INFINITE f(x) l BACK

ตอนที่ 10 : Chapter - 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 161
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    1 เม.ย. 58

ตอนที่ 8

               

                บ้าน คิม ซองกยู

          แสงแดดที่รอดผ่านเข้ามา ในห้องทำให้ร่างบางขยับตัวเล็กน้อย ด้วยความเพลียเพราะเมื่อคืนเธอแทบไม่ได้นอนเลยก็ว่าได้ เพราะอะไรหรอ เพราะผู้ชายคนนั้นไง เจ้าของห้องนี้ไง แต่ตอนนี้เขาไปไหนแล้วไม่รู้

          “โอ๊ยย เจ็บเป็นบ้าเลย” เธอบ่นออกมาด้วยความล้าของร่างกายเอย่างมาก ตอนนี้เธอลุกขึ้นจากเตียงและเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเต็มทีเธอเหนียวตัวมากเลยก็ว่าได้

          เวลาผ่านไปไม่นานหนัก เธอออกมาจากห้องน้ำและมองไปที่โต๊ะเครื่องแป้งที่มีของเธอวางอยู่เธอละสงสัยจริงว่าเขาไปเอามาได้ยังไง และเธอเดินไปเปิดตู้เสื้อผ้าดู ว่ากฏว่ามีเสื้อผ้าเธอเรียงอย่างเป็นระเบียบอยู่ในตู้เสื้อผ้า เธอตัดสินใจหยิบเสื้อแขนยาวและกางเกงขาสั้นออกมาใส่ไม่ใช่เพราะหนาวหรอกนะ แต่เพราะ รอยบ้าๆที่เขาทำไว้ต่างหาก

          “โอ๊ยยยย ชีวิต” ร่างบางบ่นออกมาเบาก่อนที่จะเดินไปนั่งบนเตียงและหยิบโทรศัพท์มาเช็คข่าวตามปกติของเธอ แต่ต้องตกใจเพราะ เธอเห็นข่าวตัวเองนี้สิ เธอถึงกับเบิกตากว้างกับข่าวทันที เนื้อหาคือเธอกับไอ่แปะนั้นเดทกัน

          “อิบ้า ตายแล้ววว ทำไงล่ะทีนี้ งื้อออออออ”เธอนอนลงไปดิ้นเหมือนเด็กอยู่บนเตียงและกรีดร้องออกมาเบาๆๆ เธอมองไปเห็นรูปซองกยูที่หัวเตียงก่อนที่จะตบมันให้นอนลง

          “ไอ่แปะซองกยู ฉันเกลียดนายมากๆๆเลยย”

กิ๊งงง ติ๊ดดด

          “ฮัลโหล โทรมาใครตายมิทราบ” ลูน่าตวาดใส่โทรศัพท์

          (อิบ้า ยัยเตี้ยถ้าไม่ตายจะโทรหาได้มั้ย แกเห็นข่าวแล้วล่ะสิ เป็นไงดีป่ะ)

          “ดีกับผีบ้านแกสิ คริสตัลข่าวแกก็มีนะ โทรทำไม”เธอถามปลายสาย

          (ยัยลูน ฉันโทรหาแกเพราะ ฉันเหงา มยองซูไปบริษัท ยัยซอลลี่ก็บอกว่าอยู่ที่ร้านกาแฟแกแล้ว ยัยวิคนี่อยู่กับนายอูฮยอน ไอ่บ้านั้นมันไม่ให้ฉันคุยกับยัยนั้น ไปหาซอลลี่กันนะ)

          “แกจะบ้าหรอ ตัลฉันยังไม่ออกจากห้องไอ่แปะนั้นเลย มันไปไหนฉันก็ไม่รู้ บ้านมันก็ใหญ่รู้จักมากมั้ง อ่อ แต่ฉันดูก่อนล่ะกัน” เธอตอบปลายสายไปก่อนที่จะวางสายไป

