Change it love เพราะ(หัว)ใจเปลี่ยนแปลงได้เสมอ

ตอนที่ 11 : Change it love : 10 เพราะมันไม่ใช่ คุณจึงไม่ได้ไปต่อ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 85
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    17 ม.ค. 61

10

เพราะมันไม่ใช่ คุณจึงไม่ได้ไปต่อ

 

            “เอาจริงๆ ตอนแรกฉันก็ว่าจะไม่ยุ่งแล้วนะ แต่ฉันสงสารเพื่อน”

ข้าวฟ่างก็เปิดประเด็นเรื่องบ้าอะไรไม่รู้ จู่ๆ ก็พล่ามขึ้นในตอนที่ทุกคนเงียบ ผมไม่ได้โต้ตอบอะไรนอกจากหยิบกระป๋องเบียร์ที่ซีนเปิดให้ขึ้นมาจิบ

“ไอ้ซีนมันชอบแกจริงๆ นะ มันพยายามขอให้ฉันช่วยหลายครั้งแล้ว แต่ฉันไม่รู้จะช่วยยังไง ไหนๆ แกก็เป็นเกย์อยู่แล้วทำไมไม่ลองคบกับซีนมันดูล่ะ เห็นเถื่อนๆ งี้มันก็ไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรนะ”

“ไม่ชอบจะให้คบยังไง” ผมตอบไปสั้นๆ ตรงๆ

“พี่จะทำยังไงให้นายสนใจพี่บ้างวะไบร์ท พี่ชอบนายจริงๆ นะ” ซดเบียร์ไปสามอึกใหญ่ๆ คนใจเสาะก็หันมาพูดตรงๆ

            “ก็มันไม่ชอบ ทำไงให้สนใจล่ะ”

            “ลองคบกับไบร์ทก็ไม่เสียหายอะไรนี่ แกโสดไม่ใช่หรอ” ขณะที่ข้าวฟ่างก็พยายามยุ

            “คบแล้วได้อะไร คบกันแล้วก็ต้องมาเป็นภาระคิดห่วง คิดตามว่าอยู่ที่ไหน ทำอะไร กับใคร ยังไง สู้อยู่ตัวคนเดียวไม่ดีกว่าหรอ?” เอาจริงๆ ที่ยังโสดอยู่ทุกวันนี้ก็เพราะเหตุผลหลักๆ พวกนี้แหละ

            “พี่ไม่ทำให้ไบร์ทคิดมากแบบนั้นหรอก ไปไหนพี่จะบอก อันไหนที่สบายใจไบร์ททำได้เลย ไม่สบายใจก็ไม่ต้องทำ แค่ไบร์ทเปิดใจคบกับพี่ ลองมาศึกษาพี่ดูมันไม่ได้เสียหายอะไรนี่ ไม่ใช่ก็เลิก” เข้มากครับมาพูดอะไรแบบนี้กับผม ใจแข็งมาเท่าไหร่แล้ว คิดว่าผมจะมาใจอ่อนกับเรื่องแค่นี้หรอ

“ซีนมันเป็นคนพูดจริงทำจริง คนอย่างมันถ้าจริงจังกับใครแล้วมันเต็มร้อยเลยนะ” อย่ายุฟ่าง หยุด!

            “....”

            “พี่ชอบนายจริงๆ นะไบร์ท”

พึ่บ!

            เขาไม่รอจังหวะอะไรจากผม ขณะที่ผมกำลังมึนกับแอลกอฮอล์ตอนท้องว่างบวกกับกระแสเชียร์จากคนข้างๆ อยู่นั้น ซีนก็โผลเข้ามาจูบและล็อกหน้าผมไว้ อย่างที่บอกไปผมเป็นคนไว้ต่อสิ่งเร้ามันจูบปุ๊บผมก็เคลิ้มปั๊บใครจะไปคิดว่าผมจะแลกจูบตอบกลับมันไป

ตุบ!!

