Love match (chanbaek)

ตอนที่ 16 : 16 END (nc)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,398
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 151 ครั้ง
    21 มี.ค. 63





ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ หมาโกลเด้น




" ตื่นๆๆๆ  ตื่นได้แล้ว~ " 


"  โฮ่งๆๆ "


" แบคกี้!  หยุด "   


คนที่โดนก่อกวนการนอนแต่เช้าผงกหัวขึ้นมาจากหมอนแล้ว​ส่งเสียงดุเจ้าหมาตัวโตที่เอาแต่ส่งเสียงเห่าเรียกตามเสียงตะโกนของเจ้านายน้อยมันไม่ยอมหยุด


ก่อนจะเลื่อนสายตาไปมองคนบงการที่ถอยจากข้างเตียงไปยืนยิ้มแห้งอยู่ข้างๆ กันกับเจ้าแบคกี้ที่นอนหมอบอยู่กับพื้นเหมือนกับจะหาพวก


" คือ... แบคกี้มันอยากออกไปวิ่งเล่นข้างนอกอ่ะ " 


" ไหนมึงมานี่ดิ " 


ชานยอลขยับตัวลุกขึ้นมานั่งพิงหัวเตียง  กวักมือเรียกแบคฮยอนที่อยู่ในชุดพร้อมจะออกไปข้างนอกให้เดินเข้ามาหาบนเตียงนอน


"  ......   " 


" แบคฮยอน  กูบอกให้มานี่" 


" ไม่เรียก คนเก่ง แล้วเหรอ..." 


เบะปากถามน้ำเสียงงุ้งงิ้งก่อนจะเดินเข้าไปหาคนบนเตียง  หมาตัวโตที่นอนหมอบก็กระดิกหางเหมือนกับจะเป็นกำลังใจให้เจ้านายน้อย


" เมื่อคืนกูอุตส่าห์ปล่อยให้นอนดีๆ " 


เพราะเมื่อวานเป็นการสอบวันสุดท้ายของแบคฮยอน ชานยอลเลยสงสารเห็นว่าคนตัวเล็กอดหลับอดนอนอ่านหนังสือจนดึกดื่นมาหลายคืน


คืนที่ผ่านมาเลยไม่ได้กวน  ปล่อยให้นอนหลับสบายแต่ตั้งหัวค่ำยาวมาจนถึงเช้า


" ....... " 


" นอนอิ่มแล้วมีแรง? ดื้อ? " 



ฝ่ามือหนาฟาดลงบนก้นกลมด้วยแรงที่ไม่มากนักแต่ก็พอให้รู้สึกแสบๆ คันๆ  เสื้อเชิ้ตลายทางสีฟ้าสดใสถูกมือหนาไล่ปลดกระดุมออกทีละเม็ดๆ     มือเรียวดันที่ไหล่กว้างเมื่อโดนดันให้นอนลงบนเตียงกว้าง


แต่พอสายตาคมตวัดดุๆมามอง  ก็จำต้องเปลี่ยนจากดันเป็นเลื่อนไปคล้องที่ต้นคอแกร่งแทน



" ชานยอล​อ่า~  "


" โฮ่ง!  "


แบคฮยอนหันไปมองหน้าเจ้าแบคกี้ที่ลุกขึ้นมายืนส่งเสียงเห่า    คงจะเพราะเห็นว่าแบคฮยอน   กำลังโดนชานยอลนอนคร่อมเอาไว้


แบคกี้คงอยากจะช่วยนั่นแหละ....


แต่... 


"  แบคกี้ออกไปข้างนอก  "


แต่สุดท้ายแล้วเจ้าหมาตัวโตก็หันหลังเดินกระดิกหางออกไปจากห้องนอนเมื่อเจ้าของตัวจริงของมันออกคำสั่งเสียงเข้ม


"  ช... อ๊ะ  " 


คนตัวเล็กร้องเสียงหลงเมื่อยอดอกถูกริมฝีปากร้อนดูดกลืนอย่างแรง 


กางเกงยีนส์พอดีตัวที่หยิบมาใส่เพื่อเตรียมจะออกไปข้างนอกถูกรูดออกจากขาเรียวหล่นไปกองอยู่ที่พื้นรวมกับกางเกงนอนของชานยอล


