Change it love เพราะ(หัว)ใจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ตอนที่ 23 : Change it love : 22 ข้าวฟ่าง & ต้นไพน์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 51
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    2 เม.ย. 61


 

22

ข้าวฟ่าง & ต้นไพน์

 

            ร่างบางเดินเซผ่านหน้าไป ท่าทางเมามายไม่รู้เรื่องทำให้ไม่มีใครกล้ารับประกันความปลอดภัยของทอมร่างบางท่ามกลางผู้ชายนับสิบ เธอไว้ใจให้คนที่พึ่งสารภาพรักไปไม่ถึงเดือนมาส่งเข้าห้องน้ำได้ยังไง ให้ตายสิ ผมรู้สึกเหมือนโดนไฟเผาร้อนลุ่มไปทั้งกายไอ้อาร์ตมันจะฉวยโอกาสกับข้าวฟ่างรึเปล่านะ

            “กูไปห้องน้ำก่อนนะ” ไม่รู้มีใครสังเกตเห็นแบบเดียวกับผมรึเปล่า แต่ผมไม่รอให้ใครตามมาทั้งนั้น ทันทีที่ไปถึงห้องน้ำก็กระชากตัวยัยขี้เมาออกมาจากเพื่อนรักของเธอทันที

            “เฮ้ย!!


พึ่บ!!

            ผมชี้หน้าขู่ไอ้อาร์ตก่อนที่มันจะเอาเรื่องผม ขณะที่ข้าวฟ่างก็เริ่มจะทำบ้าขึ้นทุกที

            “ปล่อยย มายุ่งอะไรด้วยเนี่ย”

            “แค่มาส่งเข้าห้องน้ำ เพื่อนกัน”

            “ใช่ นี่เพื่อนพี่ แต่เมียกู” เอาไงล่ะอาร์ต “...กูหวง”

            “พูดบ้าอะไรฮะไบร์ท”

            “ปวดฉี่ก็ไป เดี๋ยวเฝ้าประตูให้” ว่าแล้วก็ผลักไสยัยชะนีเข้าห้องน้ำใกล้ๆ ที่ว่างอยู่อย่างหัวเสีย จะว่ารุนแรงก็คงใช่ เพราะผมกำลังไม่พอใจอยู่จะให้พูดเพราะใส่ก็คงพระเอกไปละครับ ดีหน่อยที่ผับนี้เป็นห้องน้ำรวมผมเลยหน้าด้านยืนเฝ้า เมียเข้าห้องน้ำได้อย่างไม่อายคน

            จะว่าไปเหลือบมองอีกคนที่หน้าด้านกว่าแล้วก็ของขึ้น...

            “ก็ได้ เดี๋ยวฝากเอาไปส่งที่โต๊ะด้วยแล้วกัน” ผมไม่รับปากในทันที แต่ยอมรับว่าสายตาที่มองหมอนั่นไม่มีความเคารพให้แม้แต่นิดเดียว นอกจากอาการหวงแล้วความเมายังเป็นตัวช่วยให้ผมพร้อมจะปล่อยหมัดใส่หน้าคนขี้ตอแยได้ตลอดเวลา

            “ไอ้ไบร์ทมาห้องน้ำไม่รอกันเลยนะ อุ๊ย!

            ไทน์ที่พรวดพราดเข้ามาสะดุดบางอย่างล้มชนตัวผม ดีที่ตั้งหลักประคองมันไว้ได้ไม่อย่างนั้นคงหงายตึงหัวฟาดพื้นห้องน้ำตายกันไปแล้ว

            “ระวังหน่อยดิวะ ตัวก็ไม่ใช่เล็กๆ” ว่าแล้วก็สังเกตเห็นกระเป๋าสตางค์สีดำตกอยู่บนพื้น และมันก็อดไม่ได้ที่จะหยิบขึ้นมาดู


            และพอกลางออกเท่านั้นแหละ

            “ของใครวะ” ไทน์แย่งกระเป๋าสตางค์หนังสีดำไปจากผม ก่อนจะเบิกตากว้าง ปรับเรตินาประมวลภาพสองคนหลังพลาสติกใสที่ถูกเก็บรักษาไว้เป็นอย่างดีด้วยความตั้งใจ ขณะเดียวกันที่ผมกำลังอึ้งกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า ไม่จริงใช่มั้ย

            “นี่ไอ้ต้นกับพี่สาวไอ้ฟลุคเคยคบกันหรอ?”

