Change it love เพราะ(หัว)ใจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ตอนที่ 8 : Change it love : 7 ข่มขวัญ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 120
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    8 ม.ค. 61

7

ข่มขวัญ

 

@ Smoking area ตึกวิศวกรรมศาสตร์

           

            ควันบุหรี่ลอยคลุ้งทั่วลานบริเวณ สีเขียวของต้นไม้ใหญ่หลายสิบต้นช่วยบดบัง อำพรางกลิ่นของมันได้ ผู้คนทั้งในและนอกจากคณะวิศวฯ ต่างมาใช้พื้นที่แถวนี้ในการสูบบุหรี่ ใครโลกสวยหลบไปสาย Dark เขาจะพ่นควันกัน แต่ก็เฮ้อจุดประสงค์ของการมาที่นี่ใช่ว่าจะสูบบุหรี่อย่างเดียวหรอก เพราะนอกจากจะได้มาเหล่สาว เหล่เกย์แล้วก็ยังได้พูดคุยกันมั่ง ไรงี้

            แต่มันเหงาตรงที่ว่าวันนี้ผมมาคนเดียวนี่แหละ


            เคยหัวเราะเยาะไอ้ป๊อปที่ต้องไปหามุมสงบนั่งคอยเพราะมันเป็นคนเดียวที่ไม่สูบบุหรี่ในกลุ่มเรา แต่พอขึ้นปี 2 ต้องแยกสาย ไอ้ฟลุคกับไอ้ไทน์ไปอีกเอกหนึ่ง ผมกับไอ้ป๊อปอยู่เอกเดียวกัน หากสองคนนั้นยังไม่เลิกเรียนแล้วผมอยากสูบบุหรี่ ผมก็ต้องมาหาที่สูบคนเดียวโดยที่ไอ้ป๊อปไปรออยู่อีกที่ เห้อ ความสุขในการสูบลดลงไปเกือบครึ่งเลย


            “เมื่อคืนเห็นเมามากเลย นึกว่าจะไม่มาเรียนแล้วซะอีก”

            ร่างสูง 175 เซนติเมตรยืนสนทนาไปยิ้มไปกับคนนัยน์ตาหวานทรงเสน่ห์ ขณะที่อีกคนพยายามฉีกยิ้มให้อีกคนดูว่าตนเองทนไหวแค่ไหนกับการแบกร่างที่โทรมอย่างกับศพของคนมานั่งเรียนตอน 10 โมงเช้า และนั่นมันก็ทำให้คนที่เคยเป็น แฟนเก่าเดาสภาพออกได้ง่ายๆ ว่าเขาไม่ไหวกับการเรียนวันนี้เลย

            “ไหวมั้ยเนี่ย”

            “ต้องไหวดิ ดื่มได้ต้องมาเรียนได้”

            “เมาไม่รู้เรื่องเลย ลำดับเหตุการณ์ได้รึเปล่าฮึ” หูยย นี่ถ้าคนที่ยืนอยู่ตรงนี้คือต้นไพน์ ผมว่าสองคนนั้นคงโดนกระโดดเตะปากแตกไปละ มีโมเม้นท์แบบลูบหัวให้ไอ้ป๊อปด้วยอะ

            “จำอะไรไม่ได้เลย รู้อีกทีก็ตอนโดนลากไปอาบน้ำละ ไม่รู้ดื่มไปได้ไง”

            “เสียดายเนาะ พลาดตอนสำคัญเลย” แต่เหมือนว่าซีเกมส์กำลังจะบอกบางอย่างกับป๊อปนะ

            “ได้ข่าวว่ากำลังไปได้สวยกับคนใหม่ แล้วยังจะมาอะไรกับคนเก่าอีกล่ะครับคุณชินกร” ผมเข้าไปดักคอก่อนที่มันจะพูดอะไรที่ไม่ดีต่อตัวผมออกไป

            “แค่จะมาเล่าเรื่องตลกให้ป๊อปฟังน่ะ แล้วไงบ้างนายอะ รู้สึกว่าเมื่อคืนจะฉวยโอกาสตอนเพื่อนเมาทำอะไรบางอย่างกับแฟนเพื่อนนี่นา”

            “มึงหุบปากหมาๆ ของมึงไปเลยนะไอ้เกมส์!” ว่าแล้วเชียวไอ้นี่ไม่เคยมาดี “อยากให้กูประจานมึงกลับบ้างใช่มั้ย” อย่าลืมนะว่ากูมีคลิปมึงอยู่

            “ไม่ๆๆ ใครจะอยากให้ความลับของตัวเองถูกปล่อยออกไปล่ะ” พูดแล้วก็ทำเป็นยิ้มเจ้าเล่ห์ใส่ “เอาเป็นว่าระวังเพื่อนคนนี้ให้ดีหน่อยนะป๊อป ทุกคนเขารู้กันหมดละ ยกเว้นนาย” ว่าแล้วมันก็เดินออกไป

            แต่ก่อนไปขอผมถีบมันให้หายแค้นใจหน่อยเถอะ

            “ไอ้เกมส์!!