ก๊อกๆๆๆ

          “คุณค่ะ คุณซองกยูตามไปห้องทำงาน ค่ะ!” แม่บ้านที่เดินเข้ามาในห้องและบอกเธอด้วยเสียงที่ไม่ค่อยเป็นมิตรสักเท่าไร

          “อ่อค่ะ” เธอเดินตามแม่บ้านนั้นออกไปอย่างไม่คิดอะไรมาก เพราะถึงมีให้คิดเธอก็คงเลิกคิดล่ะ คิดไปแล้วเธอคงไม่สูงขึ้นได้หรอก

 

                   ห้องทำงาน

          “คุณผู้ชายค่ะ เธอมาแล้วนะค่ะ” ลูน่ามองหน้าแม่บ้านที่ผู้กับซองกยูเพราะๆ และดูเป็นมิตรกว่าพูดกับเธอซะอีกถ้าเป็นแม่บ้านบ้านเธอนะ เธอถีบออกนอกบ้านจริงๆด้วย แต่ติดที่ภาพลักษณ์ต้องเรียบร้อยให้พ่อแม่ดูนี่สิ

          “ขอบคุณ คุณแม่บ้านนะค่ะ ที่พามา!!” ลูน่ายิ้มแบบเหยียดยิ้มให้กับเธอทำให้แม่บ้านไม่ค่อยพอใจและเดินออกไปโดยไม่ตอบอะไรเลยก่อนที่เธอจะเดินไปใกล้เขา

          “เห็นข่าวนั้นแล้วสิ” ซองกยูก้มลงไปนั่งตรงเก้าอี๋ทำงานของเขา หน้าตาที่ไม่ค่อยอะไรสักเท่าไร

          “อ้ออ ข่าวเฮงซวยนั้นอ่ะนะ เห็นแล้วมันร้ายกาจมากเลยรู้มั้ย และยิ่งคอมเม้นแฟนคลับนายนี่นะ ฉันไม่ได้เตี้ยเหมือนในรูปสักหน่อยแต่เพราะนายสูงไปต่างหากทำให้ฉันเตี้ย นักข่าวเขียนได้หยาบคายมากแลย ฉันออกจะสวย” ลูน่าเธอบ่นออกมารั่วๆมากทำให้คิม ซองกยูฟังไปยิ้มไปเขาไม่เคยเจอผู้หญิงคนไหนที่บ่น ออกมาอย่างไม่หวงภาพลักษณ์ตัวเองเลย เขาเคยเจอแต่พวกที่ตีสองหน้า หน่ะสิ

          “มานั่งนี่สิ” ซองกยูตบไปที่ตักตัวเอง

          “ทำไมฉันต้องไปนั่งตรงนั้นด้วย” เธอถามเขา ซองกยูไม่ตอบแต่ยื่นมือไปดึงเธอให้มานั่งอยู่บนตักเขา มีหรอเธอจะยอมเธอดิ้นอย่างเต็มที่

          “อย่าดิ้นนะ ถ้าเธอดิ้นเธอเจอเหมือนเมื่อคืนแน่” เขาขู่เธอ

          “คนเผด็จกา... อุ๊บ” ลูน่าพูดยังไม่ทันจบซองกยูกดริมฝีปากเธอทันที เขาจูบเธออย่างอ่อนโยนก่อนที่จะร้องแรงขึ้นเรื่อยๆ

          “อื้ออออ หยุดนะ”ซองกยูยอมหยุดแต่โดยดีและเขายังคงไม่ล่ะหน้าเขาออกจากใบหน้าเธอง่ายและยังคลอเคลียอยู่ที่หน้าลูน่าไปมา

          “คิม ซองกยู ฉันอยากไปร้านกาแฟขอไปได้มั้ยค่ะ”ลูน่าพูดกับซองกยูอย่างเสียงอ่อนที่สุด

          “ไปทำไม ไม่กลัวนักข่าวหรอ” ซองกยูมองหน้าลูน่า เพราะตอนนี้คนตัวเล็กนี่ดูอยากออกจากบ้านสุดๆ

