(Fic Gintama) Love In High School รุ่นพี่หน้าตายกับนายอาจารย์จอมกวน!

ตอนที่ 13 : {Chapter XII}

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 219
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 19 ครั้ง
    24 เม.ย. 61

"ในที่สุดก็สอบเสร็จแล้วน่อ!"
คางุระโยนกระดาษข้อสอบออกไปไกลๆพร้อมกับกระโดดโลดเต้นไปมาอย่างดีใจสุดขีด
"งั้นวันนี้พวกเราไปร้องคาราโอเกะเพื่อฉลองวันที่สอบเสร็จกันดีไหมจ้ะ?วันนี้พี่เลี้ยงเอง-"
"โอ้ๆ!อั๊วขอไปด้วยๆ!"
"ก็ดีเหมือนกันนะครับงั้นเอาเป็นว่าผมจะเป็นคนพาทุกคนไปเองแล้วกันนะครับ"
ทั้งสามต่างตกลงกันตามนี้แล้วเริ่มเดินออกไปจากโรงเรียนโดยทันทีแต่ทว่า
"แหม~คุณโอทาเอะครับ...จะไปฉลองกันทั้งทีทำไมถึงได้ลืมคนสำคัญอย่างผมไปล่ะครับ?"
คอนโด้เดินตามมาอย่างมาดเท่ต่างจากโอทาเอะที่ยืนยิ้มให้อย่างเลือดเย็น
"ทำไมต้องชวนกอลิล่ามาร้องเพลงด้วยล่ะ?ในเมื่อมันควรจะไปแสดงอยู่ในละครสัตว์ซะมากกว่า"
โอทาเอะพูดอย่างนั้นทำให้คอนโด้ยืนนิ่งไปเพราะคำพูดแทงใจดำของเธอ
"ถ้าอย่างงั้นฉันก็ขอไปพร้อมกับพวกเธอร่วมกับคุณคอนโด้ด้วยก็แล้วกันนะ..."
ฮิจิคาตะเดินออกมาพร้อมกับโอคิตะทำให้คอนโด้หันไปมองทั้งสองอย่างซึ้งใจ
"อย่าเข้าใจผิดล่ะ...คุณฮิจิคาตะก็แค่อยากจะไปกินไอเจ้าอาหารหมาที่เรียกว่าฮิจิคาตะสเปเชียลก็เท่านั้นเอง-"
"ห่ะ!?นายเรียกฮิจิคาตะสเปเชียลของฉันว่าอาหารหมาเหรอห่ะ!?อยากตายหรือไงโซโกะ!?เดี๋ยวพ่อก็จัดการให้ซะนิ!"
ฮิจิคาตะดึงคอเสื้อของโอคิตะพร้อมกับตะโกนออกมาอย่างโกรธเกรี้ยวทำให้ชินปาจิต้องรีบเข้าไปห้ามทั้งสองเอาไว้
"ช่วยไม่ได้...งั้นก็ไปฉลองด้วยกันทั้งหมดเนี่ยล่ะจ้ะไปหลายๆคนก็สนุกดีเหมือนกัน"
โอทาเอะยักไหล่อย่างช่วยไม่ได้ทำให้คอนโด้ที่ได้ยินดังนั้นก็รีบกระโดดเข้ามากอดเธออย่างดีใจ
"คุณโอทาเอะ~นางฟ้าของผม~"
ผัวะ!
แต่ยังไม่ได้ที่จะถึงปลายเส้นผมก็ถูกโอทาเอะซัดหมัดเข้าใสทำให้เขานั้นร่วงหล่นลงไปนอนกับพื้นโดยทันที
"...ไปกันเถอะ"
โอทาเอะพูดขึ้นทำให้ทุกคนเริ่มเดินจากไปปล่อยให้คอนโด้นอนสลบเหมือดอยู่ตรงนั้นอย่างน่าสมเพช
ตึก...ตึก...ตึก
ทุกคนเดินมาเรื่อยๆจนมาถึงร้านคาราโอเกะแห่งหนึ่งซึ่งอยู่ห่างจากโรงเรียนเพียงไม่กี่เมตร
"ถึงแล้วครับ"
ชินปาจิจะชี้ไปที่ร้านนั้นแล้วเดินนำทุกคนไปก่อนจะหยุดมองผู้คนกลุ่มหนึ่งที่ยืนมองร้านอยู่
"...อ้าว?พวกนายเองเหรอ?"