            “ไบร์ทใจเย็นๆๆ” หวิดไปนิดเดียวถ้าไอ้ป๊อปไม่รั้งผมไว้ก่อน “ที่ซีเกมส์พูดหมายความว่าไง มึงอธิบายให้พูดฟังเดี๋ยวนี้ ตอนนี้เลย”

            “ไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละน่ะ มึงก็อย่าไปฟังมันให้มากเลย” จริงๆ ก็มีแหละแต่ใช้เสียงข่มไว้ก่อน

            “จริงหรอ”

            “เออ!! หูเบาไม่เข้าเรื่องมึงอะ” นิสัยของป๊อปดีอย่างตรงที่เวลาโดนใครตะวาดเสียงดังใส่แล้วจะเงียบไป เมื่อก่อนก็ไม่รู้หรอกเห็นต้นไพน์ทำใส่มันบ่อยๆ เลยลองทำมั่ง ปรากฏว่าได้ผลด้วย “ไปหาไรแดกดีกว่ากูเริ่มโมโหหิวละ” แล้วก็ตบท้ายด้วยกันพูดจาดีๆ ใส่มันเพื่อรักษามิตรภาพของเราไว้


            แต่ใครว่าเรื่องมันจะจบแค่นี้ล่ะครับ!!

              ระหว่างที่นั่งรับประทานอาหารกันอยู่ที่ศูนย์อาหาร ก็มีไลน์ปริศนาส่งรูปภาพของต้นไพน์ที่คุยกับผมเมื่อคืนมาให้ แถมยังมีข้อความส่งมาบอกด้วยว่า รักเพื่อนคนนี้มากสินะ จะทำให้รักกว่านี้อีก ก่อนที่มันจะส่งคลิปเกย์ถูกข่มขืนสั้นๆ ประมาณ 10 วินาทีมาให้ เห็นตอนแรกตกใจนึกว่าเพื่อน แต่ไม่ใช่

            “มีไรวะทำไมทำหน้าอย่างนั้นอะ”

            “เปล่า” ผมส่ายหน้าพลางตั้งสติ มันก็แค่ขู่ อย่าพึ่งร้อนไปกับมัน เกือบจะใจเย็นแล้วหากไม่มีข้อความที่ 2 ส่งมา อ่อนปวกเปียกแบบเนี้ย เป็นเมียพี่ไม่ยากหรอก 555+’

            มันต้องไม่เป็นแบบนี้สิฟระ! ผมจะทำยังไงดี

            “เออป๊อป มึงยังข้องใจเรื่องที่ไอ้เกมส์มันพูดอยู่รึเปล่า”ว่าแล้วก็หาทางออกโดยการให้ไอ้ป๊อปนี่แหละช่วย

            “ไม่นี่”

            “โกหกกูอ่านสีหน้ามึงออก” ไม่ข้องก็ช่วยข้องหน่อยเถอะ ผมจะได้ผูกเรื่องให้เข้ากัน

            “ก็นิดนึง แต่ถ้ามึงไม่อยากเล่า กูจะไปถามไอ้ต้นเอา” พูดอย่างกับจะได้คำตอบน่ะ ไอ้หมอนั่นยากยิ่งกว่าผมซะอีก

            “จริงๆ แล้วเมื่อคืนน่ะมีเรื่องเข้าใจผิดกัน คือกูไม่รู้เว้ยว่าผู้หญิงคนนั้นเป็นคนของพี่สาวไอ้ฟลุคมัน แล้วทีนี้พอโดนจับได้พวกเขาก็พากันมาเอาเรื่องกู” ว่าแล้วก็สร้างเรื่องมันขึ้นมาล่ะครับ เฮ้ เริ่มดูออกแล้วละสิว่าผมชั่วอะ “แล้วคือตอนนั้นมึงเมามาก ไอ้ต้นกับไอ้ฟลุคก็ช่วยกันพามึงกลับ แต่กูเห็นว่าไอ้ฟลุคเมา ไอ้ไทน์ก็เมาเลยขอไปส่งมึงก่อน พอแยกกันออกมาต้นมันก็ถามว่ามึงมีปัญหาไร”

            “อ่า”

            “กูก็เล่าให้มันฟัง แล้วทีนี้พวกมันก็เข้าใจผิดคิดว่ากูกับไอ้ต้นจะสวมเขาให้มึง ทั้งๆ ที่จริงแล้วมึงก็รู้ว่ากูไม่มีทางทำแบบนั้นแน่” เอาจริงๆ ส่วนหนึ่งก็ตามนี้อยู่ แต่ผมแค่ตัดบางฉากออกไป