          “ไปหาซอลลี่ คริสตัล พวกนั้นอยู่ที่ร้านกาแฟ นะๆๆๆ ซองกยูให้ไปนะ” เธอจับตัวซองกยูเขย่าไปมา

          “มีข้อแม้ ตกลงมั้ย”

          “ตกลงๆๆ ไปนะๆๆ”ลูน่าดีใจอย่างออกนอกหน้า

          “ได้ แต่ฉันจะไปด้วย โอเคนะ ถ้าตกลงเธอไปเปลี่ยนเสื้อผ้า ฉันจะรอข้างล่าง” ซองกยูถามลูน่าอีกรอบ

          “ตกลงขอเวลา 15 นาที” ลูน่ารีบวิ่งออกไปจากห้องทำงานของเขาและรีบไปห้องนอนทันที

          “ยัยเตี้ยเอ๊ยย เดี๊ยวก็ล้มหรอก”ซองกยูพูดไล่หลังลูน่า ก่อนที่จะหยิบของและเดินลงไปรอเธอด้านล่าง

         

                   บริษัท Woollim

          “อ๊ากกกกกกก ผีหลอก” ซองยอลตะโกนออกมาเพราะเจ้าตัวกำลังนั่งอยู่ในห้องประชุมอันกว้างและเขาก็นั่งอยู่คนเดียวดดยไม่เปิดไปเพราะเป็นเป็นนโยบายของประธาน เขาบอกว่าอยู่ในห้องประชุมคนเดียวห้ามเปิดไฟเปลือง

          “ตะโกน ทำห่าไรนี่กูเอง”มยองซูเพียงแค่แตะไหล่ซองยอลเบาๆแต่เจ้าตัวกับตะโกนอย่ากับหมาโดนน้ำร้อนลวก

          “ไอเ-หี้-ย มาไม่ให้ซุมให้เสียงกูก็นึกว่าผี แล้วบอสอ่า” ซองยอลถามมยองซู

          “แหกขี้ตาดูสิ กูเห็นเขานั่งกับมึงนานล่ะ” มยองซูชี้ไปทางหัวโต๊ะ

          “เอ้า ทำไมนั่งเงียบ จะรู้มั้ยเนี๊ยบอส” ซองยอลจะโกนใส่หน้าบอส ที่นั่งตาค้างอยู่ก่อนซองยอลจะตบโต๊ะดัง ตึง!!!!!

          “อ่าว มากันแล้วใช่มั้ย มาเริ่มประชุม” จุงยอบสะดุ้งตกใจอย่างแรงก่อนปรับท่านั่งให้ดูดี

          “เ-หี้-ยย หลับชัวร์”มยองซูเอ่ยเบาก่อนเดินไปนั่งที

          “เรื่องข่าวเดท ฉันพอรู้แล้ว ตกลงเอาไง”บอสจุงยอบถามทั้งสอง

          “บอส ไม่มีข่าวผม ไอ่ที่มีข่าวไอ่ยองซูนี่ ส่วนไอ่สองคนที่ไม่มาคงนอนกกเมียอยู่แน่เลย ยึ้ยย แค่คิดก็ฟินแล้ว”

                   โป๊ะ!!!!

          “ให้เรียกมาช่วยกันคิดไม่ใช่ให้มา นั่งฟิน ไอ่บ้าหนิ” จุงยอบตบเข้าไปที่หัวซองยอลอย่างแรงและเกื่อบหน้าคว่ำลงกับโต๊ะ

          “ฮอลลลล เจ็บ บอสก็ฉลาดๆๆดิ ปล่อยแม่งดิบอส พวกผมนี่ก็แบบอายุมากแล้ว แฟนคลับต้องเข้าใจ หรือไม่ก็โปรโมทพวกเมียมันไปเยอะๆเลย” ซองยอลเอ่ยความคิด