" ป.. ประตูยังไม่ได้ปิด อ๊ะ.. " 


" ช่างมัน " 


คนที่กำลังใช้ริมฝีปากพรมจูบไปตามหน้าท้องนุ่มนิ่ม ตอบกลับมาอย่างไม่ใส่ใจ


" ไม่เอา.. เดี๋ยวใครมาเห็น" 


ร่างสูงกดจูบลงไปบนริมฝีปากช่างพูด  ก่อนจะยอมเดินเปลือยเปล่าไปปิดประตูห้องนอนให้ตามความต้องการ


หลังจากจัดการปิดประตูพร้อมกับล็อกจนเสร็จสรรพ  ร่างสูงเปลือยเปล่าเดินกลับมาหาคนบนเตียงที่ตอนนี้แทรกตัวหนีเข้าไปนอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่ม  


" เฮ้ย! " 


แบคฮยอนทำตาโตมองตามผ้าห่มที่โดนกระชากปลิวออกจากตัว   และมันกำลังลอยละลิ่วไปตกอยู่ข้างเตียง


" จะอายอะไร  กูเห็นอยู่ทุกวัน" 


ชานยอลจับเอาขาเรียวขาวที่หุบเข้าหากันให้แยกออก    แล้วจัดการจับมาเกี่ยวเข้ากับเอวสอบ


" ฮืออ...  "


คนที่โดนกักตัวอยู่ใต้ร่างส่งเสียงงอแงเมื่อโดนดวงตาคู่คมกวาดมองไปทั่วร่างเปลือยเปล่าราวกับจะแกล้งกันให้เขิน  มือเรียวยกขึ้นมาปิดใบหน้าที่แดงจนลามไปถึงใบหู


" ถ้าทำตัวดีๆ เดี๋ยวจะพาออกไปเที่ยว โอเคไหม? " 


ริมฝีปากหยักกดจูบลงข้างขมับ   เสียงทุ้มที่กระซิบหลอกล่ออยู่ข้างใบหูเล็กเรียกให้มือเรียวค่อยๆ ลดลงจากใบหน้า


แล้วสุดท้ายก็พยักหน้ารับคำคนด้านบนอย่างว่าง่าย...


"  อื้อ! " 


" เด็กดี.." 


ชานยอลกดยิ้มที่มุมปาก  ก่อนจะโน้มใบหน้าลงไปป้อนจูบหวานเป็นรางวัลให้เด็กดีที่เผยอริมฝีปากรับอย่างรู้งาน




cutจ้าาาาาา




สันกรามบดกันจนขึ้นเป็นรูป    เอวสอบหยัดเข้าหาร่างบอบบางที่สั่นสะท้านอย่างรุนแรงและถี่รัว


ก่อนที่ทุกอย่างจะไหลทะลักเข้าไปในร่างของคนด้านบน... 



















ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ baekhyun nature republic










" ห้ามทำรถพ่อแกเลอะนะแบคกี้  ไม่งั้นโดนฆ่าเอาเนื้อไปทำลูกชิ้นแน่ๆ " 


" โฮ่ง! " 


" ขอมือหน่อย! " 


อุ้งเท้าโตๆ  ยกขึ้นตามคำสั่งของเจ้านายน้อยมาวางแหมะบนฝ่ามือเรียวที่แบรับอยู่ตรงหน้า  


" Good  boy~" 


เจ้าของรถคันหรูที่ตอนนี้มีเจ้าหมาตัวโตขึ้นไปนั่งกระดิกหางอยู่บนเบาะหลัง เดินตามมายืนมองคนกับหมาที่คุยกันเป็นเรื่องเป็นราว  มือหนาวางลงบนหัวกลมก่อนจะขยี้เบาๆ จนคนโดนแกล้งหันมาแยกเขี้ยวใส่


" Good  boy~ " 


" ย่าห์!   กูไม่ใช่หมานะ" 


" เห็นคุยกับแบคกี้รู้เรื่อง    นึกว่าพวกเดียวกัน  "


แบคฮยอนยืนทำปากขมุบขมิบให้ชานยอลที่เดินอ้อมไปขึ้นด้านคนขับ  ก่อนจะเดินเปิดประตูตามขึ้นไปนั่งข้างคนขับ