            เสียงที่ดังจากประตูทำให้อีกคนผละตัวออกไป ผมหันไปมองน้องชายที่ยืนอ้าปากหวอหน้าห้อง มือหนึ่งถือแผ่นมันฝรั่งอยู่ในขณะที่ซองของมันนอนไส้ทะลักอยู่บนพื้น ฮีดูช็อกกับภาพที่เห็น และผมก็ช็อกเหมือนกันที่น้องชายต้องมาเห็นภาพอะไรแบบนี้

            “ไบร์ท” ซีนใช้มือประคองหน้าผมให้หันกลับไป

            “....”

“คบกับพี่นะ”

“...”

“คบเลย มาถึงขนาดนี้แล้ว” ใจเย็นข้าวฟ่างอย่าเชียร์

“ไม่มีทาง”

ผลัก!

            ผมผลักคนขี้ตื้อออกไปแล้วลุกหนี แอบดีใจมันไม่ดึงผมเข้าไปกอดเหมือนตอนที่ผมทำกับไอ้ต้น เอาจริงๆ ตอนนี้สับสนความรู้สึกตัวเอง คือผมไม่ได้ชอบมันนะ แต่ทำไมผมถึงยอมให้มันจูบวะ กี่ครั้งกี่หนแล้วที่จูบกับคนแปลกหน้า กี่ครั้งกี่คราที่มีอะไรกับใครก็ได้ มึงจะมั่วไปถึงไหนวะไบร์ท

         

ตอนแรกกูก็ไม่ได้รู้สึกอะไรนะ แต่พอกูได้จูบกับมัน กูก็เริ่มรู้สึกว่าความรู้สึกของกูมันเปลี่ยนไป

 

            คำพูดของไอ้ป๊อปดังแว่วเข้ามาในหูวนไปมาวนมาซ้ำกันหลายเที่ยว หลังจากที่ผมโทรไปถามความรู้สึกของมันก่อนคบกับต้นไพน์ คู่นี้ก็รักกันแบบงงๆ นั่นแหละ คือรู้กันอีกทีก็เป็นผัวเมียกันแล้ว ละถามว่าทำไมผมถึงไปถามอะไรกับเพื่อนแบบนั้น ก็ผมไม่รู้ใจตัวเองจริงๆ นี่ตอนนี้

 

          อย่าหาว่ากูด่าเลยนะ แต่มึงโง่ในเรื่องแบบนี้จริงๆ ว่ะไบร์ท อย่างตอนนั้นที่มึงผิดใจกับไอ้ต้นเรื่องกู ก็เพราะมึงไม่รู้ใจตัวเองนี่แหละ ทำเป็นป่าวประกาศให้ทุกคนรู้ว่าชอบกู แต่จริงๆ แล้วมึงประชดไอ้ต้น จริงๆ ใจทั้งใจของมึงมีแต่ไอ้ต้น แต่มึงแค่ไม่รู้ตัว

 

            ที่ป๊อปพูดมันก็ถูก ใช่แล้วล่ะ ผมเคยทะเลาะกับต้นไพน์จนถึงขั้นใช้กำลังเพื่อแย่งไอ้ป๊อป แต่ใครจะไปคิดว่าจริงๆ แล้วผมหวงมัน และไม่อยากให้มันมีใครนอกจากเพื่อนที่รักมันมากอย่างผม ไอ้ป๊อปก็รู้ว่าผมชอบแฟนมัน แต่มันทำไรไม่ได้ไง เพราะผมยังคงหน้าด้านอยู่กับพวกมันในฐานะเพื่อนต่อไป

            “จูบกันนัวขนาดนั้นบอสว่าพี่ไบร์ทมีใจให้พี่คนนั้นแล้วแน่ๆ”

            “หุบปากมึงไปเลยไอ้บอส อย่าพึ่งกวนกูตอนนี้” แม่ง ผมกำลังสับสนอยู่

            “พี่ไบร์ทก็หน้าหวาน พี่คนนั้นก็หน้าหล่อ ลองดูสิพี่ไบร์ท ถึงพี่จะบอกเพื่อนพี่ไปว่าชาตินี้พี่จะไม่ยอมเป็นเมียใคร แต่ถ้าพี่ไม่เล่าให้ใครฟังเพื่อนพี่ก็ไม่รู้หรอกว่าพี่เป็นเมียเขาอะ ลองดูก็ไม่น่าเสียหายนะพี่”

