเลย

           “เธอกำลังจะทำให้ฉันคลั่งตาย รู้ตัวไหมเบบี๋” ผมก้มหน้าลงไป เป้าหมายคือริมฝีปากฉ่ำวาวน่าลิ้มรส

           “อย่าก้มหน้าลงมานะ!

           “อะไรกัน เธอกำลังยั่วฉันอยู่ชัดๆ”

           “จะบ้าหรือไง ฉันเนี่ยนะจะยั่วนาย ฝันอยู่หรือเปล่า”

           “สายตาเธอนี่มันวอนโดนเอาว่ะ” สายตาของเธอมันหวานเยิ้ม อ๊าก! ผมไม่อยากจะรอช้า “คราวนี้ของจริง ฟินแน่!

           “อย่าๆ” เธอรีบร้องบอกแล้วทำท่าจะลุกขึ้นแต่ผมไม่ยอมหรอก “ปล่อย! ฉันจะอ้วก”

           “มามุขไหนอีกเนี่ย ร้ายนะเธอ” ผมมองเธออย่างรู้ทัน

           “ไม่ใช่อย่างนั้น ฉันจะอ้วกจริงๆ” เธอทำหน้าจริงจังจนผมเริ่มคิดจริง

           มีอุปสรรคอีกจนได้สิวะ

           ผมยอมเคลื่อนตัวหลบแล้วชี้นิ้วไปที่ห้องน้ำ “ไปสิ”

           ตระการตาลุกขึ้นนั่งขณะที่มองผมด้วยสายตาหวาดระแวง ก่อนจะลุกเดินออกไปจากเตียง ผมรู้สึกแปลกๆ จึงลุกเดินตามไป และแล้วเธอก็เล่นมุขอีกจนได้

           “เชี้ย!” ผมสบถเสียงดังเมื่อร่างบางที่แทบไม่มีแรงวิ่งตรงไปยังประตูห้อง

           ว่าแล้วไง! ทำไมเธอชอบเล่นตุกติกอยู่เรื่อยเลย

           “จะไปไหน!” ผมไล่ตามไปติดๆ

           ตระการตาวิ่งโซซัดโซเซไปใกล้ประตูมากขึ้น ก่อนจะทรุดฮวบลงกับพื้นกะทันหัน ผมชะงักเท้าที่วิ่งตามก่อนจะนั่งยองๆ มองร่างเธอที่นอนแน่นิ่ง ผมเอานิ้วจิ้มแก้มนุ่มๆ ของเธอเผื่อว่าเธอจะยังมีสติ

           ลมหายใจที่สม่ำเสมอทำให้รู้ว่าเธอหลับไปแล้ว หลับทั้งๆ ที่รู้ว่ามีผมอยู่ด้วย หลับทั้งๆ ที่ตัวเองเพิ่งจะวิ่งหนีตายมา ผมยิ้มแล้วถอนหายใจ ผู้หญิงอะไรเนี่ย ตลกชะมัด น่าสนใจจริงๆ

           “ฉันจะปล่อยเธอไปก่อนละกัน แต่คราวหน้าเธอไม่รอดแน่ ตระการตา”    

[Alfa : End Talk]


 

 

Talk : อัลฟ่าก็มีมุมมุ้งมิ้งน่ารักๆ ด้วยนะเออ ไม่ใช่หื่นอย่างเดียว 555


Bonus!

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

15,259 ความคิดเห็น

  1. #15252 ✨•P•u•y•z•Zii•✨ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 2 พฤศจิกายน 2561 / 00:47
    พ่อนักบุญจ้า
    #15,252
    0
  2. #15233 Praimas Meesook (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 9 มิถุนายน 2558 / 14:44
    อร๊ายยยยย อิเฮียหื่นนนนนนนนน
    #15,233
    0
  3. #12613 PicH~ApOrN (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 23 เมษายน 2558 / 21:51
    อัลฟ่านี่วันๆคิดแต่จะกินนมหรือไง =_=!
    #12,613
    0
  4. #12142 Babyz Nikky Yessir (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 เมษายน 2558 / 12:08
    เฮียฟ่านี่ก้อหื่นด้ายตลอดๆๆๆแต่ก้อยังเปนคนดีอยู่บ้างน่ะเนี้ยะ
    #12,142
    0
  5. #172 C-com (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:48
    เจิมจ้า
    #172
    0
  6. #171 C-com (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:48
    เจิมจ้า
    #171
    0
  7. #170 C-com (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:47
    เจิมจ้า
    #170
    0
  8. #167 แม่แบบแผ่นพิมพ์ (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 18 ธันวาคม 2557 / 21:44
    เอ้า เจิมมมมมมมม
    #167
    0