เป็นเวลาเกือบห้าโมงเย็นแล้วกว่าจะได้พากันออกจากบ้าน       จากที่ตั้งใจจะพาเจ้าแบคกี้ออกไปวิ่งเล่นตั้งแต่ช่วงเช้า 


ก็ต้องมาเสียเวลาฟัดกันอยู่บนเตียงเป็นนานสองนาน  พอเสร็จกิจกรรมก็ดันเป็นเวลาที่แดดกำลังแผดเผา


และก็แน่นอนว่าชานยอลไม่ยอมพาเค้าออกจากบ้านไปเจอแดดแบบนั้น  เลยต้องเลื่อนกำหนดการมาจนเกือบจะเย็นแบบนี้


" ขอเปิดกระจกได้ไหม?  "


พอรถเคลื่อนตัวออกจากหน้าบ้านได้ไม่นานคนนั่งเบาะด้านข้างก็หันมาทำตาใสถาม


แล้วเคยขัดใจได้ ? 



ชานยอลเอื้อมมือไปกดปุ่มให้ตามที่อีกคนอ้อนขอ  ไม่ใช่แค่กระจกที่เปิดออก  แต่รวมไปถึงหลังคาที่หุบลงมาจนกลายเป็นรถเปิดประทุน


" ว้าว~  ดีไหมแบคกี้? "


แบคฮยอนหันไปยิ้มกว้างถามเจ้าหมาตัวโตที่นั่งชูหน้ารับลมอยู่ที่เบาะหลัง


" ขอมือหน่อย!  "


" โฮ่ง! " 


" ดูดิแบคกี้มันชอบ  วันหลังเราต้องพามันออกมาเที่ยวบ่อยๆ แล้วล่ะ " 


แบคฮยอนหันมายิ้มกว้างบอกชานยอลที่กำลังตั้งใจขับรถ


" แบคกี้หรือมึงกันแน่ที่ชอบ " 


"  ก็ทั้งกูทั้งแบคกี้เลย~ " 


" แล้วไหนรางวัลที่กูอุตส่าห์ขับรถพามา " 


"ก็ให้ไปแล้ว  เมื่อเช้าไงเล่า!" 


มือหนาเอื้อมมาบีบริมฝีปากบางที่ทำปากยื่นปากยาวเถียง  ก่อนจะคว้าเอามือเรียวที่ทำท่าจะสู้มากุมเอาไว้แบคฮยอนถึงได้ยอมสงบศึก


ใช้เวลาขับรถไม่นานนักก็ถึงสวนสาธารณะที่อยู่ไม่ไกลจากหมู่บ้าน  คนพามาส่ายหน้าขำให้แบคฮยอนที่รีบเปิดประตูลงไปเพื่อเปิดประตูด้านหลังให้เจ้าหมาตัวโตกระโดดลงมา


" กูจูงเอง  มึงเอาแบคกี้ไม่ไหวหรอก " 


" โอเค~" 


แบคฮยอนพยักหน้ารับพร้อมกับส่งเชือกจูงให้ชานยอลเอาไปถือไว้เอง  


" วันนี้คนเยอะจัง " 


" วันนี้วันเสาร์ " 


บทสนทนาเรื่อยเปื่อยดังขึ้นในตอนที่สองคนเดินเคียงคู่กันไปโดยมีหมาตัวโตวิ่งนำอยู่ด้านหน้า เดินตามทางเดินไปไม่นาน  ก็ได้ที่เหมาะๆ  ใต้ร่มไม้ใหญ่


" แบคกี้  ไปคาบมาเร็ว! " 


ชานยอลนั่งเหยียดขาพิงต้นไม้ สายตาก็เฝ้ามองคนที่ขว้างลูกบอลออกไปเพื่อให้หมาตัวโตวิ่งไปคาบกลับมา


มุมปากหยักยกยิ้มให้เสียงหัวเราะ  กับรอยยิ้มกว้างของคนตัวเล็กที่เล่นอยู่สักพักก็วิ่งนำหน้าหมาตัวโตมานั่งลงตรงหน้า


รอยยิ้มสดใสที่มัดใจปาร์คชานยอลคนนี้... 


ไว้ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้มอง..






.. 4 ปีที่แล้ว.. 