          “เฮ้ยยยยย ยอลลี่ มึงฉลาดแล้วนี่หว่าๆๆ”มยองซูตบมือให้ความคิดซองยอล

          “ที่ผ่านมากูโง่มากว่างั้น”ซองยอลมองหน้าบอสและมยองซู

          “เอ่อ/เอ่ออ” ทั้งสองคนตอบพร้อมกับทำเอาซองยอลชักดิ้นชักงอเลยก็ว่าได้

          “บอสผมกับไอ่บ้านี่ไปก่อนนะ บายครับบอส”มยองซูเดินไปตรงโต๊ะที่จุงยอบนั่งแล้วก้มลงเอาหัวโขกลงกับหัวของจุงยอบก่อนที่จะเดินออกไป

          “เว๊ๆๆ มันทำเพื่อ สติๆๆๆ””จุงยอบไม่เข้าใจการกระทำของมยองซูเท่าไรก่อนที่จะเดินออกไปแบบยังไม่ดูทางปรากฏว่า

ตุ๊บๆๆ โป๊ะๆๆ

          “บอสสส เมื่อกี้ลืมลา ผมไปก่อนนะเอ้าไปไหนล่ะ” ซองยอลผลักประตูเข้ามาชนจุงยอบอย่างจังทำให้เขาลงไปกองตรงพื้นแล้วกลุ่มหัวตัวเอง

          “ออมอออออ ชีวิตคนหล่อๆอย่างฉ้านนนนน” จุงยอบร้องออกมาดังลั่นห้องประชุม

ซองยอล Part

                   ร้านกาแฟ f(x)’coffee

          ตอนนี้ผมกับไอ่มยองซูเดินเข้าไปในร้านบรรยากาศเงียบมาก เอ๊ะต้องเงียบสิเพราะร้ายเปิดตอน 08.30-10.30 และเปิดอีกที 15.30-22.50น. สงสัยจริงๆๆว่าตอนนี้กำลังทำไรกันอยู่ ช่วงเวลาว่างๆ ผมกับไอ่มยองซูเดินเข้าไปในร้านเจอยัย เบบี้ใจแอ้นด์ กับเบบี้จอง ยัยเตี้ย นั่งหน้าเครียดอยู่ตรงโน๊ตบุ๊คและไอ่ยองแจ จินยอง นั่งอยู่ด้านข้าง ผมเลยเดินเข้าไปกดหน้าจอโน๊ตบุ๊คลง

“เ-หี้-ย อี ซองยอล/ไอ่บ้าเอ๊ยย” ซอลลี่กระชากหัวผมอย่างแรง ผมทำไรผิดครับ

          “มยองซู ช่วยกูด้วย” ผมเรียกเพื่อนผม ที่แม่-งมองผมแล้วเดินไปหาซองกยูตรงเค้าเตอร์เฉยเลย ท่าทางรักกูมาก

          “อร้ายยย ดัลโพอ่า” ลูน่าตะโกนออกมา อะไรว่ะใครดันๆๆอะไร

          “ปล่อยเดี๊ยวนี้นะ ยัยผีดิบเจ็บ”ซอลลี่แม่งแรงเยอะอ่า

          “นายทำบ้าไรของนายรู้มั้ย ดัลโพกำลังจะจูบอินฮา อ๊ากก นายๆๆๆ เพราะนายๆ ยองแจอ่าจัดการมันเลย” ยัยผีดิบมันกระซวกผมไปให้ไอ่ยองแจที่นั่งหน้าตานิ่งๆอยู่กับไอ่จินยองที่แม่งใกล้จะปรี๊ดล่ะ นี่กูทำไรลงไปเนี๊ย

          “ฮยอง ผมขอเตื่อนนะ ถ้าพ่ำอย่างนี้รอบที่สอง พี่ตายแน่” เ-หี้-ยได้ข่าวมึ-งน้องกู ไอ่เด็กเวรรรร มันผลักผมไปอยู่กับเพื่อนผมครับ

          “ไงล่ะมึงง  สนุกป่ะล่ะ”ซองกยูแม่-งยิ้ม

“หนุกเ-หี้-ย ไรหัวกูจะล้านมั้ยเนี๊ย มงอีกคนไอ่มยองไม่ช่วยกู”