            “อ๋อ ก็ปล่อยให้มันจบๆ ไปเถอะ กูไม่ได้ใส่ใจอยู่แล้ว” ดีมากเพื่อน

            “แต่พวกมันไม่คิดแบบนั้นสิ ไอ้ซีนมันขู่ว่าถ้ากูไม่ยอมเป็นแฟนมันจะเอาไอ้ต้นอีกคน แต่มึงรู้ใช่มั้ยว่ากูไม่มีวันยอมรับคนประเภทนั้นเป็นผัวแน่”

            “นี่ไอ้พี่ซีนทำขนาดนี้เลยหรอวะ”หึหึ แล้วเพื่อนก็ติดกับจนได้

            “มากกว่านั้นมันก็ทำแน่ ถ้าหากมึงปล่อยไอ้ต้นไว้ แฟนมึงไม่ได้ชอบผู้ชายคนไหนเลยก็จริง แต่ถ้าพวกมันจะเอาแฟนมึง และอาจจะใช้กำลังที่มากกว่าจัดการด้วยก็ได้ ฉะนั้นมึงต้องระวังไว้ให้ดีนะ”

            “เออๆ ขอบใจมึงมากนะที่เตือน ที่เกมส์มาพูดกับกูเมื่อกี้ก็คงจะหมายความแบบนี้สินะ”

            “ใช่ ไอ้เกมส์มันเป็นพวกไอ้ซีน บางทีมันก็คงอยากเตือนมึงเรื่องนี้แหละ” สำหรับป๊อปคนซื่อไม่ว่าผมจะพูดอะไรเขาก็เชื่อฟังไปซะหมด จริงๆ ก็ไม่ได้อยากจะตอแหลใส่หรอกนะ แต่เพื่อผลประโยชน์ของทั้งสองฝ่าย ไอ้ไบร์ทจำใจต้องทำ โปรดยกโทษให้ด้วยเถิด

 

………………………..

ตึก ตึก ตึก

            สองขาหยุดชะงักเมื่อสาวห้าวเดินขึ้นมาบนห้องแล้วเจอผม ข้าวฟ่างมองหน้าผมประหนึ่งเกลียดชังมาร้อยชาติ ก็แหงล่ะผมทำเลวกับเธอไว้ แต่นั่นยังไม่เท่ากับที่เพื่อนเธอทำกับผม

            “ไม่พาไบร์ทมาด้วยหรอครับ” ผมพูดดักขณะที่เธอกำลังไขกุญแจเข้าไปในห้อง

            “ยังมีหน้ามาถามอีกหรอ” ก่อนที่เธอจะหันมาให้ความสนใจผม

            “ก็ถามดูเผื่อยังคบกันอยู่”

            “จะด่าฉันว่าโง่ที่ปล่อยให้แกกับยัยนั่นแอบสวมเขาก็ว่ามาเถอะ มันเป็นความต้องการของแกแต่แรกอยู่แล้วนิ” ว่าแล้วเจ้ก็ของขึ้นครับ โถๆๆ ไม่เอาสิ ผมตั้งใจจะมาเหวี่ยงเจ้นะ อย่างแย่งซีน

            “ช่วยไม่ได้ ใครใช้ให้พี่เข้ามายุ่งเรื่องของผมก่อน”

            “ที่ฉันส่งคลิปของแกกับไอ้น้องนั่นให้ซีน เพราะฉันแค่ต้องการให้มันตัดใจจากแก ให้มันเลิกยุ่งกับแก ฉันแค่จะบอกว่าแกมีคนที่รักอยู่แล้ว” แลดูเป็นแม่พระ “แต่ดูเหมือน ทำคุณบูชาโทษ!

            “พูดซะตัวเองดูดีเลยเนาะ เจตนาที่แท้จริงของพี่ก็คืออยากให้ผมกับป๊อปแตกคอกันต่างหาก จริงๆ แล้วพี่มันก็ไม่ได้ต่างอะไรกับเพื่อนพี่นักหรอกจ้องแต่จะทำให้คนอื่นผิดใจกันน่ะ”

            “ก่อนจะว่าคนอื่นหัดดูตัวเองซะบ้างเถอะ!” แม่มเลยครับ ข้าวฟ่างตะคอกใส่ผม

            “...”

            “แกคิดว่าตัวเองแน่มาจากไหนวะ มันก็แค่ไอ้ตัวตอแหลดีๆ นี่แหละ คิดว่าฉันไม่รู้หรอที่แกเป่าหูเจ้าป๊อปเมื่อตอนบ่ายน่ะ เห็นเพื่อนซื่อนิดซื่อหน่อยไม่ได้ใช้เขาเป็นเครื่องมือ ที่แท้แล้วก็อยากได้เมียเขาใจจะขาดละวะ!!