" จงอิน!  มึงอย่าเพิ่งหลับ คยองซูปลุกผัวมึงดิ " 


" ก็กูง่วง  เมื่อไหร่รุ่นพี่จะปล่อยวะ? " 


นั่งแหกปากร้องเพลงมาหลายชั่วโมงแล้ว คิมจงอินก็ไม่เห็นวี่แววว่ารุ่นพี่จะปล่อยสักที


ลูกพี่ลูกน้องที่นั่งอยู่ข้างกัน ก็กระดี๊กระด๊ามีความสุขซะเหลือเกินกับการทำกิจกรรมรับน้อง


" จะรีบให้รุ่นพี่ปล่อยทำไมเล่า     กูยังหาเนื้อคู่ไม่เจอเลย " 


ใครบอกว่าแบคฮยอนชอบกิจกรรมตรงหน้า... 


แบคฮยอนน่ะ!  ชอบคนที่เข้าร่วมกิจกรรมมากกว่า


" รุ่นพี่ที่ขอเบอร์มึงเมื่อกี้ล่ะ  ไม่ชอบ? "  


คยองซูถามด้วยสีหน้างุนงง  ก็เห็นคาตาว่าก่อนหน้านี้มีรุ่นพี่ปีสามเดินเข้ามาขอเบอร์กับแบคฮยอน และคยองซูก็มั่นใจว่าเห็นเพื่อนกดเบอร์ให้กับรุ่นพี่คนนั้นไป


" ไม่ชอบอ่ะ   ดูขี้หลียังไงก็ไม่รู้ " 


" แต่กูเห็นมึงให้เบอร์เค้าไม่ใช่เหรอวะ " 


คยองซูขมวดคิ้วถามเพื่อนที่หันมายิ้มหวานให้ก่อนจะตอบ


" ไม่ใช่เบอร์กู   เบอร์จงอินต่างหาก " 


" อีกแล้วนะ  เอาเบอร์กูให้คนอื่นอีกแล้วนะ  "


คิมจงอินเอื้อมมือไปหาลูกพี่ลูกน้อง     หมายจะหยิกสักทีให้รู้สำนึกว่าไม่ควรเอาเบอร์ของเค้าไปแจกให้ใครต่อใครที่เข้ามาขอเบอร์


แต่เจ้าตัวกลับเขยิบหนีแถมยังทำลอยหน้าหัวเราะเสียงใสกลับมาให้


" ใครมาวะ?  "


" น่าจะเป็นพวกถาปัดป่ะ"  


แบคฮยอนหันมองตามบทสนทนาของคยองซูกับจงอิน  พวกรุ่นพี่สามสี่คนที่เดินเข้ามาคุยกับพวกรุ่นพี่คณะของเค้าตรงด้านหน้า


คุยกันอยู่ไม่นานรุ่นพี่พวกนั้นก็เดินออกไปจากห้องประชุมก่อนจะเดินกลับมาพร้อมเด็กพี่ปีหนึ่งกลุ่มใหญ่


เสียงกรี๊ดกร๊าดของทั้งสาวแท้สาวเทียมดังขึ้นมาเมื่อรุ่นพี่แจ้งว่าพวกเด็กสถาปัตย์ขอเข้ามาใช้พื้นที่ในห้องประชุมร่วมด้วย  เนื่องจากบริเวณด้านนอกแดดร้อนจนเกินไป


" มีไหมเนื้อคู่มึงอ่ะ " 


" ขอสแกนแป๊บนึง " 


แบคฮยอนกระซิบตอบคยองซูก่อนจะกวาดสายตามองไปยังกลุ่มเด็กปีหนึ่งสถาปัตย์    


ที่ส่วนใหญ่ก็มีแต่ผู้ชาย... 


ดวงตาเรียวกวาดมองไปเรื่อยก่อนจะสะดุดกับร่างสูงที่นั่งอยู่แถวเกือบท้ายสุด


และก็ไม่รู้ว่าเพราะจ้องอีกคนมากจนเกินไปหรือเปล่า


ดวงตาคู่นั้นถึงได้หันมามองสบตากันโดยบังเอิญ  และแบคฮยอนเองก็ไม่รู้ตัวเลยด้วยซ้ำว่าริมฝีปากของตัวเอง


กำลังยิ้มกว้างขนาดไหน... 