            ใช่ มันคือกระเป๋าสตางค์ของข้าวฟ่างที่คาดว่าจะทำหล่นตอนที่ผมกระชากตัวกับไอ้อาร์ตเมื่อกี้ หลักฐานยืนยันก็จากภาพถ่ายคู่ของเธอกับผู้ชายหน้าคล้ายต้นไพน์ที่อยู่ในกระเป๋าของเธอ ผมอึ้งจนพูดอะไรไม่ออกเลย

            “นี่ไอ้ต้นเคยดัดฟันด้วยหรอ แม่งโคตรน่ารักเลย ไม่ยักรู้ว่ามันจะเอาผู้หญิงด้วย เยดด อย่างนี้ก็แสดงว่าแฟนคนแรกของมันที่ว่า คือพี่ข้าว” พูดไม่ทันจบ คนที่กำลังถูกเอ่ยถึงก็ออกมาพอดี

            “กระเป๋าตังค์หายอะ เฮ้ย! นั่นของฉันนี่”

พึ่บ!

            ข้าวฟ่างรีบคว้าของของตัวเองกลับไป เธอดูหวงมันมาก แหงล่ะ ความลับที่ปิดบังไว้ถูกเปิดเผยแล้วนี่

            “ผู้ชายคนนั้น” คือ เพื่อนผมงั้นหรอ

            “รู้แล้วก็เงียบไปซะ ไม่ต้องรื้อฟื้นอะไรทั้งนั้น” หล่อนทำทีจะเดินหนี รู้แล้วว่าทำไมถึงต้องหลบหน้าไอ้ต้น  ไอ้ฟลุคก็อีกคนปิดบังผมมาตั้งนาน สมรู้ร่วมคิดกับพี่สาวดีนักใช่มั้ย อยากรู้เหมือนกันว่าถ้าให้ไปเผชิญหน้าในวงเหล้าร่วมกันจะเป็นยังไง

            “เฮ้ยไบร์ท จะลากเจ๊ฟ่างไปไหนวะ”

 

ครืด!

            ลากเก้าอี้มาได้ก็กดให้ร่างบางนั่งจ้ำลงไป อีกฝ่ายทำท่าทีจะลุกแต่ก็โดนผมเอาหน้าท้องกดแผ่นหลังไว้กับโต๊ะ ก่อนจะเอื้อมมือคว้าต้นไพน์เข้ามายืนใกล้ๆ ให้มันรู้กันไปข้างว่าถ้า แฟนเก่าที่รักมากมายืนอยู่ใกล้ๆ แบบนี้จะทำตัวยังไง

            “นี่มึงไปขุดเจอในส้วมมาหรอ” ไอ้ฟลุคยิงมุขฮา หากแต่พี่สาวกลับไม่ฮาด้วย

            “ต้น ไหนๆ ก็เมาน้อยที่สุดละ ฝากดูแลเมียหน่อยดิ” ผมหันไปบอกเพื่อนที่ดูจะขัดๆ หน่อย เฮอะ คนหนึ่งก็ไม่กล้าสบตา อีกคนก็ไม่กล้าเข้ามายืนใกล้ อะไรมันจะเฮงซวยไปกว่านี้อีกละครับ

            “ฟลุค กูว่าพี่มึงเมาแล้วนะ พากลับเถอะ” ต้นหันไปบอกกับฟลุค ขณะที่อีกคนก็เห็นด้วย

            “ทำไมวะ ยังไม่ทันได้ชนแก้วกันเลยจะไล่กลับแล้วหรอ”

            “มึงดูสภาพเขาดิ”

            “ไม่ต้องเป็นภาระใครหรอก ฉันกลับเองได้” ข้าวฟ่างลุกพรวด ด้วยความเมาเธอเลยเซไปข้างหน้า ต้นไพน์เลยช่วยประคองไว้ และนั่นมันก็ทำให้ทุกคนในบริเวณนี้ไม่มีตัวตน ทั้งสองคนยืนสบตากันปานว่ารอคอยเวลานี้มานาน หากแต่หยดน้ำตาใสกลับคลอเบ้าของสาวห้าวอย่างห้ามไม่ได้

            “กูว่าแยกย้ายเหอะ กลับกันได้ละ”

            ฟลุคดึงตัวพี่สาวออกมา ขณะที่ป๊อปและไทน์อยู่ในอาการมึนงง ต้นไพน์จัดการค่าบิลบนโต๊ะแล้วตามพวกเขาออกไป เขาได้ไปตามเมียแน่ แต่ผมต้องได้คำตอบก่อน

            “เดี๋ยวต้น”

            “มีไร” เจ้าตัวดึงมือที่ผมคว้าไว้ออกไป

“มึงมีอะไรปิดบังกูอยู่รึเปล่า”

“อะไร?”