            “เฮ้ยพี่พูดงี้อยากโดนหรอ?!

            “มีคนเล่าอดีตของพวกแกให้ฉันฟังหมดแหละ แต่ถึงไม่เล่าฉันก็เดาออก ที่ทำเป็นรักเป็นห่วงนายต้นไพน์อะไรนั่นน่ะ เจตนาก็คือแกแอบรักเขา แกอยากได้เขาจนตัวสั่น แต่แกสู้ป๊อปไม่ได้ แกมันก็แค่ผีขอส่วนบุญ ได้รับเศษทานเฉพาะในตอนที่เขาทะเลาะกันแล้วเมามาหาแกนั่นแหละ! โอ๊ย!..


ตุบ!!

            ข้าวฟ่างถูกผลักชนกำแพงก่อนจะเสียหลักล้มลงไปกับพื้นด้วยแรงที่มากพอควร ผมไม่รู้ว่าผลักเธอไปตอนไหน ความมืดในใจมันบทบังทุกอย่างแม้ว่าคนตรงหน้าคือเพศแม่ ถามว่าละอายมั้ย ตอนนั้นไม่! ผมยอมรับว่าเป็นคนที่พอโมโหแล้วจะควบคุมอารมณ์ตัวเองไม่ได้ และพอมารู้ตัวอีกทีก็ได้แต่พูดกับตัวเองว่า ...กูไม่น่าทำแบบนั้นลงไปเลย

            “นั่นมึงทำอะไรวะ!

            แล้วเสียงจากบุคคลที่สามก็ดังเข้ามาใกล้ ใบหน้าที่พบเจอเกือบทุกวันที่ตึกวิศวะกำลังแสดงความไม่พอใจปนกับความสงสัยในจังหวะที่พาร่างสูง 175 เซนติเมตรเดินเข้ามาสมทบ

            “อาร์ต..” เสียงแหบพร่าเอ่ยเรียกคนที่กำลังเข้าไปช่วยดูอาการเธอ

            “แค่อุบัติเหตุ”

            “หรอ?” หมอนั่นชักสีหน้าทำอย่างไม่เชื่อ “กูเห็นเต็มสองตามึงเจตนาผลักเขา” เออ!! ผมโกหก...

            “ก็ไม่ได้ตั้งใจ พี่ฟ่างยั่วโมโหผมก่อน”

            “มึงพูดได้หมามากไอ้หน้าตัวเมีย!

            “อาร์ตอย่า!!” ข้าวฟ่างรั้งเพื่อนไว้ก่อนที่เขาจะเข้ามาเอาคืนผม “อย่าไปมีเรื่องกับคนบ้าเลย ไอ้นี่มันเสียสติไปแล้ว” ก่อนที่ข้าวฟ่างจะลากเพื่อนของเธอเข้าไปในห้อง แต่ก่อนไปก็ไม่วายหันมาด่าผม

            “มึงเหี้ยมากที่ทำแบบนี้กับผู้หญิง”

            แทนที่จะรู้สึกผิดที่ไอ้พี่อาร์ตอิงเพศหญิงขึ้นมาว่า แต่สำหรับผม ณ ตอนนั้นมันไม่ใช่ ผมไม่คิดเลยว่าใครจะเป็นหญิงหรือชายในเมื่อสามารถใช้ถ้อยคำทำร้ายคนอื่นได้ เขาก็ใจคอโหดร้ายไม่ต่างกัน ผมอาจจะเหมือนคนที่ไม่แคร์อะไร แต่ผมใส่ใจในคำพูดของคนเสมอ

           .....และต่อให้เป็นเพศไหน ถ้ามันจะร้าย มันก็เลวร้ายไม่ต่างกันหรอก

 .............................



'ทอมสายเท & เกย์ล่าแต้ม'






.......................................................


ดีใจมากๆ ที่เรื่องนี้เป็นอีกเรื่องที่หลายคนชื่นชอบ มันก็จะออกแนวพระเอก 'ชั่ว' หน่อยๆ

ไบร์ทจะเลวเสมอต้นเสมอปลาย หรือจะเปลี่ยนไป เพราะอะไร

แล้วเขาจะ 'ปิ๊งรัก' กับพี่สาวผู้เย็นชาของฟลุคกี้ได้ยังไง


>>>ฝากติดตามและเป็นกำลังใจให้ Piggy BluE กันด้วยนะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #6 napaporn_porn (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 28 ธันวาคม 2560 / 21:01
    รอๆๆนะคะ
    #6
    0
  2. #5 saisit55 (จากตอนที่ 8)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 07:39
    ไรท์สู้ๆ รอน้า
    #5
    0