" คยองซู..กูว่ากูเจอแล้ว " 







.... ปัจจุบัน.... 




" เล่นเลอะเทอะเป็นเด็ก  "


แกล้งทำเสียงดุคนตัวเล็กที่ทิ้งตัวลงมานอนหนุนตัก   แต่มือก็ควักเอาผ้าเช็ดหน้าที่พกติดกระเป๋ากางเกงมาด้วย    ออกมาเช็ดเหงื่อที่เกาะอยู่ตามไรผมของคนที่นอนหนุนตักให้อย่างเบามือ


" ไม่ชอบเหรอมีแฟนเป็นเด็กอ่ะ  "


แบคฮยอนขยับตัวนอนหงาย  พลางทำตาใสยิ้มถามเจ้าของตักที่ไม่ยอมตอบคำถามแต่กลับส่งเสียงหัวเราะในลำคอ


มือหนาลูบแก้มนุ่มที่ขึ้นสีแดงระเรื่อเพราะเล่นกับเจ้าแบคกี้เมื่อครู่  ก่อนจะถามขึ้นมา


" แบคฮยอน มึงจำวันรับน้องตอนปีหนึ่งได้ไหม? " 


" ถามทำไม?  "


" วันนั้นมึงมองหน้ากู " 


" เหรอ?" 


" จำไม่ได้?" 


ชานยอลถามย้ำคนที่หลบตาอย่างมีพิรุธ คนตัวเล็กที่นอนหนุนหันอยู่บนหน้าขาขยับตัวเปลี่ยนไปนอนตะแคง


ปลายนิ้วยาวแตะที่กรอบหน้าเรียว  ออกแรงดันให้อีกคนหันกลับมาสบตากัน  


"กูชอบมึงตั้งแต่ตอนนั้น" 


" เหรอ... "   


แบคฮยอนถามกลับไปด้วยน้ำเสียงเบาหวิว สายตาก็เอาแต่จับจ้องอยู่กับรอยยิ้มอบอุ่นที่ไม่ค่อยได้เห็นนัก  แต่ตอนนี้กำลังปรากฎอยู่บนใบหน้าคม


" ห๊ะ! เมื่อกี้มึงพูดว่าไงนะ " 


นานหลายนาทีกว่าที่แบคฮยอนจะจับใจความและเรียกสติตัวเองกลับมาได้   ร่างบอบบางผลุดลงขึ้นมานั่งก่อนจะถามด้วยสีหน้าตกใจ


" กูชอบมึงตั้งแต่ตอนนั้น" 


"......." 


" ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เราสบตากัน " 


".........." 


" ชอบรอยยิ้มหมาๆ ของมึง  "


" ไม่จริงอ่ะ มึงจะชอบกูตั้งแต่ตอนนั้นได้ยังไง  มึงมีแฟนอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ " 


ถึงแบคฮยอนจะเขินกับคำพูดของชานยอลจนกลั้นยิ้มเอาไว้แทบจะไม่อยู่  แต่ก็ยังเถียงด้วยความไม่แน่ใจ


" แฟน? " 


" กูเห็นนะ วันนั้นอ่ะมึงให้เด็กมอปลายซ้อนเวสป้ามึงด้วย    กอดเอวกันกลมเลยกูเห็น  ฮึ่ย! " 


กำปั้นเล็กชกลงไปบนต้นแขนของชานยอลหลังจากรีบพูดจนหายใจหายคอแทบไม่ทัน


" เด็กมอปลาย? " 


คิ้วเข้มขมวดเข้าหากันในตอนที่นึกถึงเหตุการณ์ในครั้งนั้น  


ก่อนจะหลุดขำให้กับแววตาขวางๆ เพราะอารมณ์หึงหวงของคนตรงหน้า


" เด็กมอปลายที่ผมยาวๆ ขาวๆ สวยๆ ใช่ไหม?  "


" ไม่เห็นจะสวยเลย! ฮึ่ย! " 


" เด็กคนนั้น เป็นลูกพี่ลูกน้องกูเอง " 


ชานยอลยอมบอกออกมาหลังจากเห็นว่าคนตรงหน้าเริ่มทำสีหน้างอแง    ขยับตัวนั่งห่างออกไป    ปากบางก็เบะคว่ำจนน่าบีบให้ร้อง