กินโทกิหันมาเห็นจึงทักอย่างเฉื่อยชาทำให้ทุกคนในกลุ่มซึ่งเป็นอาจารย์หันมามองตามๆกัน
"ป๋า!ไหนบอกว่าจะกลับบ้านไปดูละครหลังข่าวอ่ะ?"
คอนโด้ถามมัตสึไดระอย่างไม่เข้าใจทำให้เขานั้นต้องตอบออกมาอย่างปัดๆ
"อ๋อ...พอดีหนูซึคุโยะบอกว่าจะเลี้ยงน่ะทุกคนก็เลยตามมากันอย่างงี้แหละ"
"หึ!พวกชอบของฟรีสินะ"
"เฮ้ย...นายเองก็เหมือนกันไม่ใช่หรือไง?"
ฮิจิคาตะพูดจากวนประสาทใส่กินโทกิซึ่งเขาก็สวนกลับเหมือนกันก่อนที่โอคิตะจะชี้ไปที่ฮิจิคาตะแล้วฟ้องให้เขาฟัง
"อาจารย์กินโทกิครับ!คุณฮิจิคาตะแอบสูบบุหรี่บนดาดฟ้าด้วยล่ะครับ"
หมับ!
เป็นอีกครั้งที่ฮิจิคาตะจับคอเสื้อของโอคิตะแล้วพูดจาอย่างเลือดเย็นใส่เขาแต่โอคิตะนั้นกลับไม่รู้สึกรู้สาอะไรเลย
"ถ้าอย่างงั้นฉันขอฆ่านายก่อนเข้าห้องผู้ปกครองจะดีไหม?"
"อั๊วหิวแล้วน่อ!งั้นอั้วขอเข้าไปก็ก่อนแล้วกันน่อ"
คางุระเดินเข้าไปในร้านก่อนทำให้ทุกคนเริ่มทยอยเข้าไปในร้านปล่อยให้ทั้งสองเลิกทะเลาะกันแล้วเดินเข้ามาในร้านแต่โดยดี
"สวัสดีครับ!มากันกี่ท่านครับ?"
ฮาเซงาว่าพูดต้อนรับแต่ดูเหมือนว่าจะไม่ค่อยมีใครสนใจเขาซะเท่าไหร่ก่อนที่ทุกคนจะเดินเข้าไปในห้องร้องคาราโอเกะปล่อยให้เขายืนนิ่งไปซักพักแล้วกลับไปทำงานของตัวเองต่อ
"ผมขอร้องก่อนนะครับ!"
ชินปาจิรีบหยิบไมโครโฟนก่อนใครทำให้กินโทกิและโอทาเอะรีบปิดหูของตัวเองส่วนคางุระก็รีบหยิบข้าวกับอาหารชามใหญ่หนีออกไปข้างนอกโดยส่วนที่เหลือยังไม่รู้ชะตากรรมของตัวเอง
"เอาล่ะ!...หนึ่ง!...สอง!...สาม!...สี่!"
เมื่อเสียงร้องของชินปาจิเริ่มขึ้นทุกคนก็รู้ทันทีว่าทำไมทั้งสามถึงรีบหนีตายกันแบบนั้น
"สะ...เสียงแบบนี้สามารถเรียกยมทูตแห่งความตายได้เลยนะเนี่ย!"
คอนโด้พูดอย่างโหยหวนด้วยเสียงร้องที่แสบแก้วหูและเนื้อร้องที่ไม่ตรงจังหวะของชินปาจิทำให้ทุกคนต้องทนทุกข์ทรมานเป็นอย่างมากก่อนเพลงจะจบลงแต่นี้เป็นเพียงแค่การเริ่มต้นเท่านั้น
"งั้นต่อไปเป็นเพลง-"
"พอเลย!!!"
