Change it love เพราะ(หัว)ใจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ตอนที่ 24 : Change it love : 23 เกย์ล่าแต้ม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 53
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    8 เม.ย. 61

 

23

เกย์ล่าแต้ม

         ..........................                         

            Minnie fresh: พี่ไบร์ททำไมหายไปเลยคะ ช่วงนี้


            BoSS : เฮียขอยืมตังค์ซัก 200 จิ

            BoSS : โดนแม่หักค่าขนมอะ


            GG : จะไม่คุยแล้วใช่มั้ย


 Minnie fresh: คิดถึงนะคะ


เฮ้อ...เลื่อนกล่องแชทสิบกว่าข้อความมาจนถึง 5 ข้อความสุดท้ายก็ยังไม่มีแชทจาก ‘T’Fang KF’ ปรากฏให้ชื่นใจก่อนเข้าเรียนในช่วงเช้าเลย สาบานว่าเป็นแฟนกันแล้วน่ะข้าวฟ่าง


I’amBright : อยากกินอะไรมั้ย เดี๋ยวซื้อไปฝาก


กลับไปอ่านข้อความสุดท้ายก็ยังเป็นข้อความสุดท้ายที่คุยกันเมื่อ 5-6 วันก่อน เพราะอยู่ด้วยกันตลอดเวลาเลยไม่ค่อยได้คุยกันผ่านโซเชียลเท่าไหร่ และวันนี้ผมมีเรียนเช้าแต่ข้าวฟ่างต้องออกไปฝึกภาคปฏิบัติประมาณ 9 โมง เวลามันก็เลยไม่ตรงกัน

แต่ให้มันได้แบบนี้เถอะ หล่อนไม่คิดจะทักอะไรมาหากันหน่อยหรอ?...


I’amBright : โหลๆ

I’amBright : ถึงที่ฝึกงานยังอะ


ในที่สุดผมก็ตัดสินใจทักก่อน นางยังไม่ตอบออะไรในทันที ผ่านไปเกือบหนึ่งนาทีได้ก็ตอบมาด้วยสติกเกอร์ดุ๊ดดิ๊กหนึ่งตัว และ


T’Fang KF: กินไรยัง?


แล้วหัวใจที่เริ่มฝ่อก็พองโตขึ้น ทำอย่างกับไม่เคยคุยกับใครน่ะไบร์ท ให้ตายเถอะข้อความแรกในรอบ 6 วัน!

“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ตั้งใจเรียนหน่อยค้าบ”    ไทน์ผู้นั่งข้างๆ ว่าพลางยืดหน้ามองคนที่ผมกำลังจะตอบแชท    ก่อนที่ฟลุคที่นั่งอยู่อีกข้างจะชะเง้อหน้ามามองด้วย

“กูก็ตั้งใจอยู่นี่ไง” ตั้งใจพิมพ์ตอบแฟนนะ

“เหม็นความรักว่ะ แหวะ” ใจเย็นฟลุค ผมก็รักอยู่กับพี่มึงนี่แหละ

“นี่ถ้าคนที่มันคุยอยู่ไม่ใช่พี่มึงนะฟลุค กูจะพูดเลยว่า ไม่เกินสองเดือนมันเทแน่ๆ” ไทน์ไม่น่าเอานิสัยแย่ๆ ของผมมาพูดเลย

“แต่มึงพูดไปแล้ว” นั่นสิฟลุค ฝากตบปากเพื่อนที “แต่กูมั่นใจว่ามันไม่เทพี่กูหรอก เพราะถ้ามันเผลอทำนิสัยเหี้ยๆ ใส่พี่กูเมื่อไหร่ พี่กูนี่แหละจะเป็นฝ่ายเทมันเอง”

“โห่ฟลุค คนนี้กูจริงจังนะ”

“กูก็เห็นมึงพูดงี้ทุกคนอะ สาวไบโอคนนั้นก็จริงจังคุยได้เจ็ดแปดวันเลิก ขนาดนักศึกษาแพทย์สุดหล่อคนนั้นมึงก็ยังเทเขาลง ถามจริงกับคนนี้มึงจะได้สักกี่น้ำ” โธ่ ฟังไทน์พูดไปก็อดปรายตามองน้องชายแฟนไม่ได้