" จริงอ่ะ  อย่ามาหลอกเหอะ"  


" ไม่เชื่อก็เรื่องของมึง " 


" ถ้าชอบตั้งแต่ตอนนั้นแล้วทำไมไม่จีบ  "


" กูนึกว่ามึงเป็นแฟนกับจงอิน  แต่พอกูมารู้ว่ามันเป็นพี่มึง   มึงก็ดันคบคนอื่นไปแล้ว " 


ท้ายประโยคชานยอลหันไปจ้องตาอีกคนที่นั่งอ้าปากพะงาบๆ อย่างเถียงไม่ออก


" ก็แค่คบเล่นๆ เอง... "


แบคฮยอนแก้ตัวด้วยน้ำเสียงอ้อมแอ้มเพราะไม่รู้จะเอาอะไรมาเถียง    ก็เคยเปลี่ยนแฟนเป็นว่าเล่นแบบนั้นจริงๆ


" โกรธเหรอ?  "   


" กูจะโกรธมึงทำไม เรื่องมันผ่านมาตั้งนานแล้ว  "


ชานยอลหันมาตอบคนที่ขยับกลับมานั่งใกล้กัน  ริมฝีปากบางก็ฉีกยิ้มกว้างราวกับจะอ้อนไม่ให้โกรธกัน


" ใช่!  เรื่องมันตั้งนานมาแล้ว " 


" ขอโทษ " 


" ขอโทษเรื่องอะไรอ่ะ "  


แบคฮยอนทำหน้าเหรอหราถามชานยอลที่อยู่ดีๆ พูดคำว่าขอโทษออกมา


" ขอโทษที่กูปล่อยให้เวลามันผ่านมาตั้งนาน  "


"......... "


" ถ้ากูจีบมึงตั้งแต่ตอนนั้น  เราคงเป็นแฟนกันไปนานแล้ว " 


"  ไม่เห็นต้องขอโทษเลย  ตอนนี้เราก็เป็นแฟนกันแล้วไง "  


แบคฮยอนยิ้มกว้างบอกพลางคว้ามือของชานยอลมากุมไว้  แล้วตบลงไปบนหลังมือเบาๆ


" แล้วกูก็ขอโทษ  "


" ขอโทษอะไรอีกอ่า ทำไมวันนี้มึงขอโทษกูเยอะจัง "


" ขอโทษที่ทำให้มึงต้องรออีกเป็นปี  "


" ไม่เป็นไรกูรอเก่ง  "  


ริมฝีปากบางยังคงฉีกยิ้มกว้างเพื่อให้ชานยอลคลายความกังวล  


เดินอ่อยหน้าคณะมาตั้งสามปี   กว่าจะได้เป็นแฟนกัน  


ให้รอชานยอลเรียนให้จบอีกแค่ปีเดียว... 


เรื่องแค่นี้จิ๊บๆ... 


เพราะมัวแต่หันไปลูบหัวเจ้าแบคกี้ที่ขยับมานอนเบียดขา แล้ววางหัวพาดลงบนหน้าตัก      มารู้ตัวอีกทีก็ตอนที่ความเย็นจากสร้อยเงินเส้นเล็กแตะลงกับต้นคอของตัวเอง


ดวงตาเรียวหลุบลงมองแหวนเงินที่ห้อยอยู่กับสร้อยคอก่อนจะถามคนที่โน้มใบหน้าข้ามไหล่ไปเพื่อเกี่ยวตะขอที่ด้านหลังให้


" แหวนที่มึงใส่ประจำนี่  "


" อืม " 


" ให้กูใส่ทำไมอ่ะ? " 


" ใส่ไว้ก่อน "   


เสียงทุ้มตอบกลับมาหลังจากจัดการเกี่ยวตะขอสร้อยและเช็คดูความเรียบร้อยแล้วว่ามันจะไม่ไปหล่นหายที่ไหน


" ไว้กูเรียนจบเมื่อไหร่ "   


"............" 