“ก็เรื่องข้าวฟ่างไง จริงๆ แล้วมึงกับข้าวฟ่างเคยคบกันใช่มั้ย?”

“พูดเรื่องอะไร กูไม่รู้เรื่อง”

“กูรู้หมดแล้วว่าผู้ชายที่ทำให้ข้าวฟ่างเสียใจจนถึงทุกวันนี้ก็คือมึง คนอย่างมึงมันไม่มีหัวใจจริงๆ ว่ะ” ใจก็อยากจะฟังคำตอบ แต่คงยืนรอเขาพูดออกมาไม่ไหว ทำไมวะต้น จะเย็นชาไปถึงไหน อย่าว่าแต่เพื่อนรักที่แอบชอบมันอย่างผมจะถูกทำร้ายจิตใจเลย ขนาดข้าวฟ่างที่เป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ยังถูกมันหลอกทำร้ายจิตใจซะยับเยินได้เลย นี่ถ้าไอ้ป๊อปทิ้งมันไปมีคนอื่นผมจะไม่สงสารเลยจริงๆ

 

..........................


            ผมตามพรรคพวกออกมาหน้าสถานบันเทิง มองหาข้าวฟ่างกับฟลุคก่อนอันดับแรก แต่แล้วหัวใจผมก็เหมือนมีรอยร้าวเกิดขึ้น เมื่อเห็นภาพข้าวฟ่างยืนซบไอ้ฟลุคร้องไห้อย่างไม่อายคน โธ่เอ้ย มันสะเทือนหัวใจจนมือไม้เริ่มสั่น

            “ไม่มีไรแล้วนะ มันผ่านมาแล้ว คนๆ นั้นมันตายไปแล้ว”

            คำพูดที่ฟลุคปลอบใจพี่สาวทำผมร้อนผ่าวไปทั้งใจ ไม่น่าเลยจริงๆ ผมไม่น่าทำแบบนั้นเลย

            “ทำไมมึงไม่เคยบอกเรื่องนี้กับกูวะ มึงเห็นกูเป็นอะไร”

            ผมเลือกไม่ได้ระหว่างสงสารข้าวฟ่างกับสมเพชตัวเอง สองคนนั้นเคยคบกันมันไม่เท่าไหร่ แต่ทำไม ทำไมผมแพ้ให้คนคนนี้ตลอด จากที่เคยรัก มันกำลังกลายเป็นเกลียด

            “แล้วมันจำเป็นต้องบอกด้วยหรอ?”

            “เพราะมึงไม่บอกกูเลยเป็นไอ้งั่งอยู่ในตอนนี้ไงล่ะ!” ไม่ไหวแล้ว ขอระบายสักหน่อยเถอะ

            “ใจเย็นเว้ยไบร์ท นี่มันเรื่องอะไรกันวะ” ป๊อปพยายามช่วย แต่มันกลับไม่ได้ช่วยอะไร

            “มึงจะเป็นคนพูดหรือจะให้กูเป็นคนพูดวะฟลุค”

            “พูดเชี่ยไร พี่สาวกูเสียใจอยู่มึงไม่เห็นหรอ” ฟลุคโอบไหล่พี่สาวไว้ในขณะที่เธอไม่เหลือคราบทอมแล้ว

            “แล้วพี่สาวมึงเสียใจเรื่องอะไรล่ะ ทำไมต้องทำท่าทางแบบนี้เวลาเจอไอ้ต้น ทำไมต้องทำตัวเหมือนคนมีปมฝังใจกินอยู่ไม่ได้เพราะผู้ชายคนนี้ด้วย” เอาสิอะ ถามส่วนตัวไม่ตอบก็ถามมันต่อหน้าฝูงชนนี่แหละ

            “โอเคเข้าใจว่าหึง แต่มึงช่วยดูสถานการณ์หน่อยเถอะ ถึงกูจะเมากูก็ดูออกว่ามึงไม่ได้ห่วงสภาพจิตใจพี่สาวกูเลย มึงห่วงแต่ความรู้สึกของตัวเองว่ะ ตอนนี้อะ!