ทุกคนเริ่มโวยวายใส่ชินปาจิอย่างเหลืออดต่างจากข้างนอกที่มีคางุระกำลังกินอย่างเอร็ดอร่อยก่อนจะเหลือบมองไปเห็นบางอย่างทำให้เธอรีบลุกขึ้นตามไปพร้อมกับข้าวปั้นโดยทันที
"หายไปไหนแล้วน่อ-"
"เรื่องก็เป็นแบบนี้แหละค่ะ...ท่านชินสุเกะ"
คางุระรีบเดินเข้าไปหลบหลังริมกำแพงแล้วเริ่มตั้งใจฟังสิ่งที่ทั้งสองสนทนากันอย่างเงียบเชียบ
"ตอนนี้แก๊งโคโร่มีการลักลอบขนค้ายาเสพติดเข้ามาในแก๊งอสุราของเราซึ่งถ้าเราปล่อยไว้แบบนี้มีหวังพวกแก๊งประธานนักเรียนแก๊งมิมาวาริงุมิกับแก๊งชินเซ็นงุมิได้มีปัญหากับเราแน่ค่ะ"
"...ดูเหมือนว่าจะเป็นใหญ่เลยนะเนี่ย"
ทากาสุงิที่ยืนหันหลังให้มาทาโกะอยู่นั้นก็หัวเราะออกมาในลำคออย่างเลือดเย็นก่อนจะเงียบเสียงลงไปสักพักทำให้มาทาโกะที่มองเขาอยู่นั้นเริ่มถามเขาออกมาด้วยความเขินอาย
"คือ...ท่านชินสุเกะค่ะ?ทำไมถึงเรียกฉันมาคุยกันแบบสองต่อสองในห้องคาราโอเกะล่ะค่ะ?"
"หึ...เปล่าหรอกแค่อยากจะอยู่กับเธอก็แค่นั้นเอง"
"ท่านชินสุเกะ...ฉันจะขอติดตามท่านไปชั่วชีวิตเลยค่ะ"
มาทาโกะกระโดดเข้ากอดทากาสุงิอย่างมีความสุขต่างจากคางุระที่ได้ยินคำพูดแบบนั้นหัวใจของเธอก็ร่วงหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่มทันที
'ความรู้สึกนี้มันอะไรกันน่อ...'
คางุระเอามือกุมที่หน้าอกของตัวเองอย่างไม่เข้าใจตัวเองก่อนจะพยายามปัดความคิดแล้วหันไปมองอีกครั้งนึง
หมับ!
"...!!!"
จู่ๆมือหนาก็เข้ามาปิดปากเธอเอาไว้พร้อมกับควบร่างของเธอแนบชิดกับกำแพงจนไม่สามารถหนีไปไหนได้ก่อนที่คิ้วของเธอจะขมวดกันจนเป็นปม
"ไหน...ขอฉันดูโฉมหน้าของเธอใกล้ๆหน่อยสิ"
เสียงทั้งสองฝั่งพูดขึ้นพร้อมๆกันจนสาวๆทั้งสองต้องเบิกตากว้างโดยทันที
"ทำได้ดีนิ...ในเรื่องการสอดแนมน่ะ"
ทากาสุงิก้นลงกระซิบข้างๆหูคางุระในขณะที่ฝั่งของมาทาโกะก็อ้ำอึ้งในสิ่งที่เธอได้กระทำลงไป
"เพราะเด็กสาวต้องการอ้อมกอดจากชายหนุ่มที่ต้องการจะปกป้องดังนั้นผมจะเป็นคนนั้นให้เอง"
ปัง!...ปัง!...ปัง!
มาทาโกะยิงปืนใส่เฮนเพตะรั่วๆด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยจนทำให้เขานั้นต้องรีบนอนคดตัวเพื่อป้องกันตัว
"ดูเหมือนว่าจะเจอกระต่ายหลงทางนะ"
ทากาสุงิยืนผิงกับกำแพงด้วยใบหน้าที่เรียบเฉยก่อนที่คางุระจะเดินเข้ามาอย่างจำใจ
"ยัยอ๊วกเน่า!"
มาทาโกะยื่นปืนไปจ่อที่คางุระแต่ก็ถูกห้ามด้วยทากาสุงิที่เดินเข้ามาจับมือเธอเพื่อเอาปืนลงแล้วเข้าไปนั่งอย่างปกติต่างจากมาทาโกะที่วี้ดว้ายอย่างมีความสุขก่อนที่ทากาสุงิจะเริ่มเข้าประเด็นโดยทันที
"เรื่องที่เธอได้ยินก็เป็นแบบนั้นแหละดังนั้นฉันขอให้เธอเข้ามาในแก๊งของฉันซะ"
"ทำไมอั๊วต้องเข้าแก๊งของลื้อด้วย!?-"
"เพราะเธอเป็นน้องสาวของเจ้านั้นดั้งนั้นการจะเข้าไปเดินเล่นก็ไม่ใช่เรื่องยาก"
"ดังนั้นขอร้องเถอะนะคางุระจังอยากได้อะไรเดี๋ยวรุ่นพี่คนนี้จะซื้อให้ทุกอย่างเลย"
"แบบนี้มันโลลิค่อนชัดๆ...อีกอย่างรุ่นพี่รู้จักชื่อยัยแอ๊บแบ๊วได้ยังไง?"