            “ไอ้บอสกูบอกให้มึงหุบปาก!” ว่าแล้วก็หันไปตะคอกน้องชายซะ

            “หัดยอมคนอื่นบ้างก็ได้พี่ไบร์ท ลดทิฐิในตัวเองแล้วลองทำตามหัวใจดูบ้างเหอะ นานทีๆ จะมีคนมาชอบแบบนี้ไม่ใช่หรอ เปิดโอกาสบ้างสิ โอ๊ย!!”บอสร้องลั่นเมื่อผมปาเบาะรองนั่งใส่หน้ามัน แต่นั่นก็ไม่ได้ลดละความพยายามที่จะทำให้ผมหมั่นไส้เลย

            ไอ้บอสแลบลิ้นใส่ผมก่อนจะวิ่งไปหลบข้างหลังไอ้ไทน์ที่เปิดประตูเข้ามาพอดี

            “อะไรกันวะเนี่ย”

            “อุ๊ย ขอโทษครับนึกว่าเป็นพี่ฟลุค งั้นหลบใหม่ แบร่!” ไอ้ผีบ้าบอสโค้งหัวให้ไทน์เสร็จก็วิ่งไปหลับหลังไอ้ฟลุคที่ตามตูดเข้ามาตามประสาคนบ๊อง ผมนี่ไม่รู้จะทำยังไงกับความแสบของน้องชายแล้ว นับวันยิ่งทำตัวน่าเตะขึ้นทุกที

            “เจ้าหนูนี่ใครเนี่ยทำไมน่ารักจังเลย” ไทน์แกล้งหยอก หากแต่ไอ้บอสยอมที่ไหน

            “น่ารักแล้วรักมั้ยล่ะครับ” โดยมิรู้เลยว่าไอ้หมอนี่เสือเขี้ยวดาบลากดิน เดินดิ่งพสุธาเลยนะ(?)

            “มึงออกมาจากเพื่อนกูเลยนะก่อนที่กูจะเข้าไปเตะมึง”

            “เออกูว่างั้นอะ” อย่าว่าแต่ผมเลย ไอ้ฟลุคที่ยืนดูอยู่ก็หมั่นไส้มันสองตัวเหมือนกัน

            ถามว่าไทน์มาทำไม ผมเป็นคนเชิญเขามาเองแหละ ก็เพราะเรื่องกลุ้มใจที่คลุกกรุ่นอยู่ตอนนี้นะสิมันทำให้ผมอยากจะระบายความในกับเพื่อนซะจริง ผมเลยอันเชิญเพื่อนทุกสารทิศที่ว่างตรงกันในวันนี้มาดื่มด้วยกันที่หอ ซึ่งมันก็มีแค่ไอ้ไทน์อะที่ว่าง

 



 00.20 น.

            ผมส่งไทน์ขึ้นรถหน้าหอแล้วกลับขึ้นไปบนห้อง เห็นไอ้ฟลุคกับไอ้บอสนอนกองกันอยู่เตียงอย่างสงบก็ดีใจ เพราะวันนี้ผมก็เมามากเหมือนกัน บวกอารมณ์ที่ไม่พร้อมจะกู้ชีพให้ใครใดๆ ทั้งสิ้น ใจผมตอนนี้อยากจะปลดเสื้อผ้าแล้วไปอาบน้ำ หลับ หากเสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ไอ่ฟลุคไม่ดังขึ้นซะก่อน

            ข้าวฟ่างงั้นหรอ

            เวลานี้เธอจะโทรมาทำไมกัน?

            “ฮัลโหล” และโชคดีที่ผมกดรับ

            [ฟลุค ฉันล้มในห้องน้ำลุกไม่ได้ แกหยิบลูกกุญแจในรองเท้าหน้าห้องเปิดประตูเข้ามาช่วยฉันทีสิ]

            น้ำเสียงกึ่งจะร้องไห้ของข้าวฟ่างทำให้ผมสร่างเมาขึ้นมานิด เอิ่มม มันไม่ได้วิเศษวิสงอะไรหรอกแค่ทำให้ผมรู้สึกว่า กรูต้องไปช่วยคนอีกแล้วหรอ! แล้วมันก็จะทำให้มีความกระตือรือร้นมากขึ้นมาหน่อยเท่านั้นเอง


แอ๊ด...