“มึงรู้ใช่มั้ย ว่ากูเป็นคนยังไง”

“เหี้ยไง” ไอ้ฟลุคกูเพื่อนมึงนะ

“แต่กับพี่มึงกูจริงจังไง กูคนแน่อะใครไม่ใช่ ไปไม่รอดกูก็เลิกไง กูไม่เลี้ยงไว้เหมือนมึงหรอไทน์” คุยกับฟลุคเสร็จก็หันไปคุยกับไทน์ เชื่อสิครับ คนนี้ผมจริงจัง

“หรอๆๆ งั้นกูจะถือว่าเฮียฟ่างโชคดีแล้วกันที่ได้รับเลือกให้เป็นคนที่มึงจริงจังอะ” เกินไป

“แต่กูเชื่อนะ ว่ามึงจริงจังกับพี่กู”

“ดีมากน้องชาย”

“แต่ก็ไม่ได้หมายความว่ามึงจะทิ้งขว้างพี่กูเหมือนคนอื่นๆ นะ เพราะกูให้โอกาสมึงเลือกแล้ว และถ้ากูรู้ว่ามึงหักหลังพี่กู เพื่อนก็เพื่อนเถอะ กูเอาตายแน่” แหม ถามหน่อยเถอะตอนแรกใครเป็นคนยัดเยียดพี่สาวให้ผมล่ะครับ มาถึงตอนนี้ทำเป็นขู่กัน แต่ก็เถอะครับ ผมก็อยากรู้เหมือนกันว่า จริงใจของผมนั้นจะใช้ได้กับข้าวฟ่างนานแค่ไหน

แต่บอกเลย นางเป็นคนแรกที่ผมตามที่สุดที่เคยคุยมา ทักไปกว่าจะตอบเป็นชั่วโมง ตอบมาทีก็สั้นๆ เหมือนคนไม่อยากคุย แต่ก็ไม่อยากคิดอะไรมาครับ ผมเข้าใจว่านี่คือสไตล์ของนาง ฉะนั้นก็รอต่อไป

 

T’Fang KF: ยังไม่เสร็จเลย

T’Fang KF: ไม่รู้จะกลับเมื่อไหร่


I’amBright : ครับ ตั้งใจฝึกนะ^^


สิ้นสุดข้อความเพียงเท่านั้นในวันนี้ ตอนนี้ก็ปาเข้าไป 21.50 น.แล้ว แต่ข้าวฟ่างยังไม่กลับ ตั้งแต่คบกันมาก็มีแค่เท่านี้แหละครับ ต้องรอคอยวันที่ได้เจอกัน ข้าวฟ่างอยู่ปี 4 ใกล้จะจบแล้วต้องออกไปโน่นนี่นั่นกับเพื่อนๆ จะว่าแทบไม่มีเวลาให้ผมเลยก็ว่าได้ และนั่นแหละครับ มันก็ทำให้ผมเหงา

            “ท่าทางพี่ล่ำคนนั้นจะสนใจมึงนะต้น” ไทน์สะกิดต้นไพน์ที่กำลังนั่งทำหน้าเบื่อโลกให้หันไปมองผู้ชายโต๊ะตรงข้ามที่ส่งสายตาหวานหยาดเยิ้มมาให้

            “ไม่ใช่สเปค” สั้นๆ แต่ชัดเจนครับ ถึงจะเจ้าชู้บ้างบางโอกาสแต่ต้นไพน์ก็ไม่เคยรักใครนอกจากไอ้ป๊อป และในวันนี้มันสองคนก็ได้ทะเลาะกันมาอีกแล้ว แม้ว่าข้างๆ จะไม่มีใครแต่หัวใจยังเรียกหาแต่เธอ...ฮิ้วว(?)

