Change it love เพราะ(หัว)ใจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ตอนที่ 26 : Change it love : 25 ไม่ใช่เรื่อง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 37
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    1 พ.ค. 61

25

ไม่ใช่เรื่อง

 

           ลองดูมั้ย


           ลองดูมั้ยเสียงเล็กสลับกับเสียงเข้ม ดังเสียบเข้ามาในหู


ปึก!!!

            เด็กหนุ่ม ป.6 ล้มตัวลงดิ้นตะเกียกตะกายบนพื้นที่เขรอะฝุ่น เสียงร้องครวญครางของเขาไม่มีความหมายต่อผู้คนที่มากมายที่กรูเข้ามาหา เรี่ยวแรงที่มีหมดไปกับการต่อสู้จนร่างกายเริ่มไม่ไหว เม็ดเหงื่อไหลท่วมกาย การหายใจเริ่มไม่เป็นจังหวะ ความกลัวถาโถมเข้ามา ในขณะที่ผู้หญิงผมสั้น 3-4 คนพากันหัวเราะสะใจกับสิ่งเลวร้ายเหล่านั้น


          หยุดเดี๋ยวนี้เลยพวกมึงน่ะ


            ประโยคคำสั่งหยุดการกระทำของนักเลง ม.ต้น ได้ช่วงหนึ่ง


            เด็กชายเกือบยิ้มรับโอกาสในการเอาตัวรอดนั้นแล้ว ร่างสูงเดินสวนทางกับความมืดเข้ามาใกล้ เขากระชากคนที่กดร่างของเด็กชายให้หลบออกไป



            รอดแล้ว...



            วินาทีนั้นเหมือนทุกอย่างมันโล่งไปหมด...


          ต้องกูก่อนสิวะ


            แต่ไม่ใช่...

            ดั่งมรสุมโหมเข้าซ้ำ มือหนาบีบขย้ำต้นคอ ร่างสูงใหญ่กว่ากดกายทับร่างเด็กชายไร้ซึ่งหนทางหนี หยดน้ำตาไหลอาบทับรอยเก่าที่ยังไม่แห้งสนิทดี สองแขนที่ถูกกดไว้ด้วยหลายมือไม่มีแรงเหลือแล้ว


            เม็ดเหงื่อผุดซึมทั่วร่างกาย หัวใจเต้นแรงแทบทะลุออกมาจากทรวงอก เสียงร้องโหยหาญดังแข่งกับเสียงหัวเราะ เย้ยหยันก้องดังอยู่ในหู



           “เฮือก!...”

            “เห้ย!  ข้าวฟ่างผละตัวออกไปนัยน์ตาตื่น เธอเองก็ตกใจไม่น้อยกับอากาศเหงื่อแตกพลักของผม “เป็นอะไรของนายอะ ฝันร้ายหรอ?”

            “ปะ เปล่า” ผมพยายามสะบัดภาพในหัวตอนนี้ออกไปให้หมดๆ แต่แล้วอากาศปวดหัวตุบๆ ก็เข้ามาแทนที่ให้มันได้แบบนี้เถอะ ภาพเหล่านั้นมันกำลังกลับมาหลอกหลอนผมอีกแล้ว

            “ทำไมละเมอเหมือนจะถูกใครฆ่าตายแบบนั้นล่ะ ปลุกเท่าไหร่ก็ไม่ยอมตื่น เหมือนคืนนั้นเลย..”

            ?”

            “คืนที่.. โดนไอ้ซีนวางยาไง นอนตัวเกร็งไปหมดเลย ฉันนึกว่านายจะชักแล้วซะอีก”

            “ไม่มีแล้ว แค่เห็นพี่เป็นห่วงผมก็หายแล้วล่ะ” ขอบคุณที่อย่างน้อยคืนนี้ก็มีคนช่วยปลุกให้ตื่นขึ้นมาสู่โลกแห่งความจริง แม้จะไม่ได้รู้สึกดีขึ้นอย่างที่พูดไปก็เถอะ

 


.........................