            ผมทำตามที่พี่สาวเพื่อนบอก และพอเปิดประตูเข้าไป เปิดไฟก็เห็นข้าวฟ่างนั่งแช่ตัวอยู่บนพื้นจริงๆ

            “เป็นไงบ้างอะพี่”

            “ทำไมเป็นแก”

“ไอ้ฟลุคเมาหลับไปแล้ว ทำไมเป็นผมแล้วช่วยพี่ไม่ได้ตรงไหน”

            “ก็มัน...” มันอะไรไม่รู้ แต่รู้ว่าขาหล่อนขาวมากกก ก.ไก่ล้านตัวมัวแต่ดูเหตุการณ์จนไม่ทันดูว่าข้าวฟ่างอยู่ในชุดกางเกงขาสั้นกับเสื้อยืด คุณพระ! มันกระตุ้นความรู้สึกเมื่อตอนบ่ายของผมออกมาอีกครั้ง

            “มองอะไรแกไอ้ไบร์ท!

เพี๊ยะ!

            ข้าวฟ่างออกแรงตบที่หัวไหล่ก่อนผมจะได้สติ จริงสินะผมไม่ควรมองพี่สาวเพื่อนแบบนั้น และเมื่อคิดได้ผมก็ช้อนร่างเธอขึ้นมาแม้ว่าเจ้าตัวจะขัดๆ ในตอนแรกก็เถอะ

            “ดิ้นมากเดี๋ยวก็ตกหรอก อยู่นิ่งๆ ดิ”

            “แล้วแกมาอุ้มฉันทำไมเล่า ฉันแค่ต้องการให้ประคองไอ้บ้า!” อ่าวใครจะไปรู้

            “ประคองมีหวังพากันล้ม ผมเมาพี่ไม่เห็นหรอ แล้วนี่เจ็บตรงไหนบ้างเข่าหรอ” วางร่างเธอลงบนเตียงผมก็คลุกเข่าลงตรงหน้าจัดการแกะที่ผยุงเข่าออกแล้วดูสภาพกระดูกนาง

            โชคดีหน่อยที่ตอนโดนรถชนกระดูกนางไม่ได้หักตรงไหน หมอบอกว่าเอ็นหัวเข่าคงอักเสบให้พักประมาณ 1 อาทิตย์ แต่ไม่คิดเลยว่าจะมาเกิดเรื่องล้มในห้องน้ำเสียก่อน

            “โอ๊ยๆ เจ็บ”

            “สงสัยอักเสบอีกแน่” ดีหน่อยที่เหลือบไปเห็นยานวดอยู่ข้างเตียงพอดี ผมเลยคว้ามาทำให้เธอ “เดี๋ยวนวดยาดูก่อนนะ ถ้าไม่หายพรุ่งนี้ค่อยไปโรงพยาบาล” ยามวิกาลแบบนี้อย่าว่าแต่ผมขี้เกียจไปเลย หมอเองก็คงขี้เกียจแหกขี้ตามาตรวจคนไข้แหละ

            “นวดเองได้”

            “เชื่อมือนักปฐมพยาบาลทีมนักบาสฯ ดิวะ”ไม่อยากคุยว่าสมัยอยู่ ม.ปลาย ผมเป็นหัวหน้าทีมหิ้วกระเป๋ายาให้สีฟ้านะครัช เออ! เห็นแบบนี้ไม่ได้หล่ออย่างเดียวนะ “แล้วนี่ลุกมาทำไม ทำไงถึงล้มได้”

            “ก็แค่ลุกมาฉี่ แล้วมันก็ล้มไปเลย”

            “เฮ้อ ซุ่มซ่ามจริงๆ เลย คราวหน้าคราวหลังก็ระวังบ้างนะ จะได้ไม่เป็นภาระคนอื่น”

            “เฮอะ! ฉันเรียกน้องชายฉัน ใช่แกมั้ย”

            ผมปล่อยให้นางบ่นไป ขณะเดียวกันก็ยืดกายลุกแต่ไม่รู้เป็นเพราะลุกเร็วเกินไป หรือเพราะเมา ลุกปุ๊บมันก็เลยเซจะล้มปั๊บ

            “ไบร์ท!