" จะเอาวงใหม่มาสวมให้ " 


มือเรียวถูกยกขึ้นมาตรงหน้าของเราสองคน   ก่อนที่ปลายนิ้วโป้งของชานยอลจะลูบวนลงตรงนิ้วนาง


"ตรงนี้ " 


ดวงตาเรียวกระพริบตาถี่ๆ  เพื่อไล่น้ำตาที่คลอขึ้นมาจนเต็มหน่วย  


" ไม่ให้เปลี่ยนใจแล้วนะ "  


ถึงจะทำเสียงขู่   แต่น้ำเสียงก็สั่นอย่างไม่สามารถปิดเอาไว้ได้   ชานยอลกระชับมือที่กุมเอาไว้จนแน่น


ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงมั่นคง... 


" กูไม่เคยคิดจะเปลี่ยนใจอยู่แล้ว " 


" ฮรึก... ฮรึก.. " 


สุดท้ายคนที่พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้จนสุดความสามารถ  ก็ทำได้แค่เบะปากแล้วปล่อยให้น้ำตาไหลลงมาอาบแก้ม


" ขี้แยจังวะ "  


เสียงทุ้มแกล้งเย้า    แต่มือก็เอื้อมไปเช็ดน้ำตาที่แก้มขาวให้อย่างเบามือ


แต่ยิ่งเช็ดก็เหมือนน้ำตายิ่งไหล... 


จนต้องดึงเอาคนที่นั่งร้องไห้เข้ามากอดไว้  ใบหน้าเรียวซุกลงกับแผ่นอกกว้างแล้วปล่อยสะอื้นจนตัวสั่น


" อย่าร้อง " 


มือหนาลูบลงบนแผ่นหลังบางพร้อมกับกระซิบปลอบ    ส่วนเจ้าหมาตัวโตก็ลุกขึ้นมานั่งมองเจ้านายทั้งสองคน ก่อนที่มันจะใช้ปลายจมูกดันที่ต้นแขนของเจ้านายน้อย


" ไม่อายแบคกี้มันรึไง " 


จับคนในอ้อมแขนโยกตัวไปมาอยู่สักพักก่อนเจ้าตัวจะยอมละใบหน้าออกจากอกกว้างที่ตอนนี้เสื้อบริเวณนั้นเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตา


" ก็มึงนั่นแหละ " 


หลังจากนั่งให้ชานยอลเช็ดน้ำตาให้จนหมด  คนที่เพิ่งร้องไห้ไปเมื่อครู่ก็เอ่ยต่อว่าคนที่ทำให้ตัวเองต้องเสียน้ำตา


" กูทำไม? " 


" ก็มึงอ่ะ!  พูดให้ซึ้งทำไมเล่า " 


" รักนะครับ " 


".........." 


" ได้ยินไหม?  รักนะครับ   รักแบคฮยอนนะครับ  "


ชานยอลแกล้งดึงเอามือเรียวที่แบคฮยอนยกขึ้นมาปิดหูออก  แล้วโน้มใบหน้าลงไปกระซิบบอกซ้ำๆ  อยู่ข้างใบหู  


"  หยุดพูดได้แล้ว~  เขินจะตายแล้วเนี่ย " 


" แล้วรักกูไหม?  "


" รัก!   รักมากๆเลยด้วย  "


" กูบอกแล้วไง ว่าจะพูดให้มึงฟังทุกวัน "


" ให้โควต้าพูดได้แค่วันละครั้งพอ  "


" แบบนั้นก็แย่เลยสิ "


แกล้งพูดด้วยน้ำเสียงเศร้าสร้อย  ก่อนที่มุมปากหยักจะเหยียดยิ้มให้แบคฮยอนที่กำลังทำสีหน้างุนงง


" กูอยากบอกรักมึงทั้งวันเลย " 


"........ "


" ทำไงดี? " 


" งั้นก็บอกทั้งวันเลย!  ถ้าไม่บอกนะน่าดูแน่! "


ทำท่าขึงขังออกคำสั่งเสียงเข้ม      แต่ปากกับฉีกยิ้มกว้างให้คนที่พยักหน้ารับคำ  


" จะบอกไปจนลูกโต " 


"........" 


" จนลูกมีหลานตัวเล็กๆ  "


"........" 


" จนมึงแก่แล้วหลงๆลืมๆ " 





" จนวันนั้น.... กูก็ยังจะบอกรักมึง " 






... END... 