@ใต้ตึกวิศวกรรมศาสตร์

 

            “หาววว”

            นับไม่ได้ว่าเป็นหาวที่เท่าไหร่หลังจากได้นั่งฟังรุ่นพี่ตริวหนังสือกันมาประมาณหนึ่งชั่วโมงได้ หลังจากสะดุ้งตื่นเมื่อคืนก็นอนไม่หลับอีกเลย ที่ผ่านมาพวกเขาเหลวไหลก็ไม่เชิง ครั้นบทจะมีสาระก็จัดเต็มเลย โดยเฉพาะอาร์ตกับซีเกมส์

            “จะหาวก็เกรงใจช็อทโน้ตกูบ้างเถอะ กูตั้งใจสรุปมาทั้งคืนเลยนะ” อาร์ตปรายตาว่าผมอีกครั้ง

            “ก็มันง่วงนี่หว่า เรียนพื้นฐานว่ายากแล้วนะ เจอเชิงลึกเข้าไปผมนี่ลาบวชเลย” ว่าแล้วก็ฟุบหน้าลงกับแขนแฟนคนหล่อทันที

            “เหม็นความรักชิบหาย”

            “กูไม่เหม็นกว่ามึงหรอเกมส์”

            “เห่ยเอาน่า หมดโปรมันก็เลิกอ้อนเองแหละ ต่อดิวะหัวกูกำลังแล่นเลย” ข้าวฟ่างชวนเบี่ยงประเด็นแล้วพวกเขาก็คุยถึงศาสตร์เชิงกลกันต่อ ส่วนผมก็เข้าใกล้ความฝันเข้าไปทุกที

            ช่วงนี้ใครจะว่าผมติดแฟนยังไงก็ช่าง เพราะผมติดจริงครับ ผมไปไหนมากับข้าวฟ่างบ่อยขึ้นอาจจะด้วยเหตุผลที่ว่าไม่อยากจะเข้าไปยุ่งเรื่องของเพื่อนที่ทะเลาะกันด้วยปัญหาเดิมๆ ด้วยเหตุที่ไม่ค่อยจะลงรอยกับเพื่อนบ้างแหละ อะไรที่ทำให้มีความสุขตอนนี้ก็ทำๆ ไปก่อน เดี๋ยวพอดีขึ้นก็คงกลับไปคุยกันเอง

            ขอบคุณช่วงเวลานี้ที่ทำให้เราได้อยู่ด้วยกันมากขึ้น

 

แม้แต่ตอนที่เธออ่านหนังสือสอบอยู่ในห้องผมก็ยังไม่ห่างเธอไปไหน

 

BoSS : แต่บอสไม่ไหวแล้วจริงๆ นะ

BoSS : ขอร้องเถอะ พี่ไบร์ทมาหาบอสหน่อย

 

            ข้อความเด้งขึ้นซ้ำในรอบที่จำไม่ได้ จนข้าวฟ่างที่นั่งอ่านชีสอยู่ข้างมือถือต้องหยิบมันส่งให้ผม

            “เอาไปตอบได้ละไป หนวกหู”

            “ก็เอาข้าวให้ลูกๆ เราอยู่ไงครับที่รัก” เพื่อไม่ให้เป็นการถูกกล่าวหาว่านิ่งดูดาย ผมเลยช่วยให้อาหารเจ้าโอโม่และแวนดี้ ลูกชายลูกสาวที่พามาอยู่ร่วมกันที่ห้องข้าวฟ่างอย่างขยันขันแข็ง

            “กิ๊กคิดถึงแย่แล้ว”

            “กิ๊กที่ไหน ไอ้บอสคนที่ขับรถชนพี่ตอนนั้นไง” ว่าแล้วก็เปิดข้อความอ่าน “มันทะเลาะกับแม่เมื่อเช้าเลยอยากให้ผมไปหา”

            “แล้วไม่ไปหาล่ะ เป็นพี่น้องต้องช่วยเหลือกันสิ”

            “ถ้าไปแล้วทุกอย่างมันดีขึ้นก็จะไปหรอก แต่เดี๋ยวแม่จะว่าเป็นเพราะผมที่ทำให้น้องใจแตกอีก”

            “ทำไมถึง...”