“ช่วยบ้า ยัยเตี้ย ยัยเบบี้จอง กูเดินผ่านแม่งแทบแดกหัวกูอยู่ล่ะ ช่วยมึงกูซวยดิ”มยองซู

“เอ้า ไอ่อูฮยอนอ่ะ” ซองกยูถามอย่างสงสัย

“สงสัยอะไรมันไอ่นัม ไอ่สามหนุ่มคู่หูคู่ฮาเฮงซวยไปไหนล่ะ”มยองซูถามต่อ

“ไอ่จง มันนอนอืดอยู่หลังเค้าเตอร์นี่ไง ไอ่ดงอู ถูกยัยลูน่าให้ไปล้างห้องน้ำ โฮย่าโดนยัยเบบี้จองถีบให้ไปรดน้ำต้นไม้ ไอ่นัมกับสไตริสไปไหน”

“ไม่รู้ว่ะ เดี๊ยวกูถามยัยผีดิบให้” ผมบอกพวกมันก่อนที่จะตะโกนไปถามยัยซอลลี่

“ยัยผีดิบ ยัยเพี้ยนไปไหนนนน” ผ่างงง เหมือนขุดหลุมฝังตัวเองจัง ยัยซอลลี่แม่งมองมาทางผมโครตอำมหิตอ่า โอ๊ยตายแน่กู!!

“จะไปรู้มั้ย โทรหาสิ มีโทรศัพท์ไว้ปาหัวหมาหรอ” แดกจุดสิครับ ฮอลลลโชคไม่ค่อยเข้าข้าง อี ซองยอลเลยสินะ

“ว่าไง ไอ่นัมมึงอยู่ไหนล่ะ ไอ่สัดดดด มึงทำเหี้ยไรเนี๊ยกูรอมึงอยู่นะ” ผมรั่วเข้าไปในสายเลยครับปล่อยให้เพื่อนรอ

(อับ้า พูดเนี๊ยหายใจมั้งมั้ย ฉันวิคตอเรีย ไม่ใช่ไอ่หมาบ้าอูฮยอน แล้วด่ามาแต่ล่ะคำนี่โรงเรียนไม่สอนหรอห๊ะ มารยาทมีมั้ย ตอนนี้กำลังซื้อของให้แด-กอยู่ จะแด-กมั้ยค่ะ) เวรแล้วกู โดนเพื่อนยัยผีดิบนี่ด่ามาแต่ล่ะคำ แทบอยากเกิดให้

“ครับ กินครับซื้อมาเยอะๆนะครับ”

(เอ่อ แค่นี้นะทำความสะอาดร้านรอด้วย ถ้าร้านสกปรกถึงร้านเมื่อไรแกตายแน่ อี ซองยอลเข้าใจนะค่ะ บอกซองกยุด้วย ยื่นโทรศัพท์ให้ซองกยูสิ) เธอตะคอกแล้วสั่งผมครับ เพื่อไม่ให้ผมโดนรังแกผมเปิดลำโพงแม่ง คอยดูเถอะฉันไม่กลัวเธอหรอก ยัยเพี้ยน

(ซองกยูอ่า/ย๊ามากไปๆๆๆ) ผมแอบได้ยินเสียงไอ่นัมออกมาด้วยก็แน่นอนสิคุยกับผมเสียงนี่ฆ่ากันเถอะ คุยกับซองกยูเสียงอ่อนเสียงหวาน ตอแห-ลลลลล

“ว่าไง เพี้ยนมีอะไรรับใช้ๆ มยองซูก็อยู่นะ”

(วันนี้ เพื่อนฉันมันจะไปที่ร้านมันพึ่งกลับมาจากแอลเอ นายช่วยบอกให้ยัยลูน่าทำขนมไว้หน่อย บอกมยองซูให้ช่วยคริสตัลทำกาแฟอร่อยๆที)