            “มึงจะเศร้าไปทำไมวะ ไอ้ป๊อปมันก็ประชดของมันแบบนี้ทุกครั้งมึงก็น่าจะชินได้แล้วมั้ย ป่ะ ไปดูดกับกูดีกว่า จะได้หาสาวสวยๆ ไว้คุยเผื่อชโลมจิตใจ”

            “ชวนกูมั้ย ไอ้ต้นมันยังไม่โอเคนะ” ว่าแล้วก็กะล่อนใส่เพื่อนซะหน่อย ก็แหม แอลกอฮอล์เข้ากระแสเลือดทีไรมันก็จะกล้าไม่เข้าเรื่องแหละฮะ

            “ลับหลังเมียไม่จำเป็นต้องแรดทุกครั้งก็ได้” นับว่าเป็นครั้งแรกครับที่ไอ้ฟลุคเตือนผม เหงล่ะครับ ลองเมียที่ว่าไม่ใช่พี่สาวมันดูสิ มันคงลากผมไปด้วยแต่เช้าละ ซึ่งผมก็ได้แต่หยิบแก้วมาจิบแบบยิ้มๆ  ช่วงนี้งดแรดไปก่อน ปล่อยสามคนนั้นไปพ่นควันตามอัชฌาสัย


            แต่ในขณะที่ผมกำลังรอแชทจากคนๆ เดิมในระหว่างที่เฝ้าโต๊ะอยู่นั้น สาวสวยในชุดจั๊ม รัดรูปสีเข้มก็เดินเข้ามาทักทายด้วยใบหน้าที่เปื้อนยิ้ม เอาจริงเธอสวยสะดุดตาตั้งแต่แว้บแรกที่เห็น

            “ยังเที่ยวคนเดียวเหมือนเดิมนะไบร์ท” เอาแล้วไงเธอรู้จักชื่อผมด้วย

            “ไม่ได้มาคนเดียว แค่เพื่อนไปเข้าห้องน้ำ”

            “หมายถึง ไม่พาแฟนมาด้วย เหมือนเดิมไง” แม้จะแสดงมีหน้ารำคาญมุกห่วยๆ ของผมในตอนแรกแต่คนสวยก็ฉีกยิ้มน่ารักให้ในตอนท้าย “เอ๊ะ หรือยังไม่มีแฟนน๊า”

            “ใครใช้มาถามอะไรรึเปล่า” ผมว่าเธอหน้าคุ้นมากไม่แน่เธออาจจะเป็นสปายของข้าวฟ่าง

            “เปล่า แค่จะมาทักทายคนเคยๆ” ว่าแล้วแม่นางก็เอามือมาแตะบนหน้าอกข้างซ้ายผม พร้อมขยับหน้าเข้ามาใกล้ “เผื่อว่าไบร์ทเหงาเราจะได้ไปต่อกันไง”


            ...เผื่อว่าไบร์ทเหงาเราจะได้ไปต่อกันไง...


            “เมย์” ประโยคคุ้นเคยที่เธอเอ่ย ทำให้ผมนึกถึงชื่อของเธอขึ้นมาได้ “ที่จริงเราก็อยากไปต่อกับเธอหรอกนะ แต่เรามีแฟนแล้ว เราไม่อยากทำผิดกับแฟน” ชัดนะครับ

            “ให้ตายเถอะ ผู้หญิงคนนั้นเป็นใคร หรือเป็นผู้ชายคนไหนทำไมนายถึง ...นายปฏิเสธฉัน?” เมศญาชักสีหน้าจนรู้เลยว่าที่ผมจำเธอไม่ได้นั้นเพราะสารเคมีต่างๆ ที่เธอฉีดเสริมเข้าไปได้เข้าไปทำปฏิกิริยาจนหน้าเธอเปลี่ยนไป ใบหน้าคุณมันปรากฏร่องรอยศัลยกรรมเยอะมาก หากเป็นเมื่อก่อนยอมรับครับว่าผมติดเธอมาก ตามจีบเธอเกือบ 3 อาทิตย์แต่ผลลัพธ์คือเธอไปติดรุ่นพี่สายเปย์ผมก็เลยไม่อยากยุ่งกับเธอ เห็นมั้ยผมเลือกนะ

            “วันเวลาย่อมทำให้หลายๆ อย่างเปลี่ยนไป ใจคนก็เช่นกัน” ว่าแล้วก็หยิบแก้วที่เธอถือมาส่งคืน “กลับไปที่โต๊ะของเธอได้ละ ระหว่างเราไม่มีอะไรให้รื้อฟื้น” โหว...พูดงี้ดูแมนใช่มั้ยล่ะครับ