 

            BoSS : บอสอยู่หน้าห้องพี่แล้ว

 

            “เหี้ย!” ผมอุทานออกมาอย่างไม่ตั้งใจเมื่อข้อความใหม่เด้งขึ้นมา หากแต่ไม่ทันได้ตัดสินใจจะว่าออกไปเปิดรับดีไหม คุณพี่สะใภ้ที่แอบชะเง้ออ่านข้อความก็ลุกไปเปิดรับน้องชายเข้ามาในห้องทันที

            “ไบร์ทอยู่ห้องนี้ เข้ามาเลย”

            เจ้าบอสทำหน้างงเดินตามเข้าฟ่างเข้ามา นัยน์ตาของมันแดงก่ำ ทันทีที่เห็นผมอยู่ตรงหน้าก็พรวดเข้ามากอดทันที

            “ฮือพี่ไบร์ท บอสอยากตาย” อะไรของมันวะ

            “เป็นอะไรมึง ตั้งสติดีๆ แล้วระบายมา” ผมลูบศีรษะน้องชายอย่างเวทนา ขณะเดียวกันที่ข้าวฟ่างก็มองเขาอย่างเห็นใจ “แม่ว่าอะไรมึง” อย่างที่ทราบกันนั่นแหละครับ แม่ของพวกเราเป็นคนใจร้อน เจ้าอารมณ์ เวลาไม่พอใจอะไรก็เหวี่ยงใส่ไม่เลือกหน้า ถามว่านิสัยใจร้อนของผมได้มาจากใครก็จากนางนี่แหละ อีกอย่างเราไม่ค่อยสนิทกัน ไม่เหมือนเจ้าบอสที่โตมาพร้อมกับครอบครัวใหม่พ่อแม่เอาอกเอาใจมาตลอด แถมยังเป็นเด็กดี เรียนเก่ง สร้างความภาคภูมิใจให้ครอบครัว งานนี้โดนแม่ดุเข้าก็เลยรับไม่ได้

            กว่าจะคาดคั้นเอาความได้ใช้เวลานานเลย...

            “บอสเลวเองพี่ไบร์ท พี่รู้ใช่มั้ยว่าบอสกับไหนคบกันอยู่” ใครไหนฟะ? “แต่บอสเลวที่คบไหนแล้วก็คบเทียร์ไปด้วย” แหนะ สูตรนี้เจ้าไปได้แต่ใดมา

            “แล้วไงต่อ”

            “เมื่อวานเทียร์มาที่บ้าน และบอกพ่อกับแม่ว่าท้องทั้งๆ ที่ตอนแรกตกลงกันแล้วว่าบอสจะปรึกษาพี่ไบร์ทก่อน แต่เทียร์ก็ไม่ฟังเขาจะให้บอสรับผิดชอบ บอสกลัวไหนรู้ บอสกลัวแม่จะไม่ให้เรียนต่อ...”

“บอสมึงจะพูดแบบนี้ไม่ได้นะเว้ย ยังไงมึงก็ต้องรับผิดชอบเขา” ให้ตายเถอะผมทนฟังต่อไปไม่ได้

“ก็บอสกลัวว่าเด็กนั่นจะไม่ใช่ลูกของบอสนี่” ...ไอ้บอส...

ยังด่วนสรุปตอนนี้ไม่ได้นะบอส ของแบบนี้มันพลาดกันได้” แล้วข้าวฟ่างที่แอบฟังมาตลอดก็แย้งขึ้น

“แล้วมึงไม่ป้องกันวะบอส” ผมนี่ไม่ว่าจะกับใครยังไงก็ป้องกันตลอด เว้นแต่ตอนนั้น....

“ไม่รู้อะ ตอนนั้นบอสเมา บอสจำอะไรไม่ได้”

“ครั้งเดียวแล้วติดเลยกูไม่เชื่อหรอก มึงจงใจไม่ป้องกันไอ้บอส” แล้วทีนี้จะเอายังไงละเนี่ย เคยว่าไอ้ต้นไว้เมื่อไม่กี่ปีก่อน ทำไมเวรกรรมมันตามทันเร็วแบบนี้วะ

“ไม่รู้อะ ใครจะไปคิดว่าเรื่องมันจะเป็นแบบนี้ล่ะ”

            เฮอะ! สร้างปัญญาแล้วมาให้พี่มึงจัดการให้เนี่ยนะ ไอ้ผมก็ดันไม่เคยเจอเรื่องแบบนี้ซะด้วยสิ ปัญหาของคนรอบข้างก็จบแบบไม่สวยซะด้วยจะยืมมาเป็นแบบอย่างก็ไม่ได้

            แล้วในที่สุดผมกับข้าวฟ่างจึงตกลงกันได้ว่าจะให้บอสพักอยู่นี่ไปก่อน ส่วนผมจะไปคุยกับเด็กสาวที่ท้องคนนั้น แล้วหน้าตาเธอเป็นยังไงผมก็ไม่เคยเห็น ตอนแรกก็กะให้ไอ้บอสไปด้วยแต่มันดันใจเสาะ ไม่ไป ข้าวฟ่างเลยเป็นคนที่ไปกับผม

 

………………..