            “เห้ยใจเย็นฟลุค” ทั้งไทน์และป๊อปต่างช่วยรั้งไอ้ฟลุคที่ดูจะอารมณ์พลิกเปลี่ยนเป็นฝ่ายที่โมโหมากกว่าผมไปแล้ว และแทนที่อารมณ์ผมจะดร็อปลง ...มันกลับเพิ่มขึ้น

            “แล้วความรู้สึกของกูพวกมึงเคยสนใจมั้ย ที่กูตาม กูถาม ที่กูอยากรู้เรื่องราวของพี่มึงไม่ใช่เพราะกูรู้สึกกับเขาหรอ ถ้ากูไม่จริงจังกูจะพยายามถามมั้ย!


            สถานการณ์เงียบไปประมาณ 5 วิฯ เหมือนทุกคนจะอึ้ง ขนาดข้าวฟ่างก็ยังหยุดร้องไห้...

            “เออ! ถ้ามึงจริงจังกับพี่สาวกู กูจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้มึงฟังก็ได้”

            “ฟลุค” ข้าวฟ่างอย่ารั้งน้องสิ

            “แต่ไม่ใช่ที่นี่”

            “อ้าว ไหงงั้นวะ พวกกูก็อยากรู้ปะ” ว่าแล้วไทน์ก็เชื่อมโยงให้เรื่องเข้าสู่ความร้าวฉานของอีกคู่โดยไม่รู้ตัว “เอาสั้นๆ ก็ได้อะ ตกลงพี่ฟ่างกับไอ้ต้นเคยคบกันจริงๆ หรอ”

            “ไปคบกันตอนไหนวะ” สายตาของไอ้ป๊อปที่มองคนข้างๆ ก็เปลี่ยนไป

            “ไม่ได้คบ กูก็...โอ๊ย!

            “ใจเย็นป๊อป/เฮ้ยๆๆ” เหมือนข้าวฟ่างคนเก่าจะเข้าร่างแล้ว เธอได้เข้ามาช่วยพวกเราแยกป๊อปออกจากต้นไพน์ หลังจากโดนฝ่ามือพิฆาตตบเข้าข้างหูไปฉาดใหญ่ บอกแล้วว่าไอ้ป๊อปเวลาเมามักจะทำอะไรไปเรื่อย

            “ไม่ใช่ๆ ไม่มีอะไร ฉันกับต้นไพน์ไม่ได้เป็นอะไรกัน”

            “แล้วร้องไห้ทำไม ไอ้นี่ก็เหมือนกันทำเป็นไม่อยากเจอข้าวฟ่างเหมือนเคยทำผิดต่อกันมาเป็นชาติงั้นแหละ” อย่าว่าผมใจร้ายกับเพื่อนนะ แต่ความเงียบของมันทำให้ผมอดซ้ำไม่ได้

            “ก็กูไม่ชอบทอม มึงก็ยัดเยียดเขาให้กู” อ่าว...

            “เพราะไอ้ต้นไม่ชอบทอม และก็มีแฟนเป็นตัวเป็นตนอยู่แล้ว กูเลยไม่แนะนำมันจีบพี่กูไง ถึงความเหี้ยและหน้าตาของมันจะถอดแบบแฟนเก่าพี่กูมาเป๊ะก็เถอะ”


          ถอดแบบแฟนเก่า...?

 



.........................


          “ฉันแค่รู้สึกผิดกับแฟนเก่าเวลาเจอหมอนี่ น้ำตามันก็เลยไหลออกมา พยายามไม่นึกถึงแล้วแต่มันก็ห้ามความรู้สึกไม่ได้ ฉันเคยทำร้ายเขาและไม่มีโอกาสได้แก้ไขในสิ่งที่ทำ ...มันก็แค่ รู้สึกแย่”

 

            หากเก็บข้อความข้องข้าวฟ่างมาคิดเล็กคิดน้อยมันก็น่าน้อยใจอยู่หรอกนะ เหมือนเธอจะยังไม่ลืมแฟนเก่า แล้วผมจะไปสู้อะไรกับคนของใจเธอได้ล่ะ แต่หากคิดในด้านบวก...