            แต่ไม่ใช่ไร อย่างที่บอกไปยัยนี่ไม่จริงใจกับผมครับ ผมเคยคิดจะลองคบเธอหลังโดนต้นไพน์ปฏิเสธแต่เธอแสดงออกถึงความหลายใจชัดเจนไปหน่อย ผมเลยเทแล้วใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย คุยไปเรื่อยๆ ใครไม่น่าสนใจก็ไม่คุยต่อเสียเวลา อาจมีขึ้นสถานะว่าเป็น แฟนให้อีกฝ่ายชื่นใจบ้าง แต่มีไม่กี่คนหรอกที่ผมรู้สึกดีด้วยจริงๆ

            โอยย...ประวัติคนรักของไบร์ทมันเยอะครับ พูดไปวันนี้เห็นจะไม่จบ ฮ่าๆ

 

            แต่พอเราเจอคนใช่ ไม่เจออุปสรรคอย่างหนึ่งก็ต้องเจออย่างหนึ่งแหละครับ เพราะผมประวัติไม่ดีเรื่องราวฉาวโฉ่ที่พยายามเหยียบไว้ก็เลยถูกขุดขึ้นมาสร้างความร้าวฉานอีกครั้ง

            ไม่รู้ว่าคนที่ทำมันเกลียดผมมาแต่ชาติปางไหน ทั้งที่คุยกันไม่กี่นาทีมันดันมีมือดีแชะรูปของผมกับเมย์ส่งไปให้ข้าวฟ่างพร้อมกับขุดคุ้ยหารูปคู่เธอที่ผมเคยโพสในไลน์สมัยอดีตการณ์มาเทียบเคียง เหมือนกลัวข้าวฟ่างไม่รู้ว่าผมกับยัยนี่เป็นแฟนเก่ากัน มันเลยส่งผลให้วันพักผ่อนของข้าวฟ่าง กลายเป็นวันเที่ยวกลางคืนไปซะ

            “จะไปจริงดิ” ผมยื้อเธอไว้ด้วยสายตาลูกอ้อนสุดฤทธิ์ อย่างว่าครับพรุ่งนี้วันหยุดข้าวฟ่างและผองเพื่อนจึงนัดกันไปดริ๊งค์ ตอนแรกเธอก็ว่าจะไม่ไป แต่พอมีไลน์ป่วนส่งมานางก็เปลี่ยนใจจะไปทันที

            “กลับไม่ดึกหรอกน่า” รู้เธอจะกลับเช้าเลย

            “อย่าประชดกันดิฟ่าง มันไม่มีอะไรจริงๆ อดีตมันจบไปแล้ว”

            “ก็ไม่ได้ว่าไร” ไม่ได้ว่าแต่การกระทำแทนคำพูดครับ สีหน้าเย็นชานั้นเหมือนไม่พอใจอยู่นิดๆ

            ผมปล่อยข้าวฟ่างเดินจากไปทั้งๆ ที่วันนี้เราคุยกันแล้วว่าจะอยู่ห้องด้วยกัน ถามว่ามันเป็นความผิดผมมั้ย ไม่นี่ ผมไม่ได้ทำอะไรและก็บริสุทธิ์ใจด้วย แต่อีกคนน่ะงอนไปแล้ว อดีตเคยล่าแต้มก็จริงแต่ตอนนี้ไม่เป็นแบบนั้นแล้วครับ ผมกลับตัวแล้วจริงๆ 

            ผมควรทำยังไงเนี่ย?...

 

         “ถ้าใจมึงว้อนท์ มึงก็ออกไปตามเขาสิวะ”

.............................

'ทอมสายเท&เกย์ล่าแต้ม'

  

..........

ขอบคุณสำหรับกำลังใจที่ให้มาน๊าา...

แม้จะมาช้าบ้าง ไรบ้างแต่ก็ไม่ทิ้งกันไปไหนเนาะ

เป็นกำลังใจให้กันต่อไปน๊าา

................



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #40 nongnet75 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 11 เมษายน 2561 / 10:32
    รอๆๆนะคะ
    #40
    0
  2. #39 annjaijai (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 8 เมษายน 2561 / 11:56
    ไบรท์สู้ๆๆๆๆ
    #39
    0