“ตอแห-ลลลล” ผมแอบพูดเบาๆ

“อี ซองยอลเคยตายมั้ยทำนายไม่ไปถูพื้นไปเลยนะ!!!” เสือ-กหูดีอีก หื้มมมม แค้นๆๆๆๆ

“อ่าเคๆๆ ซื้อของอร่อยมาด้วยนะ”ตานี้ไอ่มยองซูเอ่ยบ้าง ใช่สิผมหล่อเกินไปหนิยัยวิคตอเรียเลยไม่แค่ ขนานยัยผีดิบยังไม่สนผมเลย ผมพูดไปด้วยถูพื้นทั้งน้ำตา

(อ่าเคๆ แค่นี้ก่อนน้า) เสียงนี่อ่อยจริงๆเลย

“ยัยจูออน ยัยเพี้ยนบอกเพื่อนเธอจะมาให้ทำกาแฟไว้อร่อยๆ” ดูมันเรียกเมียมันสิ จูออนงี้ น่ารักมากมั้ง โถ่วววว

“หมิงซูอ่า วิคโทรมาหรออยู่ไหนแล้ว” แหมม ทีเมื่อก่อนเล่นตัวเดี๊ยวนี้ปล่อยตัวทันทีเลยนะ ผมมองยัยจูออนของไอ่มยองซูเกาะแขนคุยกัน

“เตี้ย ไปทำขนมเดี๊ยวช่วย เพื่อนเธอบอก” ซองกยูมันเดินไปหายัยเตี้ย แม่-งยัยนั้นมันเตี้ยจริงๆล่ะ พระเอกป่าวว่านะ

“ขอแป๊ปหนึ่งได้มั้ยอ่า” ยัยเตี้ยน้อยของผมเอ่ยกับไอ่ซองกยู ผมลืมไปยัยลูน่าชอบผมที่สุดในวง เพราะเธอเคยบอกว่า “ผมน่ารัก” เธอต้องชอบผมแน่ๆเลย

“หื้มม เราตกลงกันว่าไง” ตกลงไรว่ะ?? ป่าวยุ่งนะครับทุกคน

“ก็ได้ๆๆๆ รู้แล้วๆๆๆ” ยัยนั้นกัดปากตัวเองก่อนที่จะเดินตามไอ่กยูไป น่าสงสารตัวเล็กของซองยอลลลล งื้อออ

 

ซองยอล End part

 

                   ……………………………………………………………………………

อ่า จบไปแล้วตอนนี้ยอลออกเยอะนะ 55555

ยอลมาแล้ว ไม่รู้สงสารหรือขำดี

อันยองงงง!!!!

。SYDNEY♔

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

281 ความคิดเห็น

  1. #258 Smiling (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 พฤษภาคม 2559 / 21:11
    5555 ยอลน่าสงสารจังเลย
    #258
    0
  2. #224 Book (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 24 มกราคม 2559 / 09:19
    ซอลลี่โหดอ่า
    #224
    0
  3. #142 love myungstal (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 เมษายน 2558 / 18:31
    ยอล คนโดนรังแกของปะชาชี
    บอสนี้น่าสงสานกว่า
    #142
    0
  4. #125 VYill Waranya Yorlibutra (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 23:22
    ฮายอลต่างคนต่างแรงส๋
    #125
    0
  5. #124 VYill Waranya Yorlibutra (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 4 เมษายน 2558 / 23:21
    น่ารักอ่าาาา555
    #124
    0
  6. #120 Sulli Yoonny SM (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 11:39
    สงสารยอลนะ
    #120
    0
  7. #116 Starryday (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 09:59
    ยอลน่าสงสารอ้ะ มีแต่คนรังแก ทุกคนทำร้ายยอล555555 ชอบมากเลยค่า รอติดตามนะ
    #116
    0
  8. #113 siriporn_medfon (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 เมษายน 2558 / 09:42
    555 สงสารยอลอ่ะ. มีแต่คนรังแก55
    #113
    0
  9. วันที่ 2 เมษายน 2558 / 01:32
    (^ ^)ชอบยอลนางจัง 5555555555555
    ทั้งฮาทั้งสงสารเลย ยอลลี่ๆ เช่เฮททททท ! 555
    #112
    0