 

          “มันไม่มีใครลืมแฟนเก่าได้สนิทใจหรอก ไม่มีใครลืมใครได้ แต่การมีคนใหม่จะช่วยทำให้มีความรู้สึกดีๆ ขึ้นและทดแทนในสิ่งที่คนเก่าไม่เคยมีให้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากมีแฟนใหม่เป็นผู้ชายนะ แต่ฉันยังไม่รู้สึกว่าผู้ชายคนไหนจะพร้อมดูแลฉัน หรือพร้อมจะหยุดที่ฉันเลยสักคน”

 


            คำพูดของคนข้างๆ เหมือนเป็นความหวัง มันดีใจยังไงไม่รู้ที่ข้าวฟ่างบอกว่าอยากเปิดใจ เพียงแต่ยังไม่มีใครพร้อมจะดูแลเธอจริงจัง ย้อนถามความรู้สึกของตัวเองตอนนี้ เหนื่อยมั้ยที่ใช้ชีวิตเสเพลไปวันๆ ท้อมั้ยที่ต้องคอยเป็นที่ระบายให้คนที่ไม่เคยเห็นค่าในความรู้สึกที่ผมมีให้เลย


            ถึงเวลาแล้วมั้ยที่ต้องมี แฟนเป็นของตัวเอง

            “พี่ข้าวฟ่าง”

            ก่อนที่เธอจะหายเข้าไปในห้อง ผมควรจะบอกความรู้สึกกับเธอนะ

            “อะไร?”

            “เรามาคบกันจริงจังดูมั้ย”

            “แกคิดว่าจะทนคนอย่างฉันได้แค่ไหน”

            “ไม่รู้ ทนได้เท่าที่ทน” คนอย่างผมความอดทนมีไม่มากหรอก ไม่ไหวเดี๋ยวก็ไปเอง “ผมไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แล้วก็ไม่ได้คิดที่จะไปแทนที่คนเก่าของพี่ แต่ผมจะทำให้รู้สึกว่า พี่คิดไม่ผิดที่ได้เป็นแฟนกับผม”


            ข้าวฟ่างไม่ค่อยคบกับผู้ชาย ผมเองก็ไม่ค่อยคบกับผู้หญิงเหมือนกัน ก็อยากรู้ว่าถ้าลองมาคบกันดูมันจะเป็นยังไง แอบมีอะไรกันมาก็หลายครั้งแล้วจากนี้ไปก็ไม่ต้องกลัวว่าใครจะมาเห็น ที่สำคัญไม่ต้องกังวลว่าคนอื่นจะคาบไปกิน อีกต่อไปแล้ว

            “คิดก่อนได้มั้ย”

            “ขนาดนี้แล้วยังจะคิดอยู่หรอ ตกลงเหอะ ลองคบนะ ผมไม่ได้ขอแต่งงานซะหน่อย”

            “เหอะ ไอ้บ้านี่ นี่มาขอคบหรือมาบังคับให้เป็นแฟนด้วยกันแน่” ถึงจะว่าแต่ยัยป้าก็แอบยิ้มเหอะ

            “แล้วจะคบกับผมมั้ยล่ะครับ”

            “หูย ไอ้นี่ ไม่ปฏิเสธก็คือตกลงนั่นแหละวะ เจ๊ก็ตกลงไปเหอะ เมื่อกี้ยังบอกกับผมอยู่เลยว่าอยากได้ไอ้ไบร์ทเป็นผัวอะ อย่าเล่นตัวนักเลย” ไม่รู้ไอ้ฟลุคขึ้นมาตอนไหน แต่ก็เพราะไอ้ปากหมานี่คนนี้แหละที่ทำให้เราได้คบกัน อย่างว่าครับไม่ตอบตกลง แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธ

         “ผมอาจไม่ใช่คนที่ดีที่สุด แต่ผมจะทำให้พี่รู้สึกว่า พี่เป็นทอมที่โชคดีที่สุด”

.............................

'ทอมสายเท&เกย์ล่าแต้ม'


 


...............................................

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #38 napaporn_porn (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 3 เมษายน 2561 / 07:59
    เค้าป็นแล้วกันแล้ว 
    #38
    0
  2. #37 annjaijai (จากตอนที่ 23)
    วันที่ 2 เมษายน 2561 / 21:10
    ไบรท์น่ารักที่สุด
    #37
    0