********************
จบแล้วจ้าาาาาาาาาา
ขอบคุณที่ติดตามกันมานานมากกกกก
ใจหายเลย แต่ก็ดีใจที่ปิดเรื่องได้สำเร็จ
ฝากติฝากชม  และฝากติดตามเรื่องใหม่ด้วยน้าาาาาา











































































































































































































































































































































































































































 


 























































































ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 151 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

503 ความคิดเห็น

  1. #499 Punpun (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2564 / 06:45

    น่ารักมากๆเลยขอตอนพิเศษอีกนะคะ

    #499
    0
  2. #474 โอดิสซีย์ (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 27 มีนาคม 2563 / 00:13
    ขอบคุณนะคะที่แต่งเรื่องนี้ให้อ่าน ขอบคุณมากๆ เป็นอีกเรื่องที่เราชอบมาก เราหาฟิคแบบนี้ยสกมาก ฟิคที่ใช้ชีวิตกันไปไม่ต้องมีปมอะไรมากนักอ่านละยิ้ม จะกลับมาอ่านบ่อยๆนะคะ
    #474
    0
  3. #472 SaraPcyBbh (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 24 มีนาคม 2563 / 22:03
    จบแล้ววววว ขอบคุณมากนะค่ะ น่ารักสุดดดดด
    #472
    0
  4. #470 SUNIPHA (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 22 มีนาคม 2563 / 22:03
    เป็นนิยายฟิวกู้ดที่ชอบมากๆๆๆๆเรื่องหนึ่งเลยค่ะ ขอบคุณที่แต่งให้อ่านนะคะ เป็นนิยายที่อ่านแล้วเยียวยาจากโลกความจริงที่โหดร้ายได้มากเลย
    #470
    0
  5. #469 Grubgrib_dee (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 23:52
    งืออออ ดีอะ happyมากๆ
    #469
    0
  6. #467 Oohmygodddd (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 มีนาคม 2563 / 02:04
    ดีมากเลยค่ะㅠ ㅠ
    #467
    0
  7. #466 NangAnna (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:57
    happy มากเป็นเขินน ขอบคุณไรท์ที่แต่งฟิคสนุกๆให้อ่านนะคะจะติดตามผลงานต่อไปค่าา เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #466
    0
  8. #465 muay272543 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 00:21

    Happy Ending ต่างคนก็นึกว่ามีแฟนกันแล้วที่ไหนได้ เขาเป็นแค่พี่น้องกันค่ะ

    #465
    0
  9. #464 mam_sukanya35 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 23:39

    ขอบคุณนะคะไรท์ น่ารักและอบอุ่นมากๆเลย
    #464
    0
  10. #463 PookieChan (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 22:03
    น่ารักอ่านแล้วเขินเลย
    #463
    0
  11. #462 thienthieng (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 21:20
    ชอบมากๆเลยค่ะ ขอบคุณที่ผลิตงานเลีดๆแบบนี้ออกมาให้ได้ดูนะคะ
    #462
    0
  12. #461 Rung_moohham (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 18:24
    เรื่องนี้มีแต่คำว่าน่ารักๆๆๆๆๆๆๆๆ
    #461
    0
  13. #460 you614 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 18:05
    ขอบคุณมากๆ ค่ะไรท์
    #460
    0
  14. #459 jjannyne (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 15:44
    ไม่อยากให้เรื่องนี้จบเลยจริงๆ อยากอ่านไปเรื่อยๆ เรื่องราวความรักของเค้ามันน่ารักมาก
    #459
    0
  15. #458 uoohuma (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 13:22
    ดีต่อใจสุดๆ
    #458
    0
  16. #457 woonpawanrat (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 12:46
    ชอบมากเลยค่ะ ขอบคุณไรท์ที่แต่งจนจบนะค้าาส
    #457
    0
  17. #456 'ㅅ'. (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:57
    ฮื่อออจบแล้ววว น่ารักมากๆเลย
    #456
    0
  18. #455 ThiyadaSaehor (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:51
    ขอบคุณนะคะ🥰🥰
    #455
    0
  19. #454 SSToNG (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 19 มีนาคม 2563 / 11:49
    จบแล้วว ขอบคุณนะคะไรท์
    #454
    0