 

@F คาเฟ่

            แอร์เย็นปะทะเข้าใบหน้าทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในร้าน หากแต่ความร้อนลุ่มในร่างกายกลับทวีคูณมาขึ้น ไม่เคยมาเจรจาบ้าบิ่นอะไรแบบนี้มันตื่นเต้นๆ ยังไงก็ไม่รู้

 

            แถมเทียร์ยังขู่พ่อกับแม่ด้วยนะ ว่าถ้าบอสไม่รับผิดชอบเรื่องนี้พี่ชายเทียร์จะอุ้มบอส แล้วที่เลวร้ายไปกว่านั้นเขาจะทำร้ายไหนด้วย บอสไม่อยากให้เรื่องมันเป็นแบบนั้นอะพี่ไบร์ท พี่ไบร์ทต้องช่วยบอสนะ

 

            ผมไม่ได้กลัวคำขู่ของเจ้านั่นหรอก แต่ผมเริ่มกังวลว่าเรื่องมันจะไม่จบแบบสวยๆ นะสิ ถ้าจะให้ทั้งสองคนแต่งงานกันมันเป็นไปไม่ได้แน่ บอสกับเทียร์สอบติดแพทย์แน่นอนว่าอนาคตกำลังจะไปได้สวย ถ้าจะปล่อยให้เป็นแบบนี้ครอบครัวฝ่ายหญิงล่ะ

            “โต๊ะริมหน้าต่าง ตรงไหนนะ” ข้าวฟ่างที่กำลังช่วยมองหาโต๊ะอยู่เริ่มพึมพรำ

            หากแต่สายตาผมดันไปโฟกัสที่ไอ้ไทน์เพื่อนรักที่พึ่งบาดหมางกันเข้าอย่างจัง ให้ตายเถอะ ถ้ามันรู้ว่าผมมาที่นี่ด้วยเหตุผลอะไรมีหวังต้องอายไปสามชาติแน่ๆ ไอ้บ้านี่ยิ่งปากไม่มีหูรูดอยู่

            “พาสาวมาเดทหรอ?” แล้วผมก็เข้าไปทักก่อน ทั้งนี้ตั้งใจจะไม่ให้มันเข้าไปยุ่งตอนผมคุยธุระ บวกกับใช้จังหวะนี้มองหาสาวน้อยคนนั้นกับพี่ชาย

            “มาคุยธุระน่ะ โทษทีนะที่ชวนนั่งโต๊ะเดียวกันไม่ได้” สีหน้าไทน์ดูจริงจัง ขณะเดียวกันที่ผู้หญิงตรงหน้าก็เอาแต่นั่งก้ม ผมเออออกับเพื่อนกะจะเดินออกไปแล้ว...

            “ลองโทรหาน้องดูดิไบร์ท ทำไมยังไม่มาสักที” ข้าวฟ่างบอกกับผม ก่อนที่เด็กผู้หญิงตรงหน้าไทน์จะเรียกให้หันกลับไป

            “พี่ชื่ออะไรนะคะ?”

            “ไบร์ท...”ผม ไทน์ และข้าวฟ่างเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

            โต๊ะติดหน้าต่างไม่มีใครแล้วบอกจากไทน์กับน้องผู้หญิงคนนี้ และไม่แน่ว่าเราสามคนอาจจะกำลังคิดเรื่องเดียวกันอยู่ก็ได้ ...หรือผู้หญิงตรงหน้าไทน์จะเป็นว่าที่น้องสะใภ้ของผมคนนั้น


.............................

'ทอมสายเท&เกย์ล่าแต้ม'


   



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #41 nongnet75 (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2561 / 11:16

    รอๆๆค่ะ

    #41
    0