พึ่บ!!

            เหมือนฉากในละครหลังข่าวเลยมั้ยล่ะ ผมล้ม กดทับใส่ร่างของข้าวฟ่างลงบนเตียง อารมณ์นั้นมันเป็นแบบไหนนะหรอ แอบฟินสิ! เมื่อมือไปจับโดนหน้าอกของเธอ

            “ไอ้ไบร์ท ถอย..”

            ในตอนนั้นผมไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่ มือหนึ่งบีบคลึงเนื้ออวบเต็มมือใต้สปอร์ตบราผืนบาง ขณะที่อีกมือก็จับล็อกศีรษะคนใต้ร่างให้หันมา

ผมจูบเธอดูดดื่มไม่ปรึกษาใคร ในใจคิดอย่างเดียวว่าจะต้องทำให้ผ่านคืนนี้ไปให้ได้ไม่ว่าจะด้วยวิธีการใด ทุกอย่างมันมาไวมาก ความต้องการโถมเข้าเต็มอารมณ์ มันไม่สนใจด้วยซ้ำว่าคนตรงหน้าจะเป็นใคร

ข้าวฟ่างพยายามดันร่างผมออก แต่เรี่ยวแรงอันน้อยนิดของเธอทำอะไรผมไม่ได้หรอก ผมบดคลึงทุกส่วนบนเรือนร่างของเธอ จูบเธอ และประโลมให้เธอยอมเป็นของผมผ่านการสัมผัส

“แก พอเถอะ” ประโยคคำสั่งไม่ได้มีผลต่อผมเลย หากแต่ประโยคหลังนี่สิทำให้ผมหยุดการกระทำทุกอย่าง “ถ้าฟลุครู้ว่าแกทำแบบนี้กับฉัน มันไม่ปล่อยแกไว้แน่”

ใช่สินะ คนตรงหน้าเป็นพี่สาวเพื่อนผมนี่

พึ่บ!

            ผมผละตัวออกมาเมื่อได้สติ ความเมาที่มีทั้งหมดหายไป ก่อนจะนึกขึ้นได้แล้วด่าตัวเอง นี่ผมทำอะไรลงไปอีกแล้วเนี่ย

            “ผมขอโทษ”

            “ออกไปจากห้องฉัน!” ข้าวฟ่างกัดฟันพูดด้วยอารมณ์ที่เสียความรู้สึก นัยน์ตาของเธอแดงก่ำเหมือนจะร้องไห้ ผมไม่รู้ตอนนี้เธอคิดอะไร แต่เธอตอนนี้มันคงติดลบมากสำหรับผมคนนี้


            แต่ถึงอย่างนั้นผมก็ไม่ได้กลับมาคิดทบทวนในสิ่งที่ตัวเองทำลงไปหรอก คิดเสียว่ามันเป็นอารมณ์ชั่ววูบที่เกิดขึ้นได้อยู่ละ คืนนี้ไม่อาบมันแล้วน้ำ ผมทิ้งตัวลงนอนกองรวมกับสองคนนั้น ผ่อนกายแล้วหลับตาลง ผ่อนลมหายใจเข้าออกหวังให้ลืมความรู้สึกในตอนนี้



ขอพรให้คืนนี้ผ่านพ้นไปและไม่ต้องตื่นมาพบความทรมานที่กำจัดออกไปไม่ได้นั้นเสียที


.............................


#'ข้าวฟ่าง' สุภาพสตรีผู้อนุรักษ์ดนตรีไทย

v

v



#'ไบร์ท' ผู้ล่าที่กำลังจะถูกล่า

v

v



#'ซีน' คนซ่า นักล่าสายโหด

v

v


'ทอมสายเท&เกย์ล่าแต้ม'

&

ตัวแถม!!++


คู่รักสามวันดีสี่วันร้าย

&

น้องชายสุดแสบที่จะมาสร้างความวุ่นวายให้พี่ๆ



**ฝากติดตามกันด้วยจ้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

47 ความคิดเห็น

  1. #10 napaporn_porn (จากตอนที่ 11)
    วันที่ 18 มกราคม 2561 / 08:33
    สับสนกะไบร์ทจริง
    #10
    0