"ไม่ใช่ซะหน่อย!ฉันน่ะเป็นพวกกลุ่มนิยมสตรีต่างหาก!"
"เมื่อกี้พูดว่าจะซื้อให้ทุกอย่างเหรอน่อ?"
คางุระตาเป็นประกายทันทีที่จับใจความได้ทำให้ทากาสุงิเห็นโอกาสจึงพูดเสริมอย่างเจ้าเล่ห์
"ใช่...ทุกอย่างเลย"
"โอเคน่อ!งั้นอั๊วตกลงน่อ"
"ห่ะ!!!เนี่ยเธอใสซื่อหรือเข้าขั้นปัญญาอ่อนแล้วหรือไง!?"
มาทาโกะจับคอเสื้อของคางุระเขย่าไปมาอย่างรุนแรงต่างจากทากาสุงิที่ยกยิ้มที่มุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ถึงแม้เขาจะดีใจที่ได้เธอเข้ามาในแก๊งแต่อีกมุมนึงก็สะใจที่เขาสามารถจะสั่งเธอยังไงก็ได้
'ยินดีต้อนรับสู่แก๊งของฉัน...กระต่ายน้อย'
"โอ้!...ถึงเวลาต้องไปแล้วล่ะไว้เจอกันน่อ-"
คางุระมองไปนาฬิกาข้อมือซึ่งบอกเวลาต้องไปแล้วทำให้เธอผลักมาทาโกะออกมาก่อนจะโบกมือลาทุกคนแต่ทว่า
"จะไปไหน...ฉันยังไม่อนุญาตให้เธอไปซะหน่อย"
"อะไรของลื้อเนี่ย!?ลื้อไม่ใช่ป๋าปี๋ของอั๊วซะหน่อยน่อ!อั๊วจะกลับแล้ว!พวกอาเจ้ใหญ่กับอากินจังกำลังรออั๊วอยู่"
เมื่อได้ยินดังนั้นทากาสุงิก็เดินเข้ามาจับข้อมือของคางุระโดยทันทีทำให้ร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด
"เมื่อกี้เธอหมายถึงกินโทกิอย่างงั้นเหรอ!?"
"โอ๊ย!ปล่อยมืออั๊วน่อเจ้าตาเดียว!"
คางุระรีบกัดลงไปที่มือของทากาสุงิอย่างรุนแรงจนมีเลือดไหลออกมาทำให้เขาต้องรีบปล่อยเธอทำให้เธอโอกาสแล้วรีบวิ่งออกไปโดยทันที
"ยัยบ้านี้!ให้ฉันจัดการเลยไหมค่ะท่านชินสุเกะ-"
มาทาโกะหยิบปืนขึ้นมาพร้อมจะโจมตีคางุระแต่ก็ถูกห้ามด้วยทากาสุงิอีกครั้ง
"ไม่ต้องหรอก...ยังไงซะเธอก็ต้องมาหาพวกเราอีกอย่างแน่นอน"
ดูเหมือนว่าการจะทำให้กระต่ายน้อยเชื่อฟังคงจะยากกว่าที่คิด
"..."
ทากาสุงิมองไปที่มือของตัวเองที่มีเลือดไหลออกมาก่อนที่เขานั้นจะยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์แล้วเลียเลือดของตัวเองที่ไหลออกมา
"หึ!น่าสนใจซะจริง"
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 19 ครั้ง

73 ความคิดเห็น

  1. #40 Pimsiriiiiiii (@Pimsiriiiiiii) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 19:31
    เป็นกำลังใจให้ค่าา
    #40
    0
  2. #39 Mihorin (@btsloveyou122) (จากตอนที่ 13)
    วันที่ 24 เมษายน 2561 / 16:44
    โธ่ อาหมวยถ้าหนูจะใสขนาดนี้นะ555
    #39
    0